PL58136B1 - - Google Patents

Description

Mozna równiez poddawac reakcji wolne fenole z odpowiednimi al- 15 koholami albo tez z podstawionymi aminoalkohola- mi w obecnosci kwasnego katalizatora jak kwasu siarkowego, kwasu fosforowego, kwasu toluenosul- fonowego. Rodnik — OCH2COZ mozna wprowadzic przez eteryfikacje grup wodorotlenowych fenolo- 20 wych za pomoca kwasu bromooctowego albo kwa¬ su chlorooctowego albo pochodnych tych kwasów.Obok wolnych kwasów nadaja sie do tego celu równiez zwlaszcza odpowiednie estry, takie jak ester metylowy i etylowy, amidy i dwualkiloami- 25 dy jak na przyklad ester metylowy kwasu chloro¬ octowego, ester etylowy kwasu chlorooctowego, amid kwasu chlorooctowego, amid kwasu N,N-dwu- etylochlorooctowego.Acylowanie zwiazków o wzorze 1, zawierajacych 30 grupy wodorotlenowe przeprowadza sie przez ogrzewanie tych zwiazków z bezwodnikiem albo halogenckiem kwasu octowego, propionowego, ma¬ slowego, izomaslowego, walerianowego, izowale- rianowego albo kapronowego, korzystnie wobec- 35 nosci zasady takiej jak pirydyna albo soli metalu alkalicznego wymienionych kwasów albo takze w obecnosci malej ilosci kwasu mineralnego, jak kwas siarkowy albo kwas solny. Estry kwasu fos¬ forowego wytwarza sie korzystnie przez estryfika- 40 cje za pomoca tlenochlorku fosforu w pirydynie, estry kwasu siarkowego przez reakcje wymiany z kwasem amidosulfonowym i hydrolize alkaliami.Estryfikacje zwiazków o wzorze 1, zawierajacych grupy karboksymetoksylowe, przeprowadza sie spo- 45 sobem powszechnie stosowanym^ na drodze reakcji tych zwiazków z odpowiednim alkoholem, takim jak metanol, etanol, propanpl, izopropanol^ butanol, izobutanol, II-rzed. butanol. III-rzed. butanol, al* kohol amylowy, alkohol izoamylowy, n-heksanol 50 albo izoheksanol w obecnosci kwasu, na przyklad kwasu siarkowego, kwasu solnego albo kwasu p- toluenosulfonowego. Ponadto reakcje mozna pro¬ wadzic w obecnosci obojetnego rozpuszczalnika, ta¬ kiego jak benzen, toluen, chlorek metylenu lub 55 dwuchloroetan, przy czym korzystnie jest oddesty- lowywac azeotropowo wytworzona wode. Estryfi¬ kacje mozna takze przeprowadzic za pomoca dwu- azoalkanów, na przyklad dwuazometanu w eterze czterowodorofuranie albo dioksanie. 60 W zwiazku o wzorze 1, w którym R2 i/albo R* oznaczaja grupe -OCH2COOH albo -OCH2COO alkil, a R1, Q, R, X i Y maja wyzej podane zna¬ czenie, mozna grupe kwasu karboksylowego albo grupe alkiloestru Jcwasu karboksylowego |rzelro- i§ wadzic w grupe amidowa kwasu karboksylowego7 58136 8 przez dzialanie amoniakiem, solami amonowymi, alkiloaminami albo dwualkiloaminami po uprzed¬ nim przeksztalceniu w odpowiedni chlorek kwaso¬ wy albo tez bromek kwasowy. Reakcja ta zachodzi w obecnosci rozpuszczalnika obojetnego, zwlaszcza benzenu albo chloroformu. Ewentualnie rozpusz¬ czalnik stanowi nadmiar srodka aminujacego.- Otrzymana sposobem wedlug wynalazku pochod¬ na aminowa zwiazku o ogólnym wzorze 1, w któ¬ rym wszystkie podstawniki maja wyzej podane znaczenie, mozna przeprowadzic znanym sposobem za pomoca kwasu w sól addycyjna. Do reakcji tej mozna stosowac takie kwasy, które nie sa szkodli¬ we pod wzgledem fizjologicznym. Stosuje sie kwasy organiczne albo nieorganiczne jak np. kwasy ali¬ fatyczne, alicykliczne, aralifatyczne, aromatyczne albo heterocykliczne, jednozasadowe albo wieloza- sadowe kwasy karboksylowe albo kwasy sulfono¬ we, jak na przyklad kwas mrówkowy, kwas octo¬ wy, kwas propionowy, kwas piwalinowy, kwas dwuetylooctowy, kwas szczawiowy, kwas malono- wy, kwas bursztynowy, kwas pimelinowy, kwas fumarowy, kwas maleinowy, kwas mlekowy, kwas winowy, kwas jablkowy, kwas aminokarboksylo- wy, kwas sulfaminowy, kwas benzoesowy, kwas sa¬ licylowy, kwas fenylopropionowy, kwas cytrynowy, kwas glikonowy, kwas askorbinowy, kwas izoni- kotynowy, kwas metanosulfonowy, kwas etanodwu- . sulfonowy, kwas p-hydroksyetanosulfonowy, kwas prtoluenosulfonowy, kwas naftalenosulfonowy, kwas naftalenodwusulfonowy, kwas siarkowy, kwas azotowy, chlorowcokwasy albo kwasy fosfo¬ rowe jak kwas ortofosforowy i t.d. Zwiazki o wzo¬ rze ogólnym 1, w którym R, R1, X i Y maja wyzej podane znaczenie, a w którym R2 i/albo R3 ozna¬ czaja grupe —OSO3H albo grupe —OPO3H2 mozna dzialaniem za pomoca zasady, metoda powszechnie stosowana, przeksztalcac w odpowiednie sole me¬ tali albo tez w sole amoniowe. W reakcji tej sto¬ suje sie zasady, które daja sole nieszkodliwe pod wzgledem fizjologicznym. Mozna wiec stosowac za¬ sady organiczne albo nieorganiczne, jak na przy¬ klad wodorotlenek sodowy, wodorotlenek potaso¬ wy, wodorotlenek wapniowy, jak równiez odpo¬ wiednie weglany, a takze amoniak, etanoloamine, dwuetanoloamine i trójetanoloamine.Izoflawanoidy o wzorze 1, które zawieraja gru¬ py zasadowe ewentualnie przeksztalca sie przez dzialanie srodkami