Wynalazek niniejszy dotyczy .sposobu oddestylowywania skladników trudnólotr nych ze stalych, cieklych lub pólplynnych mieszanin materialów, które obok skladni¬ ków lotnych zawieraja skladniki nielotne.W celu rozdzielania mieszanin na skla¬ dniki latwiej lotne i trudniej lotne .stoso¬ wano dotychczas albo destylacje czastkowa albo skraplanie czastkowe.Przy przeprowadzaniu destylacji czast¬ kowej zachodza znaczne trudnosci wtedy, gdy chodzi o przeróbke takich materia¬ lów, jakie w temperaturach destylacji ule^ gaja rozkladowi chemicznemu. W takich przypadkach próbowano obnizyc tempera¬ ture destylacji albo przez prowadzenie pra¬ cy z zastosowaniem prózni, albo iprzez do¬ prowadzanie nieczynnych gazów lub par, zwlaszcza ipary wodnej. Okolicznosci te zmniejszaja wprawdzie stopien rozkladu, zawodza jednak przy destylacji tych mie¬ szanin, które latwo rozkladaja sie juz na¬ wet w zmniejszonych temperaturach desty¬ lacji.Obecnie wykryto, ze mozna uniknac tych trudnosci i przeprowadzac oddestylo- wywanie skladników trudnolotnych z wy¬ mienionych wyzej mieszanin bez ich roz¬ kladu przez mozliwie szybkie ogrzewanie przerabianych materialów, a wiec w czasie nie dluzszym od 2 sekund, w obecnosci wo¬ dy lub pary wodnej do temperatury 350 — 550°C. Górna granica temperatury procesu powinna byc taka, aby nie nastepowal roz¬ klad materialu destylowanego, a jednocze¬ snie zostaly odparowane równiez najwyzej wrzace skladniki, które maja byc oddesty¬ lowane z materialu wyjsciowego. Po osiag¬ nieciu tej temperatury poddaje sie miesza¬ nine odparowaniu, np. przez rozprezanie o- grzanej mieszaniny lub przez rozpylanie z jednoczesnym rozprezaniem i doprowadza¬ niem rozgrzanych par, a zwlaszcza pary wodnej. Przy tym ulatnia sie lotna czesc materialu wyjsciowego i oddziela od czesci nielotnych.Przy destylacji smól wedlug znanych sposobów odpadaja, jak wiadomo, w du¬ zych ilosciach pozostalosci, nie dajace sie juz destylowac i posiadajace male zastoso¬ wanie; na przyklad ze smoly gazowniczej lub koksowniczej pozostaje zwykle 50 — 60% pozostalosci, z której mozna oddesty¬ lowac przy zastosowania prózni wysokiego stopnia najwyzej okolo 20 — 25% olejów iprzy jednoczesnym wytworzeniu twardej smoly o punkcie topnienia okolo 150 — 170°C. Dotychczas otrzymywane w prakty¬ ce, najtrudniej topliwe smoly pogazowe z wegla kamiennego sa przerabiane w ten sposób, ze smole tak scisle miesza sie w przyrzadach wirówkowych z gazami desty¬ lacyjnymi, wprowadzanymi bezposrednio z pieców koksowych i zawierajacymi smo¬ le, ze czesc olejów odparowuje, a pozostaje smola o punkcie topnienia okolo 200°C, podczas gdy oleje sa unoszone przez gazy koksownicze, doprowadzane do chlodnic i w nich skraplane.Destylacje mozna przeprowadzic w mysl wynalazku np. w siposób nastepu¬ jacy.Smole o lepkosci okolo 75° wedlug En- glera ogrzewa sie w piecu rurowym do temperatury 350° do okolo 550°C, przy cisnieniu okolo 150 atm razem z woda, wzieta np. w stosunku 1 czesci wagowej smoly na 1 — 4 czesci wagowych wody.Mieszanine taka tloczy sie stale za pomoca pompy przez piec, w którym mieszanine te ogrzewa sie do zadanej temperatury w czar sie nie przekraczajacym 2 sek i wtryskuje nastepnie do naczynia, w którym nastepuje rozprezanie. Nielotne skladniki smoly po¬ zostaja w tym naczyniu i moga byc z nie¬ go usuwane, podczas gdy lotne oleje sa od¬ prowadzane z para wodna i nastepnie skra¬ plane.Zwlaszcza okazalo sie rzecza korzystna oddzielne ogrzewanie przerabianej smoly i oddzielne ogrzewanie pary wodnej wzgle¬ dnie wody, a nastepnie mieszanie ogrza¬ nych materialów ze soba i odparowywanie mieszaniny