Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest szpachla budowlana do zastosowan w zakresie prac w bu- downictwie takich jak uzupelnianie i wygladzenie ubytków w scianach, wstepne wyrównywanie po- wierzchni, oraz oczyszczanie powierzchni poprzez zdzieranie powlok. Ponadto szpachle budowlane znajduja zastosowanie w pracach wykonczeniowych, przede wszystkim na etapie ostatecznego nakla- dania, modelowania i docelowego wyrównywania powierzchni. Znane w stanie techniki jest rozwiazanie wedlug opisu patentowego FR2969192B1 gdzie uka- zano ostrze do powlekania i nakladania który posiada zespól chwytajacy zawierajacy podpore tworzaca czesc robocza z pierwszym i drugim bokiem, przy czym boki nachylone sa pod ustalonym przez uzyt- kownika katem. Ostrze jest demontowalne i skladane tak, aby utworzyc pierwszy i drugi bok, który prze- chylony jest pod ustalonym przez uzytkownika katem, podobnym do kata czesci tworzacej podpore. Pierwsza strona zespolu chwytajacego, osadzana jest na zewnetrznej stronie ostrza do nakladania pro- duktu. Druga strona zespolu chwytajacego mocuje druga strone ostrza. Druga strona ostrza sluzy do aplikacji produktu. Kolejne rozwiazanie znane jest z dokumentu FR3020389, gdzie ujawniono narzedzie zawierajace podluzny element wygladzajacy, przeznaczony do rozprowadzania i wygladzania tynku oraz wspornik, do którego przymocowany jest podluzny element wygladzajacy. Wspornik zawiera czesc mocujaca do mocowania uchwytu zawierajacego dwie szczeki, przeznaczone do zacisniecia czesci mocujacej. Szczeka zawiera elementy funkcyjne, sluzace docelowo do poruszania nia, po jej zamocowaniu. Ele- menty te przystosowane do laczenia lub przesuwania szczeki z dala, zas czesc mocujaca ma przekrój kolowy w plaszczyznie zasadniczo prostopadlej do dlugosci ostrza. Kolejne rozwiazanie znane jest ze zgloszenia miedzynarodowego WO0032893 gdzie ujawniono szpachle do gladzenia, przeznaczona do zamontowana na wydluzonej rekojesci, której jeden koniec jest wyposazony w cylindryczna glowice podtrzymujaca ostrze. Glowica ma kolnierz i ramie dzwigni na jednym koncu, sluzace do laczenia z uchwytem oraz pare scisle przeciwleglych podkladek i sworzen obrotowy na drugim koncu do sprzegania z plytka podtrzymujaca ostrze. Wspornik, który chwyta ostrze za podstawe, jest przymocowany do plyty podtrzymujacej. Plytka jest szeroka i elastyczna, wystaje od wspornika pod katem prostym do osi wzdluznej rekojesci noza. Ostrze zakrzywia sie od wspornika ostrza pod katem prostym, tak ze plaszczyzna krawedzi roboczej ostrza jest równolegla do osi podluz- nej rekojesci. Kolejne rozwiazanie przedstawiono w dokumencie patentowym nr EP 2471608, gdzie ujawniono szpachle, która posiada tylna czesc do mocowania raczki, uchwyt ostrza oraz ostrze, gdzie ostrze wy- konane jest z termoplastycznego polimeru o twardosci od 45 do 75 wg skali Shore’a. Polimer termopla- styczny jest wybrany sposród termoplastycznych poliuretanów i termoplastycznych polimerów olefino- wych. Sztywny plastik to polietylen o wysokiej gestosci, polipropylen lub PVC. Dwie strony ostrza to gladkie powierzchnie do wygladzania powlok lakierniczych. W dalszym rozwiazaniu znanym z publikacji zgloszenia wynalazku numer GB 2456613 A, prze- stawiono miedzy innymi lacznik gdzie pokazano promieniowe wystepy na styku polaczen oraz polacze- nie elementów z uzyciem sruby z nakretka motylkowa. Celem wzoru uzytkowego jest opracowanie modelu szpachli budowlanej, której robocze ele- menty, ulegajace naturalnemu zuzyciu, sa w pelni wymienialne, a ich konstrukcja zawiera maksymalnie mala ilosc elementów skladowych. Element roboczy wedlug wzoru uzytkowego stanowi ostrze wraz z profilem mocujacym. Mozliwosc demontazu szpachli zapewniono poprzez zaprojektowanie wspornika ze