PL74124Y1 - Pojemnik na kasetę szkieł próbnych do unitu okulistycznego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest pojemnik na zestaw szkieł próbnych do unitu okulistycznego, stanowiący połączony z korpusem unitu zespół, ruchomy względem obudowy korpusu unitu, charakteryzuje się tym, że zawiera element bazowy (2), dostosowany do unieruchomienia go na kolumnie obudowy korpusu unitu, wspornik (6), ułożyskowany jednym końcem za pośrednictwem pierwszego walcowego przegubu (5) o pionowej osi obrotu, na elemencie bazowym (2), a drugim końcem ułożyskowany, za pośrednictwem drugiego walcowego przegubu o pionowej osi obrotu, względem czworobocznej tacy (8) na kasetę z zestawem szkieł próbnych, przy czym do tacy (8), od strony jej krótszego boku, jest za pośrednictwem kształtowego wspornika (10) przymocowana półka (11) dla konsoli do sterowania foropterem.

Description

Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest pojemnik na kasete zestawu szkiel próbnych do unitu okulistycz- nego, stanowiacy zespól polaczony z korpusem unitu i przeznaczony do umieszczenia w nim kasety ze szklami (soczewkami) próbnymi, uzywanymi przy badaniu wzroku i doborze okularów korekcyjnych, dostep- nej do nabycia przykladowo w firmie OPTOtech Medical Sp. z o.o. S.k., Polska (https://www.opto- tech.pl/81,kasety-i-oprawy-probne), czy MDT Sp. z o.o., Polska (https://www.mdt.pl/kateqoria/produkty- mdt/kasety-szkiel-probnych/).

Typowy, znany na przyklad z opisu patentowego US 6264329 unit okulistyczny (inaczej zespól okulistyczny, stanowisko okulistyczne; ang. ophthalmic unit, ophthalmic stand) zawiera przynajmniej takie elementy jak fotel dla pacjenta, korpus urzadzenia z panelem sterujacym, ruchomy wzgledem korpusu blat unitu na aparaty (instrumenty) okulistyczne, uzywane podczas badania, (np. autorefrakto- metr i lampe szczelinowa), szafke lub pólke polaczona z korpusem na kasety na zestaw szkiel próbnych i nieruchomy wzgledem korpusu maszt z ruchomym wysiegnikiem do zawieszenia na nim foroptera.

Wynalazek ujawniony w opisie US 6264329 zapewnia mozliwosc utrzymywania blatu unitu na instrumenty (aparaty) okulistyczne w wymaganej pozycji. Stól do podtrzymywania instrumentów okuli- stycznych sklada sie z podstawy i blatu przymocowanego do podstawy za pomoca konstrukcji wspor- czej, która pozwala na cztery stopnie swobody w regulacji polozenia blatu wzgledem pacjenta siedza- cego na fotelu. Stól jest obracalny od polozenia spoczynkowego, w którym znajduje sie nad korpusem, do polozenia poprzecznego wzgledem fotela pacjenta, a ponadto daje sie podnosic i opuszczac, dosu- wac do fotela i przesuwac wzdluz.

W pierwszej fazie badania okulistycznego z wykorzystaniem urzadzen diagnostycznych, zainsta- lowanych na blacie unitu okulistycznego, lekarz okulista lub optometrysta znajduje sie po przeciwleglej stronie blatu, naprzeciw pacjenta. Najpierw wykonuje ocene aparatu widzenia za pomoca lampy szcze- linowej (ocena stanu rogówki, komory przedniej, teczówki, naturalnej soczewki pacjenta, ciala szklistego oraz siatkówki). Nastepnie przesuwajac blat wzdluz jego osi, wprowadza przed pacjenta autokeratore- fraktometr, aby przeprowadzic badanie ostrosci widzenia dla oceny wady refrakcji pacjenta (badanie komputerowe zgrubne). Po zakonczeniu fazy pierwszej, blat zostaje odwiedziony w pozycje spoczyn- kowa.

