PL44075B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 3 lipca 1957 r. dla zastrz. 2—6,8—12, 14—16, 18 i 20; 11 pazdziernika 1957 r. dla zastrz. 17 (Szwajcaria.) Wynalazek dotyczy wytwarzaMia podstawio¬ nych hydrazydów kwasów, o ogólnym wzorze 1, w którym A i R2 oznaczaja oddzielnie nizsze reszty alkilowe albo razem jedna nizsza resz¬ te alkilowa, R2 oznacza wodór albo nizsza re¬ szte alkilowa, a R4 reszte alkilowa albo alicy- kiiczna lub nasycona o prostym rozgalezionym lancuchu alifatyczna reszte weglowodorowa, za¬ wierajaca do 6 atomów wegla, ewentualnie wy¬ twarzania soli wymienionych hydrazydów kwa¬ sów.Wedlug wynalazku otrzymuje sie wyzej okre¬ slone nowe zwiazki hydrazydów kwasów przez kondensacje kwasu, o ogólnym wzorze 2, z pod¬ stawiona hydrazyna, o ogólnym wzorze 3, przy czym Rt, R2 i R4 posiadaja wyzej podane zna¬ czenie w obecnosci dwupodstawionego N.N' -kar- x) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa dr Otto Straufo, dr Hugo Gutmann i dr Paul Zeller, bodwuimidu albo ewentualnie przeprowadze¬ nie otrzymanego wolnego hydrazydu kwasu w jego sól.Sposób wedlug wynalazku polega na konden¬ sacji kwasu karboksylowego z podstawiona hy¬ drazyna w obecnosci podwójnie podstawione¬ go N,N* -karbodwuimidu. Do reakcji mozna stosowac wprost kwasy albo ich sole, np. sole potasowcowe. Przeprowadzanie w latwiej reagu¬ jace estry, haloiki, bezwodniki itd. jest zbytecz¬ ne. Podstawione podwójnie N,N'-karbodwui- midy, stosowane jako srodki kondensujace, moz¬ na wytwarzac np. przez dzialanie p-toluenosul- fochlorku na podwójnie podstawione pochodne mocznikowe w obecnosci pirydyny. Odpowied¬ nie pochodne mocznikowe odzyskuje sie z po¬ wrotem w procesie wedlug wynalazku. Przy stosowaniu odpowiednio podstawionych karbo- dwuimidów otrzymuje sie jako produkty ubocz¬ ne pochodne mocznikowe, które daja s;e latwo oddzielic od produktu reakcji. Jako podwójniepodstawione N,N' -karbodwuimidy mozna stoso¬ wac np. N,N' -dwucykloheksyldkarbodwuimid.Re|kaje* mozna prowadzic w temperaturze 0—50°C„ najkorzystniej w temperaturze pokojo¬ wej albo nieco wyzszej. Korzystne jest stosowa¬ nie rozpuszczalnika. Mozna stosowac zarówno rozpuszczalniki organiczne jak np. chlorek me¬ tylu, chloroform, dioksan, czterochydrofuran, dwumetyloformamid albo acetonitryl, jak rów¬ niez wode.Wynalazek obejmuje równiez sposób wytwa¬ rzania podstawicinyeli hydrazydów kwasowych, 0 wzorze 1 na innej drodze. Mozna np. zdolna do reakcji funkcjonalna pochodna kwasu, o wzorze 2, jak ester, haloidek, bezwodnik albo arnid, ewentualnie stosujac ogrzewanie kon- densowac z podstawiona hydrazyaa, o wzorze 3.W mysl dalszego sposobu wykonania wynalaz¬ ku mozna sole otrzymane z kwasów, o wzorze 2 i hydrazyn o wzorze 3 ogrzewac do wysokich temperatur. Wedlug innego sposobu poddaje sie reakcji hydrazyd kwasu o wzorze 2 ze zwiazkiem karbonylowym i redukuje wytwo^ rzony hydrazon np. przez katalityczne uwodornie¬ nie w obecnosci platyny albo wegla palladowe¬ go, albo przez reakcje z wodorkiem litowo-gli- nowym. Jako zwiazek karbonylowy mozna sto¬ sowac np. aceton, metyloetyloketon albo benzal¬ dehyd- Obie reakcje mozna prowadzic równo¬ czesnie albo kolejno po sobie. Mozna przy tym uwodarniac równiez inne zawarte w czasteczce nienasycone grupy. Wedlug jeszcze innego spo¬ sobu poddaje sie hydrazyd kwasu o wzorze 2 reakcji ze zwiazkiem karbonylowym, utworzony hydrazon traktuje sie zwiazkiem Grignarda i hydrolizuje utworzony produkt addycyjny. Jako zwiazki Grignarda stosuje sie korzystnie haloi¬ dek etylomagnezowy.W mysl wynalazku mozna wytwarzac naste¬ pujace hydrazydy (kwasów: 1-trójmetyloacetylo-24enzylohydrazyne, l-trójmetyloacetylo-2-izopropylohydrazyne, 1 -trójmetyloacetylo-2-trójbutylohydrazyne, 1-trójmetyloacetylo-2-fenyloetylohydrazyne, l-trójmetyloaeetylo-2-izobutylohydrazyne, l-trójmetyloacetylo-2-II- rzed. butylohydrazyne, 1- (dwumetyloetyloacetylo-) -2-izopropylohydra¬ zyne, 1-(dwumetyloetyloacetylo-) -2-benzylohydrazyne, 1-(metylodwuetyloacetylo-) -2-benzylohydrazyne, l-(trójetyloacetylo-) -2-izopropylohydrazyne, l-(l-metylocyklobutylo-) 