PL36940B1 - - Google Patents

Description

Sok cukrowy z buraków cukrowych czysci sie w znany sposób za pomoca wapna, kfórego do¬ daje sie w postaci mleka wapiennego, to jest za¬ wiesiny technicznego wodorotlenku wapnia w wodzie. Dodatek mleka wapiennego powoduje w soku surowym, otrzymanym z buraków, zmia¬ ny chemiczne i fizyczne, dzieki którym rózne substancje znajdujace sie w soku zostaja na skutek koagulacji lub absorbcji usuniete z roz¬ tworu cukru. Skutecznosc dzialania mleka wa¬ piennego wzrasta ze wzrostem temperatury, to tez proces prowadzi sie zazwyczaj w tempera¬ turze okolo 90° C. Wedlug znanego, ulepszonego sposobu klarowania soku dodaje sie mleka wa¬ piennego do soku nie jednorazowo w pewnej temperaturze, lecz w dwóch lub Miku porcjach, celowo w róznych temperaturach. Jest rzecza korzystna wedlug powyzszego sposobu dodawa¬ nie mleka wapiennego stopniowo malymi por¬ cjami, najpierw w ilosciach 0,2—0,3% wapna w stosunku do ilosci buraków, a pozostala reszte mleka wapiennego w ilosci 0,8 — 2,0% wapna jednorazowo, albo równiez stopniowo malymi porcjami, w lacznej ilosci zaleznej od jakosci soku oraz pozadanego stopnia oczyszczania.

Wedlug wspomnianych znanych sposobów, pierwsza czesc mleka wapiennego dodaje sie stopniowo powoli zapewniajac nalezyty przebieg reakcji miedzy malymi ilosciami wapna i sub¬ stancjami znajdujacymi sie w soku tak, aby stracic nieodwracalnie substancje koloidalne w postaci osadu odpornego na dzialanie nadmiaru wapna z dalszych porcji i zapobiec ponownemu ich rozpuszczeniu. W celu otrzymania Wata«0 osadu substancji koloidalnych oraz substancji zaabsorbowanych przez osad, jak tez z uwagi na substancje nadajace narwe (cukier zinwerto- wany i inne substancje) jest rzecza Iporzystnedodawanie pierwszej czesci mleka wapiennego w temperaturze nizszej, np. 50—55° C, natomiast dalszych ilosci, to znaczy nadmiaru mleka wa plennego, stosowanego w celu zapewnienia lep¬ szego przesaczania oczyszczonego soku oraz zwia¬ zanego z tym odpowiedniego napiecia powierz¬ chniowego, korzystnie jest dodawac w tempera¬ turze wyzszej, np. 85—95° C.

Wedlug innych znanych metod do soku suro¬ wego dodaje sie soku klarownego lub saturowa- nego, co ma na celu dalsze klarowanie za po¬ moca dodatku srodka zasadowego oraz nadmia¬ ru mleka wapiennego. Równiez wedlug innych sposobów, w których stosuje sie koagulacje w srodowisku kwasnym, np. za pomoca dwutlenku siarki lub siarczynów, konieczny jest dodatek wapna. Przy stosowaniu innych soli konieczny jest równiez pewien nadmiar tych soli lub wap¬ na.

Opisane sposoby wymagaja; odmierzania soku surowego w celu okreslenia ilosci srodka klaru¬ jacego w stosunku do ilosci soku lub buraków, zaleznie od jakosci danego soku. Przy stosowa¬ niu tych sposobów jest równiez rzecza konieczna wstepne podgrzewanie soku i mieszanie go ze srodkami klarujacymi w okreslonej temperatu¬ rze. Ponadto czas trwania reakcji wedlug zna¬ nych sposobów powinien byc dostatecznie dlugi, aby przebieg reakcji byl nalezyty. Im wyzsze wymagania stawia sie odnosnie wyklarowania soku, tym dokladniej nalezy prowadzic proces klarowania, a ponadto kazda partia soku musi byc dokladnie tak samo przerobiona, gdyz ma to znaczny wplyw na jakosc ostatecznie otrzyma¬ nego soku. Nie mozna na przyklad osiagnac do¬ brych wyników, jezeli zmiesza sie dwie partie soku, z których jedna byla traktowana za duza litoscia srodków oczyszczajacych, a druga ;za mala, mimo iz ostatecznie laczna ilosc tych srod¬ ków jest ilosciowo odpowiednia. To samo odnosi sie równiez do partii soku, z których jedna byla poddawana reakcji za dlugo, a druga za krótko.

