Znane dotychczas wieszaki listw do za¬ slon, rozsuwanych na krazkach, posiadaja te wade, ze wskutek swego uksztaltowa¬ nia zachodza one nieco za siebie podczas sciagania zaslon, zaciskajac sie przy tym i wykrecajac nieco w bok, wskutek czego pozbawione sa one swobody ruchów. Aby zwolnic je nalezy zaslone przed jej rozsu¬ nieciem lub zsunieciem najpierw nieco wstrzasnac. Powoduje to szarpanie za¬ slony, w celu zwolnienia wieszaków, i dosc silne jej ciagnienie.Wieszaki wedlug wynalazku do zaslon, rozsuwanych na krazkach wzdluz listwy, nie sprawiaja wskazanej trudnosci. Cecha znamienna wieszaka wedlug wynalazku polega na tym, ze wieszak, osadzony wa~ hliwie i poprzecznie na czopie krazka, jest wykonany z paska metalowego i zaopa¬ trzony w zwisajace w dól równolegle do siebie ramiona, wzglednie krawedzie, tak iz powstaja powierzchnie przylegania, któ¬ re przy sciagnieciu wieszaków uderzaja o siebie. Odleglosc pomiedzy tymi po¬ wierzchniami kazdego ramienia jest wiek¬ sza, niz srednica krazka. Dzieki tym rów¬ noleglym ramionom i powierzchniom zde¬ rzania wieszaka oraz dzieki temu, ze wza¬ jemna odleglosc tych powierzchni jest wieksza, niz srednica krazka, unika sie przy zderzaniu sie o siebie tych powierzch¬ ni wzajemnego przeskakiwania, wzglednie zaczepiania sie krazków. Dzieki temu ru¬ chy tych krazków nie sa krepowane przyptzctaczaftiu ich W prowadnicach listw tak, iz zaslone mozna latwo rozsunac, wzglednie zesunac, .djprócz tego zaslona nie fest szarpsuia, poniewaz mozna ja za¬ suwac i rozsuwac, wywierajac slabe ciag¬ nienie. / Na rysunku przedstawiono kilka przy¬ kladów wykonania wieszaka wedlug wy¬ nalazku do umocowania zaslon, rozsuwa¬ nych na krazkach wzdluz listwy za pomo¬ ca raptownego pociagania.. Fig. 1 przedstawia przekrój podluzny czesci listwy wraz z umieszczonymi w niej wieszakami do zaslony, wygietymi z pla¬ skownika, fig. 2 przedstawia przekrój po¬ przeczny tej samej czesci, fig. 3 przedsta¬ wia przekrój podluzny czesci listwy wraz z umieszczonymi w niej wieszakami, wy¬ cietymi z pasków blachy, fig. 4 przedsta¬ wia przekrój poprzeczny tej samej czesci, fig. 4a przedstawia przekroje poprzeczne wieszaków wedlug fig. 3 i 4 wzdluz linii A — B. Fig. 5 — 12 przedstawiaja od¬ mienne postacie wykonania wieszaków w widoku czolowym i bocznym w polaczeniu z listwami do zawieszania zaslony.Listwa do zaslon a zaopatrzona jest w znane podluzne prowadnice b, zas u dolu w tory c, wystajace wewnatrz; na torach tej listwy tocza sie podwójne krazki d.Krazki te polaczone sa ze soba czopem e, ita który zalozony jest wieszak / dla za¬ slony, który z dolu jest przeprowadzony przez szczeline prowadnicza m listwy a.Wieszak / wedlug fig. 1 i 2 sklada sie z kolowego zagiecia g, zalozonego na czop c podwójnego krazka d, oraz z dolnego haczyka h, który moze byc otwarty lub za¬ mkniety. Haczyk h posiada wydluzone ra¬ miona i i k, przebiegajace czesciowo rów¬ nolegle do siebie pionowo w dól, dzieki czemu sasiednie wieszaki moga byc zesu¬ niete ku sobie. Wieszaki / wykonane sa z plaskiego drutu metalowego z zaokraglo¬ nymi krawedziami, odstep pomiedzy ra¬ mionami/, k jest szerszy, niz