alkilujacymi, jak jodkiem me¬ tylu, siarczanem metylu albo halogenkami etylu w czwartorzedowe zwiazki amoniowe.Bardzo korzystne wlasciwosci maja te zwiazki o ogólnym wzorze 1, w którym X, Y, R i Q maja wyzej podane znaczenie, R1 oznacza atom wodoru, rodnik metylowy lub etylowy, a R2 i R8 oznaczaja atom wodoru, grupe wodorotlenowa, metoksylowa, 2-dwumetyloaminoetoksylowa, 2-dwuetyloamino- etoksylowa, 2-piperydynoetoksylowa, 2-pirolidyno- etoksylowa, grupe o wzorze -OSO3H, —OPO3H2 lub grupe o wzorze —OCH2COZ, w którym Z ozna¬ cza grupe OH, OCH3, OC2H5, NH2, grupe dwuety- loaminowa, pirolidynowa, piperydynowa lub mor- folinowa.Szczególnie cenne sa te zwiazki o wzorze 1, w którym X, Y, R i Q maja wyzej podane znacze¬ nie, R1 oznacza atom wodoru, rodnik metylowy lub etylowy, R2 oznacza atom wodoru, grupe OH, -OCH3, -OSO3H, -OPO3H2 lub grupe o wzorze —OCH2COZ, w którym Z ma wyzej podane znacze¬ nie, a R3 oznacza atom wodoru, grupe OH, —OCH3, grupe 2-dwumetyloaminoetoksylowa, 2-d£juetylo- aminoetoksylowa, 2-piperydynoetoksylowa lub 2- pirolidynoetoksylowa, a takze sole zwiazków o wzo¬ rze 1, w którym X i Y maja wyzej podane znacze¬ nie, Q oznacza grupe OH, R oznacza atom wodoru, R1 oznacza atom wodoru, rodnik metylowy lub ety¬ lowy, R2 oznacza atom wodoru, grupe OH lub — OCH3, a R3 oznacza atom wodoru, grupe OH lub —OCH3, jak równiez sole zwiazków o wzorze 1, w którym X i Y maja wyzej podane znaczenie, Q i R oznaczaja razem podwójne wiazanie —C=C —, R1 oznacza atom wodoru, rodnik metylowy lub ety¬ lowy, R2 oznacza atom wodoru, grupe OH lub — OCH3, a R3 oznacza atom wodoru, grupe OH lub grupe —OCH3.Zwiazki o wzorze 1 oraz ich sole moga byc wraz ze znanymi nosnikami stosowane w medycynie ludzkiej i weterynaryjnej. Jako nosniki wchodza w rachube takie subctancje organiczne i nieorga¬ niczne, które nadaja sie do stosowania pozajelito¬ wego, jelitowego albo do uzytku miejscowego i któ¬ re nie reaguja z nowymi zwiazkami, jak np.jwoda, oleje roslinne, poliglikole etylenowe, zelatyna, cu¬ kier mlekowy, skrobia, stearynian magnezowy, tal\ wazelina, cholesteryna itd. Do stosowania pozajeli¬ towego stosuje sie" zwlaszcza roztwory, szczególnie roztwory olejowe albo wodne, jak równiez zawie¬ siny, emulsje i substancje do wszczepien. Do sto¬ sowania jelitowego uzywane sa tabletki i drazetki, a do uzytku miejscowego stosuje sie masci albo kremy, które sa wyjalawiane albo do których do¬ daje sie substancji pomocniczych jak srodki kon¬ serwujace, srodki utrwalajace albo srodki zwilza¬ jace lub sole oddzialywujace na cisnienie osmo- tyczne albo substancje buforowe.Substancje wedlug wynalazku stosuje sie jedno¬ razowo w dawce od 1—500 mg.Przyklad I. 0,66 g izoflawanonu rozpuszczonego w 30 ml benzenu absolutnego wkrapla sie do roz¬ tworu Grignarda zawierajacego 0,23 g magnezu i 2,2 g p-bromoanizolu w eterze. Eter oddestylowu- je sie i mieszanine gotuje w ciagu 16 godzin, po czym oziebia sie ja, rozklada za pomoca 100 ml 10% kwasu solnego, warstwe benzenowa oddziela sie, przemywa woda, potem 10% roztworem lugu sodowego i powtórnie woda, suszy siarczanem so¬ dowym i usuwa sie rozpuszczalnik. Otrzymany 4- anizylo-4-hydroksyizoflawan przekrystalizowuje sie z mieszaniny chloroformu z eterem. Temperatura topnienia: 144—145°C.Analogicznie z odpowiednich izoflawanonów otrzymuje sie nastepujace 4-hydroksyizoflawany: 4-fenylo-4-hydroksyizoflawan o temperaturze top¬ nienia 127—131°C 2-metylo-4-fenylo-4-hydroksyizoflawan, 2-etylo-4-fenylo-4-hydroksyizoflawan o temperatu¬ rze topnienia 121—123°C, 4-fenylo-2,-fluoro-4-hydroksyizoflawan, 4-fenylo-4,-fluoro-4-hydroksyizoflawan, 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 609 58136 10 4-fenylo-7-metoksy-4-hydroksyizoflawan o tempe¬ raturze topnienia 151—152°C 2-metylo-4-fenylo-7-metoksy-4-hydroksyizoflawan, 2-etylo-4-fenylo-7-metoksy-4-hydroksyizoflawan o temperaturze topnienia 158°C, 4-fenylo-7-metoksy-2'-fluoro-4-hydroksyizoflawan, 2-metylo-4-anizylo-4-hydroksyizoflawan, 2-etylo-4-anizylo-4-hydroksyizoflawan, 4-anizylo-2'-fluoro-4-hydroksyizoflawan, 4-anizylo-4'-fluoro-4-hydroksyizoflawan, 4-anizylo-7-metoksy-4-hydroksyizoflawan, 2-metylo-4-anizylo-7-metoksy-4-hydroksyizoflawan, 4-anizylo-7-metoksy-2,-fluoro-4-hydroksyrzoflawan, Przyklad II. 0,68 g izoflawanonu rozpuszczonego w 30 ml benzenu absolutnego wkrapla sie do roz¬ tworu eterowego 4 milimola fenylolitu. Postepujac dalej jak w przykladzie I otrzymuje sie 4-fenylo-4- hydroksyizoflawan o temperaturze topnienia 127— 131°C.Przyklad III. Izoflawanon poddaje sie reakcji z fenylolitem w roztworze benzen/eter, podobnie jak w przykladzie II. Dalej reakcje prowadzi sie jak w przykladzie I, po czym po dodaniu 10% kwa¬ su solnego mieszanine reakcyjna ogrzewa sie jesz¬ cze dodatkowo w ciagu 5 godzin na lazni parowej.W wyniku reakcji