PL 72 565 Y1 2 Opis wzoru Dziedzina techniki Wzór uzytkowy dotyczy lózka transportowego z uchwytem znajdujacego zastosowanie w opiece zdrowotnej do transportowania pacjentów, które z wykorzystaniem uchwytu moze byc pchane i do któ- rego uchwytu mozna równiez przylaczyc pojemnik z plynem infuzyjnym. Stan techniki W srodowisku szpitalnym czesto wymagany jest transport pacjentów na lózkach szpitalnych. Pierwszym typem lózka stosowanym w tym celu jest lózko uniwersalne wyposazone w kola umozliwia- jace transport, ale taki typ lózek jest uzywany przede wszystkim do ciaglego zajmowania przez pacjenta. Drugim typem lózka sa nosze, które sa zaprojektowane wylacznie do transportu pacjentów. W ogólnej terminologii nosze okresla sie jako urzadzenie do pilnego transportu pacjentów, które jest glównie uzy- wane przez jednostki ratownicze do transportu pacjentów w pojazdach sluzb ratowniczych lub smiglow- cach. Ze wzgledu na bardzo prosta konstrukcje i latwa obsluge nosze sa równiez szeroko wykorzysty- wane do transportu pacjentów w obrebie obiektów szpitalnych. Istnieja równiez nosze, które sa przysto- sowane do uzycia podczas, na przyklad badan rentgenowskich, co pozwala pacjentowi na nich pozo- stac przez caly czas trwania badania, unikajac w ten sposób czasami klopotliwego przekladania pa- cjenta do badania. W przypadku tych lózek istotnym wymogiem jest równiez ich zawartosc. Kazdy cen- tymetr, o który zmniejszana jest szerokosc lub dlugosc lózka, znacznie poprawia ich zwrotnosc w czesto zajetych korytarzach placówek szpitalnych. Lózka transportowe skladaja sie zwykle z dolnej ramy, do której przymocowane sa kola, oraz ramy górnej o regulowanej wysokosci, na której znajduje sie obszar spoczynku do podtrzymywania pacjenta. Regulacja wysokosci jest wazna dla opuszczania lózka trans- portowego do pozycji bezpiecznej, to znaczy do najnizszego polozenia. Ogranicza to ryzyko zwiazane z mozliwym upadkiem pacjenta z lózka. Wiekszosc lózek transportowych umozliwia równiez dostoso- wanie obszaru spoczynkowego do pozycji Trendelenburga, w której czesc na glowe obszaru spoczyn- kowego jest nizej niz czesc na stopy obszaru spoczynkowego, a takze do odwróconej pozycji Trende- lenburga (nazywanej czasami pozycja Anty-Trendelenburga), w której czesc na glowe obszaru spo- czynkowego jest wyzej niz czesc na stopy obszaru spoczynkowego. Uchwyty do pchania lózka trans- portowego i stojaki infuzyjne sa kolejnymi istotnymi elementami lózek transportowych. Stojaki infuzyjne sa przeznaczone do umieszczenia w nich dozylnych plynów, które sa rozprowa- dzane w ciele pacjenta. Stojaki infuzyjne sa korzystnie umieszczone w naroznikach czesci na glowe obszaru spoczynkowego lózka transportowego. Zwykle, podczas pchania lózka personel medyczny znajduje sie przy czesci na glowe obszaru spoczynkowego, gdzie najlepiej widac stan plynów dozylnych i moze z latwoscia je obslugiwac. Umieszczenie w narozniku pozwala takze na obsluge stojaka infuzyj- nego, gdy czesc na glowe lózka jest zwrócona do sciany. Stojak infuzyjny tego typu zostal przykladowo opisany w chinskim wzorze uzytkowym CN203802712U. Istnieja