PL2583B1 - Sposób podgrzewania mineralnych, smolnych i t. p. olejów zapomoca pary destylatowej. - Google Patents

Description

We wszystkich dotychczasowych urza¬ dzeniach do podgrzewania olejów w naczy¬ niu, obejmujacem zawartosc napelnianej retorty lub wielokrotna zawartosc tejze, wbudowane byly uklady ogrzewcze, przez które przeprowadzano pare destylatowa, oddajaca swe cieplo, wskutek skraplania sie, na podgrzewanie oleju.

Urzadzenia te maja te wade, ze uklad ogrzewczy znajduje sie w posrodku wielkiej masy plynu i zef ze wzgledu ma wieksze naczynia, które nie moga stac tuz wpobli- zu retorty destylacyjnej, trzeba pare desty- latowa przeprowadzac na wieksze odleglo¬ sci, co jest niedogodnem i powoduje za wielkie straty ciepla. Rozmieszczenie po¬ wierzchni grzejnych jest z reguly ograni¬ czone przez wymiary naczyn, a rury o przekroju, koniecznym do bezoporowego przeplywu pary destylatowej, tylko z trud¬ noscia dadza sie pomiescic. Poza tern skraplanie sie destylatów, jakie jest czesto¬ kroc pozadanem przy pewnej dokladnie oznaczonej temperaturze celem frakcjono¬ wania, nie da sie w zaden sposób regulo¬ wac, poniewaz uklad ogrzewczy znajduje sie wiposrodku wielkiej masy plynu, na temperature którego mozna tylko z trud¬ noscia lub bardzo powoli oddzialywac.

Inna wade stanowi to, ze jezeli pod¬ grzewany olej zawiera wode, to w odpo¬ wiedniej temperaturze woda poczyna wrzec, i czestokroc momentalnie cala za¬ wartosc podgrzewacza zaczyna sie pienici przelewac. Przy smole i olejach smolnych wystepuja te zjawiska naturalnie w silniej¬ szym stopniu.

Wynalazek polega na tern, ze pogrze- wanie destylowanego plynu odbywa sie w ukladzie ogrzewczym w sposób latwy do regulowania, przyczem uklad ogrzewczy umieszczony jest poza naczyniem, zawie- rajacem destylowany plyn, i ma mniejsza pojemnosc, niz to naczynie, wskutek cze¬ go osiaga sie szybkie i dajace sie regulowac ogrzewanie plynu destylowanego i skro¬ plili Przy olejach, zawierajacych wode, o- siaga sie prócz tego te jeszcze korzysc, ze wskutek wywolywanego w ukladzie ogrzew¬ czym, a wiec poza naczyniem, zawieraja- cem destylowany plyn, wydzielania sie, wzglednie parowania wody mozna takze uniknac wystepujacego nagle, wzglednie z przerwami, parowania.

Przyklad wykonania urzadzenia dla przerywanego ruchu uwidoczniony jest na fig. 1. Olej przeznaczony do podgrzewania prowadzi sie przewodem 1, w który wla¬ czony jest zawór regulujacy 2, do ukladu ogrzewczego 3, np. w ten sposób, ze ten olej doplywa ze zbiornika zapasowego al¬ bo tez pompuje sie go. Uklad ogrzewczy sklada sie np. z aparatu rurowego, przy¬ czem pare destylatowa prowadzi sie wo¬ kolo rur, podczas gdy olej podgrzewany plynie rurami. Miejsce wejscia oleju do a- paratu oznaczone jest przez 4, miejsce zas wyjscia podgrzanego oleju z aparatu /o- grzewczego — przez 5; podgrzany olej zbie¬ ra sie w naczyniu 6. Para, doplywajaca z re¬ torty destylacyjnej, dostaje sie przez 7 do grzejnika, skropliny zas i ewentualnie nie- skroplone czesci wychodza z ukladu ogrzew¬ czego przez 8, podazajac albo do oziebia- cza, albo do> zbiornika. Gdyby sie z oleju podgrzewanego wywiazywaly para wodna lub inne pary, to mozna je odprowadzac przez 9 do urzadzenia skraplajacego.

Fig. 2 przedstawia inne urzadzenie, sto¬ sowane wtedy, jezeli olej ma sie powoli podgrzewac. Napelnia sie najprzód naczy¬ nie 17 zimnym olejem, a nastepnie pompa 10 tloczy ten olej do ukladu ogrzewczego 3\ w którym olej odbywa te sama droge, jak w urzadzeniu przedstawionem na fig.

