Wynalazek dotyczy ramy rowerowej lub trzy- kolowca.Przy produkcji rowerów lub trzykolowców przyjeto zwykle, ze przy laczeniu jednego ele¬ mentu rurkowego k z innym podobnym elemen¬ tem uzywa sie lapek, w których zamocowuje sie elementy przy ich lutowaniu.Przy wyrobie rowerów lub trzykolowców zwykle potrzebne jest zamocowanie jednego ele¬ mentu promieniowo wzgledem innego ele¬ mentu, np. przy laczeniu teowym, przez odpo¬ wiednie uksztaltowanie konca laczonego elemen¬ tu tak, aby stanowil uzupelnienie czesci ele¬ mentu, do którego ma on byc przymocowany, po czym laczy sie ze soba takie elementy przez lutowanie lub spawanie. W celu uzyskania wy¬ maganej wytrzymalosci polaczenia, czesto trzeba zaopatrzyc spoine w katowniki umieszczone po¬ miedzy laczonymi elementami.Jest szczególnie wazne, aby polaczenie pomie¬ dzy rurka glowicowa i przyleglymi elementami wykazywalo odpowiednia wytrzymalosc w celu przeciwdzialania naprezeniom wystepujacym podczas uzyw.ania roweru.Jednym z przedmiotów wynalazku jest upro¬ szczenie konstrukcji ramy rowerowej, która winna posiadac wymagana wytrzymalosc oraz nadawac sie do produkcji przy zastosowaniu mniejszej liczby 'operacji obróbczych, niz to by¬ lo wymagane dotychczas, Wedlug wynalazku rama do roweru, trzyko- lowca lub podobnego pojazdu zawiera odpowie¬ dnio uksztaltowany element glównej ramy, przystosowany do przylaczenia do niego zasad¬ niczo w polozeniu wspólosiowym wzgledem od¬ powiedniej czesci ramy, jednego lub wiecej ele¬ mentów ramowych, takich np. jak rurka glowi-cówa. Takie elementy sa uksztaltowane tak, iz jedna czesc przenika przez scianke drugiej cze¬ sci, wskutek tego dodatkowy element lub ele¬ menty sa przystosowane do przymocowania ich do glównego elementu ramy.Wynalazek obejmuje sposób laczenia elemen¬ tów ramy rurowej, zawierajacy zabiegi robocze uksztaltowania przynajmniej jednego z elemen¬ tów przez giecie, przebijanie scianki takiego elementu przy zgieciu w celu uzyskania otwo¬ ru do osadzenia innego elementu w tym otwo¬ rze we wzajemnym polozeniu osiowym i na¬ stepnie zamocowanie elementu w takim polo¬ zeniu.Wynalazek bedzie teraz opisany, tytulem przykladu, w zwiazku z rysunkiem, przedsta¬ wiajacym szczególna postac wykonania. Na ry¬ sunku fig. 1 przedstawia widok boczny ramy rowerowej, fig. 2 — w podzialce powiekszonej przekrój pionowy czesci ramy uwidocznionej na fig. 1, a fig. 3 — widok perspektywiczny frag¬ mentu ramy pokazanej na fig. 1.Rama rowerowa wedlug wynalazku, przed¬ stawiona na rysunku zawiera glówny element 11, do którego jest przymocowany element wi¬ delkowy 12, opierajacy sie o tylne kolo rowe¬ rowe i przystosowany do podparcia przedniego elementu widelkowego, nie przedstawionego na rysunku, przez osadzenie rurki glowicowej 13 do wspólosiowego osadzenia widelca.Glówny element 11 ramy wykonany jest z jed¬ nego kawalka rurki wygietej, w ksztalcie roz¬ wartej litery U. Dolna czesc tego elementu jest przystosowana do przymocowania powszechnie stosowanego dolnego wspornika zawiasowego, nie przedstawionego na rysunku; do tego ele¬ mentu jest przyspawany element 14 tylnego ele¬ mentu widelkowego 12. Jeden koniec Ha ele¬ mentu 11 jest przystosowany do podparcia i przymocowania rurki 15 siodelka oraz posiada wystep kotwiczny 16 do zamocowania górnego konca widelek tylnego kola, nie przedstawio¬ nych na rysunku.Drugi koniec 2Ib elementu 11 jest przystoso¬ wany do przymocowania rurki glowicowej 13 do osadzenia widelca.W celu zamocowania rurki glowicowej 13 zo¬ staje wywiercony podluzny otwór 17 w po¬ wierzchni cylindrycznej glównego elementu 11 ramy, przy czym umieszczenie i wielkosc tego otworu 17 dobiera sie tak, aby mozliwe bylo osadzenie w nim rurki glowicowej 13 w taki sposób, aby byla ona wspólosiowa z elementem 11, przy czym górny koniec 13a rurki 23 winien znajdowac sie na jednakowym poziomie z •kon¬ cem elementu 11 przy osadzeniu tej rurki 13.Skrajny koniec czesci IV glównego elemen¬ tu 11 ramy, podpierajacy rurke glowicowa 13 posiada mniejszy przekrój poprzeczny, niz po¬ zostala czesc elementu; ten koniec elementu jest dostosowany przez kucie do srednicy we¬ wnetrznej równej lub nieznacznie mniejszej, niz srednica zewnetrzna rurki glowicowej. Rurka 13 jest przylaczona do glównego elementu 11 ramy przez lutowanie przy górnym koncu, gdzie rurka glowicowa i element ramy tworza razem czesc o podwójnej grubosci dokola obwo¬ du wydluzonego otworu 17.Przy kazdym koncu rurki glowicowej i rurki widelkowej jest umieszczone lozysko, a pret kie¬ rownicy jest osadzony w rurce glowicowej w sposób powszechnie stosowany.* W ramie dwu lub trzykolowca, skonstruowa¬ nej wedlug wynalazku, polaczenie rurki glowi-« cowej 13 z glównym elementem 11 ramy jest ta¬ kie, aby przeciwstawialo sie dzialaniu naprezen, wystepujacych podczas jej uzywania. Wytrzy¬ malosc polaczenia wzajemnego dwóch czesci ramy jest zalezna od wielkosci powierzchni sty¬ ku przy koncu glównego elementu ramy i przy wydluzonym otworze.Wynalazek nie jest ograniczony do szczegól¬ nej postaci wykonania opisanej wyzej; obejmu¬ je on równiez odmiany nieprzekraczajace zakre¬ su wynalazku. Na przyklad rurka glowicowa moze wystawac poza powierzchnie koncowa glównego elementu ramy, przy czym taki ele¬ ment moze byc dostosowany przez kucie do mniejszej srednicy wewnetrznej, wskutek czego styka sie z powierzchnia cylindryczna rurki glo¬ wicowej i przylaczony jest do niej przez luto¬ wanie lub spawanie.Nastepnie do laczenia glównego elementu ra¬ my z rurka glowicowa przy odleglej czesci kon¬ cowej i przy otworze podluznym mozna stoso¬ wac spawanie punktowe.Jako odmiane powszechnie stosowanego spo¬ sobu wykonywania otworu podluznego przez frezowanie mozna zastosowac przebijanie lub wykrawanie. W tych ostatnich okolicznosciach otwór moze byc uksztaltowany z kolnierzem obwodowym, który zwieksza powierzchnie ze¬ tkniecia rurki glowicowej z glównym elemen¬ tem ramy w poblizu otworu. — 2 — PL