Wykryto, ze mozna wytwarzac druki barwnikami kadziowymi na produktach wlókienniczych, zawierajacych np. celu¬ loze, a takze na wlóknach zwierzecych (bawelnie, jedwabiu sztucznym, welnie i jedwabiu naturalnym), stosujac do dru¬ kowania zwiazki typu chinhydronowego barwników kadziowych. Specjalna odmia¬ na tego sposobu polega na tym, ze chin¬ hydronowe pochodne barwników kadzio¬ wych, stosowane do drukowania, wytwa¬ rza sie przed drukowaniem w samej mie¬ szaninie przygotowywanej do drukowania.Nazwa „chinhydronowe zwiazki albo pochodne barwników kadziowych" ozna- fcza zwiazki, w x których leukozwiazek barwnika kadziowego oraz barwnik ka¬ dziowy lacza sie ze soba w podobny spo¬ sób, jak hydrochinon z chinonem w chin- hydronie. Takie chinhydronowe pochodne barwników kadziowych moga byc w naj¬ prostszym przypadku utworzone z cza¬ steczkowego polaczenia jednego mola barwnika kadziowego z* jednym molem leukozwiazku tego samego barwnika. Sto¬ suje sie jednak równiez zwiazki czastecz¬ kowe jakiegokolwiek barwnika kadziowe¬ go z leukozwiazkiem innego barwnika ka¬ dziowego, {korzystnie) nalezacego do tej samej grupy.Potrzebne do wykonywania niniejsze¬ go sposobu pochodne chinhydronowe barw¬ ników kadziowych mozna wytwarzac po¬ dobnie, jak sie wytwarza znane juz pro-ste chinhydrony, dzialajac np. barwnika¬ mi kadziowymi na leukopolaczenia barw¬ ników kadziowych albo tez redukujac cze¬ sciowo barwniki kadziowe wzglednie utle¬ niajac czesciowo barwniki leukokadziowe Do przeprowadzania w zwiazki chinhydro- nowe nadaja sie indygoidowe oraz antra- chinoidowe barwniki kadziowe. Sposród barwników bis-indoloindygoidowych, indo- lotionaftenoindygoidowych, bis-tionafteno- indygoidowych oraz naftalenoindoloindy- goidowych szczególnie odpowiednie sa te, które zawieraja co najmniej jeden pod¬ stawnik.Równiez sposród antrachinonowyeh barwników kadziowych do wytwarzania chinhydronów odpowiednie sa takie, które zawieraja podstawniki, jak chlorowce, gru¬ py metoksylowe, grupy aminowe, oraz podstawione grupy aminowe i (albo) skondensowane uklady pierscieniowe o du¬ zej czasteczce. Stosuje sie tu równiez barw¬ niki takie, jakie oprócz rdzenia antrachi- nonowego, nadajacego cechy barwnika ka¬ dziowego, wzglednie oprócz skondensowa¬ nego, ewentualnie heterocyklicznego ukla¬ du pierscieniowego o duzej czasteczce i o. takiej samej funkcji zawieraja przy¬ laczone przez kondensacje pierscienie kar- bazolowe albo inne pierscienie piecio- czlonowe albo tez pierscienie akrydono- we, a takze inne uklady heterocykliczne.Z barwników tych mozna np. otrzymy¬ wac chinhydrony dzialajac samym takim barwnikiem na jego leukozwiazek. W wie¬ lu /przypadkach mozna równiez barwnik zredukowac czesciowo, to znaczy zastoso¬ wac ilosc srodka redukujacego niedosta¬ teczna do calkowitej redukcji, albo tez mozna pracowac w takich warunkach, w których calkowita redukcja nie zachodzi.Taki sposób postepowania pozwala na szczególnie latwe wytwarzanie zwiazków typu chinhydronolwego w