£ § V ***. O Opublikowano dnia 30 maja 1958 r.£ A BIBLIOTEKA Urzedu TPcrtenlowege I POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 40808 KI. 82 a, 18 Jacobus Nolten Haga, Holandia Dr Willem Frederik Hendrik Zegers Haga, Holandia Urzadzenie do ciaglego suszenia materia ów wilgotnych, zwlaszcza chemicznie odgumowanych wlókien roslinnych Patent trwa od dnia 29 czerwca 1055 r.Wynalazek dotyczy urzadzenia i sposobu su¬ szenia wlókien.Dla otrzymania wlókien przedzalniczych z ros¬ lin lykowych, rosliny te musza byc poddane procesowi roszarniczemu. Tradycyjny proces roszarniczy jest przewlekly i wymaga duzej pra¬ cy recznej, a koncowy produkt jest nierówno¬ mierny.W procesie przemyslowym, celem jego przy¬ spieszenia, proponowano uzycie chemikaliL Ta¬ kie propozycje, nigdy jednak nie znajdowaly szerokiego zastosowania, gdyz po wymyciu che. mikalii i wysuszeniu wlókien, wlókna maja ten¬ dencje zlepiania sie. Wobec tego przed przedze¬ niem, musza byc one wpierw rozluznione, np. przez czesanie lub obróbke podobna, która jest niemozliwa bez znacznego uszkbdzenia wló¬ kien.Celem wynalazku jest podanie ekonomicznego, ciaglego sposobu suszenia, chemicznie obrobio¬ nych wlókien, przy którym otrzymuje sie nie sklejajace sie wlókna.Proces ten polega na usunieciu wody za po¬ moca odpowiedniego rozpuszczalnika, miesza¬ jacego sie z woda, i nastepnie usuwania roz¬ puszczalnika przez ogrzanie, przy czym caly procas odbywa sie w komorze gazoszczelnej.W praktyce potrzebne sa duze ilosci rozpusz¬ czalnika, wobec czego oplacalnosc procesu za¬ lezy w duzej mierze od sprawnosci, z jaka rozpuszczalnik moze byc odzyskany z masy wlóknistej.Poniewaz wskazane jest, by suszenie mialo miejsce w sposób ciagly, odzyskiwanie rozpusz¬ czalnika stanowi problem zasadniczy, którego rozwiazanie podaje wynalazek.W jednym ze sposobów wedlug wynalazku, suszenie wlókien odbywa sie w komorze gazo¬ szczelnej, majacej jeden wlot i dwa wyloty.Wlot i jeden z wylotów stanowia rodzaj zam¬ kniec wodnych* skladajacych sie,znaczyn ksztaltu litery V lub-U, napelnionych ciecza i posiada¬ jacych jeden otwór na zewnatrz jj drugi otwór wewnatrz gazoszczelnej komory, ct umozliwia przenoszenie materialu wlóknistego przez plyn z zewnatrz do srodka tej komory, przy czym poziom cieczy jest dostatecznie wysoki, aby tworzyl zamknecie dla gazów.Przenosnik z tasma bez konca, oblozony mo¬ krymi wlóknami wchodzi do komory ze scianka pionowa, dzielaca te komore na dwie czesci, zamkniete ciecza, i prowadzi wlókna przez prze¬ strzen obróbcza.Przy koncu komory suszenia, wlókna sa zdej¬ mowane z tasmy i skladane do jednego lub paru zbiorników, po czym tasma opuszcza komore przez wylotowy przepust z ciecza.Zbiorniki, w których zbieraja sie wlókna, mo¬ ga byc odgrodzone od komory obróbczej i po¬ siadaja urzadzenia, pozwalajace na usuwanie osuszonych wlókien. , W jednym rozwiazaniu urzadzenia wedlug wynalazku, tasmy przenosnikowa lub inny na¬ rzad, oblozony masa wlóknista do obróbki, weno. dzi do gazoszczelnej komory przez przepust z ciecza, analogiczny do zamka wodnego, i prze¬ nosi wlókna stopniowo przez jeden lub pare zbiorników z rozpuszczalnikiem, mieszajacym sie z woda, i dluga suszarke komorowa, na koncu której przenosnik zostaje rozladowany. Tasma przenosnika opuszcza zamknieta przestrzen przez drugi przepust z ciecza.Zanim przenosnik opusci komore suszarki, obrabiane wlókna sa zrzucane do jednego lub paru zbiorników, ustawionych w zespól i zamy. kanych oraz otwieranych w kolejnosci1.Jak tylko pewien zbiornik zostanie napelniony masa wlóknista, zamyka sie go, po czym prze¬ puszcza sie przez niego strumien goracych ga¬ zów dla usuniecia z wlókien reszty rozpuszczal¬ nika. Gorace gazy przechodza nastepnie przez jedna lub wiecej pluczek gazowych, w których odzyskuje sie reszte rozpuszczalnika.Z komory suszarki, w której moze panowac temperatura, np. okolo 56*C, odparowany roz¬ puszczalnik jest zasysany do skraplacza, gdzie czesciowo odzyskuje sie rozpuszczalnik, po czym pozostale gazy sa ponownie podgrzane I znów przetlaczane do komory suszarki w kierunku, przeciwnym