1 (-karbonylo) -2-izo-r propylohydrazyne, l-(l-mety]ocykloibutylo-) 1 (-karbonylo)- 2-izobu- tylohydrazyne, l-(l-metylocyk]opropylo~) 1 (-karbonylo)-2-izo- propylohydrazyne, l-(l-metylocyklopropylo-) 1 (-karbonylo)-fenylo- etylohydrazyne,' l-(l-metylocykloheksylo-) 1 (-karbonylo)-2-ben¬ zylohydrazyne, l-(1-metylccykloheksylo-) 1(-karbonylo)-2-izopro- pylchydrazyne, l-izobutyrylo-2-izoprcpylohydrazyne, 1-izobutyrylo-2-benzylohydrazyne, 1 -izobutyrylo-2-etylohydrazyne, 1-cyklopropylokairbonylo-2-izopropylohydrazyne, l-cyklopropylokarbonylo-2-benzylchydrazyne, l-cyklopropylokarbonylo-2-II-rzed. butylohy¬ drazyne, l-cyklobutylokarbonylo-2-izcpropylohydrazyne, l-cyklobutylokarbonylo-2-benzylo'hydr<.rzyne, l-cykloheksylokarbonylo-2-izoprCipylcihydrazyne, l-cykloheksylokarborjylo-2-III-rzed. butylohydra¬ zyne, l-cykloheksylokarbonylo-2-n-propylohydrazyne, l-cyklcheiksylokarbonylo--2-benzylohydrazyne.Wartosc farmaceuityczna posiadaja zwlaszcza te hydrazydy kwasów, w których RA, R2 d K3 ozna¬ czaja reszty metylowe albo w których RA i R2 razem z weglem sasiadujacym z grupa karbo- nylowa tworza pierscien cyklobutanowy albo cyklolieksanowy, a R4 oznacza reszte izopropy- lowa albo benzylowa, sposobem wedlug wynalazku tworza dobrze zde- Podstawione hydrazydy kwasów otrzymane finiowane sole zarówno z kwasami nieorganicz¬ nymi jak i organicznymi, np. kwasami chlorow¬ cowymi jak chlorowodór, brcmowodór, jodowo- dór, z innymi kwasami nieorganicznymi jak kwas siarkowy, fosforowy, azotowy oraz z kwa¬ sami organicznymi jak kwas winowy, cytryno¬ wy, kamfosulfonowy, etanosulf:nowy, salicylo¬ wy, askorbinowy, maleinowy, migdalowy itd.Addycyjne sole kwasów wTytwarza sie w obojet¬ nym rozpuszczalniku przez dzialanie na pochod¬ na hydrazyny za pomoca nadmiaru odpowied¬ niego kwasu.Otrzymane sposobem wedlug wynalazku pod¬ stawione hydrazydy kwasów oraz ich sole ha¬ muja monoaminooksydaze i niektóre z nich wy¬ rózniaja sie znacznym dzialaniem przeciwdepre- syjnym i powoduja przy kacheksji przyrost wa¬ gi.Przyklad I. 10,2 g kwasu trójmetyloocto- wego, 10,1 g trójetyloaminy i 15,8 g jednochlo-Towodotrku benzylohydrazyny miesza sie z 300 ml acetonitrylu w ciagu 1 godziny w tempera¬ turze pokojowej. Po dodaniu 20,6 g dwucyklo- heksylokarbod.wuimidu miesza sie jeszcze dalsze' 3 godziny, przy czym nalezy dbac o to, aby temperatura reakcji nie przekroczyla 30°C. Po odsaczeniu wydzielonego dwucykloheksylomocz-' nika, odparowuje sie rozpuszczalnik w prózni i pozostalosc rozpuszcza w eterze. Roztwór ete¬ ru wytrzasa sie wpierw z kwasnym weglanem sodowym, a nastepnie ekstrahuje sie roztwór kilkakrotnie za pomoca 3^n kwasu solnego. Po¬ laczone wyciagi nastawia sie przez dodanie lugu sodowego na wartosc pH = 7—8. Przez eks¬ trakcje za pomoca eteru i odparowanie rozpusz¬ czalnika otrzymuje sila 1-trójmetyloacetylo-2- -benzylohydrazyne, o temperaturze topnienia 63—69°C.W analogiczny sposób otrzymuje sie 1-cyklo- propylokarbonylo-2-izopropylohydrazyne, kry¬ stalizujaca z estru etylowego kwasu octowego w postaci bezbarwnych blaszek, o temperaturze topnienia 123—125°C, wychodzac z 8,6 g kwasu cyklopropanokarbonowego, 10,1 trójetyloaiminy, U,05 g jednochlorowodorku izopropylohydrazy- ny 1 20,6 g dwucykloheksylokarbodwuimidu w 150 ml acetonitrylu, . Wychodzac z 12,8 g kwasu cykloheksanokar- boksylowego, 10,1 g trójetyloaminy, 11,05 g jednochlorowodcrku izopropylohydrazyny w 150 nil acetonitrylu, otrzymuje sde w sposób analo¬ giczny, stosujac 20,6 g dwucykloheksylokarbo¬ dwuimidu 1-cykloheksylokarbonylo-2-izopropy- lohydrazyne, która przekrystalizowuje sie W estrze etylowym kwasu octowego i eterze naftowym. Otrzymany produkt posiada tempe¬ rature topnienia 122—^23°C.W analogiczny sposób otrzymuje sie stosujac 8,6 g kwasu cykloprcpanowego, 8.8 g II-rzed. butylohydrazyny i 20,6 g dwucykloheksylokar¬ bodwuimidu w 150 ml acetonitrylu surowa 1-cy- klopropylokarbonylo-2-H-rzed. butylohydrazyne, która oczyszcza sie przez przekrystalizowanie w estrze etylowym kwasu