równiez stojaki infuzyjne, które sa ob- rotowo polaczone z rama lózka lub z rama noszy, tak jak ujawniono w DE3331935A1, co umozliwia skladanie takich stojaków infuzyjnych. Ponadto lózka transportowe sa wyposazone w skladane szyny boczne, które wystaja pionowo w góre po obu dluzszych bokach obszaru spoczynkowego i sluza przede wszystkim do zapobiegania wypadaniu pacjenta z obszaru spoczynkowego, a w niektórych przypad- kach posiadaja takze wezglowia, które znajduja sie na krótszych bokach obszaru spoczynkowego (to jest w czesci na glowe i w czesci na stopy). Jednak zawsze niezbedny jest dobry dostep do pacjenta, a zwlaszcza w obszarze jego glowy, a wiec wezglowia czesci na glowe sa przez to zamocowane rozla- czenie lub po prostu sa bardzo niskie lub w ogólnie nie sa uzywane, po to aby zapewnic jak najlepszy dostep do glowy pacjenta. Lózko transportowe moze zostac uchwycone i pchane z wykorzystaniem tych wszystkich pionowo wystajacych czesci. Jak wspomniano powyzej, najczesciej wypycha sie lózko od czesci na glowe obszaru spoczyn- kowego. W tym celu stosowane sa uchwyty, które rozwiazuja problem braku wezglowia, a gdy sa od- powiednio ustawione, tak blisko jak to tylko mozliwe dluzszych boków obszaru spoczynkowego, mini- malizuja problem slabego dostepu do pacjenta od strony czesci na glowe obszaru spoczynkowego. Jesli uchwyty sa skladane lub zdejmowane, mozna zapewnic, ze wspomniany dostep do glowy pacjenta nie jest w zaden sposób ograniczany. Umieszczenie uchwytu tak blisko jak to tylko mozliwe dluzszych bo- ków obszaru spoczynkowego jest takze zwiazane najlatwiejsza obsluga lózka transportowego z powodu utworzenia najwiekszego ramienia sily w odniesieniu do punktu obrotu. Jednakze, umieszczajac uchwyt w tym polozeniu, moze on kolidowac z umieszczeniem stojaka infuzyjnego, jak pokazano na przyklad PL 72 565 Y1 3 w US20030024048. Jesli uchwyt znajduje sie bardzo blisko stojaka infuzyjnego, personel medyczny czesto przypadkowo wpada na stojak infuzyjny lub gdy obsluguja lózko za pomoca uchwytów rece per- sonelu medycznego zostaja zacisniete miedzy uchwytem, a stojakiem infuzyjnym. Prawdopodobien- stwo zacisniecia rurki zasilajacej respiratora, który jest naj czesciej umieszczony po prawej stronie w czesci na glowe, równiez stanowi wysokie ryzyko. Stojak infuzyjny umieszczony obok uchwytu, który sklada sie w kierunku drugiego uchwytu, musi byc ustawiony na zewnatrz od osi wzdluznej lózka do dluzszego boku obszaru spoczynkowego. Z tego powodu uchwyt nie moze byc umieszczony calkowicie w narozniku, przez co zmniejszone jest ramie dzwigni w stosunku do punktu obrotu. Alternatywnie, uchwyt moze byc umieszczony przed statywem infuzyjnym lub za statywem infuzyjnym w kierunku wzdluznym lózka, wtedy jednak calkowita dlugosc lózka bedzie musiala zostac zwiekszona, co jest nie- pozadane, jak wspomniano powyzej. Jednakze praktyka medyczna podczas szybkiego przenoszenia pacjenta na lózku transportowym jest taka, ze w pospiechu personel medyczny wykorzystuje wszystkie mozliwe opcje chwytania lózka w celu latwego i szybkiego manipulowania nim. Stojak infuzyjny zamocowany