mieszaninie do drukowania. Mozna z powodzeniem pra¬ cowac w srodowisku wodnym, w którym przy zachowaniu odczynu zasadowego, nf dzieki obecnosci wodorotlenków potasom cowych, leukozwiazek barwnika kadziowe! go jest rozpuszczalny i moze szczególnie latwo dzialac na zawieszony w roztworzej ewentualnie mialko rozdrobniony barwnik kadziowy. Zachodzenie reakcji mozna roz-^ poznac z reguly na podstawie zmiany bar¬ wy, poniewaz chinhydrony sa z reguly za¬ barwione inaczej, niz odpowiednie barwni¬ ki i leukozwiazki, podobnie jak benzochi- non i hydrochinon sa zabarwione inaczej, niz powstajacy z nich chinhydron.Podczas wytwarzania chinhydronów czestokroc potrzebne jest dostosowywanie do siebie temperatury reakcji oraz steze¬ nia jonów wodorowych w srodowisku reakcyjnym, poniewaz przy zastosowaniu róznych barwników kadziowych najdogod¬ niejsze warunki powstawania chinhydro¬ nów znacznie róznia sie miedzy soba.Z reguly mozna pracowac w temperatu¬ rze podwyzszonej, np. okolo 40 — 80° Ct to znaczy w temperaturach stosowanych normalnie do calkowitego przeprowadza¬ nia barwnika w kapiel kadziowa. W nie¬ których przypadkach korzystniejsze sa jednak temperatury nizsze, np. tempera¬ tura pokojowa, albo wyzsze, np. powyzej 100° C przy uzyciu rozpuszczalników nie- wodnych. W wiekszosci przypadków wska¬ zane jest stosowanie wodnych srodowisk zasadowych, które moga zawierac np. wodorotlenki potasowców, ewentualnie w stezeniu mniejszym albo wiekszym od potrzebnego do zwyklego przeprowadza¬ nia w kadz, albo tez weglany potasow¬ ców i siarczki potasowców, a takze amoniak i zasady organiczne, np. alkylo- albo alka- noloaminy. Mozna jednak równiez praco¬ wac z rozpuszczalnikami organicznymi, jak np. z alkoholem z dodatkiem wody lub bez wody, w obecnosci lub nieobecnosci srod¬ ków reagujacych zasadowo. Jest to wska¬ zane zwlaszcza wtedy, gdy, jak w przy¬ padku niepodstawionego tioindyga, chin? — 2 —hydron pad dzialaniem zasad rozpada sie na skladniki, a wskutek tego w ich obec¬ nosci nie moze powstac w ogóle, W niektórych przypadkach udaje sie nie tylko wytworzyc chinhydrony, zawie¬ rajace tylko jeden barwnik i powstajace w wyniku polaczenia barwnika kadziowe¬ go z jego leukozwiazkiem, lecz takze udaje &ie wytwarzanie mieszanych chinhydronów powstajacych w wyniku polaczenia barw¬ nika kadziowego z leukozwiazkiem innego barwnika kadziowego, zwlaszcza wtedy, gdy oba barwniki kadziowe posiadaja jednakowa zdoln.osc do ulegania redukcji.Przy niewlasciwym doborze barwników kadziowych albo warunków reakcji nie zachodzi zadna reakcja albo tez zachodzi tylko zwykle przeprowadzenie w kapiel kadziowa, przy czym leukozwiazek jedne¬ go barwnika redukuje drugi barwnik do leukozwiazku, a sam utlenia sie na barw¬ nik. Natomiast w przypadku pewnych barwników, zwlaszcza nalezacych do tej samej grupy i rózniacych sie nieznacznie ciezarem czasteczkowym, np. zaledwie o okolo 50 jednosci albo nawet mniej, wy¬ twarzanie mieszanych chinhydronów w ta¬ kich samych warunkach, jak