PL249490B1 - Kierunkowe urządzenie wybuchowe - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest kierunkowe urządzenie wybuchowe przeznaczone do perforacji obiektów (6), zwłaszcza elementów konstrukcyjnych, posiadające ładunek wybuchowy (2) z płaskim, dolnym czołem (3) skierowanym w kierunku obiektu (6) oraz element dystansowy (4) utrzymujący ładunek wybuchowy (2) w ustalonej odległości od obiektu (6). Istota urządzenia polega na tym, że we wnęce (5) elementu dystansowego (4) znajduje się wkładka (7) z materiału obojętnego wybuchowo, o podstawie leżącej na wysokości dolnej krawędzi elementu dystansowego (4), zwężająca się od swej podstawy w kierunku dolnej, płaskiej powierzchni (3) ładunku wybuchowego (2) i przylegająca swym górnym końcem do dolnego, płaskiego czoła (3) ładunku wybuchowego (2). W wyniku umieszczenia wkładki (7) we wnęce (5) elementu dystansowego (4) powstaje kształtowa wnęka utworzona przez boczną, zewnętrzną powierzchnię wkładki (7), dolne płaskie, czoło (3) ładunku wybuchowego (2) i wewnętrzną powierzchnię boczną elementu dystansowego (4). Tak ukształtowana wnęka umożliwia kierunkowe przemieszczanie w niej sprężonego powietrza, produktów detonacji i fal uderzeniowych w stronę obiektu (6), penetrując, a następnie perforując go. Otwór przelotowy powstały w wyniku perforacji odpowiada pod względem wielkości i kształtu podstawie wkładki (7) elementu dystansowego (4).

Description

Przedmiotem wynalazku jest kierunkowe urządzenie wybuchowe przeznaczone do perforacji obiektów, zwłaszcza elementów konstrukcyjnych, posiadające ładunek wybuchowy z płaskim, dolnym czołem skierowanym w kierunku obiektu przeznaczonego do perforacji oraz element dystansowy utrzymujący ładunek wybuchowy w ustalonej odległości od obiektu przeznaczonego do wybuchowej perforacji, przy czym element dystansowy ma wnękę o zamkniętej powierzchni bocznej, zwężającą się wraz ze wzrostem odległości od dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego.

Podczas detonacji ładunku wybuchowego urządzenia według wynalazku, w zwężającej się wnęce elementu dystansowego przemieszcza się w kierunku obiektu przeznaczonego do perforacji sprężone powietrze, produkty detonacji i fale uderzeniowe, penetrując i w rezultacie perforując go.

Najbardziej zbliżone pod względem konstrukcyjnym do rozwiązania według wynalazku jest kierunkowe urządzenie wybuchowe przedstawione w amerykańskim opisie patentowym US3159102, przeznaczone do rozbijania i/lub perforacji obiektów konstrukcyjnych. Urządzenie to zbudowane jest z osiowosymetrycznego ładunku wybuchowego z dolnym, płaskim czołem skierowanym w kierunku niszczonego obiektu, oraz elementu dystansowego wykonanego z wybuchowo obojętnego materiału, takiego jak metal lub tworzywo sztuczne. Element dystansowy ma postać rękawa z wnęką zwężającą się wraz z odległością od dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego. Wnęka elementu dystansowego (rękawa) ma osiowy przekrój pionowy w postaci trójkąta równoramiennego o podstawie leżącej na wysokości dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego albo trapezu równoramiennego o dłuższej podstawie leżącej na wysokości dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego.

Podczas detonacji ładunku wybuchowego urządzenia przedstawionego w opisie patentowym US3159102, wnęka utworzona przez wewnętrzną powierzchnię boczną elementu dystansowego i dolną, płaską powierzchnię ładunku wybuchowego kieruje sprężone powietrze, produkty detonacji i fale uderzeniowe w kierunku obiektu przeznaczonego do niszczenia (perforacji), w wyniku czego powstaje kołowy otwór przelotowy w tym obiekcie. Średnica tak powstałego otworu jest mniejsza od średnicy dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego.

Istota urządzenia według wynalazku polega na tym, że we wnęce elementu dystansowego, zwężającej się wraz z odległością od dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego urządzenia znajduje się wkładka z materiału obojętnego wybuchowo, o podstawie leżącej na wysokości dolnej krawędzi elementu dystansowego, zwężająca się od swej podstawy w kierunku dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego i, przylegająca swym górnym końcem do czoła dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego.