do lózka jest najczesciej uzywany jako zamiennik uchwytu, co pozwala personelowi medycznemu uchwycic lózko na dowolnej, odpowiadajacej mu wysokosci. Jednak ogólna konstrukcja stojaka nie jest na ogól dostosowana do takiego manipulowania, a w niektórych sytuacjach moze to stwarzac niebezpieczenstwo z nastepuja- cych powodów: mocowanie stojaka jest czesto uszkodzone, a stojak sie chwieje, przegubowe stojaki chwieja sie w obszarach polaczen, a obszary polaczen czesci stojaków moga zostac uszkodzone, jak tez sam stojak moze sie zlamac, gdy zostanie na niego wywarta duza sila. Inna wada zastosowania stojaka infuzyjnego do manewrowania lózkiem jest jego sliska powierzchnia. Reka operatora moze sli- zgac sie po tej powierzchni, zwlaszcza jesli operator ma spocone lub wilgotne dlonie, co moze utrudniac manipulowanie lózkiem i moze spowodowac wypadek, jesli stojak wysunie sie z dloni operatora z po- wodu sliskiej powierzchni tego stojaka. W obecnym stanie techniki istnieje szereg elektrycznych ukla- dów napedowych do poruszania lózka bez koniecznosci pchania go przez operatora. Te uklady sa zwy- kle sterowane z uchwytów umieszczonych w czesci lózka przeznaczonej na glowe. Opisane rozwiazania, stojaków infuzyjnych rozlacznie mocowanych do lózka i wykorzystywanych przez personel medyczny do pchania lózka sa przykladowo znane z US 20090050756 A1. Rozwiazanie to ujawnia stojak o regulowanej wysokosci, do którego mozna przylaczac osprzet medyczny lub na którym mozna mocowac plyny infuzyjne. Wysokosc stojaka jest regulowana poprzez zastosowanie skla- danych teleskopowo rur. Stojak zaopatrzony jest w pare takich rur, które sa polaczone sztywnymi po- przeczkami. W dolnej czesci stojaka zamocowana jest centralna klamra sluzaca przede wszystkim do mocowania stojaka do lózka szpitalnego. Z wykorzystaniem klamry stojak moze byc takze mocowany do wózków lub innego osprzetu wykorzystywanego w placówkach medycznych. Celem wzoru uzytkowego jest stworzenie praktycznego lózka transportowego z uchwytem, któ- rego umieszczenie oraz wysokosc beda pomocne w manipulowaniu lózkiem transportowym, który jed- noczesnie bedzie dawal mozliwosc zastosowania jako stojak infuzyjny. Istota wzoru uzytkowego Niedogodnosci rozwiazan znanych w obecnym stanie techniki sa eliminowane przez lózko trans- portowe z uchwytem przeznaczonym do pchania tego lózka transportowego i do podlaczenia pojemnika z plynem infuzyjnym, zawierajace dolna rame z zamocowanymi do niej kolami, górna rame o regulowa- nej wysokosci, na której znajduje sie obszar spoczynkowy do podtrzymywania pacjenta, który ma dwa dluzsze boki obszaru spoczynkowego, wzdluz których usytuowane sa wystajace w góre pionowe szyny boczne oraz dwa krótsze boki, a takze czesc na glowe obszaru spoczynkowego i czesc na stopy ob- szaru spoczynkowego, przy czym profil prowadzacy uchwytu wyposazony w rekojesc tego uchwytu jest polaczony swoim pierwszym koncem z górna rama o regulowanej wysokosci. Lózko transportowe z uchwytem zawiera ponadto teleskopowy profil, którego pierwszy koniec jest wsuniety w profil prowa- dzacy, a profil prowadzacy na swoim drugim koncu