PL249269B1 - Wspornik do konstrukcji wiaty - Google Patents

Abstract

Zgłoszenie przedstawione na rysunku rozwiązuje problem wspornika wiaty, którego konstrukcja jest stabilna i trwała dzięki żebrowanej głowicy wzmacniającej. Ponadto konstrukcja wspornika pozwala na mocowanie zadaszenia wyposażonego w ogniwa fotowoltaiczne. Wspornik do konstrukcji wiaty charakteryzuje się tym, że posiada podporę i dwa dźwigary umieszczone na jej szczycie, gdzie podporę stanowi prostopadłościan o dolnej podstawie ściętej pod kątem około 10°, który zbudowany jest z dwóch stanowiących lustrzane odbicie elementów z blachy giętej w kształcie litery „C”, których końce ramion zagięte są do środka tworząc kołnierze, w których znajdują się otwory pod śruby łączące oba elementy. W dolnej części podpory znajdują się otwory pod śruby, a na dolnej krawędzi po dwa wybrania. W górnej części podpory również znajdują się otwory pod śruby umieszczone poniżej dźwigarów i otwory pod śruby do mocowania końców dźwigarów. Podpora umieszczona jest na cokole, który stanowi płyta stalowa posiadająca otwory pod śruby mocujące podporę wspornika do podłoża, równomiernie rozmieszczone wzdłuż krawędzi. Na środku stalowej płyty cokołu przyspawane są dwie stalowe ścianki o kształcie równoległoboku, każda posiadająca otwory, równomiernie rozmieszczone na całej swojej powierzchni tak, że są współosiowe z otworami na dolnej części podpory. W otworach umieszczone są śruby mocujące przechodzące przez te otwory oraz otwory w dolnej części podpory. Pomiędzy stalowymi ściankami umieszczone są stalowe żebra wzmacniające. W górnej części podpory umieszczona jest głowica w postaci dwóch prostokątnych płyt stalowych, pomiędzy którymi umieszczone są stalowe żebra poziome i stalowe żebra pionowe tworzące kratownicę. Na stalowych płytach głowicy umieszczone są otwory odpowiadające otworom umieszczonym na górnej części podpory oraz dwa wybrania w dolnej części głowicy tak, że wybrania nakładają się na śruby umieszczone w najniżej położonych otworach w górnej części podpory, zaś pozostałe otwory głowicy są współosiowe z otworami na górnej części podpory. U szczytu podpory, pod kątem prostym do jej górnej krawędzi, zamocowane są obustronnie dwa dźwigary o kształcie ściętego ostrosłupa czworokątnego, z których każdy składa się z dwóch, stanowiących lustrzane odbicie elementów z blachy giętej w kształt litery „C”, których końce ramion zagięte są do środka tworząc kołnierze.

Description

Przedmiotem wynalazku jest wspornik do konstrukcji wiaty, zwłaszcza przystosowanej do mocowania ogniw fotowoltaicznych.

Z chińskiego zgłoszenia wynalazku CN105450147 znana jest konstrukcja wiaty parkingowej o pochyłej konstrukcji na której dachu umieszczony jest panel fotowoltaiczny, gdzie konstrukcja wspornika jest z jednego elementu prefabrykowanego, na którym, na drewnianych poprzeczkach, umieszczone są ogniwa fotowoltaiczne. Z chińskiego zgłoszenia wzoru użytkowego CN216810682 znana jest konstrukcja wiaty pochyłej z zadaszeniem w postaci panelu fotowoltaicznego, gdzie wsporniki wiaty są pojedynczymi elementami ze stalowych dwuteowników prefabrykowanych w odpowiedni kształt na których umieszczone są poprzeczki na których osadzone są ogniwa fotowoltaiczne. Rozwiązania znane ze stanu techniki korzystają ze wsporników prefabrykowanych, stalowych, gdyż muszą one utrzymać znaczący ciężar paneli fotowoltaicznych. Co za tym idzie konstrukcja takich wiat jest trudna i wymaga ciężkiego sprzętu oraz są one kłopotliwe w transporcie ze względu na rozmiar wsporników. Dodatkowo wiaty są przez to kosztowne.