octowego, przy czym otrzymuje sie bezbarwne pryzmy, o temperatu¬ rze topnienia 92—93°C.Wychodzac z 5,0 g kwasu cyklobutanokarbo- ksylowego, 5,05 trójetyloaminy, 7,9 g jednochlo- rowodorku benzylohydrazyny i 10,3 g dwucy- kloheksylckarbodwuimiólu w 150 ml acetonitry¬ lu, otrzymuje sie w ten sam sposób 1-cyklobu- tylokarbonylo-2-benzylohydrazyne, która po przekrystalizowaniu w benzenie i wodzie top- - Mieje w temperaturze 95—97rC.Przyklad II. 46,8 g estru etylowego kwasu trójmetylooctowego ogrzewa sie z 23,5 g wo- dzianu hydrazyny w ciagu 24 godzin, w tempe¬ raturze 140° C, po czym mieszanine reakcyjna poddaje sie destylacji. Frakcja, o temperaturze wrzenia-80^85°C pod cisnieniem 2 mm Hg'ze¬ stala sie przy ochlodzeniu (temperatura topnie¬ nia 67—68°C) i stanowi hydrazyd trójmetylo- octowy. 5 g powyzszego hydrazydu ogrzewa sie do wrzenia z 25 ml acetonu w ciagu 1 godziny pod chlodnica zwrotna, po czym nadmiar ace¬ tonu oddestylowujc sie, a pozostalosc przekry¬ stalizowuje w mieszaninie acetonu i eteru nafto¬ wego, otrzymujac trójmetyloacetylo-2-izopropy- lidenohydrazyne, o temperaturze topnienia 71—72°C. Roztwór 0,1 molowy hydrazonu w 100 ml etanolu dodaje sie do zawiesiny 0,2 g tlen¬ ku platyny w 30 ml etanolu i az do ukonczenia pobierania wodoru (razem 2,5 litra) uwodarn;a sie pod cisniei-Liem atmosferycznym, w tempe¬ raturze pokojowej. Przesaczony roztwór za¬ geszcza s;.e i otrzymana pozostalosc przekrysta¬ lizowuje w wysokowrzacym eterze naftowym, przy czym otrzymuje sie l-trójmetyloacetylo-2- -izopropylohydrazyne, w postaci bezbarwnych slupków, o temperaturze topnienia 83-—84°C.Przyklad III. 180 g hydrazydu kwasu trój- metylooctowego, o temperaturze topnienia 67—68°C rozpuszcza sie w 200 ml alkoholu. Po dodaniu 160 g benzaldehydu ogrzewa sie mie¬ szanine w ciagu 1 godziny na lazni wodnej.Przy ochladzaniu do temperatury —lO^C wy¬ traca sie 150 g l-trójmetyloacetylo-2-benzyli- denohydrazyny, o temperaturze topnienia 155—157°C. Przez zageszczenie lugu macierzy¬ stego mozna uzyskac dalsze 135 g produktu.Otrzymany hydrazon zawiesza sie w 5000 ml eteru absolutnego, dodaje do zawiesiny chlo¬ dzac lodem w ciagu 1/2 godziny 1150 ml 4,2% do roztworu eterowego wodorku litowo-glino- wego, miesza reakcyjna mieszanine w ciagu 2 godzin i pozostawia w temperaturze pokojo¬ wej w ciagu nocy. Mieszajac i chlodzac lodem wkrapla sie najpierw 300 ml eteru etylowego kwasu octowego, nastepnie 140 ml wody. Mie¬ szanine reakcyjna ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 1/2 godziny pod chlodnica zwrotna, od¬ sacza i ekstrahuje pozostalosc na filtrze jeszcze dwukrotnie wrzacym eterem. Po zageszczeniu polaczonych roztworów eterowych przekrystali¬ zowuje sie pozostalosc w niskowrzacym eterze naftowym. Otrzymana 1-trójmetyloacetylo-2- -benzylohydrazyna topnieje w temperaturze 68—69PC. - 3 -Przyklad IV. 10 g hydrazydu kwasu trój- metylooctowego, o temperaturze topnienia 67—68°C rozpuszcza sie w 100 ml alkoholu i do¬ daje do roztworu równowazna, w odniesieniu do hydrazydu kwasu trójmetylooctowego, ilosc benzaldehydu. Po pólgodzinnym ogrzewaniu na lazni parowej uwodafnia sie otrzymany roztwór za pomoca katalizatora platynowego przy cisnie¬ niu atmosferycznym, w temperaturze pokojo¬ wej. Po znanej juz przeróbce otrzymuje sie l-trójmetyloacetylo-2-benzylohydrazyne, która po przekrystalizowaniu w niskowrzacym eterze naftowym, otrzymuje sde w postaci bezbarw¬ nych slupków o temperaturze topnienia 68—69°C.Przyklad V. 22,8 g hydrazydu kwasu cy- klobutanokarboksylowego ogrzewa sie do wrze¬ nia z 21,2 g benzaldehydu w 100 ml absolutnego etanolu w ciagu 3 godzin, po czym otrzymany roztwór zageszcza sie w prózni do sucha, a po¬ zostalosc przekrystalizowuje dwukrotnie w wy- sokowrzacym eterze naftowym. 