otrzymuje sie 4-fenylo-3-izofla- wen, który przekrystalizowany z mieszaniny eteru z eterem naftowym wykazuje temperature topnie¬ nia 130—132°C.Analogiczne z odpowiednich izoflawanonów da¬ je sie otrzymac nastepujace 3-izoflaweny: 2-metylo-4-fenylo-3-izoflawen, 2-etylo-4-fenylo-3-izoflawen, 4-fenylo-2'-fluoro-3-izoflawen, 4-fenylo-4,-fluoro-3-izoflawen, 4-fenylo-7-metoksy-3-izoflawen o temperaturze topnienia 118—120°C. 2-metylo-4-fenylo-7-metoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-fenylo-7-metoksy-3-izoflawen, 4-fenylo-7-metoksy-2,-fluoro-3-izoflawen, 4-anizylo — o temperaturze topnienia 119—121°C, 2-metylo-4-anizylo-3-izoflawen, 2-etylo-4-anizylo-3-izoflawen, 4-anizylo-2'-fluoro-3-izoflawen, 4-anizylo-4,-fluoro-3-izoflawen, 4-anizylo-7-metoksy-3-izoflawen o temperaturze topnienia 162—165°C 2-metylo-4-anizylo-7-metoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-anizylo-7-metoksy-3-izoflawen, 4-anizylo-7-metoksy-2'-fluoro-3-izoflawen.Przyklad IV. a) Podobnie jak w przykladzie I z 7-(czterowodoropiranylo-(2)-hydroksy)-izoflawa- nonu i bromku fenylomagnezowego otrzymuje sie 4-fenylo-4-hydroksy-7-(czterowodoropiranylo- (2)-hydroksy)-izoflawan, przy czym rozklad zwiaz¬ ku przeprowadza sie za pomoca wodnego roztworu chlorku amonowego zamiast kwasem solnym.Z roztworu lugu sodowego otrzymanego po przemy¬ ciu produktu otrzymuje sie przez zakwaszenie i ekstrakcje 4-fenylo-4,7-dwuhydroksyizoflawan.Analogicznie z odpowiednich izoflawanonów otrzymuje sie nastepujace 4-hydroksy-7-[czterowo- doropiranylo-(2)-hydroksy]-izoflawany: 2-metylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-[czterowodoro- piranylo-(2)-hydroksy] -izoflawan, 2-etylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-[czterowodoropira- nylo-(2)-hydroksy]-izoflawan, 5 4-anizylo-4-hydroksy-7-[czterowodoropiranylo- (2)-hydroksy]-izowlawan, 2-metylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-[czterowodoro- piranylo-(2)-hydroksy]-izoflawan, 2-etylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-[czterowodoro- piranylo-(2)-hydroksy]-izoflawan.Analogicznie z bromku [p-czterowodoropiranylo- (2)-hydroksy]-fenylomagnezowego i z odpowiednich izoflawanonów otrzymuje sie 4-[p-czterowodoropi- ranylo-(2)-hydroksy]-4-hydroksyizoflawan i jego nastepujace pochodne: 2-metylo-4-[p-czterowodoropiranylo-(2)-hydroksy]- 4-hydroksy-izoflawan, 2-etylo-4-[p-czterowodoropiranylo-(2)-hydroksy]- 4-hydroksy-izoflawan, 2'-fluoro-4-[p-czterowodoropiranylo-(2)-hydroksy]- 4-hydroksy-izoflawan, 4'-fluoro-4- [p-czterowodoropiranylo-(2)-hydroksy]- 4-hydroksy-izoflawan, 7-metoksy-4-[p-czterowodoropiranylo-(2)-hydro- ksy]-4-hydroksyizoflawan, 2-metylo-7-metoksy-4-[p-czterowodoropiranylo- (2)-hydroksy]-4-hydroksyizoflawan, 2-etylo-7-metoksy-4-[p-czterowodoropiranylo-(2)- hydroksy]-4-hydroksyizoflawan, 7-metoksy-2,-fluoro-4-[p-czterowodoropiranylo- (2)-hydroksy]-4-hydroksyizoflawan, 7-metoksy-4,-fluoro-4-[p-czterowodoropiranylo- (2)-hydroksy]-4-hydroksyizoflawan. b) 2 g 4-fenylo-4-hydroksy-7-[czterowodoropira- nylo-(2)-hydroksy]-izoflawanu w 50 ml 5% wodno- alkoholowego roztworu kwasu solnego ogrzewa sie w ciagu 2,5 godzin pod chlodnica zwrotna, nastep¬ nie chlodzi, traktuje w sposób znany chloroformem i woda, otrzymujac 4-fenylo-7-hydroksy-3-izofla- wen o temperaturze topnienia 142—145°C.Analogicznie otrzymuje sie nastepujace 7-hydro- ksy^3-izoflaweny: 2-metylo-4-fenylo-7-hydroksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-fenylo-7-hydroksy-3-izoflawen, 4-anizylo-7-hydroksy-3-izoflawen, 2-metylo-4-anizylo-7-hydroksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-anizylo-7-hydroksy-3-izoflawen, jak równiez 4-(p-hydroksyfenylo)-3-izoflawen o temperaturze topnienia 188°—189°C i jego na¬ stepujace pochodne: 2-metylo-4-(p-hydroksyfenylo)-3-izoflawen, 2-etylo-4-(p-hydroksyfenylo)-3-izoflawen, 2,-fluoro-4-(p-hydroksyfenylo)-3-izoflawen, 4,-fluoro-4-(p-hydroksyfenylo)-3-izoflawen, 7-metoksy-4-(p-hydroksyfenylo)-3-izoflawen o tem¬ peraturze topnienia 118°C, 2-metylo-7-metoksy-4- (p-hydroksyfenylo) -3 -izo- flawen, 2 -etylo-7-metoksy-4-(p-hydroksyfenylo)-3- izofla- wen, 7 - metoksy-2* -fluoro-4-(p-hydroksyfenylo)-3-izo- flawen, 7 - metoksy-4' -fluoro-4-(p-hydroksyfenylo)-3-izo- flawen. l 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6011 58136 12 Przyklad V. a) Analogicznie jak w przykladzie I z izoflawanonu i z bromku p-benzyloksyfenylo- magnezowego otrzymuje sie 4-(p-benzyloksyfeny- lo)-4-hydroksyizoflawan o temperaturze topnienia 122°—123°C.Analogicznie otrzymuje sie tez nastepujace 4-(p-benzyloksyfenylo)-4-hydroksyizoflawany: 2 - metylo - 4 - (p-benzyloksyfenylo) - 4 - hydro- ksyizoflawan, 2 - etylo - 4 - (p-benzyloksyfenylo) - 4 - hydroksy- izoflawan o temperaturze topnienia 118°—119°C, 2' - fluoro - 4 - (p-benzyloksyfenylo) - 