Najdluzszy czas trwania patentu do 24 lipca 1954 r.Wynalazek dotyczy wzmacniacza wiel¬ kiej czestotliwosci, zwlaszcza zas wzmac¬ niacza do telewizji, przepuszczajacego bar¬ dzo szerokie pasmo czestotliwosci i stano¬ wiacego ulepszenie wzmacniacza wielkiej czestotliwosci wedlug patentu nr 28892.W patencie glównym opisany jest wzmacniacz wielkiej czestotliwosci, w któ¬ rym w obwód anodowy przynajmniej jed¬ nej lampy wzmacniajacej wlaczony jest jeden slabo tlumiony obwód drgan (obwód pierwotny), sprzezony z drugim obwodem drgan silnie tlumionym (obwodem wtór¬ nym), przy czym drgania wzmocnione sa pobierane z obwodu pierwotnego. Obwód wtórny moze stanowic badz zamkniety ob¬ wód drgan sprzezony z pierwotnym obwo¬ dem indukcyjnie lub pojemnosciowo, badz tez moze stanowic galaz, skladajaca sie z indukcyjnosci, pojemnosci i opornosci, przy czym ta galaz jest przylaczona rów¬ nolegle do pierwotnego obwodu. Wynala¬ zek dotyczy ulepszenia takich wzmacnia¬ czy, które polega na tym, ze obwód wtór¬ ny jest przylaczony równolegle tylko do czesci indukcyjnosci lub pojemnosci pier¬ wotnego obwodu.Na rysunku fig. la, 2a i 3a przedsta¬ wiaja wzmacniacze wielkiej czestotliwo¬ sci wedlug patentu nr 28892, a fig.Ib, 2b i 3b — wzmacniacze wedlug wy¬ nalazku.Na fig. la przedstawiony jest wzmac¬ niacz wTedlug patentu nr 28892, w którym w obwód anodowy lampy wzmacniajacej V jest wlaczony slabo tlumiony obwód drgan (obwód pierwotny) L1Cl, do którego przylaczona jest równolegle galaz, sklada¬ jaca sie z indukcyjnosci L2, pojemnosci G2 i opornosci rzeczywistej R2. Drgania wzmocnione sa pobierane z obwodu pier¬ wotnego LXCX.Jezeli wewnetrzna opornosc lampy V jest duza w stosunku do zewnetrznej o- pornosci pozornej w obwodzie anodowym, to wzmocnienie V^ wzmacniacza przy pul¬ sacji w = 2zf wyraza sie równaniem Vu==S.'Z&, gdzie litera S oznacza nachy¬ lenie charakterystyki lampy, a Zw — ze- 1 _ . 2p Zu ~ ? to2. L + wnetrzna opornosc pozorna w obwodzie anodowym przy pulsacji co.Odwrotnosc tej opornosci mozna wy¬ razic równaniem: 1 * * juLi R2+jo*L2+ j<*C2 o2LtCt + joC2 Jezeli zalozyc, ze L1C1 = L2C2 = l — (a2L2C2 + jo)C2R2 1 oraz to = to0 -\- p, wówczas okaze sie, ze 2Pr^ -, , 2p 11 L L co0 'to przy zalozeniu, ze p jest male w stosunku do to0.Otrzymuje sie zatem: j^C2 _ J.2PG.+ -2p+jo*C2R2 1 R2 + j. 2pL2 Wzór na wzmocnienie VM przybiera przeto postac 4p2L2Ci + j.2pC1R2 B2 + j.2pL2 rm = sB< /; 1 + + 4p2(C\R\- 2L2GJ + 16 jfilA C\ Przy pulsacji rezonansowej to0 wzmo¬ cnienie przybiera wartosc V0 = SR2, wo¬ bec czego wartosc stosunku V(s}/V0 wyra¬ zi sie nastepujaco: V« 1 + dip2 1 + hV2 + hP* Mozliwie plaski przebieg krzywej rezo¬ nansu uzyskuje sie, gdy ax = bx oraz b2 jest j ak najmniej sze.Na fig. 2a jest przedstawiony wzma¬ cniacz, rózniacy sie od wzmacniacza we¬ dlug fig. la tylko tym, ze trzeci obwód drgan L3C3 jest przylaczony równolegle do opornika R2. Przy obliczaniu stosunku V(olV0 dla tego ukladu uzyskuje sie wy¬ razenie : !» = //_ v0 r i 1 + g1p2 + g2p4 + hV2 + hP* + hP" przy czym w celu uzyskania mozliwie pla¬ skiej krzywej rezonansu nalezy uczynic przy mozliwie malym &3 wielkosci ax = bx i a0 = 60. — 2 —Dla wzmacniacza wedlug fig. 3a, w któ¬ rym równolegle do opornika R2 jest przy¬ laczony uklad szeregowy indukcyjnosci L3, pojemnosci C3 i obwodu drgan L4C4, o- trzymuje sie w podobny sposób: Vi» = 7/ 1 + atf2 + a2p* + fl326 ^ F0 /7 1 + 6lP2 + fc2p4 + b^pG + b,p* ' przy czym w celu uzyskania mozliwie pla¬ skiej krzywej rezonansu nalezy uczynic przy jak najmniejszym ft4 wielkosci a, = b19 a2 = b2 i a3 = 68.Jezeli za pomoca podanych wyzej rów¬ nan obliczyc te wartosci na indukcyjnosc L2 wzmacniacza wedlug fig. la i 2a oraz indukcyjnosci L2 i L3 wzmacniacza we¬ dlug fig. 3a, które sa wymagane w celu uzyskania mozliwie plaskiej krzywej re¬ zonansu, to wartosci te okaza sie tak du¬ ze, ze nie moga byc uzyskane przy pomocy jednej cewki. Jest sie przeto zmuszonym do zestawiania tych indukcyjnosci z kil¬ ku cewek, polaczonych ze soba szeregowo, wskutek czego uklad staje sie skompliko¬ wany i kosztowny.Wspomniana wada zostaje usunieta czesciowo dzieki pojemnosci wlasnej cew¬ ki, poniewaz ta pojemnosc powoduje po¬ zorne zwiekszenie sie indukcyjnosci przy czestotliwosciach mniejszych od czestotli¬ wosci rezonansowej cewki. Tak wiec dzie¬ ki sztucznemu zwiekszeniu pojemnosci wlasnej mozna przy pomocy jednej cewki osiagnac wymagana wartosc indukcyjno¬ sci. Mozliwosc ta jest zwiazana z jedno¬ czesnym obnizaniem sie czestotliwosci re¬ zonansowej cewki.We wzmacniaczu wedlug wynalazku wade te usuwa sie w ten sposób, ze obwód wtórny przylacza sie równolegle tylko do czesci indukcyjnosci lub pojemnosci ob¬ wodu pierwotnego. Na fig. Ib, 2b i 3b przedstawione sa przyklady wzmacniacza wedlug wynalazku.Wzmacniacz wedlug fig. Ib stanowi u- lepszenie wzmacniacza wedlug fig. la i rózni sie od niego tym, ze obwód wtórny L2C2R2 jest przylaczony do punktu, leza¬ cego pomiedzy zaciskami obwodu drgan LjCj. Ten punkt zaczepienia moze byc o- brany zarówno na indukcyjnosci Lv jak to przedstawiono na rysunku, jak i na po¬ jemnosci Cr Dobierajac odpowiednio punkt zaczepienia mozna obnizyc wyma¬ gana wartosc indukcyjnosci L2 w takim stopniu, aby te indukcyjnosc mozna bylo latwo uzyskac przy pomocy jednej cew¬ ki.Na fig. 2b uwidoczniony jest ulepszo¬ ny wzmacniacz wedlug fig. 2a. W tym przypadku zastosowane jest odprowadze¬ nie zarówno od obwodu L1CV jak i od ob¬ wodu L3C3. Ten ostatni zaczep moze byc wziety równiez od pojemnosci C3 lub 0- pornika R2.Na fig. 3b uwidoczniony jest ulepszo¬ ny wzmacniacz wedlug fig. 3a. W tym wzmacniaczu obwód L2C2R2 jest przyla¬ czony do punktu, lezacego pomiedzy zaci¬ skami obwodu LXCX, a obwód LSC3R2 — do punktu, lezacego pomiedzy zaciskami obwodu L4C4. Dzieki temu zarówno induk¬ cyjnosc L2, jak i wymagana indukcyj¬ nosc L3 zostaja zmniejszone w takim stopniu, ze kazda z nich moze byc uzy¬ skana przy pomocy jednej tylko cew¬ ki. PL