PL248692B1 - Zbiornik bezodpływowy z tworzywa sztucznego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest zbiornik bezodpływowy (1) z tworzywa sztucznego, korzystnie z polietylenu, mający zastosowanie jako ułożony w poziomie pojemnik na wodę deszczową, bądź inne płyny lub zawiesiny, w tym na nieczystości płynne, fekalia, itp. Zbiornik (1) najlepiej, gdy osadza się w gruncie. Zbiornik bezodpływowy (1) z tworzywa sztucznego zawiera co najmniej jedną rewizję (2) do wprowadzania lub wyprowadzenia medium w postaci płynu, bądź zawiesiny, gdzie jego powierzchnia ścian wewnętrznych (3) ma zasadniczo kształt torusa (4), przy czym przynajmniej fragmentarycznie linia biegu torusa (4) kształtem wewnętrznym odpowiada kształtowi uformowanemu przez okrąg w izometrycznym przekształceniu. Najdłuższa zewnętrzna (5) linia biegu torusa (4) wzdłuż ścian wewnętrznych (3) prowadzona jest linią zamkniętą, złożoną z odcinków prostoliniowych pierwszych (5'), łamaną pod kątem korzystnie 135°+/-30°, a także najkrótsza, tym razem wewnętrzna linia (6) biegu torusa (4) wzdłuż ścian wewnętrznych (3) prowadzona jest linią umkniętą, złożoną z odcinków prostoliniowych drugich (6'), łamaną pod kątem korzystnie 225°/+30°. Przekrój poprzeczny przez torus (4) ma kształt koła na długości biegu torusa (4), dla której wspólnie i równolegle prowadzone są odpowiadające sobie kierunkiem odcinki prostoliniowe pierwsze (5') i odcinki prostoliniowe drugie (6'), natomiast przekrój poprzeczny przez torus (4) ma kształt elipsy poszerzającej się ku każdemu punktowi załamania (7) odcinków prostoliniowych pierwszych (5') na tej długości biegu torusa (4), dla której odcinki prostoliniowe pierwsze (5') naprzeciwlegle są pozbawione  odcinków prostoliniowych drugich (6').

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zbiornik bezodpływowy z tworzywa sztucznego, korzystnie z polietylenu, mający zastosowanie jako ułożony w poziomie pojemnik na wodę deszczową, bądź inne płyny lub zawiesiny, w tym na nieczystości płynne, fekalia, itp. Zbiornik najlepiej, gdy osadza się w gruncie.

Z powszechnej wiadomości znane są prefabrykowane zbiorniki na płyny, w tym na wodę deszczową, na płynne nieczystości, itp. Zbiorniki takie składają się z elementów, które w przypadku budulca betonowego, bądź żelbetonowego, są wykonywane w postaci pierścieni osadzanych z uszczelnieniem na dennicy. Montaż poszczególnych pierścieni odbywa się na miejscu posadowienia, w systemie najczęściej pionowym dla zachowania szczelności i wytrzymałości całej konstrukcji. Mimo dużej wytrzymałości mechanicznej takich konstrukcji pojawiają się pewne niedogodności z tym związane, wśród których jest ograniczona pojemność, możliwość rozbudowy pojedynczego zbiornika do postaci układu zbiorników sąsiadujących, ale połączonych, a przede wszystkim z powodu znacznej masy zbiornika, a w konsekwencji trudności logistyczne i montażowe.

Stąd znane są również zamienniki konstrukcji ciężkich, a mianowicie rozwiązania oparte na prefabrykowanych pojemnikach z tworzywa sztucznego. Te niestety, przyjmując do siebie znaczną objętość płynów, bądź płynów i zanieczyszczeń stałych, mimo że zachowały zasadniczo najkorzystniejszy kształt poprzednich rozwiązań, czy to beczkowaty, czy walcowaty, zasadniczo z wykorzystaniem łukowatych, w tym kolistych pierścieni, muszą być wzmacniane żebrami. Żebra takie występują jedno po drugim tworząc finalnie w przekroju karbowaną rurę, najczęściej o zarysie prostokątnej fali łamanej, rzadziej fali sinusoidalnej, będącą na jej wejściu i wyjściu zakończoną czapą, płaską albo wypukłą, którą szczelnie mocuje się do rury, na skutek czego zbiornik uzyskuje kształt walcowatej teczki. Mocowanie czapy wykonywane jest bądź poprzez jej dokręcenie przy użyciu uszczelki, bądź przez łączenie adhezyjne, bądź przez spawanie tworzywa. Beczkę taką o mniej lub bardziej wydłużonym walcu umieszcza się najczęściej w poziomie, dzięki czemu po osadzeniu w gruncie uzyskuje się w miarę stabilną pozycję spoczynkową wynikowego zbiornika. Oczywiście wyposaża się go w otwór rewizyjny, bądź ewentualnie dodatkowo otwór dopływowy, celem zasilenia zbiornika płynem. Przykładem takiej konstrukcji jest zbiornik bezodpływowy na fekalia opisany we wzorze użytkowym polskim, zgłoszonym pod numerem W. 114706. Wspomniany, znany zbiornik bezodpływowy na fekalia składa się z segmentów zbiornika zakończonych obustronnie półkulistymi pokrywami bocznymi. Segmenty zbiornika mają każdy na swojej bocznej powierzchni obwodowe opasujące wybrzuszenia pierścieniowe. Wybrzuszenia te usytuowane są w połowie długości każdego z segmentów zbiornika. Półkuliste pokrywy boczne mają okrągłe spłaszczenie, a przy krawędziach kołowych pokryw bocznych usytuowane są odsadzenia. Segmenty zbiornika i pokrywy boczne połączone są wzajemnie za pomocą kołnierzy i połączeń śrubowych.