4 - hydro- ksyizoflawan, 4' - fluoro - 4 - (p-benzyloksyfenylo) - 4? - hydro- ksyizoflawan, 7-metoksy-4- (p-benzyloksyfenylo) -4-hydroksyizo- flawan o temperaturze topnienia 122°—123°C, 2-metylo-7-metoksy-4- (p-benzyloksyfenylo) -4-hy- droksyizoflawan, 7-metoksy-2,-fluoro-4- (p-benzyloksyfenylo) -4-hy- droksyizoflawan, 7-metoksy-4'-fluoro-4- (p-benzyloksyfenylo) -4-hy- droksyizoflawan, jak równiez z odpowiednich 7-benzyloksyizoflawa- nonów nastepujace 4-hydroksy-7-benzyloksyizofla- wany: 4-fenylo-4-hydroksy-7-benzyloksyizoflawan, 2-metylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-benzyloksyizofla- wan, 2-etylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-benzyloksyizofla- wan, 4-anizylo-4-hydroksy-7-benzyloksyizoflawan, 2-metylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-benzyloksyizofla- wan, 2-etylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-benzyloksyizofla- wan, * b) 2 g 4-(p-benzyloksyfenylo) -4-hydroksyizofla- wanu rozpuszcza sie w 200 ml octanu etylu i wy¬ trzasa z wodorem na 5% weglu palladowym w tem¬ peraturze pokojowej i pod normalnym cisnieniem, P0vczym odsacza sie, zateza i poddaje chromato¬ grafii na zelu krzemionkowym. Przez eluowanie benzenem otrzymuje sie amorficzny 4-(p-hydroksy- fenylo)-4-hydroksyizoflawan, o temperaturze top- nie 75°—105°C.W analogiczny sposób, przez hydrogenolize odpowiednich zwiazków benzyloksylowych, otrzy¬ muje sie nastepujace 4-(p-hydroksyfenylo)-4-hy- droksyizoflawany: 2-metylo-4- (p-hydroksyfenylo) -4-hydroksyizofla- wan, 2-etylo-4-(p-hydroksyfenylo)-4-hydroksyizoflawan, 2,-fluoro-4- (p-hydroksyfenylo) -4-hydroksyizofla- wan, 4,-fluoro-4- (p-hydroksyfenylo) -4-hydroksyizofla- wan, 7-metoksy-4- (p-hydroksyfenylo) -4-hydroksyizo- flawan o temperaturze topnienia 176°C, 2-metylo-7-metoksy-4- (p-hydroksyfenylo) -4-hy- droksyizoflawan, 7-metoksy-2,-fluoro-4- (p-hydroksyfenylo) -4-hy- droksyizoflawan, 7-metoksy-4,-fluoro-4- (p-hydroksyfenylo) -4-hy- droksyizoflawan, jak równiez nastepujace 4,7-dwuhydroksyizofla¬ wany: 4-fenylo-4, 7-dwuhydroksyizoflawan o temperaturze topnienia 192°—193°C, 5 2-etylo-4-fenylo-4,7-dwuhydroksyizoflawan, 2-etylo-4-fenylo-4,7-dwuhydroksyizoflawan, 4-anizylo-4,7-dwuhydroksyizoflawan, 2-metylo-4-anizylo-4,7-dwuhydroksyizoflawan, 2-etylo-4-anizylo-4,7-dwuhydroksyizoflawan, 0 4- p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4,7-dwuhy¬ droksyizoflawan, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo)- -4,7-dwuhydroksyizoflawan, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4,7- 5 -dwuhydroksyizoflawan, 4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -4,7-dwuhy¬ droksyizoflawan, 2-metylo-4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -4,7- -dwuhydroksyizoflawan, 0 2-etylo-4- (p-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -4,7- -dwuhydroksyizoflawan. c) 0,99 g 4-(p-hydroksyfenylo)-4-hydroksyizofla- wanu ogrzewa sie z mieszanina 0,7 ml stezonego kwasu siarkowego, z 13 ml dioksanu w ciagu 5 go- l5 dzin na lazni parowej, po czym ochladza sie, wyle¬ wa na lód, ekstrahuje chloroformem, wymywa wo¬ da, warstwe chloroformowana suszy nad siarczanem sodowym, zateza i otrzymany 4-(hydroksyfenylo)- -3-izoflawen, który przykrystalizowuje sie z mie- 0 szaniny eteru z eterem naftowym. Temperatura topnienia produktu wynosi 188°—189°C.Analogicznie z odpowiednich 4,7-dwuhydroksy¬ izoflawanów otrzymuje sie nastepujace 7-hydroksy- -3-izoflaweny: 15 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7-hydroksy- -3-izoflawen, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- hydroksy-3-izoflawen, 2-etylo-4 (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7-hy- l0 droksy-3-izoflawen.Przyklad VI. Mieszanine 0,5 g 4-fenylo-7-hydro- ksy-3-izoflawenu, 0,3 g estru etylowego kwasu chlorooctowego i 0,35 g bezwodnego weglanu pota¬ sowego w 10 ml acetonu utrzymuje sie we wrzeniu . w ciagu 24 godzin w atmosferze azotu, po czym •oddestylowuje sie aceton i mieszanine reakcyjna poddaje dzialaniu wody i chlorku metylenu, przy czym otrzymuje sie 4-fenylo-7-karboetoksyme- toksy-3-izoflawen. 