PL42126B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania no¬ wych pochodnych fenotiazyny, ich soli i czwar¬ torzedowych pochodnych amoniowych.Nowe produkty odpowiadaja wzorowi ogól¬ nemu, w którym T oznacza rodnik jedno- lub A/\A I SCH^ dwualkiloaminowy z alkilami o 1—5 atomach wegla lub tez reszte aminy cyklicznej niearo¬ matycznej,, np. reszte pyrolidynowa, piperydy- nowa, morfolinowa, piperazynowa, 4-alkilopipe- razynowa lub podobne reszty heterocykliczne, B, zas oznacza rodnik alifatyczny weglowodo¬ rowy dwuwartosciowy o lancudiu prostym lub rozgalezionym, zawierajacy 2—5 atomów wegla, jak na przyklad etylen, propylen, izobutylen, trójmetylen, czterometylen lub podobne lancu¬ chy, przy czym rodnik ten jest podstawiony lub nie podstawiony rodnikiem A—T', w którym A oznacza wiazanie pojedyncze lub rodnik mety¬ lenowy, zas T" dobiera sie z tej samej grupy rodników, co T.Pochodne odpowiadajace wzorowi I otrzymac mozna nastepujacymi sposobami: 1) przez dzialanie na 3-metylotiofenotiazyne (numeracja Beilsteina) halogenkiem aminoalko- holu X-B-T OL oznacza atom chlorowca) lub jego sola. Reakcje mozna prowadzic w obecnosci lub w nieobecnosci rozpuszczalnika, przy wspól¬ udziale czynnika kondensujacego lub (bez niego.Korzystnie jest przeprowadzac reakcje, stosujac rozpuszczalnik z grupy weglowodorów aroma¬ tycznych, (np. toluen lub ksylen) w obecnosci czynnika kondensujacego, najlepiej z grupy me¬ tali alkalicznych i ich pochodnych, jak np. wo¬ dorków, amidków, wodorotlenków, alkoholanów,alkttometali lub arylometali, a szczególnie sodu aegou amidku sodowego, sproszkowane- 'sodoU^go A JSteswegó, wodorku litu, Tufe&KU^j^dowego, butylolitu r, lub feiylol&u. Reakcje przeprowadza sie najle- iptej w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika.I flkorzystnie jest stosowac halogenek aminoalko- hpltt w postaci wolnej zasady w roztworze np. beozanu, toluenu lub ksylenu i dodawac do mieszaniny pozostalych skladników reakcji, w których 3-metylotiofenotiazyna moze juz byc obecna, co najmniej czesciowo, w postaci soii alkalicznej. Reakcje mozna równiez przeprowa¬ dzac stosujac sól halogenku aminoalkoholu, lecz w tym przypadku nalezy oczywiscie zastosowac wieksza proporcje czynnika kondensujacego tak, by zobojetnic kwas stosowanej soli. W przy¬ padku gdy T oznacza reszte jednoalkiloamino¬ wa, korzystnie jest stosowac do kondensacji acylowa pochodna tej drugorzedowej aminy, a nastepnie przeprowadzic hydrolize otrzymane¬ go produktu.W przypadku gdy rodnik alifatyczny dwuwar- tosciowy -L jest rozgaleziony i niesymetryczny, jak na przyklad -CH2-CH- , -CH-CHgr.Y CH- CH, •CH-CH2-CH2- , -CH2-CH2-CH- moze w czasie reakcji zajsc przegrupowanie po¬ dobne do przegrupowania, które zachodzi w przypadku otrzymywania prometazyny przez kondensacje dwumetyloaminochlorowcopropana z fenotiazyna (Gharpantier C. R. 225 str. 306 — 1947 r.). W tym przypadku gdy wychodzi sie z 2-dwumetyloamino-l-chloropropanu lub 1- dwumetyloamino-2-chloropropanu otrzymuje sie zawsze te sama koncowa mieszanine, w której prometazyna znajduje sie w iloSci-przewazajacej, 2) przez rozklad, termiczny KPfsnotiazynylokar- boksylanu aminoalkoholu o wzorze ogólnym 200-B-T 11 w którym poszczególne symbole posiadaja wy¬ zej podane znaczenie.