PL44077B1

PL44077B1 -

Info

Publication number: PL44077B1
Application number: PL44077A
Authority: PL
Filing date: 1959-03-04
Publication date: 1960-12-15

Description

ÓpubMl»waa»^di^ft^^«tyca«i«rtll»»^j. # ^^%*> ^ COfc IW/lO BIBLIOTSKAl J i ^ ^j v ^ -. ¦ ~ nlowefO POLSKIEJ :KZffiCTPOSFeMTCPHJMWW* PSi 44071- KL .12..q*i 13u Bazytejf^. Szwajcaria^ Patent trwa" od "dnia 4 -dnrMaca^l9!59«: r. i Pterwszenstows: 28< WjEftakteek'"dsnfezy sposobtr wytwarzania- na* wyclf" hefrerecyiMicfarych'^ h^fezydów^ kwasów* o TYZorze ^ogsMfrmr Ki"- CCT- NH- NH - R2 w.którym A oznacza reszte tiofenowa, pirolo- wa^albo N^lMdpirolowa,, ewentualnie podsta* wiona chlorowcem, grupa alkilowa; alkóksylowa altift"grapa Mkflloftnerkaptu*; a R^oznaezarTeszte alkilowa alba^zawierójaoa-da *• 7 : atomów^wegja^ reirtttfpaJiayddidapa Jub^reartecnasypoiiego werr glowfodonu.' alifatjM^zTM^os o lancuchu prostym lub»rozgalezionym .oraz ich soli przez konden¬ sacje,kwasu, o wzorze ogólnym: Rt - COOH z podstawiona hydrazyna, o wzorze ogólnym: H2« - NH -*- Ra przy czym R4 i R2 posiadaja wyzej podane zna¬ czenie, w obecnosci karbodwuimidu i ewen- *)' * Wtóscrciel^patentu oswiadczyl, ze -twórca tualnie przeprowaiiztoie^otraym^mggy^^z^^fc^ w sól.

Reszte R2" slosowana w~*wyze}ii>TtyTTtteMon&&fr wzoracliJl stainowlar natkoi-zystfif^j. nifttee* ruurtuffr aljdlówe; np: etylowa; izbpropyl(>w^An-%li^ ltfUwp drugorzedówa i lrze^traedowft^bt^lofr^»i^sare ty; cykldalKHówsr nprcyMofcropyiowii ^ banzyr1 Iowa. Jaktf reszty4 N^]ktló^re^'grttpy atttflopttfe** lówej 'wchodz^' sprzede wszya^rftttTw^ra^ nizsze Tesztyah^]b^^wlas«cwina4ylo*wN €^^ ltfwa. OdjtówietlTilmd podsitotraHitea' pHEf**a*d** mach weglowych ^esztrptasolofrych tmwPUmlntgs tiofenowych sa~ np: nizsze grapy?* atfifltffcep zwlaszcza metylowa^ i p«j|^lo^w^-ntzsz#i6gW8^ alkoksylowe jak^mekJksytóirff^ ^ksjpiolw^iazi atomy . chlorowca jaJr t:h*brHi ,btfon* Sr3osób •w^Mg^^ynaia^terpoMte sacjij podstawionegoL przy*' ófómbtifrm atontffrc' wegla grupa karboksylowe tiofenu, pMltf£»&l&BE? nosqt?t?kaib*MUMiimiddr. jDo wac wprost kwasy albo*i'ichcu sotoiw zdolniejsze do reakcji estry, hoioidki, bezwod¬ niki itd. nie jest konieczna. N, N* dwupod- stawione karbodwuimidy stosowane jako srodki kondensujace otrzymuje sie np. dzialaniem p-toluenosulfochlorku na dwupodstawione po¬ chodne mocznika w pirydynie. W toku reakcji odzyskuje sie odpowiednie pochodne mocznika.

