PL48371B1 - - Google Patents

Description

Opublikowano: 30.VII. 1964 48371 Kl^/S2 i 1 mkp-g oo-j ' UKD Wspóltwórcy wynalazku: Waclaw Zielinski, Zofia Sobolewska, Karol Broecker Wlasciciel patentu: Instytut Badan Jadrowych, Warszawa (Polska) BIBLIOTEKA Urzedu ratentowego Sposób wytwarzania masy do uszczelniania W przemysle budowlanym, elektrotechnice, okre- townictwie, chlodnictwie i innych galeziach tech¬ niki,, stosuje sie czesto róznego typu masy usz¬ czelniajace, których przeznaczeniem jest zabez¬ pieczenie elementów konstrukcyjnych, przewodów, przepustów, zlaczy kielichowych, podlóg, stropów itp. przed przeciekami wody. Do wymienionych celów stosuje sie masy w których glównymi sklad¬ nikami sa materialy bitumiczne, pak weglowy, zywice kumaronowe, oleje schnace, kalafonia, ka¬ zeina, kauczuki itp. Wymienione materialy w sta¬ nie czystym lub w mieszaninie z wypelniaczami i zrniekczaczami wyikazuja liczne wady ogranicza¬ jace ich zastosowanie tylko do specjalnych przy¬ padków. Do najwazniejszych wad stosowanych do¬ tychczas mas uszczelniajacych nalezy zaliczyc nie¬ wystarczajaca przyczepnosc do podloza, waski za¬ kres temperatur w jakich zachowuja potrzebna przy uszczelnianiu plastycznosc, kruchosc w tem¬ peraturach niskich oraz w licznych przypadkach koniecznosc dlugotrwalego utwardzania masy przed oddaniem uszczelnionego ukladu do eksploatacji.Masa uszczelniajaca wytworzona sposobem we¬ dlug wynalazku nie wykazuje wyzej wymienio¬ nych wad.Jej podstawowym skladnikiem jest przetworzony poliizobutylen. Dotychczas poliizobutylen stosowa¬ ny jest glównie w postaci elastycznej folii np. do wykladania zbiorników, badz do uszczelniania fun- 15 20 25 2 damentów narazonych na dzialanie agresywnych roztworów o charakterze kwasnym.Nieprzetworzony poliizobutylen nie nadaje sie na izolacyjne masy plastyczne, gdyz nie posiada przyczepnosci do uszczelnianego podloza. Mozna jednak doprowadzic go do stanu lepkiego i pla¬ stycznego przez degradacje termiczna w tempera¬ turze okolo 130°C. Termiczna metoda degradacji poliizobutylenu prowadzaca do produktów o po¬ zadanej lepkosci i plastycznosci, przy produkcji na duza skale jest jednak klopotliwa, gdyz obra¬ biany na drodze termicznej material nabiera po¬ zadanych wlasnosci tylko przy udziale tlenu z po¬ wietrza. W ostatecznym wyniku poliizobutylen de¬ graduje (sie przede wszystkim na powierzchni.W glebszych strefach opisywana przemiana zacho¬ dzi znacznie wolniej z powodu ograniczonej dy¬ fuzji tlenu w glab poliizobutylenu. Produkt prze¬ miany poliizobutylenu metoda termiczna nie jest wiec homogeniczny, co wplywa niekorzystnie na przyczepnosc gotowej masy izolacyjnej.Opisane trudnosci nie wystepuja przy degradacji poliizobutylenu dzialaniem promieniowania joni¬ zujacego. Promieniowanie o wysokiej energii, np.X lub y wywoluje w poliizobutylenie degradacje w stopniu scisle uzaleznionym od zaabsorbowanej dawki, jest poza tym tak przenikliwe, ze proces degradacji zachodzi w calej masie napromienio¬ wanego materialu, w wyniku czego jego wlasnos-48371 3 4 ci elasto-plastyczne zaleza wylacznie od pochlonie¬ tej dawki promieniowania oraz od ilosci i rodzaju dodawanych zwykle