PL64514B1 - - Google Patents

Description

Jezeli P oznacza grupe CH2 wówczas otrzymuje sie: 2,3,- 4,4a-czterowodoro- 1H- pirazyno-{l-2-f)-morfantry- dyrae, zgodnie z numeracja wzoru 8. Jezeli P ozna¬ cza grupe —CH=CH—, otrzymuje sie 2,3,4,4a-czte- rowodoro-lH-dwubenzo-(c,g)^pirazyno i(l,2a)-azocyne jak oznaczono we wzorze 9.Uzyta tu nomenklatura wywodzi sie z publikacji „The Ring Index" wydanej przez „The American Chemical Society". Substancje wyjsciowe otrzymu¬ je sie metodami znanymi dla analogicznych zwiaz¬ ków. 2-keto oraz 1,2-dwuketo-piperazyne otrzymuje sie przez reakcje zwiazku o wzorze 3 w którym R1? Rt i R8 maja wyzej podane znaczenie ze zwiaz¬ kiem o wzorze 4, w którym X oznacza atom chlo¬ rowca lub nizsza grupe alkoksylowa a Z oznacza atom wodoru lub tlenu. 4-keto-piperazyny otrzymuje sie równiez przez reakcje zwiazku o wzorze 5, w którym Rl9 Rs i P maja wyzej podane znaczenie, a R oznacza nizsza grupe alkilowa ze zwiazkiem halCH2—CN, w którym ihal oznacza atom chlorowca, a nastep¬ nie przez katalityczne uwodornienie otrzymanego nitrylu, i cyklizacje otrzymanej aminy droga ami- nolizy miedzyczasteczkowej.Wychodzac ze zwiazku o wzorze 3 otrzymuje sie w prosty sposób 1-ketopiperazyny budujac pier¬ scien piperazynowy przy atomie azotu w pierscie¬ niu, przy równoczesnym blokowaniu grupy amino¬ wej bocznego lancucha. W tym celu na zwiazek o wzorze 3, w którym R^ Rf oraz P maja wyzej podane znaczenie, a R2 oznacza atom wodoru, dziala sie na przyklad estrem benzylowym kwasu chloromrówkowego iw srodowisku organicznej za¬ sady, nastepnie otrzymany produkt sprzega sie z chlorowcowym halogenkiem kwasu octowego, po czym benzyloksykarbonylowa rozszczepia sie na drodze katalitycznej redukcji, a pierscien pipera¬ zynowy w otrzymanym produkcie zamyka sie pod wplywem zasady, lub na innej drodze.Korzystna metoda wytwarzania 1,4-dwuketopd- perazyn albo 1,2,4-trzyketopiperazyn polega na konwersji zwiazku o wzorze 5, w którym wszyst¬ kie symbole maja wyzej podane znaczenie ze zwiazkiem hal—OH,—CO-nhal albo hal-^CO—CO— —hal, w którym hal oznacza atom chlorowca, a nastepnie na reakcji otrzymanego produktu kon¬ densacji z amina RjNH*.Mozliwa jest takze reakcja zwiazku o wzorze 5 ze zwiazkiem hal—CHf—OOOR i konwersja otrzy¬ manego dwuestru z amina RfNH*, otrzymujac 2,4- -dwuketo-piperazyne. 1-keto-piperazyne mozna na przyklad otrzymac przez konwersje zwiazku o wzorze 6, w którym X oznacza atom chlorowca, ze zwiazkiem hal— —CH2—CO—hal, w zasadowym srodowisku, a na- 64 514 4 * stepnie przez kondensacje otrzymanego dwuhalo- genku z amina RjNHj.Zwiazki te otrzymuje sie równiez przez reakcje zwiazku o wzorze 6, w którym X oznacza atom 5 chlorowca a R1? Rj oraz P maja wyzej podane znaczenia, ze zwiazkiem hal-COOH2 'hal w którym hal oznacza atom chlorowca. Otrzymana po¬ chodna chlorowcoacetylowa na drodze reakcji z amina RNH2 przeprowadza sie nastepnie w po¬ lo chodna 