PL26567B1 - Ponczocha, sposób jej wytwarzania oraz dziewiarka workowa do wyrobu tego rodzaju ponczoch. - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy ponczoch o wzmocnionym napietku i czubku, okraglo dzianych w ten sposób, ze na kazde lub na kazde wybrane oczko plaszkowe tka¬ niny podstawowej' prlzypada petlai plu¬ szowa, wyrobiona tak, iz nitka petli plu- szofwej wraz z nitka tkaniny podstawowej sa przerobione w oczka. Inna cecha wyna¬ lazku polega na tym, ze petle pluszowe, poczynajac od oczka poczatkowego kazde¬ go rzedu oczek, sa przerobione z oczkami plaazkowymi tkaniny podstawowej tak, iz petle pluszowe rozpoczynaja sie w miejscu, w którym przez czesciowo regularne wy¬ robienie wyrób pomniejsza sie lub powiek¬ sza bezposrednio od linii pomniejszania, a w miejscu regularnego wyrabiania sta¬ lego brzegu petle rozpoczynaja sie bezpo¬ srednio na brzegu tkaniny. Dzieki temu u- zysikuje sie ten skutek, ze pokrycie pluszo¬ we, gesite dzieki jednooczkowemu lub wie- looczkowetmu ukladowi pluszu, nie zostaje przerwane brakiem petli pluszowych w miejscach pomniejiszainia, i na brzegach.Wedlug wynalazku nie tylko w czesciach dzianych okraglo, lecz równiez w czesciach dzianych dwukierunkowo, nitka podstawo¬ wa w kazdym rzedzie oczek jest przerabia¬ na tylko jako nitka podstawowa, a nitka pluszowa w kazdym rzedzie oczek jest przerabiana tylko jako nitka pluszowa.Inna zaleta1 polegaj na tym, ze dzieki ukladowi pluszu w miejscach pomniejsza¬ nia, zwlaszcza przy linii pomniejszania, ina brzegach, wytrzymalosc tych najbardziej narazonych na uszkodzenie miejsc pon¬ czochy, a zwlaszcza stopy i czubka, zosta¬ je zwiekszona, niewygodne tarcie zas lub nacisk miejsc pomniejszenia i miejsc brze¬ gowych, dajacych sie wyrózniac sposród jednolitej powierzchni tkaniny oczkowej, zostaja usuniete w tych miejscach za po¬ moca wyrównywujacego ukladu petli plu¬ szowych.Wyrób takich oczkowych tkanin plu¬ szowych, dzianych na znanych dziewiar¬ kach workowych z iglami jezyczkowymi i ptaszkami, jest polaczony z wielkimi trud¬ nosciami juz w przypadku pluszu dwuocz- kowego, a tym bardziej w przypadku plu¬ szu jednooczkowego, gdyz nie ma mozno¬ sci niezawodnego rozdzialu nitki podstawo¬ wej od nitki pluszowej, jezeli praca odby¬ wa sie wedlug tej zasady, ze nitka podsta¬ wowa jest kluczona jak zwykle na dolnej krawedzi pierscienia zamkowego igiel o- puszczajacych sie, natomiast nitka pluszo¬ wa jest kluczona dluzej niz nitka pluszowa na krawedzi, lezacej ponad wrebem zamy¬ kajacym, np. ponad górna krawedzia wy¬ stepu ptaszki, znajdujacego sie ponad wre¬ bem zamykajacym. Trudnosc rozdzialu jest spowodowana tym, ze ostrza rozdzie¬ lajace, ai wiec np. wystep ponad wrebem zamykajacym ptaszki, przy koniecznym nieznacznym odstepie pionowym górnej krawedzi plaszki od krawedzi oczkujacej nitki1 podstawowej do wytwarzania) nie¬ zbyt dlugiej petli pluszowej lezy -tak nisko, ze w przewaznej Liczbie przypadków nitka podstawowa równiez uklada sie na kra¬ wedzi kluczacej nitki pluszowej nie two¬ rzac przez to oczek tkaniny podstawowej* Gdy jednak wystep plaszki jest umieszczo¬ ny tak wysoko, ze podczas posuwania sie ptaszek naprzód w polozenie robocze o- trzymuje sie niezawodne wsuniecie ostrza ptaszek miedzy nitke podstawowa i nitke pluszowa, wtedy petla pluszowa staje sie tak (dluga, ze charakter piusra aostaij e u- tracony, a oprócz tego na skutek dlugiego kluczenia powstaja tak wielkie szybkosci ciagnienia nitki pluszowej na górnej kra¬ wedzi plasizki, ze nawet najlepszy mate¬ rial nitkowy ulega zerwaniu.Wady powyzsze usuwa sie przy pomo¬ cy dziewiarki workowej wedlug wynalazku niniejszego w ten sposób, ze rozdzial nitek podstawowych od nitek pluszowych usku¬ tecznia sie przez przesuw ptaszek ku trzon¬ kowi igly w polozenie robocze lub przez podobnie skierowany mich specjalnych po¬ dobnych narzedzi powyzej punktu klucze¬ nia nitki pkaszowej, aby podczas wyrobu jak najkrótszych petli pluszowych, w celu niezawodnego rozdzialu obydwóch nitek przed kluczeniem, czesc rozdzielajaca, np. ostrze moglo usunac sie ponad wrebem, o- porowym plaszki pomiedzy obydwie nitki w miejscu, w którym przebiegaja one ku igle jesKfcze w zmaicznej odleglosci wzajem¬ nej.Takie rozdzielanie górne i kluczenie doloe ruskutecznia sie {korzystnie za pomo¬ ca plaszki, w której z tylu ostrza wystepu, lezacego ponad wrebem odporowym, u- mieszozony jest wrab, którego podstawa jest polozona nizej anizeli ostrze, wsuwa¬ jace sie pomiedzy obydwie nitki w celu ich razdlzielema i utrzymywania w poloze¬ niu rozdzielonym.Aby zapewnic niezawodne wrobienie nitki pluszowej w tkanine podstawowa, co np. jest rzecza wazna przy uzyciu nitkowe¬ go materialu pluszowego odmiennego ro¬ dzaju i odmiennego koloru niz material nitki podstawowej, wedlug dalszej cechy wynalazku punkt kluczenia nitki pluszo¬ wej {pomijajac jego polozenie pionowe wzgledem wrebu zamykajacego), decydu¬ jacy o dlugosci petli pluszowej, powinien miec równiez i w kierunku poziomym okre¬ slone polozenie wzgledem tylnej krawedzi wrebu zamykajacego, mianowicie wedlug wynalazku niniejszego tylna czesc wrefeu odporowego winna lezec nieco przed punk- — 2 -lem kluczenia petli nitki pluszowej, przy¬ najmniej jetimak ta lylmi krawedz powinna lezec pionowo pod punktem kluczenia nit¬ ki pluszowej. Dzieki takiemu polozeniu wedlug wynalazku punktu kluczenia nitki pluszowej wzgledem wrebu odporowego lub wzgledem jtego tylnej krawedzi w plasz- ce nitka