Dzieki stosowaniu odpowiednio podstawionych kaatoodiwuimidów, np. N, N' -dwucykloheksylo- karbodwuimidu, otrzymuje sie jako produkty uboczne pochodne mocznika, latwo dajace sie oddzielic od produktu reakcji. Reakcje prowa¬ dzi sie w temperaturze 0° — 50° C, najkorzystniej w temperaturze pokojowej lub nieco wyzszej.

Korzystnie jest stosowac rozpuszczalnik, np. chlorek metylenu, chloroform, dioksan, cztero- hydrofuran, dwumetyloformamid lub aretoni- tryl> Jak równiez wode.

Wynalazek dotyczy równiez wytwarzania pod¬ stawionych heterocyklicznych hydrazydów kwa¬ sów na innej drodze. Mozna np. zdolna do reak¬ cji pochodna kwasu tiofenokarboksylowego, pirolokarboksylowego albo N-alkilopirolokarbo- ksylowego, jak np. ester, haloidek, bezwodnik albo amid, ewentualnie ogrzewajac kondenso- wac z podstawiona hydrazyna. Wedlug innego sposobu postepowania sole otrzymane z kwa¬ sów tiofeno- lub pirolokarboksylowych z hy¬ drazynami, wzór (3), ogrzewac; do wysokich temperatur. W mysl jeszcze innej metody pod¬ daje sie reakcji hydrazyd kwasu tiofeno- albo pirolokarboksylowego ze zwiazkiem karbonylo- wym i rekuduje otrzymany hydrazon, przy czym inne zawarte w czasteczce nienasycone grupy mozna równiez uwodornic. Redukcje mozna przeprowadzic jednoczesnie albo pózniej/ za pomoca wodoru w obecnosci katalizatorów, np. tlenku platyny, wegla palladowego itd., naj¬ korzystniej w obojetnym rozpuszczalniku. W mysl jeszcze innego sposobu postepowania mozna otrzymane hydrazony redukowac za pomoca zwiazków kompleksowych wodorków metali, np. wodorku litowo-glinowego, wodorku sodo- wo-borowego iitd. Mozna równiez dzialac na hydrazyd kwasu zwiazkiem karbonylowyim i traktowac otrzymany hydrazon zwiazkiem Grignarda, po czym hydralizowac wytworzony zwiazek addycyjny. Jako zwiazki Grignarda sto¬ suje sie korzystnie haloidki metylo- lub etylo- magnezowe*.

