PL249180B1 - Zastosowanie oksysterolu 7-trifluorometylo-7α,25-dihydroksycholesterolu w leczeniu i modulowaniu chorób autoimmunologicznych, zapalnych i demielinizacyjnych ośrodkowego układu nerwowego - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy oksysterolu CF3-7α,25OHC o działaniu modulującym układ immunologiczny oraz stymulującym odbudowę mieliny do zastosowania w leczeniu i modulowaniu chorób autoimmunologicznych, zapalnych i demielinizacyjnych ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza stwardnienia rozsianego.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie oksysterolu 7-trifluorometylo-7a,25-dihydroksycholesterolu (CF3-7a,25OHC) w leczeniu i modulowaniu chorób autoimmunologicznych, zapalnych i demielinizacyjnych ośrodkowego układu nerwowego.

Choroby demielinizacyjne są chorobami układu nerwowego, w których dochodzi do uszkodzenia i rozpadu osłonek mielinowych w układzie nerwowym. Najbardziej rozpoznawalną chorobą demielinizacyjną jest stwardnienie rozsiane (SM). SM to autoimmunologiczna choroba mózgu i rdzenia kręgowego, która przyczynia się do nieurazowej niepełnosprawności młodych dorosłych na świecie. Szacuje się, że na SM choruje 2,8 mln osób na świecie i ok. 50 tys. w Polsce, przy czym najczęściej chorują osoby w wieku 20-40 lat i kobiety 2-3 krotnie częściej niż mężczyźni. W SM dochodzi do niszczenia osłonek mielinowych włókien nerwowych przez układ immunologiczny. Utrata mieliny wtórnie prowadzi do degeneracji aksonów i obumierania komórek nerwowych, ale procesy neurodegeneracyjne mają w chorobie także charakter pierwotny.

W ostatnich latach nastąpił gwałtowny wzrost liczby terapii modyfikujących przebieg choroby (ang. disease modifying therapies, DMT). DMT nie leczą SM, ale znacznie spowalniają postęp choroby i poprawiają jakość życia chorych w porównaniu z jej naturalnym przebiegiem. O średnio kilkanaście lat mogą wydłużać okres życia niewymagający pomocy osób drugich. Terapie te wpływają na układ odpornościowy w celu zmniejszenia liczby i nasilenia rzutów, ale mają bardzo ograniczony wpływ na odbudowę mieliny (remielinizację) lub ochronę komórek nerwowych, najpewniej przede wszystkim w związku z efektem przeciwzapalnym, a nie pierwotnie stymulującym odbudowę mieliny. Ponadto badania wskazują, że utrata tkanki nerwowej u osób chorych na SM trwa nieustannie i niezależnie od przyjmowanej terapii DMT, czy typu SM. Dlatego obecnie największym wyzwaniem jest znalezienie terapii stymulującej odbudowę mieliny. Odbudowa mieliny, która jest naturalnym procesem we wczesnych fazach choroby, z czasem zostaje zaburzona bądź całkowicie zanika. Stymulacja tych procesów i odbudowa mieliny ma działanie neuroprotekcyjne i może wstrzymać bądź odwrócić postępowanie choroby. Aktualnie nie ma terapii zwiększających/stymulujących naturalne procesy odbudowy mieliny.

W stanie techniki znane są badania nad oksysterolami, które badane były pod kątem remielinizacji czy też modulacji biologii oligodendrocytów (komórek tworzących mielinę), przy czym badane oksysterole nie aktywują, bądź w niewielkim stopniu aktywują, receptor EBI2 (GPR183). Na przykład, aktywacja LXR (liver x receptor ang.) przez 25-hydroksycholesterol (25-OHC) lub syntetyczną cząsteczkę TO901317 stymuluje ekspresję genów mieliny na poziomie promotora, mRNA i białka, bezpośrednio implikując LXRa/p w transkrypcyjnej kontroli ekspresji genów mieliny [1]. Zaś badania na modelu kuprizonowym pokazały, że oksysterol 20-OHC promuje różnicowanie progenitorów oligodendrocytów do dojrzałych tworzących mielinę oligodendrocytów, zwiększając remielinizację wykraczającą poza spontaniczną regenerację zachodzącą w tym modelu [2].

