Pierwszenstwo: 29. XL 1962 dla zastrz. 1, 2 i 9 28. VI. 1963 dla zastrz. 3 i 10 30. VIII. 1963 dla zastrz. 4—7 30. X. 1963 dla zastrz. 8 i 11 Francja Opublikowano: 12. VII. 1965 49603 KI. 30k, 9/01 MKP A 61 m H ijol ^ UKD Wlasciciel patentu: Rhóne — Poulenc S. A., Paryz (Francja) Zbiornik z materialu termoplastycznego na plyny pod cisnieniem oraz sposób jego wytwarzania Wynalazek dotyczy zbiornika z materialu termo¬ plastycznego na plyty sprezone (tj. do sprezonych cieczy i gazów), tzw. „bombek" lub flakonów roz¬ pylajacych oraz sposobu wytwarzania tego zbior¬ nika.Znane sa liczne typy zbiorników, w których element zamykajacy jest zamocowany w szyjce zbiornika za pomoca okucia metalowego.Znane sa równiez zbiorniki z materialu plastycz¬ nego, w których zawór rozrzadczy nie jest za¬ cisniety na szyjce, lecz jest wpuszczony do wne¬ trza specjalnie uformowanej szyjki.Wykonanie zbiorników tego typu wymaga od¬ dzielnego formowania polówki zbiornika zawiera¬ jacej szyjke i polówki uzupelniajacej, zaopatrzonej w.dno tego zbiornika. Po wstawieniu zaworu roz- rzadczego do szyjki, obydwie polówki zbiorniczka musza byc laczone ze soba za pomoca spawania szczelnego i wytrzymalego.Znane sa równiez zbiorniki z przedzialami, z których kazdy moze byc polaczony z osobnym zaworem lub tez ten sam zawór moze wydawac jednoczesnie zawartosc z róznych przedzialów w zaleznosci od przepisu uzycia zbiornika. W ten sposób mozna rozrzadzac oddzielnie rózne substan*- cje o róznych przeznaczeniach lub wzajemnie uzu¬ pelniajace sie (jak np. substancja zabiegu pod¬ stawowego i substancja wykonczenia) albo jedno¬ czesnie rózne substancje nie mieszajace sie ze 10 15 20 25 soba lub których mieszanina jest chemicznie nie¬ stabilna.Jednoczesny rozrzad moze byc osiagany za po¬ moca pojedynczego elementu rozrzadczego, dziala¬ jacego na niezalezne rozpylacze (natryskiwanie la¬ kieru polimeryzujacego i jego katalizatora lub kompozycji pianowej gasniczej) lub za pomoca pojedynczego rozpylacza, zapewniajacego mieszanie sie produktów (wytwarzanie emulsji) albo roz¬ pylanie jednej substancji za pomoca drugiej (wy¬ twarzanie mieszanek dymnych, rozpylanie kwasu azotowego lub innego niestalego odczynnika do wywolywania chromatogramów).Wynalazek dotyczy zbiorników na ciecze pod cisnieniem z jednym lub kilkoma przedzialami, których korpus jest utworzony z materialu pla¬ stycznego, uformowanego jako jedna calosc i któ¬ rego zawór rozrzadczy i ewentualnie przegrody wewnetrzne wykonane z dowolnego materialu sa umocowane w sposób szczelny i trwaly bez pomocy czesci pomocniczych.Typ zaworu rozrzadczego nie jest istotny dla wynalazku, jezeli tylko pozwala na napelnianie zbiorniczka poprzez jego mechanizm. W ten spo¬ sób mozna zastosowac zamkniecie wykonane we¬ dlug urzadzenia opisanego w patencie Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2136 940. Inne przy¬ klady zaworów rozrzadczyeh beda opisane ponizej.Wynalazek dotyczy równiez sposobu wytwarzania 4960349603 zbiorników przez uformowanie pólwyrobu, którego