W fazie drugiej badania (dokladna/precyzyjna ocena wady refrakcji), pacjent siedzi nieruchomo w fotelu, a lekarz okulista lub optometrysta wprowadza przed pacjenta glowice foroptera automatycz- nego (urzadzenia do komputerowego okreslenia dokladnej wady refrakcji, umieszczonego na specjal- nym ramieniu wysuwnym, zintegrowanym z unitem okulistycznym). W tym etapie badania pacjent patrzy przez okienka foroptera, w których lekarz lub optometrysta (siedzacy z boku fotela pacjenta), zmienia wartosci dioptrazowe szkiel próbnych za pomoca panelu sterujacego foroptera, który jest usytuowany najczesciej na dodatkowej pólce/podstawce, niezintegrowanej z unitem, co rodzi niedogodnosci pod- czas badania. Zmieniajac wartosci mocy szkiel w foropterze, lekarz/optometrysta musi kontrolowac jed- noczesnie odpowiedzi pacjenta na wyswietlane na scianie lub ekranie LCD (równiez dokonywane na panelu sterujacym foroptera) wielkosci liter/cyfr do przeczytania, których prawidlowosc potwierdza, czy przy zadanej korekcji okularowej pacjent bedzie widzial poprawnie w okularach. To rodzi niedogodnosci zwiazane z pozycja lekarza, poniewaz wielokrotnie musi odwracac sie od panelu sterowania foropterem do sciany, gdzie wyswietla optotypy.

Po wyznaczeniu dokladnej wady refrakcji, lekarz/optometrysta odwodzi ramie foroptera wraz z foropterem w pozycje spoczynkowa i zaklada pacjentowi tzw. oprawy próbne, symulujace okulary, które ma pózniej nosic. Nastepnie siega do szuflady/pojemnika na szkla próbne i zaklada w oprawy próbne wartosci dioptrazowe szkiel, które wczesniej okreslil za pomoca badania z wykorzystaniem fo- roptera i rzutnika optotypów. Nastepnie zaleca pacjentowi przejscie sie po gabinecie w nowych szklach, aby upewnic sie, ze prawidlowo dobral okulary i czy pacjent nie ma zawrotów glowy, i dobrze toleruje korekcje wady. Czynnosci zwiazane z realizacja ostatniej fazy badania, tj. dobór szkiel za pomoca fo- roptera, a nastepnie wykorzystanie kasety/pojemnika szkiel próbnych rodzi wiele wyzwan ergonomii pracy z wykorzystaniem unitu okulistycznego, bo lekarz musi przynajmniej kilka razy wstawac i podcho- dzic do pacjenta dla zmiany szkiel próbnych.

Wedlug zgloszenia patentowego US 2013100412 stanowisko do badan okulistycznych obejmuje korpus ze stojakiem do podawania narzedzi, podstawe polaczona z korpusem stojaka do podawania narzedzi i zawierajaca plyte podstawy, wózek ruchomy na plycie podstawy oraz fotel wsparty na wózku, skonfigurowane tak, aby pomiescic na nim siedzacego pacjenta. Stanowisko ma usytuowany u góry3 korpusu górny zespól wsporczy, obejmujacy pierwsze pionowe ramie i polaczone z nim przegubowo drugie ramie oraz foropter zamocowany na koncu drugiego ramienia.

Ponadto stanowisko okulistyczne ma w dolnej czesci korpusu, przy plycie podstawy, polaczony z korpusem dolny zespól wsporczy dla stolika na aparaty (instrumenty) okulistyczne. Dolny zespól wsporczy obejmuje odchodzacy w bok od korpusu katowy wspornik, którego pionowe ramie jest obro- towo zamocowane w obejmie przymocowanej do korpusu, a poziome ramie wspornika jest pod blatem stolu polaczone poprzez obrotowy przegub z lacznikiem, który drugim koncem jest obrotowo polaczony z blatem stolika na instrumenty. Zamocowanie pionowego ramienia wspornika w obejmie umozliwia dodatkowo jego ruch w góre i w dól. Ulozyskowanie blatu stolika za posrednictwem dwóch obrotowych przegubów, wzgledem poziomego konca katowego wspornika, zamocowanego obrotowo w korpusie, zwieksza manewrowosc dolnego zespolu wsporczego przy ustawianiu blatu stolika w pozycji koniecznej dla przeprowadzenia badania pacjenta siedzacego w fotelu.