Wydaje się, że problem ten można by usunąć poprzez zastosowanie cieńszej blachy. Jednak cieńsza blacha nie wytrzymałaby obciążeń wymaganych przez panele fotowoltaiczne i nie zapewniłaby trwałości konstrukcji. Samo zastosowanie blachy nie zmniejszyłoby również problemów z transportem elementów, gdyż ich rozmiar pozostawałby taki sam.

Wynalazek rozwiązuje problem wspornika wiaty wykonanego z blachy giętej, którego konstrukcja jest stabilna i trwała dzięki żebrowanej głowicy wzmacniającej. Ponadto konstrukcja wspornika pozwala na mocowanie zadaszenia wyposażonego w ogniwa fotowoltaiczne. Konstrukcja modułowa wspornika pozwala na łatwy transport oraz montaż i demontaż.

Wspornik do konstrukcji wiaty według wzoru charakteryzuje się tym, że posiada podporę i dwa dźwigary umieszczone na jej szczycie gdzie podporę stanowi prostopadłościan o dolnej podstawie ściętej pod kątem około 10° który zbudowany jest z dwóch stanowiących lustrzane odbicie elementów z blachy giętej w kształcie litery „C”, których końce ramion zagięte są do środka tworząc kołnierze, w których znajdują się otwory pod śruby łączące oba elementy. W dolnej części podpory znajdują się otwory pod śruby, a na dolnej krawędzi po dwa wybrania. W górnej części podpory również znajdują się otwory pod śruby umieszczone poniżej dźwigarów i otwory pod śruby do mocowania końców dźwigarów. Podpora umieszczona jest na cokole, który stanowi płyta stalowa posiadająca otwory pod śruby mocujące podporę wspornika do podłoża, równomiernie rozmieszczone wzdłuż krawędzi. Na środku stalowej płyty cokołu przyspawane są dwie stalowe ścianki o kształcie równoległoboku, każda posiadająca otwory, równomiernie rozmieszczone na całej swojej powierzchni tak, że są współosiowe z otworami na dolnej części podpory. W otworach umieszczone są śruby mocujące przechodzące przez te otwory oraz otwory w dolnej części podpory. Pomiędzy stalowymi ściankami umieszczone są stalowe żebra wzmacniające tak, że nie zachodzą one na światło otworów w stalowych ściankach. Ścianki podpory dodatkowo wzmocnione są trójkątnymi wzmocnieniami, na które nachodzą wybrania podpory. W górnej części podpory umieszczona jest głowica w postaci dwóch prostokątnych płyt stalowych pomiędzy którymi umieszczone są stalowe żebra poziome i stalowe żebra pionowe tworzące kratownicę. Na stalowych płytach głowicy umieszczone są otwory odpowiadające otworom umieszczonym na górnej części podpory oraz dwa wybrania w dolnej części głowicy tak, że wybrania nakładają się na śruby umieszczone w najniżej położonych otworach w górnej części podpory, zaś pozostałe otwory głowicy są współosiowe z otworami na górnej części podpory. U szczytu podpory, pod kątem prostym do jej górnej krawędzi, zam ocowane są obustronnie dwa dźwigary o kształcie ściętego ostrosłupa czworokątnego, z których każdy składa się z dwóch, stanowiących lustrzane odbicie elementów z blachy giętej w kształt litery „C”, których końce ramion zagięte są do środka tworząc kołnierze, w których znajdują się otwory pod śruby łączące oba elementy. Dźwigary u swoich szerszych podstaw posiadają otwory odpowiadające otworom na górnej części podpory i odpowiadających im otworom na głowicy, w których umieszczone są śruby mocujące. Na bocznej powierzchni podpory i dźwigarów umieszczone są otwory montażowe.

Korzystnie dźwigar umieszczony na stronie podpory która tworzy z podłożem kąt ostry jest krótszy od dźwigara od strony podpory tworzącej z podłożem kąt rozwarty. Korzystnie w otworach montażowych podpory oraz dźwigarów a także w węższych podstawach dźwigarów zamocowane są zaślepki. Korzystnie węższe końce dźwigarów zamknięte są zaślepkami. Korzystnie dźwigary w swoim wnętrzu posiadają wzmocnienia w postaci metalowej rurki zakończonej obustronnie krążkami, połączonej ze ściankami dźwigarów gwintowanym prętem.