0 Analogicznie otrzymuje sie nastepujace 4-hy- droksy-7-karboetoksymetoksyizoflawany: 4-fenylo-4-hydroksy-7-karboetoksymetoksyizofla- wan, 2-metylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-karboetoksymeto- 5 ksyizoflawan, 2-etylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-karboetoksymeto- ksyizoflawan, 4-anizylo-4-hydroksy-7-karboetoksymetoksyizofla¬ wan, 2-metylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-karboetoksyme- toksyizoflawan, 2-etylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-karboetoksymeto- ksyizoflawan, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4-hydroksy- -7-karboetoksymetoksyizoflawan,13 58136 14 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4- hydroksy-7-karboetoksymetoksyizoflawan, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4- -hydroksy-7-karboetoksymetoksyizoflawan, nastepujace 4-hydroksy-7-karbometoksymetoksy- izoflawany: 4-fenylo-4-hydroksy-7-karboetoksymetoksyizofla- wan, 2-metylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-karboetoksymeto- ksyizoflawan, 2-etylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-karboetoksymeto- ksyizoflawan, 4-anizylo-4-hydroksy-7-karboetoksymetoksyizofla- wan, 2-metylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-karboetoksyme- toksyizoflawan, 2-etylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-karboetoksymeto- ksyizoflawan, nastepujace 7-karboetoksymetoksy-3-izoflaweny: 2-metylo-4-fenylo-7-karboetoksymetoksy-3-izofla- wen, 2-etylo-4-fenylo-7-karboetoksymetoksy-3-izofla- wen, 4-anizylo-7-karboetoksymetoksy-3-izoflawen, 2-metylo-4-anizylo-7-karboetoksymetoksy-3-izofla- wen, 2-etylo-4-anizylo-7-karboetoksymetoksy-3-izofla- wen, 4- (p-2-dumetyloaminoetoksyfenylo) -7-karboeto- ksymetoksy-3-izoflawen, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- karboetoksymetoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-(p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo)-7- -karboetoksymetoksy-3-izoflawen, i nastepujace 7-karbometoksymetoksy-3-izoflaweny: 4-fenylo-7-karbometoksymetóksy-3-izoflawen, 2-metylo-4-fenylo-7-karbometoksymetoksy-3-izo- flawen, 2-etylo-4-fenylo-7-karbometoksymetoksy-3-izofla- wen, 4-anizylo-7-karbometoksymetoksy-3-izoflawen, 2-metylo-4-anizylo-7-karbometoksymetoksy-3-izo- flawen, 2-etylo-4-anizylo-7-karbometoksymetoksy-3-izofla- wen.Przyklad VII. 1 g 4-(p-hydroksyfenylo)-3-izofla- wenu i 4 g chlorku pirolidynoetylu utrzymuje sie we wrzeniu z 1,2 g bezwodnego weglanu potaso¬ wego w 40 ml absolutnego acetonu w ciagu 20 go¬ dzin mieszajac, po czym zateza sie, dodaje wody i eteru etylowego, oddziela warstwy, warstwe ete¬ rowa suszy wodorotlenkiem potasowym i po odpa¬ rowaniu eteru poddaje sie chromatografii na tlen¬ ku glinowym. Otrzymany 4-(p-pirolidynoetoksyfe- nylo)-3-izoflawen eluuje sie chloroformem i prze- krystalizowuje z mieszaniny acetonu i eteru etylo¬ wego. Temperatura topnienia produktu wynosi 98—99°C.W analogiczny sposób z odpowiednich zwiazków dwuhydroksylowych otrzymuje sie nastepujace 4-hydroksyizoflawany: .4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4-hydroksy- izoflawan, 2-metylo-4 -(p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4- -hydroksyizoflawan, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4- -hydroksyizoflawan, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -2'-fluoro-4- hydroksyizoflawan, 5 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4,-fluoro-4- hydroksyizoflawan, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7-metoksy- -4-hydroksyizoflawan, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- -metoksy-4-hydroksyizoflawan, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- metoksy-4-hydroksyizoflawan, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7-metoksy- -2'-fluoro-4-hydroksyizoflawan, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7-/czterowo- doropiranylo-(2)-hydroksy/-4-hydroksyizoflawan, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -1-1 /czterowodoropiranylo- (2) -hydroksy/-4-hydroksy- izoflawan, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -1-1 /czterowodoropiranylo- (2) -hydroksy/-4-hydroksy- izoflawan, 4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -4-hydroksy- izoflawan, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4- -hydroksyizoflawan, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4- -hydroksyizoflawan, 4- (p-2-dwumetyIoaminoetoksyfenylo) -7-metoksy- -4-hydroksyizoflawan o temperaturze topnienia 55°C, 2-metylo-4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo-7-me- toksy-4-hydroksyizoflawan, 2-etylo-4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -7-me- toksy-4-hydroksyizoflawan, 4-(p-pirolidynoetoksyfenylo)-4-hydroksyizoflawan, 2-metylo-4- (p-pirolidynoetoksyfenylo) -4-hydro- ksyizoflawan, 4- (p-pirolidynoetoksyfenylo) -7-metoksy-4-hydro- ksyizoflawan, 2-metylo-4- (p-pirolidynoetoksyfenylo) -7-metoksy- -4-hydroksyizoflawan, 2-etylo-4- (p-pirolidynoetoksyfenylo) -7-metoksy- -4-hydroksyizoflawan, i nastepujace 3-izoflaweny: 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -3-izoflawen o temperaturze topnienia 89—90°C, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -3- -izoflawen, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -3- izoflawen, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -2'-fluoro- -3-izoflawen, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4,-fluoro-3- -izoflawen, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7-metoksy- -3-izoflawen