posiada otwór do wsuwania profilu teleskopowego, zas profil teleskopowy na swoim drugim koncu jest zaopatrzony w uchwyt infuzyjny, przy czym profil teleskopowy jest wsuniety w profil prowadzacy na co najmniej polowe swojej dlugosci w pozycji zlozonej, a w pozycji rozlozonej jest wysuniety na co najmniej polowe swojej dlugosci. Lózko transportowe z uchwytem, charakteryzuje sie tym, ze zawiera dwa uchwyty polaczone z rama górna o regulowanej wysokosci. PL 72 565 Y1 4 Opis rysunków Fig. 1 przedstawia aksonometryczny widok lózka transportowego zaopatrzonego w uchwyty, które maja teleskopowy profil wyposazony w stojaki infuzyjne, przy czym uchwyty sa przedstawione w pozycji zlozonej z zsunietymi profilami teleskopowymi i w polozeniu rozlozonym z wysunietymi profi- lami teleskopowymi. Fig. 2 przedstawia widok aksonometryczny ze szczególowa ilustracja uchwytów obrotowo zamo- cowanych w obszarze naroznika ramy górnej o regulowanej wysokosci, przy czym po prawej stronie lózka znajduje sie uchwyt ze wsunietym profilem teleskopowym przygotowanym do manipulowania lóz- kiem transportowym, a po lewej stronie lózka znajduje sie uchwyt z wysunietym profilem teleskopowym, który jest przygotowany do zamocowania pojemnika z plynem infuzyjnym. Fig. 3 przedstawia widok z boku od czesci na glowe, ilustrujacy polozenie uchwytów, z których lewy uchwyt znajduje sie w pozycji rozlozonej, z wysunietym profilem teleskopowym i przygotowanym do zamocowania pojemnika z plynem infuzyjnym, a prawy uchwyt jest w pozycji zlozonej z wsunietym profilem teleskopowym. Fig. 4 przedstawia lózko jak na fig. 3, ale w widoku aksonometrycznym. Fig. 5 przedstawia widok z boku od czesci na glowe, ilustrujacy polozenie uchwytów, z których lewy uchwyt znajduje sie w pozycji rozlozonej, z wysunietym profilem teleskopowym i przygotowanym do zamocowania pojemnika z plynem infuzyjnym, a prawy uchwyt jest w pozycji rozlozonej z wsunietym profilem teleskopowym. Fig. 6 przedstawia lózko jak na fig. 5, ale w widoku aksonometrycznym. Fig. 7 przedstawia widok z boku od czesci na glowe, ilustrujacy polozenie uchwytów z których lewy uchwyt znajduje sie w pozycji rozlozonej, z wysunietym profilem teleskopowym i przygotowanym do zamocowania pojemnika z plynem infuzyjnym, a prawy uchwyt jest w pozycji rozlozonej z wysunie- tym profilem teleskopowym, który jest równiez przygotowany do zamocowania pojemnika z plynem in- fuzyjnym, przy czym prawy uchwyt przedstawiony na rysunku z jego profilem teleskopowym jest mniej wysuniety niz ten z lewego uchwytu. Fig. 8 przedstawia lózko jak na fig. 7, ale w widoku aksonometrycznym. Fig. 9 przedstawia widok z boku od czesci na glowe, ilustrujacy polozenie uchwytów z których lewy uchwyt znajduje sie pozycji zlozonej z wsunietym profilem teleskopowym a prawy uchwyt jest w po- zycji zlozonej z wsunietym profilem teleskopowym. Fig. 10 przedstawia lózko jak na fig. 9, ale w widoku aksonometrycznym. Fig. 11 przedstawia szczególowa ilustracje obrotowego polaczenia uchwytów na górnej ramie o regulowanej wysokosci w widoku z boku od czesci na glowe. Figura wyraznie przedstawia róznice