szczelina obejmujaca sztywno profil mocujacy ostrze oraz przez zastosowanie elementów laczacych w postaci srub z nakretka motylkowa, wspólpracujacych bezposrednio z otworami umiejscowionymi w obu wymienionych glównych elementach roboczych szpachli. Wedlug wzoru uzytkowego, szpachla budowlana zawiera metalowe ostrze, lacznik oraz trzonek, gdzie lacznik stanowi regulowane katowo polaczenie rozlaczne pomiedzy trzonkiem a profilem mocuja- cym, w którym osadzone jest ostrze robocze. Lacznik zawiera wspornik, który jest plaski w strefie pola- czenia z plaskim profilem mocujacym ostrze, gdzie wspornik polaczony jest z profilem mocujacym ostrze za posrednictwem elementów laczacych. Lacznik zawiera gniazdo lacznika z otworem dla elementu laczacego ten lacznik z trzonkiem. Trzonek zawiera na koncu gniazdo wspólpracujace z gniazdem lacz- nika za posrednictwem elementu laczacego. Gniazda na wspólpracujacych ze soba powierzchniach styku zawieraja dopelniajace sie promieniowe wystepy. Promieniowe wystepy na powierzchniach styku gniazd maja przekrój trójkatny Wedlug wzoru uzytkowego, szpachla budowlana charakteryzuje sie tym, ze wspornik zawiera elementy usztywniajace w postaci zeber, oraz zawiera szczeline dla profilu mocujacego ostrze, zas profil mocujacy ostrze oraz wspornik, zawieraja po dwa wspólpracujace otwory. Szpachla wedlug wzoru uzytkowego stanowi uniwersalne narzedzie budowlane. Ostrze, a wiec czesc podlegajaca naturalnemu zuzyciu, jest demontowalne oraz wymienialne w calosci. Ostrze o okre- slonej dlugosci moze byc w miare potrzeb wymienione na ostrze dluzsze lub krótsze. Pozostala czesc szpachli stanowiaca regulowany lacznik oraz trzonek, stanowi urzadzenie wielorazowego uzytku, gdzie stworzono mozliwosc wymiany jedynie ostrza w przypadku jego zuzycia. Stworzono mozliwosc przebu- dowania kata ustawienia trzonka szpachli w stosunku do wspornika z zamocowanym w tym wsporniku ostrzem, przez co umozliwiono regulacje kata natarcia ostrza szpachli na powierzchnie sciany, na która z uzyciem szpachli nanosi sie gladz szpachlowa. Dzieki temu stworzona zostala mozliwosc zastosowa- nia dlugiego trzonka szpachli dla kladzenia gladzi w wysokich fragmentach scian, gdzie nieodzowna jest regulacja kata pomiedzy trzonkiem, a plaszczyzna ostrza szpachli dla uzyskania wlasciwego kata natarcia ostrza szpachli na sciane. Zastosowanie konstrukcji szpachli budowlanej wedlug wzoru uzytkowego, z lacznikiem zawiera- jacym szczeline pozwala ponadto na wykonanie samego ostrza jako elementu wymiennego. Koszty wymiany samego ostrza sa istotnie mniejsze niz zakup kompletnej szpachli, gdzie róznego rodzaju lacz- niki, stanowily dodatkowe akcesorium uzytkowe. Ponadto konstrukcja szpachli wedlug wzoru uzytkowego umozliwia zastosowanie trzonka o róz- nej dlugosci z mozliwoscia zmiany kata natarcia w stosunku do powierzchni szpachlowanej, poprzez luzowanie sruby laczacej, obrót na promieniowych wystepach gniazd i ponowne polaczenie obu gniazd w nowym polozeniu ostrza. Przedmiot wzoru uzytkowego pokazano na zalaczonym rysunku na którym poszczególne figury rysunku przedstawiaja: Fig. 1 – szpachla budowlana w widoku aksonometrycznym, Fig. 2 – szpachla wedlug fig. 1 w widoku z boku, Fig. 3 – szpachla wedlug fig. 1 w widoku od spodu, Fig. 4 – wspornik, Fig. 5 – fragment roboczy trzonka w widoku na gniazdo, Fig. 6 – ostrze z profilem mocujacym w widoku z boku, Fig. 7 – ostrze wedlug fig. 6 w widoku z góry. Na rysunku fig. 1 pokazano szpachle wedlug wzoru uzytkowego w widoku od góry. Na rysunku fig. 2 pokazano szpachle wedlug fig. 1 w widoku z boku, oraz na rysunku fig. 3 pokazano te sama szpachle w widoku od spodu. Szpachle 1 pokazano z fragmentem mocujacym znanego trzonka 3. Trzo- nek 3 zamocowany jest do wspornika 6 za posrednictwem