Do przedstawicieli heterocyklicznych hydra¬ zydów kwasów otrzymanych sposobem wedlug wynalazku mozna zaliczyc: l-(2'-tenoilo) - 2-etylahydrazyne; l-(2-tenoilo)- 2-dzopropylohydrazyne; i-(2'-tenoilo) - 2-butylo- hydrazyne; l-(2'-fenoilo) - 2-II rzed. butylohy- drazyne; l-(2,-tenoilo) - 2-III rzed. butylohy- drazyne; l-(2'-itenoilo) - benzylohydrazyne; l-(5/-chloro-2,-tenoilo) - 2-izopropylohydrazyne; i-(5'-chloro - 2'-tenoilo) - 2Hn-butylohydrazyne; 1^'-chloro - 2'-tenoilo) - 2-benzylohydrazyne; l-(3'-rnetylo - 2'- ne; l-(3'-metylo - 2'-tenoilo) - 2-cyklopropylo- hydrazyne; l-<3'-metylo - 2'-tenoilo) - 2-benzy¬ lohydrazyne; l-<4'-metylo - 2-tenoilo) - 2-n-pro- propylohydrazyne; 1-(4'-metylo-2'-tenoilo)-2'ben- propylohydrazjyne; l-(4<-metylo-2*-tenoilo)-2 zylohydrazyne; l-(5'-metylo - 2'-tenoilo) - 2^ety- lohydrazyne; l-<5'-metylo - 2/-tenoilo) - 2'-izo- propylohydrazyne; l-(5'-metylo - 2'-tenoilo) -2'-ibenzylohydrazyne; l-(4', 5'Hdwubromo - 2'-te- noilo) - 2/-benzylohydrazyne; l-(4', 5'-dwubro- mo - 2/-tenoilo) - 2'-izopropylohydrazyne; l-(4', 5-dwuibromo - 2'-tenoilo) - 2-benzylohydrazyne; M3'-tenoilo) - 2-izopropylohydrazyne; l-(3'-te- nodio) - 2-n-buitylohydrazyne; l-(3 -tenoilo) -2-benzylohydrazyne; l-(2'-bromo-3'-tenoilo)-2- izopropyloihydrazyne; l-(2'-bromo-3'-tenoilo)-2- -benzylohydrazyne; l-(2'-metylo-5'metoksy-3*-te- noilo)-2-izopropylohydrazyne; l-(2'-metylo-5'-me- toksy-3'tenoilo)-a-benzylohydrazyne; Mpirolo^' karbonylo) - 2-etylohydrazyne; l-(pirolo-2,-karbo- nylo) - 2-izópropylohydrazyne; l-(pirolo-2Vkar- bonylo) - 2-II rzed. butylohydrazyne; l-(pirolo- 2'-karbonylo) - 2-benzylohydrazyne; l-(l'-mety- lopin>lo-2'-karbonylo) - 2-izopropylohydrazyne; l-(l/-metylopiirolo-2'^arbonylo) - 2-n-butylohy- drazyne; l-(l'-metylopirolo-2'-karbonylo) - 2-ben¬ zylohydrazyne ; l-(l,-etylopirolo-2?-karbonylo) -2'-etyilohydrazyne; l-(l'-etylopirolo-2'-korbo- nylo) - 2'-izopropylohydrazyne; l-(r-etylopi- rolo-2'-karbonylo) - 24>emzylohydrazyne; l-(3\ 5/-dwumetylapiirolo-2,4carbonylo) - 2'-4zopropy- lohydrazyne; 1-(3,-5,-dwumetylopirxlo-2,-«kairbo- nylo) - 2Hn-buitylohydrazyne; l-(3', 5:Hdwumety- lopirolo-2'nkairboiiylo) - 2'-II rzed. butylohydra¬ zyne; l-(3', 5'-diwumetylopirolo-2'-ikarbonylo)- 2'-benzylohydrazyne; l-(3V5<-dwumetylopirolo-2- karbonylo) - 2-benzylohydrazyne; l-(3', 5'ndwu- metylo^'-ibroinopiirolo-2'-karbonylo) - 2'-izopro- pylohydlrazyne; l-(3', 5'Hdwumetylo^'-bromopi- rolo-2'-karbonylo) - 2'-benzylohydrazyne; l- rolo-3'-karbonylo) - 2-izopropylohydrazyne; l-(pi- rolo-3'-karbonylo) - 2'-benzylohydrazyne; l-(2, 5'-dwu«metylopirolo-3'-karbonylo) - 2-etylohydra- - 2 -zyne; l-(2', 5>Hdwum^tylopi'roio-3>-karb(>nylo)' 2-izopropylohydrazyne; l-(2', 5' lo-3'-karbonylo) - 2-ibenzylohydrazyne; l-(l', 2', 5'-trójimeftylopdirolo-3'^kairtoonylo) - 2-izopropylo- hydrazyne; 1-(1', 2', 5'-trójmetylopirolo-3'-kar- bonylo) - 2-III rzed. butylohydrazyne; 1-(1', 2', 5'-teójmetylopirolo-3'-karbonylo) - 2-benzylohy- drazyne.