Dzięki zastosowaniu żebrowanej głowicy wzmacniającej osiąga się wytrzymałość konstrukcyjną pozwalającą na położeniu na wsporniku zadaszenia wiaty o dużym ciężarze, w tym zadaszenia posiadającego instalację fotowoltaiczną przy zastosowaniu lżejszej blachy do konstrukcji podpory i dźwigarów. Modułowa konstrukcja pozwala na łatwiejsze transportowanie ze względu na mniejszy rozmiar poszczególnych elementów oraz pozwala na łatwiejszy montaż całej konstrukcji.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie Fig. 1 przedstawia podporę w widoku eksplodowanym (przygotowaną do skręcenia) z głowicą i cokołem, Fig. 1a przedstawia głowicę, Fig. 1 b przedstawia cokół, Fig. 2 przedstawia dźwigary w widoku do złożenia, zaś Fig. 3 widok złożonego wspornika w widoku z boku.

Do betonowego fundamentu przykręcony jest cokół 6 w postaci płyty 7 stalowej posiadającej osiem otworów 7A pod śruby mocujące umieszczonych równomiernie wzdłuż krawędzi. Na środku płyty 7 cokołu 6 przyspawane są dwie stalowe ścianki 8 o kształcie równoległoboku, każda posiadająca otwory równomiernie rozmieszczone na całej swojej powierzchni, pomiędzy którymi umieszczone są cztery żebra 9 wzmacniające. Na zewnętrznych powierzchniach ścianek 8, stycznie do płyty 7 przyspawane są trójkątne wzmocnienia 10. Na cokół 6 nałożona jest podpora 1, którą stanowi prostopadłościan o dolnej podstawie ściętej pod kątem 10°. Podpora 1 składa się z uprzednio skręconych ze sobą dwóch stanowiących lustrzane odbicie elementów 2 z blachy giętej w kształt litery „C”, których końce ramion zagięte są do środka tworząc kołnierze, w których znajdują się otwory pod śruby łączące oba elementy. Na dolnej podstawie podpora 1 posiada wycięcia 4 i otwory 3A na śruby. Wycięcia 4 i otwory są tak umiejscowione, że kiedy podpora 1 jest nałożona na cokół 6 tak, że wzmocnienia 10 cokołu 6 wchodzą w wycięcia 4 podpory 1 to otwory 3A na dolnej części podpory 1 odpowiadają otworom 8A na ściankach 8 cokołu 6. W górnej części podpory 1 znajdują się otwory 3B pod śruby umieszczone poniżej dźwigarów 5 i otwory 3C pod śruby do mocowania końców dźwigarów 5. W otworach 8A cokołu 6 i otworach 3A podpory 1 umieszczone są śruby mocujące podporę 1 do cokołu 6. W górnej części podpory 1 umieszczona jest głowica 12 składająca się z dwóch prostokątnych płyt 13 stalowych pomiędzy którymi umieszczone są trzy stalowe żebra 14 poziome i trzy stalowe żebra 14 pionowe tworzące kratownicę. W płytach 13 głowicy 12 znajdują się otwory 13A odpowiadające otworom 3C w górnej części podpory 1 tak, że żebra 14 kratownicy głowicy 12 nie zachodzą na światło otworów. Na głowicę 12, z obu stron, nałożone są dźwigary 16 i 16' o kształcie ściętego ostrosłupa czworokątnego, z których każdy składa się z dwóch uprzednio zmontowanych, stanowiących lustrzane odbicie elementów 17 z blachy giętej w kształt litery „C”, których końce ramion zagięte są do środka tworząc kołnierze, w których znajdują się otwory 17A pod śruby łączące oba elementy. Dźwigary 16 i 16' u swoich szerszych podstaw posiadają otwory 17B odpowiadające otworom 3C na górnej części podpory 1 i odpowiadających im otworom 13A na głowicy 12, w których umieszczone są śruby mocujące. Dźwigar 16, umieszczony na stronie podpory 1 która tworzy z podłożem kąt ostry jest krótszy niż dźwigar 16'. Dźwigary 16 i 16' w swoim wnętrzu posiadają wzmocnienia w postaci metalowej rurki 19 zakończonej obustronnie krążkami 20, połączonej gwintowanym prętem (nie pokazanym na rysunku) ze ściankami elementów 17 tworzących dźwigary 16 i 16'. Na bocznej powierzchni podpory 1 i dźwigarów 16 i 16' umieszczone są otwory 21 montażowe o kształcie prostokątnym, które zamknięte są zaślepkami 18. Zewnętrzne końce dźwigarów 16 i 16' zakończone są zaślepkami 22.

