PL68703Y1 - Spadochron desantowy, stożkowy o 32-klinowej czaszy - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest spadochron desantowy stożkowy o 32-klinowej czaszy wykonany z tkanin o zróżnicowanej przewiewności zszytych w postaci klinów usytuowanych od wierzchołka do obrzeża spadochronu.

Podczas skoku ze spadochronem często zachodzi potrzeba - na przykład ze względu na wybór bezpiecznego miejsca lądowania - zmiany kierunku ruchu oraz nadania spadochronowi pewnego ruchu postępowego.

Znany jest spadochron desantowy z czaszą zbliżoną do kulistej o powierzchni 83 m2, wykonany z pasów tkaniny zszytych równolegle ze sobą. Na zewnętrznej stronie czaszy naszyte są taśmy wzmacniające, które przecinając się tworzą na powierzchni czaszy siatkę. Przy dolnym obrzeżu czaszy wykonane są dwie promieniowe szczeliny przednia i tylna o długości 1,6 m służące do obrotu czaszy, przy czym szczeliny tworzą między sobą kąt 180°. Do lewego rogu szczeliny przedniej i do prawego rogu szczeliny tylnej podłączona jest lewa para linek nośnych zamocowanych do lewej taśmy nośnej spadochronu. Do prawego rogu szczeliny przedniej i do lewego rogu szczeliny tylnej podłączona jest prawa para linek nośnych zamocowanych do prawej taśmy nośnej spadochronu. Każda para tych linek jest połączona ze sobą dodatkową linką sterującą w zasięgu rąk skoczka. Jeśli skoczek pociągnie za linkę sterującą, powiększy szczelinę w czaszy, co wywoła jej ruch obrotowy ale nie wywoła ruchu postępowego spadochronu, przez co skoczek nie może oddalić się od przeszkody. Czasza spadochronu ma powierzchnię 83 m2 i prędkość opadania 5 m/s pod obciążeniem 120 kg. Stosunek obciążenia spadochronu do powierzchni czaszy wynosi 1,446 kg/m2.

Celem wzoru użytkowego było opracowanie takiego rozwiązania, które umożliwiałoby nie tylko obrót spadochronu o dowolny kąt ale i wytworzenie jego ruchu postępowego, przy zastosowaniu możliwie prostych i niezawodnych środków technicznych.

Istota spadochronu według wzoru użytkowego wykonanego z tkanin o zróżnicowanej przewiewności, w którym krawędzie boczne klinów są ze sobą zszyte, polega na tym, że czasza ma oddalone od siebie o 9 klinów dwie pary szczelin tworzących płaty sterujące, które to szczeliny zaczynają się przy dolnej krawędzi czaszy i kończą przy granicy przepuszczalności tkanin czaszy oraz ma dwie pary swobodnych brytów każdy o szerokości 2 klinów, odpowiadających płatom sterującym i zszytych z czaszą wyłącznie krótszymi bokami. Linki nośne odpowiadające środkom swobodnych brytów są zamocowane tylko do tych swobodnych brytów. Ponadto do swobodnych rogów płatów sterujących są zamocowane górne końce linek sterujących, których dolne końce są zamocowane rozłącznie po dwie do każdej z dwóch taśm nośnych spadochronu, przy czym te linki sterujące przechodzą przez pierścienie przelotowe zamocowane do dolnych rogów swobodnych brytów. Dolne końce każdej pary linek sterujących są zakończone pętlami wprowadzonymi do wnętrza pierścieni blokujących zamocowanych trwale do odpowiednich taśm nośnych, przy czym w pętle linek sterujących są wprowadzone pierwsze pętle linek blokujących oraz kołki, których końce są połączone trwale z drugimi pętlami wykonanymi na drugich końcach linek blokujących. W celu otwarcia obu par płatów sterujących wystarczy, że skoczek wyciągnie kołki z pierścieni blokujących. Linki sterujące zostaną zwolnione ale tylko na tyle, na ile pozwoli im krótka linka blokująca, której długość jest dobrana tak, aby nastąpiło optymalne odchylenie płatów. Aby wprowadzić czaszę w ruch obrotowy skoczek wyciąga jeden kołek otwierając jedną parę płatów. Aby zatrzymać ruch obrotowy czaszy skoczek wyciąga drugi kołek przy drugiej taśmie nośnej, co wywołuje ruch postępowy spadochronu w kierunku ustalonym przy ruchu obrotowym. Wyciągnięty kołek zatrzymuje się przy pierścieniu blokującym w zasięgu ręki skoczka. Jeżeli skoczek chce skorygować kierunek lotu spadochronu przyciąga do siebie odpowiedni kołek zamykając jedną parę płatów sterujących. Takie rozwiązanie daje więc możliwość nadania spadochronowi ruchu postępowego i to w wymaganym kierunku, dzięki czemu skoczek może się oddalić od niebezpiecznego miejsca lądowania. Ponadto, przy takim rozwiązaniu, stosunek obciążenia spadochronu 165 kg do powierzchni czaszy 110 m2 przy tej samej prędkości opadania 5 m/s jest korzystniejszy i wynosi 1,5 kg/m2.

Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniono bliżej na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia czaszę wypełnioną powietrzem w widoku z boku na jedną parę płatów, fig. 2 - widok z przodu węzła blo-kująco-zwalniającego linki sterujące usytuowanego na taśmie nośnej, fig. 3 - sposób zamocowania pierścienia blokady linek sterujących do taśmy nośnej w widoku z przodu a fig. 4 - pomocniczy, teoretyczny rozkład klinów czaszy w widoku z góry.