W toku prac badawczych prowadzonych przez twórców rozwiązania, stanowiących kontynuację badania z wykorzystaniem naturalnego oksysterolu 7a,25-OHC i jego roli w budowie i/lub odbudowie mieliny wykazano, że receptor EBI2 odgrywa istotną rolę w prawidłowym rozwoju mieliny u myszy [3] oraz, że jest niezbędny do remielinizacji w warunkach patofizjologicznych ex vivo w skrawkach organotypowych móżdżku myszy [4] i w prawidłowym przebiegu procesu odbudowy mieliny u myszy w modelu kuprizonowym [5].

Celem wynalazku było opracowanie skutecznej terapii modulującej układ immunologiczny z zastosowaniem związku stymulującego remielinizację, który charakteryzowałyby się wydłużonym okresem półtrwania, co z kolei zwiększałoby szansę na penetrację ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Oksysterole, w tym naturalny ligand receptora EBI2 7a,25OHC, są szybko metabolizowane. Nieoczekiwanie okazało się, że oksysterol CF3-7a,25-dihydroksycholesterolu (CF3-7a,25OHC) in vivo zastosowany w badaniu z modelem kuprizonowym (na myszach szczepu dzikiego) stymuluje odbudowę mieliny i moduluje układ odpornościowy obniżając ilość komórek układu immunologicznego we krwi.

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie 7-trifluorometylo-7a,25-dihydroksycholesterolu (CF3- 7a,25OHC) o działaniu modulującym układ immunologiczny oraz stymulującym odbudowę mieliny w leczeniu i modulowaniu chorób autoimmunologicznych, zapalnych i demielinizacyjnych ośrodkowego układu nerwowego.

Korzystnie, zastosowanie 7-trifluorometylo-7a,25-dihydroksycholesterolu CF3-7a,25OHC do leczenia i modulowania stwardnienia rozsianego.

Zaletą CF3-7a,25-dihydroksycholesterolu według wynalazku jest jego wydłużony okres półtrwania in vivo, z ok. 30 minut do 12 godzin [6], co zwiększa jego dostępność biologiczną oraz szanse na penetrację OUN i uzyskanie wymiernego efektu terapeutycznego w postaci działania modulującego układ immunologiczny oraz stymulacji odbudowy mieliny. Dodatkowo ze stanu techniki wynika, że receptor EBI2 ma właściwości chemotaktyczne tzn. stymulujące przemieszczanie się komórek w kierunku większego stężenia oksysterolu 7a,25OHC. Takie działanie 7a,25OHC zostało wykazane na mysich oraz ludzkich komórkach OUN oraz limfocytach in vitro oraz in vivo. Naturalny ligand 7a,25OHC i zmodyfikowany CF3-7a,25OHC dotychczas nie były podawane ludziom ani zwierzętom w modelach zwierzęcych stwardnienia rozsianego bądź innych modelach zwierzęcych chorób autoimmunologicznych czy zapalnych OUN, zatem nie znany był wpływ podania oksysterolu na odbudowę mieliny i układ immunologiczny. Znane w stanie techniki badania wskazywały, że traktowanie skrawków móżdżku myszy ex vivo niezmodyfikowanym oksysterolem hamuje uwalnianie pro-zapalnych cytokin po chemicznej indukcji toksyn i tym samym chroni przed utratą mieliny wynikającą z działania toksyny (LPC). Ze stanu techniki wynika również, że receptor EB12 jest zaangażowany w normalne procesy budowy mieliny po narodzeniu u myszy oraz w modelu kuprizonowym, gdzie wykazaliśmy wolniejszą odbudowę mieliny w mózgach myszy z nokautem receptora EBI2. Jednakże zarówno oksysterol CF3-7a,25OHC jak i naturalny ligand 7a,25OHC nie były wcześniej używane w modelu kuprizonowym ani w innym modelu zwierzęcym w czasie remielinizacji. Wcześniejsze badania wykonane były bez użycia oksysteroli na myszach u których receptor EBI2 został genetycznie usunięty we wszystkich komórkach w organizmie (tzw. nokaut receptora). Wpływ traktowania oksysterolem na ilość komórek układu immunologicznego nie był wcześniej badany ani w skrawkach móżdżku ex vivo, ani in vivo na zwierzętach, ani na ludziach.