wysokosci, na której zamocowane sa lewy i prawy uchwyt. Fig. 12 przedstawia mechanizm skladania z uchwytu w przekroju z perspektywy dluzszego boku obszaru spoczynkowego. Fig. 13 przedstawia mechanizmu skladania uchwytu w widoku aksonometrycznym. Fig. 14 przedstawia przyklad wykonania uchwytów, które maja rekojesc w ksztalcie zawierajacym fragment sfery. Opis wykonania wzoru uzytkowego Fig. 1 przedstawia lózko transportowe w widoku ogólnym, zawierajace dolna rame 13, z która polaczone sa kola 12, rame górna 2 o regulowanej wysokosci, obszar spoczynkowy 1 i szyny boczne 11, które sa w polozeniu zlozonym. Uchwyty 3 sa obrotowo polaczone z rama górna 2 o regulowanej wysokosci i znajduja sie w pozycji zlozonej i rozlozonej. Fig. 2 przedstawia fragment obszaru spoczynkowego 1 wraz z rama górna 2 lózka transporto- wego, która ma regulowana wysokosc, a mianowicie czesc na glowe lózka transportowego, po której prawej stronie obrotowo zamocowany jest uchwyt 3, zawierajacy profil prowadzacy 4 z pionowa rekoje- scia 5 lub pozioma rekojescia 6 i mechanizmem blokujacym 7 profil teleskopowy 8, na którego koncu znajduja sie haki uchwytu infuzyjnego 9. Uchwyt 3, który ma profil teleskopowy 8 z otwartym uchwytem infuzyjnym 9, wysuniety z konca profilu prowadzacego 4, jest obrotowo zamocowany po lewej stronie obszaru spoczynkowego 1 lózka transportowego. Profil teleskopowy 8 jest okreslony przez dwie pozycje wzgledem profilu prowadzacego 4, jedna pozycje zlozona i jedna pozycje rozlozona. Na fig. 2, profil teleskopowy 8 jest wsuniety do profilu prowadzacego 4 na okolo dziewiec dziesiatych swojej dlugosci w pozycji zlozonej, a w pozycji rozlozonej jest wysuniety z profilu prowadzacego 4 na co najmniej dzie- PL 72 565 Y1 wiec dziesiatych swojej dlugosci. Te wartosci moga sie róznic w alternatywnych ulozeniach profilu pro- wadzacego 4, ale pozadanym jest zeby profil teleskopowy 8 byl wsuniety w profil prowadzacy 4 na co najmniej polowie swojej dlugosci w pozycji zlozonej, a w pozycji rozlozonej zeby byl wysuniety z profilu prowadzacego 4 na co najmniej polowe swojej dlugosci. Zadaniem mechanizmu blokujacego 7 profil teleskopowy 8 jest mocowanie profilu teleskopowego 8 na wymaganej wysokosci. Mechanizm blokujacy 7 profil teleskopowy 8 moze byc umieszczony na profilu prowadzacym 4 i moze miec rózne postacie, przykladowo w tym celu jako mechanizm blokujacy 7 zostala wykorzystana tuleja zaciskana sruba, która zostala umieszczona na profilu teleskopowym 8. Odmienna postacia mechanizmu blokujacego 7 moze byc szybkozlacze. Równiez alternatywnie mozna zastosowac inne postacie mechanizmów blokujacych, takich jak uklad kolków pasujacych do wglebien lub otworów w profilach lub system wykorzystujacy wewnetrzne tarcie miedzy profilem teleskopowym a profilem prowadzacym. Do blokowania mozna za- stosowac mechanizm z plastycznie odksztalcalna wewnetrzna sekcja gwintowana i nieruchoma ze- wnetrzna gwintowana sekcja o stozkowym ksztalcie, przy czym profil teleskopowy jest zaciskany pla- stycznie odksztalcalna gwintowana sekcja po zacisnieciu polaczenia srubowego. Specjalisci w tej dzie- dzinie wiedza, ze