Pewną niedogodnością takich rozwiązań jest jednak występująca chwiejność wzdłużnie wykonanego zbiornika, aż do czasu, gdy nie zostanie on solidnie podparty bocznie lub osadzony na podporach. Dodatkową niedogodnością jest niewątpliwie trudna do uzyskania jednolita struktura wewnętrzna budulca, w rozumieniu utrzymania stałej parametrami masy tworzywa, a także skomplikowany proces wykonywania krzywizn i karbów podczas produkcji takich prefabrykatów, bądź form do produkcji zbiorników. Stałość parametrów jest niezwykle ważna, ponieważ ściany zbiornika winny zapewniać jednakową wytrzymałość na rozerwanie płynem, a także i jednocześnie na zgniecenie od zewnętrznej strony, czy to przez inne instalacje, czy przez napór gruntu, w tym napór wywoływany ruchem nad umieszczonym w gruncie zbiornikiem, ruchem pieszym, kołowym, w tym ciężarowym. Zachowanie tej równowagi jest kluczowe, co okazuje się w tym samym czasie trudne w realizacji, ponieważ zbiorniki mają z powodu karbów i niestałej grubości ścian nierównomierną wytrzymałość mechaniczną.

Pewnym dalszym rozwinięciem uprzedniej konstrukcji, okazał się być zbiornik ujawniony w wynalazku polskim pod numerem P.354084. Znany zbiornik, pełniący funkcję szamba, wykonany jest z tworzywa sztucznego i zawiera co najmniej jeden otwór do wprowadzania cieczy do zbiornika. Wewnętrzna powierzchnia zbiornika ma zasadniczo kształt torusa, przy czym i zewnętrzna może mieć taki kształt, a także może być wyposażona w żebra. Zbiornik może być wyposażony w przegrody, dzięki czemu w zbiorniku powstają komory. Może być także wyposażony w łączniki do kotwienia go, czy to w gruncie, czy do kotwienia podczas przenoszenia lub przemieszczania w czasie instalacji. Górna część przegród może być wyposażona w jeden lub kilka otworów, przez które ścieki mogą przepływać z jednej komory do drugiej. Podano także, że kształt torusa może odpowiadać kształtowi wyznaczonemu przez okrąg, bądź prostokąt, bądź owal, który obrócił się wokół osi na tym samym poziomie.

Z podobnego zgłoszenia, tym razem niemieckiego o numerze DE 102014012762A1 znane jest urządzenie do instalacji w gruncie, do odbierania, magazynowania i uwalniania substancji, posiadające co najmniej dwa elementy ścienne do utworzenia obszaru przechowywania owej gromadzonej substancji. Wspomniane elementy ścienne mają łukowaty profil przynajmniej na odcinkach na powierzchni ściany, a krzywizna elementów ściennych może być wypukła lub wklęsła, a także może być utworzona przez łuk kołowy o stałym lub zmiennym promieniu krzywizny. Elementy ścienne w znanej konstrukcji są rozmieszczone względem siebie tak, że urządzenie mogą mieć kształt toroidalny lub quasi - owalny, czyli kształt rury bez końca, przy czym są wykonane z tworzywa sztucznego, korzystnie polietylenu. Znane urządzenie może posiadać części dobudowane, w tym otwór inspekcyjny, ucha transportowe. Podano, że szczególnie korzystną postacią rozwiązania jest taka, gdzie poszczególne elementy ścienne, każdy z osobna, ma postać uwypukloną, tzn. jest rurą o mniejszych średnicach brzegowych i równomiernie narastającej od jednego brzegu i zmniejszającej się na powrót do drugiego brzegu średnicy odcinka rury umieszczonej pomiędzy swymi pierścieniowatymi brzegami, gdzie torus powstaje z połączenia ze sobą brzegów sąsiadujących odcinków rurowych. Co prawda owa konstrukcja może być stabilniej osadzana w gruncie z powodu nieregularnego kształtu, jednak możliwe, że będzie tym samym narażona na pękanie w miejscu pierścieniowych złącz, a to z powodu nierównomiernych charakterystyk wytrzymałościowych tak utworzonego torusa.