cecha znamienna jest to, ze korpus zaworu roz- rzadczego wyposazony przynajmniej w elementy wewnetrzne (a w szczególnosci w rurke syfonowa jezeli jest taka przewidziana) i ewentualne prze¬ grody wewnetrzne zbiorniczka sa umocowane na ich wlasciwym miejscu w czasie operacji formo¬ wania zbiorniczka.Sposób wytwarzania pólwyrobu nie jest istotny dla wynalazku, który w szczególnosci moze byc wykonany przez wyciskanie lub wtryskiwanie.Jako material stosowany do wytwarzania kor¬ pusów zbiorników mozna wymienic poliamidy, poliolefiny o duzym ciezarze czasteczkowym, poli- aldehydy, polikarbonaty, przy czym wykaz ten nie jest bynajmniej zamkniety, poniewaz kazdy mate¬ rial termoplastyczny o odpowiednich wlasciwos¬ ciach moze nadawac sie do tego celu. Substancje te moga byc uzywane w stanie polimerów pro¬ stych, kopolimerów lub stopów polimerów, zawie¬ rajacych lub nie zawierajacych wypelniaczy wzmacniajacych.Ksztalt elementu zaworu rozrzadczego równiez jest obojetny, a jego powierzchnia polaczenia z szyjka zbiornika moze miec dowolny ksztalt. Naj- • ogólnej ujmujac, mozna stosowac ksztalt cylin¬ dryczny albo jeszcze lepiej mniej lub wiecej stoz¬ kowy, przy czym powierzchnia zaworu moze byc ponadto zaopatrzona w zeberka.To samo mozna powiedziec o przegrodach we¬ wnetrznych.Jak juz powiedziano wyzej, zamkniecie moze byc przynajmniej czesciowo zestawione przed uformo¬ waniem zbiorniczka, a po tej operacji jakiekolwiek rozbieranie zbiornika staje sie w zasadzie nie¬ mozliwe. Moga byc jedynie dodane elementy ze¬ wnetrzne, jak rozpylacz lub dyfuzor.W praktyce wytwarzanie zbiorników wedlug wynalazku obejmuje nastepujace operacje: zesta¬ wianie elementów wewnetrznych zamkniecia roz¬ rzadczego i ewentualnie przegród, umocowanie tego zestawu na podporze u podstawy otwartej formy wyciskarki pionowej, uformowanie pólwyrobu z materialu plastycznego, ustawienie pólwyrobów w formie, obejmujacej zamkniecie rozdzielcze i ewentualnie przegrody, zamkniecie formy i wresz¬ cie formowanie pod dzialaniem cisnienia róznico¬ wego miedzy dwiema sciankami pólwyrobu, a mia¬ nowicie przez dmuchanie lub formowanie dziala¬ niem prózni.Przy wytwarzaniu przez wydmuchiwanie roz- rzadczy element zamykajacy uprzednio zmonto¬ wany moze byc umocowany bezposrednio na dyszy sluzacej do dmuchania.Te rózne czynnosci moga byc oczywiscie wy¬ konywane w róznych odmianach. Tak np. roz- rzadczy element zamykajacy i ewentualnie prze¬ grody moga byc uprzednio podgrzane lub nie pod¬ grzewane, a ich powierzchnia laczenia z korpusem zbiornika moze byc poddana wszelkim odpowied¬ nim zabiegom (np, moze byc pociagnieta klejem) w celu zwiekszenia spójnosci.Wydmuchiwanie moze byc dokonywane przez wtlaczanie powietrza w zwykly znany sposób, lub tez pod cisnieniem innego plynu. W szczególnosci mozna wykorzystac plyn (lub jeden z plynów), stanowiacy zawartosc zbiorniczka, np. butan albo weglowodór chlorowcowany, np. dwuchlorodwu- 5 fluorometan albo podobne zwiazki fluorowane.W przypadku wyciskania i wydmuchiwania moze byc korzystne