PL65600Y1 - Zestaw do magnetycznego badania lin stalowych w strefie uchwytu stożkowego - Google Patents

Description

2 PL 65 600 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest zestaw do magnetycznego badania lin stalowych w strefie uchwytu stożkowego, pozwalający określać wielkość uszkodzeń wewnętrznych i zewnętrznych liny metodą analizy zaburzeń pola magnetycznego.

Znane z polskiego opisu zgłoszenia wynalazku P-372150 urządzenie do miejscowego badania lin stalowych posiada obejmujący linę dwuczęściowy korpus, w którym ustalone są elementy obwodów magnetycznych. Każdy obwód zamknięty jest w płaszczyźnie przechodzącej przez oś badanej liny oraz zawiera: rozstawione wzdłuż liny dwa zespoły magnesujące: zespół liny i zespół uchwytu. Zespoły te posiadają nabiegunniki, magnesy trwałe, wkładki o wymiarach dobranych do średnicy liny i uchwytu oraz zworę. Do nabiegunnika liny zamocowany jest zespół czujnika pomiarowego, który przemieszczany jest wokół osi liny. W miejscu uszkodzenia liny czujnik indukcyjny, hallotronowy, ma-gnetooporowy lub hallotronowo-indukcyjny przetwarza zmianę pola magnetycznego na sygnał elektryczny, który przekazywany jest do rejestratora napięciowego, defektografu, defektoskopu lub komputera. Z uwagi na duże siły spójności pola magnetycznego i utrudniony demontaż urządzenia, na górnej powierzchni nabiegunnika liny zamocowana jest oś ukierunkowana prostopadle do czynnej powierzchni przylegania zwory, na której łożyskowana jest dwuramienna dźwignia. Dźwignia na jednym końcu wyposażona jest w rolkę, usytuowaną na wysokości bocznej powierzchni zwory, natomiast magnes trwały połączony jest nieruchomo do nabiegunnika liny. Nabiegunnik uchwytu ma budowę odkształcalną, i korzystnie stanowi go elastyczna powłoka wypełniona drobnocząsteczkowym materiałem ferromagnetycznym. Po wykonaniu badania przez wychylenie dźwigni dokonuje się przerwania obwodu magnetycznego, zwora zostaje zsunięta z magnesu trwałego siłą styczną do powierzchni przylegania. W praktyce występują niekiedy miejsca o tak ograniczonej dostępności, że zakładanie i demontaż opisanego urządzenia z połączonymi zespołami jest bardzo trudny, zwłaszcza dla lin o dużej średnicy, wymagających magnesów o większej energii magnesowania. W zestawie według wzoru użytkowego elementy zespołów magnetyzujących łączone są ze sobą na linie i uchwycie siłami przyciągania magnesów trwałych, w otwartym obwodzie magnetycznym, a zespół czujnika mocowany jest na linie przez zacisk obsady. Układ pomiarowy tworzony metodą „klockową", przez pojedynczo nakładane na siebie i mocowane siłami magnetycznymi elementy jest możliwy do wykonania wręcz w każdych warunkach a otwartość obwodu magnetycznego bez zwory powoduje obniżenie sił przyciągania do wartości dostępnych dla ręcznego demontażu przy zachowaniu parametrów pola rozproszenia wokół liny wymaganych dla pomiaru uszkodzenia. W korzystnej postaci wzoru nabiegunniki liny stanowią tuleję przeciętą wzdłużnie płaszczyzną osiową oraz która w przekroju poprzecznym ma pobocznicę obciętą czterema płaskimi powierzchniami według boków kwadratu usytuowanego przekątną zgodnie z osiową płaszczyzną przecięcia. Ponadto w otworze nabiegunnika liny osadzone są dwie wymienne wkładki w kształcie półpanewek z kołnierzem i średnicy wewnętrznej równej średnicy liny. W innej postaci wzoru zespół czujnika wyposażony jest w enkoder położenia kątowego.

Zestaw według wzoru pokazany jest na rysunku, którego fig. 1 przedstawia układ pomiarowy złożony na linie z elementów zestawu, fig. 2 przekrój poprzeczny według linii L-L, fig. 3 przekrój poprzeczny według linii U-U a na fig. 4 pokazany jest zespół czujnika w widoku perspektywicznym.

