PL3270B1 - Sposób nadawania zaprawie, cementowi i betonowi zdolnosci zupelnego nieprzepuszczania wody oraz znacznie powiekszonej zdolnosci przywie¬ rania i predkiego wiazania. - Google Patents

Description

Przy wykonywaniu robot wodnych* o- susiziainiilach i (podobnych pracach okazuje sie zwykle brak pewnego zupelnie niejyrze- puszczaijacego wody materjalu. Znane do¬ tychczas dodatki w celu uczynienia zapra¬ wy niieprzepuszczaJjaca1 Wody sa prawie bez wyjatku polaczone ze szkodlliwemi dziala¬ niami! ubocznemi, które odejmuja ikn war¬ tosc praktyczna. Zwykle towarzyszace tym dodatkom zjawiska polecaja na uszkodze¬ niu pierwotnej jakosci zapralwy albo ce- meinitu i w wyst^powainiu rys. Np., wpro- wadzoaia jako dodatek smola, nawfet w tym wypaidiku, gdy jest stosowana w postaci emjullsijil, wywoluje stalle ziuaiczne zmniejsze¬ nie wytrzymalosci ii przywierania, nie mó¬ wiac o innych mniej waznych wadach.Wykonanie robót wspomnianego rodza¬ ju wymaga wlasnie materjalu, który obok calkowitej nieprzepuszczalnosci wykalzuje wspomnilalne wlasciwosci co naljmnieij o nor¬ malnej sile.Dotychczasowe niepowodzenia sa spo¬ wodowane jeszcze ta okolicznoscia, ze na¬ wet zupelna nibprzepuszczalnosc wody nife wystarcza do tego, zeby uczynic zaprawe i cement odpowiedhiemi do wykonywania takich robót. Osuszalnie, jak np. zatakniei- cie wody w tunelach albo szybach, albo u- szczelniianie znajdujacych sie pod cisnie¬ niem wody poimiletsizczen i podobne pralce, daja sie wykonywac tylko takiemu materjai- lajmi!, które obok wspomnianych wiasciwo^ sci posiadaja jeszcze wlaJscilwosc nad-zwyczajnie, szybkiego wiazania ii osiagania w bardzokrótkim! czalsle prawie calkowitej wytrzymalosci. Wykonywanie zaimykan wt- dy ii mldmiurowania zajjpmioca zwyklego ce¬ mentu nie odpowiadaja celowi, gdyz woda zwykle przenikaj przed zwiazaniem cemen¬ tu, a! przy nibdostateczneni przywieraniu materjal uszczelniajacy zostaje splólkany i nfeprzepusziczalnosc wody traci w tych wa¬ runkach wszelka wartosc. Mylne jest roz¬ powszechniona mniemanie, jakoby powolne wiazanie stanowilo ceche doWoci cetnentu. , t Ustalono obecnie, ze masom zaprawy, % $*\ X% cementy| betotou mozna nadlac zupelna nie- przepttszfcz^nosc w&dy'i \rszelki£ potrzeb¬ ne do wykonania robót uszczelniajacych, bu¬ dowli wodnych i podobnych celów wlasci¬ wosci, ai szczególnie zwiekszonego przywie¬ rania1 i predkiego wiazania, przez zastosowa¬ nie zamiast wody do zarabiania roztworu wodorotlenku alkalicznego o 1CP — 45° Be.Wodorotlenek potasowy wywoluje obok zupelnej nieprzepuszfczalnosci bardzo znacz¬ na twardosc i wytrzymalosc, znaczne po¬ wiekszenie zdolnosci przywierania i przy¬ spieszonego wiazania.Dzialanie wodorotlenku sodoKyego róz¬ ni sie od dzialania wodorotlenku potaso¬ wego glównie tern, ze twardosc i wytrzy¬ malosc powieksza w mniejszym stopniu, wiazalnie wymaga dluzszego czasu, nato¬ miast powiekszenie zdolnosci' przywierania jest jeszcze znaczniejsze.Przy wiekszosci prac uszczelniajacych daje lug potasowy zajdawalniajaice pódl kaz¬ dym wzgledem rezultaty. W tych wypad¬ kach, gdy osiagniete zajpomoca wodorotlen¬ ku potasowego przywieranie jest jeszcze niewystarczajace, wskazane jest dodawanie malej •ilosci tlenku sodbwego, a mianowi¬ cie 2 — 1% lugu potasowego. Zastosowa¬ nia tego srodka wskazane jest tylko w tych wypadkach, ^dy powolne wiazalnie nie sta¬ nowi przeszkód.Dzialanie roztworu wodorotlenku pota¬ sowego daje sile wzmocnic przez dodatnie przynajmniej jednej z ponizszych substan- cyj: koksu, cukru, soli potasowych, dlwu- tlenku - manganu. Substacje te wskazane jest wprowadzac do roztworu wodorotlen¬ ku potasowego w posllaici pylu, albo rozpu¬ szczac w nim< ale moga one byc równiez domieszane do suchego wapna, mieszaniny wapna i piasku, cementu, mieszaniny be¬ tonowej.Koks wplywa dodatnio na zdolnosc przywierania. Godne uwagi jest, ze, w przeciwienstwie do maizil, nie wywoluje on szkodliwych dzialan ubocznych; powinien byc uzywany najwyzej w ilosci 5% wagi roztworu wodorotlenku alkalicznego.Cukier i sole alkaliczne, stosowane w stosunku IY2 — 3%, powiekszaja równfez zdolnosc przywierania i wywieraja korzyst¬ ne dzialainfe na zdolnosc twardnienia.Dwutlenek manganu powieksza wszyst¬ kie wartosciowe wlalscilwiosci zaiprawy i ce¬ mentu. Najwieksza dopuszczalna ilosc wy¬ nosi okolo 15% roztworu wodorotlenku potasowego.Powyzsze specjailne dodatki moga byc stosowalne oddzielnie albo grupami.Wybór alkalicznego srodka i koncentra¬ cja roztworu, jak równiez stosowanie jed¬ nego ailbo kilku ze wspomnianych dodat¬ ków zalezy z jednej strony od kazdorazo¬ wych warunków, a z drugiej od rodzaju ce¬ mentu i od znajdujacej sie w rozporzadze¬ niu wody.Niniejszy sposób umozliwia wytworze¬ nie zaprawy, cementu i betonu, wolnych od wspomnianych we wstepie wad i nada¬ jacych sie db wykonywania trwalych robót wodnych, trudnych osuszan i podobnych celów. PL