Znany ze zgloszenia patentowego US 20090027619 zespól (unit) do badan okulistycznych ma korpus, obracalny na podstawie posadowionej na podlozu. Od górnej czesci korpusu odchodzi pionowy maszt, na którym jest na dolnym poprzecznym ramieniu zamocowany panel sterujacy, a na górnym, przegubowym ramieniu jest ponad fotelem pacjenta zawieszony foropter. Ponadto unit ma ruchomy stolik na instrumenty (aparaty) okulistyczne, polaczony zestawem ramion wsporczych z korpusem. Sto- lik ma blat na postawienie na nim instrumentów, który jest polaczony z zestawem ramion wsporczych poprzez wspornik o poprzecznym zarysie zblizonym do litery „Z”, przy czym jedno z poziomych ramion wspornika jest przymocowane od spodu do plyty blatu stolika, a drugie z poziomych ramion wspornika jest polaczone z czopem obrotowego przegubu, utworzonego na pomocniczym ramieniu zestawu ra- mion wsporczych.

Znane z literatury patentowej rozwiazania nie ujawniaja unitów okulistycznych, które bylyby wy- posazone w pojemniki na kasety zestawu szkiel próbnych.

W katalogu firmy MDT sp. z o.o., Polska, dostepnym na stronie internetowej, pod adresem: https://www.mdt.pl/produkt/unit-okulistyczny-eco-plus/ zaprezentowano unit okulistyczny o nazwie han- dlowej ECO PLUS, który ma u góry korpusu blat stolika na aparaty (np. autorefraktometr i lampe szcze- linowa), osadzony obracalnie na rurowej kolumnie, wychodzacej ku górze z korpusu unitu oraz ma po- laczony z korpusem maszt z ruchomym ramieniem do zawieszenia foroptera. Po obróceniu blatu stolika o 90° do polozenia poprzecznego wzgledem regulowanego fotela pacjenta, lekarz ma dostep do konsoli sterowania usytuowanej na plycie górnej korpusu. Badanie wzroku rozpoczyna sie autorefraktometrem i lampa szczelinowa. Po zakonczeniu tego etapu badania, stolik obraca sie do polozenia wyjsciowego i przystepuje sie do drugiego etapu badania wzroku foropterem automatycznym, który wiesza sie przed oczami pacjenta. W tym celu prowadzacy badanie przechodzi do pomocniczego stolika, poza korpusem unitu, na którym znajduje sie konsola sterowania foroptera. Po zakonczeniu badania foropterem odsuwa sie go od glowy pacjenta i wyniki wstepnie uzyskane przy pomocy foroptera weryfikuje sie w trzecim etapie badania przy pomocy szkiel próbnych, które wlada sie do oprawek kontrolnych zakladanych na nos pacjenta.

Pod górna plyta korpusu znajduje sie szuflada na kasete zestawu szkiel próbnych i oprawki kon- trolne, wysuwana w kierunku wzdluz korpusu, tj. w kierunku w jakim pacjent patrzy podczas badania.

W przypadku tego znanego rozwiazania, podczas pierwszego etapu badania wzroku pacjent siedzi nie- ruchomo w fotelu, a lekarz okulista lub optometrysta siedzi na taborecie na wprost pacjenta po przeciw- nej stronie blatu stolu podtrzymujacego aparaty. Po zakonczeniu pierwszego etapu badania, osadzony na kolumnie blat stolika obraca sie nad korpus unitu.

W przypadku kolejnych etapów badania, co jest niedogodne, lekarz musi przynajmniej kilka razy wstawac z taboretu: dla ustawienia foroptera przed oczami pacjenta, sterowania foropterem, którego konsola znajduje sie poza unitem i do zmiany szkiel próbnych, z tym ze w przeciwienstwie do rozwiazan ujawnionych w literaturze patentowej, zestaw szkiel próbnych znajduje sie w kasecie w szufladzie unitu i jest bezposrednio dostepny dla lekarza, bez koniecznosci przemieszczania sie poza unit, co stanowi pewne udogodnienie w porównaniu do innych rozwiazan ze stanu techniki.