W znanych urzadzeniach do oczyszczania soku buraczanego nie mozna przewidziec, czy wa¬ runki konieczne do osiagniecia dobrych wyników beda spelnione, gdyz w urzadzeniu tym sok przeplywa z niejednakowa predkoscia, przy czym nie zawsze styka sie nalezycie ze srodkiem klarujacym. Ponadto w znanych urzadzeniach do mierzenia i do klarowania sok styka sie w ciagu dlugiego okresu czasu z powietrzem, na skutek czego tworza sie substancje zabarwiajace ten sok. Urzadzenia te wymagaja równiez wiele ^miejsca, a z uwagi na znaczna powierzchnie ich scian blaszanych i stosunkowo duze zwierciadlo *soku, straty cieplne sa bardzo znaczne. Duze trudnosci w znanych urzadzeniach o otwartych zwierciadlach cieczy (mierniki soku, zbiorniki do klarowania) powoduje tworzenie sie piany, naj¬ obficiej wystepujacej w przypadku soku suro¬ wego, a bardzo nieznacznie w soku wyklarowa¬ nym. Otwarte zwierciadlo cieczy oraz tworzenie piany stanowi niebezpieczenstwo bakteriologicz¬ nego zakazenia soku, co równiez jest wada zna¬ nych urzadzen, przy czym czas trwania procesu jest dlugi, a warunki pracy nie sa optymalne.

Osadzanie sie stalych czastek porwanych z so¬ kiem, np. piasku z buraków i z mleka wapien¬ nego, powoduje równiez w znanych urzadzeniach tworzenie sie warstw osadu, które ograniczaja czynna objetosc naczyn reakcyjnych, utrudniaja przeplyw soku i z trudnoscia daja sie usuwac z niektórych miejsc.

Znane urzadzenia do dodowania srodka klaru¬ jacego sok maja równiez te wade, ze pomijajac nawet prymitywny i niedokladny sposób odmie¬ rzania srodka klarujacego, uniemozliwiaja nale¬ zyty doplyw tego srodka do soku w ilosciach odmierzonych, totez czesc soku otrzymuje nad¬ mierna, a czesc niedostateczna ilosc srodka kla- . rujacego. To samo odnosi sie do znanych roz¬ dzielaczy srodka klarujacego. Ponadto znane naczynia do odmierzania mleka wapiennego sa skomplikowane, a budowa ich oraz utrzymanie sa kosztowne.

Dalsza wade znanych urzadzen do klarowania soku stanowi to, ze zmiana dozowania srodka klarujacego wymaga' fachowego nastawienia urza¬ dzenia i nie daje mozliwosci sprawdzenia, czy nastawienie jest odpowiednie. W celu nalezytego nastawienia konieczna jest przerwa w pracy urzadzenia. Wada urzadzen do odmierzania mle¬ ka wapiennego lub innych srodków klarujacych jest równiez to, ze substancje wystepujace zwyk¬ le w postaci zawiesin i zawierajace drobny pia¬ sek, który przechodzi przez lapacz piasku, sprzy¬ jaja szybkiemu osadzaniu sie grubszych czastek srodka klarujacego, np. wodorotlenku wapnia z piaskiem, co powoduje zle dzialanie urzadze¬ nia do odmierzania. Srodki klarujace stosowane przewaznie w praktyce wymagaja stosowania zbiornika zapasowego zaopatrzonego w mie¬ szadlo i umieszczanego przed urzadzeniem do od¬ mierzania, gdyz dostateczny zapas srodka klaru¬ jacego pozbawionego osadu winien znajdowac sie stale w poblizu urzadzenia do odmierzenia.

