Wynalazek niniejszy dotyczy przeklad¬ ni, skladajacej sie z dwu lub wiecej lin rów¬ noleglych, biegnacych w rowkach kól i po¬ laczonych ze soba w odstepach jednako¬ wych walkami poprzecznemi, które zapew¬ niaja naped dzieki kolejnemu zapadaniu w wykroje na obwodzie kól, przyczem ilosc walków, a wiec i wykrojów jest ograniczo¬ na do niezbednej najnizszej ilosci.Przekladnia zbudowana w ten sposób, posiada wszystkie zalety pedni linowej (ta¬ niosc, prostote, lekkosc) i pedni lancucho¬ wej (brak poslizgu, usuniecie napiecia podczas spoczynku). Pednia ta nie posiada wad pedni powyzszych, posiada ona nato¬ miast ich strony dodatnie.W ten sposób otrzymujemy pednie z o- graniczona iloscia walków roboczych, po¬ zwalajaca rozwinac znaczne szybkosci na¬ pedu bez wstrzasów, uderzen i stosunkowo nieczula na ciala obce, jakie moga podczas pracy dostawac sie na obwód kól pednych, co czesto sie zdarza w przekladniach, obslu¬ gujacych roboty budowlane.Zalaczony rysunek uwidacznia przy¬ klad wykonania pedni, zbudowanej podlug wynalazku. Fig. 1 przedstawia rzut boczny kól, polaczonych linami, fig. 2—rzut boczny kola mniejszego w skali wiekszej, fig. 3— rzut poziomy tegoz kola i wreszcie fig. 4— przekrój poprzeczny walka, przedstawiaja¬ cy w skali wiekszej uklad czesci laczacych.Kola a, a1 (fig. 1) zaopatrzone sa w dwa równolegle zlobki b (fig. 3), oddzielone od siebie wystepem srodkowym c, posiadaja¬ cym na swym obwodzie, rozmieszczone w jednakowych odstepach, wykroje d, o ksztalcie scisle okreslonym, w które kolej-no zapadaja walki lancucha. Krawedzie boczne kola linowego posiadaja wykroje / szersze, umieszczone naprzeciwko wykro¬ jów d.Kolo mniejsze a moze posiadac trzy za¬ glebienia lub tylko dwa, jak to wskazuje rysunek.Liny g skladaja sie z odcinków, odpo¬ wiadajacych odleglosci pomiedzy walkami e, polaczonych ze soba i równoczesnie z jednym koncem osi zapomoca jednakowych laczników, zwróconych w strony przeciwne i osadzonych obok siebie1 na czopie osi w ten sposób, iz odcinki, liny pomiedzy wal¬ kami zostaja wzgledem siebie przesuniete.Lacznik uwidoczniony na fig. 4, sklada sie z wystajacego nazewnatrz osi konca h, zaopatrzonego w zaglebienie wewnetrzne, w którem sie miesci zagiety koniec odcin¬ ka liny, zmocowany w zaglebienie zapomo¬ ca petli i lonka i nastepnie zalanej jakim¬ kolwiek stopem, albo w inny sposób, umoz¬ liwiajacy zwiazanie liny z bloczkiem h.Bloczek h posiada dwie krawedzie h1, opie¬ rajace sie o krawedzie wykrojów czopów.W wykroju czopu mieszcza sie szczeki i, symetryczne wzgledem osi i zaczepiajace sie krawedziami f1 z druga krawedzia wy¬ kroju.Koniec odcinka liny g przechodzi po¬ miedzy szczekami i, których zaokraglenia umozliwiaja wyginanie sie liny podczas za¬ czepiania sie osi z, wykrojami kola.W wykrojach, wykonanych w kazdym z czopów, mieszcza sie dwa jednakowe laczniki, zwrócone w strony przeciwne i zamocowane przy pomocy lonków /.Wynalazek nie ogranicza sie wylacznie przykladem, opisanym powyzej, lecz obej¬ muje odmiany wykonania o tych samych cechach. PL