wynosi sred¬ nica krazków d, tak iz w razie przylega¬ nia wieszaków do siebie, krazki d nie sty¬ kaja sie, lecz tylko powierzchnie /, / ra¬ mion i, k, dzieki czemu unika sie zacho¬ dzenia za siebie krazków. Ciezar ramion i, k wieszaka / jest rozdzielony na obie strony czopa e krazka d w ten sposób, iz wieszak e zwisa pionowo w dól od srod¬ kowego punktu czopa e (fig. 1). Podobnie tez boczne krawedzie wieszaków, wykona¬ nych z materialu plaskiego, skierowane sa pionowo, dzieki czemu unika sie zacinania sie lub wykrecania sie w bok wieszaków w szczelinie prowadniczej m (fig. 2). Za¬ slona moze byc przyniocowana do wiesza¬ ków / bezposrednio lub tez posrednio za pomoca odpowiednich narzadów pomocni¬ czych.W wykonaniu wedlug fig. 3 — 12 wie¬ szak dla zaslony wykonany jest z paska blaszanego, wygietego w palak lub ha¬ czyk. Wedlug fig. 3 — 4 wieszak posiada postac palaka. Górny swobodny koniec n wieszaka e jest zaopatrzony w szczeline do wahliwego osadzenia wieszaka na czo¬ pie e. Aby zapobiec przypadkowemu wy¬ suwaniu sie wieszaka / z tej osi, dobrze jest zacisnac koniec p haczyka nieco ku srodkowi, wskutek czego wylot o szczeli¬ ny zostaje nieco zwezony. Zaslone laczy sie z dolna palakowata czescia q wiesza¬ ka / za pomoca klamerek lub pierscieni lub narzadów podobnych.Ramiona wieszaka e sa nieco szersze nizeli srednica podwójnego krazka d, dzieki czemu przy sciaganiu krazków bocz¬ ne krawedzie /, wzglednie powierzchnie wieszaków, przylegaja do siebie, zapobie¬ gajac w ten sposób zacinaniu sie i zacho¬ dzeniu na siebie krazków. Dobrze jest zwe¬ zic nieco ku dolowi palakowata czesc q lub tez zaopatrzyc ja w boczne wyciecia r, azeby umozliwic latwiejsze umocowanie czesci, laczacej wieszak z zaslona. Oba ramiona palakowatego wieszaka / sa wygie¬ te wypuklo, lub tez jedynie ich brzegi sa - 2 -n*$ powierzchna whfadn * wycieke «a po¬ dluzne zlobki i, w które podczas prryckka- mt okladziny c wchodzi kleji wobec eze- £9 przy kleceniu «rie tworza sie wycieki kleju, mogace przeszkadzac biegowi kraz¬ ków. Zlobki na dolnej powierzchni wkladu a sa wykonane bezposrednio tuz przy to¬ rach d, aiby wypelnic sie klejem, dzieki czemu klej nie wycieka na tory krazków hlb na powierzchnie toczne okladzin h.Zamiast ildbkówi mozna by tez wykonac ukosne sciecia dolnych narozy m torów d. Listwa do firanek posiada, jak zwykle, na swa -stronie przedniej oslone przednia k oraz boki / (fig. 1 — 4) ListwyjAo firanek wedlug wynalazku mozna by równiez wykonac bez mostków 11 nad torami d, wówczas wklad er skladal¬ by sie jodynie z podluznych kantówek. Ta¬ kie wykonanie jest jednak mniej korzyst¬ ne, miz wykonanie z mostkami m, które odznacza sie wieksza dokladnoscia i trwa¬ loscia* %zy wytwarzaniu Jistw d© firanek wy¬ biera sie na wklady okolo 5 — 6 m i szerokosci okolo 40—120 cm. W desce tej wycina sie tory d i zara¬ zom zaopatruje sie ja w zlobki z Jiib tez sciete ukosnie naroza m. Po tej obróbce przygotowawczej na deske & nakleja sie o- kladzkiy b \ c z drzewa o slojach po- przecznyck, poi czym w dolnej okladzinie c wycina sie szczeliny prowadnicze g dla wieszaków / krazków e. Nastepnie deske lnie