1-keto-piperazyny.Zwiazki otrzymane sposobem wedlug wyna¬ lazku posiadaja wlasciwosci farmakologiczne i mo¬ ga byc mieszane z jednym lub wieloma nosnikami farmaceutycznymi, odpowiednimi do podawania 15 doustnego albo z plynnymi lub stalymi srodkami pomocniczymi, takimi jak woda, alkohol benzylo¬ wy, glikol propylenowy, glikole polialkilenowe, oleje roslinne ,zelatyna, skrobia, laktoza czy stea¬ rynian magnezu. Preparaty te moga byc formowa- 20 ne w tabletki, tabletki w polewie, granulki, pi¬ gulki lub kapsulki, lub stosowane w formie plyn¬ nej takiej jak roztwory, emulsje lub zawiesiny.Ponadto moga one byc uzywane w postaci czop¬ ków. Moga one równiez zawierac pozadane sklad- 25 niki pomocnicze, jak srodki wypelniajace, ulatwia¬ jace poslizg, konserwujace oraz emulgujace. Przy¬ gotowuje sie je znanymi sposobami. Dawka jed¬ nostkowa moze zawierac np. 2—200 mg czynnej substancji, zaleznie od sposobu, w jaki leki te mo¬ ga byc ordynowane, jak równiez od rodzaju i stop¬ nia ich biologicznej aktywnosci. I tak, np. dzienna dawka moze wahac sie w granicach 4—800 mg.Zwiazki te moga byc równiez stosowane^ ze¬ wnetrznie przez wprowadzenie ich do strumienia 35 rozpylonej cieczy za pomoca odpowiedniego ma¬ terialu rozpraszajacego i jezeli jest to konieczne, rozpuszczalnika, nastepnie jako bardzo mialki pu¬ der wraz z dogodnym wypelniaczem oraz jako krem w polaczeniu ze znanymi srodkami pomoc- 40 niczymi.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz¬ ku moga byc odizolowane i stosowane w postaci addycyjnych soli z kwasami fizjologicznie dopusz¬ czalnymi, takimi jak kwasy nieorganiczne na przy- 45 klad: solny, siarkowy, bromowojdorowy i fosforo¬ wy oraz kwasy organiczne na przyklad: octowy, propdonowy i ich podstawione pochodne, jak kwas cykloheksylopropionowy i fenylopropionowy, kwas winowy, jablkowy, cytrynowy, askorbinowy, gliko- 50 nowy, migdalowy, mlekowy, benzoesowy, fumaro¬ wy, maleinowy, metanosulfonowy, bursztynowy, asparaginowy, glutaminowy i kwas surfaminowy.Szczególna aktywnosc wykazuja nastepujace substancje: 3/N/nmetylo-2, 3, 4, 4a-czterowodoro- 55 -1 H-pirazyno-/l, 2-f/fenantrydyna oraz 3/N/-mety- lo-2, 3, 4, 4a-czterowodoro-l H-pirazyno-/l, 2-f/- -morfantrydyna, 6-aminometylo-5, 6-dwuwodoro- -dwubenzo-/b, f/-azocyna i idh sole addycyjne z kwasami oraz 3-metylo-10-chlpropiperazyno-fenan- 60 trydyna i jej sól addycyjna z kwasem, piperazy- no-/l, 2-f/fenantrydyna, 2, 3, 4, 4a-lH-/l, 2-f/-pi- razynofenantrydyna i jej sól addycyjna z kwasem.Przyklad I. Zawiesine 120 g metyloamino- metylofenantrydyny o temperaturze topnienia 130— 65 134°C, w 1700 ml 12% roztworu metyloaminy w64 514 benzenie pozostawia sie w lodówce przez 18 go¬ dzin. Roztwór ten okresowo miesza sie, a nastep¬ nie roztwór benzenowy dwukrotnie przemywa 100 ml wody, suszy, oddziela od rozpuszczalnika pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymuje sie 107 g homogenicznego wedlug ohromatogramu warstwo¬ wego oleju. 