obydwóch skladników (przez rozprezanie. Przy tym sposobie pracy prze¬ rabiany material ogrzewa sie np. do tem¬ peratury 350°C, a pare lub wode ogrzewa sie przed zmieszaniem z przerabianym ma¬ terialem do temperatury znacznie wyzszej, np. do 550° — 700°C. Po zmieszaniu tem¬ peratura mieszaniny, która podlega odpa¬ rowaniu, moze wynosic np. 550°C.W wyniku w obydwóch przypadkach otrzymuje sie ze zwyklej smoly pogazowej wegla kamiennego o lepkosci okolo 75° we¬ dlug Englera okolo 34% smoly o punkcie topnienia okolo 400°G lub wyzszym i poza tym 64% oleju o ciezarze wlasciwym 1,20 — 1,215 przy 2%-ach strat. Przy tak krótkim czasie ogrzewania, jak równiez szybkim odparowaniu skladników lotnych mozna rozdzielic mieszanine na skladniki, które jpo ponownym polaczeniu obydwóch rozdzielonych skladników daja smole, któ- — 2 —ra swymi wlasciwosciami prawie nie róz¬ ni sie od smoly wyjsciowej. Proces ogrze¬ wania mozna przeprowadzac w ten sposób, ze material wyjsciowy miesza sie tylko z czescia wody lub pary wodnej, a mieszani¬ ne te przed odparowaniem zadaje sie dal¬ szymi ilosciami uprzednio ogrzanej wody wzglednie pary wodnej. Ogrzewanie mo¬ zna przeprowadzac pod cisnieniem nor¬ malnym lub zwiekszonym. Zamiast wody wzglednie pary wodnej mozna stosowac takze inne podobnie dzialajace substancje, które sluza z jednej strony jako przenosni¬ ki ciepla, a z drugiej strony — utrudniaja rozklad. Sposób wedlug wynalazku moze byc równiez przeprowadzany tak, ze odpa¬ rowane skladniki przeprowadza sie przez szereg kolumn polaczonych szeregowo, w których nastepuje czastkowe skraplanie skladników oddestylowanych.Sposób wedlug wynalazku moze byc stosowany do otrzymywania skladników trudnolotnych ze smoly, z produktów smo- lowych, z pozostalosci podestylacyjnych smoly wszelkiego rodzaju, z produktów u^ wodornienia i uplynnienia wegla, np. z produktów otrzymywanych przy obróbce wegla wodorem lub z produktów otrzymy¬ wanych' sposobem wedlug patentu nie¬ mieckiego nr 320 056 lub z tak zwanego wegla plynnego, z produktów uwodornie¬ nia i uplynnienia innych produktów natu¬ ralnych i sztucznych, z olejów i pozostalosci pochodzenia mineralnego, roslinnego i zwierzecego, z zywic naturalnych li sztucz¬ nych, wosków i kwasów tluszczowych.Na rysunku przedstawiono przyklado¬ wo i schematycznie urzadzenia, w których moze byc przeprowadzany sposób wedlug wynalazku. W urzadzeniu wedlug fig. 1 mieszanine np. wody i smoly ogrzewa sie szybko, w czasie nie przekraczajacym 2 se¬ kund, w piecu A do temperatury 350 — 550°!C i doprowadza /przewodem B do na¬ czynia C, w którym ulega ona rozprezeniu.Odparowane skladniki odjplywaja z tego naczynia przewodem E do naczynia F, w którym wskitóek ochlodzenia jiastepuje roz^ dzielenie sie odparowanych czesci na oleje i pare wodna. Oleje odciaga sie przewodem G, (podczas gdy para wodna przeplywa do chlodnicy H, w której sie skrapla. Nie od-» parowane czesci osadzaja sie w zbiorniku C i moga byc z niego usuniete przez zawór D. W urzadzeniu wedlug fig. 2 w piecu A ogrzewa sie szybko do zadanej temperatury material przerabiany w rurach A1, a ma¬ terial dodatkowy — w rurach A2. Material przerabiany ogrzewa sie do temperatury nizszej, a przenosnik ciepla — do tempera¬ tury wyzszej, tak iz dopiero po zmieszaniu tych dwóch skladników osiaga sie pozadana temperature mieszaniny. Zmieszanie usku¬ tecznia sie w przewodzie B, z którego mie¬ szanina zostaje rozpylona do przestrzeni C, w której nastepuje odparowanie. Pary przeplywaja do naczynia F, z którego sa kierowane do dalszej przeróbki, .podczas gdy pozostalosc usuwa sie z naczynia przez zawór D. PL