rozpoczecie wtryskiwania plynu od poczatku fazy wyciskania w celu wypychania po¬ wietrza z formowanej tubki. Taki sposób produk- 10 cji upraszcza pózniejsze napelnianie zbiornika, gdyz staje sie zbyteczna czynnosc usuwania powietrza.Mozna posunac sie jeszcze dalej na tej drodze, napelniajac zbiornik w maszynie bezposrednio po wydmuchaniu. W tym przypadku jest pozadane 15 obnizenie temperatury produktu napelniania, aby uniknac przedwczesnego ustalenia sie cisnienia uzytkowego, wówczas gdy szyjka flakonu nie jest jeszcze ochlodzona i zestalona. Korzystnie jest stosowac taka temperature, zeby preznosc pary 20 ponad ciecza napelniania byla równa cisnieniu atmosferycznemu. Pracujac w ten sposób ochladza sie zbiornik w takim stopniu, ze nadaje sie mu bezposrednio wymagane wlasnosci mechaniczne (sztywnosc), unikajac przy tym nadmiernego ogrza- 25 nia formy.Jest rzecza oczywista, ze te rózne procesy moga byc stosowane razem lub oddzielnie w zaleznosci od typu produkowanego zbiornika.Wynalazek jest ponizej wyjasniony na kilku przykladach jego wykonania, uwidocznionych na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój pionowy zbiornika wedlug wynalazku, fig. 2 — zestaw zaworowy tego zbiornika w wiekszej skali, 35 fig. 3 — rozpylacz do zestawu zaworowego wedlug fig. 2 równiez w wiekszej podzialce, fig. 4 — od¬ miane rozpylacza wedlug fig. 3; fig. 5 przedstawia odmiane zaworu wedlug fig. 1, fig. 6 i 7 przed¬ stawiaja zawór dzialajacy badz jako zawór dawku- 40 J^cy, badz tez jako zawór o stalym wydatku, fig. 8 przedstawia przekrój wzdluz linii A—A na fig. 6; fig. 9 przedstawia odmiane zaworu wedlug fig. 6; fig. 10 przedstawia odmiane zbiornika we¬ dlug fig. 1; fig. 11 przedstawia w wiekszej skali 4g przegrode stosowana w zbiorniku wedlug fig. 10; fig. 12 — górne zamkniecie zbiornika wedlug fig. 10, fig. 13—16 — przyciski rozrzadcze, fig. 17 — odmiane zbiornika polegajaca na zastosowaniu pod¬ stawki, stanowiacej jedna calosc ze zbiornikiem 50 i wreszcie fig. 18 — odmiane zbiornika wedlug fig. 17.Przyklad 1. Wytwarzanie zbiornika 1 aero¬ zolu objetosci 150 cm3 z polietylenu „wysokiej ge- 55 stosci" przedstawionego na fig. 1 odbywa sie jak nastepuje: W zabiegu wstepnym montuje sie zespól za¬ worowy, zawierajacy podstawe pierscieniowa 2, wy-" konana z polietylenu „wysokiej gestosci" zaopa- 60 trzona w wystep 2a podtrzymujacy rurke syfo¬ nowa 3. Podstawa 2 ma szereg zeberek obwodo¬ wych oraz srodkowe wydrazenie w zasadzie cylin¬ dryczne, w którym miesci sie sprezyna 5. Z wy¬ drazeniem tym laczy sie kanal o mniejszej srednicy 65 otwarty na koncu wystepu 2a.49603 Rurka 3 („rurka syfonowa" z polietylenu „ni¬ skiej gestosci") jest nasadzona na wystep 2a i za¬ mocowana za pomoca pierscieniowego obrzeza tego wystepu.Sprezyna srubowa 5 jest wykonana ze stali nie¬ rdzewnej i pracuje na sciskanie o sile 800 g.Na podstawie 2 zespolu zaworowego jest umiesz¬ czona uszczelka 4, dostosowana do cieczy, jaka ma byc napelniony zbiornik 1.Na podstawe 2 jest nalozona pierscieniowa po¬ krywka 7 z