Claims (5)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób nadawania masom zapraWy, cementu i betonu zdolnosci zupelnego nie- przepuszczania wody oraz znacznie po¬ wiekszonej zdolnosci przywierania i wla¬ sciwosci nadzwyczaj predkiego wiazania, — 2 —znajmieniny tern, ze do zarabiania roztworu zastosowano zaimiast wody wodorotlenek alkaliczny o 10° —A5&. Ba. —
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamilen- ny tern, ze dodaje sie lugu potasowego al¬ bo mieszaniny lugu potasowego ii sodowego, zawierajacej okolo 2 — 1% tlenku sodo¬ wego.
3. 3. Wykonanie sposobu wedlug zastrz. 1, ztoamfenne tern,, ze do masy zaprawy, ce¬ mentu albo betonu dodajje sie oprócz wo¬ dorotlenku alkalicznego jeszcze jednej al¬ bo kilku z substancji, jak koks smolowy, cukier, sole potasowe, dwutlenek manganu,
4. 4. Wykonanie sposobu wedlug zastrz. 1 ii 3, znamienne tern, ze jedna albo kilka ze wspomnianych w zaisitrzi. 3 suibstamcyj w stanie rozpylonym jest wprowadzona do razftwloffu wodorotlenku ajlkaJlibztnego allbo w nim rozpuszczona.
5. 5. Wykonanie sposobu wedlug zastrz. 1 i 3, znjaJmieiniwe tern, ze jedna' allbo killka zie wspomnianych w zastrz, 3 substancyj w stanie rozpylonym zostajje domieszana do suchej mieszaniny wapna i piasku, ce¬ mentu albo betonu. Kalspair Wilnkler. Zastepca: M. Brokmaa^ rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL