PL65479B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: Opublikowano: 06.VI. 1969 (P 134 036) 65479 KI. 12a,2 MKP BOld Wtk fi*# 15.XI.1972 Wspóltwórcy wynalazku: Mieczyslaw Serwinski, Józef Kasprzycki, Jacek Amano- wicz, Janusz Grochowski Wlasciciel patentu: Politechnika Lódzka, Lódz (Polska) Wyparka Przedmiotem wynalazku jest wypaiika do zatezania roztworów.Znane sa wyparki, w których zatezana ciecz cyrku¬ lu je w aparacie zaopatrzonym w element grzejny. Nie¬ dogodnoscia tego typu wyparek jest dlugi czas przebywa¬ nia cieczy w wyparce, wahajacy sie w granicach 15—60 minut, odparowanie rozpuszczalnika nastepuje przy ste¬ zeniu roztworu zblizonym do stezenia koncowego, co za tym idzie w wysokiej temperaturze zwiekszonej jesz¬ cze wystepowaniem cie snieni a hydrostatycznego slupa cieczy. Uniemozliwia to zastosowanie tych wyparek do zatezenia substancji nieodpornych na dzialanie wysokiej temperatury. Ponadto wydajnosc powierzchni grzejnej jest zazwyczaj stosunkowo niewielka co znacznie obni¬ za wydajnosc samej wyparki.Inne znane wyparki, w których roztwór przeplywajac przez aparat jednorazowo w postaci cienkiej warstwy, czasami dodatkowo przemieszczanej za pomoca róznej konstrukcji zgarniaczy, styka sie z powierzchnia elemen¬ tów grzejnych, zmniejszaja powyzsze niedogodnosci.W wyparkach tych roztwór zatezony wprowadzony jest w górnej czesci wyparki gdzie równiez odbierana jest para powstala w wyparce. Konstrukcja taka stwarza wa¬ runki, w których splywanie cieczy jest hamowane na skutek przeplywu pary z duza predkoscia w kierunku przeciwnym, szczególnie przy pracy pod niskimi cisnie¬ niami, kiedy objetosc wlasciwa pary jest bardzo duza.W przypadkach skrajnych splyw cieczy moze byc zatrzy¬ many, a nawet moze nastapic przerzucenie cieczy do 15 20 25 30 komory oparów. Efekty te ujemnie wplywaja na prace wyparki, a nawet moga ja uniemozliwic.Aby tego uniknac ogranicza sie predkosci liniowe przeplywu pary co rzutuje na wydajnosc przy danych wymiarach aparatu. Z drugiej strony w wielu wypad¬ kach, ciecz zasilajaca wyparke posiada temperature niz¬ sza lub znacznie nizsza od temperatury wrzenia pod da¬ nym cisnieniem. W tych warunkach para plynac w góre rury wyparnej kontaktuje sie z ciecza o temperaturze nizszej od temperatury wrzenia w wyniku czego ulega czesciowemu skropleniu. Jest to zjawisko niekorzystne, gdyz powoduje gromadzenie sie w górnej czesci rury wy¬ parnej dodatkowej ilosci cieczy.Celem wynalazku jest konstrukcja wyparki zachowuja¬ cej wszystkie zalety wyparek, w których roztwór w po¬ staci cienkiej warstwy styka sie z powierzchnia elemen¬ tów grzejnych, zmniejszajaca nadto niedogodnosci wy¬ nikle z przeciwpradowego ruchu wewnatrz wyparki roz¬ tworu zatezanego i pary.Zgodnie z wynalazkiem cel ten osiagnieto w ten spo¬ sób, ze pionowa lub ukosna rura wyparna w wyparce, w której roztwór zatezany w postaci cienkiej warstwy styka sie z powierzchnia elementów grzejnych i jest na niej przemieszczany przez zgarniacze, zakonczona jest w swojej dolnej czesci komora oparów wyposazona w dwa krócce, z których jeden, umieszczony w górnej czesci komory, odprowadza opary, drugi zas, umieszczony w dolnej czesci komory, odprowadza zatezona ciecz.Dzieki takiej budowie uzyskano wspólpradowy prze¬ plyw roztworu i pary przemieszczajacych sie od góry do 6547965479 dolu rury wyparnej. Powyzsze powoduje, ze w rurze wypamej osiaga sie duza predkosc splywu cieczy, a po¬ nadto mozna zasilac wyparke ciecza o temperaturze znacznie nizszej od temperatury wrzenia nie zaklócajac pracy urzadzenia.Konstrukcja wyparki zostanie dokladnie wyjasniona na przykladzie wykonania z powolaniem sie na rysu¬ nek, na którym przedstawiono jej schemat.Wyparka zlozona jest z wyparnej rury 1 zakonczonej u dolu komora 2 oparów. W osi wyparnej rury 1 umiesz¬ czony jest wal 3 zaopatrzony w zgarniacze 4, które pod¬ czas obrotowego ruchu walu tra po sciankach rury 1.Nad zgarniaczami 4 przymocowana jest do walu tarcza 5 o srednicy nieco mniejszej jak srednica wyparnej rury 1.Rura 1 w górnej swojej czesci zaopatrzona jest w kró- ciec 6 doprowadzajacy ciecz surowa. Komora 2 oparów posiada w górnej swojej czesci króciec 7 do odprowadza¬ nia oparów, zas w dolnej czesci króciec 8 do odprowa¬ dzania cieczy zatezonej.Wyparna rura 1 otoczona jest plaszczem grzejnym 9, zaopatrzonym w krócce 10 i 11 umozliwiajace doprowa¬ dzenie i odprowadzenie czynnika grzejnego.Dzialanie wyparki wedlug wynalazku jest nastepuja- 10 15 20 ce. Surowa ciecz podgrzana wstepnie doplywa doprowa¬ dzajacym króccem 6 na tarcze 5, obracajaca sie razem z walem 3. Pod wplywem dzialania sily odsrodkowej ciecz odrzucana jest z tarczy 5 na sciane wyparnej rury 1 i w postaci cienkiej blonki, przemieszczanej przez obra¬ cajace sie zgarniacze 4 splywa w dól. Króccem 10 zostaje doprowadzony do plaszcza 9 czynnik grzejny, na przy¬ klad para, która ogrzewajac sciany wyparnej rury 1 po¬ woduje odparowanie cieczy. Wykorzystany czynnik grzej¬ ny odplywa króccem 11. Po przejsciu przez cala wy¬ parna rure 1 obie fazy, parowa i ciekla, wplywaja do komory 2 oparów, gdzie nastepuje rozdzielenie sie faz i odplyw pary króccem 7, zas odplyw cieczy zatezonej przez króciec 8. PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Wyparka, skladajaca sie z pionowej lub ukosnej rury wyparnej z obracajacym sie wewnatrz walem oraz z ko¬ mory oparów wyposazonej w króciec do odprowadzania oparów, znamienna tym, ze komora oparów (2) i kró¬ ciec do odprowadzania oparów (7) znajduja sie w dol¬ nej czesci rury wyparnej (1). WDA-l. Zam. 3512, naklad 215 egz. Cena zl 10,— PL PL