Celem wzoru uzytkowego jest zwiekszenie ergonomicznosci unitu i ulatwienie osobie prowadza- cej badanie sterowania foropterem automatycznym, oraz poprawa dostepu do pojemnika z kaseta z zestawem szkiel próbnych, i ulatwienie dobierania i wymiany szkiel próbnych dla badanej osoby.

Osiagnieto to dzieki ulozyskowaniu pojemnika wzgledem znanej rurowej kolumny dla blatu sto- lika, usytuowanej u góry korpusu unitu, na ramieniu wsporczym o dwóch obrotowych przegubach oraz sprzezeniu pojemnika na kasety szkiel próbnych z pólka dla umieszczenia na niej konsoli (panelu) do sterowania foropterem.

Takie dwuprzegubowe ulozyskowanie pojemnika umozliwilo zmiane usytuowania siedziska osoby prowadzacej badanie z dotychczasowej pozycji, znajdujacej sie na wprost pacjenta, na pozycje boczna (poprzeczna) wzgledem pacjenta, blizsza glowie pacjenta, w której to pozycji przez obrócenie pojemnika poprzecznie wzgledem fotela pacjenta, przymocowana do pojemnika pólke z umieszczonym na niej panelem (konsola) sterowania foropterem mozna ustawic naprzeciw lekarza. Dzieki tej funkcjo- nalnosci lekarz/optometrysta zajmuje wygodna pozycje do sterowania foropterem automatycznym (pa- trzac w lewo, kontroluje ustawienie foroptera) oraz do kontrolowania wyswietlanych obrazów optome- trycznych na scianie naprzeciw pacjenta (patrzac w prawo), a nastepnie, po odwiedzeniu ramienia fo- roptera w pozycje spoczynkowa, moze kontynuowac ostatnia faze badania z wykorzystaniem szkiel próbnych, wygodnie obracajac w swoim kierunku pojemnik z kaseta ze szklami próbnymi, z której wy- ciaga oprawe próbna i zaklada pacjentowi, a do niej ze wspomnianej kasety dobiera szkla odzwiercie- dlajace wynik badania z wykorzystanego wczesniej foroptera.

Po zakonczeniu badania foropterem lekarz moze obrócic pojemnik do pozycji wyjsciowej, w której pólka na panel sterujacy foropterem jest usytuowana wzdluznie wzgledem kierunku, w którym patrzy pacjent, z jednoczesnym równoleglym odsunieciem pojemnika od sciany korpusu unitu w kierunku pro- wadzacego badanie, przez co zestaw szkiel w kasecie znajdzie sie na tyle blisko prowadzacego bada- nie, ze przy wymianie szkiel kontrolnych nie zachodzi potrzeba wstawania z taboretu. Ponadto w tej poprzecznej pozycji, w jakiej siedzi prowadzacy badanie, nie zachodzi potrzeba obracania przez niego calym korpusem w kierunku ekranu optotypu, na którym wyswietla pacjentowi znaki.

Zgodnie ze wzorem, pojemnik na kasete zestawu szkiel próbnych do unitu okulistycznego zawie- rajacego stolik na aparaty, osadzony obracalnie na rurowej kolumnie usytuowanej u góry korpusu unitu, który to pojemnik stanowi zespól ruchomy wzgledem korpusu unitu, charakteryzuje sie tym, ze ma ele- ment bazowy w postaci pierscienia, osadzonego podczas uzywania pojemnika na kolumnie korpusu unitu ponizej blatu stolika, oraz polaczony z elementem bazowym wspornik, ulozyskowany jednym kon- cem, za posrednictwem walcowego przegubu o pionowej osi obrotu, na elemencie bazowym, a drugim koncem ulozyskowany, za posrednictwem drugiego walcowego przegubu o pionowej osi obrotu, wzgle- dem czworobocznej tacy na kasete z zestawem szkiel próbnych, przy czym do tacy, od strony jej krót- szego boku, jest za posrednictwem ksztaltowego wspornika przymocowana pólka. Pólka ta sluzy do umieszczenia na niej konsoli (panelu) do sterowania foropterem unitu.

Srednica pierscienia elementu bazowego odpowiada srednicy kolumny, na która jest on nasa- dzony podczas uzywania pojemnika i na której jest takze osadzony obrotowo blat stolika unitu.

