PL49083B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 27.IX.1961 Szwajcaria Opublikowano: * 29.111.1965 49083 KI. 4fHr«/0^- UKD Twórca wynalazku: Hans Waltersperger Wlasciciel patentu: Inventa A. G. fur Forschung und Patentverwertung, Zurich (Szwajcaria) Sposób wytwarzania polikaprolaktamu nadajace sie do przetwarzania na wyroby o równomiernej strukturze drobnokrystalicznej Jak wiadomo, wlasciwosci wyrobów poliamido¬ wych, takie jak odpornosc na scieranie, na goraca wode, na wplywy atmosferyczne, trwalosc ksztaltu, bardzo male wewnetrzne naprezenia oraz twardosc powierzchniowa zaleza od budowy krystalicznej tworzywa sztucznego. Na ogól te wlasnosci sa tym lepsze, im tworzywo jest bardziej jednorodne i drobnoziarniste. Na jednorodonosc i drobnoziar- nistosc wplywa struktura krystaliczna, to znaczy poliamid jest tym bardziej drobnoziarnisty i jedno¬ rodny, im drobniejsze i prawidlowsze sa poszcze¬ gólne krysztaly.Badania mikroskopowe przeprowadzone przy po¬ mocy spolaryzowanego swiatla wykazaly, ze mozna uzyskac zupelnie drobnokrystaliczna sferolityczna budowe, jezeli poliamid studzi sie po stopieniu bardzo wolno. Wolne studzenie jest jednak nie¬ ekonomiczne przy przetwarzaniu wtryskowym oraz odlewaniu w formach, poniewaz zmniejsza prze¬ pustowosc form. Na te okolicznosci nalezy zwrócic uwage, jako na czynnik podrazajacy produkcje, przede wszystkim przy masowa produkcje wyro¬ bów wtryskowych lub odlewanych.Szybkie ostudzenie poliamidu cieklego z wytopu zawsze daje wynik ujemny, o ile nie przedsiebierze sie szczególnych srodków. Wytop krystalizuje nie¬ jednokrotnie tak, ze tworzywo jest nieregularnie pociete smugami, mniejszymi lub wiekszymi sfero- litami. Na powierzchni wystepuja wskutek prze- chlodzenia strefy bezpostaciowe. 15 20 25 30 2 Dotychczas znane sa rózne metody umozliwiajace szybkie ochlodzenie wytopu, a pozwalajace unik¬ nac wspomnianych wad. Na przyklad dodawano do poliamidu alkilowane fenole w ilosci 0,1 — 10°/o (zgloszenie patentowe Niemieckiej Republiki Fede¬ ralnej nr 1 052 679) albo niewielkie ilosci drobno- sproszkowanego poliamidu, rozpuszczajacego sie jedynie w malym stopniu w roztopionej masie lub tylko peczniejacego a topliwego w wysokiej tem¬ peraturze (zgloszenie patentowe Niemieckiej Re¬ publiki Federalnej nr 1 052 112).Wedlug innego sposobu (zgloszenie patentowe Niemieckiej Republiki Federalnej nr 1 061 063 mo¬ zna z korzyscia wplywac na strukture wyrobów poliamidowych przez dodanie do roztopionego po¬ liamidu stalych substancji tworzacych zarodki krystalizacyjne. Taki poliamid chlodzi sie w zwy¬ kly sposób. Podobny sposób opisano w opisie pa¬ tentowym Niemieckiej Republiki Demokratycznej nr 19 811, wedlug którego do ulepszanej masy do¬ daje sie w jakimkolwiek stadium jej produkcji drobnosproszkowane substancje w ilosciach 0,05 — 0,5°/o, które zachowuja drobnokrystaliczna struk¬ ture.Wiadomo równiez (zgloszenie patentowe Nie¬ mieckiej Republiki Federalnej nr 1 015 596), ze na wytwarzanie sie sferolitowej struktury przy szyb¬ kim chlodzeniu roztopionej masy poliamidowej korzystnie wplywa przetrzymywanie ziarnistego poliamidu w temperaturze powyzej 80°C, ale poni- 49083^ 3 49083 4 zej punktu topnienia i w atmosferze zawierajacej tlen. Przez to wytwarza sie na powierzchni wyro¬ bów poliamidowych cienka warstwa tlenku, która przy roztopieniu poliamidu dziala jako akcelerator krystalizacji. W gruncie rzeczy równiez i w tym przypadku ma miejsce domieszanie obcej substan¬ cji, która zreszta przy przerobie poliamidu wy¬ twarza sie z niego samego. Przy stosowaniu tego procesu, trzeba sie jednak liczyc z tym, ze two¬ rzywo zólknie Przy wszystkich tych metodach wyprodukowanie jednolitego materialu napotyka na trudnosci, po¬ niewaz trudne jest uzyskanie drobnoziarnistej substancji zaszczepowej o jednolitej wielkosci ziar¬ na, a zupelnie równomierne rozdzielenie dodawa¬ nej substancji zaszczepowej praktycznie jest nie¬ mozliwe i tym trudniejsze z powodu zjawiska adhezji, im mniejsze sa poszczególne ziarna za- szczepowe.Stwierdzono, ze mozna wytwarzac polikaprolak- tam zdolny do przetwarzania na wyroby o równo¬ miernej strukturze drobnokrystalicznej, jezeli przed polimeryzacja do roztworu wodnego kaprolaktamu wprowadza sie roztwór wodny