Wydaje się, że kluczem do uzyskania stałej wytrzymałości konstrukcji na całym obwodzie i w pełnej przestrzeni zbiornika jest bowiem ograniczenie nierównomierności linii toru biegu ścian, zapewnienie ich stałej grubości na całym obwodzie, a także zapewnienie stałej i jednorodnej struktury wewnętrznej budulca ścian. Wydaje się przy tym, że wykorzystanie bryły zbiornika w kształcie torusa, powinno być przy tym zachowane. Odmienne powinno następować jednak wykonywanie tej bryły, czyli zamiast wielu elementów o nieregularnych kształtach i krawędziach, nieoczekiwanie zalecane jest ograniczenie ilości złącz i kształtów, a także dobrze jest użyć kształty najprostsze, mogące zapewnić swego rodzaju samonośność konstrukcji. Dodatkowe elementy uprzednio wykorzystywane w odlewaniu rotacyjnym były niestety takie, że żebra charakteryzowały się niekorzystną cechą, a mianowicie na ich części zewnętrznej ich narożniki były pogrubione a narożniki wewnętrzne pocienione. Dlatego istniało ryzyko spiętrzenia naprężeń i pęknięć w okolicach żeber. W technologii wytłaczania z rozdmuchem występował z kolei problem pocieniania ścianek produktu w najbardziej odległych miejscach w tym najczęściej narożnikach i żebrach. Rozwiązanie będące przedmiotem niniejszego opracowania wydaje się niweluje owe wcześniejsze niedogodności.

Celem rozwiązania według wynalazku jest uzyskanie konstrukcji zbiornika prostej w wykonawstwie, lekkiej, a jednocześnie niezwykle wytrzymałej na ściskanie i rozpieranie. Celem jest także ograniczenie wadliwości konstrukcji z powodu pęknięć, naderwania, bądź utraty szczelności. Cel udało się spełnić następującym rozwiązaniem konstrukcyjnym.

Zbiornik bezodpływowy z tworzywa sztucznego, korzystnie z polietylenu, zawiera co najmniej jedną rewizję do wprowadzania lub wyprowadzenia medium w postaci płynu, bądź zawiesiny, gdzie jego powierzchnia ścian wewnętrznych ma zasadniczo kształt torusa, przy czym przynajmniej fragmentarycznie linia biegu torusa kształtem wewnętrznym odpowiada kształtowi uformowanemu przez okrąg w izometrycznym przekształceniu. Wynalazek charakteryzuje się tym, że najdłuższa zewnętrzna linia biegu torusa wzdłuż ścian wewnętrznych prowadzona jest linią zamkniętą, złożoną z odcinków prostoliniowych pierwszych, łamaną pod kątem korzystnie 135°+/-30°, a także najkrótsza, tym razem wewnętrzna linia biegu torusa wzdłuż ścian wewnętrznych prowadzona jest linią zamkniętą, złożoną z odcinków prostoliniowych drugich, łamaną pod kątem korzystnie 225°-/+30°. Przekrój poprzeczny przez torus ma kształt koła na długości biegu torusa, dla której wspólnie i równolegle prowadzone są odpowiadające sobie kierunkiem odcinki prostoliniowe pierwsze i odcinki prostoliniowe drugie, natomiast przekrój poprzeczny przez torus ma kształt elipsy poszerzającej się ku każdemu punktowi załamania odcinków prostoliniowych pierwszych na tej długości biegu torusa, dla której odcinki prostoliniowe pierwsze naprzeciwlegle są pozbawione odcinków prostoliniowych drugich.

Korzystnie fragmentarycznie linia biegu torusa kształtem wewnętrznym odpowiada tubie o przekroju koła, formowanej przez okrąg w izometrycznym przekształceniu wynikającym z przesunięcia tego okręgu wzdłuż linii prostej przechodzącej przez jego środek, gdzie nachylenie tego okręgu do wspomnianej linii prostej wynosi 90°, przy czym odcinek tak ukształtowanego torusa jest zgodny długością z odcinkiem prostoliniowym drugim, wzdłuż którego torus przebiega.

