PL29140B1 - Sposób odlewania stopów metali niezelaznych oraz urzadzenie sluzace do wykonywania tego sposobu. - Google Patents

Description

Do wytwarzania tak zwanych odlewów masowych, np. okuc do drzwi, klamek, czesci uzbrojenia lub podobnych przedmio¬ tów, stosuje sie przewaznie stopy metali niezelaznych, np. stopy miedzi z cynkiem lub miedzi z niklem albo podobne stopy z dodatkiem aluminium. Dla umozliwie¬ nia masowego wytwarzania tych przed¬ miotów nie stosuje sie piaskowych lub po¬ dobnych form, pozwalajacych tylko na je¬ dnorazowe odlewanie, lecz uzywa sie ko- kili, wykonanych z zeliwa lub stali. Przy masowym wytwarzaniu odlewów nalezy uwazac, aby odlewy te posiadaly powierz¬ chnie mozliwie czysta i gladka, gdyz w przeciwnym razie wytwarzanie masowe nie oplacaloby sie, gdyby gotowe odlewy wymagaly dodatkowej, zabierajacej duzo czasu pózniejszej obróbki, polegajacej na skrobaniu, szlifowaniu lub polerowaniu.W przypadku zastosowania przy wytwa¬ rzaniu odlewów kokilowych tego samego sposobu, co i przy otrzymywaniu odlewów w formach piaskowych, zyskaloby sie tyl¬ ko te korzysc, ze formy mozna byloby u- zywac przez dluzszy czas. Samo zastoso¬ wanie kokili jako formy polepsza wlasci¬ wosci odlewów w nieznacznym tylko sto¬ pniu. Jesli ciekly metal wleje sie do zim¬ nej kokili, to moze sie nawet zdarzyc, ze wskutek naglego krzepniecia goracego me¬ talu otrzyma sie gorsze odlewy niz przyzastosowaniu formy piaskowej. Zastoso¬ wanie kokili wykazuje jednak czesto tak¬ ze i inna wade, a mianowicie otrzymywa¬ nie niegladkich powierzchni odlewów. Jak wiadomo kokile czesto, jak i formy pias¬ kowe, skladaja sie z dwóch czesci, które podczas odlewania musza byc silnie zesru- bowane ze soba, gdyz inaczej przez szcze¬ liny wyplywalby ciekly metal, a odlew po¬ siadalby znaczne „grzebienie". Po wlaniu cieklego metalu do kokili znajdujace sie w niej powietrze nie moze inaczej wyjsc z formy, jak tylko przez otwar wlewowy, przy czym powietrze to przedostaje sie przez wlewany metal, wskutek czego go¬ towy odlew bedzie zawieral pecherzyki po¬ wietrza. Przy stosowaniu form piasko¬ wych nie zdarza sie to, poniewaz formy te sa porowate, wskutek czego powietrze moze byc latwo z nich wyparte. Pozosta¬ wianie resztek powietrza w kokili, zwlasz¬ cza przy odlewaniu stopów cynkowych, jest bardzo niekorzystne jeszcze i z tego wzgledu, ze powietrze to poteguje spala¬ nie sie (utlenianie) cynku. Wytworzony przy tym tlenek cynku z czasem osiada ja¬ ko staly osad na sciankach kokili i zatyka czesci formy o malym przekroju, wskutek czego trudno je wypelniac cieklym meta¬ lem.W celu usuniecia wspomnianych nie¬ dogodnosci proponowano podgrzewac ko¬ kile do temperatury znacznie nizszej od temperatury topnienia odlewanego meta¬ lu. Wystrzegano sie przy tym silniejsze¬ go ogrzewania kokili, gdyz przypuszczano, ze wskutek tego otrzymanoby wadliwa strukture gotowego odlewu, jak równiez trzeba by bylo tracic duzo czasu na ochla¬ dzanie kokili z powrotem. Przypuszczano, ze po wlaniu metalu do kokili trzeba ja najpierw powoli ochlodzic, zanim mozna z niej wyjac gotowy odlew. Zreszta za¬ mierzonego celu nie osiagnietoby nawet przez dalsze podwyzszanie temperatury, gdyz powietrze, znajdujace sie w kokili, dzialaloby jeszcze bardziej niekorzystnie.Przez zastosowanie tych srodków nie mozna zatem osiagnac zadanego wyniku, to jest gladkiego i czystego odlewu. Jesli¬ by nawet odlew wyjmowano z kokili moz¬ liwie niedlugo po odlaniu, mimo to kokila ta szybko by sie ochladzala, gdyz dotych¬ czas musiano smarowac wewnetrzne scian¬ ki kokili cieklym smarem, co bylo koniecz¬ ne przy odlewaniu w kokilach, gdyz ina¬ czej odlewu nie mozna byloby wyjac z for¬ my.W celu usuniecia z kokili szkodliwego powietrza proponowano juz stosowanie nastepujacego srodka. Przed odlewaniem podgrzewano kokile i wlewano do niej nie¬ co tluszczu. Przy spalaniu sie tego tlusz¬ czu wewnatrz kokili, powietrze zostawalo czesciowo usuniete. Gdy niedlugo po wla¬ niu tluszczu wlewano ciekly metal, to uda¬ walo sie