tkaniny podstawowej jest utrzy¬ mywana podczas kluczenia pomiedzy trzoiiikieim igly i tylna krawedzia wrebu zamykajacego tak, iz nitka ta nie moze przesunac sie w kierunku ruchu ptaszek, a wiec zazwyczaj w kierunku poziomym, i tym «amym uklada sie pewnie przed nit¬ ka pluszowa pod glowica igly. Z tej przy¬ czyny jest rzecza szczególnie korzystna, jak juz wspomniano, jezeli tylna krawedz wrebu op©axweg|o lezy nieco przed punk¬ tem oczkowania nitki pluszowej. W celu nizawodnego ukladania nitki pluszowej u- mieszcza sie wedlug dalszej cechy wyna¬ lazku tylna krawedz wrebu pluszowego z pochyleniem nie ku przodowi, lecz ku ty- fowi.Innym waznym czynnikiem nielzaiwod1- nego rozdzialu jest polozenie i umieszcze¬ nie wodzików nitkowych nitki podstawo¬ wej i nitki pluszowej, z których nitka wy¬ chodzi zazwyczaj prostopadle do kierun¬ ku osi igly i które leza najczesciej obok siebie. Wobec takiego poziomego wyjscia nitki, najczesciej w znacznej odleglosci od miejsca rozdzialu i kluczenia, zwykle da¬ zenie nitki do wahania sie w góre i w dól jest ulaftwione w takim stopniu, ze nitka podstawowa czesto, a zwlaszcza przy dzialaniu dwtdrierunkowym (wahadlo¬ wym), zostaje rzucona na krawedz oczku¬ jaca nitki pluszowej. Wedlug wynalazku niniejszego prócz zwyklego prowadnika aftki podstawowej lub zamiast takiego pro¬ wadnika, ponizej mostka prowadników, prowadzacego górna nitke, znajduje sie pnttwadtaik nitki podstawowej, wyposazo¬ ny w uszko, które wzgledem nitki pluszo- wej, wychodzacej prostopadle do igly poni¬ zej glowicy igly, jest polozone tak, ifc nitka podstawowa wychodzi w srodku lub pra¬ wie w srodku torów ruchu nitki pluszowej przy dizdaniu wahadlowym, przy czym jej os jest pionowa albo prawie pionowa a wiec równolegla albo prawie równolegla do osi igiel, wyjscie zas nitki znajduje sie nieznacznie powyzej konca rozdzielczego plaszki, tak iz nitka podstawowa w kiensnr ku pionowym lub prawie pionowym wycho¬ dzi z dodatkowego prowadnika nieznacz¬ nie pomad koncem rozdzielczym plaszki i przed nim. W ten sposób unika sie waha¬ nia nitki, a tym samym bledów rozdzialu, zwlaszcza przy wykonywaniu napietka i czubka.Przy stosowaniu znanych dziewiarek workowych, gdy czesc okraglo dzianych rzedów oczek jest przerabiana z pluszem, a druga czesc — bez pluszu, powstaja wady nastepujace* Jezeli np, przyjmuje sie, ze druga nit¬ ka w tkaninie dwunifckowej w pewnej cze¬ sci obiegu okraglego, np. w napietku pon¬ czochy, ma byc w celu wzmocnienia prze¬ robiona na petle pluszowe bez wlaczania specjalnej nitki wzmacniajacej do piety, wtedy tkanina pluszowa jest wprawdzie grub&za, ale za to w ukladzie oczek podsta¬ wowych jest luzniejsza, anizeli dwunitko- wa gladka, tkanina bez petli pluszowej, a przy tym pokrycie pluszowe jest cienkie i niedokladnie.Aby tkaninie, a zwlaszcza jej czesciom przerobionym petlami pluszowymi, nadac wieksza wytrzymalosc, dziewiarka powinna byc nastawiona na scislejsze wiazanie tak, iz gdy przerabia sie na pluisz slabsza wzglednie ciensza nitke, tkanina podstawo¬ wa bedzie kluczona scislej w miejscu wzmiocnionym piluszem, anizeli w cfeescl tkaniny bez pluszu, co jest nieosiagalne za pomoca znanych dziewiarek workowych.Moze jednak równiez zdarzyc sie przy¬ padek odwrotny, ze przerabia sie na plusz tak mocna nitke lub lalka cienkich — 3 —ze tkanina podstawowa powinna byc klu- czona luzniej w miejscu wzmocnionym pluszem, anizeli w czesci tkaniny bez plu¬ szu, aby czesc tkaniny ze wzmocnieniem pluszowym nie byla zbyt twarda, ai zbyt sztywne kluczenie nie pociagalo za soba szkodliwych nastepstw. Równiez jest to niemozliwe w znanych dziewiarkach, wor¬ kowych, a zwlaszcza wtedy, gdy wzmocnie¬ nie pluszowe ma byc przerabiane tylko na jednej czesci obiegu.Znana jest rzecza przy uzyciu dziewia¬ rek workowych wytwarzanie luzniejszych czesci wzmocnionych tkaniny anizeli in¬ nych czesci przez przeniesienie punktu klu¬ czenia, przy czym postepuje sie w ten spo¬ sób, ze ptaszki sa podnoszone i opuszcza¬ ne zaleznie od potrzeby. Przy stosowaniu tego znanego sposobu powstalyby rózne dlugosci petli pluszowych zaleznie od tego, czy czesc tkaniny wzmocniona petlami plu¬ szowymi bylaby przerabiana scislej, czy tez luzniej anizeli czesc niewzmocniona.Wskutek tego osiagnietaby dzialanie prze¬ ciwne niz to, jakie namierza1 sie wedlug wy¬ nalazku niniejszego, tkanina bowiem pod¬ stawowa, wzmocniona przy pomocy petli pluszowych, w tkaninach dzianych, wyko¬ nanych na dziewiarce, powinna byc zalez¬ nie od potrzeby przerabiania mocniej lub luzniej niz czesc tkaniny, nie posiadajaca wcale petli pluszowych, przy czym dlugosc przerabianych petli pluszowych powinna pozostac niezmieniona, niezaleznie od tego, czy tkanina podstawowa w czesci, wzmoc¬ nionej petlami pluszowymi, ma byc prze¬ rabiana scislej, czy tez luzniej.Niedogodnosci znanych sposobów pra¬ cy i urzadzen do scislejszego i luzniejszego przerabiania na dziewiarkach workowych w zastosowaniu db wyrobu tkaniu oczkowych ze wzmocnieniem pluszowym usuwa sie wedlug wynalalzku w ten) sposób, ze petle tkaniny podstawowej sa w tej czesci tkani¬ ny, która ma byc przerabiana z nitkami pluszowymi, w znany sposób kiuczone przy wyzszym lub nizszym polozeniu punktu kluczenia wzgledem glowicy igly, anizeli w oczkach, niewzmoonionych petlami plu¬ szowymi, natomiast punkt kluczenia nitki pluszowej pozostaje zawsze na tej samej wysokosci wzgledem igly.Do wykonywania1 tego sposobu pracy proponuje sie wedlug wynalazku