107 g tego oleju rozpuszcza sie w 750 mg bezwodnego eteru i dodaje stale miesza¬ jac, do pasty 50 g LiAlH* w 250 ml bezwodnego eteru, w atmosferze azotu. Po zakonczeniu tej czynnosci mieszanine ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna przez póltorej godziny, a nastepnie schla¬ dza lodem i hydrolizuje 200 ml wody. Nastepnie et3rowy roztwór filtruje sie przez siarczan sodowy i uwalnia od eteru przez odparowanie pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Tworzy sie lekki osad, który odfiltrowuje sie. Po oddestylowaniu eteru otrzy¬ muje sie 90 g oleju bezposrednio uzytego nastep¬ nie do konwersji. 55 g tego oleju i 50 ml szczawianu etylu ogrze¬ wa sie w ciagu pól godziny w temperaturze 100— 160°C, a potem, w ciagu nastepnej pól godziny w temperaturze 160—180°C. W czasie tego proce¬ su uzyskuje sie 25 ml etanolu. Po schlodzeniu otrzymuje sie mase o konsystencji gumy, która krystalizuje po roztarciu jej na proszek z 100 ml benzenu, tworzac 33,1 g zwiazku dwuketonowego o temperaturze topnienia 220-^225°C. Po powtór¬ nym przekrystalizowaniu z dwumetyloformamido- toluenu temperatura topnienia wynosi 227—229°C.Zawiesine 20,8 g tego zwiazku w bezwodnym czterowodorofuranie miesza sie energicznie, a na¬ stepnie przez mieszanine przepuszcza sie suchy strumien azotu z boretanem. Temperatura miesza¬ niny lekko podnosi sie a równoczesnie znika pro¬ dukt wyjsciowy i wytwarza sie lekki osad. Po zakonczeniu reakcji mieszanine ogrzewa sie w cia¬ gu i godziny pod chlodnica zwrotna. Nastepnie do schlodzonego roztworu dodaje sie alkohol do rozpuszczenia osadu i zaniku wydzielania sie ga¬ zu. Rozpuszczalniki usuwa sie przez odparowanie, a pozostalosc traktuje 6N roztworem kwasu sol¬ nego jednoczesnie lekko podgrzewajac. Po odfil¬ trowaniu roztwór schladza sie i alkalizuje 6N roz¬ tworem sodu. Powstajacy olej ekstrahuje sie ete¬ rem, warstwe organiczna przemywa nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, suszy i uwalnia od eteru. Produkt koncowy 3-metylo-2, 3, 4, 4a- -czterowodoro-lH-pirazyno-/l, 2-f/-fenantrydyne przeprowadza sie w jednocMorowodorek, który po wykrystalizowaniu z eteru metylowego, topnieje w temperaturze 235—240°C z rozkladem, wydaj¬ nosc 16,6 g.W analogiczny sposób wychodzac z 2-metoksy-6- -metyloaminometylofenantrydyny otrzymuje sie 3- -metylo-10-metoksy-piperazyno-fenantrydyne, któ¬ rej maleinian topnieje z rozkladem w tempera¬ turze 165—170°C.Przyklad II. W sposób analogiczny jak w przykladzie I redukuje sie podwójne wiazanie w pozycji 5—6, 2-bromometyloaminometylofenantry- dyny, po czym przez podgrzewanie ze szczawia¬ nem etylu wytwarza sie 1, 2-dwuketo-3-metylo-10- -bromo-2, 3, 4, 4a-czterowodoro-l H-pirazyno-/l, 2- -f/-fenantrydyne, o temperaturze topnienia 251— 253°C, która po redukcji za pomoca NaBH4 daje 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 odpowiedni