napelniaczy.Masy uszczelniajace ze zdegradowanego radia¬ cyjnie poliizobutylenu odznaczaja sie wysoka przy¬ czepnoscia do materialów konstrukcyjnych jak drewno, szklo, ceramika, beton, skaly, metale, tworzywa sztuczne i inne.Najwazniejsza zaleta tych mas jest ich plastycz¬ nosc w temperaturach niskich do —40°C, w któ¬ rych nie zatracaja swej przyczepnosci do podloza.Nie mniej wazna ich zaleta jest zachowanie szczelnosci nawet w tych warunkach, kiedy szcze¬ liny miedzy sasiednimi elementami konstrukcji rozszerzaja sie na skutek zmian wymiarów kon¬ strukcji przy spadku temperatury. Inna zaleta mas uszczelniajacych z poliizobutylenu jest moz¬ nosc stosowania ich w ciezkich warunkach atmo¬ sferycznych, zarówno w niskich temperaturach jak i w czasie upalów. Nie mozna ich nakladac jedynie w czasie opadów, kiedy uszczelniane ele¬ menty ociekaja woda. Masy uszczelniajace z poli¬ izobutylenu sa niezwykle trwale. Mozna je prze¬ chowywac nieograniczenie dlugo, przy czym nie zatracaja swej przyczepnosci do podloza, ani pla¬ stycznosci i nie twardnieja w warunkach maga¬ zynowania. Do mas uszczelniajacych ze zdegrado¬ wanego poliizobutylenu mozna dodawac sproszko¬ wane wypelniacze jak talk, kaolin, siarczan baru, nie rozpuszczalne w wodzie tlenki metali, badz sadze, grafit, asfalt naftowy i inne. Zadaniem wy¬ mienionych napelniaczy jest zabezpieczenie masy uszczelniajacej przed „plynieciem na zimno", co moze sie zdarzyc, kiedy masa uszczelniajaca pra¬ cuje w temperaturach powyzej 50°C.Podwyzszenie temperatury „plyniecia na zim¬ no" mozna równiez uzyskac poddajac degradacji radiacyjnej mieszanine poliizobutylenu z poliety¬ lenem, albo z polistyrenem lub mieszanine wszyst¬ kich trzech wymienionych polimerów. Masy usz¬ czelniajace z dodatkiem polietylenu i polistyrenu sa odporne na dzialanie wielu kwasów i zasad.Nie sa natomiast odporne na dzialanie kwasów utleniajacych. Wszystkie typy opisanych mas usz¬ czelniajacych przyrzadza sie na ogrzewanych wal¬ carkach, stosowanych powszechnie w przemysle gumowym i tworzyw sztucznych.Przyklad. 10 kg poliizobutylenu z 2 kg poli¬ styrenu granulowanego miesza sie na walcarce w temperaturze 90°C, stopniowo dodajac 30 kg talku technicznego. Po uzyskaniu zhomogenizo- wanej masy w postaci plyty kraje sie ja na bry¬ ly dostosowane do wielkosci komory radiacyjnej, w której poddaje sie je promieniowaniu generato¬ ra kobaltowego o mocy dawki 290000 r/sek w ciagu 17 godzin. Otrzymuje sie mase o duzej przyczep¬ nosci do podloza. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe 25 Sposób wytwarzania masy do uszczelniania kon¬ strukcji drewnianych, ceramicznych, szklanych, betonowych, metalowych i z tworzyw sztucznych skladajacej sie z poliizobutylenu lub mieszaniny 30 poliizobutylenu z polietylenem, polistyrenem badz jednym z tych tworzyw oraz ewentualnie wypel¬ niacza jak talk, kaolin, odpadkowe wlókna nie¬ organiczne lub organiczne, nierozpuszczalne w kwasach i wodzie sole i tlenki metali, grafit, sa- 35 dza lub mieszanina tych substancji, znamienny tym, ze mase o wymienionym skladzie poddaje sie dzialaniu promieniowania „X" lub „y". 10 15 20 25 30 ZG „Ruch" W-wa, zam. 605-64, naklad 350 egz. PL