Otrzymane sposobem wedlug wynalazku hy¬ drazydy kwasów tworza zdefiniowane sole za¬ równo z kwasami nieorganicznymi jak i orga¬ nicznymi, np. z chlorowcowodorami jak kwas chlorowodorowy, jodowodorowy, z innymi kwa¬ sami mineralnymi jak kwas siarkowy, fosforo¬ wy, azotowy i z kwasami organicznymi jak kwas winowy, cytrynowy, kamforosulfonowy, etano- sulfonowy, salicylowy, askorbinowy, maleinowy, migdalowy, itd Szczególnie wartosciowymi so¬ lami sa haloidiki wodoru, zwlaszcza chlorowo¬ dorki. Addycyjne sole kwasów otrzymuje sie przez dzialanie na pochodna hydrazyny w obo¬ jetnym rozpuszczalniku nadmiarem odpowied¬ niego kwasu.

Wytworzone sposobem wedlug wynalazku pro¬ dukty i ich sole hamuja lnonoamtinooksydaze, niektóre z tych produktów odznaczaja sie wy¬ bitnym dzialaniem przeciwdepresyjnym i wply¬ waja na przyrost wagi w przypadkach kachek- sji.

Przyklad I. (l-2'tenoilo)-2-izopropylohydra- zyna. 250 g hydrazydu kwasu fciofeno-2^karbo- ksylowego ogrzewa sie do wrzenia w 1000 ml acetonu w ciagu 2 godzin, pod chlodnica zwrot¬ na. Odparowuje sie w prózni do sucha i krysta¬ lizuje pozostalosc w acetonie i eterze naftowym; temperatura topienia 108 —109° C. 130 g tak otrzymanej l-(2'-tenodlo)-2-izopropy- lidenohydrazyny uwodaimia sie wodorem w 1000 ml etanolu z dodatkiem 6 g tlenku platyny i 30 g wegla aktywnego w temperaturze 40° C, pod cis¬ nieniem 20 atm. az do zwiazania jednego rów¬ nowaznika wodoru. Mieszanine reakcyjna od¬ dziela sie od katalizatora przez przesaczenie, za¬ geszcza i krystaliczna pozostalosc przekrystali- zowuje w mieszaninie estru octowego i eteru naftowego; temperatura topnienia 110—111° C.

Przyklad II. l(-3'-tenoilo)-2-izopropylohydra- zyna 4,2 g 1 (3'-tenoilo-2-izopropylohydrazyny (wytworzonej z hydrazydu kwasu tiofeno- S^karboksylowego przez ogrzewanie do wrzenia z acetonem, jak podano w przykladzie I; tem¬ peratura topnienia 121° C), rozpuszcza sie w 50 ml etanolu i jak w przykladzie I uwodarnia w obec¬ nosci 0.3 g tlenku platyny i 2 g wegla aktyw¬ nego. Produkt uwodornienia topnieje po prze- krystalizowaniu w eterze, w temperaturze 123CC.

Przyklad III. l-(2/-tenoilo)-2-benzylohydrazy- na. 12.8 g kwasu tiofeno-2-karboksylowego roz¬ puszcza sie w 300 ml acetonitrylu, zadaje 10.1 g trójetyloaminy i 15.85 g jednochlorowodorku benzylohydrazyny i miesza w ciagu Vt. godziny.

Nastepnie dodaje sie 20.63 g dwucykloheksylo- karbodwuimidu, przy czym na poczatku utrzy¬ muje sie temperature przez slabe chlodzenie po¬ nizej 30° C. Po 4^godzinnym mieszaniu, odsacza sie od wytraconego N,N'-dwucykloheksylomocz- nika i przesacz odparowuje. Pozostalosc roz¬ puszcza sie w eterze i wyciag eterowy ekstrahuje sie wyczerpujaco 3^n kwasem solnym. Do wy¬ ciagu dodaje sie stezony wodorotlenek sodowy az do wartosci pH = 9-10 i nastepnie ekstrahuje eterem. Wyciag eterowy odparowuje sie, a' po¬ zostalosc przekrystalizowuje w mieszaninie ben¬ zenu i eteru naftowego; temperatura topnienia 114-115° C.