¦ Podczas tej reakcji w przypadku niesyme¬ trycznych lancuchów rozgalezionych obserwuje sie to samo przegrupowanie jak w sposobie 1).Rozklad 10-fenotiazynylokarboksylanu amino¬ alkoholu przeprowadza sie przez ogrzanie do temperatury powyzej 100°C, najkorzystniej 150°—220°C. Stosowanie wyzszych temperatur jest niekorzystne, poniewaz produkty reakcji sa wówczas na ogól wiecej zabarwione. Reakcje mozna przeprowadzac przy zastosowaniu same¬ go produktu bez rozpuszczalnika lub w srodowi¬ sku obojetnym jak w oleju wazelinowym, dwu¬ fenylu, tlenku dwufenylu, chlorowanych roz¬ puszczalnikach aromatycznych lub rozpuszczal¬ nikach klasycznych dekarfooksylujacych, jak np. w chinolinie lub w slabych zasadach. 10-fenotiazynylokarboksylany aminoalkoholi otrzymac mozna znanymi sposobami, np. dziala¬ niem halogenku (lub estru) kwasu 10-fenotiazy- nylokarboksylowogo na odpowiedni aminoalko- hol; dzialaniem 10-fenotiazynylokarboksylanu chlorowcoalfkilu na amine] dzialaniem odpowied¬ niej fenotiazyny na chloroweglan aminoalko¬ holu, 3) przez dzialanie amina o wzorze ogól¬ nym H—T na zdolny do reakcji ester o wzorze ogólnym SCH, w którym Y oznacza reszte esteru, jak atom chlorowca lub reszte estru siarkowego lub sul¬ fonowego, a B' — rodnik weglowodorowy alifa¬ tyczny dwuwartosciowy o lancuchu prostym lub rozgalezionym, zawierajacy 2—5 atomów we¬ gla, podstawiony lub niepodstawiony rodnikiem A-T' lub A-Y*, przy czym symbole A i T' po¬ siadaja znaczenie jak poprzednio, a Y' dobiera sie z tej samej .grupy co Y.Jak w poprzednim sposobie wedlug 1) reakcje mozna przeprowadzac w obecnosci lub nieobec¬ nosci rozpuszczalnika, przy zastosowaniu lub niezastosowaniu czynnika kondensujacego. Ko¬ rzystnie jest przeprowadzac reakcje w rozpusz¬ czalniku z grupy weglowodorów aromatycznych, (np. w toluenie lub ksylenie). Mozna ewentual¬ nie stosowac czynniki kondensujace, najlepiej z grupy metali alkalicznych i ich pochodnych — 2 —(np. wodorki, amidki, wodorotlenki, alkoholany, alkilometale lub arylometale), a szczególnie sód metaliczny, amidek sodowy, sproszkowany lug sodowy lu!b potasowy, wodorek litu, trzeciorze¬ dowy butylan sodowy, butylolit lub fenylolit.Reakcje przeprowadza sie najlepiej w tempera¬ turze wrzenia rozpuszczalnika, 4) przez alkilowanie wedlug znanych sposobów amin pierwszorzedowych lub odpowiadajacych im amin drugorzedowych. W tym celu mozna stosowac zdolny do reakcji ester, lub gdy sie chce otrzymac pochodna dwumetylowa, formol i wo¬ dór, 5) przez redukcje amidów utworzonych przy atomach azotu rodników podstawionych w po¬ lozeniu 10 rdzenia fenotiazyny, na przyklad za pomoca wodorku litu i glinu, 6) przez cyklizacje, najlepiej w rozpuszczalniku klasy amidów podstawionych nizszych kwasów alifatycznych, jak formamidów lub acetamidów lub w dwumetyloanilinie w obecnosci czynnika kondensujacego (wodorotlenku lub weglanu al¬ kalicznego) lub ewentualnie katalizatora takiego, jak sproszkowana miedz pochodnej o wzorze ogólnym v\ &2-J Hal IV NH I B-T w którym Rt i R2 oznaczaja jeden — atom wo¬ doru a drugi —rodnik metylotio, Hal oznacza atom cholorowca (chlor lub brom), a inne sym¬ bole posiadaja znaczenie jak wyzej, 7) przez cyklizacje za pomoca siarki lub jej po¬ chodnych (np. pochodnej chlorowcowej), ewentu¬ alnie w obecnosci katalizatora, dwufenyloaminy o wzorze ogólnym. n i l B-T )L Niektóre z nowych pochodnych fenotiazyny posiadaja w lancuchu B atom wegla asymetrycz¬ ny i moga zatem egzystowac w postaci race- micznej lub optycznie czynnej. Pochodne optycz¬ nie czynne mozna otrzymac wedlug niektórych wyzej opisanych metod, wychodzac z surowców optycznie czynnych. -Mozna je tez otrzymac wy¬ chodzac z odpowiednich recematów, odpowiada¬ jacych wzorowi ogólnsmu I, przez rozdzielenie optyczne.Nowe pochodne wykazuja wszystkie silne dzialanie na centralny system nerwowy, to tez stosuje sie je jako srodki przeciwwymiotowe, , jako srodki wzmacniajace dzialanie srodków znieczulajacych, jako neuroleptyki. Poza tym • niektóre z tych nowych produktów, a szczegól¬ nie te, które posiadaja w polozeniu 10 fenotia¬ zyny rodniki -CH2-CH-N(CH3)2 i CR 3.-CH2 ~CH-CH2 -*f (CH*) 2 CH„ wykazuja wybitne dzialanie antyhistaminowe.Zwiazki, których lancuch posiada inne ugru¬ powanie aminowe A'-T" wykazuja znów ciekawe dzialanie spasmolityczne i znieczulajace.Do celów farmaceutycznych nowe pochodne stosuje sie w postaci soli terapeutycznych do¬ puszczalnych jak chlorowodorków, fosforanów, siarczanów, nialeinianów. fumaranów, cytrynia¬ nów, winianów, szczawianów, metanosulfonia- nów, etanodwusulfonianów lub czwartorzedo¬ wych soli amoniowych terapeutycznie dopusz¬ czalnych, jak chloro-, bromo-, lub jodo-metylany albo -etylany, chloro- lub bromo-benzylany albo -allilany.Nizej podane przyklady, nie ograniczajac za¬ kresu wynalazku, wyjasniaja jak mozna go praktycznie przeprowadzic. Podane w nich tem¬ peratury topnienia oznaczano w bloku Koflera.Przyklad I. 4,9 g 3-metylotiofenotiazyny o temperaturze topnienia 136°C ogrzewa sie do wrzenia w 50 ml ksylenu bezwodnego przez jed¬ na godzine z 0,88 g amidku sodowego. Do za¬ wiesiny wytworzonej soli sodowej dodaje sie 2,71 g 3-dwumetyloamino-l-chloropropanu i utrzymuje stan wrzenia przez dalsze 6 godzin.Roztwór traktuje sie nastepnie woda, po czym rozcienczonym kwasem#solnym. Po zalkalizowa- niu lugiem sodowym ekstrahuje sie eterem i od¬ parowuje rozpuszczalnik pod zmniejszonym cis¬ nieniem, otrzymujac 4,5 g 10-(3'-dwumetylo- ami'no-r-propylo)-3-metylotiofenotiazyny desty- — 3 —lujacej pod cisnieniem 0,2 mm slupa rteci w temperaturze okolo 206—218 °C.Odpowiadajaca sól chlorowodorowa, krystali¬ zuje z mieszanimy acetonu i eteru i topi sie w temperaturze 160 °C.Odpowiadajacy pikrynian, przekrystalizowany z acetonu posiada temperature topnienia 135°C.S^metylotiofenotiazyne otrzymuje sie przez cyklizacje za pomoca siarki 3nmetylotiod'wufe- nyloaminy, która destyluje pod cisnieniem 0,12 mm slupa rteci w temperaturze okolo •160—186°C i posiada temperature topnienia 58°C. 3-metylotiodwufenyloamine otrzymuje sie przez dekarboksylacja 2-karboksy-3'-metylotio- dwufenyloaminy o temperaturze topnienia 140—141°C.Przyklad II. 4,9 g 3-metylotiofenotiazyny i 0,88 g amidku sodowego ogrzewa