o temperaturze topnienia 120°C, 2-metylo-4- (p-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- metoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- metoksy-3-izoflawen, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7-metoksy- -2-,-fluoro-3-izoflawen, 4-(p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo)-7-[cztero- wodoropiranylo-(2)-hydroksy]-3-izoflawen, 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60^ 58186 15 16 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- -[czterowodoropiranylo-(2)-hydroksy]-3-izoflawen, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- [czterowodoropiranylo-(2)-hydroksy]-3-izoflawen, 4-(p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo)-3-izoflawen, 2-metylo-4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -3- -izoflawen, 2-etylo-4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -3-izo- flawen, 4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -7-metoksy-3- -izoflawen o temperaturze topnienia 72—73°C, 2-metylo-4- (p-2-dwuetyloaminoetoksyfenylo) -7- -metoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- metoksy-3-izoflawen 2-metylo-4- (p-pirolidynoetoksyfenylo) -3-izofla- wen, 2-etylo-4-(p-pirolidynoetoksyfenylo)-3-izoflawen, 4- (p-pirolidynoetoksyfenylo) -7-metoksy-3-izofla- wen o temperaturze topnienia 92—93°C, 2-metylo-4- (p-pirolidynoetoksyfenylo) -7-metoksy- -3-izoflawen, 2-etylo-4- (p-pirolidynoetoksyfenylo) -7-metoksy- -3-izoflawen.Przyklad VIII. 1 g 4-fenylo-7-hydroksy-3-izofla- wenu ogrzewa sie z 5 ml pirydyny i 5 ml bezwodni¬ ka octowego w temperaturze 50°C w ciagu 5 go¬ dzin, po czym mieszanine reakcyjna ochladza sie i poddaje dzialaniu wody i chloroformu otrzymujac 4-fenylo-7-acetoksy-3-izoflawen o temperaturze topnienia 142—144°C.W analogiczny sposób przez acylowanie odpo¬ wiednich zwiazków hydroksylowych otrzymuje sie nastepujace 4-hydroksy-7-acetoksyizoflawany: 4-fenylo-4-hydroksy-7-acetoksyizoflawan o tempe¬ raturze topnienia 155—156°C, 2-metylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-acetoksyizoflawan, 2-etylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-acetoksyizoflawan, 4-anizylo-4-hydroksy-7-acetoksyizoflawan, 2-metylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-acetoksyizofla- wan, ' 2-etylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-acetoksyizoflawan, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4-hydroksy- -7-acetoksyizoflawan, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetok6yfenylo) -4- -hydroksy-7-acetoksyizoflawan, 2-etylo-4- (p-2-dwUmetyloaminoetoksyfenylo) -4- -hydroksy-7-acetoksyizoflawan, jak równiez nastepujace 7-acetoksy-3-izoflaweny: 2-metylo-4-fenylo-7-acetoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-fenylo-7-acetoksy-3-izoflawen, 4-anizylo-7-acetoksy-3-izoflawen, 2-metylo-4-anizylo-7-acetoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-anizylo-7-acetoksy-3-izoflawen, 4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7-acetoksy- -3-izoflawen, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- -acetoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- acetoksy-3-izoflawen.Przyklad IX. Do roztworu 21 ml tlenochlorku fosforu w 210 ml absolutnej pirydyny dodaje sie 7,8 g 4-fenylo-7-hydroksy-3-izoflawenu, rozpusz¬ czonego w 105 ml pirydyny mieszajac w ciagu 15 minut, w temperaturze 5°C, po czym pozostawia sie na noc w temperaturze pokojowej nastepnie produkt wylewa sie na mieszanine 3 kg lodu i 300 ml stezonego kwasu solnego i ogrzewa na laz¬ ni parowej w ciagu 90 minut, nastepnie chlodzi 5 i ekstrahuje octanem etylu, ekstrakt przemywa sie roztworem kwasu solnego, suszy siarczanem sodo¬ wym, odsacza i odparowuje do suchosci. Otrzymu¬ je sie 7-ortofosforan 4-fenylo-7-hydroksy-3-izofla- wenu.Analogicznie otrzymuje sie nastepujace 7-ortofo- sforany 4,7-dwuhydroksyizoflawanu:" 7-ortofosforan 4-fenylo-4,7-dwuhydroksyizoflawa- nu, 7-ortofosforan 2-metylo-4-fenylo-4,7-dwuhy- droksyizoflawanu, 7-ortofosforan 2-etylo-4-fenylo-4,7-dwuhydroksy- izoflawanu, • 7-ortofosforan 4-anizylo-4,7-dwuhydroksyizoflawa- nu, 7-ortofosforan 2-metylo-4-anizylo-4,7-dwuhydro- ksyizoflawanu, 7-ortofosforan 2-etylo-4-anizylo-4,7-dwuhydroksy- izoflawanu, 7-ortofosforan 4-(p-2-dwumetyloaminoetoksyfeny- lo)-4,7-dwuhydroksyizofIawanu, 7-ortofosforan 2-metylo-4-(p-2-dwumetyloaminoe- toksyfenylo)-4,7-dwuhydroksyizoflawanu, 7-ortofosforan 2-etylo-4-(p-2-dwumetyloaminoeto- ksyfenylo)-4,7-dwuhydroksyizoflawanu, jak równiez nastepujace 7-ortofosforany 7-hydro- ksy-3-izoflawenu: 7-ortofosforan 2-metylo-4-fenylo-7-hydroksy-3-izo- flawenu, 7-ortofosforan 2-etylo-4-fenylo-7-hydroksy-3-izo- flawenu, 7-ortofosforan 4-anizylo-7-hydroksy-3-izoflawenu, 7-ortofosforan 2-metylo-4-anizylo-7-hydroksy-3- -izoflawenu, 7-ortofosforan 