Przyklad IV. l- pylohydrazyna. 10 g otrzymanego jak w przy¬ kladzie I przez ogrzewanie do wrzenia hydra¬ zydu kwasu pirolo-2-karboksylowego z acetonem l-(pirolo-2<-karbonylo)-2-izopropylidenohydrazy- ny (temperatura topnienia 182°C) rozpuszcza sie w 1000 ml etanolu i uwodarnia w obecnosci 0,5 g tlenku platyny w temperaturze pokojowej i pod cisnieniem normalnym az do zwiazania równo¬ waznika wodoru. Czesc produktu uwodornienia, która wykrystalizowuje, przeprowadza sie z po¬ wrotem do roztworu przez lekkie ogrzanie, w celu umozliwienia oddzielenia od kataliza¬ tora przez odsaczenie. Z zageszczonego przesa¬ czu krystalizuje l-(pirolo-2'-karbonylo)-2'-izo- propylohydrazyna w postaci delikatnych igiel; temperatura topnienia 211 — 212° C.

Przyklad V. l-(2'-tenoilo)-2'-(l'-benzyloetylo)- hydrazyna. 14 g hydrazydu kwasu tiofeno-2-kar- boksylowego rozpuszcza sie w 50 ml alkoholu i ogrzewa do wrzenia z 13 g benzyJometyloketo- nem w ciagu 5 godzin pod chlodnica zwrotna.

