Wszystkie róznorodne klódki maja ten ogólny brak, ze skobel, na który sie je zai- wiesza, jak równiez czesc klódki, chwytai- jaca za takowy, sa latwo dostepne i moga byc przeciete lub wyrwane. Drugim wa¬ runkiem, jakiemu winna odpowiadac dobra klódka, jest trudnosc dobrania klucza. Jak pod pierwszym, tak i pod drugim wzgledem nizej opisana klódka usuwa wady obecnie stosowanych klódek.Przedstawiona jest ona na zalaczonym rysunku na: Fig. 1 — w przekroju podluznym, fig. 2 — w przekroju poprzecznym, fig. 3 — w widoku zgóry, fig. 4 — w tymze widoku przy innem zastosowaniu klódki, fig. 5—przedstatwia powiekszony prze¬ krój zamku klódki.Sklada sie ona z nastepujacych czesci: kadluba a w ksztalcie skrzynki ze zgrubie¬ niami ax i a2, przykrywaijajcego zupelnie skoble z, umocowane w drzwiach, z rygla b i mechanizmu zamykajacego. Podlstawa korpusu winna byc przystosofWaina do po¬ wierzchni czesci zamykanych, np. na fig. 3 podstawa jest prosta, na fig. 4 ma ksztalt kata prostego. Rygiel b moze byc okra¬ glym jak na rysunku, lub prostokatnym; koniec jego jest zatoczony. Przechodzi on przez zgrubienie a± korpusu a i wchodzi swem zatoczeniem w drugie zgrubienie a2, w którem osadzona jest sprezyna c, wy¬ pychajaca rygiel nazewnatrz. W zgrubie¬ niu a± jest przytwierdzony trzpien f, wysta¬ jacy koniec którego wchodzi w podluzny kanal b1 rygla b i zapobiega obracaniu sie rygla kolo swej osi (to ostatnie urzadzenieprzy ry Zewnetrzna plaszczyzna rygla fr, gdy jest on wlcilsniiety w korpus a, tworzy jedna powierzchnie z korpusem. Wjpoblfeu tej plaszczyzny rygiel b posiadla cylindryczne wglebienie b2. Sluzy ono do jego zajmknie- cia zapomoca specjalnego mechanizmu. Ten ostatni sklada1 sie z trzpienia g o ksztalcie walcowym, dolny koniec którego jest dó- paJsowany do otworu 62 rygla &. Powyzej walcowej czesci trzpien g posiada okragla plytke g19 stanowiaca jedna z nim calosc, ' z^opa&zena zel^em g2f mogacym przesuwac sleiwgóre liiad^l w odpowiednim podluz¬ nym rowku w zgrubieniu a±. Powyzej plyt¬ ki1 tej trzpien jest nagwintowanym. Jest on umieszczony V zgrubieniu ax korpusu a w przytwierdzonej do tego ostatniego zapo¬ moca srubki m tulei h, która za posredinic- twem drugiej tulejki k i sprezyny n, cisna¬ cej na plytke g1$ przyciska trzpien g do ry¬ gla b. Wyzej wspomniana! tuleja h posiada stozkowe wydrazenie hx; dolna jej po¬ wierzchnia h2 jest karbowana lub pokryta drobnemi zabkami!, naidajacemi jej szorst¬ kosc. RównJie szorstka jest górna! po¬ wierzchnia ki kolnierza tulejki k, Wchodza¬ cego miedzy zWoje sprezyny n. Górna kra¬ wedz tulejki1 k, nagwintowanej z zewnatrz wzglednie z wewnatrz, zaopatrzona jest w zeby. Do otwierania klódki sluzy klucz sztarfcowy x o wymiarach ze- wtnetrzjnych powierzchni], odpowiadaja¬ cych Wymiarom wewnetrznym tulei h, z o- twcfrem, wewnatrz nagwintowanym gwin¬ tem takim, jaki ma' trzpien g, z uzebieniem nai koncu, odpowie dniem db uzebienia tu¬ lejki k. W celu otwarcia klódki nalezy wlo¬ zyc klUtz x w tuleje h i tam go obrócic.Dzieki nacieciom na koncu klucza, zazebia¬ jacym sie z takiemiz nacieciami na górnej krawedzi! tulei k, tai ostatnia zostaje równiez wjfrttwadzona W ruch obrotowy, który powo¬ duje wkrecenie sie jej na trzpien g (obraca¬ niu sie tego o&tatefego wokolo sWej osi zaipo- biega zab g2, posuwajacy sie w podluznym roWku). Gdy koniec trzpienia g wzniesie sie nad powierzchnia tulei k, gwintowany otwór w 'kluczu wkreca sile na gwint trzpienia i po¬ wódki je wyciaganie jego z otworu 62 rygla b. Po zupelnem wyjsciu trzpienia g z o- tworu b2, sprezyna c wypycha zupelnie ry¬ giel b, co powoduje otwarcie klódki. Z o- twartej klódki klucza wyjac nie moznal Za¬ mykanie klódki uskutecznia sie przez obra¬ canie klucza w odwrotna strone do chwili, gdy wyzwoli sie on z polaczenia z trzpie^ niem g. Szorstkie powierzchnie na tulei k i denku tulei h zapobiegaja otwieraniu kluczem za dlugim.Jak widac z powyzszego opisu, klódka powyzej opisana chroni w zupelnosci skoble zamykanych czesci od bezposredniego u- szikodzenia; nastepnie dobranie klucza jest wielce utrudnionem, gdyz bardzo wiele cze¬ sci w kluczu i! klódbe musza byc identycz- nemi: mianowicie dlugosc i srednica klu¬ cza, dlugosc i pochylenie jego stozkowej czesci musza scisle odpowiadac elementom tulei1 A, zazebienie na koncu klucza musi byc takie same, jak i na tulei k, wreszcie sred¬ nica i skok gwitatu w otworze klucza mu¬ sza byc takie same, jak srednica i skok gwintu trzpienia. PL