2-etylo-4-anizylo-7-hydroksy-3-izo- flawenu, 7-ortofosforan 4-(p-2-dwumetyloaminoetoksyfeny- lo)-7-hydroksy-3-izoflawenu, 7-ortofosforan 2-metylo-4-(p-2-dwumetyloaminoe- toksyfenylo)-7-hydroksy-3-izoflawenu, 7-ortofosforan 2-etylo-4-(p-2-dwumetyloaminoeto- ksyfenylo)-7-hydroksy-3-izoflawenu.Przyklad X. 6 g kwasu amidosulfonowego i 7,5 g 4-fenylo-7-hydroksy-3-izoflawenu miesza sie z 45 ml absolutnej pirydyny w temperaturze 90°C i nastepnie w ciagu 90 minut na lazni parowej.Otrzymana zawiesine chlodzi sie, przesacza, prze¬ mywa pirydyna, do przesaczu dodaje kilkakrotnie absolutnego eteru i dekantuje. Pozostalosc suszy sie pod zmniejszonym cisnieniem, dodaje 75 ml 12% lugu sodowego i 53 ml pirydyny i wstrzasa w ciagu 5 minut. Faze pirydynowa (górna) przemywa sie kilkakrotnie eterem, rozciencza metanolem i odpa¬ rowuje do suchosci. Otrzymana sól sodowa 7-siar- czanu 4-fenylo-7-hydroksy-3-izoflawenu przekry- stalizowuje sie z metanolu.Analogicznie otrzymuje sie sole sodowe nastepu¬ jacych 7-estrów kwasu siarkowego 4,7-dwuhydro- ksyizoflawenu: 7-ester kwasu siarkowego 4-fenylo-4,7-dwuhydro- ksyizoflawenu, 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6058136 17 18 7-ester kwasu siarkowego 2-metylo-4-fenylo-4,7- dwuhydroksyizoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-etylo-4-fenylo-4,7- dwuhydroksyizoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 4-anizylo-4,7-dwuhydro- ksyizoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-metylo-4-anizylo-4,7- dwuhydroksyizoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-etylo-4-anizylo-4,7- -dwuhydroksyizoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 4-p-2-dwumetyloaminoe- toksyfenylo)-4,7-dwuhydroksyizoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-metylo-4-(p-2-dwume- tyloaminoetoksyfenylo) ' -4,7-dwuhydroksyizoflawe- nu, 7-ester kwasu siarkowego 2-etylo-4-(p-2-dwumety- loaminoetoksyfenylo) -4,7-dwuhydroksyizoflawenu, jak równiez sole sodowe nastepujacych 7-estrów kwasu siarkowego 7-hydroksy-3-izoflawenu: 7-ester kwasu siarkowego 2-metylo-4-fenylo-7- -hydroksy-3-izoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-etylo-4-fenylo-7-hy- droksy-3-izoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 4-anizylo-7-hydroksy-3- -izoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-metylo-4-anizylo-7- hydroksy-3-izoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-etylo-4-anizylo-7-hy- droksy-3-izoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 4-(p-2-dwumetyloami- notoksyfenylo)-7-hydroksy-3-izoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-etylo-4-(p-2-dwume- tyloaminoetoksyfenylo)-7-hydroksy-3-izoflawenu, 7-ester kwasu siarkowego 2-etylo-4-(p-2-dwume- tyloaminoetoksyfenylo)-7-hydroksy-3-izoflawenu.Przyklad XI. 2 g 4-fenylo-7-karboetoksymetoksy- -3-izoflawenu utrzymuje sie we wrzeniu pod chlodnica zwrotna z 30 ml 2 n etanolowego roz¬ tworu wodorotlenku potasowego w ciagu 3 godzin.Po zakwaszeniu roztworu reakcyjnego rozcienczo¬ nym kwasem siarkowym otrzymuje sie 4-fenylo-7- -karboksymetoksy-3-izoflawen. Przez zmydlenie pozostalego estru opisanego w przykladzie VI otrzymuje sie analogicznie nastepujace 4-hydroksy- -7-karboksymetoksy-izoflawany: 4-fenylo-4-hydroksy-7-karboksymetoksyizoflawan, 2-metylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-karboksymetoksy- izoflawan, 2-etylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-karboksymetoksy- izoflawan, . 4-anizylo-4-hydroksy-7-karboksymetoktfyizoflawan, 2-metylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-karboksymeto- ksyizoflawan, 2-etylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-karboksymetoksy- izoflawan, jak równiez nastepujace 7-karboksymetoksy-3-izo- flaweny: 4-fenylo-7-karboksymetoksy-3-izoflawen, 2-metylo-4-fenylo-7-karboksymetoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-fenylo-7-karboksymetoksy-3-izoflawen, 4-anizylo-7-karboksymetoksy-3-izoflawen, 2-metylo-4-anizylo-7-karboksymetoksy-3-izofla- wen, 2-etylo-4-anizylo-7-karboksymetoksy-3-izoflawen.Przyklad XII. 3,5 g 4-fenylo-7-karboetoksymeto- 10 15 ksy-3rizoflawenu utrzymuje sie we wrzeniu pod chlodnica zwrotna w mieszaninie 2 g pirolidyny i 10 ml absolutnego benzenu w ciagu 6 godzin. Po zageszczeniu roztworu otrzymuje sie 4-fenylo-7-pi- rolidynokarbonylometoksy-3-izoflawen.Przez reakcje z dwuetyloamina otrzymuje sie analogicznie 4-fenylo-7-dwuetylokarbamoilometo- ksy-3-izoflawenu.W analogiczny sposób na drodze reakcji odpo¬ wiednich zwiazków karboetoksy- albo karbometo- ksymetoksy — otrzymuje sie nastepujace 4-hydro- ksy-7-dwuetylokarbamoilometoksyizoflawany, j ak równiez odpowiednie 4-hydroksy-7-pirolidynakar- bonylometoksyizoflawany: - 4-fenylo-4-hydroksy-7-pirolidynokarbonylometo- ksyizoflawan, 2 -metylo-4-fenylo-4-hydroksy- 7-pirolidynokarbo- nylometoksyizoflawan, 