polietylenu wysokiej gestosci i zaopa¬ trzona podobnie jak podstawa 2 w zeberka obwo¬ dowe. Pokrywka jest zaopatrzona w otwór oraz wyzlobienie na uszczelke 4. • Podstawa 2 i pokrywka 7 wraz z wyposazeniem sa polaczone ze soba przez zacisniecie, przy czym uszczelnienie obu tych czesci zapewnia podpórka 2b.Zestaw zaworowy zostaje nastepnie ogrzany w komorze do 100° i umieszczony na rurce do wy¬ dmuchiwania, w i jaka jest zaopatrzona maszyna wyciskowa, przy czym forma jest otwarta.Rurka z polietylenu wyciskanego (o srednicy 28—35 mm) zostaje nastepnie w znany sposób za¬ lozona na ten zespól, przy czym forma zamyka sie, gdy rurka przechodzi poza dno i wówczas na skutek zadzialania przekaznika nastepuje na¬ tychmiast nadmuchiwanie.Goracy i rozmiekczony material plastyczny rurki wypelnia wszystkie wolne przedzialy, a w szcze¬ gólnosci zlobki pozostawione na obwodzie podstawy 2 i pokrywki 7.Szyjka la wykonanego w ten sposób zbiornika zo¬ staje spojona scisle z korpusem zaworu. Ponadto skurcz tej szyjki nastepujacy przy odchladzaniu powoduje zacisniecie calosci i polepszenie szczel¬ nosci.Pomimo bardzo malego odstepu miedzy goracymi czesciami ani rurka syfonowa 3 ani tez uszczelka 4 nie ulegaja zniszczeniu.Przed napelnieniem lub po napelnieniu tak wy¬ konanego zbiornika jest nastepnie zakladany roz¬ pylacz 6, przy czym zakladania rozpylacza naj¬ lepiej jest dokonac za pomoca urzadzenia umoco¬ wanego na wylocie przyrzadu do napelniania.Rozpylacz 6 (fig. 3 i 4) sklada sie ze slepej rurki 6c z poliamidu, zwezonej w poblizu zamknietego konca i wyposazonej na tym poziomie w okragla klapke zaworowa 6a. Ponad klapka 6a w sciance rurki 6c znajduje sie otwór 6b.Srednice klapki 6a, otworu pokrywki 7, otworu uszczelki 4 oraz wydrazenia w podstawie 2, w któ¬ rym miesci sie sprezyna srubowa 5, sa tak uksztal¬ towane, ze rozpylacz 6 moze byc wcisniety do tych otworów tak, iz klapka 6a przechodzi poprzez uszczelke 4, ale nie moze byc nastepnie wyciagnie¬ ta dzialaniem normalnej sily. Powyzej opisany ze¬ staw zaworowy jest przedstawiony w zwiekszonej podzialce na fig. 2. Gdy zbiornik 1 jest napel¬ niony i zaopatrzony w rozpylacz 6, wówczas wy¬ starczy nalozyc na ten rozpylacz przycisk 8, który sluzy jednoczesnie jako popychacz i dyfuzor.Dzialanie opisanego zaworu jest nastepujace: z chwila nacisniecia przycisku 8 klapka 6a opusz- 15 cza sie i odslania podstawe uszczelki 4. Jedno¬ czesnie szersza czesc rurki 6c opiera sie na gór¬ nym obrzezu otworu tej uszczelki. Gdy uszczel¬ ka 4 ugina sie, to dolne obrzeze jej otworu roz- 5 szerza sie i przykrywa w ten sposób otwór 6b, natomiast górne obrzeze tego otworu zaciska sie dokola rozpylacza 6 i nie pozwala na przeciekanie cieczy zawartej w zbiorniku. Z chwila zwolnienia nacisku wywieranego na przycisk 8 sprezyna 5 10 dociska znowu klapke 6a do podstawy uszczelki 4.Zbiornik 1 moze byc zaopatrzony w nakladane denko 10, aczkolwiek nie jest to konieczne. Denko to nadaje, jedynie lepsza statecznosc. Ponadto zbiornik 1 moze byc takze zaopatrzony w kolpak 