Pierwszenstwo: Opublikowano: 30.VI.1970 60140 KI. 77 b, 19/10 MKP A 63 c, 19/10 UKD 725.893 Twórca wynalazku wlasciciel patentu: mgr inz. Jerzy Muniak, Kraków (Polska) Dywan jezdny do krycia nawierzchni skoczni lub tras narciarskich Przedmiotem wynalazku jest dywan jezdny do krycia nawierzchni skoczni lub tras narciarskich.Obecnie do sztucznego krycia jezdni narciarskich stosuje sie np. tak zwane maty. Maty stosowane dotychczas wykonuje sie w formie warstwy zlozo¬ nej z duzej ilosci wlókien lub pasków z folii, naj¬ czesciej winidurowej o jednakowej dlugosci okolo kilkudziesieciu centymetrów, przy czym jedne kon¬ ce wlókien lub pasków skleja sie przez ich zanu¬ rzenie w kleju i dodatkowo, dla wzmocnienia okleja sie tasma. Tak wykonane maty o wygladzie dlugich plaskich wiazek zamocowuje sie poprzecznie na na¬ wierzchni skoczni, wolnymi koncami wlókien w kierunku jazdy.Kolejne rzedy mat uklada sie jak dachówki, aby zachodzily czesciowo na rzedy ulozone poprzednio.Krycie powierzchni skoczni tymi matami jest bar¬ dzo pracochlonne i kosztowne z uwagi na duze zu¬ zycie materialu, a uzyskana nawierzchnia ze wzgle¬ du na schodkowa strukture, spowodowana czescio¬ wym zachodzeniem na siebie kolejnych warstw nie zapewnia wygodnej i bezpiecznej jazdy. Dodatko¬ wym mankamentem w uzytkowaniu tych mat jest mozliwosc pekniecia mat w strefie, gdzie sa one klejone, co staja sie przyczyna wiekszej liczby u- padków.Dywan jezdny wedlug wynalazku nie posiada tych wad. Jego zastosowanie zmniejsza zuzycie ma¬ terialu o okolo 50%, oraz pracochlonnosc pokrycia powierzchni skoczni, gdyz wymiary pojedynczego 10 15 20 25 30 dywanu sa wielokrotnie wieksze od wymiaru maty i osiagaja wartosc kilku, a nawet kilkunastu me¬ trów kwadratowych, co przy równoczesnym wyeli¬ minowaniu schodkowej struktury powierzchni daje niezaprzeczalna wyzszosc w stosunku do mat sto¬ sowanych dotychczas.Dywan jezdny wedlug wynalazku przedstawiony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dy¬ wanów widoku z góry, fig. 2 baze dywanu, fig. 3 elementarny arkusz folii, a fig. 4 podluzny przekrój dywanu wzdluz linii A-A wedlug fig. 1.Dywan jezdny 1 do krycia nawierzchni skoczni lub tras narciarskich przedstawiony na fig. 1, skla¬ da sie z pokazanej na fig. 2 bazy dywanu 2, do której zamocowane sa elementarne arkusze folii 3, lub oddzielne wlókna albo paski folii, pokazane na fig. 3.Baza 2 dywanu 1 wykonana jest z elastycznego materialu o potrzebnej wytrzymalosci, np. z bre¬ zentu. Wymiary bazy dywanu dobiera sie w zale¬ znosci od istniejacych potrzeb. Moga sie one wahac w granicach od 2 do 20 m dlugosci, zas szerokosc od 30 centymetrów do 3 i wiecej metrów. Na jed¬ nym koncu calej szerokosci dywanu jest zakladka 4, która sluzy do zamocowania dywanu do podloza.Wlasciwym elementem jezdnym dywanu sa paski folii lub wlókna np. igelitowe, które zamocowuje sie do bazy 2 dywanu tak, ze ich luzne konce skie¬ rowane sa w strone jazdy. Korzystne jest wykona¬ nie elementów jezdnych dywanu w postaci elemen- 60140L 60140 tarnych arkuszy folii, pokazanych na fig. 3. Ele¬ mentarny arkusz folii 3 otrzymuje sie przez pocie¬ cie calego arkusza na paski o szerokosci 1 do 6 milimetrów i pozostawienie nieprzecietego grzbietu folii o szerokosci 2 do 10 cm. Grzbiet ten sluzy nastepnie do zamocowania elementarnego arkusza folii do bazy dywanu. Elementarne arkusze folii mocuje sie do bazy dywanu rzedami na calej jego szerokosci. Odleglosci miedzy kolejnymi rzedami dobiera sie tak, by wlókna lub paski z folii rzedu nastepnego pokryly strefe mocowania rzedu po¬ przedniego. Równiez grubosc warstwy nosnej ros¬ nie wraz ze zmniejszaniem odleglosci linii moco¬ wania sasiadujacych rzedów. PL