Zestaw stanowią elementy, z których na linie 1 i uchwycie stożkowym 2 tworzone są dwa zespoły magnetyzujące: linowy A i uchwytowy B oraz zespół czujnika C. Każdy z zespołów magnetyzujących A i B zawiera co najmniej dwa kostkowe magnesy trwałe 6 oraz po dwa nabiegunniki 3 i 7. Nabiegunnik liny 3 ma postać tulei przeciętej wzdłużnie płaszczyzną osiową O-O, a która w przekroju poprzecznym ma pobocznicę obciętą czterema płaskimi powierzchniami 5 według boków kwadratu usytuowanego przekątną zgodnie z osiową płaszczyzną 0-0 przecięcia. Ponadto w otworze nabiegunnika liny 3 osadzone są dwie wymienne wkładki 4 w kształcie półpanewek z kołnierzem i średnicy wewnętrznej równej średnicy liny 1. Nabiegunniki liny 3 połączone zawiasem sworzniowym zaciskane są na linie 1 przez śrubę z nakrętką motylkową. Dwa nabiegunniki uchwytu 7 mają budowę odkształcalną, co zapewnia niezależne od błędów kształtu dobre przyleganie powierzchniowe. Zespół czujnika C posiada dzieloną obsadę 8, w której łożyskowana jest tarcza z zamocowanym obrotowo wokół badanej liny 1 czujnikiem 9. W obsadzie 8 zabudowany jest enkoder 11, którego sygnał określa aktualne położenie kątowe czujnika 9. Elementy zespołów magnetyzujących A i B łączone są ze sobą na linie 1 i uchwycie 2 siłami przyciągania magnesów trwałych 6, w otwartym obwodzie magnetycznym. Zespół

Claims (3)

1. 3 PL 65 600 Υ1 czujnika C mocowany jest między zespołami magnetyzującymi A i B zaciskiem na linie 1 wkładki 10 osadzonej w obsadzie 8. W miejscu uszkodzenia liny 1 następuje zaburzenie pola magnetycznego wokół liny, co wychwycone zostaje przez czujnik 9. Sygnał elektryczny czujnika 9 przetworzony następnie w nieuwi-docznionym na rysunku rejestratorze napięciowym, defektografie, lub defektoskopie daje obraz uszkodzenia liny w strefie uchwytu. Przy montażu układu pomiarowego należy mieć na uwadze, że parametry metrologiczne zależne są od odległości nabiegunnika liny 3 od czoła uchwytu 2 oraz wymiaru między powierzchniami czołowymi uchwytu 2 i nabiegunnika 7. Zastrzeżenia ochronne 1. Zestaw do magnetycznego badania lin stalowych w strefie uchwytu stożkowego, złożony z elementów tworzących dwa zespoły magnetyzujące: linowy i uchwytowy, każdy zawierający po co najmniej dwa kostkowe magnesy trwałe oraz po dwa nabiegunniki, z których nabiegunniki liny przylegają do liny przez wymienne wkładki a nabiegunniki uchwytu mają budowę odkształcałną, ponadto posiadający zespół czujnika zamocowanego w dzielonej obsadzie obrotowo wokół badanej liny, znamienny tym, że elementy zespołów magnetyzujących (A, B) łączone są ze sobą na linie (1) i uchwycie (2) siłami przyciągania magnesów trwałych (6), w otwartym obwodzie magnetycznym, a zespół czujnika (C) mocowany jest na linie (1) przez zacisk obsady (8).
2. 2. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że nabiegunniki liny (3) stanowią tuleję przeciętą wzdłużnie płaszczyzną osiową (O-O) oraz która w przekroju poprzecznym ma pobocznicę obciętą czterema płaskimi powierzchniami (5) według boków kwadratu usytuowanego przekątną zgodnie z osiową płaszczyzną (O-O) przecięcia, a ponadto w otworze nabiegunnika liny (3) osadzone są dwie wymienne wkładki (4) w kształcie półpanewek z kołnierzem i średnicy wewnętrznej równej średnicy liny (1).
3. 3. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół czujnika (C) wyposażony jest w enkoder (11) położenia kątowego czujnika (9).