chlorowodorek 3-metylo-lO-bromo-pi- perazyno-fenantrydyny o temperaturze topnienia 244—245°C z rozkladem. Maleinian tego zwiazku topnieje w temperaturze 195—196°C.W analogiczny sposób wychodzac z 2-chloro-6- -metyloaminometylofenantrydyny otrzymuje sie jednochlorowodorek 3-metylo-l0-ohloropiperazyno- -fenantrydyny o temperaturze topnienia 210°C z rozkladem.Przyklad III. W sposób analogiczny jak w przykladzie I, otrzymuje sie l2-dwuketo-2, 3, 4, 4a-czterowodoro-1H-pirazyno-/l, 2-f/-fenantrydyne o temperaturze topnienia 265r—270°C. Produkt ten przeprowadza sie w piperazyno-/l, 2-f/-fenantry¬ dyne przez redukcje za pomoca LiAlH4.Przyklad IV. 10 g 6-aminometylo-5, 6-dwu- wodorofenantrydyny rozpuszcza sie w absolutnym benzenie, do którego dodaje sie 4,2 ml absolutnej pirydyny, po czym mieszanine schladza sie do tem¬ peratury 5—10°C. Nastepnie w ciagu 20 minut do¬ daje sie kroplami 8,3 ml roztworu estru benzylo¬ wego kwasu chloromrówkowego w 10 ml benzenu.Mieszanine te miesza sie przez 15 minut w tempe¬ raturze 10°C, a nastepnie przez 45 minut w tempe¬ raturze pokojowej. Nastepnie dodaje sie 200 ml wo¬ dy i 100 ml benzenu i energicznie wstrzasa. Mie¬ szanina rozdziela sie na 2 warstwy. Warstwe wod¬ na usuwa sie. Warstwe benzenowa przemywa IN roztworem kwasu solnego, a nastepnie woda, az do obojetnej reakcji popluczyn. Nastepnie roztwór benzenowy suszy sie i odparowuje. Otrzymuje sie 14,5 g 6-/N-benzyloksykarbonylo/-amino-mety- lo-5, 6-dwuchlorofenantrydyny.Do roztworu 14,5 g 6-/N-benzyloksykarbonylo/- -aminometykH5, 6-dwuchlorofenantrydyny w 100 ml benzenu dodaje sie równomolowa ilosc pirydyny, a nastepnie stale mieszajac i utrzymujac tempera¬ ture w granicach 10—1'5**C dodaje sie kroplami chlorek chlóroacetylu z 25% nadmiarem. Miesza¬ nine miesza sie w temperaturze pokojowej przez pól godziny, a przez nastepne pól godziny w tem¬ peraturze 50^. Nastepnie dodaje sie wody, wstrza¬ sa mieszanine, a oddzielona warstwe benzenowa przemywa woda. Po wysuszeniu i odparowaniu produkt koncowy krystalizuje sie z metanolu. Wy¬ dajnosc 85%.Tak otrzymana 5-chloroacetylo-6-/iN4enzyloksy- karbonylo/-aminometylo-5, 6-dwuwodorofenantrydy- ne rozpuszcza sie w etanolu i dodaje pallad osa¬ dzony na weglu przeprowadzajac przez mieszanine wodór, w ciagu 1 godziny. Po odfiltrowaniu i od¬ parowaniu, produkt z wolna grupa NH2 poddaje sie konwersji po uprzednim dodaniu pirydyny w temperaturze 40—60°C bezposrednio do odpowied¬ niej 6-ketopiperazyny, która redukuje sie znanym sposobem do 2, 3, 4, 4a-czterowodo-lH-/l, 2-f/-pi- razynofenantrydyny. Jej maleinian topnieje w temperaturze 185—190°C.Przyklad V. 25 g 2jbenzyloaniliny rozpusz¬ czonej w 150 ml benzenu chlodzi sie w lodzie do temperatury 8°C. Do roztworu dodaje sie 15 ml pirydyny, a nastepnie 15 ml chlorku chlóroacety¬ lu w 25 ml benzenu, utrzymujac temperature reak¬ cji w granicach 10—I5°C. Po mieszaniu przez go¬ dzine w pokojowej