Dotychczas stosowane sposoby odmierzania surowego soku w otwartych naczyniach na pod¬ stawie pomiaru objetosci maja wady wlasciwe sposobom mierzenia cieczy o otwartym zwier¬ ciadle, przy czym wady te poteguja sie na sku¬ tek tworzenia sie piany, totez wyniki takich od- — 2 —mierzen sa bledne, a stosowanie opisanych na¬ czyn pomiarowych wplywa ujemnie na ciaglosc przeplywu solcu, powodujac zaklócenie tego prze¬ plywu na skutek zmieniajacego sie opom hydro¬ statycznego.

Znane urzadzenia do odmierzania soku nie pozwalaja na obnizenie kosztów eksploatacji przez zastosowanie oszczednosci na kosztach za¬ kupu, obslugi i materialu, gdyz na skutek niere¬ gularnej pracy zdolnosc do przesaczania soku staje sie gorsza, zwieksza sie zuzycie materia¬ lów filtracyjnych, srodków klapujacych i zapo¬ biegajacych pienieniu sie oraz konieczny staje sie zwiekszony nadzór nad aparatura, prócz tego zwieksza sie robocizna konieczna do prania i na¬ prawiania plócien filtracyjnych, a przedmuchi¬ wanie przy gorszym filtrowaniu zwieksza straty soku. Ponadto pogorszenie sie procesu filtrowa¬ nia soku pociaga za soba pogarszanie sie prze¬ biegu procesu wysledzania szlamu, co wplywa ujemnie na gospodarke cieplna cukrowni. W zwiazku z tym znane urzadzenia do klarowania musza miec duza powierzchnie filtracyjna, a wiec i same urzadzenia inusza byc duze. Przy stoso¬ waniu opisanych urzadzen do pracy systemem ciaglym powstaja czesto zaklócenia w równo¬ miernosci doplywu i odplywu soku, co objawia sie w przepelnieniu zbiorników, powodujac tym samym straty soku i zmniejszajac sprawnosc dzialania urzadzenia.

Wszystkie wyzej opisane wady usuwa urza¬ dzenie wedlug wynalazku; przy czym osiaga sie polepszenie procesu klarowania soku, a wiec procesu stanowiacego najwazniejszy odcinek pracy cukrowni. Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie skladajace sie z przyrzadów do od¬ mierzania soku surowego i srodka klarujacego, do okreslania ilosci srodka klarujacego w sto¬ sunku do ilosci soku, zaleznie od jakosci prze¬ rabianych buraków, do ogrzewania soku pod¬ czas klarowania oraz do wlasciwego klarowania soku. Wymienione przyrzady z odpowiednimi pompami i podgrzewaczami tworza zamknieta i wzajemnie powiazana calosc konstrukcyjna.

Urzadzenie wedlug wynalazku jest przedstawio¬ ne przykladowo na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny widok perspektywicz¬ ny calego urzadzenia, fig. 2 — pionowy prze¬ krój kolumny do klarowania soku, fig. 3 — wi¬ dok z boku kolumny wedlug fig. 2, fig. 4 — przekrój wzdluz linii a-a na fig. 1, figi 5 — wi¬ dok z góry kolumny wedlug fig. 3, fig. 6 — prze¬ krój podluzny przyrzadu do samoczynnego od¬ mierzania i dozowania srodka klarujacego, fig. 7 — rzut poziomy jtfSyrzadu wedlug fig. 6, fig. 8 — przekrój przy££|du wzdluz linii d-d na fig. 6, a.flfs-a.w przekrój przyrzadu wzdluz UniiJ>-h na fig. 6.