jednej lub kilku substancji, dajacych w wyniku reakcji chemicznej zachodzacej podczas polimeryzacji kaprolaktamu drobnosproszkowana, nieorganiczna substancje sta¬ la, nierozpuszczalna lub trudno rozpuszczalna w wodzie. - Sposób wedlug wynalazku zapewnia równomier¬ ne rozprowadzenie substancji, dajacej w wyniku reakcji drobnokrystaliczne zarodki krystalizacji, w calej masie poliamidu.Do sposobu wedlug wynalazku mozna zasadniczo stosowac wszystkie substancje obojetne wobec kaprolaktamu i rozpuszczalne w kaprolaktamie lub w obojetnym wobec kaprolaktamu rozpuszczalniku, które rozkladaja sie w czasie polimeryzacji na stale produkty drobnokrystaliczne lub wchodza w reakcje wymiany z jakas inna substancja, wy¬ twarzajac produkty stale i drobnokrystaliczne.Tak na przyklad mozna otrzymac przez podgrza¬ nie w obecnosci wody w samym laktamie z siar¬ czanu glinowego i z siarczanu potasowo-glinowego drobnoziarnisty tlenek glinowy lub wodorotlenek glinowy, z chlorku magnezowego tlenek magnezu, a ze szkla wodnego tlenek krzemu. Z dwuchromia¬ nu potasowego, kwasu fluorokrzemowego i siarcza¬ nu etylu powstaja w obecnosci chlorku barowego odpowiednie drobnoziarniste sole barowe BaCr04, BaSiF6 i BaS04.Jak to wynika z nastepujacych przykladów, spo¬ sób wedlug wynalazku znacznie poprawia jakosc wyrobów poliamidowych, co wykazaly badania pod mikroskopem polaryzacyjnym i pomiary wewne¬ trznych napiec.Przyklad I. 20 kg kaprolaktamu rozpuszcza sie w 1,4—1,6 1 wody; mieszanine podgrzewa sie zwolna stale mieszajac. Skoro powstanie klarowny roztwór dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g lC°/o-wego kwasu octowego jako stabilizatora Nastepnie dodaje sie do roztworu laktamu 65 g A12(S04)3. 18 H20 w 200 ml wody. Z kolei mieszani¬ ne polimeryzuje sie w znany sposób w autoklawie przez ogrzanie do 250—260 °C pod cisnieniem. Pod¬ czas polimeryzacji uwodniony sierczan glinu w wy¬ sokiej temperaturze rozklada sie i A12(S04)3 reagu¬ je z woda, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny Al(OH)3 lub A1203 w ilosci 0,05% wagowo w sto- 5 sunku do polikaprolaktamu. Uzyskany polimer wy¬ ciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury okolo 90 °C, otrzymujac próbki kon- 0 trolne o wymiarach 100X100X1 mm. Próbki te wy¬ kazuja korzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzymanymi z czystego kaprolaktamu, me zawierajacego tlenku glinu jako substancji tworzacej zarodki krystalizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug | wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1°—2° Wielkosc sferolitów' (w mikro¬ nach) 100 5—10 J *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.Przyklad II. 20 kg kaprolaktamu rozpuszcza sie w 1,4—1,6 1 wody; mieszanine podgrzewa sie zwolna, stale mieszajac. Skoro powstanie klarowny roztwór, dodaje sie, ciagle nreszajac, 60 g 10°/o-wego kwasu octowego jako stabilizatora. Nastepnie doda¬ je sie do roztworu laktamu 130 g A12(S04)3. 18 H20 w 200 ml wody. Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany sposób w autoklawie przez ogrzanie do 250—260 °C pod cisnieniem. Podczas polimeryza¬ cji uwodniony siarczan glinu w wysokiej tempera¬ turze rozklada sie i A12(S04)3 reaguje z woda, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny Al(OH)3 lub A1203 w ilosci 0,l*/o wagowo w stosunku do po¬ likaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm. a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki wtryskuje sie po roztopieniu ^ do formy podgrzanej uprzednio do temperatury 45 okolo 90 °C, otrzymujac próbki kontrolne o wy¬ miarach 100X100X1 mm. Próbki te wykazuja korzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbka¬ mi, otrzymanymi z czystego kaprolaktamu nie za- so wierajacego tlenku glinu jako substancji tworzacej zarodki krystalizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug | wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—8° 1°—2° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) okolo 100 5—10 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.Przyklad III. 20 kg kaprolaktamu rozpuszcza 65 sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie49083 zwolna ,stale mieszajac. Skoro powstanie klarowny roztwór dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10%-wego kwasu octowego jako stabilizatora.Nastepnie dodaje sie do roztworu laktamu 46,5 g KA1(S04)2. 