do przelotu wlókna.Rozpuszczalnik, skroplony w skraplaczu, prze¬ plywa w sposób ciagly do jednego ze zbiorni¬ ków, a mieszanina wody z rozpuszczalnikiem, wytworzona w tym zbiorniku, przechodzi w spo¬ sób ciagly do urzadzenia destylacji czastkowej, otrzymujacego okresowo równiez i roztwór roz¬ puszczalnika z pluczek gazowych.Skoncentrowany rozpuszczalnik jest przeno¬ szony w sposób ciagly do zbiornika, do którego w miare potrzeby dodaje sie swiezy rpzpusz^ czalnik.Komora suszarni i1 wszystkie jej przewody oraz wymienione wyzej zborniki, tworza jedna zamknieta calosc, z której praktycznie nie moze ujsc rozpuszczalnik nawet, .gdy obrabiane wlók¬ na sa w sposób ciagly do niej dostarczane i od¬ bierane.Ponizej opisano przykladowo rozwiazanie u- rzadzenia wedlug wynalazku, przy czym fig. 1 przedstawia schematycznie przekrój podluzny pewnej odmiany urzadzenia, fig. 2 — przekrój podluzny prawej jtrony urzajdzenia, uwidocz¬ nionego na fig. 1 i fig 3 — przekrój poprzeczny wedlug linii III—III na fig. 2.Tasma przenosnika 9 wchodzi przez przepust 1 z ciecza do tunelowej gazoszczelnej przestrzeni po czym przechodzi przez otwarte zbiorniki 2, 3, 4, umieszczone blisko wlotu.Przestrzen obróbcza posiada poza tym dlugi tunel 5 suszacy, przez który przechodzi! prze¬ nosnik i na koncu którego przenosnik opuszcza przestrzen przez drugi przepust 8 (fig. 2) z cie¬ cza.: Tasma przenosnika 9 jest wyposazona w po¬ ziome pary listew 7, zamocowanych na niej po¬ przecznie w odleglosci okolo 25 cm jedna para od drugiej i okolo 7,5 cm jedna listwa od drugiej w kazdej parze.Przy koncu tunelu suszarni (fig. 2) znajduje sie drugi przenosnik tasmowy 6 z szczekami 21, które chwytaja przesuszone peczki wlókien, zwisajace, jak kurtyna z pozycji 22. W miejscu 23, szczeki 21 podnosza wiazki wlókien z glów¬ nego przenosnika tasmowego 9 i zrzucaja je ko¬ lejno do jednego ze zbiorników 13 (fig. 3), który w danej chwili jest otwarty.Pary szczek na przenosniku 6 sa umieszczone w takich samych odstepach, jak listwy na prze¬ nosniku 9, a przenosnik 6 porusza sie z ta sama predkoscia, co przenosnik glówny 9, przy czym kazda para szczek wchodzi miedzy pare listew 7 i tasme przenosnika 9 bez dotykania jej. Szcze¬ ki 21 kazdej pary, przechodzac pozycje 22, ta zmuszone do zblizenia sie jedna do drugiej, wbrew dzialaniu sprezyn, a gdy przejda w po- - 2 -zycje 23, gdzie peczki wlókien maja byc zrzu¬ cone na pochylnie, sa zwolnione tak, by mogly sie rozejsc I upuscic te peczki* Peczki wlókien zeslizguja sie wtedy w otwarty zbiornik 13, przy czym zbiorniki 13 sa usta¬ wione w dwóch grupach, na przemian zamyka¬ nych i otwieranych.Zbiorniki 13, w które wpadaja wlókna, moga byc zamykane od wewnatrz i sa wyposazone w wyjmowane skrzynki 27 do usuwania wysu¬ szonych wlókien.Zbiorniki 13 posiadaja urzadzenie do tloczenia przez nie goracych gazów. Przewody tych "gazów sa pokazane schematycznie w przewodzie 20.Gorace gazy opuszczaja zbiorniki przez przewo. dy 19 i zmieszane z parami rozpuszczalnika przechodza przez chlodnice 26 i pluczki gazowe 24, 25 (fig. 1), gdzie zostaja uwolnione od resz¬ tek rozpuszczalnika, i wydostaja sie na zew¬ natrz.Przez przewody 18 mozna tloczyc powietrze z zewnatrz przez pluczki gazowe.Urzadzenie posiada zawór bezpieczenstwa 29, aby w razie podwyzszenia cisnienia gazy mogly ulotnic sie przez pluczki gazowe 24, 25.Do destylacji frakcjonowanej sluzy aparat destylacyjny, oddzielajacy rozpuszczalnik w spo¬ sób ciagly z mieszaniny, doprowadzonej do nie¬ go ze zbiornika 4.Mieszanka wody z rozpuszczalnikiem, zbiera¬ jaca sie pomalu w pluczkach gazowych, jest spuszczana okresowo przewodem 31 dó aparatu destylacyjnego.Rozpuszczalnik, wydzielony w aparacie desty¬ lacyjnym, jest odprowadzany bez przerwy do zbiornika 4, tio którego swiezy rozpuszczalnik doprowadzany jest przez przewód 28.Obydwie pluczki sa polaczone przewodem 32.Wode mozna wprowadzic do nich przez prze¬ wód 30 a odprowadzac przez przewód 31.Zawór wlotowy pozwala napelnic urzadzenie gazem neutralnym, przy pomocy którego mozna prowadzic proces bez obawy eksplozji. PL