Sok surowy plynie z baterii dyfuzorów prze¬ wodem 1 do narzadu dawkujacego 2 i nastepnie do pompy w podgrzewaczu pierwszego stopnia, nie uwidocznionym na rysunku. Odmierzania surowego soku i okreslanie jego ilosci koniecz¬ nej do rozrzadzania dawkowania srodka klaru¬ jacego zgodnie z wynalazkiem wykorzystuje sie celowo równiez i do rozrzadzania pracy baterii dyfuzorów. W tym celu przyrzad dawkujacy 2 wskazuje np. za pomoca impulsów elektromag¬ netycznych na indykatorze 3 ilosc soku, Jaka przeplynela od dyfuzorów i stosownie do tych wskazan reguluje sie prace baterii dyfuzorów.

Oprócz tego narzad dawkujacy 2 wysyla impulsy do licznika kontrolujacego ilosci soku i do regu¬ latora przyrzadu 4, który sluzy do dozowania srodka klarujacego, np. mleka wapiennego.

Z przyrzadu dawkujacego 2 sok surowy plynie przewodem 5 do kolumny klarujacej 6, przy czym w zaleznosci od potrzeby sok Jest ogrze¬ wany w podgrzewaczach do temperatury odpo¬ wiedniej na poczatku procesu klarowania. Do kolumny 6 sok wplywa od dolu i wyplywa u gó¬ ry przez przelew 7 w postaci zupelnie wyklaro¬ wanej (fig. 2). Kolumna 6 stanowi pojedynczy cylindryczny zbiornik o takiej pojemnosci, która zapewnia pozadany czas trwania klarowania, np. przy ciaglym klarowaniu wedlug znanych sposo¬ bów 20—30 minut. Kolumna 6 jest podzielona na pojedyncze komory umieszczone jedna nad druga, przy czym podzial na komory przepro¬ wadza sie za pomoca talerzy 8, umocowanych i uszczelnionych na obrotowym wale 9 i wysta¬ jacych ku wnetrzu kolumny, podczas gdy na wewnetrznym plaszczu kolumny umocowane sa pierscienie uszczelnione 10, siegajace w poblize walu 9 tak, ze sok przeplywa na przemian na linie zygzakowata od walu do bocznej sciany ko¬ lumny 6, po czym oplywajac z zewnatrz talerze 8 plynie ku walowi i przeplywa wzdluz niego na druga strone nastepnego pierscienia 10. Wal 9 wraz z talerzami 8 obraca sie tak, ze sok ply¬ nacy ku górze jest jednoczesnie poddany rucho¬ wi obrotowemu, przy czym nie nastepuje tu pionowe mieszanie sie soku. Im wieksza jest liczba komór w kolumnie, tym spokojniejszy jest przeplyw soku.

Proces klarowania soku nastepuje calkowicie w kolumnie 6, nawet wtedy, gdy konieczne jest, by poszczególne fazy klarowania odbywaly sie w róznych temperaturach. W tym przypadku sok z odpowiedniej komory kolumny (fig. 1) pompuje sie za pomoca pompy 14 przewodem 11do wymiennika ciepla rabujacego _ temperatu¬ re soku, np. do podgrzewacza 12 drugiego stop¬ ila, umieszczonego po2a kolumna do klarowania, a naat&nit i powroton prxewode*n J3 4© Jse- lumny I w miejscu blisko polozonym w kierun¬ ku przeplywu soku przez koluraae. Jest rzecza korzystna zaopatrzenie pompy podgrzewacza w aEtmoezynny regulator temperatury o znanej budowie, W miare potrzeby mozna zastosowac dowoioa ligzbe wy*nieimików ciepla do ehtodze- m*a tab ogrzew^Dia soku.