Korzystnie fragmentarycznie linia biegu torusa kształtem wewnętrznym odpowiada tubie o przekroju elipsy, formowanej przez okrąg w izometrycznym przekształceniu wynikającym z przesunięcia tego okręgu wzdłuż linii prostej przechodzącej przez jego środek, gdzie nachylenie tego okręgu do wspomnianej linii prostej wynosi od 45° do 90°, przy czym odcinek tak ukształtowanego torusa jest zgodny długością z odcinkiem prostoliniowym pierwszym, wzdłuż którego torus przebiega, a dla którego brak jest równoległego odcinka prostoliniowego drugiego.

Korzystnie zbiornik wykonany jest z co najwyżej dwóch typów modułów, odpowiednio modułu skrętnego i modułu prostego.

Korzystnie moduł skrętny wykonany jest w postaci odlewu, bądź wtrysku, bądź wytłoku z rozdmuchem, wytworzonego w kształcie połączonych ze sobą w pierścień odcinków rur ułożonych w jednej płaszczyźnie, przy czym odcinki rur są na swych końcach zakończone, czyli odcięte, ukośnie względem swego biegu tak, że cała obwiednia odcinka poprzedzającego jest połączona z całą obwiednią odcinka kolejnego.

Korzystnie moduł prosty wykonany jest w postaci odlewu, bądź wtrysku, bądź wytłoku z rozdmuchem, o kształcie wewnętrznym rury kolistej, najlepiej z tworzywa sztucznego.

Korzystnie moduł skrętny wykonany jest w postaci połączonych ze sobą dookólnie, jeden na drugim pierścieniowatymi krawędziami z odcinków prostych, odlewów, bądź wtrysków, bądź wytłoków z rozdmuchem o kształcie wewnętrznym rynny z pół-rur kolistych, ułożonych w jednej płaszczyźnie, przy czym odcinki pół-rur są na swych końcach zakończone, czyli odcięte, ukośnie względem swego biegu tak, że krawędź boczna rynny odcinka poprzedzającego jest połączona z krawędzią boczną rynny odcinka kolejnego.

Korzystnie moduł prosty wykonany jest w postaci dwóch połączonych ze sobą wzdłużnie, jeden na drugim równoległymi krawędziami wzdłużnymi, odlewów, bądź wtrysków, bądź wytłoków z rozdmuchem, o kształcie wewnętrznym rynny z pół-rury kolistej, najlepiej z tworzywa sztucznego.

Korzystnie zbiornik utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami dwóch modułów prostych, po jednym na przedłużeniu biegu rozciętego torusa, w osi biegu torusa.

Korzystnie zbiornik utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami czterech modułów prostych, po dwa wzdłużnie w tej samej osi, na przedłużeniu biegu rozciętego torusa, w osi biegu torusa.

Korzystnie zbiornik utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami sześciu modułów prostych, po trzy wzdłużnie w tej samej osi, na przedłużeniu biegu rozciętego torusa, w osi biegu torusa.

Korzystnie zbiornik wyposażony jest w wypusty łącznikowe do kotwienia, odpowiednio wypusty łącznikowe dolne, wypusty łącznikowe górne, wypusty łącznikowe boczne, bądź wypusty łącznikowe centralne. Wykorzystuje się je do kotwienia podczas przenoszenia lub przemieszczania zbiornika w czasie instalacji, a także w sposób uniwersalny podczas transportu dla blokady przesunięć.

Korzystnie powierzchnia torusa jest wyposażona w dwa otwory, odpowiednio pierwszy otwór do wprowadzania medium, a drugi otwór do wyprowadzania medium.

Korzystnie pierwszy otwór zlokalizowany jest w górnej powierzchni torusa.

Korzystnie drugi otwór zlokalizowany jest w górnej, bądź bocznej, bądź dolnej powierzchni torusa.

Korzystnie pierwszy otwór, bądź drugi otwór ma kształt komina zakończonego włazem otwieralnym.

Korzystnie zbiornik posiada przynajmniej jeden przelotowy wypust rurowy, przelewowy, skierowany najlepiej w dół lub w bok, celem uzyskania złącza przelewowego z sąsiadującym modułem tego samego i/lub sąsiadującego, najlepiej identycznego zbiornika.

Korzystnie zbiornik jest wyposażony w żebra zewnętrzne pełne, nadlane obwiedniowo na module, korzystnie na module prostym, przy czym nadlane są korzystnie na niepełnym obwodzie danego modułu.

Korzystnie żebra po zewnętrznej stronie mają przynajmniej jedno płaskie wyprofilowanie, korzystnie będące równoległym do płaskich wyprofilowań sąsiadujących żeber.