plaszki, których krawedz kluczenia tkaniny podsta¬ wowej posiada dwa poziomy, przy czym przednia czesc tej krawedzi kluczeniai jest polozona na zwyklej wysokosci wzgledem glowicy igly db kluczenia zwyklych glad¬ kich tkanin o normalnej wytrzymalosci, natomiast ponizej punktu kluczenia petli pluszowej ta przednia czesc krawedzi klu¬ czenia jest utrzymywana o tyle wyzej lub nizej od czesci przedniej wystepu plasz- kowego, o ile petle tkaniny podstawowej w czesci, zaopatrzonej w petle pluszowe, powinny byc wyrabiane dluzej lub króciej anizeli inne petle oczkowe.Poniewaz wedlug wynalazku w sposo¬ bie wyrobu tkanin dzianych z pluszem klucizkbwym zabieg kluczenia nitki pluszo^ wej rozpoczyna sie podczas opuszczania sie igly wczesniej, anizeli zabieg kluczenia nitki podstawowej, przeto* przy uzyciu zna¬ nej pólokraglej prawie glowicy igly istnie¬ je obawa, ze nitka jeszcze nie napieta na poczatku kluczenia, to jest wahajaca sie tam i z powrotem wskutek ruchu dziewiar¬ ki, ulozy sie raz przed, a innym razem za nitka pluszowa, juz napieta pod pólokra¬ gla glowice igly, gdyz nitka pluszowa lezy naturalnie zawsze w punkcie wierzcholko¬ wym, a wiec w srodku glowicy igly, tak iz zarówno za nitka pluszowa, jak i przed nia istnieje miejsce do ulozenia nitki pod¬ stawowej, aczkolwiek ulozenie nitki pod¬ stawowej przfód nitka pluszowa jest wcale niepozadane, gdyz wtedy powstaje przera¬ bianie bledne.Niedogodnosc ta moze byc wedlug wy¬ nalalzku niniejszego usunieta dzieki temu, ze glowica igly w górnej czesci jest zakon- - 4 -czona zawsze ostrym katem, który czyni niemozliwym poruszanie sie na boki ukla¬ dajacej sie najpierw nitki pluszowej, przy czym koniec haczyka glowicy, znajdujacej sie po stronie brzusca igly, przebiega pod ostrym katem ukosnie ku wewmatfz wzgle¬ dem osi igly, a wiec ku brzuscowi igly. Dzie¬ ki temu, ze kluczacy punkt wierzcholkowy kata ostrza jest przed glowica igly prze¬ strzennie punktem najdalej wysunietym przed osia igly w przestrzeni, która; przy zamknietym jezyczku jest ograniczona je¬ zyczkiem i glowica i w której porusza sie nitka podstawowa przed rozpoczeciem swe¬ go kluczenia, przeto uzyskuje sie ten sku- | tek, ze nastepna przy kluczeniu nitka pod- stawowal w glowicy igly przy zamknietym jezyczku nie moze wychylac sie w zaidlnym miejscu przed nitka pluszowa, lezaca w punkcie wierzcholkowym igly, nitka ta bo- • wiem musi zawsze ulozyc sie tylko z tylu i nitki pluszowej, napietej juz przez zabieg ! kluczenia.Na rysunku przedstawione sa przykla¬ dy wykonania urzadzen do dziewiarek1 wor¬ kowych do wytwarzania okraglo dzianych tklainin ponczoszniczych wedlug wynalazku, jak równiez same tkaniny ponczosznicze, przy czym fig, 1 przedstawia stope okra¬ glo dzianej ponczochy z czescia cholewki, fig. 2 — czesc ponczochy z górnym naplet¬ kiem na1 tylniej linii srodkowej ponczochy w rozwinieciu, fig. 3 — widok z boku okra¬ glo dzianego czubka ponczochy w podlzial- ce zmniejszonej, fig. 4 — napietek okraglo dzianej ponczochy w podzialce zmniejszo¬ nej, fig. 5 — schemat ukladu oczek kawal¬ ka tkaniny, wycietego z napietka w miej¬ scu a — b — c — d i e — / — g — h na fig. 2, fig. 6 — plaiszke z wrebem wedlug wynalazku za ostrzem rozdzielczym, fig. 7— plaszke z dwustopniowym wrebem wedlug wynalaizku zai ostrzem rozdzielczym, fig. 8 — czesc wienca igiel i plaszek dlziewiarki workiowej z zamknieciem plaszkowym w widoku z góry, fig. 9— polozenie igiel w czesci wienca igiel (patrzac ze srodka) i widok z przodu mostka prowadników nitkowych oraz dodatkowego prowadze¬ nia nitki wedlug wynalazku, przy czym igly i ptaszka wykonywaja ruchy po¬ wodujace tworzenie sie oczek, fig. 10 — przekrój, pierscienia zamkowego z ptaszkami wedlug fig. 8, fig. 11 — polozenie rozdzielcze plaszek wzgledem igly, fig. 12 — igly i ptaszki w polozeniu podczas kluczenia, fig. 13 — igly i ptasz¬ ki w ,polozeniu podczais docisku, fig. 14 — wykrój ptaszki do pluszu ze specjalnie korzystnym poziomym i pionowym odste¬ pem punktu kluczenia od tylnej krawedzi wrebu zamykajacego, w podzialce zwiek¬ szonej, przy czym igla krosna jest przed¬ stawiania w chwili kluczenia nitki petli plu¬ szowych, fig. 15 — podobny wykrój z ta¬ kiej ptaszki w zwiekszonej podzialce, przy czym igla krosnowa jest przedstawiona w chwili nakluczaJnia nitki petli pluszowych, fig. 16 — widbk z boku urzadzenia wedlug fig. 9 a mianowicie w przekroju wzdluz li¬ nii XI — XI na fig. 9, fig. 17 — prowadnik nitkowy, zastepujacy mostek prowadników nitek z urzadzeniem wedlug wynalazku, fig. 18 — przekrój podluzny prowadnika nitek wzdluz linii XIII — XIII na fig. 17, fig. 19 — widok1 z góry listewki prowadbi- ka nitek w wykonaniu wedlug fig. 9 i 16 z uszkiem podluznym, fig. 20 — taka sama listewke prowadnika nitek z uszkiem okra¬ glym, fig. 21 — przekrój wzdluz linii XVI — XVI n& fig. 20, fig. 22 — plaszka wedlug wynalazku z igla zajmujaca wzgledem niej polozenie kluczenia przy kluczeniu petli pluszowych i dluzszych petli tkaniny pod¬ stawowej, niz te, jakie kluczy sie zazwy¬ czaj, fig. 23 — te sama plaszke co i na fig. 22 w polozeniu kluczenia igly przy wyro¬ bie tkaniny gladkiej, fig. 24 — plalsteke we¬ dlug wynalazku z igla, zajmujaca wzgle¬ dem niej polozenie kluczenia przy klucze¬ niu petli pluszowych i krótszych petli tka¬ niny podstawowej anizeli te, jakie kluczy — 5 —sde aaiawyczaj:, £ig. 25 — te sama plaszke co i na fig, 24 w polozeniu kluczenia igly pjazy wyrobie tkaaalmy gladkiej, fig. 26 — igle