Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest modul rekuperatora do systemów wentylacyjnych. Znajduje on zastosowanie w szczególnosci w duzych systemach wentylacyjnych wymagajacych duzych wartosci strumieni przeplywu medium. Moze byc stosowany zarówno w kanale centrali wentylacyjno-klimatyza- cyjnej, jako jej element, jak tez jako niezalezny element w kanale dowolnej instalacji wentylacyjnej. Znanych jest wiele róznych konstrukcji rekuperatorów, które sa odpowiednio obudowanymi wy- miennikami ciepla, wsród których jedna z grup stanowia rekuperatory z wymiennikami plytowymi. W wymiennikach plytowych strumienie medium przeplywaja kanalami utworzonymi miedzy plytowymi przegrodami, które sa w rózny sposób ksztaltowane w celu zwiekszenia powierzchni wymiany ciepla. Znane sa rekuperatory krzyzowe, których plyty maja ksztalt prostokatny, a strumienie medium, miedzy którymi nastepuje wymiana ciepla, przeplywaja w przeciwnych kierunkach kanalami prostopadlymi do siebie. Znane sa takze rekuperatory z heksagonalnymi plytowymi wymiennikami ciepla, w których ply- towe przegrody maja ksztalt szesciokatów, a kanaly przeplywowe sa w ich srodkowej czesci równolegle do siebie, co powoduje wydluzenie drogi, na jakiej nastepuje wymiana ciepla miedzy dwoma strumie- niami plynacymi w przeciwnych kierunkach. W znanych rekuperatorach z pojedynczym heksagonalnym wymiennikiem ciepla, stos równoleglych do siebie jednakowych szesciokatnych plyt pojedynczego wy- miennika ciepla zamkniety jest w obudowie odpowiadajacej ksztaltem obrysowi tego stosu, która nie przykrywa ukosnych krawedzi plyt stanowiacych wejscia do kanalów przeplywowych miedzy plytami. Tak obudowany stos stanowiacy pojedynczy heksagonalny plytowy wymiennik ciepla wstawiany jest do kanalu wentylacyjnego w taki sposób, ze plyty wymiennika sa ustawione prostopadle do górnej i dolnej sciany obudowy i do przegrody w kanale, która rozdziela dwa strumienie plynace tym kanalem w prze- ciwnych kierunkach, a dwie krawedzie utworzone przez wierzcholki styku ukosnych krawedzi stosu plyt polaczone sa z obu stron wymiennika z ta przegroda w kanale. W celu zwiekszenia efektywnosci wymiany ciepla, zarówno przy rekuperatorach z wymiennikami krzyzowymi, jak i heksagonalnymi przeciwpradowymi, stosuje sie szeregowe laczenie wymienników, tzn. ustawia sie kolejno w kanale wymienniki jeden za drugim. W takich rozwiazaniach strumienie me- dium przeplywaja kolejno przez kazdy z wymienników. Znanych jest wiele konstrukcji pojedynczego plytowego heksagonalnego wymiennika, rózniacych sie ksztaltami oddzielonych od siebie równoleglych kanalów utworzonych przez plisowane, falowane plyty-arkusze ulozone w stosie oraz srodkami technicznymi laczenia arkuszy w stos i materialami, z których sa wykonane. Przykladowe rozwiazania tych konstrukcji ujawnione sa w wielu publikacjach patentowych. Publikacja EP3594586 ujawnia modul rekuperatora do systemów wentylacyjnych zawie- rajacy zestaw heksagonalnych plytowych wymienników ciepla w obudowie z prostokatna podstawa i równolegla do niej górna sciana oraz prostokatnymi bocznymi scianami, gdzie szesciokatne plyty wy- mienników sa równolegle do górnej sciany i podstawy, a podluzne odcinki kanalów wymienników ciepla sa równolegle do siebie i do bocznych scian obudowy. Pomiedzy górna sciana i podstawa znajduje sie równolegly do nich plytowy element separujacy zamocowany do bocznych scian. Stanowi od przegrode rozdzielajaca strumienie powietrza plynace