2Ó 2-etylo-4-fenylo-4-hydroksy-7-pirolidynokarbony- lometoksyizoflawan, 4-anizylo-4-hydroksy-7-pirolidynokarbonylometo- ksyizoflawan, 2-metylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-pirolidynokarbo- 25 nylometoksyizoflawan, 2-etylo-4-anizylo-4-hydroksy-7-pirolidynokarbony- lometoksyizoflawan, 4-(p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo)-4-hydroksy- -7-pirolidynokarbonylometoksyizoflawan, 30 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4- -hydroksy-7-pirolidynokarbonylometoksyizoflawan, 2-etylo--4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -4- -hydroksy-7-pirolidynokarbonylometoksyizoflawan, oraz nastepujace 7-dwuetylokarbamoilometoksy 35 i 7-pirolidynokarbonylometoksy-3-izoflaweny: 2-metylo-4-fejjylo-7-dwuetylokarbamoilometoksy- -3-izoflawen,», a& 2-metylo-4-fenyio-7-pirolidynokarbamoilometoksy- -3-izoflawen, 40 2-etylo-4-fenylo-7-dwuetylokarbamoilometoksy-3- -izoflawen^ 2-etylo-4-fenylo-7-pirolidynokarbamoilometoksy-3- -izoflawen, 4-anizylo-7-dwuetylokarbamoilometoksy-3-izofla- 45 Wen» 4-anizylo-7-pirolidynokarbamoilometoksy-3-izofla- wen, 2-metylo-4-anizylo-7-dwuetylokarbamoilometoksy- -3-izoflawen, 60 2 -metylo-4-anizylo- 7-pirolidynokarbamoilometo- ksy-3-izoflawen, 2-etylo-4-anizylo-7-pirolidynokarbamoilometoksy- -3-izoflawen, 2-etylo-4-anizylo-7-dwuetylokarbamoilometoksy- 55 3-izoflawen, 4- (p-2-dwumetyloaminometoksyfenylo) -7-dwuety- lokarbamoilometoksy-3-izoflawen, 4- (p-2-dwumetyloaminometoksyfenylo) -7-piroli- dynokarbamoilometoksy-3-izoflawen, 60 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- -dwuetylokarbamoilometoksy-3-izoflawen, 2-metylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- pirolidynokarbamoilometoksy-3-izoflawen, 2-etylo-4- (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- 65 dwuetylokarbamoilometoksy-3-izoflawen,19 58136 20 2-etylo-4 (p-2-dwumetyloaminoetoksyfenylo) -7- pirolidynokarbamoilometoksy-3-izoflawen.Przyklad XIIL 2 g 4-(p-2-dwumetyloaminoetoksy- fenylo)-3-izoflawenu rozpuszcza sie w malej ilosci etanolu i dodaje w nadmiarze roztworu kwasu 6 solnego w etanolu. Wytracony chlorowodorek za¬ sady odsacza sie.Przyklad XIV. 0,5 g 4-(p-2-dwumetyloaminoeto- ksyfenylo)-3-izoflawenu rozpuszcza sie w eterze, dodaje w nadmiarze jodku metylu i pozostawia na 10 okres 24 godzin w temperaturze pokojowej, po czym otrzymany staly produkt odsacza sie i oczysz¬ cza przez krystalizacje z metanolu. 15 PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania 4-aryloizoflawanoidów o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy o 1—3 atomach wegla, 2o Q oznacza grupe wodorotlenowa albo lacznie z R oznacza podwójne wiazanie — C=C—, R oznacza atom wodoru lub lacznie z Q oznacza podwójne wiazanie —C=C—, X i Y oznaczaja atom wodoru lub fluoru, R2 i R8 oznaczaja atom wodoru, grupe 25 wodorotlenowa, rodnik alkoksylowy lub acyloksy- lowy o 1—6 atomach wegla lub tez grupe o wzorze -OSO3H, -OPO3H2, -0-(CH2)n-NR*R5 lub —OCH2COZ, przy czym we wzorze — 0(CH2)n —NR4R5, n oznacza liczbe 2 lub 3, R4 i R5 oznaczaja 30 rodnik alkilowy o 1—4 atomach wegla lub lacznie z atomem azotu oznaczaja piecio- lub szescioczlo- nowy pierscien heterocykliczny, zas Z we wzorze —OCH2COZ oznacza grupe wodorotlenowa, rodnik alkoksylowy o 1—6 atomach wegla, grupe — NH2 lub grupe alkiloaminowa z alkilem o 1—6 atomach wegla, grupe pirolidynowa, piperydynowa lub mor- folinowa, znamienny tym, ze izoflawanon o wzorze ogólnym 2, w którym R8 oznacza chroniona grupe wodorotlenowa lub ma znaczenie podane wyzej dla podstawnika R2, zas R1, X i Y maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji ze zwiazkiem meta¬ loorganicznym o ogólnym wzorze 3, w którym R7 oznacza chroniona grupe wodorotlenowa lub ma znaczenie podane wyzej dla podstawnika R*8, a M oznacza —MgCl, —MgBr, —MgJ lub lit, przy czym jako zwiazki o wzorze 3 stosuje sie takze ich halo¬ genki fenylomagnezowe lub pochodne fenylolitowe, po czym otrzymany produkt reakcji poddaje sie w razie potrzeby dzialaniu srodka odszczepiajacego wode i/lub jeden albo oba rodniki R8 i R7 prze¬ ksztalca ewentualnie w rodniki R2 i R8 w ten spo¬ sób, ze uwalnia sie chroniona grupe wodorotlenowa przez dzialanie srodkami hydrolizujacymi lub hy- drogenolizujacymi, albo wolne grupy wodorotleno¬ we alkiluje sie lub acyluje przez dzialanie srodka¬ mi acylujacymi, albo grupe kwasu karboksylowego lub grupe alkilowa estru kwasu karboksylowego przeksztalca sie przez aminowanie w grupe amido¬ wa kwasu karboksylowego, po czym otrzymany zwiazek o ogólnym wzorze 1 ewentualnie przepro¬ wadza sie dzialaniem kwasów, zasad albo srodków alkilujacych w ich sole lub w czwartorzedowe zwiazki amoniowe. U ""*- PoprawekKI. 12 q,24 58136 MKP C 07 d WZÓR 1 WZdR 2 M WZdR 3 WZÓR 4 -XX'" WZdR 5 OH WZdR 6 X HOOC WZÓR 7 PL