Działanie immunosupresyjne jest kluczowym mechanizmem działania większości terapii stosowanych w leczeniu chorób autoimmunologicznych oraz zapalnych takich jak stwardnienie rozsiane. Na przykład, BHT-3009 obniża poziom limfocytów T, alemtuzumab obniża poziom krążących limfocytów T oraz B, ofatumumab jest cytotoksyczny dla limfocytów B, rituximab oraz ocrelizumab obniżają poziom limfocytów B CD20+, teriflunomide oraz mitoxantrone ograniczają proliferacje limfocytów B oraz T. Modulacja układu immunologicznego a w szczególności obniżenie ilości krążących autoreaktywnych limfocytów we krwi przekłada się bezpośrednio na ograniczenie przenikania tych komórek do OUN, gdzie propagują stan zapalny i bezpośrednio niszczą osłonki mielinowe (tzn. powodują demielinizacje). Oksysterol CF3-7a,25OHC wykazuje działanie zarówno immunomodulacyjne tzn. obniża ilość limfocytów we krwi i najprawdopodobniej ich przenikanie do OUN, jak i stymuluje odbudowę mieliny działając bezpośrednio w OUN, przy czym, co istotne, procesy przebiegają równolegle w rozumieniu patofizjologicznym, co oznacza, że stymulacja remielinizacji (bądź zniesienie hamowania naturalnej remielinizacji) nie wynika wyłącznie z procesów immunomodulacyjnych. Jest to o tyle istotne, że dostępne terapie modyfikujące przebieg choroby (DMT) wykazują działanie głównie immunomodulujące co oznacza, że są bardzo skuteczne w spowalnianiu choroby (w jej modulowaniu, jak wskazuje nazwa), ale jej ostatecznie nie leczą.

Z literatury naukowej wynika, że właśnie takie terapie, działające zarówno na układ immunologiczny jak i bezpośrednio na komórki OUN są skuteczne w leczeniu chorób autoimmunologicznych, zapalnych oraz demielinizacyjnych takich jak stwardnienie rozsiane. Ponadto z przeprowadzonych przez twórców badań na myszach wynika, że oksysterol CF3-7a,25-OHC obniża poziom pro-zapalnych cytokin w OUN oraz limfocytów we krwi imitując poniekąd działanie niektórych DMT, np. fingolimodu (Gilenya, pFTY720). Z uwagi na swoje własności po pomyślnym zakończeniu badań przedklinicznych i klinicznych, zmodyfikowany (tj. o wydłużonym okresie półtrwania in vivo) oksysterol CF3-7a,25-OHC może zostać pierwszą terapią modulującą odbudowę mieliny w OUN i być wykorzystywany jako terapia SM, bądź innych chorób demielinizacyjnych w Polsce i na świecie, przy czym zmodyfikowany oksysterol oznacza pochodną zawierającą w pozycji 7-mej odpowiedni podstawnik alkilowy tworzący bardziej stabilną, trzeciorzędową allilową grupę hydroksylową, co czyni oksysterol odpornym na utlenianie oraz degradację metaboliczną.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony za pomocą figur rysunku spośród których:

Fig. 1 przedstawia wyniki morfologii krwi myszy po 9 tygodniach diety z kuprizonem i następnie traktowanych odpowiednio nośnikami (sulfotlenek dimetylu (DMSO) bądź olej rzepakowy), barbadyną lub CF3-7a,25OHC bądź jednocześnie barbadyną i CF3- 7a,25OHC.

Fig. 2 przedstawia kwantyfikację pro-zapalnej cytokiny IL1p w lizatach móżdżku myszy z modelu kuprizonowego; grupy myszy takie jak w fig. 1.