w przeciwna strone wplywajace do modulu i wyplywajace z niego, tworzac w module zintegrowane kanaly: wlotowy i wylotowy. Modul zawiera takze dodatkowe scianki tworzace wraz z odpowiednio uksztaltowanym plytowym elementem separujacym naprzemien- nie ulozone przestrzenie wlotowe i wylotowe obejmujace cala wysokosc modulu. Z publikacji DE2628026A1 znany jest modul rekuperatora do systemów wentylacyjnych zawierajacy zestaw heksa- gonalnych plytowych wymienników ciepla w obudowie oraz zestaw dodatkowych scianek. Obudowa ma prostokatna podstawe i równolegla do niej prostokatna górna sciane polaczone ze soba równoleglymi do siebie prostokatnymi bocznymi scianami polaczonymi ze soba dodatkowo dwoma przeciwleglymi lacznikami znajdujacymi sie w polowie wysokosci kolumn heksagonalnych plytowych wymienników cie- pla. Dodatkowe scianki pionowe i dodatkowe scianki ukosne tworza przestrzenie wlotowe i przestrzenie wylotowe, które sa jednakowe, stanowia lustrzane odbicie po obu stronach modulu i obejmuja cala jego wysokosc. Dodatkowe scianki pionowe maja postac trójkatnych plyt równoleglych do bocznych scian obudowy, znajduja sie po obu stronach heksagonalnych plytowych wymienników ciepla na calej wyso- kosci obudowy miedzy jej podstawa a górna sciana, przy czym kazda dodatkowa scianka pionowa po- laczona jest swoja pionowa krawedzia z zewnetrzna pionowa krawedzia kolumny heksagonalnych ply- towych wymienników ciepla, a swoimi wierzcholkami polaczona jest z podstawa, górna sciana i laczni- kiem. Dodatkowe scianki ukosne maja ksztalt prostokatnych plyt, z których kazda laczy sie jedna para przeciwleglych krawedzi z ukosnymi krawedziami dwóch sasiednich dodatkowych scianek pionowych3 albo z ukosna krawedzia bocznej sciany i najblizszej dodatkowej scianki pionowej, a druga para prze- ciwleglych krawedzi laczy sie z lacznikiem i krawedzia podstawy albo krawedzia górnej sciany. Dodat- kowe scianki ukosne sa ulozone naprzemiennie pod lacznikami i nad lacznikami tak, ze nad kazda zaslonieta dolna czescia ukosnych scian kolumn heksagonalnych plytowych wymienników ciepla znaj- duje sie odslonieta górna czesc tych samych ukosnych scian kolumn heksagonalnych plytowych wy- mienników ciepla. Heksagonalne plytowe wymienniki ciepla ulozone sa w obudowie w co najmniej jed- nej kolumnie w taki sposób, ze wszystkie szesciokatne plyty wymienników ciepla sa równolegle do pod- stawy i górnej sciany obudowy, a podluzne odcinki kanalów wymienników ciepla sa równolegle do siebie i do bocznych scian obudowy. Modul rekuperatora do systemów wentylacyjnych wedlug wzoru uzytkowego zawiera zestaw hek- sagonalnych plytowych wymienników ciepla w obudowie z prostokatna podstawa i równolegla do niej prostokatna górna sciana polaczonymi ze soba równoleglymi do siebie bocznymi scianami polaczonymi ze soba dodatkowo dwoma przeciwleglymi lacznikami znajdujacymi sie w polowie wysokosci kolumn heksagonalnych plytowych wymienników ciepla oraz zestaw dodatkowych scianek pionowych i dodat- kowych scianek ukosnych tworzacych przestrzenie wlotowe i przestrzenie wylotowe, które sa jedna- kowe, stanowia lustrzane odbicie po obu stronach modulu i obejmuja cala jego wysokosc. Dodatkowe scianki pionowe maja postac trójkatnych plyt równoleglych do bocznych scian obudowy, znajduja sie po obu stronach heksagonalnych plytowych wymienników ciepla na calej wysokosci obudowy miedzy jej podstaw a górna sciana, przy czym kazda dodatkowa scianka pionowa polaczona jest swoja