9, który oslania szyjke la, przycisk 8 oraz zestaw zaworowy.Zbiornik 1 moze byc oczywiscie wykonany w licznych odmianach bez wykraczania poza zasieg 20 wynalazku.A wiec np. zbiornik 1 moze byc wykonany ze zwyklej rurki lub moze byc utworzony z kilku warstw materialu plastycznego o róznych wlas¬ nosciach i w tym przypadku wystarcza uformowac 25 taka zlozona rurke za pomoca maszyny wycisko¬ wej o dyszach wspólsrodkowych, zasilanych od¬ powiednimi materialami, przy czym otrzymana rurka moze byc nastepnie nadmuchiwana w tych samych warunkach jak zwykla rurka. 30 Równiez i rozpylacz 6 moze byc uformowany z materialu plastycznego razem z klapka 6a, jak to przedstawiono na fig. 3, lub tez rozpylacz ten moze byc metalowy, a klapka 6a, wykonana z miekkiego tworzywa, moze byc nakladana na ten 35 rozpylacz, jak to przedstawiono na fig. 4. Mozna równiez zespól oznaczony cyframi 2 i 3 na fig. 1, to jest zestaw zaworowy i rurke syfonowa, wy¬ tryskac jako jedna calosc.Ponizej opisane sa inne rozwiazania konstruk- 40 cyjne zamkniecia zaworowego, nadajacego sie do zbiornika wedlug wynalazku.Fig. 5 przedstawia zawór dawkujacy, który po¬ zwala przez wymiane jednej czesci zmieniac dawki cieczy dawkowanej przez ten sam zawór.W zaworze tym rozpylacz 6 jest przedluzony poza klapke 6a za pomoca przedluzenia 6d, za¬ konczonego stozkiem 6e. Gdy rozpylacz ten zo¬ staje wcisniety w celu doprowadzenia otworu 6b 50 tego rozpylacza do komory 2c, w której miesci sie sprezyna srubowa 5, stozek 6e zamyka gietkie obrzeze 2d, utworzone dokola dolnego otworu ko¬ mory 2c. Odwrotnie, gdy rozpylacz & pozostaje pod naciskiem sprezyny 5, otwór Gb wysuwa sie z ko- 55 mory 2c, zas stozek 6e odslania dolny otwór ko¬ mory 2c.W razie potrzeby stozek 6e moze byc zaopatrzony w slepy otwór 6f, który laczy sie swym otwartym koncem z kanalem wystepu podtrzymujacego rurke 60 syfonowa, a swym otworem 6g z komora 2c.Gdy rozpylacz jest wcisniety otwór 6ff jest za¬ sloniety przez obrzeze 2d, natomiast gdy rozpylacz jest uniesiony w góre otwór «ff jest polaczony z komora 2c, wskutek czego doplyw cieczy do ko- 65 mory 2c jest ulatwiony. 4549603 j Podstawa 2 zawiera komore 2c o pojemnosci maksymalnej. Komora 2c jest pokryta krazkiem 14 zacisnietym pokrywka 7 i podtrzymujacym . uszczelke 4. Objetosc komory 2c jest zmieniana w razie potrzeby przez wymiane wkladki reduk- ' cyjnej 15 osadzonej wewnatrz tej komory. Wkladka ta moze byc oddzielna lub moze stanowic prze¬ dluzenie krazka 14. Ze wzgledu na montaz zaworu jest pozadane utrzymanie w prawidlowym poloze¬ niu ; podstawy sprezyny 5. Gdy,scianki komory 2c \° sa zbyt oddalone od siebie, to utrzymanie sprezyny jest zapewnione dzieki zabkom lub wiencowi 2e, wykonanymi na spodzie tej komory.Na fig. 6—8 przedstawiono inna odmiane zaworu, który w razie potrzeby dziala jako zawór dawku- 15 jacy lub jako zawór o stalym wydatku.Na fig. 6 uwidoczniono ten zawór nastawiony na „wydatek staly". Wystep 7a pokrywki 7 ogra¬ nicza droge rozpylacza 8 zanim koniec rozpylacza zamknie dolny