Fig. 3 przedstawia zdjęcia wybarwionych luxolem sekcji mózgu myszy z modelu kuprizonowego oraz kwantyfikacja gęstości mieliny.

Fig. 4 przedstawia kwantyfikację mRNA genu Mbp (myelin basic protein ang.) w organotypowych skrawkach móżdżku myszy w których mielina została usunięta lizofosfatydylocholiną (LPC) i następnie traktowanych 7a,25OHC, barbadyną, NIBR189.

Wynalazek został zilustrowany za pomocą poniższych przykładów wykonania.

W przykładach wykonania użyto:

• Związek 7a,25OHC firmy Novartis, Bazylea (prezent przekazany w ramach współpracy po podpisaniu MTA). Cząsteczka dostępna komercyjnie np. Merck nr. kat 128136.

• Związek CF3-7a,25OHC zsyntetyzowany przez chemika z Politechniki Gdańskiej z wyjściowej cząsteczki 25-OHC (Chemat nr kat. AG0037V4-250 mg) według procedury opisanej w publikacji Deng et al., 2016 [6].

• NIBR189 ((2E)-3-(4-bromofenylo)-1-(4-(4-metoksybenzoilo)-1-piperazynylo)-2-propen-1-on, (E)-3-(4-bromofenylo)-1-(4-(4-metoksybenzoilo)piperazyn-1-ylo)prop-2-en-1-on) firmy Novartis, Bazylea (prezent przekazany w ramach współpracy po podpisaniu MTA). Cząsteczka dostępna komercyjnie np. Merck nr. kat SML1981.

• Lizofosfatydylocholinę (LPC): Merck, nr kat. L4129-25 mg.

• Barbadynę: Merck nr kat. SML3127-5MG.

• Nośniki (olej rzepakowy, dimetylosulfotlenek (DMSO): Merck nr. kat D8418-50ML).

• Pasza z kuprizonem i kontrolna (bez kuprizonu): Vivari (wykonana na zamówienie, S8435-E080 EF AIN93G), zawartość kuprizonu: 0,2%.

Przykład 1

Badania morfologii krwi myszy w modelu kuprizonowym in vivo; grupy myszy:

# 3 grupa kontrolna nośników - myszy były utrzymywane na paszy zawierającej kuprizon przez 9 tygodni i następnie przeszły na zwykłą paszę bez kuprizonu przez 2 tygodnie. W czasie 2 tygodni na zwykłej paszy myszom w grupie kontrolnej nośników wstrzykiwano najpierw nośnik #1 DMSO, dootrzewnowo, 150 μl raz dziennie i następnie nośnik #2 olej rzepakowy, podskórnie, 150 μl raz dziennie.

# 4 grupa kontrolna barbadyny - myszy były na paszy zawierającej kuprizon przez 9 tygodni i następnie przeszły na zwykłą paszę bez kuprizonu przez 2 tygodnie. W czasie 2 tygodni na zwykłej paszy myszom w tej grupie wstrzykiwano barbadynę 0,3 mg/kg, dootrzewnowo, 150 μl raz dziennie i następnie nośnik #2 olej rzepakowy, podskórnie, 150 μl raz dziennie.

# 5 grupa eksperymentalna oksysterolu CF3-7a,25OHC - myszy były na paszy zawierającej kuprizon przez 9 tygodni i następnie przeszły na zwykłą paszę bez kuprizonu przez 2 tygodnie. W czasie 2 tygodni na zwykłej paszy myszom w tej grupie wstrzykiwano nośnik #1 DMSO, dootrzewnowo, 150 μl raz dziennie i CF3-7a,25OHC dawka 20 mg/kg, podskórnie, 150 μl raz dziennie.

# 6 grupa eksperymentalna barbadyny + oksysterolu CF3-7a,25OHC - myszy były na paszy zawierającej kuprizon przez 9 tygodni i następnie przeszły na zwykłą paszę bez kuprizonu na 2 tygodnie. W czasie 2 tygodni na zwykłej paszy myszom w tej grupie wstrzykiwano barbadynę 0,3 mg/kg, dootrzewnowo, 150 μl raz dziennie i następnie po godzinie od wstrzyknięcia barbadyny, CF3-7a,25OHC dawka 20 mg/kg, podskórnie, 150 μl raz dziennie.