krosnowa o ksztalcie glowicy wedlug wynalaizku.Ponczocha wedlug lig. 1 oraz napietek, nalezacy do tej ponczochy i przedstawiony w zwiekszonej podzialce na fig. 2, posia¬ da w nagietku i czubku zwykly rodizaj po¬ mnief»zamiaf który jest widoczny z obyd¬ wóch sitron ponczochy wzdluz linii po- mniejfezamia, Ta linia pomniejszania jest oznaczona ma napletku 1 ponczochy wedlug fig; 1 i 2 cyfra 2, a na czubku cyfra 3 i 4: Stopa 5 nie posiada zadnego pomniejsze- niai, gdyz nie wymaga zadnej zasadniczej zmiany ksztaltu wzgledem dzianego wal¬ ca. Pbcsosrtala czesc ponczochy wedlug fig. 1 stanowi czesc górna 6, z która laczy sie cholewka 7, Napietek / z górnym napiet- kiem la, stopa 5 i czubek 3 podlegaja naj- ^ilniejs^einu zuzyciu podczasi noszenia ponczochy. Czesci te sa wobec tego wzmoc¬ nione wzgledem cholewki 7 i górnej cze¬ sci stopy 6, a wiec wyrabia sie je z jedna lub dwiema nitkami wiecej anizeli pozosta¬ le czesci ponczochy. Wedlug wynalazku ta¬ kie wzmocnienie napletka 1 stopy 5 i czub¬ ka 3 uzyskuje sie w ten sposób, ze na kaz¬ de oczko plaistzkowe tkaniny podstawowej tej czesci stopy dorabia sie petle pluszowa, przy czym wedlug wynalazku w mieyscach pomniejszenia, a wiec na liniach pomniej¬ szenia 2 i 4 napletka i czubka, równiez i poczatkowe OGzko kazdego rzedu oczek w miejscu pomniejszania, które wytwarza sie, jak wiadomo, przeiz przerabianie wa¬ hadlowe na dziewiarce workowej, sa za¬ opatrzone w petle pluszowe. Widtac to zwlastzcza wyraznie na fig. 5, która przed¬ stawia w duzym powiekszeniu wykirój a — b — c — d wzglednie e — l — g — h z czesci napietk& wedlug fig. 2, z polozeniem nitek uwidocznionym schematycznie.Petle plusizowe w tym ukladnie oczek oajaatfa&ne sa cyfra 8. Petle te sa "dluzsz/e, anizeli oczka plaszkowe 9 tkaniny podsta¬ wowej, sa to oczka plaszkowe z nitki plu¬ szowej. W oczkach iglowych 10 nitka pod¬ stawowa jest przerabiana razem z nitka pluszowa tak, iz oczka iglowe 10 sa wyro¬ bione jako calkowicie dwunitkowe z nitki podstawowej i nitki pluszowej, natomiast w oczkach plajszkowych 9 tkaniny podsta¬ wowej tylko ramiona oczek sa dwunitkowe, a wydluzone czolo oczka plaszkowego — z nitki pluszowej petli pluszowej 8 — jest widoczne z lewej stromy tkaniny. Miejsca pomniejsizania przebiegaja wzdluz linii kreskowanych 2 — 2. Z fig. 5 widac od ra¬ zu, ze kazde poczatkowe oczko plasizkowe kazdego rzedu oczek na liniach pomniej¬ szania 2 — 2 zaczyna kluczyc sie z petla¬ mi pluszowymi.Zalety tworizenia petli pluszowych w oczkach poczatkowych uwydatniaja sie zwlaszcza tam, gdzie, jak widac na fig. 3 i 4, w celu otrzymania lepszego ksztaltu ma czubku i napietku istnieje nagromadzenie linii pomniejszania- Czubak wedlug fig. 3 posiada dwie linie pomniejszania 11 i 12 zamiast jednej linii pomniejszania 4 na czubku wedlug fig. 1, a napietek wedlug fig. 4 posiada nawet trzy linie pomniejszar nia 13, 14 i 15 zamiast jednej linii po¬ mniejszania 2 jak w napietku wedlug fig. 1 i 2. Gdyby przy takim nagromadzeniu li¬ nii pomniejsizania pierwsze oczka brzego¬ we nie mialy wcale petli pluszowych* tb na powierzchni napietka lub czubka po¬ wstalyby takie przerwy, ze jednOoczkowe umieszczenie pluszu w pozostalej czesci ponczochy byloby bezskuteczne.Wedlug innego znanego sposobu pon- czochaj jest wyrabiana czesciowo prawi¬ dlowo, to znaczy ze stalymi brzegami w wielu czesciach, które nastepnie zostaja zaszyte, oczka zas brzegowe tych brzegów równiez przerabia sie z petlami pluszowy¬ mi, aby szwy nie stanowily przwwy w po¬ kryciu pluszowym.Oczywiscie ponczocha w pozostalych - 6 -czesciach moze byc wykonania calkowicie hifo czesciowcu z pluszem jedmooczfoowynif albo tez calkowicie lub czesciowi z petlap mi piiiszowymi na okreslonych oczkach ptaszkowych.Na fig, 6 — 21 przedstawiono dziewiar¬ ke workowa wedlug wynalazku do wytwa¬ rzania opisanych wyzej oczkowych wyro¬ bów dzianych, przy czym podano nizej równiez sposób dzialania dziewiarki we¬ dlug wynalazku.Ptaszki, z których niektóre «a ozna¬ czone rkzbakni 101 — 109 i 59 — 67, oraz igly dziewiarskie, wykonane w postaci igiel jezyczkowych, sposród których pewne igly sa oznaczone liczbami 10, 10a — 15, 15a i 71, sa umieszczone w sposób znamy w obro¬ towej czesci dziewiarki przesuwnie w kie¬ runku prostopadlym wzgledem siebie.Przesuwanie igiel uskutecznia sie za pomo¬ ca znanego zaimka iglowego, nie przedsta¬ wionego na rysunku (fig. 8). Przesuwanie ptaszek uskutecznia sie za pomoca krzywki zamkowej 17 przymocowanej do pierscie¬ nia ziarnkowego 16. Znana skadinad krzyw¬ ka 17 wspóldzialaj z wycieciami 17 plaszek 101, 10%, 103 i t d. Igly i ptaszki obracaja sie podczais wytwarzania tkaniny worko¬ wej dokola osi X dziewiarki w kierunku oznaczonym strzalka A (fig. 8). Podczas wyrobu mapietkia i czubka w ponczochach, kierunek A w okreslonym polozeniu zamie¬ nia sie na przeciwny kierunek obrotu B.Ten ostatnio wymieniony ruch wahadlowy dziania tam i z powrotem nazywa sie pra¬ ca wahadlowa. Przesuwanie ptaszek1 w po¬ lozenie odbijania podczas wyrobu gladkiej tkaniny uskutecznia sie przy pomocy cze¬ sci 17a, 17b krzywki 17 (fig. 8). W przy¬ kladzie wykonania dziewiarki wedlug wy¬ nalazku do wczesniejszego przesuwu pla- srck w polozenie rozidiziailu i polozenie wy¬ robu petli pluszowych sluza dwie pomoc¬ nicze pary z&Jmkbwe 50, 50x i 51, 5lx, któ¬ re sa polozone jedna nad druga i sa osa¬ dzone przesuwnie poziomo niezaleznie od siebie w kierunku o« V ^- V (lig* »1 Wszystkie krzywki zamkowe, zarówno