Przy ochladzaniu do 0°C krystalizuje l-(2'-teno- ilo) 2-(r-benzyloetylideno)-hydrazyna; tempera¬ tura topnienia 136 —138° C. 23 g otrzymanej l-(2'-tenoilo)-2-(l-benzyloety- lideno)-hydrazyny zadaje sie wolno w 700 ml absolutnego eteru, mieszajac i chlodzac woda lodowata roztworem 2.6 g wodorku litowo-gli- nowego w 50 ml absolutnego eteru. Nastepnie miesza sie jeszcze w ciagu 5 godzin, przy czym - 3 -powofcF- poeteósli *< sie - temperatur do * 20JO€. Por'• ostroznym dotlaara 7nyir"wody* ogrzewa- sie dd" wrzema^wci^gtt*1/^ godziny-pod chlodnica**zwrot- na> i odsacza—od "tzescr^nierozposzczorrych. '• Po¬ zostalosc- ogrzewa ^ie~ jeszcze raz ¦ -do* wrzenia z ^eterem*! saczyr PtJlatzorje*przesacze zageszcza • sfie^pozostefto^rijraikluje 3 razy *po-30 w^oroitenku^sodowegor Alkaliczne* wyciagi'^do^ pixrwadza~~sie~~przezj dodanie - stezonego* kwasu sohie©o -dó*^wajr*oscii pHfc8-^i wydztriofijr olej- rozpuszczar-w- eterze. Rctetwór ~ eterowjr4 suszy i zastaje alkJjch^ó^yii^rc^twereaM-kwastt sol*^ negor po^tizym^^wytraca^sie krystaliczny osad: Os&cr odssjcza^sieM pf«eta?ystali!Zowifje*wAalkoho*** lu> *OlJrzyrrruje sde ^oM6*ewoxióre^J M2^teRoik>)^ 2-(4ibetrzyioetylo)-h^drazyny; o temperaturze- t(^mema '233^235*€;* Otrzymany chlorowodorek wytrzasa sie w mie¬ szaninie'wody z eterem z taka ildscda "wodoro* tlenku sodowego, aby wartosc pH*wodnej:-war- - stwy osiagnela poztiom 8-^9. Warstwe- eterowa^ oddzdela sie, suszy i odparowuje. Przy ttói&tylacji" otrzymuje ^stte^n^temperatfttwe* 14&-C%QWMJ%mm* pastaor* bezbarwnej' leniej-'cieezyr*- Za s4rz ezsmi a p a ten to we * 1 „i Sposób-*:wytwafszania^podstawionych;,, heterot- c^klic»nyclvn)hydi3a35dówA kwasÓB*v o; wzorzes ogólnymc Rf^_ ccr^^NH— NH —RS--- w "ktoryrrr^Rf oznacza reszte 4ioienx>wav piró*'* lo^Wa^lba*N^Ikilóphyiowar,«w«tuatoie'poóV' sta^Kmar^chll>row«et«r'grapa alkik*wa,~alko* ksyióway albo^graipa^alk*k>m«kapt€KV~ a R& oznacza reszte * aralkakwa albo zawierajaca do* 7 E atomów^wegia reszte alicyi^kzna *lub-i reszte nasyconego weglowodoru aMtttyezn©*- gc^-o'feó««cte >pr©»kym' lub rozgalezionymi oraz ioHi^soli^ 7xt&mm&rxp*tym, ze? kondeasuje sie^lcWas^o wzoirze^ogelttym* Rt - cocm- z *podstatwkmar'hydrazynar o *wzorzecogólnjnm* H2N - NH - R2, przy czym RA i R2 maja wyzej' podane zna¬ czenie, w obecnosci karbodwuimidu i ewen¬ tualnie przeprowadza w sól.r 2305. RSW „Prasa", Kielce. 2. Sposób^wedMg zastrzr1, znamienny-tynv *e>- kondensacje*pn>wiedzr sia ew^ntualmew^roB- puszczatóitóctr wl temperaturze 15r:~--30*€Tza* miast* przeprowewteania* reatoejr * w4 obecnosci- karbotforoirnadiJ. 3. Odmiana sposobu wedlug jzastrz. 1, znamien¬ na tym, ze do kondensacji z hydrazyna sto¬ suje..sie. zdolna do reakcji funkcjonalna po¬ chodna 'kwasu jak. ester, haloidek, amid albo bezwodnik .kwasu. 4. Odmiana .sposobtfrwedfri&izastrz.,1, znamien^ nai tym; ze ^ytteaz^rJkiwawyi o wzoi:zeeog£l- w^fctói^mttRjuma^ziiaBDeEe^ zastaw I,1 kotoatansujeHsieitz mrameAycai^m7\ aralifa*' tyczl^yfri albo - zawierajacym doi 7 atomów^ wegla MalAEpH&ttngnn^^^ a alifa*" ty4»znym*'0 lancuctettiiprostymnlub irozgalezio^.¦> nym^zwiaatetena: kaafepnyiowymri utworzony. hjtftiaaon uwodocnia jechnpeaegnie^albor/p^g^ niej. 5.'-Oditiia«B^p06ofe*i»^^ znamien¬ na 1ymr ze^5^di«aey*^kwasu«a^waocze ogófc > nyiMt*" Rp?-~c©©e,^ w-iLtórynr^^ma*znaczenie p©da»e*w*2as*rzr 1, kondensuje sie z aromatycznym, aralifatycz* nym/ alie>tók50nywH^ albo^ nasyconym^ o ^pco^ st^m^lub1 roBgal^aiwiym laócaciiu^ al^atjNa^ nym^* zwiarf^*iR ^ fkaitKMtylawyfn^i. utmmoenop h^draaen^traMuje^ajlokHdem metyló- eiw«iisv tuamie -e^lomagHezowym, a wytW6TBony,pro^ dyk**adrij*feyjfiy hytdrolizaje; 6. Sposób wedlUg zastrz. 1—5, znamiermy^ tymy zer stosuje*^ sie* hydaiazyiicr w^które- wzorae ogóhiyinr-Rif* oznacza* ¦ reszte^berczylow^ albs* - zawierajaca^ • do;7 atomów wegla alicyfcliczna albtf ^nasycona- alrfsityczna^ reszte* weglawsa- dortr*alifatycznego;^ o lancuehti -prostym- lub rozgaleziiotiym. ¦• F.Hbffmann^La Rbche&Có.

Aktiengesell schaft Zaste^)ca: drr Andrzei Au, rzecznik patentowy TEKAI • nowego!