Aby zapobiec tworzeniu sie osadu na tale¬ rzach 1, a zwlaszcza na pierscieniach 10, tuz ptasy powierzchni pierscieni obracaja sia zgar¬ niacze 15 umocowane na wale 9. Zgarniacze 15 sa ttfewiefkie i powoduja nieznaczny tylko ruch solcu.-: -. . . W podobny sposób mozna nad talerzami 8 przymocowac do wewnetrznego plaszcza kolum¬ ny nieruchome zgarniacze proste. Osad z soku zfoiefa sie na dnie kolumny, z którego usuwa sie go, np. za. pomoca zgarniaczy 16 wedlug fig. 2, do lejów 17, z których osad przez zawór 18 prze- chodzd do lapacza 19, z którego Jest usuwany.

-W ten sposób zapewnia sie usuwanie osadu biez przerywania pracy urzadzenia, a ponadto zabezpiecza sie przed przedostaniem sie osadu do dalszych faz procesu, co mogloby powodo¬ wac znane zle skutki zatykania pomp w urza¬ dzeniu do filtrowania. 7 Aczkolwiek wyklarowany sok w górnej czesci kolumny z reguly nie tworzy piany, to jednak w przypadku przerabiania soku nadmiernie pie¬ niacego lub zlewania piany z naczynia, w któ¬ rych przeprowadza sie saturacja, tuz nad zwier¬ ciadlem soku w kolumnie 6 umieszcza sie zgar¬ niacz 20, który zgarnia piane w strone brzegów kolumny i wciska ja przez przelew 7 z odplywa¬ jacym sokiem. Przelew 7 jest tak wykonany, ze powstaje w nim wir, dzieki któremu sok pory¬ wa piane niszczac ja. Jedyna otwarta powierz¬ chnia soku w urzadzeniu wedlug wynalazku, to jest powierzchnia soku w kolumnie 6, zabezpie¬ czona jest celowo narzadem sygnalizujacym 21.

Wyzej opisana kolumna klarujaca umozliwia dodawanie mleka wapiennego i innych srodków do oczyszczania soku w dawkach dokladnie od¬ mierzonych i w okreslonych odstepach czasu, stosownie do ilosci przeplywajacego soku. Osia¬ ga Sie to w ten sposób, ze srodek klarujacy do¬ prowadza sie do pozadanych miejsc kolumny, np. do odpowiednich komór, celowo do dolnych komór, w których ruch obrotowy soku jest znaczny, a wiec w miejscach ponad talerzami, pzieki temu osiaga sie szybkie i równomierne mamHasanie srodka kJarojjcago # soku. JMalt np. oalezy doda* W % wopn* w cztartek por¬ cjach w eiagu IL minnit> wówczas pray ctiko- witym przeplywie pcrez taihiroiie wynoszacym 25 minut, pierwsza czesc (jedna czwarta) wapna dodaje sie na wysokosci 4£& caltowitej wyso¬ kosci slupa soku w kolumnie. Druga czesc— na wysokosci 8#5 itó\ W celu amtaay czarni trwa¬ nia reakcji mozna wybierac takie aok£aca do wprowadzania soku da kolumny, aby pnzepgyw od tych miejsc do przelewu trwal eaat pojadany.

W opisanym przykladzie wykonania przed- miotu wynalazku srodek Urn ujiiti ji ikijiniaimiiiii sie tdo dolnych, komór kolumny (przewodami 22—25, a w celu dodatkowego wyklarowania soku do górnych komór — praewodami 2f, 27.

Kolumna 6 jest wyposazona w tcranonwtry, kra¬ ny do pobierania prób ona inne przyrzady po¬ miarowe.

W celu unikniecia zatkania wapnem przewo¬ dów prowadzacych do kolumny 6 nie stosuje sie kolan w przewodach, a same przewody wyko¬ nuje sie o srednicy co najmniej 90 mm. Proces klarowania przeprowadza sie w jednym tylko przyrzadzie zamknietym u góry, przeto urzadze¬ nie do odprowadzania i gromadzenia amoniaku, wytwarzajacego sie podczas klarowania i groma¬ dzacego w lapaczu mgly 42, jest bardzo proste.