17 g otrzyma¬ nej l-cyklobutylokarbonylo-2-benzylidenohydra- zyny, o temperaturze topnienia 126—1290C uwodarnia sie w 300 ml etanolu za pomoca 0,2 g tlenku platynowego, przy cisnieniu atmo¬ sferycznym, w temperaturze pokojowej, az do pobrania obliczonej ilosci wodoru. Oddzielony od katalizatora roztwór zageszcza sie w prózni do sucha, a pozostalosc przekrystalizowuje w benzenie i wodzie przy czym otrzymuje sie 1-cyklobutylokarbonylo-2-benzylohydrazyne, o temperaturze topnienia 95—97° C.Przyklad VI. 56~g estru etylowego kwasu cy- klobutanokarboksylowego ogrzewa sie do wrze¬ nia z 36 g 80%-owego wodzianu hydrazyny W ciagu 1/2 godziny pod chlodnica zwrotna.Przez odparowanie w prózni, otrzymanej za pomoca pompy wodnej, w temperaturze 70°C, otrzymuje sie surowy hydrazyd kwasu cyklo- butanokarboksylowego, który ogrzewa sie do wrzenia w 500 ml acetonu w ciagu 20 godzin, pod chlodnica zwrotna. Nadmiar acetonu od¬ parowuje sie w prózni. Przez przekrystalizo- wanie w estrze octowym otrzymuje sie 1-cyklo- butylenokarbonylo-2-izopropylidenohydrazyne, o temperaturze topnienia 87—88°C. 23 g otrzyma¬ nego hydrazydu uwodarnia sie w sposób opi¬ sany w przykladzie V za pomoca tlenku pla¬ tyny. Wytworzona l-cyklobutylokarbonylo-2-izo- propylohydrazyne przekrystalizowuje sie w estrze etylowym kwasu octowego. Produkt top¬ nieje w temperaturze 116—118°C.Przyklad VII. 28 g hydrazydu kwasu izo- maslowego ogrzewa sie do wrzenia w 400 ml acetonu 5 godzin pod chlodnica zwrotna. Po za¬ geszczeniu krystalizuje 33 g l-izobutyrylo-2-izo- propylidenohydrazyny, o temperaturze topnienia 92—96*0. Otrzymany produkt -uwodarnia sie w 250 ml alkoholu za pomoca katalizatora pla¬ tynowego przy cisnieniu atmosferycznym, w tem¬ peraturze pokojowej, az do wchloniecia 1 rów¬ nowaznika wodoru. Oddzielony od katalizatora roztwór odparowuje sie, a krystaliczna pozo¬ stalosc przekrystalizowuje sie w eterze nafto¬ wym. Otrzymana l-izobutyrylo-2-izopropylohy- drazyna topnieje w temperaturze 66—68°C.Przyklad VIII. 71 g estru etylowego kwa¬ su 2-etylokapronoWego i 27 g wodzianu hydra¬ zyny ogrzewa sie w ciagu 3 dni w autoklawie, w temperaturze 120—125CC, po czym w prózni otrzymanej za pomoca pompki wodnej usuwa sie, w temperaturze 80*C niskowrzace skladniki.Krystaliczna pozostalosc topnieje w tempera¬ turze 91—93°C i sklada sie z hydrazydu kwasu 2-etylokapronowego- Powyzsza pozostalosc ogrze¬ wa sie do wrzenia z 8-krotna iloscia acetonu 1 godzine pod chlodnica zwrotna. Otrzymana przez odparowanie pozostalosc przekrystalizo¬ wuje sie w eterze naftowym, przy czym otrzy¬ muje sie l-(2-etylokaproilo-)-2-izopropylidenb- hydrazyne, o temperaturze topnienia 84—8i*C.Przez uwodornienie za pomoca katalizatora pla¬ tynowego w roztworze alkoholowym otrzymuje sie analogicznie jak w poprzednich przykladach 1-(2-etylokaprofilo-)-24zopropylohydrazyne, która z eteru naftowego krystalizuje w postaci bez¬ barwnych igiel, o temperaturze topnienia 89—90°C.Przyklad IX. W kolbie 3-litrowej o trzech szyjkach, zaopatrzonej w mieszadlo, chlodnice zwrotna i termometr ogrzewa sie 232 g estru metylowego kwasu trójmetylooctowego, 244 g benzylohydrazyny i 162 g metylanu sodu do temperatury wewnatrz kolby dkolo 95°C. Po okolo 30 minutach zawartosc kolby zaczyna tworzyc stala mase, przy czym destylacja pod chlodnica zwrotna stopniowo ustaje. Mieszadlo zatrzymuje sde i podnosi sie temperature wne¬ trza kolby do okolo 115°C az do calkowitego zatrzymania sie destylacji pod chlodnica zwro¬ tna. Calosc pozostawia sie 2 godziny w tej tem¬ peraturze, a nastepnie ochladza do temperatury pokojowej.Mieszajac dodaje sie do stalej masy wpierw 500 ml benzenu, a nastepnie 250 ml wody. Po okolo 15 minutach wszystko jest* calkowicie rozpuszczone. Warstwe wodna oddziela sie a roztwór benzenowy wytrzasa sie trzykrotni* - 4 -z 50 ml wofe Wodne wyciagi laczy sie i eks¬ trahuje trzykrotnie za pomoca 150 ml benzenu, a wyciagi benzenowe wymywa sie 50 ml wody.Roztwory benzenowe laczy sie, suszy nad bez¬ wodnym siarczanem sodu i uwalnia w prózni od benzenu. Ciepla jeszcze po destylacji pozo¬ stalosc rozpuszcza sie w 350 ml wysokowrza- cego eteru naftowego i roztwór powoli ochladza przy stalym mieszaniu, przy czym wystepuje krystalizacja. W ten sposób otrzymuje sie 308 g l-benzylo-2-trójmetyloacetylohydrazyny, o tem¬ peraturze topnienia 68—69CC, PL