chinhydro¬ nów zawierajacych tylko jeden barwnik, jest mozliwe. Jako przyklady mozna tu podac 6, 6'-dwuetoksytioindygo, 4, 4'-dwu- metylo- 6, ó^dwuchlorotioindygo oraz 4, 5, 4\ S^dwubenzotioindygo.Takie chinhydronowe pochodne barw¬ ników kadziowych posiadaja przewaznie postac drobnokrystaliczna i do calkowite¬ go przeprowadzenia w kadz wymagaja mniejszej ilosci hydrosiarczynu, niz tego Wymaga taka sama ilosc ich podstawo¬ wych barwników nie przeprowadzonych W kadz. Sa one przewaznie nierozpusz- fczalne w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych, jednak podczas dluzszego rzostawania w temperaturze pokojowej srodowiskach wodnych, ewentualnie re¬ agujacych zasadowo, albo podczas ogrze¬ wania, (korzystnie) z dostepem powietrza; rozkladaja sie wytwarzajac z powrotem barwniki podstawowe, przy czym barwni¬ ki te wypadaja czesto w postaci bardzo rozdrobnionej.Dobre wyniki otrzymuje sie równiez, j ezeli otrzymane chinhydrony, które w wiekszosci przypadków zawieraja jeszcze zasady czesciowo zwiazane chemicznie, wprowadza sie w reakcje z kwasami. Moz¬ na do tego celu stosowac produkty, od¬ saczone i ewentualnie oczyszczone przez przemycie, albo tez mieszaniny reakcyjne, otrzymywane podczas wytwarzania chin¬ hydronów. Jako kwasy stosuje sie zwykle kwasy mineralne, jak np. solny i siarko¬ wy. Mozna je z powodzeniem zastapic calkowicie lub czesciowo kwasami, któ¬ rych sole wykazuja wlasciwosci hydrbtro- powe.Tak otrzymane chinhydrony, zobojet¬ nione albo zakwaszone, wyrózniaja sie du¬ za trwaloscia wobec tlenu powietrza i z te¬ go powodu w wielu przypadkach zapew¬ niaja znaczna latwosc obchodzenia sie z nimi. Srodki hydrotropowe, wytworzone ewentualnie podczas zobojetniania, sprzy¬ jaja procesowi drukowania. Poza tym, jesli chodzi o chinhydrony, jakie mozna stoso¬ wac wedlug sposobu niniejszego, to opi¬ sano je w patencie francuskim nr 846 929.Wynalazek niniejszy, w którym do dru¬ kowania stosuje sie takie chinhydronowe pochodne barwników kadziowych, moze znalezc zastosowanie do wszelkiego ro¬ dzaju drukowania na tkaninach, przedzy albo luznym materiale, jak np. do druko¬ wania wywabowego albo bezposredniego.Drukowanie uskutecznia sie zwyklymi me¬ todami stosowanymi przy uzyciu barwni¬ ków kadziowych.Chinhydronowe pochodne barwników kadziowych mozna stosowac w postaci proszku albo jako rozwodnione ciasta, a mianowicie w wielu przypadkach sto¬ suje sie od razu mieszaniny reakcyjne, — 3 —otrzymywane sposobem opisanym po¬ wyzej.Aby pochodne barwników kadziowych szczególnie przystosowac do drukowania, mozna zgodnie z ogólnie znanymi meto¬ dami dodawac do nich najrozmaitszych srodków hydrotropowych, nawet jezeli srodki takie juz znajduja sie w pochod¬ nych barwników kadziowych i pochodza jeszcze z procesu wytwarzania tych barw¬ ników, albo tez mozna srodków takich do¬ dawac do mieszaniny stosowanej do dru¬ kowania. Podczas lacznego stosowania takich srodków osiaga sie zwieksze¬ nie wydajnosci druku, przewyzszajace wzrost