elementu laczacego 11 w postaci sruby z nakretka motylkowa. Do wspornika 6 zamocowane jest ostrze 2 osadzone w profilu mocujacym 5. Wspornik 6 polaczony jest z profilem mocujacym 5 ostrze 2 za posrednictwem elementów laczacych 8 w postaci znanych srub z nakretkami motylkowymi. Na rysunku fig. 2, w widoku z boku pokazano, ze profil mocujacy 5 przed przykreceniem elementów laczacych 8 jest wsuniety w szczeline znajdujaca sie we wsporniku 6. Szczeline 13 pokazano dokladniej na rysunku fig. 4. Wspornik 6 pokazany zostal dokladniej na rysunku fig. 4. Stanowi on plaski element do którego jest przymocowane ostrze 2 osadzone nierozlacznie w profilu mocujacym 5, co pokazano na rysunku fig. 6 oraz fig. 7. We wsporniku 6 wykonane sa otwory 14 korespondujace z otworami 14 w profilu mocujacym 5 ostrze 1 pokazanym na rysunku fig. 7. Ten plaski element w postaci wspornika 6 wypo- sazony jest w usztywniajace zebra 7. W opisywanym przykladzie wykonania plyta wspornika 6 poza zebrami 7 ma obwodowe usztywnienie 15 dwóch krawedzi bocznych, oraz krawedzi tylnej do której zamocowane jest gniazdo 9 lacznika 4. Lacznik 4, jak to pokazano na rysunku fig. 4 sklada sie ze wspornika 6 oraz gniazda 9. Gniazdo 9 wspólpracuje w zmontowanej szpachli z trzonkiem 3. Wspornik 6 pokazany na rysunku fig. 4 zawiera szczeline 13 w która wsuwa sie profil mocujacy 5 z ostrzem 2 przed umieszczeniem w otworach 14 elementów laczacych 8 w postaci srub z nakretkami motylkowymi, przez co laczy sie ostrze 2 z wspornikiem 6, a wiec i z lacznikiem 4. Do plyty wspornika 6 przykreca sie przez otwory 14, wymienionymi srubami, profil mocujacy 5 z ostrzem 2 umieszczony uprzednio w szczelinie 13. Na rysunku fig. 4 pokazano lacznik 4, stanowiacy element laczacy ostrze 2 pokazane na rysunku fig. 3 oraz fig. 4, z trzonkiem 3. Na zalaczonym rysunku fig. 5, pokazano jedynie fragment trzonka 3 wspólpracujacy z lacznikiem 4, z uwagi na fakt, ze jednym z zadan wzoru uzytkowego jest zastosowanie4 trzonka 3 o róznych dlugosciach, w tym pozwalajacego na prace szpachla na wyzszych fragmentach scian obiektu budowlanego, bez zastosowania drabiny. Stad na rysunkach pokazano jedynie ten frag- ment trzonka 3, który wspólpracuje z lacznikiem 4, dla wyraznego uwidocznienia zespolu polaczenia lacznika 4 z trzonkiem 3. Praca szpachli na róznych wysokosciach, z uzyciem trzonka 3 którego dlugosci moga byc rózne, lub który moze byc uchwycony przez operatora na róznych wysokosciach, w znacznym zakresie wyso- kosci, wymaga ustawienia ostrza 2 szpachli zawsze pod tym samym lub zblizonym katem do sciany, dla uzyskania zakladanej jakosci gladzi. Dlatego przy pracy na róznych wysokosciach, kat zamocowania lacznika 4 z osadzonym na nim profilem mocujacym 5 ostrze 2 w stosunku do trzonka 3, musi byc rózny, stosownie do dlugosci tego trzonka 3 lub do wysokosci jego pochwycenia przez operatora. Dlatego zaproponowano w rozwiazaniu wedlug wzoru uzytkowego system wspólpracujacych gniazd 9 oraz 9, na polaczeniu trzonka 3 z lacznikiem 4. Gniazda 9 i 9, pokazane na rysunku fig. 4 oraz fig. 5 wyposazone sa na wspólpracujacych ze soba powierzchniach w uzupelniajace sie promieniowe wystepy 12 pokazane na rysunku fig. 4 oraz fig. 5. Wystepy 12 po zluzowaniu elementu laczacego 11 w postaci sruby z nakretka motylkowa, pozwalaja na zmiane kata pomiedzy trzonkiem 3 a lacznikiem 4 i finalnie pomiedzy plaszczyzna ostrza 2, a sciana, a nastepnie po dokreceniu tego ele- mentu laczacego 11, pozwalaja na ponowne, stabilne polaczenie tych dwóch elementów 9, 9, ale pod zmienionym katem, na skutek czego zmienia sie kat natarcia ostrza 2 na plaszczyzne sciany. Na rysunku fig. 6 oraz fig. 7 pokazano ostrze 2 szpachli budowlanej zamocowane nierozlacznie w profilu mocujacym 5. Ostrze 2 wykonane jest zazwyczaj