Claims (15)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania podstawionych hydra¬ zydów kwasów, o ogólnym wzorze 1, w którym Rt i R2 oznaczaja oddzielnie nizsze reszty alkilowe, albo razem nizsza reszte alkilowa, Ra oznacza wodór albo niz¬ sza reszte alkilowa, a R4 reszte alkilowa albo alicykliczna lub nasycona, o prostym lub rozgalezionym lancuchu alifatyczna reszte weglowodorowa, zawierajaca do 6 atomów wegla albo ich soli, znamienny tym, ze kondensuje sie kwas, o ogólnym wzorze 2, z podstawiona hydrazyna, o ogól¬ nym wzorze 3, przy czym Ru fta, Rs i R4 posiadaja wyzej podane znaczenie, w obec¬ nosci dwupodstawionego N,N'-karbodwuimi- du, a otrzymany wolny hydrazyd kwasu przeprowadza sie ewentualnie w odpowied¬ nia sól.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 1, w którym Rx oraz R* oddzielnie oznaczaja nizsze re¬ szty alkilowe albo razem jedna nizsza reszte alkilenowa, a R3 oznacza wodór lub nizsza reszte alkilowa i Ra, oznacza reszte benzylowa albo zawierajaca do 6 atomów wegla aMcyikliczna lub nasycona, o lancuchu prostym lub rozgalezionym alifatyczna reszte weglowodorowa, wytwarza sie przez kon¬ densacje kwasu, o ogólnym wzorze 2, z pod¬ stawiona hydrazyna, o ogólnym wzorze 3, przy czym Ru R2, Rs i R4 posiadaja wyzej podane znaczenie, w obecnosci N,N'-dwu- podstawionego karbodwudmidu i otrzymuje wolne hydrazydy kwasów przeprowadza sie ewentualnie w sól.