Krew z serca została pobrana po uśmierceniu myszy i badanie morfologii krwi zostało przeprowadzone na standardowym analizatorze diagnostycznym. Badania wykazały znacząco obniżoną liczbę leukocytów, limfocytów oraz monocytów, u myszy traktowanych oksysterolem CF3-7a,25OHC (gr. #5). Ilość limfocytów we krwi obwodowej myszy otrzymujących zastrzyki z CF3-7a,25OHC zmalała o 50% w porównaniu z grupą kontrolną myszy otrzymujących zastrzyki z nośnikami (gr. #3). Specyficzne działanie CF3-7a,25OHC na obniżenie ilości limfocytów we krwi potwierdzają wyniki dla myszy w grupach #4 oraz #6. Ilość limfocytów we krwi w grupie myszy otrzymującej zastrzyki z barbadyny (#4) spadła tylko o 21% i w grupie myszy otrzymujących zastrzyki z barbadyny + CF3-7a,25OHC o 7% w porównaniu z grupą kontrolną. Barbadyna, blokuje internalizację receptora EBI2 z błony komórkowej po interakcji z CF3-7a,25OHC. Brak znaczącego efektu związanego z traktowaniem barbadyną lub barbadyną + CF3-7a,25OHC wskazuje na specyficzne działanie CF3-7a,25OHC na receptor EBI2 i wynikające z tej aktywności konsekwencje, takie jak obniżenie ilości krążących limfocytów we krwi. Ponadto, ilość monocytów w grupie #5 (myszy traktowanych CF3-7a,25OHC) zmalała aż o 66% i całkowita ilość leukocytów (w tym limfocytów i monocytów) również znacząco zmalała tylko w grupie myszy otrzymujących zastrzyki z CF3-7a,25OHC o 51%. Działanie CF3-7a,25OHC obniżające liczbę krążących leukocytów ma kluczowe znaczenie w terapii chorób autoimmunologicznych, takich jak m.in. stwardnienie rozsiane, ponieważ w stwardnieniu rozsianym autoreaktywne (tzn. reagujące na białka występujące w organizmie) komórki układu odpornościowego, głównie limfocyty, przedostają się do OUN gdzie propagują stan zapalny i niszczą osłonki mielinowe włókien nerwowych (demielinizacje). Terapie modulujące przebieg stwardnienia rozsianego wykazują działanie terapeutyczne poprzez blokowanie przedostawania się limfocytów do OUN bądź obniżanie ich liczby we krwi. Ponieważ podobne efekty zaobserwowano u pacjentów chorych na SM po dwóch tygodniach terapii fingolimodem (pFTY720, Gilenya), u których całkowita liczba limfocytów spadła o 70% [7] można wnioskować o podobnym zastosowaniu oksysterolu CF3-7a,25OHC.

Przykład 2

Badania poziomu mRNA pro-zapalnej cytokiny IL1 β w lizatach móżdżku myszy. Grupy myszy w grupach #3, #4, #5 oraz #6 zostały opisane szczegółowo w przykładzie 1.

Analiza poziomu mRNA pro-zapalnej cytokiny IL1 β w lizatach móżdżku myszy przeprowadzona metodą PCR pokazała o 28% obniżony poziom mRNA w grupie traktowanej CF3-7a,25OHC (#5) w porównaniu do grupy traktowanej tylko nośnikami wskazując na przeciwzapalne działanie w OUN. W móżdżkach myszy traktowanych barbadyną poziom mRNA cytokiny IL1 β wzrósł o 2% i 25% w grupie traktowanej barbadyną + CF3-7a,25OHC w porównaniu do grupy traktowanej tylko nośnikami. Wyniki te demonstrują, że CF3-7a,25OHC penetruje barierę krew-mózg i przedostaje się do mózgu oraz, że wykazuje działanie przeciwzapalne bezpośrednio w OUN. Działanie to ma kluczowe znaczenie w kontekście leczenia stwardnienia rozsianego. W tej autoimmunologicznej zapalnej chorobie OUN występuje stan zapalny, który prowadzi do niszczenia osłonek mielinowych włókien nerwowych przez autoreaktywne komórki układu odpornościowego. Pro-zapalna cytokina IL1 β jest jedną z głównych cytokin, której poziom wzrasta w stwardnieniu rozsianym i która propaguje stan zapalny i aktywacje komórek układu odpornościowego. Obniżenie poziomu tej pro-zapalnej cytokiny we krwi i w mózgu ma działanie terapeutyczne w leczeniu chorób autoimmunologicznych i zapalnych takich jak stwardnienie rozsiane.