wydajnosci, osiagany w razie do¬ dawania tych samych srodków do past drukarskich, które zamiast chinhydrono- wych preparatów barwników kadziowych zawieraja sam barwnik kadziowy. Dalej mozna dodawac katalizatorów redukcji, srodków uplynniajacych, rozcienczalni¬ ków, srodków bakteriobójczych, zwiazków potasowcowych, soli metali ciezkich, srod¬ ków przeciwko pyleniu itd., np. stosujac w tym celu mieszanie albo mielenie; srod¬ ki takie sa ogólnie znane.W niektórych przypadkach do druko¬ wania stosuje sie z powodzeniem produk¬ ty przemiany chinhydronowych tych po- choidJnych barwników kadziowych, które otrzymano z barwników przez dzialanie srodków utleniajacych, np. powietrza, ko¬ rzystnie w srodowisku wodnym.Poichodne barwników wzglednie pre¬ paraty barwników kadziowych utrwalaja sie bandlzio szybko; daja one nawet bardzo wydajne, czyste i trwale druki.Przyklad I. 384 czesci wagowych 6, ó^dwu^tolksytioindyga oraz 386 czesci wagowych wytworzonego w zwykly spo¬ sób leukozwiaziku 6,6'-dwueteksytioindy- ga miesza sie na jednorodna paste z 3 200 czesciami wagowymi wody i 1 000 czescia¬ mi wagowymi 30% -owego lugu sodowego; nastepnie ' dobrze mieszajac ogrzewa sie do 75° C i trzyma w tej temperaturze takj dlugo, az poczatkowo pomaranczowo za¬ barwione ciasto przeksztalci sie w drób- nokrystaliozna brunatnoczairno zabarwio¬ na papke. Po skonczonej przemianie ozie¬ bia sie do temperatury zwyklej. Tak otrzymany produkt miele sie z dodatkiem 630 czesci wagowych soli sodowej kwasu toluenosulfonowego oraz 1 050 czesci wa¬ gowych gliceryny i dtodatkiiem wody, do¬ pelniajacym do 7 700 czesci wagowych. 230 czesci wagowych takiej pasty roz¬ rabia sie na ciasto z 600 czesciami wago¬ wymi' zimnego zagestnika potazowego, wytworzonego przez pólgodzinne goto¬ wanie : 110 czesci wagowych skrobi pszennej, 170 ,, wagowych wody, 250 ,, wagowych tragantu (60 : 1000), 200 ,, wagowych gumy bry¬ tyjskiej, 170 „ wagowych potazu i 100 ,, wagowych gliceryny.Razem 1 000 czesci wagowych oraz 100 czesci wagowych foirmalde- hydiosulfoksylanu so¬ dowego i 80 ,, wagowych wody.Ta pasta drukarska po krótszym albo dluzszym pozostawieniu jej w spokoju drukuje sie na wlóknie, nastepnie druk suszy sie, poddaje sie dzialaniu pary w ciagu 5 minut w niezawierarjacej powie¬ trza maszynie Mather-Platta w tempera¬ turze 102°C, pierze i mydli w temperatu¬ rze wrzenia. Otrzymuje sie wydajny i czy¬ sty pomaranczowy druk.Przyklad II. 384 czesci wagowych 6,6'-dwuetolksytioindyga oraz 386 czesci wagowych wytworzonego w zwykly spo¬ sób leukozwiazku 6,6*-dwuetoksytioindy- — 4 —gai rozrabia sie na jednorodna papke z 3200 cziesciami wagowymi wody oraz 1000 czesci wagowych 300/o-owego lugu sodowego, nastepnie dobrze mieszajac ogrzewa sie do 75° C i utrzymuje w tej temperaturze dopóty, az poczatkowo po¬ maranczowo zabarwione ciasto prze¬ ksztalci sie w drobnokrystaliczna brunat- noczarno zabarwiona papke, co nastepuje w przyblizeniu po 30 minutach. Po skon¬ czonej przemianie ochladza sie do zwy¬ klej