3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze kondensacje prowadzi sie ewentualnie w rozpuszczalniku, w temperaturze 15-30°C.

4. Sposób wedlug zastrz. 2- -3, znamienny tym, ze kondensacje prowadzi sie w obecnosci dwucykloheksylokarbodwuimidu.

5. Sposób wedlug zastrz^ 2-—4, znamienny tym, ze jako kwas stosuje sie kwas trójmetylo- octowy.

6. Sposób wedlug zastrz. 2—4, znamienny tym, ze jako kwas stosuje sie kwas cyklobutano- albo cykloheksanokarboksylowy.

7. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze zamiast przeprowadzania reakcji w obecnosci karbodwuimidu, stosuje sie zdolna do reakcji funkcjonalna po¬ chodna kwasu o ogólnym wzorze 2, która kondensuje sie z podstawiona hydrazyna o ogólnym wzorze 3, w których Ru Rj, Rj i R4 posiadaja znaczenie podane w zastrze¬ zenie 1.

8. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 2, zna¬ mienna tym, ze zamiast przeprowadzania reakcji w obecnosci karbodwuimidu, stosuje sie funkcjonalna pochodna kwasu o ogól¬ nym wzorze 2, która kondensuje sie z pod¬ stawiona hydrazyna o ogólnym Wzorze 3, przy czym Rt, R^ R3 i R4 posiadaja znacze¬ nie podane w zastrz. 2.