zna¬ na krzywka 17, jak i krzywki zamków po¬ mocniczych 50, 50x i 51, 5ix,. sa tumom* czone syanetrycsnie wzgledem osi V — V, aby mozliwa bylal praca wahadlowa. Kaz¬ dy z tych zamków pomocniczych sluzy do przesuniecia plaiszek w polozenie robocze przy pomocy krzywizn roboczych 50a — 50b wzglednie 51a — 51b albo 30mb -^ 50xb wzglednie 51xa — 51xb w celu roz¬ dzialu nitki podstawowej od nitki petli plu¬ szowych i w celu wczesniejszego kltuczjenJia petli pluszowych, a wiec przy wyrobie tka¬ nin gladkich. Kazdy z tych zamków pCMftoe- niczych moze byc ustawiony w polozenie robocze lub wyprowadzony z tego poloze¬ nia zapomoca znanych narzadów me przed¬ stawionych na rysunku/ Fig. 8 przedsta¬ wia zaimki 50 i 50x w polozeniu roboczym, a zamki 51 i 51x — w polozeniu nieczyn¬ nym* Do rozdzialu nitki 27 petli pluszowych od nitki podstawowej powyzej krawedzi Muczenial nitki petli pluszowych opisanym ponizej w przykladzie wykonania stosuje sie ostrze plasaskowe polozone powyzej wre¬ bu zamykajacego.Fig. 6 przedstawia plaiszke wedlug wy¬ nalazku z wrebem 55 za ostrzem razdziela- jacym 26. Wrab zamykajacy, pokzVny nizej, jest oznaczony liczba 23, górna kra¬ wedz tego wrebu — liczba 23a, a dolna krawedz — liczba 22. Najnizsze potezente wrebu 55 stanowi punkt kluczenia nUM petli pluszowych.Ksztalt ptaszki wedlug wynalazku, slu¬ zacej do uzyskiwania dwojakich dlugosci petli, przedstawia fig. 7. Za ostrzem roz¬ dzielajacym: 26 znajdtfje sie wirab dwu¬ stopniowy. Pierwszy stopien jest oznaczony liczba 56, a dragi, polozony nizej niz sto¬ pien 56, — liczba 57.Dzialanie tej dziewiarki jest nastepuja¬ ce. Podczas obrotu igiel i ptaszek dokola osi X dziewiarki (fig. ft) w kierunku A na — 7 —krótko przed dzialaniem prowadników nit¬ kowych 29 i 30 igly zostaja wyprowadzor ne z najwyzszego polozenia (fig. 9) za po¬ moca krzywki1 zamykajacej, nie przedsta- wiomej na rysunku, w dól w polozenie klu¬ czenia. Z dWóch plaiszkowych pomocni¬ czych par zamkowych 50, 50x i 51, 51x dolna pomocnicza para zanikowa 50, 50x jest przesunieta naprzód1 w polozenie ro¬ bocze (fig. 8), tak iz ptaszka 101 moze po¬ sunac sie naprzód! w polozenie rozdzialu.Przy chwilowym polozeniu plasizki 102 we¬ dlug fig. 8 i 9 obydwie nitki, zarówno nit¬ ka podstawowa 28, jak i nitka1 petli plu¬ szowych 27, doprowadzane z przewodni¬ ków 30 i 88 wzglednie 29, leza jeszcze da¬ leko od siebie, tak iz ostrze 26 plalszki, a wiec na rysunku ostrze 26 plaszki 102, mo¬ ze wsunac isie niezawodnie pomiedzy oby¬ dwie nitki 28 i 27 (fig. 11). Zanim dana igla przesunie sie w polozenie kluczenia, to znaczy igla- 14 na fig. 8 i 9, odpowiednia ptaszka, a mianowicie 106 wedlug fig. 8, 9 i 12, na skutek dzialania krzywizny robo¬ czej 50a, 50b pomocniczej krzywki zaimko¬ wej 50 zostaje uruchomiona predzej niz zazwyczaj za pomoca krzywki zamkowej 17 i przesunieta naprzód na tyle, ze klucze¬ nie petli pluszowej z nitki 27 uskutecznia sie zal pomoca opuszczajacej sie w dól igly na podstawie wrebu 55. Zrzucenie petli pluszowej z ostrza rozdzielczego, polozo¬ nego wyzej anizeli punkt kluczenia, usku¬ tecznia sie po wykonaniu % obrotu po przybiciu i zamknieciu w miejscu, w któ¬ rym za pomoca krzywej czesci 17c, 17d zwyklej kraywkii zaimkowej 17 plaszki zo¬ staja cofniete w polozenie wyjsciowe. Fig. 8 przedstawia plaszki 59, 67 wlasnie w chwili, w której1 maja one wykbnac wzimian- kowane ruchy. Gdy podczas pracy waha¬ dlowej dzianie winno odbywac sie w od¬ wrotnym kierunku B, ruchy te wykonywaja ptaszki 109, 108, 107 itd. Zrzucenie petli pluszowej na ostrze 26 jest mozliwe dzie¬ ki temu, ze podczas wspomnianego ruchu plaszefc igly wykonywaja ruch w góre, a mianowicie ruch sciskania ('fig. 13), naste¬ pujacy po polozeniu zamknieciai Podczas ruchu igiel w góre tkanina zostaje umiesz¬ czona, na skierowanej ku ostrzu 26 i prze¬ biegajacej w góre górnej krawedzi 23a wrebu zamykajacego! (fig. 13), a przez to równiez i petla pluszowa zostaje podnie¬ siona wyzej, tak iz ostrze 26 moze byc przeciagniete niezawodnie przez petle (fig. 13).Gdy maja byc wytwarzane petle plu¬ szowe jednakowej dlugosci, to stosuje sie plaszki wedlug fig. 7. Gdy petla pluszowa ma byc kiuczona na polozonym wyzej wre¬ bie 56, to wtedly dany zamek pomocniczy nie zostaje posuniety naprzód na tyle jak wtedy, gdy petla pluszowa jest kluczona na wrebie 57 polozonym z tylu.W celu rozdzialu petli pluszowych we¬ dlug wzoru stosuje sie dwojakie plaszki ze stopami! 33 wzglednie 34', umieszczonymi w znamy sposób nai dwóch róznych pozio¬ mach na koncu, zwróconym ku zamkom pomocniczym. Plaszki ze stopa 33 lub sto¬ pa 34 zaklada sie zgodnie ze wzorem do pierscienia plaszkowego. Gdy plaszki two¬ rza petle pluszowa stopa 33, to dolna para zamków pomocniczych 50, 50x jest ustawio¬ na w polozenie robocze. Gdy tylko plaszki ze stopa 34 maja tworzyc petle pluszowa, to górna para1 zaimków pomocniczych 51, 51x jest ustawiona w polozenie robocze.Gdy natomiast wszystkie plaszki maja two¬ rzyc petle pluszowe, to obydwie pomocni¬ cze pary zaimkowe 50, 50x i 51, 51x sa u- stawione w polozenie robocze tak, iz wszystkie pla&zki w celu rozdzialu nitek zdstaja wczesniej przesuniete wi polozenie robocze.Poniewaz w przykladzie wykonania wynalazku wedlug fig. 8 wszystkie plaszki zostiaja wprowadizoine za pomoca dolnego zamka pomocniczego 50 wczesniej, anizeli uczynilaby to krzywka1 zamkowa 17, w po- fozenie.robocze w celu rozdzialu i tworze- — 8 —nia petli pluszowych nad kazdym