temperatury, a nastepnie zobojetnila 340 czesciami wagowymi kwasu izomaslo- wego.Tak wytworzona paste przez dalsze dodanie podwójnej ilosci wagowej cyme- nosulfonianu sodowego i gliceryny, liczac w stosunku do zawartosci obecnego pro¬ duktu dzialania barwnika kadziowego, oraz wody przeprowadza sie przez dobre zmieszanie w 10%-owa paste, 220 czesciami wagowymi tej pasty drukuje isie jak w przykladzie I. Otrzyma¬ ny druk wykazuje wlasciwosci podobne, jak opisano w przykladzie L Zamiast wytworzonej, jak wyzej, po¬ chodnej barwnika kadziowego mozna rów¬ niez stosowac pochodna barwnika kadzio¬ wego, powstala w podobny sposób, przy czym jednak zamiast zobojetniania zasa¬ dowej mieszaniny reakcyjnej kwasem izo- maslowym stosuje sie zobojetnianie rów¬ nowaznymi ilosciami innych kwasów, jak np. siarkowego, solnego, a zwlaszcza kwiasów takich, jakich sole potasoweowe wykazuja wlasciwoscii hydrotropowe, jak np. kwasu benzenoisulfonowego, naftale- nostdfonowego, toluenoisulfonowego, kwas¬ nych ftalanów alkoholi wyzszych i niz¬ szych, kwasu cymenosulfonowego; kwasu p-dwuetyloaminobenzoesowegó, antrachi- nouoisulfonowego itd. Równiez zasto;so»- waaie w powyzszym przykladzie dodatki cymenoisulfonianu sodowego i gliceryny mozna zastapic albo uzupelnic innymi ogólnie znanymi dodatkami hydrotropo- wymi, jak np. solami potasowcowymi uprzednia wymienionych kwasów, a takze dalszymi dodatkami drukarskimi, jak np. koloidami ochronnymi, srodkami uplyn¬ niajacymi albo bakteriobójczymi.Przyklad III. Zobojetniona mieszanine reakcyjna, jaka mozna otrzymac wedlug ustepu 1 przykladu II, miesza sie z 770 ezesciami wagtowymi cymenosulfonianu sodowego. Nastepnie suszy sie w prózni, w suszarce do rozpylania, w ogrzewanej ugniatairce albo tez w mlynie walcowym;. 55 czesci wagowych tak otrzymane¬ go proszku dobrze sie miesza z 100 czesciami waigowymi formaldehy- dosulfoksylanu sodowego, 245 czesciami wagowymi wody oraz 600 czesciami wagowymi zagestnika potazowego, wytworzonego wedlug przy¬ kladu I, i po krótszym lub dluzszym staniu drukuje sie jak w przykladzie L Druki otrzymane przy uzyciu tych prosz¬ ków pod wzgledem wydajnosci malo' uste¬ puja odpowiednim drukom otrzymanym przy uzyciu odpowiednich past.Zamiast mieszac te proszki drukar¬ skie bezposrednio z zagestnikiem potazo¬ wym mozna je najpierw rozrobic z woda na gesta papke i dopiero wtedy wlaczyc do zagestnika potazowego.Przyklad IV. 40,6 czesci wagowych barwnika, wytworzonego przez kondensa¬ cje a-chlorku 4,5-dwuchloiro-7-metoiksyiza- tyny z 4-chlorojednooksynaftalenem, roz¬ rabia sie na ciasto ze 150 czesciami wago¬ wymi okolo 30% -owego lugu sodowego i wody oraz ogrzewa po dodaniu 11 czesci wagowych hydrosiarczynu sodowego do 70—80° C. Po mieszaniu zawiesiny w cia¬ gu kilku minut w tej temperaturze oziebia sie ja, odsacza i przemywa woda.Ilosc tak wytworzonej pochodnej bar¬ wnika kadziowego, odpowiadajaca 20 czesciom wagowym suchej zawartosci, miele sie na 10%-owa paste z — 5 —20 czesciami wagowymi gliceryny, 40 ,, wagowymi benzyloanili- nosulfonianu sodowego, 2 ,, wagowymi suchego kre¬ zolu i 118 „ wagowymi wody.Do wytwarzania tej pasty mozna stoso¬ wac wilgotna pochodna barwnika kadzio- weigo, przy czym ilosc wody nalezy odpo¬ wiednio zmniejszyc. 