temperaturze dodaje sie 25 ml wody i wstrzasa ;,przez 30 minut. Nastepnie mie-64 514 8 15 20 25 szanine te filtruje sie i oddziela warstwe benze¬ nowa, która przemywa sie kolejno 2N HGL, roz¬ tworem weglanu sodu i woda. Wyciag suszy sie nad siarczanem sodu i odparowuje, a pozostalosc krystalizuje wraz z juz otrzymanymi krysztalami 5 z 'benzenu. Wydajnosc 18 g. Temperatura topnie¬ nia 130—133°C. 40 g N-chloroacetyIo-2^benzylo-aniliny podgrze¬ wa sie przez dwie godziny w temperaturze 120°C z 50 ml tlenochlorku fosforu i 320 g kwasu poli- 10 fosforowego. Nastepnie mieszanine reakcyjna wy¬ lewa sie na lód i etotrahuje benzenem. Ekstrakt przemywa sie benzenem i suszy siarczanem sodu, a benzen oddestylowuje: 31 g otrzymanego pro¬ duktu daje po rekrystalizacji 24 g 6-chlorometylo- morfantrydyny o temperaturze topnienia 136— 137°C. 10 g otrzymanej 6-chlorometylomorfantrydyny dodaje sie do 1150 ml 10% roztworu metyioaminy w benzenie, a nastepnie roztwór ten pozostawia sie przez 20 godzin iw temperaturze 0—5°C. Wy¬ tworzony chlorowodorek metyloaminy filtruje sie i filtrat odparowuje do suchosci. 11 g surowej 6-metyloaminomorfantrydyny roz¬ puszcza sie w 50 ml absolutnego eteru. Schladza¬ jac lodem, dodaje sie 2,7 g glinowodorku litu roz¬ puszczonego w 100 ml absolutnego eteru. Po go¬ dzinnym gotowaniu kolbe chlodzi sie lodem i do¬ daje kroplami 11 ml wody, stale mieszajac. Po mieszaniu przez nastepne 30 minut w temperatu¬ rze pokojowej mieszanine filtruje sie i filtrat od¬ parowuje. Otrzymuje sie 11 g surowej 5,6-dwu- wodoro-6-metyloaminometylomorfantrydyny w po¬ staci jasnozóltego oleju. 10 g 5, 6-dwuwodoro-6-metyloaminometylomor- fantrydyny podgrzewa sie powoli, w ciagu pól go¬ dziny, do temperatury 100—160<*C z 7 g szczawia¬ nu dwuetylowego, a w ciagu dalszych 45 minut— w temperaturze 160—180°C. Po schlodzeniu mie¬ szanine reagujaca miesza sie z benzenem. Krysz¬ taly odfiltrówuje sie i otrzymuje po wykrystali¬ zowaniu z dwumetyloformamidu 9 g 1, 2-dwuke- to-3/N/-metylo-3, 2, 4, 4a-czterowodoro-lHjpirazy- no-/l, 2-f/-morfantrydyny o temperaturze topnie¬ nia 245-^247°C. 2 g wyzej otrzymanego zwiazku dwuketopira- zynomorfantrydynowego redukuje sie borostanem, sposobem jak w przykladzie I, otrzymujac gesty, oleisty zwiazek, który z kwasem solnym daje jed- nochlorowodorek o temperaturze topnienia 266— 266°C z rozkladem. Maleiinian topnieje w tempe¬ raturze 192—195°C.Przez konwersje 6-chiorometylomorfantrydyny z np. propyiloamina, a nastepnie przez redukcje pod¬ wójnego wiazania miedzy (5 a 6 atomem wegla i przez konwersje otrzymanego produktu szczawia- n m dwuetylowym, powstaje 1, 2-dwuketo-3/N/- -propylo-2, 3, 4, 4a-czterowodoro-l.H-pirazyno-/l, 2-f/-morfantrydyna o temperaturze topnienia 195— 199*0. Przez redukcje tego produktu boroetanem otrzymuje sie oleisty produkt, którego jednochlo- 60 rowodorek ma temperature topnienia 250—252°C.Przyklad VI. 10 g 