Kolumna 6 jest izolowana w celu unikniecia strat cieplnych.

Druga czescia skladowa, urzadzenia wwHut wynalazku jest przyrzad do odmierzania i daitr- kowania srodka klarujacego, np. mlefea wapien¬ nego. Przyrzad ten stanowi zbiornik 29 o doie pólokraglym (fig. &—9), do którego srodek kla¬ rujacy doplywa przewodem 29, a jest odprowa¬ dzany za pomoca czerpaków 30, umieszczonych na obrotowym wale poziomym 31. W przewo¬ dzie 29 umieszczony jest samoczynny regulator 32 z plywakiem 33. Czerpaki 30 wylewaja srodek klarujacy do zbiorników 34, z których odplywa on przewodami 35, 36 do zbiorników 37, 38, a z tych ostatnich przewodami 22-~27 plynie do kolumny 6. Wal 31 z czerpakami obraca sie z jed¬ nostajna predkoscia np. 6 obrotów na minute.

Istnieje koniecznosc doprowadzania róznych ilosci srodka klarujacego do róznych miejsc ko¬ lumny, przeto poszczególne grupy czerpaków maja wielkosc dostosowana do ilosci srodka kla¬ rujacego, jaka maja przelac tak, aby na jednost¬ ke czasu osiagnac najwyzszy przerób. Grupa czerpaków sklada sie z jednego lub kilfcu czer¬ paków, np. do klarowania wstepnego stosuje sie czerpaki pojedyncze, a eto klarowamii konco¬ wego— grupy z czterech czerpaków.VmKpnki i Jurtom, «* kfcfcyeh la atfadaofte te cagepafci, obtfccai*: si% ^Hasaja enrtgteznie sro«Wc klaraj*ey.

: B9egUk>w»nieilotó dod*van*ffi& srodka kJaru- jACega do poszcaefftnyth miajac kolumny prze- pc&wactea sie przes ottractoi* czerpaków 30 Wfffled&n ich osi poawwiyda {fig. 8>. Ten sposób orefiulacii rteeuje ai^ aa przyklad prz$ ©•cho¬ wania przyrzadu do ocUntezartki ora* tail*, gdzie ilosc dodawanego srodka, jest zmienna w ezasie, np, przy klarowania waiepnym, przez dodawa¬ nia wapna w ilosci 0,3%, w stosunku do ilosci buraków. Do regulowania dawek srodka klaru¬ jacego i do szybkiego nastawienia urzadzenia mozna przesuwac zbiocniki 34, do których wle¬ wa sie z góry z czerpaków srodek klarujacy, lub tez mozna te zbiorniki czesciowo .zakrywac tak, aby tylko czesc srodka klarujacego z czer¬ paków wlewala sie do tych zbiorników, a reszta splywaja ponownie do zbiornika zs srodkiem klarujacym. Przesuniecie lub zakrycie zbiorni¬ ków ^4 jest liniowo* proporcjonalne do objetosci dtJdatfttr stoodka klarujacego i moze byc* powo¬ dowane mechanicznie praez nastawienie wskaz¬ nika 30; który w* skafr 40 wykazuje ilosc doda¬ wanego dWct&a Maruj^t^o, m>. eto caiej kolum¬ ny do klarowania, w^cznie z niezmienna iloscia konieczna do klarowania wstepnego. Wskazania mogSf Byc poHane w procentach wapna w sto- swnktr der ilosci' buraków, jak to uwidoczniono na, fig. 6.