niekiedy otrzymywac lepsze od¬ lewy. Jednak i w tym przypadku podgrze¬ wano kokile tylko do temperatury znacz¬ nie nizszej od punktu topliwosci odlewa¬ nego metalu. Przy tym sposobie równiez nie mozna bylo wytwarzac odlewów ma¬ sowo, gdyz po odlaniu metalu kokili po¬ zwalano ostygnac i dopiero potem wyjmo¬ wano odlew. Nastepnie kokile powlekano smarem i na nowo podgrzewano, zanim mozna bylo wykonac nastepny odlew. Jed¬ nak i przy zastosowaniu tego sposobu o- trzymywanie czystych odlewów bylo jesz¬ cze ciagle zalezne od przypadku.Przedmiotem wynalazku niniejszego jest sposób, pozwalajacy na szybkie wy¬ twarzanie czystych odlewów we wszelkich okolicznosciach. Nalezalo przy tym odsta¬ pic od dotychczasowych blednych zalozen.W celu calkowitego osiagniecia zamierzo¬ nego celu nalezy przede wszystkim zasto¬ sowac równoczesnie trzy srodki. Wbrew wszystkim poprzednim zasadom kokile na¬ lezy podgrzac do temperatury okolo 900°C i utrzymywac ja w tej temperaturze tak¬ ze podczas calego przebiegu odlewania. W — 2 —kazdym razie kokile nalezy podgrzac do temperatury tylko nieznacznie nizszej od punktu topliwosci odlewanego metalu. W celu unikniecia powlekania kokili smarem po kazdym odlewie, wskutek czego oczy¬ wiscie kokila ostyglaby, stosuje sie smar, skladajacy sie ze szkla wodnego, talku i chlorku wapnia. Po jednorazowym powle¬ czeniu wewnetrznych scianek kokili tym smarem mozna wykonac kilkaset odlewów, a co najwazniejsze, korzystne dzialanie smaru nie zalezy od wysokiej temperatu¬ ry. Przez ogrzanie kokili do wysokiej tem¬ peratury mozna takze calkowicie usunac z wnetrza kokili szkodliwe powietrze. Jesli mianowicie do kokili, podgrzanej do 900°C, wleje sie tluszczu lub podobnej substancji, to wówczas plomien, powstaly przy spala¬ niu tych substancji, blyskawicznie wycho¬ dzi przez otwór wlewowy kokili, powietrze zas, które nie zostalo zuzyte juz przez sam proces spalania, zostaje wyssane z kokili.W tej chwili do kokili wlewa sie ciekly metal, który wskutek wytworzonej prózni zostaje wessany do kokili. Wskutek tego metal natychmiast szczelnie przylega do scianek formy bez wystepowania zjawiska wrzenia, przez co w niezawodny sposób zapobiega sie wytwarzaniu pecherzyków.Dzieki temu otrzymuje sie odlewy o nad¬ zwyczaj czystej i gladkiej powierzchni. W celu wyjecia odlewu z kokili nie nalezy bynajmniej czekac, az kokila ostygnie, lecz natychmiast po wlaniu metalu kokile otwiera sie i wyjmuje odlew.Jest rzecza jasna, ze tak silnie pod¬ grzana kokila w pewnych okolicznosciach latwo sie paczy. Ponadto praca z kokila, rozgrzana do jasno czerwonego zaru, jest trudna. Kokile nalezy otoczyc plaszczem izolacyjnym z azbestu lub podobnego ela¬ stycznego materialu. Ten plaszcz ponadto jest otoczony plaszczem zeliwnym, utrzy¬ mujacym kokile w lacznosci podczas odle¬ wania. W praktyce okazalo sie, ze dopie¬ ro przez takie polaczenie powyzszych za¬ biegów, mozna otrzymywac szybko po so¬ bie odlewy o calkowicie czystej i gladkiej powierzchni, wymagajacej jedynie nie¬ znacznego polerowania odlewów, przezna¬ czonych do galwanizacji lub lakierowania. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób odlewania stopów metali niezelaznych, znamienny tym, ze wewne¬ trzne scianki kokili ogrzewa sie przed od¬ laniem metalu do temperatury nieco niz¬ szej, niz temperatura topnienia odlewane¬ go metalu, po czym pokrywa sie je sma¬ rem, np. papka ze szkla wodnego, talku i chlorku wapnia, przy czym do kokili na krótko przed wlaniem cieklego metalu wprowadza sie gesty tluszcz, olej, lój lub czterochlorek wegla albo podobna sub¬ stancje i niezwlocznie po nastepujacym w kokili wybuchu wlewa sie ciekly metal.
2. 2. Urzadzenie do wykonywania spo¬ sobu wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze zawiera kokile, otoczona plaszczem izola¬ cyjnym, umieszczonym w zewnetrznym plaszczu zeliwnym. Fachanstalt fur neuzeitliches Giessereiwesen Di pi. Ing. Dr. Ing. L. Weiss G. m. b. H. Zastepca: inz. J. Wyganowski, rzecznik patentowy. Druk. m. arct. czerniakowska 22$ PL