oczkiem pla&zkowym, przetoi dla wszystkich tych plaszek przewidziane sa stopy 33 na dbl- n&l polowie tylnej krawedzi plaiszko- wej 37.Gdy wymaga tego budowa maszyny, to nic nie stoi na pmzeszkodizie, aby zaniki po¬ mocnicze wspóldzialaly z krawedzia pla- szkowa 58.Podczas wyrabiania petli pluszowych w tkaninie podstawowej podlug wzoru zanikowe pary pomocnicze ustawia sie w polozenie robocze pojedynczo, natomiast podczas wykonywania petli pluszowych na kazdym oczku plaszkowym powinny one znajdowac sie w polozeniu roboczym wszystkie razem.W celu zwiekszenia mozliwosci uzyski¬ wania wzorów wzgledem ukladu petli plu¬ szowych mozna przewidziec oczywiscie wiecej niz dwie pomocnicze pary zamko¬ we, ale mozna równiez stosowac tylko jedna pare pomocnicza, jesli mniej chodzi o odtwarzanie wzoru anizeli o uklad petli pluszowych na kazdiym oczku plaszkowym we wszystkich lub tylko w okreslonych rzedach oczek.W plaszkach, .nadajacych sie do dobre¬ go nakladania podwójnych nitek wedlug fig. 14 i 15, ostrze 72 wystepu plaiszkowego 71, znajdujace sie nad wrebem oporowym 73, lezy wyzej anizeli punkt kluczenia 74.Górna krawedz 76 wystepu plaszkowego przebiega od: ostrza ukosnie w dól do punk¬ tu kluczenia 74, a tylna krawedz 77 wrebu pluszowego wedlug wynalazku przebiega ukosnie w tyl, aby nitka petli pluszowej mogla byc ukladana, niezawodnie z góry na dól do wrebu pluszowego. Dolna kra¬ wedz 78 wystepu plaszkowego 71, przebie¬ gajaca] ukosnie w góre do ostrza 72, two¬ rzy w tej tylnej czesci górna krawedz 78a oraz krancowa krawedz pionowa 79 wrebu przybijajacego 73. Wedlug wynalazku tyl¬ ko ta tylna krawedz 79 wrebu przybijajace¬ go 73 lezy pionowo poid punktem klucze¬ nia 74 nitki petli pluszowej 27. W.:8Z£E&r: golnie korzystnym wykonaniu tyfea tej krawedz lezy nawet nieco przed punktem kluczenia 74, jak to jest widoczne równiez z fig. 14 i 15.Fig. 14, przedstawiajaca igle dziewiar¬ ska 11 w chwili ruchu kluczenia, w której kluczy ona nitke pluszowa 27 na punkt klu¬ czenia 74, uwidocznia plaszke w polozeniu wysunietym ku igle 11 na tyle, ze tylna krawedz 79 wrebu oporowego 73 uklada nitke podstawowa na krawedz trzonka Ha igly //, zwrócona ku nitce, i przytrzymuje ja w tym polozeniu. Dzieki temu nitka pod¬ stawowa ma tak samo malo mozliwosci ru¬ chu w kierunku poziomym, co i nitka plu¬ szowa 27, i wskutek1 tego podczas ruchu w dól igly 11 musi sie posuwac zawsze wzdluz krawedzi trzonka Ha, zwróconej do nitki, a w chwili kluczenia przez glowice llb igly (fig. 15) musi ulozyc sie przed nitka plu¬ szowa 27 tak, iz nie moze wysunac sie z te¬ go polozenia, az do ukonczenia ruchu klu¬ czenia, a tym samym i podczas nastepne¬ go ruchu przybijania.Uklad prowadników, potrzebny do dzialania bez zarzutu ptaszki do pluszu, wedlug wynalazku sklada sie z dwóch znanych prowadników nitkowych 29 i 30 (fig. 9 i 16), które prowadza nitke pluszo¬ wa 27 i nitke podstawowa 28. Ponizej mo¬ stka 81 prowadników nitkowych znajduje sie dodatkowy prowadnik 88 nitki podsta¬ wowej, regulowany za pomoca srubki 89 lub innego podobnego narzadu. W prowad¬ niku 88 w celu przepuszczenia nitki podsta¬ wowej 28 znajduje sie szczelina nitkowa 88d, której os jest prostopadla lub prawie prostopadla a wiec równolegla lub prawie równolegla do igiel 11, tak iz nitka pod¬ stawowa 28 wychodzi pionowo lub prawie pionowo w dól z prowadnika 88 wzglednie jego szczeliny 886, a przy ruchu wahadlo¬ wym nie tylko nitka pluszowa 27, lecz i nitka podstawowa 28 wychodzi blizej 'miej* sca kluczenia anizeli wtedy, gdy wyjscie — 9 -nitki znajduje sie w okraglym uszku 88a (fig. 20 i 21)/Prowadnik nitkowy 88 jest u- mieszczony i uksztaltowany tak, iz jego miejsce wyjscia nitki znajduje sie nieznacz¬ nie ponad i przed ostrzem 90a ptaszki 90, rozdzielajacym nitke podstawowa od nitki pluszowej. Polozenie nitki, oznaczone na fig. 9 liniami ciaglymi, jest wlasciwe pod¬ czas dzialania w kierunku A (fig. 8), nato¬ miast polozenie nitek 27 i 28 podczas dzia¬ nia w* odwrotnym kierunku B jest oznaczo¬ ne liniami kreskowanymi.Fig. 17 i 18 przedstawiaja inny prowad¬ nik nitkowy 91, w którym nitka pluszowa 27 jest prowadzona przez szczeline 91a, natomiast nitka podstawowa 28 wedlug wynalazku jest prowadzona przez prosto¬ padle lub prawie prostopadle okragle u- Sczkia nitkowe 9Ib lub prostopadle albo pra¬ wie prostopadle podluzne uszko nitkowe 91c, którego miejsce wyjscia wedlug wy¬ nalazku znajduje sie nieznacznie nad o- strzem 90a plaszki.Z fig. 19, 20 i 21, przedstawiajacych o- sobno listewke 88 prowadnika nitkowego, a mianowicie z uszkiem podluznym 886 (fig. 19) i z uszkiem okraglym 88a (fig. 20 i 21), widac, ze w celu specjalnego prowa¬ dzenia nitki przed wejsciem do pionowe¬ go albo prawie pionowego uszka 88a wzglednie 886 znajduje sie przed uszkiem wrab 88d, ktpry jest widoczny równiez na fig. 9 i 16.Plaszka przedstawiona na fig. 22 i 23 sluzy do luzniejszego wytwarzania ustroju tkaniny podstawowej w czesci, przerabia¬ nej petlami pluszowymi (fig. 22), anizeli ustroju oczkowego podczas wyrobu tkanin gladkich (fig. 23). Gdy maja byc przera¬ biane petle pluszowe, to plaszka 111 we¬ dlug wynalazku zostaje, jak wiadomo, wy¬ sunieta dalej i wczesniej anizeli przy wy¬ robie tkaniny bez petli pluszowej i to tak, ze punkt kluczenia tkaniny podstawowej na krawedzi kluczenia 112 znajduje sie pod punktem kluczenia 113 petli pluszo¬ wej. W tym miejscu krawedz ^kluczenia 112a nitki podstawowej znajduje sie nieco wyzej anizeli