Wynalazek dotyczy nitrofuranu i podaje ulepszony sposób wytwarza semikarbazonu alde¬ hydu 5-nitro -#-furanowego.Semikarbazony aldehydów wytwarzano do¬ tychczas przez reakcje aldehydu z chlorowodor¬ kiem semikarbazydu w roztworze zbuforowanym sola taka, jak octan sodu. Zastosowanie tego sposobu do wytwarzania semikarbazonu aldehy¬ du 5-nitro -2-furanowego wymaga wytworzenia / aldehydu 5-nitro-£-furanowego. Osiaga sie to przez hydrolize dwuoctanu 5-nitro-furfuralu.Wytwarzanie dwuoctanu 5-nitrofurfuralu jest znane [Gilman i Wright J. A.C. S. 52, 2550, 41.65, (1930)}.Hydrolize tego zwiazku opisal Gilman w J.A.CS. 52, 2552, (1930). Hydroliza wymaga zasto¬ sowania 35%-owego kwasu siarkowego w wyso¬ kiej temperaturze w obecnosci dwutlenku wegla.Produkt hydrolizy wyciaga sie stosunkowo ' du¬ zymi ilosciami eteru, wyciagi eterowe osusza, a rozpuszczalnik usuwa przez destylacje. Otrzy¬ muje sie brunatny produkt, który oczyszcza sie . przez destylacje i krystalizacje w warunkach wymagajacych wielkich ostroznosci. Wydajnosc produktu wynosi okolo 75%.Obecnie stwierdzono, 'ze dwuoctan 5-nitrofur¬ furalu mozna bezposrednio poddawac reakcji z chlorowodorkiem semikarbazydu, otrzymujac semikarbazojn aldehydu 5-nitro-^-furanowego.Wobec tego hydroliza dwuoctanu 5-nitrofurfu¬ ralu, jako osobne stadium, moze byc pominieta.Wynalazek usuwa znaczne koszty dotychcza¬ sowego sposobu, pozwala zaoszczedzic czas potrze¬ bny do zhydrolizowania dwuoctanu 5-nitrofurfura¬ lu, a jednoczesnie pozwala otrzymywac znacznie wyzsza wydajnosc semikarbazonu aldehydu 5-ni- troT£-furanowego. , Zgodnie z wynalazkiem dwuoctan 5-nitrofur¬ furalu oraz chlorowodorek semikarbazydu miesza sie i ogrzewa w obecnosci wody i katalizatora, przy czym tworzy sie semikarbazon aldehydu 5-nitro-£-furanowego.Jako katalizator stosuje sie mocny kwas mine- , ralny, najkorzystniej siarkowy. Innymi kwasami, które mozna uzyc, sa kwas azotowy, solny i fosfo¬ rowy. Stezenie kwasu w mieszaninach reakcyj-nych moze byc bardzo male. Stwierdzono, ze lagod¬ ny przebieg1 reakcji mozna osiagnac juz w obec¬ nosci zaledwie 1% katalizatora, zaleca sie jednak stosowac okolo 5% katalizatora. Katalizatora do¬ daje sie do odpowiedniej ilosci wody, jaka jest po¬ trzebna do rozpuszczenia uzytego chlorowodorku semikarbazydu.Do roztworu chlorowodorku semikarbazydu w wodzie dodaje sie dwuoctanu aldehydu 5-nitro-£- furanowego, poczym calosc ogrzewa sie, miesza¬ jac, do temperatury 80 — 90o C. W tej tempera¬ turze rozpoczyna sie reakcja, poczym zachodzi ona dalej bez ogrzewania z zewnatrz. Reakcje mozna rozpoczynac w temperaturze 90°C, lecz w tym przypadku jest ona zbyt energiczna i trudna do kontrolowania. Po zakonczeniu reakcji temperatu¬ ra mieszaniny reakcyjnej opada ponizej 75°C.Wtedjar mieszanine reakcyjna mozna ostudzic i przesaczyc.Stwierdzono, ze reakcja przebiega latwiej w obecnosci alkoholu etylowego. Dodatek okolo 1 cze¬ sci alkoholu etylowego na 8 czesci wody daje dob¬ re wyniki.Przyklad ponizszy obrazuje praktyczne wyko¬ nanie wynalazku.Przyklad. W 5 litrowej kolbie zaopatrzonej w mieszadlo, termometr i chlodnice zwrotna mie¬ sza sie 1700 cm3 wody 200 cm3 alkoholu etylowego i 100 cm3 (184,0 g) kwasu siarkowego. Do tego roztworu (Jodaje sie nastepnie 111,5 g chlorowo¬ dorku semikarbazydu i 243 g dwuoctanu 5-nitro- furfuralu. Calosc ogrzewa sie mieszajac w kapieli wodnej do temperatury 85°C. Nastepnie przerywa sie ogrzewanie i stale mieszajac pozwala zachodzic reakcji do chwili kiedy temperatura opadnie do 75°C (wymaga to okolo 1 godziny), po czym mie¬ szanine reakcyjna studzi sie do 20°^ i odsacza.Otrzymane krysztaly przemywa sie 800 cm3 zim¬ nej wody, a nastepnie 200 cm3 alkoholu etylowego.Krysztaly suszy sie w temperaturze otoczenia w ciagu V2 godziny, a nastepnie pozostawia w tem¬ peraturze 50°C do nastepnego dnia. Wydajnosc produktu wynosi 194 g czyli 98%. PL