12 H20 w 100 ml wody. Z kolei miesza¬ nine polimeryzuje sie w znany sposób w autoklawie przez ogrzanie do 250—260 °C pod cisnieniem. Pod¬ czas polimeryzacji uwodniony sierczan glinowo-po^ tasowy rozklada sie KA1(S04)2 reaguje z woda, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny Al(OH)3 lub A1203 w ilosci 0,05% wagowo w stosunku do polikaprolaktamu.Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubos¬ ci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury okolo 90 °C otrzymcjac próbki kontrolne o wymiarach 100 X X100Xl mm.Próbki te wykazuja korzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzymanymi z czystego kaprolaktamu nie zawierajacego tlenku glinu jako substancji tworzacej zarodki krystalizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug wTynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1°—2° —r Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 5-10 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.Przyklad IV. 20 kg kaprolaktamu rozpuszcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie zwolna stale mieszajac. Skoro tylko powstanie kla¬ rowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10°/o-wego kwasu octowego jako stabilizatora.Nastepnie dodaje sie do roztworu laktamu 93 g KA1(S04)2. 12 H20 w 200 ml wody. Z kolei miesza¬ nine polimeryzuje sie w znany sposób w autokla¬ wie przez ogrzanie do 250—260 °C pod cisnieniem.Podczas polimeryzacji uwodniony siarczan glinowo- -potasowy rozklada sie i KA1(S04)2 reaguje z wo¬ da tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny AL(OH)2 lub AL203 w ilosci 0,1% wagowo w stosunku do polikaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury okolo 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wy¬ miarach 100X100X1 mm. Próbki te wykazuja ko¬ rzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbka- 10 15 20 25 30 40- 45 50 mi, otrzymanymi z czystego kaprolaktamu, nie za¬ wierajacego tlenku glinu jako substancji tworzacej zarodki krystalizacyjne.Przyklad V. 20 kg kaprolaktamu rozpuszcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie zwolna stale mieszajac. Skoro powstanie klarowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10%-wego kwasu octowego jako stabilizatora. Nastepnie doda¬ je sie do roztworu laktamu 50,4 g MgCl2 • 6H20 w wodzie. Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany sposób w autoklawie przez ogrzanie do 250—260 °C pod cisnieniem. Podczas polimeryzacji MgCl2 • 6H20 rozklada sia i MgCl2 reaguje z woda, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny Mg(OH)2 lub MgO w ilosci 0,05% wagowo w stosunku do poli¬ kaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury okolo 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wy¬ miarach 100X100X1 mm. Próbki te wykazuja ko¬ rzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbka- mii, otrzymanymi z czystego kaprolaktamu, nie za¬ wierajacego MgO jako substancji tworzacej zarod¬ ki krystalizacyjne. 1 Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug | wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1°—2° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 5-10 | 35 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.Przyklad VI. 20 kg kaprolaktamu rozpuszcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie zwolna, stale mieszajac. Skoro powstanie klarowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10-wego kwasu octowego jako stabilizatora. Nastepnie do¬ daje sie do roztworu laktamu 100,8 g MgCl2 • 6H20 w wodzie. Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany sposób w autoklawie przez ogrzanie do 250—260 °C pod cisnieniem. Podczas polimeryzacji MgCl2 • 6H20 rozklada sie i MgCl2 reaguje z woda, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny Mg(OH)2 lub MgO, w yosci 0,1% wagowo w stosunku do poli¬ kaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki.Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do for- Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1°—2° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 5—10 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C. 60 65 Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy- 1 produkowany wedlug | wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1°—2° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 5—10 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.49083 7 8 my podgrzanej uprzednio do temperatury okolo 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wymiarach 100 X 100 X 1 mm. Próbki te wykazuja korzystniej¬ sze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzy¬ manymi z czystego kaprolaktamu, nie zawierajace¬ go MgO jako substancji tworzacej zarodki krysta- lizacyjne.Przyklad VII. 20 kg kaprolaktamu rozpu¬ szcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie zwolna, stale mieszajac. Skoro powstanie kla¬ rowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10 Nastepnie dodaje sie do roztworu laktamu 50 g szkla wodnego (40%-ego) w wodzie. Z kolei mie¬ szanine polimeryzuje sie w znany sposób w auto¬ klawie przez ogrzanie do 250—260 °C pod cisnie¬ niem. Podczas polimeryzacji szklo wodne w wyso¬ kiej temperaturze rozklada sie i reaguje z woda, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny Si(OH2)4 lub SiOz, w ilosci 0,5% wagowo w stosunku do po- likaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drob¬ ne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury okolo 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wymia¬ rach 100 X 100 X 1 mm. Próbki te wykazuja korzy¬ stniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzymanymi z czystego kaprolaktamu, nie zawie¬ rajacego Si02 jako substancji tworzacej zarodki krystalizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy- 1 produkowany wedlug wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1°—2° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 5-10 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.Przyklad VIII. 20 kg kaprolaktamu rozpu¬ szcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie zwolna, stale mieszajac. Skoro powstanie kla¬ rowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10%-wego kwasu octowego jako stabilizatora. Na¬ stepnie dodaje sie do roztworu laktamu 100 g szkla wodnego (40°/o-wego) w wodzie. Z kolei miesznine polimeryzuje sie w znany sposób w autoklawie przez ogrzanie do 250—260 °C pod cisnieniem.Podczas polimeryzacji szklo wodne w wysokiej temperaturze rozklada sie i reaguje z woda, two¬ rzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny Si(OH2) lub Si02, w ilosci 0,l°/o wagowo w stosunku do polika- prolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne ka¬ walki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury okolo 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wymiarach 100 X 100 X 1 mm. Próbki te wykazuja korzystniej¬ sze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzy¬ manymi z czystego kaprolaktamu, nie zawierajace¬ go Si02 jako substancji tworzacej zarodki krysta¬ lizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1°—2° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100' ' 5—10 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego rogu i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.Przyklad IX. 20 kg kaprolaktamu rozpu¬ szcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie zwolna, stale mieszajac. Skoro powstanie kla¬ rowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10%-wego kwasu octowego jako stabilizatora.Nastepnie dodaje sie do roztworu laktamu 5,8 g K2Cr207 w 100 ml wody i 9,7 g BaCl22H20 w 100 ml wody. Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany sposób przez ogrzanie w autoklawie do 250—260 °C pod cisnieniem. Podczas polimeryzacji K2Cr207 re¬ aguje z BaCl2, tworzac nadzwyczaj drobnokrysta¬ liczny BaCr04 w ilosci 0,05°/o wagowo w stosunku do polikaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wymiarach 100 X 100 X 1 mm. Próbki te wyka¬ zuja korzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzymanymi z czystego kaprolaktamu nie zawierajacego BaCr04 jako substancji tworza¬ cej zarodki krystalizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 1—3 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego rogu i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.Przyklad X. 20 kg kaprolaktamu rozpuszcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie, stale mieszajac zwolna. Skoro powstanie klarowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10%-wego kwasu octowego jako stabilizatora. Nastepnie do¬ daje sie do roztworu laktamu 11,6 g K2Cr207 w 100 ml wody i 19,6 g BaCl2 • 2H20 w 100 ml wody.Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany spo¬ sób przez ogrzanie w autoklawie do 250—260 °C pod cisnieniem. Podczas polimeryzacji K2Cr207 re¬ aguje z BaCl2, tworzac nadzwyczaj drobnokrysta¬ liczny BaCrQ4 w ilosci 0,1 wagowo w stosunku do polikaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtry¬ skuje sie do formy podgrznej uprzednio do tempe¬ ratury 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wy¬ miarach 100 X 100 X 1 mm. Próbki te wykazuja 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6049083 10. korzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z prób¬ kami otrzymanymi z czystego kaprolaktamu nie za¬ wierajacego BaCr04 jako substancji, tworzacej za¬ rodki krystalizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug | wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 1° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 1 1—3 | *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej w temperaturze 80 °C.Przyklad ,XL 20 kg kaprolaktamu rozpuszcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie, stale mieszajac zwolna. Skoro powstanie klarowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10 kwasu octowego jako stabilizatora. Nastepnie do¬ daje sie do roztworu laktamu 19,3 g H2SiF6 (28°/o-wego) w 100 ml wody i 8,8 g BaCl2 • 2HzO w 100 ml wody.Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany spo¬ sób przez ogrzanie w autoklawie do 250—260 °C pod cisnieniem.Podczas polimeryzacji BaCl2 reaguje z H2SiF8, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny BaSiF8, w ilosci 0,05% wagowo w stosunku do polikapro- laktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne ka¬ walki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrznej uprzednio do temperatury 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wymiarach 100 X X 100 X 1 mm. Próbki te wykazuja korzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzymany¬ mi z czystego kaprolaktamu nie zawierajacego BaSiF8 jako substancji tworzacej zarodki krysta¬ lizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°- 1° -3° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 1—3 | *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej Przyklad XII. 20 kg kaprolaktamu rozpu¬ szcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa sie, stale mieszajac zwolna. Skoro powstanie kla¬ rowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10°/a-wego kwasu octowego jako stabilizatora. Na¬ stepnie dodaje sie do roztworu laktamu 38,6 g H2SiF6 (28*/o-wego) w 100 ml wody i 17,6 g BaCl22H20 w 100 ml wody.Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany spo¬ sób przez ogrzanie w autoklawie do 250—260 °C pod cisnieniem. d5 20 25 40 45 Podczas polimeryzacji BaCl2 reaguje z H2SiF6, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny BaSiF8, w ilosci 0,l°/o wagowo w stosunku do polikapro- laktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wymiarach 100 X 100 X 1 mm. Próbki te wykazuja korzystniej¬ sze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzy¬ manymi z czystego kaprolaktamu nie zawierajace¬ go BaSiF6 jako substancji tworzacej zarodki kry¬ stalizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug | wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°- 1° -3° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 ' 1—3 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej Przyklad XIII. 19 kg kaprolaktamu rozpu¬ szcza sie w 1,4—1,6 1 wody, mieszanine podgrzewa tfie, stale mieszajac zwolna. Skoro powstanie kla¬ rowny roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10%-wego kwasu octowego jako stabilizatora. Na¬ stepnie dodaje sie do roztworu laktamu 6,6 g (C2H5)2S04 rozpuszczone w 1000 g tego roz¬ tworu i 10,5 g BaCl22H20 w 100 ml wody.Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany spo¬ sób przez ogrzanie w autoklawie do 250—260 °C pod cisnieniem.Podczas polimeryzacji (C2H5)2 • S04 reaguje z BaCl2, tworzac nadzwyczaj drobnokrystaliczny BaS04, w ilosci 0,05% wagowo w stosunku do poli- kaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drob¬ ne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtryskuje sie do formy podgrzanej uprzednio do temperatury 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wymiarach 100 X 100 X 1 mm. Próbki te wykazuja korzystniej¬ sze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzy¬ manymi z czystego kaprolaktamu nie zawierajace¬ go BaS04 jako substancji tworzacej zarodki krysta¬ lizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug | wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°-3° 0,5°—1° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 1—3 • • 55 60 *) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej Przyklad XIV. 19 kg kaprolaktamu rozpu¬ szcza sie w 1,4—1,6 1 wody mieszanine podgrzewa 65 sie7 stale mieszajac zwolna. Skoro powstanie kia-49083 ii równy roztwór, dodaje sie, ciagle mieszajac, 60 g 10%-wego kwasu octowego jako stabilizatora. Na¬ stepnie dodaje sie do roztworu laktamu 13,2 g (C2H5)2S04 rozpuszczone w 1000 g tego roz¬ tworu i 21,0 g BaCl22H20 w 100 g wody.Z kolei mieszanine polimeryzuje sie w znany spo¬ sób przez ogrzanie w autoklawie do 250—260 °C pod cisnieniem. ^Podczas polimeryzacji (C2H5)2 • S04 reaguje z BaCl, tworzac nadzwyczaj drobnokrysta- liczny BaS04, w ilosci 0,10% wagowo w stosunku do polikaprolaktamu. Uzyskany polimer wyciaga sie na drut o grubosci 1,5 mm, a nastepnie tnie na drobne kawalki. Te kawalki po roztopieniu wtry¬ skuje sie do formy podgrzanej uprzednio do tem¬ peratury 90 °C otrzymujac próbki kontrolne o wy¬ miarach 100 X 100 X 1 mm. Próbki te wykazuja ko¬ rzystniejsze wlasciwosci w porównaniu z próbkami, otrzymanymi z czystego kaprolaktamu nie zawie¬ rajacego BaS04 jako substancji, tworzacej zarodki krystalizacyjne.Material Czysty polikaprolaktam Polikaprolaktam wy¬ produkowany wedlug wynalazku Rozrzut kata rozwarcia*) 2,5°—3° 0,5°—1° Wielkosc sferolitów (w mikro¬ nach) 100 1-3 10 15 4. •) kat rozwarcia okresla sie przez naciecie plytki kon¬ trolnej od srodka do jednego roku i plaskie scisniecie jej 30 PL

Claims (1)

Zastrzezenia patentowe

1. Sposób wytwarzania polikaprolaktamu nadaja¬ cego sie do przetwarzania na wyroby o równo- 35 miernej strukturze drobnokrystalicznej, przez wprowadzenie do polikaprolaktamu drobnospro- szkowanej substancji stalej, tworzacej, zarodki krystalizacyjne, znamienny tym, ze przed poli¬ meryzacja do roztworu wodnego kaprolaktamu 40 12 wprowadza sie roztwór wodny jednej lub kilku substancji dajacych w wyniku reakcji chemicz¬ nej zachodzacej podczas polimeryzacji kapro¬ laktamu drobnosproszkowana, nieorganiczna substancje stala, nierozpuszczalna lub trudno rozpuszczalna w wodzie. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do roztworu kaprolaktamu wprowadza sie roztwór wodny siarczanu glinowego w celu wytworzenia w mieszaninie reakcyjnej drobnosproszkowane- go tlenku glinowego. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do roztworu kaprolaktamu wprowadza sie roztwór wodny siarczanu potasowo-glinowego w celu wytworzenia w mieszaninie reakcyjnej tlenku glinowego. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do roztworu kaprolaktamu wprowadza sie roztwór wodny chlorku magnezowego w celu wytworze¬ nia w mieszaninie reakcyjnej tlenku magnezo¬ wego. Sposób wedlug zasjrz. 1, znamienny tym, ze do roztworu kaprolaktamu wprowadza sie roztwór wodny szkla wodnego w celu wytworzenia w mieszaninie reakcyjnej tlenku krzemowego. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do roztworu kaprolaktamu wprowadza sie roztwór wodny dwuchromianu potasowego i chlorku ba¬ rowego w celu wytworzenia w mieszaninie re¬ akcyjnej chromianu barowego. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do roztworu kaprolaktamu wprowadza sie roztwór wodny kwasu fluorokrzemowego i chlorku baru w celu wytworzenia w mieszaninie reakcyjnej szesciofluorokrzemianu baru. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do roztworu kaprolaktamu wprowadza sie roztwór wodny siarczanu etylu i chlorku barowego w ce¬ lu wytworzenia w mieszaninie reakcyjnej siar¬ czanu barowego. Zaklady Kartograficzne, Wroclaw — Zam. 1241-1-65, naklad 250 egz. PL