z elastycznej blachy stalowej co pozwala na poddawanie sie krawedzi rozprowadzajacej mase szpachlowa na scianie, dla uzyskania efektu gladzi. Ostrze 2 w profilu mocujacym 5 pokazano na rysunkach od fig. 1 do fig. 3 oraz fig. 6 i fig. 7. Dla ulatwie- nia zamocowania ostrza do pokazanego na rysunkach wspornika 6 lacznika 4, znajduja sie dwa otwory 14 w profilu mocujacym 5, pokazane na rysunku fig. 7. Otwory 14 w profilu mocujacym 5 które wspólpracuja z dwoma otworami 14 we wsporniku 6 sa pokazane na rysunku fig. 7. Zamocowanie w tym wykonaniu polega na przykreceniu profilu mocujacego 5 wraz z ostrzem 2 do wspornika 6 lacznika 4, elementami laczacymi 8 w postaci srub z nakretkami motylkowymi. Pokazano to na rysunku fig. 1, fig. 2 oraz fig. 3. Wspornik 6 stanowi fragment lacznika 4 w postaci plaskiego elementu do którego jest przymoco- wane ostrze 2 osadzone nierozlacznie w profilu mocujacym 5, co pokazano na rysunku fig. 2 oraz fig. 6. We wsporniku 6 wykonane sa otwory 14 korespondujace z otworami 14 w profilu mocujacym 5 pokaza- nymi na rysunku fig. 4. Ten plaski element w postaci wspornika 6 wyposazony jest w zebra 7 usztyw- niajace pokazane na rysunkach fig. 4. W opisywanym przykladzie wykonania plyta wspornika 6 poza zebrami 7 zawiera obwodowe usztywnienie 15 dwóch krawedzi bocznych, oraz krawedzi tylnej do której zamocowane jest gniazdo 9 lacznika 4. Na rysunkach fig. 1, fig. 2 oraz fig. 4 pokazano wspornik 6. Wykonanie wspornika 6 charakteryzuje sie tym, ze plyta wspornika 6 zawiera szczeline 13 w która wsuwa sie profil mocujacy 5 z ostrzem 2 przed umieszczeniem w otworach 14 elementów laczacych 8 w postaci srub z nakretkami motylkowymi, przez co laczy sie ostrze 2 z lacznikiem 4 uzyskujac polaczenie tych elementów o znacznej sztywnosci. W polaczeniach rozlacznych szpachli budowlanej 1 zastosowano elementy laczace 8 oraz 11 w postaci srub z nakretkami motylkowymi. Pokazano to na rysunku fig. 1, fig. 2 oraz fig. 3. Takie pola- czenia z dokladnie dokreconymi nakretkami sa to polaczenia stabilne, a jednoczesnie latwe do polu- zowania dla zmiany kata pomiedzy plaszczyzna wspornika 6 a trzonkiem 3 i nastepujacej po tym sta- bilizacji tego polaczenia, poprzez dokrecenie z powrotem elementu laczacego 11. Z drugiej strony elementy laczace 8 w postaci srub z nakretkami motylkowymi pozwalaja w sposób latwy, bez dodat- kowych narzedzi wymienic zuzyty profil mocujacy 5 z ostrzem 2 na nowa taka sama czesc, lub na profil mocujacy 5 z ostrzem 2 innego rodzaju, na przyklad z ostrzem 2 o innej dlugosci, w przypadku zaist- nienia takiej potrzeby. Na zalaczonych rysunkach pokazano, ze na powierzchniach wspólpracujacych gniazda 9 trzonka 3, oraz gniazda 9 lacznika 4 znajduja sie dopelniajace sie promieniowe wystepy 12. Oznacza to, ze po zlozeniu ze soba gniazda 9 pokazanego na rysunku fig. 4, z gniazdem 9 pokazanym na rysunku fig. 5 i po dociagnieciu tego polaczenia elementem laczacym 11 w postaci sruby z nakretka motylkowa, promieniowe wystepy 12 o przekroju trójkatnym zazebiaja sie i uzupelniaja, tworzac stabilne polaczenie rozlaczne o stalym kacie nachylenia trzonka 3 w stosunku do plaszczyzny ostrza 2. Element laczacy 11 w postaci sruby z nakretka motylkowa przeprowadzony jest przez otwory 10 w gniazdach 9 oraz 9. Po zluzowaniu elementu laczacego 11 mozliwe staje sie wyzebienie tego polaczenia i obrót5 trzonka 3 wzgledem lacznika 4, dla uzyskania innego kata pomiedzy trzonkiem 3, a ostrzem 2 zamoco- wanym do wspornika 6. Nastepnie ustala sie polaczenie obu wskazanych elementów pod zmienionym katem, poprzez docisniecie do siebie obu gniazd 9 i 9 za pomoca elementu laczacego 11 w postaci wymienionej sruby z nakretka motylkowa przeprowadzonej przez otwory 10 w gniazdach 9 oraz 9. PL PL PL PL PL PL PL PL PL