pionowa krawedzia z zewnetrzna pionowa krawedzia kolumny heksagonalnych plytowych wymienników ciepla, a swoimi wierzcholkami polaczona jest z podstawa, górna sciana i lacznikiem. Dodatkowe scianki uko- sne maja ksztalt prostokatnych plyt, z których kazda laczy sie jedna para przeciwleglych krawedzi z ukosnymi krawedziami dwóch sasiednich dodatkowych scianek pionowych albo z ukosna krawedzia bocznej sciany i najblizszej dodatkowej scianki pionowej, a druga para przeciwleglych krawedzi laczy sie z lacznikiem i krawedzia podstawy albo krawedzia górnej sciany. Dodatkowe scianki ukosne sa ulozone naprzemiennie pod lacznikami i nad lacznikami tak, ze nad kazda zaslonieta dolna czescia ukosnych scian kolumn heksagonalnych plytowych wymienników ciepla znajduje sie odslonieta górna czesc tych samych ukosnych scian kolumn heksagonalnych plytowych wymienników ciepla. Heksago- nalne plytowe wymienniki ciepla ulozone sa w obudowie w co najmniej jednej kolumnie w taki sposób, ze wszystkie szesciokatne plyty wymienników ciepla sa równolegle do podstawy i górnej sciany obu- dowy, a podluzne odcinki kanalów wymienników ciepla sa równolegle do siebie i do bocznych scian obudowy. Modul wedlug wzoru charakteryzuje sie tym, ze boczne sciany obudowy maja ksztalt szescio- katów wypuklych i dodatkowe scianki pionowe odpowiadaja ksztaltem bocznym scianom obudowy, a dwa przeciwlegle laczniki znajduja sie na wysokosci wolnych wierzcholków bocznych scian. Korzystnie podstawa zaopatrzona jest w srodki techniczne do splywu kondensatu w postaci ry- nienek uksztaltowanych wzdluz obu swoich krawedzi prostopadlych do bocznych scian i zakonczonych z jednej strony rurkami splywowymi. Korzystnie modul zawiera trzy jednakowe kolumny heksagonalnych plytowych wymienników ciepla. Wzór uzytkowy rozwiazuje problem zwiekszenia wydajnosci procesu odzysku ciepla w systemach wentylacyjnych bez koniecznosci znaczacego zwiekszania przestrzeni zajmowanej przez rekuperatory w tych systemach. Pozwala to na oszczednosc miejsca w centrali wentylacyjnej, a w konsekwencji umozliwia budowe kompaktowych central wentylacyjnych o wysokiej sprawnosci. Ponadto modul we- dlug wzoru ulatwia transportowanie i instalacje rekuperatora w systemie wentylacyjnym. Dodatkowa zaleta jest wygoda montazu i latwy dostep serwisowy. Przykladowa realizacja modulu rekuperatora do systemów wentylacyjnych wedlug wzoru uzytko- wego zilustrowana jest rysunkiem, na którym fig. 1 przedstawia widok aksonometryczny korzystnej po- staci kompletnego modulu, fig. 2 – widok aksonometryczny modulu bez górnej sciany i bocznej sciany obudowy, fig. 3 – widok modulu w przekroju poprzecznym z uwidocznionymi przeciwpradowymi stru- mieniami przeplywu medium, a fig. 4 przedstawia widok aksonometryczny modulu z piecioma kolum- nami wymienników, bez górnej sciany i bocznej sciany obudowy. W realizacji pokazanej rysunku modul rekuperatora ma postac bloku z heksagonalna obudowa, wewnatrz której znajduje sie zestaw jednakowych heksagonalnych plytowych wymienników ciepla 1. Wymienniki ciepla 1 tworzy wiele równoleglych plyt odpowiednio wyprofilowanych i polaczonych tak, ze formuja kanaly przeplywowe dla medium, w szczególnosci powietrza w systemach wentylacyjnych: uko- sne kanaly przeplywowe na wlocie i wylocie i podluzne kanaly przeplywowe w czesci srodkowej. W heksagonalnych plytowych wymiennikach ciepla 1, które sa wymiennikami przeciwpradowymi, na odcinkach kanalów ukosnych strumienie o przeciwnym kierunku