istnieje wiele alternatywnych rozwiazan mechanizmów blokujacych profilu teleskopo- wego 8 i ze nie musza one byc umieszczone tylko na profilu prowadzacym 4, ale moga równiez znaj- dowac sie na profilu teleskopowym 8. Profil prowadzacy 4 i profil teleskopowy 8 maja jedna pionowa rekojesc 5 lub pozioma rekojesc 6. Pionowa rekojesc 5 ma ksztalt zblizony do cylindra i jest polozona wzdluz osi równoleglej do osi uchwytu 3. Pozioma rekojesc 6 równiez ma ksztalt zblizony do cylindra i jest polozona wzdluz osi prostopadlej do osi uchwytu 3. Rekojesci moga byc zorientowane wzdluz osi tworzacej kat, na przyklad 20° lub 45°, z osia uchwytu 3, lub tworzace inny kat o ergonomicznie korzyst- nej pozycji. Takze ksztalty pionowej rekojesci 5 oraz poziomej rekojesci 6 moga róznic sie od ksztaltu cylindra. Pionowa rekojesc 5 i pozioma rekojesc 6 moga byc zamocowane w dowolnym miejscu na profilu prowadzacym 4 lub profilu teleskopowym 8. Pionowa rekojesc 5 i pozioma rekojesc 6 moga posiadac wlasne mechanizmy blokujace do mocowania ich na wybranych wysokosciach. Jeden z wyzej wymienionych mechanizmów do blokowania profilu teleskopowego 8 moze byc wybrany jako mecha- nizm mocujacy rekojesci. Zarówno profil prowadzacy 4, jak i profil teleskopowy 8 maja przekrój po- przeczny w ksztalcie kola, ale alternatywnie ich przekroje poprzeczne moga miec ksztalt kwadratu, pro- stokata, wypuklego wielokata lub zamknietej krzywej stozkowej. Profil prowadzacy 4 musi byc pusty i miec wieksza srednice niz srednica profilu teleskopowego 8, tak aby profil teleskopowy 8 mógl byc wsuniety w profil prowadzacy 4. Natomiast uchwyt infuzyjny 9 zawiera dwa ramiona zakonczone ha- kami, które sa zamocowane za pomoca zlacza 10 uchwytu infuzyjnego 9, co umozliwia zlozenie uchwytu infuzyjnego 9, gdy profil teleskopowy 8 jest calkowicie wsuniety w profil prowadzacy 4 i umoz- liwia otwarcie uchwytu infuzyjnego 9, gdy profil teleskopowy 8 nie jest calkowicie wsuniety w profil pro- wadzacy 4. Uchwyt infuzyjny 9 moze skladac sie z kilku ramion zakonczonych hakami i moze byc trwale polaczony z profilem teleskopowym 8 bez mozliwosci jego zlozenia, lub moze byc skladany wzdluz profilu teleskopowego 8 lub wzdluz profilu prowadzacego 4, jezeli profil teleskopowy 8 jest calkowicie wsuniety i znajduje sie w pozycji zlozonej. W jeszcze innej postaci wykonania, uchwyt infuzyjny 9 moze miec postac tulei do mocowania butelki plynu infuzyjnego. Uchwyt infuzyjny 9 jest przeznaczony do trzymania pojemników z plynem infuzyjnym lub mocowania cewników lub innych srodków medycznych, ale w niniejszym opisie wszystkie te mozliwosci sa okreslane lacznie jako pojemniki plynu infuzyjnego. W niektórych przykladach wykonania pionowa rekojesc 5 i pozioma rekojesc 6 moga zawierac sterowa- nie elektrycznym napedem lózka transportowego. W przedstawionej postaci wzoru uzytkowego dwa uchwyty 3 sa zamocowane w czesci na glowe lózka transportowego. W innych postaciach moga byc mocowane w innych miejscach. Uchwyty 3 moga byc uzywane w pozycji rozlozonej. W przypadku, gdy uchwyty 3 nie sa uzywane, moga byc zlozone i przechowywane w polozeniu