Opublikowano: 19.111.1965 49065 KI. 12p, 7/01 MKv(jBt/ UKD *k )TEKA Wspóltwórcy wynalazku: Danuta Szlompek-Nesteruk, Piotr Kazimier- czak Wlasciciel patentu: Instytut Farmaceutyczny, Warszawa (Polska) "du Pai -nlowego Sposób wytwarzania monochlorowodorku 2,4,5-trójamino- 6-hydroksypirymidyny Sposród chlorowodorków 2, 4, 5-trójamino-6-hy- droksypirymidyny znany jest dwuchlorowodorek, natomiast monochlorowodorek o wzorze 2 nie byl dotychczas otrzymany i opisany. Dwuchlorowodorek otrzymuje sie w znany sposób (W. Traube, Ber. 33, 1371, 19G0) przez redukcje 2, 4-dwuamino-5-nitrozo- -6-hydroksypirymidyny o wzorze 1 siarczkiem amo¬ nowym w roztworze wodnym przy nadmiarze czyn^ nika redukujacego w temperaturze wrzenia. Po¬ wstala w wyniku redukcji trójaminohydroksypiry- midyne wyodrebnia sie w postaci siarczanu ze wzgledu na mala rozpuszczalnosc tego zwiazku, a nastepnie przez konwersje siarczanu chlorkiem barowym otrzymuje sie dwuchlorowodorek.Stwierdzono, ze monochlorowodorek 2, 4, 5-trój- amino-6-hydroksypirymidyny jest znacznie trudniej rozpuszczalny niz dwuchlorowodorek i ze mozna go wytracic z roztworu reakcyjnego, w którym zo¬ stal utworzony przez zakwaszenie tego roztworu do wartosci pH = 2 pod warunkiem, ze roztwór ten jest dostatecznie stezony. Przy silniejszym zakwa¬ szeniu monochlorowodorek przechodzi w dwuchloro¬ wodorek pozostajacy w roztworze.W celu osiagniecia dostatecznego stezenia roztwo¬ ru reakcyjnego stosuje sie do redukcji wedlug wy¬ nalazku jak najmniejsza ilosc wody niezbedna do rozpuszczenia 2, 4-dwuamino-5-nitrozo-6-hydroksy- pirymidyny, a zamiast roztworu siarczku amonowe¬ go przygotowanego w zwykly sposób przez nasyca¬ nie wody amoniakalnej siarkowodorem wprowadza 10 15 20 25 30 sie do roztworu 2, 4-dwuamino-5-nitrozo-6-hydrok- sypirymidyny, nasycony roztwór równowaznych ilosci siarczku sodowego i chlorku amonowego. Po skonczonej redukcji roztwór poreakcyjny zobojetnia sie ostroznie stezonym kwasem solnym do wartosci pH = 7,5 — 7,0 i odsacza wydzielona siarke. Na¬ stepnie przesacz w temperaturze pokojowej zakwa¬ sza sie stezonym kwasem solnym do wartosci pH = 2 w celu wytracenia monochlorowodorku.Otrzymuje sie produkt krystaliczny stanowiacy w ogromnej wiekszosci monochlorowodorek 2, 4, 5-trójamino-6-hydroksypirymidyny.Przyklad. Do kolby zawierajacej 40 ml gora¬ cej wody dodano 17 g 2, 4-dwuamino-5-nitrozo- -6-hydroksypirymidyny, po ogrzaniu do tempera¬ tury 60° dodano roztwór zawierajacy 72 g siarczku sodowego i 32 g chlorku amonowego w 70 ml wody. podwyzszajac temperature do 80°. Po rozpuszczeniu calej nitrozopirymidyny mieszano 30 minut, po czym odpowietrzono kolbe i po schlodzeniu do 60° zobo¬ jetniono stezonym kwasem solnym do wartosci pH = 7,5 — 7,0. Nastepnie po oziebieniu do tempe¬ ratury pokojowej odsaczono siarke, a otrzymany przesacz zakwaszono stezonym HC1 az do wartosci pH = 2. Stracil sie jasnozólty osad, który odsaczo¬ no i wysuszono w temperaturze 60°. Otrzymano 21,2 g surowego produktu zawierajacego 80°/o mono_ chlorowodorku 2, 4, 5-trójamino-6-hydroksypirymi_ dyny, co stanowi 94,8% wydajnosci teoretycznej w przeliczeniu na nitrozopirymidyne. 4906549065 3 PL PL