Drugi przegub walcowy jest polaczony ze spodem tacy na kasete z zestawem szkiel próbnych za posrednictwem blachy.

Ksztaltowy wspornik ma zarys wydluzonego zygzaka o trzech ramionach, z których pierwsze po- ziome ramie jest polaczone ze spodem tacy za posrednictwem blachy, drugie poziome ramie jest pola- czone z pólka dla konsoli, a trzecie ukosne ramie laczy pierwsze ramie z drugim.

Ponadto element bazowy korzystnie ma w pierscieniu gwintowane otwory dla unieruchamiania go, podczas uzywania pojemnika, wzgledem kolumny elementem gwintowym wkreconym w otwór pier- scienia poprzecznie do kolumny.

Tak ulozyskowany wzgledem korpusu unitu zespól pojemnika na kasete zestawu szkiel próbnych, ma wzgledem korpusu unitu trzy stopnie swobody – moze przemieszczac sie wzdluz dwóch poziomych prostopadlych osi oraz obracac sie wokól pionowej osi przechodzacej przez drugi walcowy przegub.

Wzór w pelni rozwiazuje postawione przed nim zagadnienie techniczne.

Ulozyskowanie zespolu pojemnika wzgledem korpusu unitu, majace wedlug wzoru trzy stopnie swobody, pozwala na ustawienie zespolu pojemnika tak, aby jego taca byla dluzszym bokiem usytuow- ana poprzecznie wzgledem fotela (tj. poprzecznie wzgledem kierunku w którym pacjent patrzy podczas badania), a pólka, pozwalajaca na umieszczenie na niej konsoli (panelu) sterowania foropterem, byla usytuowana poprzecznie wzgledem fotela i zarazem w kierunku, znajdujacego sie w pozycji bocznej wzgledem fotela, stanowiska osoby prowadzacej badanie – co jest wymagane dla przeprowadzenia drugiego etapu znanego badania wzroku przy uzyciu foroptera.

Ponadto wspomniane wyzej ulozyskowanie zespolu pojemnika pozwala takze na to, by taca byla dluzszym bokiem wysunieta w kierunku prowadzacego badanie, a krótszym bokiem usytuowana po- przecznie wzgledem fotela, zas pólka na konsole byla usytuowana wzdluznie wzgledem fotela – co jest5 wymagane dla przeprowadzenia trzeciego etapu znanego badania wzroku zwiazanego z doborem szkiel optycznych.

Uzyte w niniejszym opisie okreslenia „poziomy”, „pionowy”, góra”, „dól” odnosza sie do usytuow- ania elementów, gdy unit stoi na poziomym podlozu.

Przedmiot wzoru pokazano na zalaczonym rysunku, na którym: Fig. 1 przedstawia zespól pojemnika na kasete zestawu szkiel próbnych w widoku aksonometrycznym od góry; Fig. 2 – zespól pojemnika w widoku aksonometrycznym od dolu; Fig. 3 – zespól pojemnika w widoku z boku; Fig. 4 – unit okulistyczny, w którym zastosowano pojemnik wedlug wzoru, z pojemnikiem usytuowanym w pozycji spoczynkowej; Fig. 5 – unit okulistyczny, w którym zastosowano pojemnik wedlug wzoru, z pojemnikiem usytuowanym w pozycji do badania wzroku foropterem, z pusta taca na kasete z zestawem szkiel próbnych; Fig. 6 – unit okulistyczny, w którym zastosowano pojemnik wedlug wzoru, z pojemnikiem usytuowanym w pozycji do badania wzroku foropterem, z kaseta z zestawem szkiel próbnych umieszczona na tacy; Fig. 7 – unit okulistyczny, w którym zastosowano pojemnik wedlug wzoru, z pojemnikiem usytuowanym w pozycji do doboru z kasety szkiel prawidlowych dla pacjenta.

Bedacy przedmiotem wzoru pojemnik na kasete zestawu szkiel próbnych do unitu okulistycznego jest zespolem elementów przylaczanych do korpusu 1 unitu i ruchomych wzgledem niego.

