Przedmiotem niniejszego wynalazku jest nowy profil przekroju blachy falistej.Czesto przy zastosowaniu blachy falistej 'chodzi o wysokie obciazenie na jednostke powierzchni przy mozliwie malym ciezarze wlasnym blachy falistej ii stosunkowo wiel¬ kiej rozpietosci. Wymaganiu takiemu trud¬ no uczynic zadosc, o ile jednoczesnie z in¬ nych wzgledów wysokosc profilu blachy falistej winna pozostawac w waskich grani¬ cach i o ile odnosna blacha ma byc wyko¬ nalna z materjalu o malej wytrzymalosci, np. z glinu; Takie utrudniajace warunki za¬ chodza, gdy blacha falista ma sluzyc jako pokrycie do platów i podobnych powierztch- ni samolotów.Warunek malego ciezaru wlasnego wy¬ maga zastosowania blachy o bardzo cien¬ kiej sciance, co ma te wade, ze najwyzsze obciazenie, po którem nastepuje odksztal¬ cenie trwale, wzglednie zniszczenie plyty z blachy falistej, jest zwykle o wiele mniej¬ sze od obciazenia dopuszczalnego na zasa¬ dzie przyjetego sposobu obliczania wytrzy¬ malosci.Doswiadczenia udowodnily, ze w tych czesciach blachy falistej, na które dziala cisnienie, (wyboczenie), a która w stosun¬ ku do wymiarów fali ma bardzo cienka sciainke, juz przed osiagnieciem obliczone¬ go najwyzszego ciezaru wlasnego ujawnia¬ ja sie miejsicami faldy, które sie coraz da¬ lej rozszerzaja i w ten sposób powoduja przedwczesne zlamanie blachy faliste^.Jako wymiary fali wchodza w raclub7 ;jej dlugosc i wysokosc, przedewszystkiemzas stopien jej sredniej krzywizny. Miare wartosci fali stanowi przy tejn sredni pro¬ mien krzywizny iliiin'jii falowej, zais w wy¬ padkach ,^dzie fale ograniczaja odfciniki pro- stclm!jowe, sredni promien krzywizny jed¬ nostajnie wygietej liniji, np. podobnej do sinuiscidy c róWnej dlugosci fali, zastepuja¬ cej rzeczywisty ksztalt! fali co do wytrzy¬ malosci; Wedlug wynalazku, wieksza wytrzyma¬ losc takich bilach falistych osiaga sie w ten ispoisiób, ze naklada sie na', fale glówna (fal-ai rzedu pierwszego) fale o wiekszej sredniej krzywizine (fale rzedu drugiego). Jak wy¬ nika z doswiadiezen, Wspomniane poprzed¬ nio faldowanie isie przy danej gru¬ boscii , blachy i dariem obciazeniu * wy¬ stepuje w ogólnosci ftem pózniej, im bairdziej plrzekrój jest wygiety w miejscu naprezcinem, t. j. im mniejszy jest w tern miejscu tak zwany sredni pro¬ mien krzywizny. O ile taka, nalozona na fa¬ le glówna, fala dodatkowa (fala rzedu dru¬ giego) ma jeszcze zbyt mala krzywizne w stosunku do grubosci blachy, skutkiem ^cze¬ go niebezpieczenstwo faldowania sie miej¬ scami jest nadal zbyt wielkie, to na te fale rzedu drugiego mozna w dalszym ciagu na¬ lozyc fale rzedu trzeciego o jeszcze wiek¬ szej krzywiznie sredniej, i tak dalej.Faile rzedu wyzszego naklada sie na fa¬ le rzedu nizszego przedeWszystkiem w tych miejscach, które maja sklonnosc do faldo¬ wania sie, t j, w miejscach naprezonych na cisnienie (wyboczenie), czyli w czesciach bardziej odleglych od warstwy obojetnej Jblachy falistej. Poniewaz przy rozmaitych sposobach zastosowania blachy falistej na¬ prezenie zmienia kierunek, zaleca sie na¬ kladac fale rzedu wyzszego na fale rzedu nizszego symetrycznie wzgledem warstwy obojetnej. Przy blachach falistych, których obciazenie dziala stale w jjednym kierunku, wystarczy nalozyc fale rzedu wyzszego tylko w naprezonej na cisnienie cziesci war- stWy obojetnej.Na zalaczonym rysunku przedstawiono przyklady wykonania wyinalaziku. Linje pelne oznaczaja zmieniony przekrój blachy falistej, linje kreskowane i kropkowane —¦ przekrój pierwclny (fale glówna). Litera n oznacza warsthve obojetna, litera / — dlu¬ gosc, litera zas h — wysokosc fali glównej.Fig. 1 przedstawia fale glóiwna w ro¬ dzaju sinusoidy (linja kreskowana i krop¬ kowana) z nalozona na nia równiez sinu¬ soidalna fala rzedu drugiego, która rozcia¬ ga sie jednostajnie na cala fale glówna.Wedlug fig. 2, na fale glówna w rodza¬ ju sinuisoidy (linja kreskowana i kropko¬ wana) nalozona jest fala rzedu drugiego (linja kreskowana), a na te znó\v fala rze- • du trzeciego.Fale rzedu wyzszego rozciagaja sie jed¬ nostajnie na cala fale glówna, wzglednie na fale rzedu drugiego.Fi,g. 3 przedstawia sinusoidalna fale glówna z nalozona na nia fala rzedu dru¬ giego, której wysokosc i wskutek tego rów¬ niez krzywizna srednia zwieksza sie od warstwy obojetnej ku miejscom najwiek¬ szego (naprezenia na zginanie.Fig. 4 przedstawia fale glówna, ograni¬ czona odcinkami linji prostej, tworzacej ' rodzaj prostokata, w której fala rzedu dru¬ giego znajduje sie tylko na czesciach ze¬ wnetrznych, a scianki pionowe fali glównej nie posiadaja faJl dodatkowych. , Fig. 5 przedstawia znów fale sinusoidal¬ na, w której na fale rzedu drugiego, roz¬ ciagajace sie na cala glówna, nalozone sa jeszcze fale rzedu trzeciego tylko w miej¬ scach najwiekszego naprezenia.Fig. 6 wreszcie przedstawia fale glówna w ksztalcie trapezu (H.nja kreskowana i kropkowana). Na czesci fali, oddalonej od warstwy obojetnej, nalozone sa fale sinu¬ soidalne rzedu drugiego (linja kreskowa¬ na) , a na cala fale glówna rozciaga sie fala rzedu trzeciego.Oprócz wskazanych przykladów mozli¬ we sa dalsze polaczefciia róznych rodzajów — 2 —fal; fale rzedu wyzszego maga miec ksztalt 'odmienny od ksztaltu sinusaidy, nip. pro¬ stokatny, równoboczny lub trójkatny. PL