Jest rzecza znana, ze do wytwarzania kontak¬ tów do, syntezy Fischer Tmopscha uzywa sie jako nosnika ziemi okrzemkowej. Tego rodzaju kataliza¬ tor jest jednakze miekki i (ziarno jego niszczy sie przy wstrzasach mechanicznych. Przy transporcie, napelnianiu i wypróznianiu pieców kontaktowych itd. znaczna czesc ziaren rozpada sie; na pyl, co powoduje znaczne trudnosci i niskie wydajnosci.Gaz w piecach nierównomiernie napelnionych nie moze sie równomiernie rozdzielic. Obciazenie ga¬ zem w niektórych miejscach jest znacznie nizszei co po/wódujie przegrzanie tych miejsc i dalszy roz¬ pad ziarna.Wypróznianie tego rodzaju pieców jest niezwykle trudne.Próbowano równiez stosowac szklo wodne albo zel krzemionkowy jako nosnik. Tego rodzaju kon¬ takty sa twarde, tworza latwo krzemiany z ka¬ talitycznie skutecznym skladnikiem i wydajnosc ich szybko spada. r Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwa¬ rzania twardych kontaktów do syntezy Fischer— Tropscha. W tym celu zel krzemionkowy nalezy gruntownie uwolnic od wszelkich soli i innych skladników zanieczyszczajacych,, Ponadto nalezy go w stanie swiezym, a wiec w stanie wodnistym, zmieszac ze skladnikami metalowymi kontaktu lub z ich tlenkami. Metale kontaktowe lub ich swiezo stracone tlenki musza byc uprzednio równiez uwol¬ nione od zanieczyszczen, soli itd. Nastepnie laczy sie je z zelem krzemionkowym przez intensywne mieszanie mozliwie w stanie wilgotnym, np. przez mielenie.Przyklad I. Do 100 cm3 technicznego roztwo¬ ru szkla wodnego o 380—400 Be dodaje sie 1100 cm3 wody oraz 5/5%—owego kwasu azotowego do wy¬ tracenia zelu krzemionkowego* Otrzymany zel za¬ lewa sie kilkakrotnie woda i za kazdym razem za- gotowuje sie, odsacza, wyciska, dopóki próbka nie przestanie wykazywac reakcji na azotan z dwufenyloamina.Azotany kobaltu, magnezu i toru rozpuszcza sie w 400 cm3 wody tak, by roztwór ten zawieral,w przeliczeniu na tlenki, kobaltu —15 g, magneza —1,5 g i toru — 0,75 g. Wodorotlenki tych metali straca sie na goraco roztworem 40 g sody w 400 cm3 wody, poczym plucze sie dwoma litrami wo¬ dy. * Otrzymany zel krzemionkowy oraz wodorotle¬ nki metali miesza sie l woda na papke i miele sie w ciagu okolo 1 godziny w porcelanowym mlyn¬ ku. Po' dokladnym wymieszaniu kontakt suszy sie w temperaturze 110°C, ogrzewa przy dostepie powietrza do 500)°C i redukuje wodorem w 380oC.Przyklad II. Do 38 cm3 roztworu szkla wod¬ nego o 380—400 Be dodaje sie wody do 350 cm3 oraz kwasu azotowego do wytracenia zelu krzemion¬ kowego. Nastepnie oczyszcza sie jak w przykla¬ dzie I. Zel sam miele sie w stanie mokrym.Do tej samej ilosci azoitanu kobaltu, magnezu i toru, jak w pirzykladizie I dodaje sie 15 g ziemi okrzemkowej, wytraca sie wodorotlenki metali i oczyszcza odsaczone tlenki, miesza sie z 1 litrem wody i laczy z zelem krzemionkowym. Do uzys¬ kania doskonalej trwalosci produktu koncowego wskazanym jest by, mieszanine poddac cisnieniu przy odsaczaniu. Nastepnie katalizator suszy sie przy temperaturze 110°C, rozdrabnia, ogrzewa do 500°C i redukuje wodorem przy 3800C.Kontakty wyprodukowane tym sposobem wy¬ kazuja po redukcji wodorem te sama, a nawet jeszcze wieksza aktywnosc niz kontakty zwykle stosowane w przemysle i pracuja równie dobrze przy normalnym jak i podwyzszonym cisnieniu.Szczególna zaleta tych kontaktów jest, iz w przeci- wiensitwiie do- katalizatorów z ziemia okrzemko¬ wa jako nosnikiem^ po redukcji sa mniej samo¬ zapalne lfub nie sa nimi woale. Katalizatory koba¬ ltowe wedlug wynalazku nie maja koloru gra¬ natowego', jak zwykle stosowane, lecz brunatno czarny* Okres aktywnosci jak i temperatura pracy katalizatorów wedlug wynalazku jest taka sama? jaka posiadaja znane katalizatory z ziemia okuzemkowa. PL