Wynalazek niniejszy dotyczy lampy elektronowej, zawierajacej uklad elektrod, do którego nalezy elektroda emisji wtór¬ nej, to znaczy elektroda, której powierzch¬ nia posiada te wlasciwosc, ze po uderzeniu jej przez jeden elektron pierwotny wyrzu¬ ca ona wiecej niz jeden elektronów wtór¬ nych.Stwierdzono w drodze doswiadczen, ze przy zastosowaniu takich lamp osiaga sie Wprawdzie dobre wyniki, ze jednak w wie¬ lu przypadkach moga wystapic niedogod¬ nosci, poniewaz w miare wzrostu napiecia anodowego wzrasta tez, i to nadmiernie szybko, prad anodowy, w wyniku czego wy¬ stepuje na przyklad obnizenie oporu we- wneltrznego, szkodliwe dlla dzialania lampy.Stwierdzono tez, ze wady te mozna usu¬ nac dzieki zastosowaniu lampy wedlug ni¬ niejszego wynalazku. W lampie tej, zaopa¬ trzonej w uklad elektrod, do któregoi nale¬ zy elektroda emisji wtórnej, zastosowane sa srodki dzialajace w ten sposób, ze ilosc elektronów pierwotnych, uderzajacych o warstwe umieszczona na elektrodzie emisji wtórnej, zmniejsza sie w miare wzrostu na¬ piecia anodowego. Wskutek tego prad, ply¬ nacy od elektrody emisji wtórnej do ano¬ dy, staje sie slabszy, dzieki czemu opór wewnetrzny wzrasta lub moze nawet przy¬ brac wartosc ujemna.Wedlug jednej z postaci wykonania ni¬ niejszego wynalazku lampa elektronowa posiada uklad elektrod zbudowany w tensposób, ze elektrony, wychodzace z kato¬ dy, zostaja skupione w jedna lub wiecej wiazek, anoda zas nie znajduje sie na to¬ rze ruchu elektronów pierwotnych, przy czym powierzchnia elektrody emisji wtór¬ nej jest pokryta jedynie czesciowo substan¬ cja, latwo emitujaca elektrony wtórne; dzieki temu wiazki elektronów, wytwarza¬ ne w lampie, staja sie szersze lub wezsze w zaleznosci od tego, czy napiecie anodo¬ we wzrasta lub maleje, tak iz elektrony pierwotne natrafiaja w mniejszej lulb wiek¬ szej ilosci na czesc powierzchni elektrody emisji wtórnej, pokryta warstwa przysto¬ sowana do emisji wtórnej.Wedlug innej postaci wykonania wyna¬ lazku lampa posiada uklad elektrod usta¬ wiony w ten sposób, ze elektrony pierwotne natrafiaja na anode, zamierzony zas wynik wedlug wynalazku osiaga sie w ten sposób, iz przy wzrastaniu wzglednie zmniejszaniu sie napiecia anodowego trafia na anode wieksza lub mniejsza ilosc elektronów pier¬ wotnych wskutek rozszerzania sie lulb zwe¬ zania sie wiazek elektronów.Oprócz opisanych wyzej rozwiazan, we¬ dlug których elektrony sa skupiane w kil¬ ka wiazek rozszerzajacych sie i zwezaja¬ cych pod wplywem napiecia anodowego, przy czym gestosc elektronów ulega zmia¬ nie, istnieje tez mozliwosc odchylania wia¬ zek calkowicie wzdluz elektrody emisji wtórnej, przy czym gestosc elektronów w pewnym okreslonym miejiscu wiazki po¬ zostaj e bez zmiany.W lampie wedlug wynalazku mozna osiagnac stala gestosc srednia oraz nie¬ zmienny opór wewnetrzny, jezeli brzeg elektrody emisji wtórnej przebiega nie zu¬ pelnie równolegle do brzegu wiazki elek¬ tronów lub jezeli nie jest on symetryczny wzgledem tej wiazki. W tym celu mozna np. naciac brzeg elektrody emisji wtórnej lub tez zaopatrzyc w naciecia warstwe sub¬ stancji posiadajaca wlasciwosc emitowa¬ nia elektronów wtórnych, nalozona na po¬ wierzchnie tej elektrody, albo tez umiescic te elektrode niesymetrycznie wewnatrz lampy. Mozna równiez osiagnac potrzeb¬ na asymetrie w lampie i w ten sposób, ze wiazke wzglednie wiazki elektronów czyni sie niesymetrycznymi wzgledem pozostalej czesci lampy, np. za pomoca odpowiedniej konstrukcji narzadów skupiajacych elek¬ trony.Na rysunku fig. 1 i 2 przedstawiaja przyklady wykonania ukladu elektrod elek¬ trycznej lampy elektronowej wedlug wy¬ nalazku, fig. 3 i 4 — elektrody emisji wtór¬ nej.Na fig. 1 i 2 cyfra 1 oznacza katode, cy¬ fra 2 — siatke rozrzadcza, która w wyko¬ naniu wedlug fig. 1 sklada sie z pewnej liczby pretów, w wykonaniu zas wedlug fig. 2 posiada postac zwyklej siatki, owi¬ nietej dookola dwóch pretów. W lampie znajduje sie tez siatka oslonna 3, anoda 4 oraz elektroda 5 emisji wtórnej. W posta¬ ci wykonania wedlug fig. 1 ta elektroda emisji wtórnej otacza caly uklad elektrod; przy rozszerzaniu lub zwezaniu sie wiazki bezposrednio na anode natrafia pod wply¬ wem potencjalu anodowego wieksza lub mniejsza ilosc elektronów.W przykladzie wykonania lampy we¬ dlug fig. 2 elektroda emisji wtórnej jest umieszczona naprzeciwko jednej tylko cze¬ sci ukladu elektrod i tylko czesc jej po¬ wierzchni jest pokryta substancja latwo emitujaca elektrony wtórne. Wiazka elek¬ tronów natrafia przy tym podczas rozsze¬ rzania sie lub zwezania w wiekszym albo mniejszym stopniu na te czesc powierzchni elektrody wtórnej, która nie jest pokryta substancja latwo emitujaca elektrony.Na fig. 3 i 4 przedstawione sa rózne wy¬ konania elektrod emisji wtórnej. Wedlug fig. 3 elektroda 5 ma postac plytki, na któ¬ rej brzegu wykonane sa naciecia 7. We¬ dlug fig. 4 stosuje sie elektrode ksztaltu plytki, której szerokosc jest na pewnej cze¬ sci dlugosci mniejsza, niz na czesci pozo- — 2 —stalej. Na fig. 4 zaznaczane jest tez linia¬ mi przerywanymi 8 pewne okreslone polo¬ zenie wiazki elektronów. PL