spoczynkowym. W pozycji rozlozonej, uchwyty 3 moga byc uzywane z profilem teleskopowym 8 wysunietym i przygotowanym do zamocowania pojemnika plynu infuzyjnego. Uchwyty 3 moga byc stosowane w róznych pozycjach laczacych pozycje zlozone i pozycje rozlozone, przy czym w pozycji rozlozonej profil teleskopowy 8 moze byc zamocowany na róznych wysokosciach. Rózne kombinacje, w których mozna uzywac uchwytów 3, zostaly przedstawione na fig. 3 do fig. 10. Uchwyt 3 pierwszym koncem profilu prowadzacego 4 jest polaczony z rama górna 2 lózka trans- portowego, która ma regulowana wysokosc. Profil prowadzacy 4 moze byc zamocowany do górnej ramy 2 o regulowanej wysokosci albo za pomoca nierozlacznego polaczenia obrotowego lub za pomoca roz- lacznego polaczenia wysuwnego. W obu przypadkach profil prowadzacy 4 znajduje sie w obszarze naroznika lózka transportowego. PL 72 565 Y1 6 W celu umieszczenia profili prowadzacych 4 mozliwe jest równiez zastosowanie pozycji rozcia- gajacych sie od osi wzdluz krótszego boku ramy górnej 2 lózka transportowego, która ma regulowana wysokosc, które przebiegaja wzdluz dluzszego boku ramy górnej 2 lózka transportowego, która ma regulowana wysokosc i rozciagajacy sie poza obszar wyznaczany przez osie boków ramy górnej 2 lózka transportowego, która ma regulowana wysokosc. Rozlaczne polaczenie zostalo zrealizowane tak, ze otwory, w które moze byc wsuniety pierwszy koniec profilu prowadzacego 4 znajduja sie w obszarze naroznika w ramie górnej 2 lózka transporto- wego, która ma regulowana wysokosc. Pierwszy koniec profilu prowadzacego 4 moze byc przystoso- wany do wsuniecia w otwór w obszarze naroznika przez wykonanie profilu prowadzacego 4 w wymiarze, który tworzy zachodzace na siebie miejsce do przechowywania lub tymczasowe miejsce do przecho- wywania z otworem. Ruch profilu prowadzacego 4 w kierunku osiowym moze byc ograniczony w jednym kierunku przez koniec tego profilu prowadzacego 4 dochodzacy na dole do dna otworu. Inna mozliwa postacia konca profilu prowadzacego 4 jest zaopatrzenie konców profilu prowadzacego 4 w powierzch- nie nosne o wymiarach wiekszych niz otwór tak, ze powierzchnie nosne dotykaja ujscia otworu, a sekcja koncowa profilu prowadzacego 4 jest wezsza celem umieszczenia jej w otworze. W celu lepszego wpro- wadzenia do otworu koniec profilu prowadzacego 4 moze miec ksztalt sferycznego segmentu, piramidy lub stozka. W celu zapobiezenia przemieszczaniu sie profilu prowadzacego 4 w kierunku osiowym poza otwór, otwór i profil prowadzacy 4 moga byc wyposazone w gwint lub rowki prowadzace, co umozliwia osiowe przesuniecie tylko w jednej pozycji obrotu profilu prowadzacego wzgledem ramy górnej 2 lózka transportowego wykorzystujac system grzechotek. Specjalisci w tej dziedzinie wiedza, ze istnieje wiele alternatywnych rozwiazan mechanizmów i systemów do mocowania profilu prowadzacego 4 w górnej ramie lózka. W innej postaci mozliwe jest nierozlaczne obrotowe polaczenie uchwytów 3 z rama górna 2 lózka, która ma regulowana wysokosc, co przedstawiono na fig. 12 i fig. 13. Uchwyty 3 moga byc skladane wokól osi, która jest zasadniczo równolegla