220 czesci wagowych tej pasty rozrabia sie na ciasto z: 600 czesciami wagowymi zagestnika po¬ tazowego, opisanego w przykla¬ dzie I, 100 czesciami wagowymi formaldehy- dosulfoksy- lanu oraz 80 ,, „ wody, po czym tak przygotowana pasta drukuje sie na bawelnie. Po wysuszeniu poddaje sie dzialaniu pary w ciagu 5 minut w nie- zawierajacej powietrza maszynie Mather- Platta w temperaturze 102°C, nastepnie pierze, wywoluje i mydli w temperaturze wrzenia. Otrzymany druk wyróznia sie wydajnoscia i czystoscia odcienia barw¬ nego.Przyklad V. 220 czesci wagowych pasty, wytworzonej wedlug ustepu 1 przykladu I, dopóty miesza sie w otwartym naczyniu, az czarnobrunatne zabarwienie calkowicie przejdzie w pomaranczowe, co nastepuje po kilku godzinach. Nastepnie paste te miesza sie z 600 czesciami wagowymi za¬ gestnika potazowego, opisanego w przykla¬ dzie I, i dirukuje, jak opisano w przykla¬ dzie L Otrzymany druk w porównaniu z drukiem nieprzeksztalconej nowej pochod¬ nej barwnika kadziowego wykazuje po¬ dobne wlasciwosci.Przyklad VI. Paste, wytworzona we¬ dlug ustepu 1 przykladu II oraz zobojet¬ niona kwasem izomaslowym, przeprowa¬ dza sie przez dalsze dodanie 1 000 czesci W^gowycih gliceryny, 625 czesci wago^wy toluenosulfonianu sodowego, a takze wo# i przez dobre zmieszanie albo zmielenie i paste 10°/o-owa. 220 czesci wagowych takiej pasty roz raibia sie na ciasto z 600 czesciami wagowy mi zimnego zagestnika potazowego (patr: przyklad I) razem ze 100 czesciami wagowymi formaldehy dosulfoksylanu sodowego oraz 80 czesciami wagowymi wody.Ta mieszanina po dluzszym albo krótszyn staniu drukuje sie na bawelnie, suszy, pod daje sie dzialaniu pary przez 5 minut w tern peraturze 102°C w niezawierajacej powie trza maszynie Mather-Platta, pierze i my dli podczas gotowania. Otrzymuje sie moc ny czysty i zywy druk o odcieniu barw nym typowym dla 6,6'-dwuetoksytioindyga Przyklad VII. 768 czesci wagowyer. 6,6'-dwuetoksytioindyga, 1 000 czesci wa¬ gowych gliceryny, 625 czesci wagowych benzenosulfonianu sodowego, 1 090 czesci wagowych lugu sodowego (30°/o-owego) i wody miesza sie dokladnie na 12^/o-owa paste. 2 000 czesci wagowych tej pasty miesza sie albo miele w ciagu godziny w temperaturze 65 — 70°C z 72 czesciami wagowymi okolo 80%-owego hydirosiar- czynu sodowego. Otrzymana brunatnoczar- na paste zobojetnia sie w zwyklej tempe¬ raturze kwasem mrówkowym i za pomoca wody rozciencza do 2 400 czesci wagowych; po uplywie pewnego czasu, a nieco szyb¬ ciej przy lagodnym ogrzewaniu, barwa pa¬ sty staje sie czerwonopomaranczowa. 