9. Sposób wedlug zastrz. 8, znamienny tym, ze jako zdolna do reakcji pochodna funk¬ cjonalna stosuje sie ester, haloidek, amid albo bezwodnik kwasu o wzorze 2, w któ¬ rym Rlt Rt i Ra posiadaja znaczenie podane w zastrz. 2.

10. Sposób wedlug zastrz. 8 i 9, znamienny tym, ze stosuje sie zdolna do reakcji funk- cjolnalna pochodna kwasu trójmetyloocto- wego.

11. Sposób wedlug zastrz. 8 i 9, znamienny tym, ze stosuje sie zdolna do reakcji funk¬ cjonalna pochodna kwasu cyklobutano- lub cykloheksanokairboksylowego.

12. Sposób wedlug zastrz. 2—6 i 8—11, zna.- mienny tym, ze jako podstawiona hydrazy¬ ne stosuje sie izopropylohydrazyne albo benzylohydrazyne.

13. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze hydrazyd kwasu, o ogól¬ nym wzorze 2, w którym Rlt R? i Rs maja znaczenie okreslone w zastrz. 1 kondensuje sie z aromatycznym, aralifatycznym zwiaz¬ kiem karbonylowym albo z zawierajacym do 6 atomów wegla alicyklicznym albo na¬ syconym o lancuchu prostym lub rozgalezio¬ nym alifatycznym zwiazkiem karbonylo¬ wym, a tworzacy sie hydrazon redukuje sie jednoczesnie albo pózniej.

14. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 2, zna¬ mienna tym, ze hydrazyd kwasu, o ogólnym wzorze 2, w którym Rl9 R^ i Rz maja zna- - 5 -czenie podane w zastrz. 2 kondensuje sie z benzaldehydem albo zawierajacym do 6 atomów wegla alicyklicznym lub nasyco¬ nym alifatycznym zwiazkiem karbonylo- wym o lancuchu prostym lub rozgalezionym i tworzacy sie hydrazon uwodarnia sie jednoczesnie lub pózniej.

15. Sposób wedlug zastrz. 2 i 14, znamienny tym, ze hydrazon uwodarnia sie katality¬ cznie np. w obecnosci platyny lub wegla palladowego. 16- Sposób wedlug zastrz. 2, 14 i 15, znamienny tym, ze stosuje sie hydrazyd kwasu trój- metylooctowego. 17. Sposób wedlug zastrz. 2, 14 i 15, znamienny tym, ze stosuje sie hydrazyd kwasu cyklo- butano- albo cykloheksanokarboksylowego. 18. Sposób wedlug zastrz. 2 i 14—17, znamien¬ ny tym, ze jako zwiazek karbonylowy sto¬ suje sie aceton. 19. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1 zna- . mienna tym, ze hydrazyd kwasu o ogólnym wzorze 2, w którym Ru R3 i R2 maja zna¬ czenie podane w zastrz. 1 kondensuje sie r C- I R,— C- I H2M 2303. RSW „Prasa", Kielce. z aromatycznym, aralifatycznym albo za¬ wierajacym do 5 atomów wegla alicykli¬ cznym lub nasyconym alifatycznym zwiaz¬ kiem karbonylowym o lancuchu prostym lub rozgalezionym, a utworzony hydrazon przeprowadza sie za pomoca haloidku me- tylo- lub etylomagnezowego i utworzony produkt addycyjny hydrolizuje. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 2, zna¬ mienna tym, ae hydrazyd kwasu o ogólnym wzorze 2, w którym Rlt R2 i R^ posdadaja podane w zastrz. 2 znaczenie kondensuje z zawierajacym do 5 atomów wegla alicy¬ klicznym lub nasyconym alifatycznym zwiazkiem karbonylowym o prostym lub rozgalezionym lancuchu, a utworzony hy¬ drazon przeprowadza sie za pomoca haloid¬ ku metylo- lub etylomagnezowego i utwo¬ rzony produkt addycyjny hydrolizuje. F. Hoffmann-La Roche & C o. A k t i e n g e s e 11 s c h a f t nastepca: dr Andrzej Au rzecznik patentowy — NH—NM ft Uzófi 1 COOH NH —Rh Uter l PL