Aby osiagnac zaleznosc liniowa miedzy polo¬ zeniem zbiornika 34 lub jego pokrywy, a do¬ dawana iloscia srodka klarujacego, czerpaki 30 sa tak wykonane, ze srodek klarujacy wyplywa przez brzeg posiadajacy odpowiednia dlugosc i jest równolegly do osi walu 31. Dzieki temu srodek klarujacy wyplywa z czerpaków strumie¬ niem o pozadanej szerokosci, która mozna regu¬ lowac zmiana polozenia zbiornika 34 lub jego pokrywy.

Jezeli zachodzi potrzeba stosowania kilku zbiorników 34 lub ich pokryw przesuwanych za¬ leznie od róznych warunków klarowania, wów¬ czas moga one laczyc sie z wskaznikiem 39 ra¬ zem lub pojedynczo.

Srodek klarujacy wyplywajacy ze zbiornika 34 mozna w znany sposób dzielic na mniejsze dawki. Uzaleznienie ilosci dodawanego srodka klarujacego od ilosci przeplywajacego soku osia¬ ga sie w ten sposób, ze stosuje sie znany przy¬ rzad elektryczny do regulowania za pomoca impulsów. Urzadzenie regulacyjne tego rodzaju umozliwia zatrzymanie walu 31 przy zmniejszo¬ nym przeplywie soku przez przyrzad dawkuja¬ cy 2. Poniewaz czestotliwosc impulsów z przy- rzadu dswka^ttffr B Je*fc d*#tate€*ni* duza, przeto zatrzymywanie dodaw*tó* srodka fclaruja- c$g$ moze togrc pra4©«>wttfclon* * ta sama cz$- stotliwoseia, * wifD przerwy W dotowaniu moga byc krótki** tak* ie praktycznie biorac osiaga sie ciaglosc d©d*waai» srodka klarujacego, pro¬ porcjonalnie do ttosci soku fttrDwttge ps&eplywa- jacego przez kolumne do klarowani** Jak wopomBaana^ doplyw Arodka klttfftJ4c§Ko dat ztrfotnika 2$Jes£ iigu&oróny Mmoczjfifiie za pomoca regulatora ttt a postom cieczy w.tym zbiornika jest c^anicsocnjF pfzetóWfltn 41, dzieki cizemu; kolumn* jes$ state Jednakowo aa^toona.