Korzystnie zbiornik jest wyposażony w karby zewnętrzne, pierścieniowo zaburzające prostoliniowość i obły kształt modułu prostego po stronie zewnętrznej.

Korzystnie grubość ścian torusa jest równa i ma wartość z zakresu od 5 mm do 15 mm.

Zaletą niewątpliwą konstrukcji wydaje się być to, że jest samonośną, zarówno dla własnej masy i elementów, jak i dla przeznaczanej dla niej zawartości, a przy tym nieoczekiwanie skutkuje uzyskaniem wyższej wytrzymałości na uszkodzenia mechaniczne od znanych wcześniej konstrukcji, przy niezwykle niskiej wadze budulca użytego do jej wyprodukowania, co wydawać mogłoby się niemożliwym zestawieniem cech. Konstrukcja jest bardziej wytrzymała zarówno na działające na nią ciśnienie opływającego ją otoczenia, w którym jest posadawiana (najczęściej w głębi podłoża ziemisto-kamiennego z otuliną z piasku, na które to podłoże może działać dodatkowo napór pojazdu po nim się poruszającego), jak i na zbieraną w niej zawartość, czy to w postaci wody opadowej, czy w postaci ścieków lub innych płynów, w tym nieczystości.

Rozwiązanie według wynalazku przedstawione jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia zbiornik z przykładu pierwszego, wykonany wyłącznie z modułu skrętnego, w widoku od góry i od dołu, a także z boków, Fig. 2 przedstawia zbiornik z przykładu drugiego, wykonany z modułu skrętnego oraz dwóch modułów prostych, w widoku z perspektywy i od góry, Fig. 3 przedstawia zbiornik z przykładu trzeciego, wykonany z modułu skrętnego oraz czterech modułów prostych, w widoku z perspektywy i od góry, Fig. 4 przedstawia zbiornik z przykładu trzeciego, wykonany z modułu skrętnego oraz sześciu modułów prostych, w widoku z perspektywy i od góry.

Przykład pierwszy.

Przykładowy zbiornik bezodpływowy 1 z tworzywa sztucznego zawiera co najmniej jedną rewizję 2 do wprowadzania lub wyprowadzenia medium w postaci płynu, bądź zawiesiny, gdzie jego powierzchnia ścian wewnętrznych 3 ma zasadniczo kształt torusa 4, przy czym przynajmniej fragmentarycznie linia biegu torusa 4 kształtem wewnętrznym odpowiada kształtowi uformowanemu przez okrąg w izometrycznym przekształceniu. Najdłuższa zewnętrzna linia 5 biegu torusa 4 wzdłuż ścian wewnętrznych 3 prowadzona jest linią zamkniętą, złożoną z odcinków prostoliniowych pierwszych 5’, łamaną pod kątem 135°, a także najkrótsza, tym razem wewnętrzna linia 6 biegu torusa 4 wzdłuż ścian wewnętrznych 3 prowadzona jest linią zamkniętą, złożoną z odcinków prostoliniowych drugich 6’, łamaną pod kątem 225°. Przekrój poprzeczny przez torus 4 ma kształt koła na długości biegu torusa 4, dla której wspólnie i równolegle prowadzone są odpowiadające sobie kierunkiem odcinki prostoliniowe pierwsze 5’ i odcinki prostoliniowe drugie 6’, natomiast przekrój poprzeczny przez torus 4 ma kształt elipsy poszerzającej się ku każdemu punktowi załamania 7 odcinków prostoliniowych pierwszych 5’ na tej długości biegu torusa 4, dla której odcinki prostoliniowe pierwsze 5’ naprzeciwlegle są pozbawione odcinków prostoliniowych drugich 6’.

Fragmentarycznie linia biegu torusa 4 kształtem wewnętrznym odpowiada tubie o przekroju koła, uformowanej przez okrąg w izometrycznym przekształceniu wynikającym z przesunięcia tego okręgu wzdłuż linii prostej przechodzącej przez jego środek, gdzie nachylenie tego okręgu do wspomnianej linii prostej wynosi 90°, przy czym odcinek tak ukształtowanego torusa 4 jest zgodny długością z odcinkiem prostoliniowym drugim 6’, wzdłuż którego torus 4 przebiega.

Fragmentarycznie linia biegu torusa 4 kształtem wewnętrznym odpowiada tubie o przekroju elipsy, uformowanej przez okrąg w izometrycznym przekształceniu wynikającym z przesunięcia tego okręgu wzdłuż linii prostej przechodzącej przez jego środek, gdzie nachylenie tego okręgu do wspomnianej linii prostej wynosi od 45° do 90°, przy czym odcinek tak ukształtowanego torusa 4 jest zgodny długością z odcinkiem prostoliniowym pierwszym 5', wzdłuż którego torus 4 przebiega, a dla którego brak jest równoległego odcinka prostoliniowego drugiego 6’.