otwór komory 2c. Gdy otwór 6b rozpylacza jest odsloniety wówczas ciecz pod cis¬ nieniem * przechodzi bezposrednio do rozpylacza.Wystep 7a jest przedstawiony w przekroju wzdluz linii A—A' na fig. 8. Wystep ten stanowia 25 dwa przeciwlegle wycinki kolowe o kacie roz¬ warcia mniejszym od 90°. Dwa identyczne wystepy ^ sa zastosowane na podstawie rozpylacza.Z chwila obrócenia zbiornika o 90° wzgledem rozpylacza (fig. 7) kazdy z wycinków wystepu 7a 30 wchodzi do odpowiednich wrebów rozpylacza, dzie¬ ki czerriu skok rozpylacza moze byc wiekszy.Koniec rozpylacza zaslania wówczas dolny otwór komory 2c, wskutek czego moze byc wyrzucona ze zbiornika tylko dawka cieczy zawarta pierwot- 35 - nie w tej komorze 2a.Oczywiscie na tej samej zasadzie mozna równiez ustawic rozpylacz w polozenie zamkniete, dzieki czemu uzyskuje sie pewnosc zabezpieczenia przed niepowolanym uruchomieniem zaworu. W tym 40 celu wystarczy zmienic wysokosc i w razie po¬ trzeby liczbe wycinków wystepu 7a.Fig. 9 przedstawia zawór dawkujacy, który po¬ zwala na dawkowanie cieczy bez koniecznosci wy¬ konania innych czynnosci oprócz jego urucho¬ mienia.Podobnie jak w zaworach dawkujacych opisa¬ nych wyzej, korpus zaworu zawiera komore o okreslonej objetosci, dajacej sie regulowac przez 50 dodanie elementu redukcyjnego. W przypadku przedstawionym na fig. 9 komora 2c nie jest otwarta bezposrednio u podstawy zaworu, lecz jest zamknieta druga elastyczna uszczelka 16. utrzymywana za pomoca krazka 17 i przepuszcza- 55 jaca koniec rozpylacza. O dolna powierzchnie tej uszczelki opiera sie klapka zaworowa.W podstawie zaworu ponizej uszczelki 16 znaj¬ duje sie wydrazenie 2f ze sprezyna zwrotna, wsku¬ tek czego umozliwiony jest ruth powrotny klapki ,60 zaworowej* , Skok rozpylacza moze byc ograniczony przez icalkowicie scisniiete sprezyny. Rozpylacz moze byc równiez zaopatrzony w zderzak, opierajacy sie na górnej powierzchni uszczelki.4. . ..„ $5 45 Otwór 6b rozpylacza jest umieszczony tak, ze w górnym polozeniu rozpylacza jest on otwarty do komory 2c, natomiast w dolnym polozeniu roz¬ pylacza jest zamkniety uszczelka 16.Napelnianie komory 2c odbywa sie z chwila na¬ cisniecia na rozpylacz. Rurka rozpylacza na dol¬ nym koncu ma wglebienie 6h o dlugosci wiekszej, od grubosci uszczelki 16. ^glebienie 6h jest wy¬ konane w zewnetrznej sciance rozpylacza na pozio¬ mie kanalu 6b lecz w innym miejscu obwodu i przy nacisnietym rozpylaczu laczy ze soba ko¬ more 2c z wydrazeniem 2f i wówczas okreslona ilosc cieczy przedostaje sie do komory 2c. Z chwila, zwolnienia rozpylacza, sprezyna wypycha go, a podstawa wglebienia 6h podnosi sie ponad pod¬ stawe uszczelki 16 i wówczas otwór 6b laczy rurke rozpylacza z komora 2c.Wglebienie 6h moze byc wykonane przez formo¬ wanie, frezowanie lub wytlaczanie. Wymiary tego wglebienia powinny byc dostosowane do warunków dobrego dzialania zaworu. Gdy wglebienie 6h zajmuje znaczna czesc powierzchni cylindrycznej rozpylacza, to jest oczywiste, ze nalezy zapewnic stale centrowanie rozpylacza w uszczelce za po¬ moca zeberek lub innego ukladu prowadniczego, poniewaz w przypadku braku prowadzenia, ka¬ nal 6b w dolnym polozeniu nie bedzie dociskany do uszczelki 16 i rozpylacz bedzie dawkowac ciecz za pomoca sprezyny w czasie napelniania komory dawkujacej.Stosujac odpowiednie rozmieszczenie kanalu 6b lub wglebienia 6h mozna równiez uzyskac dwa polozenia dzialania przez regulowanie drogi wci¬ skania rozpylacza jak opisano powyzej przy oma¬ wianiu fig. 6—8.Fig. 10 przedstawia odmiane zbiornika wedlug fig. 1, polegajaca na tym, ze zawiera on dwa przedzialy, zaopatrzone w dwa niezalezne rozpy¬ lacze. Zbiornik ten rózni sie od zbiornika 1, opisa¬ nego powyzej tylko obecnoscia przegrody 11 oraz liczba zaworów umieszczonych w podstawie 2.Przegroda 11 jest przedstawiona w zwiekszonej skali na fig. 11. Jest to element o ksztalcie na ogól kolowym, który w stosunku do materialu tworzacego korpus zbiornika ma te same wlasci¬ wosci przyczepnosci i szczelnosci co i podstawa 2 zaworu zbiornika 1 wedlug fig. 1. Przegrode te korzystnie jest zaopatrzyc na obwodzie w zeberka.Przegroda 11 zawiera kanal lla, który pozwala na polaczenie dolnego przedzialu zbiornika z za¬ worem za posrednictwem rurki syfonowej. Rurka ta moze byc wcisnieta w kanal, a jej elastycznosc zapewnia szczelnosc miedzy dwoma przedzialami zbiornika. Mozna równiez ten kanal doprowadzic do dwóch krócców llb i lic podobnych do króc¬ ców 2a podstawy 2 opisanej powyzej i zastapic jedna rurke syfonowa dwoma odcinkami, z których jeden odcinek 12 laczy króciec 2a z króccem llb, a drugi odcinek 13 stanowi przedluzenie krócca lic. W innej odmianie przynajmniej jeden z króc¬ ców llb i lic moze miec odpowiedni ksztalt i wy¬ starczajaca dlugosc, aby uniknac koniecznosci sto¬ sowania, rurek 12 lub ^3. Króciec lid umozliwia umocowanie dolnegp konca rurki syfonowej 3,9 49603 10 która podobnie jak rurka 12, podtrzymuje pod¬ stawe 2 i przegrode. 11 w pierwszej fazie fabryka¬ cji zbiornika. Króciec lid jest zaopatrzony w ka¬ nal przedstawiony na rysunku w ksztalcie szcze¬ liny krzyzowej, pozwalajacej na wejscie cieczy do podstawy rurki syfonowej. Jest rzecza oczy¬ wista, ze taki króciec staje sie niepotrzebny, jezeli rurka 12 jest dosc sztywna, aby mogla zapobiec przesunieciu przegrody 11 podczas wytwarzania zbiornika.Fig. 12 przedstawia w zwiekszpnej skali górne zamkniecie zbiornika w stanie zmontowanym wraz z uszczelkami i sprezynami dwóch zaworów.Na fig. 10 kazdy z zaworów jest zaopatrzony w oddzielny przycisk rozrzadczy, natomiast na fig. 13—16 przedstawione sa przyciski rozrzadcze, dzialajace jednoczesnie na dwa zawory.Na fig. 13 przedstawiono w przekroju urzadze¬ nie nadajace sie zwlaszcza do rozpylania cieczy gestej (doplywajacej przez dysze pionowa) pod dzialaniem cieczy o duzej predkosci (doplywajacej przez dysze pozioma). Korzystnie jest w tym przy¬ padku jezeli przedzial z ciecza napedowa znajduje sie pod cisnieniem wiekszym niz cisnienie cieczy gestej.Fig. 14 przedstawia przekrój poziomy wzdluz linii A—B na fig. 15, a fig. 15 — widok