przednia czesc 112b krawe¬ dzi kluczenia, przeznaczonej do pracy przy wyrobie tkanin gladkich, a wiec tkanin bez petli pluszowych. Podczas wyrobu tkanin bez petli pluszowych plaszka podczas klu¬ czenia znajduje sie w znanym polozeniu podstawowym, a petle oczka sa kluczone na tej czesci 112b krawedzi kluczenia 112, która znajduje sie na zwyklej wysokosci wzgledem glowicy igly. Gdy tkanina pod¬ stawowa powinna byc podczas przerabia¬ nia petlami pluszowymi scislejsza anizeli tkanina, przerabiana bez petli pluszowych, to wtedy, jak widac na fig. 24 i 25, stosuje sie plaszke 114 wedlug wynalazku, której krawedz kluczenia 112c petli tkaniny pod¬ stawowej w miejscu tkaniny, przerabianym petlami pluszowymi, jest polozona nizej a- nizeli przednia czesc 112b, która znajduje sie na zwyklej wysokosci wzgledem glo¬ wicy igly 15, znajdujacej sie w polozeniu kluczenia, tak iz, jak widac na fig. 24, pod¬ czas przerabiania petli - pluszowych wyra¬ biane sa krótsze oczka tkaniny podstawo¬ wej anizeli przy wytwarzaniu oczek petli pluszowych (fig. 25), gdyz wtedy punkt kluczenia plaszek, znajdujacych sie w po¬ lozeniu podstawowym, lezy na czesci 112b krawedzi kluczenia 112. Podczas wyrobu petli pluszowych, gdy tkanina podstawowa z petlami pluszowymi powinna byc moc¬ niejsza anizeli tkanina bez petli pluszom wych, bez kioniraczinósci przestawiania dziewiarki podczas wykonywania jednego rzedu oczek, stosuje sie plaszke wedlug wynalazku, przedstawiona na fig. 24 i 25, a plaszke wedlug fig. 22 i 23, gdy uklad oczek podstawowych czesci tkaniny, prze¬ rabianej z petlami pluszowymi, powinien byc z jakichkolwiek przyczyn przerabiany luzniej anizeli uklad oczek w czesci tkaniny, przerabianej bez petli plusizp- wych.Naped plaszek jak równiez rodzaj na^ — 10 —pedu nie zmienia w niczym istoty wyna¬ lazku.Fig. 26 przedstawia igle dziewiarska we¬ dlug wynalazku, przy pomocy której uni¬ ka sie blednego nakladania drugiej nitki.Fig. 26 przedstawia oprócz igly * dziewiar¬ skiej 121 plaszke pluszowa 130, wzgledem której ustawia sie igla dziewiarska w po¬ lozenie kluczenia, a wiec przy jej ruchu w dól, podczas którego nitka pluszowa 128 jest kluczona juz na krawedzi kluczenia 131 plaszki 130, natomiast nitka podstawo¬ wa 129 nie jest jeszcze pochwycona glowica igly. Haczyk 72/6 glowicy igly dziewiar¬ skiej 121 nie posiada, jak zwykla igla, ksztaltu pólokraglego, pozostawiajacego miejsce na ukladajaca sie nitke, lecz prze¬ biega od strony wewnetrznej pod tak o- strym katem, ze ukladajaca sie najpierw nitka pluszowa 128 nie ma zadnej mozliwo¬ sci ruchu ku wewnatrz, a wiec w strone brzusca 121c igly, i na zewnatrz, a wiec w strone jezyczka 12lf igly. Ostrze 12la ha¬ czyka glowicy iglowej 12Ib przebiega pod ostrym katem wzgledem pionu ku we¬ wnatrz. Gdy nitka podstawowa 129 na po¬ czatku ruchu kluczenia zajmuje polozenie, oznaczone linia ciagla, to nitka ta nawet wtedy, gdy jeszcze sie waha tam i z po¬ wrotem podczas pionowego ruchu w dól igiel tak silnie, jak zaznaczono linia kre¬ skowana x — x w jednym kierunku, moze ulozyc sie tylko za nitka pluszowa 128, a wiec w kierunku brzusca 121c glowicy igly nawet wtedy, gdy na skutek szczególnie du¬ zych wahan posuwa sie zawsze wzdluz ze¬ wnetrznej krawedzi jezyczka 12lf i nastep¬ nie na poczatku krawedzi wewnetrznej 121a haczyka 121a igly. Gdy nitka podsta¬ wowa 129 znajduje sie w polozeniu kresko¬ wanym i slizga sie po wewnetrznej krawe¬ dzi 121b' drugiego ramienia od glowicy igly, to wtedy przy pionowym ruchu w dól igly 121 nitka ta dzieki ruchowi wzglednemu, nadanemu wzgledem igly w kierunku y — y, moze $ie ulozyc riie inaczej jak tylko z tylu nitki pluszowej 128, iak zaznaczono li¬ nia przerywana polozenie nitki 129x.Taka niepozadana zmiana polozenia nitki nie moze nastapic nie tylko wskutek drgan nitki, lecz równiez wskutek niere- gularnosci igly, wynikajace stad, ze igly nie sa umieszczone dokladnie na okregu kola, lecz w pewnych miejscach — nieco na zewnatrz, a w innych miejscach — nie¬ co wewnatrz kola igiel, wobec niezbedne¬ go dla ich ruchu luzu osadzenia, i na sku¬ tek niedokladnego uksztaltowania glowicy.Takie niepozadane przesuniecie nitki podstawowej wzgledem nitki pluszowej, wynikajace z niedokladnosci budowy igly i wahan nitki powstajacych w dziewiarce, usuwa sie w prosty sposób dzieki wzmian¬ kowanemu uksztaltowaniu glowicy igly. PL

Claims (7)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Ponczocha znamienna tym, ze jej napietki, stopy i czubki sa wzmocnione w ten sposób, iz na kazde oczko plaszkowe tkaniny podstawowej przypada petla plu¬ szowa i ze równiez kazde oczko poczatko¬ we kazdego rzedu oczek w miejscach po¬ mniejszania w napietku lub czubku jest zaopatrzone w petle pluszowa na oczku plaszkowym nitki podstawowej.

2. Ponczocha wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze nie tylko w czesciach o- kraglo dzianych, lecz i w czesciach ponczo¬ chy dzianych wahadlowo, posiada nitke podstawowa w kaJzd^m rzedzie oczek, przerobioflia tylkbi jako nitka podstawowa, oraz nitke pluszowa w kazdym rzedzie o- czek, przerobiona tylko jako nitka plu¬ szowa.

3. Ponczocha wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze pozostale jej czesci sa przerobione calkowicie lub czesciowo plu¬ szem w kazdym zadanym oczku plaszko¬ wym.

4. Ponczocha wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze pozostale jej czesci sa - 11 -przerobione calkowicie lub czesciowo jed- nooczkowym pluszem.