220 czesciami wagowymi tej pasty drukuje sie jak w przykladzie VI. Otrzymany druk wykazuje podobne wlasciwosci, jak druk opisany w przykladzie VI.Jezeli w tym przykladzie kwas mrów¬ kowy zastapi sie równowazna iloscia inne¬ go kwasu, jak np. kwasu siarkowego, sol¬ nego, fosforowego, a zwlaszcza kwasu ta¬ kiego, jakiego sole potasowcowe wykazuja — 6 —wlasciwosci hydirotropowe, jak np. kwasu benzenosiulfonowego, naftalenoaulfonowe- go, toiluenosulfonowego, kwasnych ftala- nów alkoholi wyzszych albo nizszych, kwa¬ su cymenosulfonowego, kwasu p-dwuetylo- aminabenzoesowego, kwasu benzyloanili- nosulfenowego, to otrzymuje sie druki o podobnych wlasciwosciach.Zastosowane w powyzszym przykladzie dodatki benzenosulfonianu sodowego oraz gliceryny mozna zastapic albo uzupelnic innymi ogólnie znanymi dodatkami hydro- tropowymi, jak np. solami potasowcowymi poprzednio wymienionych kwasów, a tak¬ ze koloidaimi ochronnymi, srodkami uplyn¬ niajacymi oraz srodkami bakteriobójczymi.Przyklad VIII. 336 czesci wagowych 2, 1, 2', /'-naftotioindyga, 550 czesci wago¬ wych toluenosulfonianu sodowego, 245 cze¬ sci wagowych lugu sodowego (30%-owego), 210 czesci waigowych gliceryny, 110 czesci waigowych hydrosiairczynu sodowego (oko¬ lo 80°/o-owe(go) oraz 1 494 czesci wagowe wody miele sie w ciagu godziny w mlynie w zwyklej temperaturze. 294,5 czesci wagowych tej pasty druku¬ je sie, jak w przykladzie VI, ze 100 cze¬ sciami wagowymi formaldehydosiulfoksy- lanu sodowego, 5,5 czesci wagowych wody, oraz 600 czesciami wagowymi zagestnika potazowego, opisanego w przykladzie L Wytworziona w ten sposób pasta drukar¬ ska, zadana ponadto (korzystnie) srodka¬ mi uplynniajacymi, wykazuje szczególnie wybitna zdolnosc utrwalania sie. Tak otrzymane brunatne druki sa bardzo czy¬ ste, zywe i mocne.Wyzej opisany barwnik mozna równiez wlaczac do mieszaniny w postaci pasty wodnej.Przyklad IX. 33,6 czesci waigowych 2, 1, 2\ i'-naftotioindyga, 55 czesci wago¬ wych toiluenosulfonianu sodowego, 24,5 czesci wagowych lugu sodowego, 21 czesci wagowych gliceryny, li czesci wagowych hydlrosiarczynu sodowego-, 154,9 czesci wa¬ gowych wody miesza sie dokladnie w zwy¬ klej temperaturze z 600 czesciami wago¬ wymi zagesitnika potazowego, opisaneigo w przykladzie I, a nastepnie pozastawia w sipokbju w ciagu 30 minut. Potem miesza sie jeszcze ze 100 czesciami wagowymi for^ maildehydosulfoksylanu sodowego i wytwo¬ rzona w ten sposób mieszanina, do której (korzystnie) dodano srodków1 uplynniaja¬ cych, po krótszym lub dluzszym staniu dru¬ kuj e sie jak w przykladzie VI. Otrzyma¬ ne druki wykazuja podobne wlasciwosci, jak druki opisane w przykladzie VIIL Przyklad X. 420 czesci wagowych zól¬ cieni Ciba G (Schultz Farbstoff Tabellen, VII wydanie, nr 1323), 500 czesci wago¬ wych gliceryny, 225 czesci wagowych 30^/o-owego lugu sodowego, 750 czesci wa¬ gowych cymenosulfoniami sodowego, 10 czesci wagowych krezolu oraz 1 430 czesci wagowych wody miesza sie dokladnie w mlynie. - 1 700 czesci waigowych tej pasty miele sie nastepnie z 56 czesciami wagowymi hy- droisiarczynu sodowego (okolo 80%-owego) oraz 794 czesciami wagowymi wody w cia¬ gu 4 godzin w temperaturze 65 — 70°C.Otrzymana pasta zawiera 8,4% barwnika. 