Claims (6)

1. Wspornik do konstrukcji wiaty posiadający podporę i dwa dźwigary umieszczone na jej szczycie, znamienny tym, że podporę (1) stanowi prostopadłościan o dolnej podstawie ściętej pod kątem około 10° który zbudowany jest z dwóch stanowiących lustrzane odbicie elementów (2) z blachy giętej w kształcie litery „C”, których końce ramion zagięte są do środka tworząc kołnierze, w których znajdują się otwory (3) pod śruby łączące oba elementy, gdzie w dolnej części podpory (1) znajdują się otwory (3A) pod śruby, a na dolnej krawędzi po dwa wycięcia (4), zaś w górnej części podpory (1) znajdują się otwory (3B) pod śruby umieszczone poniżej dźwigarów (5) i otwory (3C) pod śruby do mocowania końców dźwigarów (5), przy czym podpora (1) umieszczona jest na cokole (6), który stanowi płyta stalowa (7) posiadająca otwory (7A) pod śruby mocujące cokół (6) do podłoża, równomiernie rozmieszczone wzdłuż krawędzi, na środku której przyspawane są dwie stalowe ścianki (8) o kształcie równoległoboku, każda posiadająca otwory (8A), równomiernie rozmieszczone na całej swojej powierzchni tak, że są współosiowe z otworami na dolnej części podpory (1), w których umieszczone są śruby mocujące przechodzące przez te otwory oraz otwory w dolnej części podpory (1), zaś pomiędzy stalowymi ściankami (8) umieszczone są stalowe żebra (9) wzmacniające tak, że nie zachodzą one na światło otworów (8A) w stalowych ściankach (8), gdzie ścianki (8) dodatkowo wzmocnione są trójkątnymi wzmocnieniami (10), na które nachodzą wybrania (11) podpory (1), zaś w górnej części podpory (1), umieszczona jest głowica (12) w postaci dwóch prostokątnych płyt (13) stalowych pomiędzy którymi umieszczone są stalowe żebra (14) poziome i stalowe żebra pionowe tworzące kratownicę, zaś na stalowych płytach (13) głowicy umieszczone są otwory (13A) odpowiadające otworom (3A) umieszczonym w górnej części podpory (1) oraz dwa wycięcia (15) w dolnej części głowicy (12) tak, że wycięcia (15) nakładają się na śruby umieszczone w najniżej położonych otworach w górnej części podpory (1), zaś pozostałe otwory głowicy (12) są współosiowe z otworami na górnej części podpory (1), natomiast u szczytu podpory (1), pod kątem prostym do jej górnej krawędzi, zamocowane są obustronnie dwa dźwigary (16 i 16') o kształcie ściętego ostrosłupa czworokątnego, z których każdy składa się z dwóch, stanowiących lustrzane odbicie elementów (17) z blachy giętej w kształt litery „C”, których końce ramion zagięte są do środka tworząc kołnierze, przy czym dźwigary (16 i 16') u swoich szerszych podstaw posiadają otwory (17B) odpowiadające otworom (3C) na górnej części podpory (1) i otworom (13A) na głowicy (12), w których umieszczone są śruby mocujące, zaś na bocznej powierzchni podpory (1) i dźwigarów (16 i 16') umieszczone są otwory (21) montażowe.

2. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że w kołnierzach elementów (17) dźwigarów (16 i 16') znajdują się otwory (17A) pod śruby łączące oba elementy.

3. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że dźwigar (16) umieszczony od strony podpory (1), która tworzy z podłożem kąt ostry jest krótszy od dźwigara (16') od strony podpory (1) tworzącej z podłożem kąt rozwarty.

4. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że w otworach (21) montażowych podpory (1) oraz dźwigarów (16 i 16') a także w węższych podstawach dźwigarów (16 i 16') zamocowane są zaślepki (18).

5. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że węższe końce dźwigarów (16 i 16') zamknięte są zaślepkami (22).

6. Wspornik według zastrz. 1, znamienny tym, że dźwigary (16 i 16') w swoim wnętrzu posiadają wzmocnienia w postaci metalowej rurki (19) zakończonej obustronnie krążkami (20), połączonej gwintowanym prętem ze ściankami elementów (17) tworzących dźwigary (16 i 16').