krzyzuja sie, natomiast na odcinkach podluznych kanalów w tych wymiennikach, strumienie powietrza z przeciwnych kierunków przeplywaja obok siebie przeciwpradowo. Heksagonalna obudowa ma prostokatna podstawe 2 i prostokatna górna sciane 3 polaczone trwale i szczelnie na swych dwóch przeciwleglych bokach z dwoma jednakowymi bocznymi scianami 4 równoleglymi do siebie i prostopadlymi do podstawy 2 i górnej sciany 3. Kazda boczna sciana 4 ma ksztalt szesciokata wypuklego, symetrycznego wzgledem osi pionowej i osi pozio- mej. W polowie wysokosci obudowy, po obu jej stronach, wolne wierzcholki jednej bocznej sciany 4 sa polaczone lacznikiem 5 z odpowiadajacymi im wolnymi wierzcholkami drugiej bocznej sciany 4. Obu- dowa ta jest umieszczana w kanale wentylacyjnym (nie pokazanym na rysunku) w taki sposób, ze pod- stawa 2, górna sciana 3 i obie boczne sciany 4 przylegaja do scian kanalu, a laczniki 5 polaczone sa z przegrodami (nie pokazanymi na rysunku) rozdzielajacymi kanal na przestrzen wlotowa i wylotowa. W realizacji pokazanej na fig. 1, fig. 2, fig. 3 heksagonalne plytowe wymienniki ciepla 1 ulozone sa w obudowie w trzy jednakowe równolegle, stykajace sie ze soba pionowe kolumny w taki sposób, ze wszystkie szesciokatne plyty wymienników ciepla 1 sa równolegle do siebie i do podstawy 2 oraz górnej sciany 3 obudowy, a kolumny wymienników ciepla 1 stykaja sie ze soba bocznymi krawedziami plyt, wzdluz których przebiegaja równolegle podluzne kanaly do przeciwpradowego przeplywu medium mie- dzy plytami i które sa równolegle do bocznych scian 4 obudowy. Obrys poziomego przekroju przez wszystkie równolegle kolumny wymienników ciepla 1 odpowiada obrysowi górnej sciany 3 obudowy, zewnetrzne krawedzie pierwszej i ostatniej kolumny wymienników ciepla 1 stykaja sie szczelnie z bocz- nymi scianami 4 obudowy, a górne i dolne plyty wymienników ciepla przylegaja odpowiednio do górnej sciany 2 i do podstawy 3 obudowy. Wierzcholki ukosnych krawedzi plyt na wlotach i wylotach kanalów w kolumnach wymienników ciepla 1 tworza zewnetrzne pionowe krawedzie 6 kolumn wymienników cie- pla 1, po trzy z kazdej strony kolumn wymienników ciepla 1. Kazda zewnetrzna pionowa krawedz 6 kolumny polaczona jest na calej swej wysokosci z krawedzia dodatkowej scianki pionowej 7, która ma ksztalt trójkata odpowiadajacego ksztaltowi bocznych scian 4 i która swymi wierzcholkami polaczona jest z podstawa 2, lacznikiem 5 i z górna sciana 3. Po obu stronach kolumn wymienników ciepla 1, pomiedzy lacznikami 5 i podstawa 2 oraz pomiedzy lacznikami 5 i górna sciana 3, zamocowane sa prostokatne dodatkowe scianki ukosne 8, naprzemiennie nad i pod lacznikami 5. W czesci górnej mo- dulu, nad lacznikiem 5, pierwsza dodatkowa scianka ukosna 8 polaczona jest szczelnie z ukosna górna krawedzia bocznej sciany 4, ukosna górna krawedzia pierwszej dodatkowej scianki pionowej 7 oraz z lacznikiem 5 i górna sciana 3 obudowy, a druga dodatkowa scianka ukosna 8 polaczona jest szczelnie z ukosnymi górnymi krawedziami drugiej i trzeciej dodatkowej scianki pionowej 7 oraz z lacznikiem i górna sciana 3 obudowy. W czesci dolnej modulu, pod lacznikiem 5, pierwsza dodatkowa scianka ukosna 8 polaczona jest szczelnie z ukosnymi dolnymi krawedziami pierwszej i drugiej dodatkowej scianki pionowej 7 oraz z lacznikiem 5 i podstawa 2, a druga dodatkowa scianka ukosna 8 polaczona jest szczelnie z ukosna dolna krawedzia trzeciej dodatkowej scianki pionowej 7, ukosna dolna krawedzia bocznej