5H-dwubenzo-/a, d/-cyklo- h^pt^nonoksymu-5/ F. Sowinski i H. L. Yalo, Arzneimittel-Forschung 14, 117, (1964 wprowadza sie do 30 rl benzenu wraz z 5 ml chlorku tio- 65 35 40 45 50 55 nylu. Mieszanine ogrzewa sie przez 16 godzin pod chlodnica zwrotna. Otrzymany przejrzysty plyn od¬ parowuje sie w prózni do sucha. Laczy z suchym benzenem i ponownie odparowuje do suchal Pro¬ ces powtarza sie az do zaniku chlorku tionylu i kwasu solnego. Otrzymuje sie 10,5 g 6-chlorodwu- benzo-/b, f/-azocyny. Produkt ten bez dalszego oczyszczania przetwarza sie w nitryl. 10 g 6-chloro-dwuibenzo-/lb-f/-azocyny rozpuszcza sie w 100 md suchego dwumetyloformamidu, po czym dodaje 5 g cyjanku sodowego. Mieszanine ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna przez 30 mi¬ nut. Po schlodzeniu wylewa na lód, a surowy ni¬ tryl odfiltrówuje. Po przekrystalizowaniu z meta¬ nolu otrzymuje sie 6,2 g 6-cyjanodwubenzo-/b-f/- -azocyny o temperaturze topnienia 135—136°C. 8 g 6-cyjanodwubenzo-/b-f/-azocyny rozpuszcza sie w 80 ml suchego czterowodorofuranu, a na¬ stepnie mieszajac dodaje sie ten roztwór krop¬ lami do zawiesiny 12 g glinowodorku litu w 300 ml suchego czterowodorofuranu, w atmosfe¬ rze azotu. Nastepnie mieszanine ogrzewa sie przez 16 godzin pod chlodnica zwrotna, po czym, po schlodzeniu lodem, dodaje kroplami, stale mieszajac 50 ml wody. Po godzinnym mieszaniu w temperaturze pokojowej mieszanine filtruje sie, a filtrat odparowuje pod próznia do sucha.Wydajnosc 6-aminometylo-5, 6-dfWuwodorodwu- benzo-/b, f/-azocyny w postaci gestego zóltego oleju wynosi 6 g. 6 g 6-aminometyilo-5, 6-dwuwodorodwubenzo-/b- -f/-azocyny gotuje sie przez dwie godziny w 50 ml suchego estru etylowego kwasu mrówkowego, wol¬ nego od kwasu mrówkowego. Ester oddestylowuje sie i otrzymuje 6, 3 g 6-formyloaminometylo-5, 6-dwuwodorodwubenzo-/b-f/-azocyny. 5 g otrzymanej 6-formyloaminometylo-5, 6-dwu- wodorodwu'benzo-/b-f/-azocyny redukuje sie glino- wodorkiem litu w czterowodorofuranie, jak w przykladzie IV do 4,8 g 6-metylo-aminometylo-5, 6-dwuwodorodwubenzoazoeyny o temperaturze top¬ nienia 122—123°C. Otrzymany produkt ogrzewa sie z 3,6 ml szczawianu dwuetylowego w ciagu 1 go¬ dziny w temperaturze 100—160°C i w ciagu 30 mi¬ nut w temperaturze 160—180°C. Po schlodzeniu zostaje brazowa twarda masa, która przekrystali- zowuje sie po dodaniu benzenu.Po odfiltrowaniu, przemyciu benzenem i wysu¬ szeniu, otrzymuje sie 2,9 g 1, 2-dwuketo-3/N/-me- tylo-2, 3, 4, 4a-ezterowodoro-l H-dwutbenzo-/e, g/- -pirazyno-/l, 2-a/-azocyny o temperaturze topnie¬ nia 200—201°C. 10 g 1, 2-dwuketo-3/N/-metylo-2, 3, 4, 4a-cztero- wodoro-lH-dwubenzo-/c, g/-pirazyno/l, 2-a/azocyny gotuje sie przez 15 godzin w [wodnej kapieli, ra¬ zem z 10 g LiAlH4 w 1000 ml eteru. Po schlo¬ dzeniu mieszaniny lodem, dodaje sie kroplami sta¬ le mieszajac 40 ml wody. Miesza sie dodatkowo przez 20 minut w temperaturze pokojowej, odfil¬ trówuje i przesacz