Claims (1)

1. Czasza składa się z 32 zszytych klinów. Każdy klin jest zszyty z brytów, przy czym bryty od krawędzi czaszy do granicy G przewiewności tkanin są wykonane z tkaniny o mniejszej przewiewności niż pozostałe. Czasza ma oddalone od siebie o 9 klinów dwie pary sąsiadujących ze sobą szczelin S1-S4 zaczynających się przy krawędzi czaszy i zakończonych przy granicy G przepuszczalności tkanin. Te szczeliny S1-S4 wynikają z tego, że sąsiadujące ze sobą kliny nie są ze sobą zszyte. Odległość między parami S1-S2 i S3-S4 szczelin wynosi dwa kliny. Bryty B1-B2 wzmacniające krawędź czaszy dla każdych dwóch klinów po tej samej stronie szczelin S1-S4 są do czaszy zamocowane swobodnie, to znaczy, że dłuższymi bokami nie są zszyte z dolnymi krawędziami płatów sterujących A1-A4. Linki nośne N1-N2 oddalone od szczelin o szerokość klina nie są zamocowane do rogów klinów a tylko do środków swobodnych brytów B1-B2. Do swobodnych rogów płatów sterujących A1-A4 są zamocowane górne końce linek sterujących Ls1-Ls2. których dolne końce są zamocowane rozłącznie po dwie do każdej z dwóch taśm nośnych Tn spadochronu, przy czym linki sterujące Ls1-Ls2 przechodzą przez pierścienie przelotowe C1-C2 zamocowane do dolnych rogów swobodnych brytów B1-B2. Środki brytów B1-B2 są połączone taśmami stabilizującymi Ts1-Ts2 z granicą przepuszczalności G. Stabilizują one kształt czaszy. Linki nośne N1-N2 są zszyte ze środkami swobodnych brytów B1-B2. Rozłączne zamocowanie dolnych końców linek sterujących Ls1-Ls2 do taśm nośnych Tn rozwiązano w ten sposób, że dolne końce każdej pary linek sterujących Ls1-Ls2 są zakończone pętlami p1-p2 wprowadzonymi do wnętrza pierścienia blokującego Pb z trwałym mocowaniem M z odpowiednią taśmą nośną Tn. W pętle p1-p2 linek sterujących Ls1-Ls2 wprowadzony jest pierwszy koniec dodatkowej linki blokującej Lb połączony następnie z tą że linką blokującą Lb tworząc jej pierwszą pętlę e3. Ponadto w pętle p1-p2 linek sterujących Ls1-Ls2 wprowadzony jest kołek blokujący K, którego koniec jest wprowadzony w drugą pętlę £4 utworzoną wcześniej na drugim końcu linki blokującej Lb. Pętle są trwale zamocowane do kołków K w ten sposób, że przechodzą przez otwory O w tych kołkach K. Gdy skoczek wyciągnie kołki K z pierścieni blokujących Pb linki sterujące Ls1-Ls2 zostaną zwolnione ale tylko na tyle, na ile pozwolą im linki blokujące Lb, których długość jest dobrana tak, aby nastąpiło optymalne odchylenie płatów A1-A4. Kołki K z przyczepionymi do nich linkami blokującymi Lb zatrzymają się na pierścieniach blokujących Pb i nadal są w zasięgu rąk skoczka, który może je ściągnąć ku sobie domykając lub całkowicie zamykając płaty A1-A4 czaszy. Zastrzeżenie ochronne Spadochron desantowy, stożkowy o 32-klinowej czaszy wykonany z tkanin o zróżnicowanej przewiewności, w którym krawędzie boczne klinów są ze sobą zszyte, znamienny tym, że czasza ma oddalone od siebie o 9 klinów dwie pary szczelin S1-S4 tworzących płaty sterujące A1-A4, które to szczeliny S1-S4 zaczynają się przy dolnej krawędzi czaszy i kończą przy granicy G przepuszczalności tkanin czaszy oraz ma dwie pary swobodnych brytów B1-B2 każdy o szerokości 2 klinów, odpowiadających płatom sterującym A1-A4 i zszytych z czaszą wyłącznie krótszymi bokami a linki nośne N1-N2 odpowiadające środkom swobodnych brytów B1-B2 są zamocowane tylko do tych swobodnych brytów B1-B2, ponadto do swobodnych rogów płatów sterujących A1-A4 są zamocowane górne końce linek sterujących Ls1-Ls2. których dolne końce są zamocowane rozłącznie po dwie do każdej z dwóch taśm nośnych Tn spadochronu, przy czym te linki sterujące Ls1-Ls2 przechodzą przez pierścienie przelotowe C1-C2 zamocowane do dolnych rogów swobodnych brytów B1-B2, natomiast dolne końce każdej pary linek sterujących Ls1-Ls2 są zakończone pętlami p1-p2 wprowadzonymi do wnętrza pierścieni blokujących Pb zamocowanych trwale do odpowiednich taśm nośnych Tn, przy czym w pętle p1-p2 linek sterujących Ls1-Ls2 są wprowadzone pierwsze pętle β3 linek blokujących Lb oraz kołki K, których końce są połączone trwale z drugimi pętlami β4 wykonanymi na drugich końcach linek blokujących Lb.