Zbiornik 1 wykonany jest z co najwyżej dwóch typów modułów 8, odpowiednio modułu skrętnego 8’ i modułu prostego 8”, tym razem jedynie z modułu skrętnego 8’.

Moduł skrętny 8’ wykonany jest w postaci odlewu, wytworzonego w kształcie połączonych ze sobą w pierścień odcinków rur 9 ułożonych w jednej płaszczyźnie, przy czym odcinki rur 9 są na swych końcach zakończone, czyli odcięte, ukośnie względem swego biegu tak, że cała obwiednia odcinka poprzedzającego jest połączona z całą obwiednią odcinka kolejnego.

Zbiornik wyposażony jest w wypusty łącznikowe 11 do kotwienia, odpowiednio wypusty łącznikowe dolne 11’, wypusty łącznikowe górne 11’’, wypusty łącznikowe boczne 11’’’. Wykorzystuje się je do kotwienia podczas przenoszenia lub przemieszczania zbiornika 1 w czasie instalacji, a także w sposób uniwersalny podczas transportu dla blokady przesunięć.

Powierzchnia torusa 1 jest wyposażona w dwa otwory 12, stanowiące rewizję 2, odpowiednio pierwszy otwór 12’ do wprowadzania medium, a drugi otwór 12’’ do wyprowadzania medium.

Pierwszy otwór 12’ zlokalizowany jest w górnej powierzchni torusa 4.

Drugi otwór 12’’ zlokalizowany jest także w górnej powierzchni torusa 4.

Pierwszy otwór 12’, a także drugi otwór 12’’ ma kształt komina zakończonego włazem otwieralnym 13.

Zbiornik 1 posiada przynajmniej jeden przelotowy wypust rurowy 14, przelewowy, skierowany w bok, celem uzyskania złącza przelewowego z sąsiadującym modułem sąsiadującego, identycznego zbiornika 1, o ile taki by miał być montowany na miejscu posadowienia. Tym razem nie był jednak montowany.

Zbiornik 1 jest wyposażony w żebra zewnętrzne 15 pełne, nadlane obwiedniowo na module 8, tym razem na module skrętnym 8’, przy czym nadlane są na niepełnym obwodzie danego modułu 8.

Grubość ścian torusa 4 jest równa i ma wartość z zakresu od 5 mm do 15 mm, tym razem 15 mm, co zapewniać może wytrzymałość mechaniczną nawet dla nacisku okolic 20 kN/m².

Przykład drugi.

Jak w przykładzie pierwszym z następującymi zmianami.

Zbiornik 1 wykonany jest z co najwyżej dwóch typów modułów 8, odpowiednio modułu skrętnego 8’ i modułu prostego 8’’, tym razem z obu typu modułów 8’, 8’’.

Moduł skrętny 8’ wykonany jest w postaci wtrysku, natomiast moduł prosty 8’’ w postaci odlewu. Moduł prosty 8” ma kształt wewnętrzny adekwatny do rury kolistej z tworzywa sztucznego.

Zbiornik 1 utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego 8’ i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami dwóch modułów prostych 8’’, po jednym na przedłużeniu biegu rozciętego torusa 4, w osi biegu torusa 8.

Zbiornik 1 jest wyposażony w żebra zewnętrzne 15, nadlane obwiedniowo na module 8, na module prostym 8’’, przy czym nadlane są na niepełnym obwodzie danego modułu 8.

Żebra 15 po zewnętrznej stronie mają przynajmniej jedno płaskie wyprofilowanie 16, będące równoległym do płaskich wyprofilowań 16 sąsiadujących żeber 15.

Zbiornik 1 jest wyposażony w karby zewnętrzne 17, pierścieniowo zaburzające prostoliniowość i obły kształt modułu prostego 8’’ po stronie zewnętrznej. Grubość ścian torusa wynosi 5,5 mm dla wytrzymałości przy posadowienie płytkim do 30 cm i nacisku od ruchu pieszego.

Przykład trzeci.

Jak w przykładzie drugim z następującymi zmianami.

Moduł skrętny 8’ wykonany jest w postaci odlewu, podobnie jak moduł prosty 8’’ jest w postaci odlewu.

Moduł skrętny 8’ wykonany jest w postaci połączonych ze sobą dookólnie, jeden na drugim pierścieniowatymi krawędziami z odcinków prostych, o kształcie wewnętrznym rynny z pół-rur 10 kolistych, ułożonych w jednej płaszczyźnie, przy czym odcinki pół-rur 10 są na swych końcach zakończone, czyli odcięte, ukośnie względem swego biegu tak, że krawędź boczna rynny odcinka poprzedzającego jest połączona z krawędzią boczną rynny odcinka kolejnego.