odparowuje.Nastepnie w kolumnie z SiO£ przeprowadza sie chromatografie 10 g otrzymanego oleju i wymywa pozadana azocyne mieszanina metanolu i ete¬ ru (1:1). Po potraktowaniu azocyny kwasem ma- leinowym w etanolu, odfiltrowaniu i wysuszeniu otrzymanego produktu, uzyskuje sie 6,6 g jedno-64 514 10 maleinianu-3/N/-nietylo-2, 3, 4, 4a-czterowodoro- -lH-dwubenzo-/c, g/-pirazyno-/l, 2-a/-azocyny o temperaturze topnienia 164—165°C. 3 g 3/N/-metylo-2, 3, 4, 4a-czterowodoro-lH-dwu- benzo-/c, g/-pirazyno-/l, 2-a/-azocyny redukuje sie 5 boroetanem w czterowodorofuranie i oddziela, jak w przykladzie I. Produkt koncowy -3/N/-metylo-2, 3, 4, 4a-9, 10-szesciowodoro-lliH-dwulbenzo-/c, g/^pi- razyno-/l, 2-a/-azocyne przeprowadza sie w jed- nochlorowodorek, który nie topnieje nawet w 10 temperaturze 270°C.Przyklad VII. W sposób analogiczny jak w przykladzie V. N-chloroacetylo-2-fenolo-4-bromo- aniline o temperaturze topnienia 108—illO°C prze¬ prowadza sie w 2-bromo-6-cMorometylofenantry- dyne o temperaturze topnienia 186—188^. Otrzy¬ many zwiazek przeprowadza sie za pomoca mety- loaminy, w sposób analogiczny jak w przykla¬ dzie V w oleista 2^bromo-6-meryloaminometylofe- nantrydyne.Wyzej otrzymany produkt redukuje sie LiAlH4, a nastepnie poddaje dzialaniu szczawianu dwuety- lowego, co .powoduje zamkniecie pierscienia dajac 1, 2-dwuketo-3-metylo-2, 3, 4, 4a-czterowodoro-lH- -pirazyno-/l, 2-f/-10-broinofenantrydyne o tempera¬ turze topnienia 251—253°C. Otrzymany dwuketon redukuje sie boroetanem do 3-metylo-2, 3, 4, 4a- 15 20 25 -czterowodoro-lH-pirazyino-/l, 2-f/-10-bromofenan- trydyny, oleistej substancji, której chlorowodorek topnieje z rozkladem w temperaturze 240—250°C. PL PL PL PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych pi¬ perazyny o ogólnym wzorze 1, w którym Rj i Rj oznaczaja atom wodoru, chlorowca, grupe wodo¬ rotlenowa, nizsza grupe acyloksylowa, grupe alki¬ lowa lub alkoksylowa albo trójfluorometylowa, Rf oznacza atom tlenu, nizsza grupe alkilowa, ewen¬ tualnie podstawiona pierscieniem heterocyklicznym zawierajacym azot ilub grupe aralkilowa, amino- etylowa lub aminopropylowa, podstawiona przy azocie nizsza grupe alkilowa, P oznacza pojedyn¬ cze wiazanie, grupe metylowa, etylenowa, etylide- nowa lub winylenowa znamienny tym, ze w zwiazku o wzorze ogólnym 2, w którym Rif R2, Rf i R maja wyzej podane znaczenie a X1? X2 i Xf oznaczaja dwa atomy wodoru albo grupe ketono¬ wa przy czym przynajmniej jeden z podstawni¬ ków jest grupa ketonowa, grupe ketonowa lub grupy ketonowe redukuje sie w znany sposób.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze redukcje prowadzi sie glinowodorkiem metalu al¬ kalicznego, boroetanem, albo mieszanina tych dwóch zwiazków.KI. 12 p, 6 64 514 MKP C 07 d, 51/70 wzóa i wzóa 2 H iH* HM —Qt WZÓR 3 -C I X - H C\ WZÓB A WZÓD 5 '¦o$l. H WZÓQ 6 OR WZÓQ 7 WZÓR 8 WZÓD 9 ZF „Ruch" W-iwa, z. 1397-71 naklad 240 egz. PL PL PL PL