sie na pedluznice o szerokosci, odpo¬ wiadajacej poszczególnym listwom do fi¬ ranek. Jezeli np. listwa ma posiadac dwa tory, to deske rozcina sie wzdluz linii A — B, jezeli zas ma -ona posiadac jeden tylko tor, to rozcina sie ja wzdluz linii C — D. Poza tym wykonanie listwy w szczególach moze byc zupelnie dowolne Wedlug fig. 10 i 11 listwa do firanek wykonana jest z desek a, 6, c, sklejonych ze soba. Najpierw przykleja sie do dolnej deski c deske jo, stanowiaca wklnd iistwy do firanki. Nastepnie w pewnych okreslo¬ nych odstepach wzajemnych wycioa sie w desce u lory d na glebokosc taka, aby siegaly one ponizej miejsca sklejenia «t, dzieki tczemnxwiaga sie bezwzglednie glad¬ ki tor. Po wycieciu torów d na deske a na¬ kleja, sie okladzine b. Nastepnie posrodku torów d wyckia sie waskie szczeliny pro¬ wadnicze g dla wieszaków f. Wystajace z obu stron torów d listwy h posiadaja po¬ wierzchnie toczne dla krazków e. Tory przebiegaja wzdluz slojów wkladu a. O- kladziny c, b sa wyciete tak, ze sloje ich przebiegaja poprzecznie wzgledem slojów wklada a hib tez wzdluz tych slojów.Tary d we wkladzie a mama wykonac calkowicie, tak iz powierzchnie toczne h dla krazków e znajduja sie nad miejscem sklejenia /d± (fig. 12 — 14). W tym przy- pa<&n wklad a wycina sie nieco wiekszej grubosci, niz przy wykonaniu wedlug fig. 10 lub 19. Jednakze i w tej postaci wyko¬ nania na dolna powierzchnie oraz na gór¬ na powierzchnie wkladu a naklejone sa okladziny, które zapobiegaja skrecaniu lub wypaczeniu sie listwy do firanki Wedlug fig. 13 okladzina jest wykonana z kilku sklejonych ze soba cienkich plyt b, b±. Po¬ dobnie tez dolna okladzina moce sie skla¬ dac równiez z kilku sklejonych ze soba cienkicli plyt c, rr (fig. 14). Wedlug fig. 15 dolna okladzina wykonana fest z kilku sklejonych ze soba cienkich plyt c, clf przy czym tory d sa wyciete tak gleboko, ze powierzchnie toczne h znajduja sie na dolnej plycie c. Dobrze jest polaczyc ze soba plyty b, b19 a takze plyty c, clf *r2 w ten sposób, aby sloje ich krzyzowaly sie nawzajem.W wykonaniu wedlug fig. 10 okladzina b jest w przyblizeniu równie grula, ^itik wklad a, natomiast dolna okladzina c jest znacznie ciensza. Wklad a moze równiez byc wykonany z cienkiej plyty o slojach poprzecznych (fig. 13). Najwazniejszy — 3 —szczegól polega na tym, aby wyciecie d siegalo glebiej, niz miejsce sklejenia a±.Podobnie tez okladzina 6 wedlug fig. 10 moze miec grubosc taka, jak okladzina wedlug fig. 12. Plyty c, c19 c2 oraz b, bx wedlug fig. 12 — 15 moga byc bardzo cien¬ kie. Przody k oraz boki / moga byc rów¬ niez zaopatrzone w okladziny o o slojach, przebiegajacych w poprzek wzgledem slo¬ jów wkladów kil.Wklad a moze byc wykonamy z taniego drzewa, zas okladziny b i c, zwlaszcza cienkie plyty b, blf wzglednie c, cx oraz c, clf c2 moga byc wykonane z drzewa w lepszym gatunku. Jezeli okladzina b we¬ dlug fig. 10 wykonana jest z drzewa o slojach podluznych, to najlepiej jest, aby wklad a, posiadajacy tory, wykonany byl równiez z drzewa o tak samo przebiega¬ jacych slojach. Wedlug fig. 10 plyty a, b, c moga byc równiez wykonane z drzewa jednakowego gatunku. PL