Moduł prosty 8’’ wykonany jest w postaci dwóch połączonych ze sobą wzdłużnie, jeden na drugim równoległymi krawędziami wzdłużnymi, o kształcie wewnętrznym rynny z pół-rury 10 kolistej, najlepiej z tworzywa sztucznego.

Zbiornik utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego 8’ i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami czterech modułów prostych 8’’, po dwa wzdłużnie w tej samej osi, na przedłużeniu biegu rozciętego torusa 4, w osi biegu torusa 4. Grubość ścian torusa wynosi 10 mm dla wytrzymałości przy posadowieniu głębokim do 150 cm i nacisku od ruchu pojazdów osobowych rzędu 4,8 kN/koło.

P rz y kł a d czwarty.

Jak w przykładzie drugim z następującymi zmianami.

Moduł skrętny 8’ wykonany jest w wytłoku z rozdmuchem, podobnie jak moduł prosty 8’’ jest w postaci wytłoku z rozdmuchem. Zbiornik utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego 8’ i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami sześciu modułów prostych 8’’, po trzy wzdłużnie w tej samej osi, na przedłużeniu biegu rozciętego torusa 4, w osi biegu torusa 4. Grubość ścian torusa 4 wynosi 11,5 mm dla wytrzymałości przy posadowieniu głębokim ok. 150 cm i nacisku od pojazdów ciężarowych rzędu 12 kN/m².

Claims (22)

1. Zbiornik bezodpływowy z tworzywa sztucznego, zawierający co najmniej jedną rewizję do wprowadzania lub wyprowadzenia medium w postaci płynu, bądź zawiesiny, gdzie jego powierzchnia ścian wewnętrznych ma zasadniczo kształt torusa, przy czym przynajmniej fragmentarycznie linia biegu torusa kształtem wewnętrznym odpowiada kształtowi uformowanemu przez okrąg w izometrycznym przekształceniu, znamienny tym, że najdłuższa zewnętrzna linia (5) biegu torusa (4) wzdłuż ścian wewnętrznych (3) prowadzona jest linią zamkniętą, złożoną z odcinków prostoliniowych pierwszych (5’), łamaną pod kątem 135° +/- 30°, a także najkrótsza, tym razem wewnętrzna linia (6) biegu torusa (4) wzdłuż ścian wewnętrznych (3) prowadzona jest linią zamkniętą, złożoną z odcinków prostoliniowych drugich (6’), łamaną pod kątem 225° -/+ 30°, przy czym przekrój poprzeczny przez torus (4) ma kształt koła na długości biegu torusa (4), dla której wspólnie i równolegle prowadzone są odpowiadające kierunkiem odcinki prostoliniowe pierwsze (5’) i odcinki prostoliniowe drugie (6’), natomiast przekrój poprzeczny przez torus (4) ma kształt elipsy poszerzającej się ku każdemu punktowi załamania (7) odcinków prostoliniowych pierwszych (5’) na tej długości biegu torusa (4), dla której odcinki prostoliniowe pierwsze (5’) naprzeciwlegle są pozbawione odcinków prostoliniowych drugich (6’).

2. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1, znamienny tym, że fragmentarycznie linia biegu torusa (4) kształtem wewnętrznym odpowiada tubie o przekroju koła, formowanej przez okrąg w izometrycznym przekształceniu wynikającym z przesunięcia tego okręgu wzdłuż linii prostej przechodzącej przez jego środek, gdzie nachylenie tego okręgu do wspomnianej linii prostej wynosi 90°, przy czym odcinek tak ukształtowanego torusa (4) jest zgodny długością z odcinkiem prostoliniowym drugim (6’), wzdłuż którego torus (4) przebiega.

3. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1, znamienny tym, że fragmentarycznie linia biegu torusa (4) kształtem wewnętrznym odpowiada tubie o przekroju elipsy, formowanej przez okrąg w izometrycznym przekształceniu wynikającym z przesunięcia tego okręgu wzdłuż linii prostej przechodzącej przez jego środek, gdzie nachylenie tego okręgu do wspomnianej linii prostej wynosi od 45° do 90°, przy czym odcinek tak ukształtowanego torusa (6) jest zgodny długością z odcinkiem prostoliniowym pierwszym (5‘), wzdłuż którego torus (4) przebiega, a dla którego brak jest równoległego odcinka prostoliniowego drugiego (6’).

4. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1, znamienny tym, że wykonany jest z co najwyżej dwóch typów modułów (8), odpowiednio modułu skrętnego (8’) i modułu prostego (8’’).

5. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że moduł skrętny (8’) wykonany jest w postaci odlewu, bądź wtrysku, bądź wytłoku z rozdmuchem, wytworzonego w kształcie połączonych ze sobą w pierścień odcinków rur (9) ułożonych w jednej płaszczyźnie, przy czym odcinki rur (9) są na swych końcach zakończone, czyli odcięte, ukośnie względem swego biegu tak, że cała obwiednia odcinka poprzedzającego jest połączona z całą obwiednią odcinka kolejnego.

6. Zbiornik bezodpływowy według zastrz, 1 albo 4, znamienny tym, że moduł prosty (8’’) wykonany jest w postaci odlewu, bądź wtrysku, bądź wytłoku z rozdmuchem, o kształcie wewnętrznym rury kolistej, najlepiej z tworzywa sztucznego.

7. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4 albo 5, znamienny tym, że moduł skrętny (8’) wykonany jest w postaci połączonych ze sobą dookólnie, jeden na drugim pierścieniowatymi krawędziami z odcinków prostych, odlewów, bądź wtrysków, bądź wytłoków z rozdmuchem, o kształcie wewnętrznym rynny z pół-rur (10) kolistych, ułożonych w jednej płaszczyźnie, przy czym odcinki pół-rur (10) są na swych końcach zakończone, czyli odcięte, ukośnie względem swego biegu tak, że krawędź boczna rynny odcinka poprzedzającego jest połączona z krawędzią boczną rynny odcinka kolejnego.

8. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4 albo 6, znamienny tym, że moduł prosty (8’’) wykonany jest w postaci dwóch połączonych ze sobą wzdłużnie, jeden na drugim równoległymi krawędziami wzdłużnymi, odlewów, bądź wtrysków, bądź wytłoków z rozdmuchem, o kształcie wewnętrznym rynny z pół-rury (10) kolistej, najlepiej z tworzywa sztucznego.

9. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego (9’) i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami dwóch modułów prostych (8’’), po jednym na przedłużeniu biegu rozciętego torusa (4), w osi biegu torusa (4).

10. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego (8’) i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami czterech modułów prostych (8’’), po dwa wzdłużnie w tej samej osi, na przedłużeniu biegu rozciętego torusa (4), w osi biegu torusa (4).

11. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że utworzony jest z rozciętego na pół w płaszczyźnie pionowej modułu skrętnego (8’) i osadzonych równolegle pomiędzy jego dwoma połówkami sześciu modułów prostych (8’’), po trzy wzdłużnie w tej samej osi, na przedłużeniu biegu rozciętego torusa (4), w osi biegu torusa (4).

12. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1, znamienny tym, że wyposażony jest w wypusty łącznikowe (11) do kotwienia, odpowiednio wypusty łącznikowe dolne (11’), wypusty łącznikowe górne (11’’), wypusty łącznikowe boczne (11’’’), bądź wypusty łącznikowe centralne (11’’’’).

13. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia torusa (4) jest wyposażona w dwa otwory (12), odpowiednio pierwszy otwór (12’) do wprowadzania medium, a drugi otwór (12’’) do wyprowadzania medium.

14. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 13, znamienny tym, że pierwszy otwór (12’) zlokalizowany jest w górnej powierzchni torusa (4).

15. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 13, znamienny tym, że drugi otwór (12’’) zlokalizowany jest w górnej, bądź bocznej, bądź dolnej powierzchni torusa (4).

16. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 13 albo 14 albo 15, znamienny tym, że pierwszy otwór (12’), bądź drugi otwór (12’’) ma kształt komina zakończonego włazem otwieralnym (13).

17. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada przynajmniej jeden przelotowy wypust rurowy (14), przelewowy.

18. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że jest wyposażony w żebra zewnętrzne (15) pełne, nadlane obwiedniowo na module (8), korzystnie na module prostym (8’’), przy czym nadlane są korzystnie na niepełnym obwodzie danego modułu (8).

19. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4 albo 18, znamienny tym, że żebra (15) po zewnętrznej stronie mają przynajmniej jedno płaskie wyprofilowanie (16), korzystnie będące równoległym do płaskich wyprofilowań (16) sąsiadujących żeber (15).

20. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4 albo 18 albo 19, znamienny tym, że jest wyposażony w karby zewnętrzne (17), pierścieniowo zaburzające prostoliniowość i obły kształt modułu prostego (8’’) po stronie zewnętrznej.

21. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że grubość ścian torusa (4) jest równa i ma wartość z zakresu od 5 mm do 15 mm.

22. Zbiornik bezodpływowy według zastrz. 1, znamienny tym, że wykonany jest z polietylenu.