Zespól stanowiacy pojemnik na kasete zestawu szkiel próbnych zawiera element bazowy 2 w formie pierscienia o srednicy wymaganej do nasadzenia go na rurowa kolumne 3 obudowy korpusu 1 unitu, na której to kolumnie 3 jest powyzej pojemnika obrotowo osadzony blat 4 stolika dla postawienia aparatury diagnostycznej.

Z elementem bazowym 2 jest za posrednictwem pierwszego walcowego przegubu 5 o pionowej osi obrotu polaczony jeden koniec wspornika 6 w formie preta, przy czym drugi koniec wspornika 6 jest za posrednictwem drugiego walcowego przegubu 7 o pionowej osi obrotu ulozyskowany wzgledem czworobocznej tacy 8 na kasete 9 z zestawem szkiel próbnych.

Do tacy 8, od strony jej krótszego boku, jest za posrednictwem ksztaltowego wspornika 10 przy- mocowana plaska pólka 11 dla konsoli sterowania foropterem 12 unitu.

Ksztaltowy wspornik 10 ma zarys wydluzonego zygzaka o trzech ramionach, z których pierwsze poziome ramie 15 jest polaczone ze spodem tacy 8, drugie poziome ramie 17 jest polaczone z pólka 11, a trzecie ukosne ramie laczy pierwsze ramie 15 z ramieniem drugim 17.

Drugi walcowy przegub 7 jest polaczony ze spodem tacy 8 za posrednictwem blachy 14, przymo- cowanej do tacy 8 gwintowymi elementami zlacznymi.

Pierwsze, poziome ramie 15 wspornika 10 jest polaczone ze spodem tacy 8 poprzez blache 14 za posrednictwem srub 16, a drugie, poziome ramie 17 wspornika 10 jest polaczone bezposrednio ze spodem pólki 11 drugimi gwintowymi elementami zlacznymi.

Ponadto element bazowy 2 ma w pierscieniu gwintowane otwory 13, dla wkrecenia w nie po- przecznie do kolumny 3 znanego elementu gwintowego np. sruby czy wkretu (niepokazanego na ry- sunku), aby unieruchomic element bazowy 2 wzgledem kolumny 3 podczas uzywania pojemnika.

Claims (5)

Zastrzezenia ochronne

1. Pojemnik na kasete zestawu szkiel próbnych do unitu okulistycznego zawierajacego stolik na aparaty, osadzony obracalnie na rurowej kolumnie usytuowanej u góry korpusu unitu, który to pojemnik stanowi zespól ruchomy wzgledem korpusu unitu, znamienny tym, ze ma element bazowy (2) w postaci pierscienia, polaczony ze wspornikiem (6), ulozyskowanym jednym kon- cem, za posrednictwem pierwszego walcowego przegubu (5) o pionowej osi obrotu, na ele- mencie bazowym (2), a drugim koncem ulozyskowanym, za posrednictwem drugiego walco- wego przegubu (7) o pionowej osi obrotu, wzgledem czworobocznej tacy (8) na kasete, przy czym do tacy (8), od strony jej krótszego boku, jest za posrednictwem ksztaltowego wspornika (10) o zarysie wydluzonego zygzaka przymocowana pólka (11).

2. Pojemnik wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze srednica pierscienia elementu bazowego (2) odpowiada srednicy kolumny (3), na która podczas uzywania pojemnika jest nasadzony ele- ment bazowy (2).

3. Pojemnik wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze drugi walcowy przegub (7) jest polaczony ze spodem tacy (8) za posrednictwem blachy (14).

4. Pojemnik wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze ksztaltowy wspornik (10) ma trzy ramiona, z których pierwsze poziome ramie (15) jest polaczone ze spodem tacy (8) za posrednictwem blachy (14), drugie poziome ramie (17) jest polaczone z pólka (11), a trzecie ukosne ramie laczy pierwsze ramie (15) z drugim ramieniem (17).

5. Pojemnik wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze element bazowy (2) ma w pierscieniu gwinto- wane otwory (13) dla wkrecenia w nie elementu gwintowego poprzecznie do kolumny (3), aby podczas uzywania pojemnika unieruchomic element bazowy (2) wzgledem kolumny (3).