sie do wrze¬ nia przez 24 godziny w ksylenie z1 3 g 3-dwuime- tyloamino-2-metylo-l-chloropropanu. Otrzymana zawiesine traktuje sie jak w przykladzie I i otrzymuje sie ostatecznie 4,6 g 10-(3'-dwume- tyloamino-2'-metylo-l'- propylo) -3-metylotiofe- notiazyny o temperaturze topnienia 88—89°C.Odpowiadajacy pikrynian, przekrystalizowany z etanolu, posiada temperature topnienia 145°C.Przyklad III. 4,9 g 3-metylotiofenotiazyny o temperaturze topnienia 136°C ogrzewa sie do wrzenia przez godzine z 0,88 g amidku sodo¬ wego w 50 ml ksylenu bezwodnego. Do otrzy¬ manej zawiesiny dodaje sie 3,94 g 3-(4'-metylo- piperazynylo)-l-chloropropanu rozpuszczonego w 75 ml ksylenu bezwodnego i ogrzewa pod chlodnica zwrotna przez 4 godziny. Roztwór przemywa sie nastepnie woda, po czym eks¬ trahuje sie go rozcienczonym kwasem solnym.Po zalkalizowaniu za pomoca lugu sodowego ekstrahuje sie eterem i odparowuje rozpuszczal¬ nik pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymuje sie 4,4 g 3-metiylotio-10-)-3'-(4''-metylopiperazy- nylo)-propylo)-fenotLazyny wrzacej w tempera, turze 250—256°C pod cisnieniem 0,1 mm slupa rteci. Odpowiadajacy dwuchlorowodorek prze¬ krystalizowany z mieszanLny acetonu i eteru posiada temperature topnienia 220°C (z rozkla¬ dem). Odpowiadajacy dwupikrynian przekry¬ stalizowany z mieszaniny acetonu i izopropano- lu posiada temperature topnienia 252—253°C.Postepujac w analogiczny sposób mozna otrzymac: 3-metylotio-10-(2'-dwume1yloamino- propylo)-fenotiazyne wrzaca w temperaturze 202—206°C pod cisnieniem 0,2 mm slupa rteci; chlorowodorek posiada temperature topnienia 205—206°C, pikrynian — 190°C; 3-metylotio-10- (3'-pyrollidynopropylo) -fenotia- zyne wrzaca w temperaturze okolo 261 °C pod cisnieniem 0,9 mm slupa rteci; odpowiedni chlorowodorek posiada temperature topnienia 161°C.Przyklad IV. 13,7 g (3-metylotio-10-fcna- tiazynylo)-karboksylanu 3'-(4"^metylopiperazy- nylo)-2/-metylopropylu rozpuszczonego w 60 ml ortodwuchlorobenzenu ogrzewa sie przez 5 go¬ dzin do wrzenia az do ustania wydzielania sie dwutlenku wegla. Po oziebieniu dodaje sie 60 ml eteru, przemywa woda i ekstrahuje kwa¬ sem solnym 10%-owym. Nastepnie alkalizuje sie roztwór za pomoca lugu sodowego (d = 1,33) i ekstrahuje eterem. Po wysuszeniu wyciagu eterowego nad siarczanem sodowym bezwQd- mym i oddestylowaniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskuje sie 11,25 g .surowej zasady.Przez dodanie roztworu etanolowego kwasu maleinowego otrzymuje sie po przekrystalizo¬ waniu 12,7 g kwasnego dwumaleinianu 3-mety- lotio-10- (3'-(4"-metylopiperazynylo) -2'-metylo- propylo)-fenotiazyny o temperaturze topnienia 199°C.Ester wyjsciowy, którego dwuchlorowodorek posiada temperature topnienia okolo 225°C, mozna otrzymac przez ogrzanie w toluenie 3-(4'- metylopiperazynylo)-2-metylopropanolu z chlor¬ kiem kwasu (3-metylotio-10-fenotiazynylo)-kar- boksylowego o temperaturze topnienia 125°G.Kwas ten otrzymuje sie dzialaniem fosgenu na 3-metylotiofenotiazyne w toluenie w obecnosci pirydyny.Przyklad V. 12 g (3-metylotio-10-fenotia- zynylo)-karboksylanu 4', 3'-bis-(dwumetylo- amino)-2'-propylu o temperaturze topnienia 