Znane sa sposoby lutowania polaczen w ramach, wykonanych z rur, wedlug któ¬ rych miejsce lutowane podgrzewa sie za pomoca palnika przy jednoczesnym do¬ prowadzaniu lutu w postaci drutu, przy czym lut wnika w szczeline pomiedzy ru¬ rami dzieki dzialaniu wloskowatosci.Znane sa tez rózne sposoby lutowania przy pomocy cisnienia, wytworzonego przez gazy w zamknietej komorze, do któ¬ rej wprowadza sie srodek lutujacy badz w postaci proszku, badz tez w postaci sta¬ lej. Komore taka ogrzewa sie z zewnatrz za pomoca plomienia lub w inny siposób, wskutek czego lut, znajdujacy sie w jej wnetrzu, ulega stopieniu. Lut ten wtlacza sie nastepnie pod cisnieniem w szczeline.W koncu znane sa tez siposoby lutowania przez zanurzanie w kapieli stopionego lu¬ tu.Wszystkie te sposoby wymagaja! z jed¬ nej strony pewnego nadmiaru lutu ponad te ilosc, która pozostaje w szczelinie po¬ miedzy tuleja a rura i (powoduje wlasciwe ich ipolaczenie ze soba, z drugiej zas stro¬ ny wymagaja one duzo czasu lub tez, zwlaszcza przy lutowaniu za pomoca ko^ mory, bardzo zawilych i kosztownych przy¬ gotowan w kazdym miejscu lutowania./Sposób szybkiego lubowania wedlug wynalazku o najbardziej niezawodnym dzialaniu, polegajacym na wsysaniu lutu, wskutek dzialania wloskowatosci, w naj¬ dogodniejsze miejsce, tj. w szczeline po-miedzy laczonymi rurami lub lacznikami, nie posiada tych wszystkich niedogodnosci, jak znane dotychczas sposoby lutowania.Wedlug sposobu lutowania, stanowia¬ cego przedmiot niniejszego wynalazku, wystarcza umieszczenie plytki a z metalu lutowniczego pomiedzy powierzchnia o- brzeza rury b, wsunietej w! tuleje d, stano- wiaca lacznik, a scianka rury c, która ma byc polaczona z rura &. Tuleja d obejmuje laczone ze soba rury w zwykly sposób.Brzegi plytki a leza dokladnie w tym miejscu, w którym lut ma wnikac w szcze¬ line pomiedzy tuleja a rura. Jezeli teraz miejsce lutowania ogrzac za pomoca plo- mJetói lub^wc^teciEAlub tez w odpowied¬ niej kapieli ze zwyklym dodatkiem srod¬ ków uplynniajacych, to wskutek dzialania wtoskowatosci wystepuje nadzwyczaj szyb¬ kie wsysanie lutu w szczeline, powoduja¬ ce mocne polaczenie rur.Do tego celu nie potrzeba wedlug wy¬ nalazku1, oprócz odipowiedniejgD umieszcza¬ nia plytki, zadnych dodatkowych srodków pomocniczych, jak np. komory lutowniczej itd. Plytka taka moze posiadac w srodku o- twór w celu zmniejszenia zuzycia metalu lutowniczego. Zuzycie lutu moze byc ob¬ nizone do teoretycznie najmniejszej war¬ tosci, poniewaz miejsce lutowania moze pobrac tylko tyle lutu, ile moze go wejsc w bardzo waska szczeline pomiedzy rura a tuleja. Tak np. do wytworzenia polaczenia rur w ramie roweru wystarcza ilosc lutu, wynoszaca zaledwie 3 gramy, podczas gdy wedlug innych sposobów lutowania zuzy¬ wa sie zawsze znacznie wiecej lutu z po¬ wodu niezbednego nadmiaru, który zostaje stracony przy zastosowaniu cisnienia lub pozostaje niepotrzebnie na powierzchni przy zanurzaniu w kapieli metalowej albo * tez odpada przy zwyklym lutowaniu.Cz«s lutowania jest najkrótszy, jaki w ogóle da sie osiagnac, poniewaz przygo¬ towawcza czynnosc ogranicza sie do wsu¬ niecia plytki z metalu lutowniczego do ru¬ ry laczonej. Czynnosc te jednak mozna u- skutecznic juz przy zestawieniu ze soba la¬ czonych nastepnie czesci bez osobnej stra¬ ty czasu. Sposób wedlug wynalazku jest niezawodny, poniewaz plytka z materialu lutowniczego przytrzymywana jest po stronie czolowej bardzo dokladnie przed zabiegiem lutowania.Ruirka lutowana wzglednie tuleja lo¬ zyska pedalów jest zgodnie ze sposobem lutowania wedlug wynalazku zawsze za¬ mknieta w miejscu lutowanym. Ma to na celu niezawodne wnikanie topionego lutu w szczeline pomiedzy tuleja a laczonymi z nia rurami.Lutowanie mozna uproscic, stosujac za¬ miast .plomienia dla laczonych czesci ka¬ piel ciekla o temperaturze topliwosci, mniejszej anizeli material lutowniczy. PL