sciany 4 oraz z lacznikiem 5 i podstawa 2. Usytuowanie dodatkowych scianek ukosnych 8 po obu stronach kolumn wymienników ciepla 1 jest takie samo, tzn. po obu stronach stanowia one swoje zwierciadlane odbicie. Tak ulozone dodatkowe scianki ukosne 8 naprzemiennie zaslaniaja wloty i wyloty do kanalów wymienników ciepla 1 w polowie wysokosci kolumn wymienników ciepla 1, nad i pod lacz- nikami 5, formujac przestrzenie wlotowe A i przestrzenie wylotowe B, jednakowe po obu stronach mo- dulu, obejmujace cala wysokosc wszystkich kolumn wymienników ciepla 1, ale czesciowo przesloniete. W korzystnym wariancie realizacji, w podstawie 2 obudowy modulu wzdluz obu jej krawedzi prostopa- dlych do bocznych scian 4 uksztaltowane sa rynienki 9, zakonczone z jednej strony rurkami splywowymi , które po zamontowaniu modulu w kanale wentylacyjnym, przechodza przez scianki kanalu i umoz- liwiaja splyw kondensatu gromadzacego sie pod wymiennikami ciepla. W przykladowym zastosowaniu wzoru pierwszy strumien S1 wlotowy powietrza plynacy z jednej strony modulu nad przegroda kanalu, polaczona z lacznikiem 5 obudowy modulu, wplywa do niezaslo- nietych przestrzeni wlotowych A modulu, obejmujacych ukosne krawedzie plyt wymienników ciepla 1, miedzy dodatkowymi sciankami pionowymi 7 w górnej czesci modulu i splywa po dodatkowych scian- kach ukosnych 8 w dolnej czesci modulu do przestrzeni obejmujacych te same ukosne krawedzie plyt wymienników, dzieki czemu ten pierwszy strumien S1 wlotowy wprowadzany jest jednoczesnie do wlo- tów wszystkich kanalów na calej wysokosci wszystkich równoleglych kolumn wszystkich wymienników ciepla 1. Po przejsciu przez wymienniki modulu ciepla 1, pierwszy strumien S1 po przeciwnej stronie modulu trafia na niezaslonieta przestrzen wylotowa B w dolnej czesci modulu i na dodatkowe scianki5 ukosne 8 w czesci górnej modulu, po których splywa do przestrzeni w dolnej czesci modulu, obejmuja- cych te same ukosne krawedzie plyt wymienników i plynie dolna czescia kanalu jako pierwszy strumien S1 wylotowy. Podobnie odbywa sie przeplyw drugiego strumienia S2 wlotowego plynacego nad prze- groda kanalu z drugiej strony modulu: jest on wprowadzany jednoczesnie do wlotów wszystkich kanalów na calej wysokosci wszystkich równoleglych kolumn wszystkich wymienników ciepla 1, po przeplynieciu przez kanaly wszystkich wymienników ciepla wyplywa po przeciwnej stronie w dolnej czesci modulu i plynie dolna czescia kanalu jako drugi strumien S2 wylotowy. W innym zastosowaniu modulu, gdy strumienie wlotowe powietrza plyna w kanale pod przegroda, a wylotowe nad przegroda, niezasloniete przestrzenie wlotowe A modulu beda w jego dolnej czesci, pod lacznikami 5, a niezasloniete przestrze- nie wylotowe B – w górnej czesci, nad lacznikami. W przykladowej realizacji pokazanej na fig. 4 modul rekuperatora zawiera piec jednakowych ko- lumn heksagonalnych plytowych wymienników ciepla 1 i odpowiednio zwiekszona liczbe dodatkowych scianek pionowych 7 i dodatkowych scianek ukosnych 8. W zaleznosci od potrzeb i miejsca zastosowania modul rekuperatora moze miec rózna liczbe równoleglych kolumn heksagonalnych plytowych wymienników ciepla 1, rózna ich wysokosc, a górna czesc modulu rekuperatora, nad lacznikami 5, i jego dolna czesc, pod lacznikami 5, moga miec rózne wysokosci, dostosowane do róznych wysokosci przestrzeni wlotowych i wylotowych w kanale, w którym umieszczony ma byc modul rekuperatora. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL