PL70073Y1 - Złącze segmentów szyn dwuteowych - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wzoru użytkowego jest złącze segmentów szyn dwuteowych kształtujących trasę górniczej kolejki podwieszonej, zwłaszcza zębatej. Złącze segmentów (1) szyn dwuteowych, kształtujących trasę górniczej kolejki podwieszonej, zwłaszcza trasę kolejki z napędem zębatym, której segmenty (1) od strony dolnej mają poprzecznie zębate listwy (2), a od strony dolnej na końcach poszczególnych segmentów (1) mają segmenty poprzecznego przegubowego złącza (3) ma do końców górnej półki segmentu (1) szyny z jednej strony mocowane wysięgnikowo wzdłużne równoległe płetwy (4) kształtujące wzdłużne korytkowe gniazdo, a płetwy (4) od strony tylnej mają czołowe łukowe gniazdo, zaś z drugiej strony segmentu (1) szyny mocowana jest wysięgnikowo środkowa kształtowa płetwa (6) zakończona poprzecznym czołowym prętem (7), przy czym płetwa ta jest niższa od płetw (4) przeciwległego końca i na długości od strony górnej ma poprzeczny występ, za którym płetwa jest ukształtowana łukowo promieniem R od osi przegubowego złącza (3), zaś od strony dolnej w miejscu początkowym wysięgu ma łukowe gniazdo ukształtowane promieniem R1 od osi przegubowego złącza (3).

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest złącze segmentów szyn dwuteowych kształtujących trasę górniczej kolejki podwieszonej, zwłaszcza zębatej.

Znane są złącza segmentów szyn dwuteowych kształtujących trasę górniczej kolejki podwieszonej, które od strony dolnej na końcach poszczególnych segmentów mają segmenty poprzecznego złącza przegubowego, zaś mocowane do górnych płaszczyzn łączonych segmentów zespoły złączne są wzajemnie kojarzone i łączone w trakcie kształtowania trasy kolejki, przy czym czołowe płaszczyzny poszczególnych segmentów szynowych są pionowo skośnie pochylone umożliwiając wzajemne kątowe ruchy segmentów względem przegubu dolnego.

Znane jest z patentu PL 209277 złącze dwuteownikowej szyny jezdnej górniczej kolejki podwieszonej, które stanowią dwa ukształtowane i wyprofilowane po łuku zaczepy górne, które są trwale zamocowane do górnej półki szyny, pomiędzy którymi trwale i nierozłącznie zamocowana jest stopka, której powierzchnia górna ukształtowana jest po łuku i współpracuje z powierzchnią pałąka trwale i nierozłącznie zamocowanego do drugiego odcinka szyny, przy czym pałąk ma górną powierzchnię ukształtowaną po większym promieniu wychodzącym z dolnego złącznego przegubu odcinków szyn, a zaczepy górne mają otwory ustalające położenie zawiesi na górnej powierzchni pałąka, przy czym otwory te wykonane są w osi, którą wyznacza promień wychodzący z dolnego złącznego przegubu odcinków szyn.

Elementami stabilizującymi złącze są oczka zawiesia, a zawiesie podlega działaniom dynamicznym rzutującym na odkształcenie tych elementów i destabilizujących złącze szyn.

Znane jest przykładowo ze wzoru użytkowego PL Ru 65714 złącze, które stanowią dwie identyczne płetwy wysięgnikowo mocowane przeciwległe do końców łączonych segmentów, a po skojarzeniu łączonych segmentów łączone są łubkami obejmującymi skojarzone płetwy i łączone śrubami przechodzącymi przez przelotowe otwory w płetwach i łubkach.

Rozwiązanie to o pozytywnych cechach eksploatacyjnych jest stosunkowo drogie z uwagi na wieloelementowość złącza.

Znanych jest wiele innych konstrukcji i ukształtowań złączy segmentów szyn zależnych od wymagań technicznych lub wymagań odbiorcy. Złącze segmentów szyn dwuteowych według wzoru, kształtujących trasę górniczej kolejki podwieszonej, zwłaszcza trasę kolejki z napędem zębatym, której segmenty szynowe od strony dolnej mają listwy poprzecznie zębate i podobnie jak znane złącza ma od strony dolnej na końcach poszczególnych segmentów segmenty poprzecznego złącza przegubowego, zaś do końców górnej półki segmentu szyny z jednej strony mocowane są wysięgnikowo wzdłużne równoległe płetwy kształtujące wzdłużne korytkowe gniazdo, charakteryzuje się tym, że płetwy te od strony tylnej mają czołowe łukowe gniazdo, zaś z drugiej strony segmentu do szyny mocowana jest wysięgnikowo środkowa kształtowa płetwa zakończona poprzecznym czołowym prętem, przy czym płetwa ta jest niższa od płetw przeciwległego końca i na długości od strony górnej ma poprzeczny występ oporowy, za którym płetwa jest ukształtowana łukowo, zaś od strony dolnej w miejscu początkowym wysięgu ma poprzeczne łukowe gniazdo, za którym płetwa jest wzniosowo zbieżna w stronę końcowego pręta poprzecznego. Płetwy kształtujące korytkowe gniazdo maja trzy przelotowe otwory leżące powyżej płetwy środkowej przeciwległego końca w których osadzane są śruby zawiesia oraz śruba oporowa. Złącze segmentów szyn dwuteowych według wzoru, kształtujących trasę górniczej kolejki podwieszonej, zwłaszcza zębatej przedstawione jest na załączonym rysunku, którego fig. 1 przedstawia złącze segmentów w widoku perspektywicznym, fig. 2 i 3 - końce złączne segmentu w widoku z boku, fig. 4 - złącze w położeniu segmentów poziomych, fig. 5 - złącze w położeniu wzniosowym segmentów, a fig. 6 - złącze w położeniu upadowym. Złącze segmentów 1 szyn dwuteowych, kształtujących trasę górniczej kolejki podwieszonej, zwłaszcza trasę kolejki z napędem zębatym, której segmenty 1 od strony dolnej mają poprzecznie zębate listwy 2, a od strony dolnej na końcach poszczególnych segmentów 1 mają segmenty poprzecznego przegubowego złącza 3, zaś do końców górnej półki segmentu 1 szyny z jednej strony mocowane ma wysięgnikowo wzdłużne równoległe płetwy 4 kształtujące wzdłużne korytkowe gniazdo, a płetwy 4 od strony tylnej mają czołowe łukowe gniazdo 5, zaś z drugiej strony segmentu 1 szyny mocowana jest wysięgnikowo środkowa kształtowa płetwa 6 zakończona poprzecznym czołowym prętem 7, przy czym płetwa ta jest niższa od płetw 4 przeciwległego końca i na długości od strony górnej ma poprzeczny występ 8, za którym płetwa jest ukształtowana łukowo promieniem R od osi przegubowego złącza 3, zaś od strony dolnej w miejscu początkowym wysięgu ma łukowe gniazdo 9 ukształtowane promieniem R1 od osi przegubowego złącza 3, a dalej płetwa 6 jest zbieżna wzniosowo w stronę końcowego poprzecznego pręta 7, zaś na skraju korytkowego gniazda płetw 4 osadzona jest poprzeczna oporowa belka 10. Płetwy 4 kształtujące korytkowe gniazdo mają trzy przelotowe otwory leżące powyżej płetwy środkowej przeciwległego końca, w których osadzane są śruby 12 zawiesia oraz oporowa śruba 11.

Celem przyłączenia kolejnego segmentu 1 szyny wprowadza się kształtową płetwę 6 prętem 7 w gniazda 5 płetw 4 i opiera przyłączany segment gniazdem 9 na belce 10, a następnie w otworach płetw 4 osadza oporową śrubę 11 przed występem 8 i stycznie do wyoblonej powierzchni płetw 4.

Jak przedstawiono na fig. 4, 5 i 6 łączone segmenty 1 mogą wzajemnie przyjmowań pozycję poziomą α=0, wzniosową pod kątem +α lub upadową pod kątem -α w granicach określonych rozchyleniem powierzchni czołowych łączonych segmentów.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Złącze segmentów szyn dwuteowych, kształtujących trasę górniczej kolejki podwieszonej, zwłaszcza trasę kolejki z napędem zębatym, której segmenty od strony dolnej mają poprzecznie zębate listwy, a od strony dolnej na końcach poszczególnych segmentów mają segmenty poprzecznego przegubowego złącza, a do końców górnej półki segmentu szyny z jednej strony mocowane ma wysięgnikowo wzdłużne równoległe płetwy kształtujące wzdłużne korytkowe gniazdo, zaś z drugiej strony segmentu szyny mocowana jest wysięgnikowo środkowa płetwa, znamienne tym, że płetwy (4) od strony tylnej mają czołowe łukowe gniazdo (5), zaś z drugiej strony segmentu (1) do szyny mocowana jest wysięgnikowo środkowa kształtowa płetwa (6) zakończona poprzecznym czołowym prętem (7), przy czym płetwa ta jest niższa od płetw (4) przeciwległego końca i na długości od strony górnej ma poprzeczny występ (8), za którym płetwa ukształtowana jest łukowo promieniem R od osi przegubowego złącza (3), zaś od strony dolnej w miejscu początkowym wysięgu ma łukowe gniazdo (9) ukształtowane promieniem Ri od osi przegubowego złącza (3), a dalej płetwa (6) jest zbieżna wzniosowo w stronę końcowego poprzecznego pręta (7), zaś na skraju korytkowego gniazda płetw (4) osadzona jest poprzeczna oporowa belka (10).
2. 2. Złącze segmentów szyn dwuteowych według zastrz. 1, znamienne tym, że płetwy (4) kształtujące korytkowe gniazdo mają trzy przelotowe otwory leżące powyżej płetwy (6) przeciwległego końca, w których osadzane są śruby (12) zawiesia oraz oporowa śruba (11) przed występem (8) i stycznie do wyoblonej powierzchni płetw (4).