I, potem jednak powraca do naczynia 17 i w ten sposób krazy nieustannie przez u- klad ogrzewczy, az sie dostatecznie pod¬ grzeje. Wydajnosc pracy pompy 10 moze takze byc regulowana.

Zamiast jednego ukladu ogrzewczego 3 wzglednie 3', mozna takze, jak to wskazu¬ je fig. 3, zastosowac kilka np. dwa takie u- klady ogrzewcze, przyczem olej przeplywa najprzód przez pierwszy uklad ogrzewczy II, a nastepnie przez drugi 12\ podczas gdy para destylatowa plynie najprzód; do dru¬ giego ukladu ogrzewczego 12, wplywajac przez 13, wyplywajac zas z niego przy 14, a nastepnie do- pierwszego ukladu ogrzew¬ czego 11, wplywajac przez 15, a wyplywa¬ jac przez 16.

Zamiast ukladiu rurowego do podgrze¬ wania1 mozna uzyc takze innych grzejników, np. wezownic, wbudowanych w maly zbior¬ nik, sporzadzonych z rur gladkich lub ze¬ browanych; mozna takze zamiast pompy cyrkulacyjnej wedlug fig. 2 uzyc innego u- rzadzenia do wywolania krazenia, np. sli¬ maka lub sruby.

Opisany powyzej sposób ma te zalete, ze temperature, do jakiej ogrzewa sie plyn podczas przeplywania przez uklad ogrzew¬ czy, mozna dokladnie regulowac i to nie¬ zaleznie od temperatury doplywajacego plynu, a wiec takze np. od temperatury w naczyniu 17 (fig. 2). Jezeli sie przepusci mala ilosc plynu, to temperatura koncowa bedzie wyzsza, niz przy przeplywaniu wiek¬ szej ilosci" plynu. Przytem mozna szyb¬ kosc przeplywania w ten sposób regulowac, ze temperatura podgrzewanego plynu be¬ dzie podczas pewnego oznaczonego okre¬ su wynosila stale np. 100° C lub nieco wie- — 2 —cej, aby wydalic zawarta w plynie wode, bez obawy pienienia sie calej ilosci pod¬ grzewanego plynu, jak to ma miejsce przy zwyczajnych podgrzewaczach. Takze umoz¬ liwione jest, wskutek regulowania ilosci plynu, oddzialywanie na temperature skra¬ plania sie pary destylatcwej, co jest bar¬ dzo wazne ze wzgledu na frakcjonowanie destylatu, a szczególnie przy destylacji prózniowej w celu zapobiezenia równoczes¬ nemu skraplaniu sie pary oleju i wody. To frakcjonowanie da sie jeszcze lepiej prze¬ prowadzic szczególnie przez polaczenie kilku ukladów ogrzewczych w szereg, jak to jest widocznem na fig. 3.

Uklady ogrzewcze mozna laczyc z so¬ ba albo w szereg, albo tez równolegle obok siebie, jest jednak czesto korzystnem, w ce¬ lu jeszcze dokladniejszego regulowania temperatury, przepuszczac* tylko pewna czesc podgrzewanego oleju przez kolejne uklady ogrzewcze, podczas gdy reszta ole¬ ju doplywa, w sposób latwy do regulowa¬ nia, doi kazdego ukladu ogrzewczego osob¬ no. Grzejniki mozna ze wzgledu na ich male rozmiary umiescic tuz wpoblizu re¬ tort destylacyjnych i prócz tego, np. przy aparatach o wielu rurach, przekrój tych rur, jak równiez ich powierzchnie grzejne moga byc znacznie wieksze.

Sposób ten da sie teraz z korzyscia za¬ stosowac do ruchu o wiekszej* ilosci retort destylacyjnych przy destylacji ciaglej lub przerywanej, przyczem w mysl wynalazku stosuje sie jeden wspólny zbiornik na plyn dla wszystkilfh retort, podczas gdy do kaz¬ dej retorty mozna zastosowac jeden lub kilka grzejników. Takie urzadzenie jest szczególnie korzystne przy destylacji cia¬ gaj.

Sposób dzialania takiego urzadzenia u- wiidcczniony jest na rysunku na fig. 4.

Para destylatowa z dzialajacych nieu¬ stannie retort destylacyjnych Blf B2 i B3 uchodzi z nich przez Flt F2 i F3, dostajac sie do ukladów ogrzewczych H19 H2 i H3.