W wyniku umieszczenia wkładki we wnęce elementu dystansowego urządzenia wybuchowego według wynalazku powstaje kształtowa wnęka utworzona przez boczną, zewnętrzną powierzchnię wkładki, dolne, płaskie, czoło ładunku wybuchowego i wewnętrzną powierzchnię boczną elementu dystansowego. Tak ukształtowana wnęka umożliwia kierunkowe przemieszczanie w niej sprężonego powietrza, produktów detonacji i fal uderzeniowych w stronę niszczonego obiektu penetrując, a następnie perforując go. Otwór przelotowy powstały w wyniku perforacji odpowiada pod względem wielkości i kształtu podstawie wkładki elementu dystansowego.

Przedmiot wynalazku objaśniony zostanie bliżej na poniższym przykładzie, za pomocą rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia rzut izometryczny kierunkowego urządzenia wybuchowego z elementem dystansowym mieszczącym w swej wnęce wkładkę stożkową w całej swej objętości wykonaną z obojętnego wybuchowo materiału, przyłożonego do elementu konstrukcyjnego w postaci ceownika przeznaczonego do perforacji, zaś Fig. 2 - kierunkowe urządzenie wybuchowe z elementem dystansowym i ww. wkładką, w pionowym przekroju osiowym, przyłożone do elementu konstrukcyjnego w postaci ceownika przeznaczonego do perforacji.

Kierunkowe urządzenie wybuchowe, przeznaczone do wykonania perforacji w elemencie konstrukcyjnym - stalowym ceowniku 6 posiada obudowę 1 mieszczącą pionowy, cylindryczny ładunek wybuchowy 2 z płaskim, dolnym czołem 3, oraz cylindryczny element dystansowy 4 wykonany z tworzywa sztucznego, z cylindryczną wnęką 5, utrzymujący ładunek wybuchowy 2 w ustalonej odległości od przeznaczonego do perforacji ceownika 6. We wnęce 5 elementu dystansowego 4 umieszczona jest stożkowa wkładka 7 wykonana w swej całej objętości z tego samego tworzywa sztucznego co element dystansowy 4. Podstawa stożkowej wkładki 7 leży na wysokości dolnej, krawędzi elementu dystansowego 4, przylegając swym obwodem do bocznej, cylindrycznej powierzchni wewnętrznej elementu dystansowego 4, zaś wierzchołek wkładki 7 przylega do dolnego czoła 3 ładunku wybuchowego 2.

Po zainicjowaniu ładunku wybuchowego 2 przez zapalnik 8, sprężone powietrze, produkty detonacji materiału wybuchowego 2 oraz fale uderzeniowe przemieszczają się we wnęce kształtowej stanowiącej część wnęki 5, utworzonej przez wewnętrzną powierzchnię boczną elementu dystansowego 4 i powierzchnię boczną stożkowej wkładki 7 w kierunku ceownika 6, penetrując i perforując go. W wyniku perforacji, w środkowej (górnej), płaskiej warstwie ceownika 6 powstaje kołowy otwór przelotowy o promieniu odpowiadającym w przybliżeniu promieniowi podstawy stożkowej wkładki 7.

Claims (1)

1. Kierunkowe urządzenie wybuchowe przeznaczone do perforacji obiektów, zwłaszcza elementów konstrukcyjnych, posiadające ładunek wybuchowy z płaskim, dolnym czołem skierowanym w kierunku obiektu przeznaczonego do perforacji oraz element dystansowy utrzymujący ładunek wybuchowy w ustalonej odległości od przeznaczonego do wybuchowej perforacji obiektu, przy czym element dystansowy ma wnękę o zamkniętej powierzchni bocznej, zwężającą się wraz ze wzrostem odległości od dolnego, płaskiego czoła ładunku wybuchowego, znamienne tym, że we wnęce (5) elementu dystansowego (4) znajduje się wkładka (7) z materiału obojętnego wybuchowo, o podstawie leżącej na wysokości dolnej krawędzi elementu dystansowego (4), zwężająca się od swej podstawy w kierunku dolnej, płaskiej powierzchni (3) ładunku wybuchowego (2) i przylegająca swym górnym końcem do dolnego, płaskiego czoła (3) ładunku wybuchowego (2).