Przykład 3

Pomiar gęstości lipoprotein w osłonkach mielinowych, który wykonano na sekcjach mózgów myszy biorących udział w modelu kuprizonowym. Myszy biorące udział w badaniu podzielone były na 6 grup:

# 1. grupa kontrolna: zwykła pasza bez kuprizonu przez 9 tygodni. Myszy zostały uśmiercone po 9 tygodniach i tkanki zostały pobrane do analizy.

# 2. grupa kontrolna z kuprizonem: pasza zawierająca kuprizon przez 9 tygodni. Myszy zostały uśmiercone po 9 tygodniach i tkanki zostały pobrane do analizy.

# 3. grupa kontrolna nośników - myszy były na paszy zawierająca kuprizon przez 9 tygodni i następnie przeszły na zwykłą paszę bez kuprizonu na 2 tygodnie. W czasie 2 tygodni na zwykłej paszy myszom w grupie kontrolnej nośników wstrzykiwano najpierw nośnik #1 DMSO, dootrzewnowo, 150 μl raz dziennie i następnie nośnik #2 olej rzepakowy, podskórnie, 150 μl raz dziennie.

# 4. grupa kontrolna barbadyny - myszy były na paszy zawierającej kuprizon przez 9 tygodni i następnie przeszły na zwykłą paszę bez kuprizonu na 2 tygodnie. W czasie 2 tygodni na zwykłej paszy myszom w tej grupie wstrzykiwano barbadynę 0,3 mg/kg, dootrzewnowo, 150 μl raz dziennie i następnie nośnik #2 olej rzepakowy, podskórnie, 150 μl raz dziennie.

# 5. grupa eksperymentalna oksysterolu - myszy były na paszy zawierającej kuprizon przez 9 tygodni i następnie przeszły na zwykłą paszę bez kuprizonu na 2 tygodnie. W czasie 2 tygodni na zwykłej paszy myszom w tej grupie wstrzykiwano nośnik #1 DMSO, dootrzewnowo, 150 μl raz dziennie i CF3- 7a,25OHC dawka 20 mg/kg, podskórnie, 150 μl raz dziennie.

# 6 grupa (zapalna) eksperymentalna barbadyny + oksysterolu - myszy były na paszy zawierająca kuprizon przez 9 tygodni i następnie przeszły na zwykłą paszę bez kuprizonu na 2 tygodnie. W czasie 2 tygodni na zwykłej paszy myszom w tej grupie wstrzykiwano barbadynę 0,3 mg/kg, dootrzewnowo, 150 μl raz dziennie i następnie po godzinie od wstrzyknięcia barbadyny, CF3-7a,25OHC dawka 20 mg/kg, podskórnie, 150 μl raz dziennie.

Sekcje mózgów mysich zostały wybarwione histochemicznie luxolem fast blue (Abeam, nr kat. Ab 150675) i następnie intensywność (gęstość) wybarwienia lipidów w ciele modzelowatym zostały zmierzone programem ImageJ (ImageJ (nih.gov)).