Stad para mesKroplona uchodzi przez Glf G2 i G3, podczas gdy skropliny splywaja w najnizszem miejscu ukladów ogrzew¬ czych króccami, nieuwidocznionemi na ry¬ sunku.

Pompa cyrkulacyjna P ssie ze zbiorni¬ ka F olej, przeznaczony do podgrzania, podczas gdy zimny olej doplywa przy E.

Pompa tloczy olej do przewodu rozdziel¬ czego, przez który dostaje sie on w sposób, dajacy sie regulowac, przy pomocy odpo¬ wiednich zaworów Klt K2 i K3i lub t. p. u- rzadzen, do ukladów ogrzewczych. Pod¬ grzany olej uchodzi z nich przewodami Dlf D2 i D3, i plynie przewodem N napowrót do zbiornika do plynu F. Przez przelew tego zbiornika dostaje sie pewna.'czesc pod¬ grzanego oleju do pierwszej retorty desty¬ lacyjnej B1% przewodem Af. Doplywajacy przewodem N do zbiornika prad oleju roz¬ klada sie przytem na dwie czesci. Dazacy ku górze prad oleju, przelewajacy sie do retorty destylacyjnej, dostaje sie pomiedzy wbudowana w zbiornik do plynu wezowni- ce R ogrzewcza, przez która plyna gorace pozostalosci z ostatniej retorty 2?3. Ponie¬ waz te pozostalosci posiadaja najwyzsza temperature w calym ukladzie, wiec olej, plynacy do retorty, moze osiagnac najwyz¬ sza wogóle mozliwa temperature.

Plynaca wdól czesc pradu oleju miesza sie z zimnym olejem, doplywajacym przez E, a nastepnie pompa P wprawia te miesza¬ nine powtórnie w ruch cyrkulacyjny.

Wezownice ogrzewcza R mozna takze umiescic w osobnem naczyniu, przez które przeprowadzi sie prad oleju, plynacego do retort, zanim sie on do retort dostanie.

Zamiast umieszczac poszczególne ukla¬ dy ogrzewcze Hlf H2 i ff3, obok siebie, moz¬ na je takze polaczyc z soba w szereg tak, ze przeplywanie pradu oleju przez uklady ogrzewcze bedzie sie odbywalo pokolei, mozna takze w poszczególnych wypadkach czesc ukladów polaczyc z soba, czesc zas ustawic obok siebie. — 3 —Z a s tir: ziez en Ja patentowe. 1. Sposób podgrzewania mineralnych, smolnych i t. p. olejów zapomoca pary de- stylatowej, znamienny tern, ze olej, prze¬ znaczony do podgrzania, prowadzi sie sto¬ sownie miarkowanym pradem przez znaj¬ dujacy sie poza zbiornikiem na plyn u- klad ogrzewczy o mniejszej pojemnosci, niz ten zbiornik. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze olej, krazy nieustannie przez uklad ogrzewczy wskutek dzialania pom¬ py lub i. p. urzadzenia. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamien¬ ny tern, ze stosuje sie kilka ukladów o- grzewczych, które moga byc ustawione o- bok siebie lub tez polaczone ze soba w sze¬ reg, a przez które plynie para destylatowa lub plyn, przeznaczony do podgrzewania. 41 Sposób wedlug zastrz. 1 do 3, zna¬ mienny tern, ze czesc oleju, przeznaczone¬ go do podgrzania, plynie przez grzejniki, ustawione obok siebie* 5. Wykonanie sposobu wedlug zastrz. 1 do 4, znamienne tern, ze uzywa sie jednego wspólnego zbiornika na olej dla kilku re¬ tort destylacyjnych. 6. Wykonanie sposobu wedlug zastrz. 5, znamienne tern, ze ta czesc oleju, która dostaje sie do retorty destylacyjnej, prze¬ plywa uprzednio obok, wbudowanej w zbiornik do plynu lub w osobne naczynie, wezownicy, przez która prowadzi sie gora¬ ce pozostalosci, pochodzace z ostatniej re¬ torty destylacyjnej, celem mozliwie najsil¬ niejszego podgrzania oleju, podczas gdy reszta oleju, zmieszana z zimnym olejem dostaje sie powtórnie do obiegu.

Richard Neumann.

Zastepca: A. Bolland, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 2583.

Ark. i.Do opisu patentowego Nr 2583.

Ark. 2.

Druk L. Boguslawskiego, Warszawa.