300 czesci wagowych tej pasty drukuje sie jak w przykladzie VI razem z 600 cze¬ sciami wagowymi zagestnika potazowego, opisanego w przykladzie I, oraz 100 cze¬ sciami wagowymi formaldeihydosulfoksy- lanu sodowego. Otrzymany zólty druk jest czysty i mocny.Przyklad XL 4 0% czesci wagowych ciasta z brylantowej zieleni indanirenowej BF o stezeniu 22°/o-owym (Schultz Farib- stoff Tabellen, wydanie VII, nr nr 1 269 oraz 1 270) przez odcisniecie steza sie do 2 079 czesci waigowych, a nastepnie do¬ kladnie miele razem z 2 300 czesciami wa¬ gowymi gliceryny. Otrzymana pasta za¬ wiera 20,5 cziesci wagowych barwnika. 363 czesci waigowych tej pasty miesza sie nastepnie dokladnie w ciagu 6 godzin - 7 —w temperaturze 45 — 60°C z, 78 czasci&mi wagowymi kwasu cymenosulfonowego, 56 czesciami wagowymi 30%-owego lugu so¬ dowego ciraz 25 czesciami wagowymi hy- droisiairczynu sodowego. Otrzymane cia¬ sto zawiera 14,27% barwnika. 200 czesci wagowych otrzymanego cia¬ sta miesza sie nastepnie z 700 czesciami wagowymi opisanego w przykladzie I za- gestnika potazowego oraz 100 czesciami wagowymi formaldehydosulfoksylanu so¬ dowego i drukuje jak w przykladzie VI.Otrzymany zielony druk jest mocny, czy¬ sty i zywy.Przyklad XII. Do wytworzonego na go¬ raco w atmosferze wodoru i przesaczonego roztworu 16 czesci wagowych leukozwiaz- ku 6,6'-dwuetoksytioindyga w mieszaninie 400 czesci wagowych alkoholu, 450 czesci wagowych wody oraz 35 czesci wagowych lugu sodowego o 30° Be wprowadza sie za¬ wiesine otrzymana przez zmielenie 8 cze¬ sci wagowych 6,6'-dwuetoksytioindyga oraz 80 czesci wagowych alkoholu, a nastepnie jeszcze 190 czesci wagowych lugu sodowe¬ go o stezeniu 30° Be. Natychmiast powsta¬ je ciemnobrunatny produkt przylaczenia.Po pólgodzinnym mieszaniu pod wodorem w temperaturze 65 — 70°C oziebia sie w przyblizeniu do 20°C, odsacza, a w celu usuniecia nadmiaru leukozwiazku, który nie wszedl w reakcje, przemywa sie duza iloscia wody przegotowanej podczas prze¬ puszczania przez nia wodoru, a nastepnie znowtu oziebionej. Otrzymuje sie produkt odsaczony, zawierajacy okolo 16 czesci wagowych ciemnobrunatnego dhinhydronu.Naisrtjepmie przemywa sie mala iloscia roz¬ cienczonego kwasu,solnego, a potem mie¬ sza sie produkt reakcji z mieszanina 130cm3 wodfy oraz 20 cm3 10%-oweigo kwasu sol¬ nego w ciagu kilkunastu godzin w atmosfe¬ rze wodbm w temperaturze okolo 80°G; przy tym barwa jasnieje.Po odsaczeniu i przemyciu kwasem od¬ saczony produkt z dodatkiem': 16 czesci wagowych gliceryny, 24 ,, ,, benzenosulfotnianu sodowego i 1 ,, ,, odpadkowego lugu siarczynowego oraz potrzebnej ilosci wody przez zmielenie przeprowadza sie w 10°/o-owa paste. 285 czesci wagowych tej pasty drukuje sie z 615 czesciami wagowymi opisanego w przykladzie I zagestnika potazowego, a takze 100 czesciami wagowymi formal¬ dehydosulfoksylanu sodowego, jak to opi¬ sano w ostatnim ustepie przykladu I.Otrzymuje sie wydajny i czysty pomaran¬ czowy druk. PL