do wzdluznej osi lózka. Os wzdluzna lózka jest osia lezaca w plaszczyznie obszaru spoczynkowego 1 i jest prostopadla do segmentu utworzonego przez pozycje profili prowadzacych 4. Mechanizm skladania 14 zawiera korpus 15 mechanizmu skladania, zawierajacy uksztaltowana blaszke metalowa, w której umieszczony jest sworzen 16. Element obrotowy 17 do którego zamoco- wany jest pierwszy koniec profilu prowadzacego 4 oraz dzwignia 18 z wysuwanym sworzniem blokuja- cym 19 polaczony jest ze sworzniem 16. Sworzen blokujacy 19 zaopatrzony jest w element dociskowy, który dociska go do scianki korpusu 15 mechanizmu skladania. Obrotowy uklad pozwala uchwytowi 3 poruszac sie pomiedzy pozycja zlozona, gdy uchwyt jest w przyblizeniu w pozycji poziomej, a pozycja rozlozona, gdy uchwyt 3 jest w przyblizeniu w pozycji pionowej. Uchwyt 3 jest w pozycji rozlozonej, gdzie sworzen blokujacy 19 wchodzi w pierwszy otwór 21 w korpusie 15 mechanizmu skladania, sworzen blokujacy 19 nastepnie blokuje obrót uchwytu 3 wokól sworznia 16. Aby odblokowac ruch obrotowy uchwytu 3, sworzen blokujacy 19 jest wypychany z otworu 21 w korpusie 15 mechanizmu skladania za pomoca elementu odblokowujacego 22 i uchwyt 3 obraca sie w pozadanym kierunku. Po ustawieniu uchwytu 3 w pozycji zlozonej, sworzen blokujacy 19 pozostaje w pozycji, w której naciska na scianke 20 korpusu 15 mechanizmu skladania. Przez to uchwyt 3 nie jest zablokowany w pozycji zlozonej. W alternatywnym polozeniu uchwyt 3 moze byc równiez zablokowany w pozycji zlozonej z wykorzystaniem tej samej zasady, co w przypadku, gdy jest blokowany w pozycji rozlozonej, to jest przez wsuniecie sworznia blokujacego 19 do drugiego otworu w scianie mechanizmu skladania 16. Fachowcy w tej dziedzinie wiedza, ze mozna zastosowac wiele wariantów mechanizmów sklada- nia i blokowania. Jak przedstawiono na fig. 11, osie obrotu uchwytów 3 sa na róznych wysokosciach, aby zapobiec mozliwemu zderzaniu sie uchwytów 3 w pozycji zlozonej. Os obrotu prawego uchwytu 3 jest usytuowana nizej niz os obrotu lewego uchwytu 3. Ponadto, jak widac, prawy uchwyt 3 jest krótszy niz lewy uchwyt 3, aby zapobiec zderzeniu sie prawego uchwytu 3 z lewym uchwytem 3 lub z mechanizmem skladania lewego uchwytu 3. Alternatywnie, os obrotu lewego uchwytu 3 moze byc umieszczona nizej, a os obrotu prawego uchwytu 3 moze byc umieszczona wyzej. Alternatywnym rozwiazaniem kolizji uchwytów 3 w pozycji zlozonej moze byc umieszczenie osi obrotu uchwytów 3 równolegle do siebie tak, aby one i dlugosc lózka tworzyly kat w przedziale radianów (1; 1.45). PL 72 565 Y1 7 Wykaz oznaczen 1 – obszar spoczynkowy 2 – rama górna o regulowanej wysokosci 3 – uchwyt 4 – profil prowadzacy – pionowa rekojesc 6 – pozioma rekojesc 7 – mechanizm blokujacy profil teleskopowy 8 – profil teleskopowy 9 – uchwyt infuzyjny – zlacze uchwytu infuzyjnego 11 – szyna boczna 12 – kola 13 – dolna rama 14 – mechanizm skladania – korpus mechanizmu skladania 16 – sworzen 17 – element obrotowy 18 – dzwignia 19 – sworzen blokujacy – sciana mechanizmu skladania 21 – otwór w scianie mechanizmu skladania 22 – element odblokowujacy PL PL