Impulsy z- pszyrzadtt B d*«ka*ac^ftf pfWplyw -oku mozna wykorjpttfrJjkr^r J*fflEWflz^ftnpa re¬ gulowaniu odplywu x oddtffeto djjttttl$i* Saindist dotychczas stosowsfcnaga ftii«rt«to ólijelttft so¬ ku lub specjalnego/parz^JjM poarrtitfOweg^ który stosuje sia, obecnie Jedrasie'w wfjailfi»W3rdtofrzy- padkacik W tym ceti* stosuj* ii$ HSO&fr ttóznlk, który przeksztalca w^Jmaiane iAipuls/ i wraz z. nHrgyietn: sygosl£Ba>6^ja$iii tfddzJfciywuje w znany sposób n» aswomofcoepr któr* przei piczBstawiani0 zaworów **poa$a <*%>l?w soku z oddalala djtfazJL . >¦¦¦>* 2Ta s t r arez e n i a p a ren t ó we 1. Samoczynne urzadzenie da oczyszczania su¬ rowego soku aaftrowega, zaamt^niie* ^ci, ze posiada jedna tylko kolumne dd Klapowa¬ nia (6) podzielona na komory umieszczone jedna nad druga, przez które sok przeply¬ wa stopniowo od dolu ku górze i zaopatrzo¬ na w jednym lub kilku miejscach w zawory doprowadzajace srodek klarujacy oraz na¬ rzad dawkujacy (2) regulujacy za pomoca impulsów przy stalej predkosci obrotu kola z czerpakami ilosc dodawanego srodka kla¬ rujacego w zaleznosci od ilosci soku prze¬ plywajacego przez kolumne (6). 2. Urzadzenie wedlug zastrz. l, znamienne tym, ze komory sa utworzone przez pelne tale¬ rze (8) i pelne pierscienie (10), które sa umo¬ cowane na przemian na wale (9) i na plasz¬ czu kolumny (6), przy czym od miejsca ich umocowania przy wale talerze (8) siegaja prawie do plaszcza kolumny (6), a pier¬ scienie (10) siegaja od miejsca ich umoco¬ wania przy plaszczu kolumny (6) prawie do walu (9). 3. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—2, znamienne tym, ze nad talerzami (8) umieszczone sa zgarniacze nieruchome, a nad pierscieniami (10) zgarniacze ruchome (15), które obraca- — 5 —jac sie z walom (91 .powoduja nieznaczny . tylko ruch solcu. v 4. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—3, znamienne tym, ze w dole kolumny (5) umieszczony jest lej (17), z którego osad zbierajacy sie na dnie kolumny przechodzi przez zawór (18), do lapacza (19), posiadajacego otwór do oprózniania 5. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—4, znamienne tym, ze przy zwierciadle soku umieszczony jest zgarniacz piany (20), skladajacy sie z ra¬ mion, które rozprowadzaja piane wzdluz obwodu zbiornika (6), wprawiajac ja w ruch obrotowy, dzieki któremu piana przedostaje sie do przelewu (7) soku, 6. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—5, znamienne tym, ze przelew (7) jest wykonany w po¬ staci rynny z otworami w dnie, dzieki cze¬ mu powstaje wir porywajacy piane. 7. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—6, znamienne tym, ze kolumna do oczyszczania soku (6) ,. Jest ponad zwierciadlem soku zamknieta ViJL.^i wyposazona w lapacz mgly (42) do chwy- ^- tania par amoniaku oraz w narzad sygna¬ lizacyjny (21) wykazujacy poziom soku. 8. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—7, znamienne tym, ze w plaszczu kolumny do klarowania (6) umieszczone sa zawory do odprowadzania soku do podgrzewacza (12) oraz zawory do ponownego doprowadzania soku do kolum¬ ny (Q. 9. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—8, znamienne tym,, ze posiada osadzone obrotowo czer¬ paki (30), które czerpia srodek klarujacy ze zbiornika (28), przy czym stosuje sie taka liczbe grup czerpaków, na ile czesci ma byc .podzielony srodek klarujacy, a poszczególne pojemnosci grupy czerpaków odpowiadaja najwyzszej wymaganej ilosci srodka dodawa¬ nego w danej grupie. 10. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—9, znamienne tym, ze posiada zbiorniki (34) na srodek klarujacy osadzone przesuwnie wzgledem strumienia cieczy wylewanej z czerpaków (30), tak iz chwytaja tylko pozadana czesc strumienia srodka klarujacego. 11. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—10, znamienne tym, ze zbiorniki (34) sa zaopatrzone w po¬ krywy, które sa osadzone przesuwnie, tak iz z czerpaków do zbiorników wlewa sie tylko taka ilosc cieczy, jaka jest konieczna. 12. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—11, znamienne tym, ze posiada narzad do przesuwania zbiorników (34) lub ich pokryw, przy czym narzad ten jest wyposazony we wskaznik (39) wykazujacy ilosc dodawanego srodka klarujacego na skali (40).

Yiktor Koran Alois Dolinek Zastepca: Kolegium Rzeczników Patentowych.D»'6fttm Arlcfl ,^r.-,—L«l—_^*iDó-oftUu pttentowcga nr'3BM(T Ark. 2 Fig. 2 a jjjjili \\flAM &F- ll\U O !\\*\x »\V xx~ K t) L_^ J A 4£ •» .» FllM a o l tt o Fty 5Do opisu patentowego nr 86040 Ark. 3 Fig. 9 ..Prasa" Stalinogród 4750 — 25.3.54 — R-6-9570 — 120.