103—104°C ogrzewa sie przez 3 godziny do wrzenia w 60 ml ortodwuchlorobsnzenu, a pro¬ dukty reakcji traktuje sie jak w przykladzie I.Uzyskuje sie 10,25 g surowych zasad izomome- rycznych.Po dodaniu roztworu kwasu fumarowego w etanolu do roztworu tych zasad w tym sa¬ mym alkoholu otrzymuje sie, po przekrystali- zowaniu z etanolu, 6 g obojetnego fumaranu 3- -metylotio-10-(2/, 3'-bis-dwumetyloaminopropy- lo)-fenotiazyny o temperaturze topnienia 198°C.Ester wyjsciowy mozna otrzymac jak w przy¬ kladzie II, stosujac l,3-bis-(dwumetyloamino)-2- -propanol.Przyklad VI. 4,6 g 3-metylotio-10-(3'-to- sylooksypropylo)-fenotiazyny rozpuszczone w 42 ml bezwodnego toluenu ogrzewa sie w 4,3 g czystej etyloaminy, w autoklawie, do tempera¬ tury 100—110°C. Po oziebieniu, uzyskana kry¬ staliczna zawiesine rozciencza sie 100 ml eteru i przemywa kilkakrotnie woda. Produkt wyeks- — 4 —irahowuje sie za pomoca kwasu solnego 10%- owego. Po zalkalizowairiu lugiem sodowym (d = l,33) i wyekstrahowaniu eterem, wysusze¬ niu roztworu eterowego nad bezwodnym siar¬ czanem sodowym i oddestylowaniu rozpuszczal¬ nika pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymuje sie 2,5 g surowej zasady.Przez dodanie roztworu kwasu solnego w ete- ;rze do roztworu acetonowego zasady uzyskuje sie 2jl g chlorowodorku 3-metylotio-10-(3'-dwu- etyloaminopropylo)-fe)iotiazyny o temperaturze stopnienia 172°C.' i 3-metylotio-10- (3'-tosylooksypropylo) -feno- tiazyne mozna otrzymac przez kondensacje w pirydynie, chlorku tosylu z 3-metyIotio-10-(3'- -hydroksypropylo)-!enotiazyna, destylujaca pod cisnieniem 0,06 min slupa rteci w temperaturze okolo 231—233°C. Ostatni zwiazek otrzymuje sie przez kwasna hydrolize 3-metylotio-10-(3'-czte- rohydropiranylooksypropylo)-fenotiazyny, uzy¬ skanej przez kondensacje w obecnosci aimidku sodowego we wrzacym ksylenie 3-czteroHydropi- ranylooksy-i- chloropropanu z 3-metylotiofeno- tiazyna.Postepuj'lc w analogiczny sposób, otrzymac mozna 3-metylotio-10- (3'-monometyloaminopro- pylo)-fen'ltiazyne, której kwasny szczawian po¬ siada tetnperature topnienia 186°C.Przyklad VII. 2,8 g 3-metyiotio-10-(3'- -amiriopropylo)-fenotiazyny rozpuszczone w 30 ml czystego dwuoksanu zobojetnia sie za po¬ moca 9,2 ml normalnego kwasu solnego. Do te¬ go roztworu dodaje sie 22,1 ml wodnego 30%-owego roztworu formolu i 0,2 g tlenku pla¬ tyny, po czym wstrzasa sie silnie mieszanine pod lekkim cisnieniem wodoru w normalnej temperaturze przez 48 godzin. Po usunieciu pla¬ tyny przez odsaczenie i po odparowaniu roz¬ puszczalnika pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskana pozostalosc traktuje sie 50 ml nor¬ malnego kwasu solnego. Nierozpuszczona po¬ zostalosc odsacza sie, a kwasny roztwór alkalizuje za pomoca lugu sodowego (d = 1,33).Po wyekstrahowaniu eterem, wysuszeniu roz¬ tworu eterowego nad bezwodnym siar¬ czanem sodowym i oddestylowaniu rozpusz¬ czalnika uzyskuje sie 0,2 gi^-metylotio-lO-CS'- -dwumetyloaminopropylo)-fenotiazyny, której. pikryniai} posiada temperature topnienia 135°C. 3-metylotio-10- (3/-aminopropylo) -fenotiazyne wyjsciowa, której kwasny szczawian posiada temperature topnienia 198°C, uzyskuje sie przez ogrzanie w toluenie do temperatury 110°C 3-me- tylotio-10-(3'-tosylooksypropylo)-fenotiazyny z nadmiarem amoniaku. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych fe- notiazyny o wzorze ogólnym COCu I B-T w którym T oznacza rodnik jedno- lub dwu- alkiloaminowy z alkilami o 1—5 atomach wegla lub tez reszte aminy cyklicznej nie¬ aromatycznej, a EL rodnik alifatyczny weglo¬ wodorowy dwuwartosciowy o lancuchu pro¬ stym lub rozgalezionym, zawierajacy 2—5 atomów wegla, przy czym rodnik ten jest podstawiony lub niepodstawiony rodnikiem A-T\ w którym A oznacza wiazanie pojedyn¬ cze lub rodnik metylenowy, zas T jest dobra¬ ny z tej .samej grupy co T, znamienny tym, ze pochodna fenotiazyny ,o wzorze ogólnym I p poddaje sie reakcji ze zwiazkiem Q, przy czym grupy P i Q sa takie, ze w wyniku re¬ akcji w polozenie 10 .fenotiazyny wchodzi podstawnik -B-T- luib podstawnik latwo za- mienialny na -B-T-.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze 3-metylotiofenotiazyne (numeracja Beilstei- na) poddaje sie reakcji z chlorkiem amino- alkoholu o wzorze X-B-T, w którym X ozna¬ cza atom chlorowca, a B i T maja znaczenie jak wyzej.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze grupy P i Q reagujac ze soba, tworza po¬ chodna o wzorze ogólnym — 5 ^6. sie która przez ogrzewanie przeprowadza w pochodna okreslona w zastrz. 1.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze amina o wzorze ogólnym H-T dziala sie na zdolny do reakcji ester o wzorze ogólnym B'-Y w którym Y oznacza reszte estru, jak atom chlorowca lub reszte estru siarkowego lub sulfonowego, a B'— rodnik weglowodorowy alifatyczny dwuwartosciowy o lancuchu pro¬ stym lub rozgalezionym, zawierajacy 2—5 atomów wegla, podstawiony lub niepodsta- wiony rodnikiem A-T' lub A-Y', przy czym Y' dobiera sie z tej samej grupy co Y, a in¬ ne symbole posiadaja to samo znaczenie co wyzej. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze aminy pierwszorzedowe lub odpowiadajace im aminy drugorzedowe poddaje sie alkilo¬ waniu znanymi metodami. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze grupy P i Q reagujac ze soba tworza pochoid- na o wzorze ogólnym, SCH, B*-CQ-T (przy czym B' posiada to samo znaczenie co B, lecz zawiera o jeden atom wegla mniej), która przez redukcje na przyklad za pomoca wodorku litu i glinu przeprowadza sie w po¬ chodna okreslona w zastrz. 1. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamien¬ na tym, ze twarzy sie pierscien SCH., za pomoca cyklizacji. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze cyklizuje sie pochodne o Wzorze ogólnym w którym RA i R2 lOiznaczaja rodniki, z któ¬ rych jeden jest atomem wodoru, a drugi rod¬ nikiem metyliotio, Hal oznacza atom chlorow¬ ca, a pozostale symbole maja znaczenie jak wyzej. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze cyklizuje siie za pomoca siarki lub jej po¬ chodnych dwufenyloamine o Wzorze ogólnym SCHr w którym B i T maja znaczenie jak wyzej. Societe des Usines Chimiques Rhón e-P o u 1e n c Zastepca: inz. Józef Felkner rzecznik patentowy RSW „Prasa" W-wa, Okopowa 58/72. Zam. 1304. Pap. druk. sat. ki. III 70 g. 100 egz. PL