Jak wiadomo, ekonomiczne wykorzysta¬ nie pary w ostatnich stopniach turbin paro¬ wych, które maja przerabiac wielkie ilosci pary, jest polaczone z trudnosciami, gdyz dlugosc lopatek, wzglednie srednica wirni¬ ka ze wzgledu na wytrzymalosc materjalu nie moze byc zbyt wielka. Dla zaradzenia tym trudnosciom proponowano dzielic stru¬ mien pary, wyplywajacy z wirnikowych lo¬ patek stopnia niiskopreznego turbiny, a po¬ dzielone ilosci pary wykorzystac na oddziel¬ nych kolach wirnikowych. Takie urzadze¬ nie wymaga jednak znacznego wydluzenia turbiny parowej, i wada ta staje sie szcze¬ gólnie dotkliwa w tych wypadkach, gdy turbine nalezy umiescic na scisle okreslo¬ nej przestrzeni, np. w parowozach, gdzie poza tern prócz turbiny do ruchu naprzód, stosowana musi byc turbina do ruchu wstecz. W pojazdach tego rodzaju turbine do ruchu naprzód i turbine do ruchu wstecz przewaznie umieszcza sie po obu stronach osi podluznej pojazdu. Wprowadzenie sto¬ sunkowo krótkiej turbiny do ruchu wstecz nie przedstawia przytem zadnej trudnosci, natomiast znacznie dluzsiza turbina do ru¬ chu naprzód moze byc umieszczona we¬ wnatrz bedacej w rozporzadzeniu ograni¬ czonej przestrzeni przewaznie tylko n du- zemi trudnosciami. Dla zaradzenia temu w zespole turbin, skladajacym sie z turbiny do ruchu naprzód i turbiny do ruchu wstecz, w którym to zespole kazda ze wspomnia¬ nych turbin znajduje sie w oddzielnej oslo-nie, a para, ^rztytiajimniej przed ostatnim stopniem turbiny do ruchu naprzód, zosta¬ je podzielona i zuzytkowana na rozmaitych wirnikach, kola wirnikowe turbiny do ruchu naprzód, zasilane jedna czescia podzielonej ilosci pary, umieszczone sa wedlug wyna¬ lazku w oslonie turbiny do ruchu wstecz.W ten sposób turbina do ruchu naprzód: wy¬ pada nie o wiele wieksza od takiejze turbi¬ ny w zespole turbinowym zwyklej budowy, a dlugosci lopatek wskutek podzialu pary sa bezwzglednie wykonalne; Wskazane jest, azeby ostatnie kolo wir¬ nikowe turbiny do ruchu1 wstecz ii ostatnie kolo wirnikowe umieszczonej w te] samej oslonie czesci turbiny do ruchu naprzód mialy swój wylot we wsipólnej przestrzeni wylotowej.Na zalaczonym rysunku jest przedsta¬ wiony przyklad wykonania wynalazku cze¬ sciowo w przekroju podluznym i czesciowo —w widoku bocznym.Przez 1 oznaczona jcist turbina do ru¬ chu wstecz, przfez 2—turbina do ruchu na¬ przód. Turbiny te napedzaja wal 3, na któ¬ rym umieszczone jest zebate kolo 16. Tur¬ bina / umieszczona jest w oslonie 10, zao¬ patrzonej w rure wlotowa 4 i wylotowa 5.Turbina 2 miesci sie w oslonie 13, zaopa¬ trzonej w rure wlotowa 6 ii wylotowa 7. Pa¬ ra, wychodzaca z przedostatniego stopnia 8 turbiny 1, zostaje podzielona i jedna czesc jej zostaje doprowadzona doi kola wirnikowego 9, a druga czesc jej—przez przedstawiony kreskowanemi linjami prze¬ wód 11—do kola wirnikowego ^znajdu¬ jacego sie w oslonie 13 turbiny 2. Kolo 12 i ostatnie kolo wirnikowe 14 turbiny do ru¬ chu wstecz maja wylot do wspólnej wyloto¬ wej przestrzeni 15. Kola wirnikowe 9 i 12 tworza ostatni stopien turbiny 1.Wskazane jest wbudowanie do przewo¬ du 11 narzadu zamykajacego, a mianowicie w tym celu azdby przy czesciowem obcia¬ zeniu turbiny 1, to jest gdy sprawnosc na ostatnim stopniu jest niekorzystna, po cal- kowitem zamknieciu przewodu 11, para mogla byc calkowicie doprowadzona do ko¬ la wirnikowego 9, dzieki czemu stopien ten i przy czesciowem obciazeniu turbiny pra¬ cowalby jeszcze ze stosunkowo dobrym skutkiem. PL