Pomiar gęstości lipoprotein w osłonkach mielinowych w ciele modzelowatym przy użyciu barwnika luxol fast blue wskazał na bardziej wydajną (bądź przyspieszoną) odbudowę mieliny w ciele modzelowatym u myszy traktowanych CF3-7a,25OHC (grupa #5) w porównaniu z myszami niczym nie traktowanymi (grupa #3), u których odbudowa mieliny jest procesem naturalnym. Gęstość lipoprotein w ciele modzelowatym myszy otrzymujących zastrzyki z CF3-7a,25OHC (grupa #5) była większa o 16% w porównaniu do gęstości w ciele modzelowatym myszy w grupie 3#, otrzymującej zastrzyki z samych nośników, u których odbudowa mieliny jest procesem naturalnym. Wykazane działanie CF3-7a,25OHC zwiększające wydajność odbudowy osłonek mielinowych ma kluczowe znaczenie w terapii chorób demielinizujących takich jak stwardnienie rozsiane. Istnieje kilkanaście terapii modyfikujących przebieg SM. Terapie te definitywnie nie leczą SM, ale znacznie spowalniają postęp choroby i poprawiają jakość życia chorych. Terapie modyfikujące głównie wykazują działanie w układzie odpornościowym obniżając ilość komórek immunologicznych przedostających się do OUN, zmniejszając stan zapalny, liczbę prozapalnych cytokin itp. Mają natomiast znikomy wpływ na komórki OUN i na procesy neuroregeneracyjne bądź neuroprotekcyjne. Badania wskazują, że utrata tkanki nerwowej u osób chorych na SM trwa nieustannie i niezależnie od przyjmowanej terapii czy typu SM. Dlatego obecnie największym wyzwaniem jest znalezienie terapii stymulującej odbudowę mieliny. Odbudowa mieliny, która we wczesnych fazach choroby jest jeszcze naturalnym procesem, z czasem zostaje zaburzona bądź całkowicie zanika. Stymulacja tych procesów i odbudowa mieliny ma działanie neuroprotekcyjne i może wstrzymać bądź odwrócić postępowanie choroby. Aktualnie nie ma terapii zwiększających/stymulujących naturalne procesy odbudowy mieliny. Oksysterol CF3-7a,25OHC może zostać pierwszą terapią modulującą odbudowę mieliny w OUN i być wykorzystywany jako terapia SM bądź innych chorób demielinizacyjnych w Polsce i na świecie.

Przykład 4

Skrawki organotypowe móżdżku zostały przygotowane z dziesięciodniowych myszy i następnie były hodowane w inkubatorze przez 14 dni. Po 14 dniach mielina została chemicznie usunięta LPC (0,4 mg/ml). Po usunięciu osłonek mielinowych, skrawki były traktowane:

1. Grupa kontrolna, zwykła pożywka do hodowli, bez LPC

2. LPC następnie w pożywce bez surowicy przez 14-16 dni

3. LPC i następnie barbadyna 16 gM w pożywce bez surowicy przez 14-16 dni

4. LPC i następnie CF3-7a,25OHC 0,1 gM w pożywce bez surowicy przez 14-16 dni

5. LPC i następnie NIBR189 10 gM w pożywce bez surowicy przez 14-16 dni

6. LPC i następnie barbadyna 16 gM + CF3-7a,25OHC 0,1 gM w pożywce bez surowicy przez

14-16 dni

Po zakończeniu doświadczenia (remielinizacja przez 14-16 dni) skrawki zostały zebrane i mRNA MBP zostało zmierzone metodą ilościową PCR. W skrawkach organotypowych móżdżku myszy, w których osłonki mielinowe zostały usunięte chemicznie lizofosfatydylocholiną (LPC) doszło do spontanicznej odbudowy mieliny z wyjątkiem skrawków traktowanych selektywnym antagonistą receptora EBI2 (NIBR189). Wyniki te ponownie wskazują na kluczowe znaczenie sygnalizacji wewnątrzkomórkowej EBI2 w odbudowie mieliny.

Claims (2)

1. 7-trifluorometylo-7a,25-dihydroksycholesterol (CF3-7a,25OHC) o działaniu modulującym układ immunologiczny oraz stymulującym odbudowę mieliny do zastosowania w leczeniu i modulowaniu chorób autoimmunologicznych, zapalnych i demielinizacyjnych ośrodkowego układu nerwowego.

2. 7-trifluorometylo-7a,25-dihydroksycholesterol do zastosowania według zastrz. 1 do leczenia i modulowania stwardnienia rozsianego.