z przodu urzadzenia, nadajacego sie do stosowania w przy¬ padku, gdy mieszanina rozpylana wytwarza ciala stale, które zagrazalyby (po pierwszym uzyciu) zatkaniem rozpylacza przedstawionego na fig. 13 (np. przy rozpylaniu dwuweglanu alkalicznego i siarczanu glinu pod cisnieniem C02 lub lotnego fluorku wegla w przypadku gasnicy poziomej.Fig. 16 przedstawia odmiane urzadzenia wedlug fig. 13, umozliwiajaca rozpylanie emulsji dwóch cieczy stabilnych i chemicznie obojetnych.Na omówionych figurach nie przedstawiono przepon do regulowania wydatku cieczy, które moga byc umieszczone na róznych obwodach.Jest rzecza oczywista, ze wynalazek obejmuje równiez' zbiorniki o wiekszej liczbie przedzialów niz-dwa, przy czym liczba tych przedzialów jest ograniczona tylko wielkoscia miejsca, jakie w za¬ mknieciu zajmuja rózne elementy rozrzadcze.Jak przedstawiono na fig. 1 i 10 dno zbiornika wedlug wynalazku jest na ogól wypukle, gdyz wymaga tego wytrzymalosc na cisnienie wewnetrz¬ ne. Zbiorniki te moga byc ustawione pionowo tylko wtedy, gdy sa zaopatrzone w nakladana pod¬ stawke 10.Fig. 17 przedstawia zbiornik z podstawka, wy¬ konana w czasie wytwarzania tego zbiornika.Zbiornik ten rózni sie od zbiornika przedstawio¬ nego na fig. 10 ksztaltem dolnej komory, oraz tym, ze przegroda 11 nie ma otworów wykonuje sie go w sposób omówiony powyzej, tzn. przez wydmuchiwanie dwóch komór za pomoca dwóch niezaleznych rurek albo przez wsysanie formy komory dolnej, zaopatrzonej w rurke do wpusz¬ czania powietrza na poziomie szczek zaciskowych.Podczas pracy w prózni i bez dostepu powietrza nadaje sie dolnej komorze najlepiej ksztalt soczewkowaty, jak to przedstawiono na fig. 17.Z chwila odlaczenia prózni od formy, czasza lc zostaje wessana dzialaniem podcisnienia do wne- 5 trza komory i uklada sie na podstawce Ib, jak to przedstawiono linia przerywana na fig. 17.W ten sposób otrzymuje sie podstawke wklesla.Gdy pracuje sie sposobem dmuchania lub wsy¬ sania z dostepem powietrza, to wytwarza sie pod¬ cisnienie w komorze dolnej i wówczas mozna nadac podstawce ksztalt plaski lub wklesly przez formowanie.Fig. 18 przedstawia inna odmiane zbiornika z podstawka, stanowiaca jedna calosc ze zbiornikiem.Najpierw wykonuje sie zbiornik o dwóch komo¬ rach, jak to opisano przy omawianiu naczynia wedlug fig. 17, przy czym czasza lc ma ksztalt pokrywki oslony zaworów, nadajacej sie do za¬ mykania górnej czesci zbiornika (jak to przed¬ stawiono linia przerywana na fig. 18).Po ostudzeniu materialu plastycznego przepina sie dolna komore wzdluz linii A—A' na fig. 18, zaznaczonej uprzednio za pomoca bruzdy Id, wsku¬ tek czego otrzymuje sie podstawke Ib, a odpad lc zostaje równiez wykorzystany. W ten sposób za¬ stepuje sie osobne wytwarzanie dwóch elementów 9 i 10 jednym tylko elementem 11.Aczkolwiek w opisie konstrukcji przedstawionych na rysunku jest mowa o cieczy pod cisnieniem, to jest jednakze rzecza oczywista, ze zbiornik moze byc napelniony takze i gazem pod cisnieniem, czyli ogólnie mówiac plynem pod cisnieniem. PL