5. Ponczocha wedlug zastrz, 1, zna¬ mienna tym, ze pozostale jej czesci sa przerobione calkowicie lub czesciowo plu¬ szem dwuoczkowym. h. Sposób wytwarzania ponczoch we¬ dlug zastrz. 1 — 5, a zwlaszcza ponczoch wzmocnionych calkowicie lub czesciowo za pomoca petli pluszowych na dziewiar¬ kach workowych, w których petla pluszo¬ wa jest umieszczona na kazdym lub na kazdym zadanym oczku pluszowym, zna¬ mienny tym, ze nitke podstawowa rozdzie¬ la sie od nitki pluszu przez przesuwanie plaszek do brzusca igly lulb przez podobnie skierowany przesuw specjalnych podob¬ nych narzedzi powyzej punktu kluczenia nitki pluszowej, aby przy wyrobie jak naj¬ krótszych petli pluszowych czesc rozdzie¬ lajaca, np. ostrze nad krawedzia przybija¬ jaca plaszki, mogla wsunac sie w celu nie¬ zawodnego rozdzialu nitek przed klucze¬ niem pomiedzy dwie nitki w tym miejscu, w którym nitki biegna jeszcze w znacznej odleglosci od igly. 7. Dziewiarka workowa do wykony¬ wania sposobu wedlug zastrz.

6. , znamienna tym, ze posiada plaszki, w których za ostrzem rozdzielajacym (26) wystepu plaszkowego, polozonego nad wrebem przybijajacym (55), znajduje sie wrab (23), którego podstawa jest polozona nizej niz ostrze, wsuwajace sie pomiedzy obydwie nitki w celu utrzymania ich w polozeniu rozdzielonym. 8. Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 7, znamienna tym, ze posiada plaszki oi wre¬ bie zaopatrzonym w dwa stopnie (56 i 57) znajdujace sie na górnej krawedzi wystepu plaszkowego za ostrzem rozdzielaja¬ cym (26). 9. Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 7 i 8, znamienna tym, ze posiada dwa nie¬ zaleznie od siebie przesuwajace sie pozio¬ mo zamki pomocnicze lub pary zamków pomocniczych (50, 50x wzglednie 51, 51x)i które stosownie do wzoru i po ustawieniu w dwojakich polozeniach roboczych po¬ woduja zawczasu ruch plaszek w polozenie rozdzielania lub kluczenia, przy czym kaz¬ dy z tych dwóch zamków pomocniczych lub par zamków pomocniczych dziala oddziel¬ nie na kazda odpowiednia grupe plasizek, osadzonych stosownie do wzoru, lub tez obydwa zamki pomocnicze dzialaja wspól¬ nie na obydwie grupy plaszek. 10. Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 7 — 9, znamienna tym, ze tylna krawedz (79) wrebu przybijajacego (73) plaszki do pluszu jest polozona nieco przed punktem kluczenia (74) nitki pluszowej, znajduja¬ cym sie nad wrebem przybijajacym (73), a w kazdym jednak razie jest polozona pionowo pod tym punktem kluczenia (74). 11., Dziewiarka workowa z plaszka wedlug zastrz. 10, znamienna tym, ze tyl¬ na krawedz (77) jej wrebu jest pochylona ukosnie ku tylowi plaszki. 12. Dziewiarka workowa do wykony¬ wania sposobu wedlug zastrz, 6, znamien¬ na tym, ze dodatkowy prowadnik (88) nit¬ ki podstawowej, znajdujacy sie ponizej znanego mostka (81) prowadników nitko¬ wych, jest wyposazony w uszko nitkowe (88b), które jest polozone wzgledem górnej nitki, wychodzacej prostopadle do igiel, nieznacznie ponizej glowicy, tak iz nitka podstawowa wychodzi w srodku lub prawie w srodku toru ruchu nitki górnej przy pra¬ cy wahadlowej, przy czym jej os jest pio¬ nowa lub prawie pionowa, a wiec równo¬ legla lub prawie równolegla do osi igiel, a jej wyjscie znajduje sie nieznacznie ponad i przed ostrzem rozdzielczym plaszki, tak iz nitka podstawowa wychodzi z jej do¬ datkowego prowadnika nieznacznie ponad i przed ostrzem rozdzielczym. 13. Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 12, znamienna tym, ze prowadnik nitkowy (88 lub 91) posiada okragle uszko nitkowe (88a lub 9Ib). — 12 —\ 14 Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 13, znamienna tym, ze w uszku nitkowym (88 wzglednie 91) znajduje sie podluzne uszko szczelinowe (88b wzglednie 91c). 15. Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 7 — 14, znamienna tym, ze posiada pla&zki do pluszu (111 wzglednie 114), których krawedz kluczenia nitki podstawowej jest stopniowana na dwa poziomy. 16. Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 15, znamienna tym, ze posiada plaszki (111), w których ponizej punktu kluczenia nitek pluszowych krawedz kluczenia (112a) nitki podstawowej o tyle lezy wyzej, ani¬ zeli krawedz kluczenia (U2b) oczek prze¬ rabianych bez petli pluszowych, na ile oczka tkaniny podstawowej czesci, przera¬ bianej z petlami pluszowymi, powinny byc dluzsze niz oczka czesci, przerabianej bez petli pluszowych. 17. Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 16, znamienna tym, ze posiada! plaszki (114), w których ponizej punktu kluczenia nitki pluszowej krawedz kluczenia (142c) nitki podstawowej jest o tyle nizsza niz krawedz kluczenia (112b) oczek, przera¬ bianych bez petli pluszowych, na ile oczka tkaniny podstawowej w czesci, przerabia¬ nej z oczkami pluszowymi, powinny byc krótsze anizeli oczka tkaniny w czesci, przerabianej bez petli pluszowych. 18. Dziewiarka wedlug zastrz. 16 — 17, znamienna tym, ze pionowa odleglosc punktu kluczenia (113) nitek pluszowych od krawedzi kluczenia (HAb) oczek tkani¬ ny, przerabianych bez nitek pluszowych, jest zawsze jednakowa, niezaleznie od te¬ go, czy czesc krawedzi kluczenia (112) tkaniny podstawowej, lezaca pod punktem kluczenia, jest polozona wyzej, czy tez nizej anizeli przednia czesc (112b) tej krawedzi kluczenia (112). 19. Dziewiarka workowa wedlug zastrz. 7 — 18, znamienna tym, ze jest zaopatrzo¬ na w igly, których kazda glowica w swej górnej czesci jest zakonczona wewnatrz pod ostrym katem, który uniemozliwia boczne ruchy nitki pluszowej, ukladajacej sie najpierw, przy czym koniec haczyka glowicy igly, znajdujacy sie po stronie brzusca igly, przebiega pod ostrym katem wzgledem osi glowicy igly ukosnie ku we¬ wnatrz, a wiec ku brzuscowi igly. Max Nebel. Zastepca: I. Myszczynski, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 26567. Ark. 1. K 9 1* i s) TKHk HJXf\J a3&sy mm ¦^UM^r^J cwwwiomi 2° Fig. 5Do opisu patentowego N Ark. 2. itV cm \Do opisu patentowego Nr 26567. Ark. 3.Do opisu patentowego Str 26567. Ark. 4. % n o o o a Id o o o o o 1 \m 88^ M\ Md Fig. 18 9 Ark.

7. Fig. 26 u<* Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawa. PL