PL248302B1 - Zespół wałka nożowego rębaka do drewna - Google Patents

Abstract

Zespół wałka nożowego rębaka do drewna, składający się z wałka nożowego, do którego przymocowane są dwa noże tnące, charakteryzuje się tym, że noże tnące (1) przymocowane są obwodowo na wałku nożowym (3), symetrycznie co kąt 180°, za pomocą regulacyjnych śrub rzymskich (2) bez łba, które na jednej połowie swojej długości mają nacięty gwint prawy, a na drugiej gwint lewy, przy czym jeden koniec śruby rzymskiej (2) wkręcony jest w otwór z prawym gwintem wykonanym w wałku nożowym (3), natomiast drugi koniec wkręcony jest w otwór z gwintem lewym, który wykonany jest w nożu tnącym (1), przy czym noże (1) mają wykonane otwory pod śruby mocujące (4) zabezpieczone podkładkami (5).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół wałka nożowego rębaka do drewna, przeznaczonego do rozdrabniania gałęzi i odpadów drewnianych. Rębak znajdzie zastosowanie w pracach porządkowych gospodarstwa domowego, sadach, leśnictwie i zakładach zieleni miejskiej do rozdrabniania drewna pochodzącego z wycinania gałęzi, konarów, krzewów i drzew.

Powszechnie znane są rozwiązania rębaków walcowych czy tarczowych, wyposażonych w zespół noży tnących, przecinający i rozdrabniający drewno na odpowiednią długość.

Znane są łuparki do drewna, które mogą być wykorzystane w warunkach domowych, względnie przemysłowych. Urządzenia te są przydatne przy rozłupywaniu drewna o małych gabarytach kłody, której maksymalna średnia może wynosić 350 mm, a jej długość do 400 mm. W urządzeniach tych do rozłupywania wykorzystywane są kliny, które wciskane są zgodnie z przebiegiem włókien w drewnie kłody. Przesuw klina wymuszony jest przez śrubę pociągową napędzaną poprzez przekładnię pasową, łańcuchową lub zębatą połączoną z silnikiem elektrycznym lub siłownik hydrauliczny napędzany przez pompę hydrauliczną i silnik elektryczny. W momencie kiedy zostanie przekroczona wytrzymałość drewna na łupanie następuje gwałtowne rozdzielenie drewna. W zależności od rozwiązania konstrukcyjnego, powrót klina odbywa się poprzez zmianę kierunku obrotu silnika elektrycznego lub pod działaniem siły sprężyny lub cieczy hydraulicznej.

Znany jest z polskiej publikacji wynalazku nr Pat.231261 rębak, w którym pomiędzy napędem rębaka, a zespołem zrębkującym ma sprzęgło odśrodkowe osadzone na wałku głównym rębaka poprzez mechanizm zapadkowy, przy czym tarcze mają na obwodzie nacięte zęby, a wałek dolny zespołu podawania napędzany jest z wału głównego rębaka za pomocą mechanizmu maltańskiego połączonego z bezstopniową przekładnią pasową. Rębak do ramy ma przymocowany stół łuparki stożkowej utworzony z płyty poziomej i pionowej, a stożek rozłupujący ma naciętą linię śrubową i jest osadzony na wale rębaka, przy czym stożek posiada gniazda, w których osadzone są rozłupujące trzpienie.

Znany jest z polskiej publikacji opisu patentowego nr Pat.236499 nóż tnący rębaka i sposób ułożenia zespołu noży tnących rębaka na wale tnącym rębaka, który w ułożeniu z drugim wałem tnącym tworzy zespół tnący przeznaczony do rozdrabniania gałęzi. Nóż tnący rębaka w kształcie płyty z ściętym na dłuższej krawędzi klinem nożowym tworzącym ostrze tnące lub/i na klinie tnącym znajdują się kształtne rowki, a wycięcia pod śruby mocujące na krawędzi przeciwnej, zaś klin nożowy tworzący ostrze tnące noża o pochyleniu a korzystnie 30° na całej długości ostrza ma dodatkowe ostrze tnące o kącie pochylenia β na całej długości klina nożowego ostrza tnącego noża oraz po przeciwnej stronie klina noża ma wycięcia o zróżnicowanej wysokości. Sposób ułożenia zespołu noży tnących rębaka charakteryzuje się tym, że noże rębaka mocowane są na wałach, tworzą zespół noży tnących rębaka w ilości czterech noży, które osadza się wycięciami do osi wału w czterech kształtnych gniazdach z otworami każdego z dwóch wałów rębaka, w których zamocowane są śruby dociskowe z podkładkami dociskowymi a następnie mocuje się je w gniazdach do wału dokręcając kluczem dynamometrycznym o określonym momencie śruby, przy czym noże osadza się tak, że dolna krawędź ostrza każdego noża tnącego jest styczna do płaszczyzn podziałowych wału wzajemnie prostopadłych do siebie oraz płaszczyzna dolna każdego noża tnącego rębaka na całej długości pochylona jest pod kątem μ korzystnie 10,4° do płaszczyzny podziałowej każdego wału i koła zębatego rębaka osadzonego na wale. Pomiędzy zespołami noży tnących rębaka osadzonymi na wale podczas obrotu odległość, luz wynosi korzystnie maksimum 0,2 mm.

Celem wynalazku jest opracowanie nowej, bardziej funkcjonalnej konstrukcji zespołu wałka nożowego rębaka do drewna, czyli zespołu tnącego, umożliwiającego szybką i precyzyjną regulację położenia noży w gniazdach wałka, dzięki czemu będzie możliwa precyzyjna regulacja luzu między ostrzowego w rębaku walcowym.

Zespół wałka nożowego rębaka do drewna, składający się z wałka nożowego, do którego przymocowane są dwa noże tnące, znamienny tym, że noże tnące przymocowane są obwodowo na wałku nożowym, symetrycznie co kąt 180°, za pomocą regulacyjnych śrub rzymskich bez łba, które na jednej połowie swojej długości mają nacięty gwint prawy a na drugiej gwint lewy, przy czym jeden koniec śruby rzymskiej wkręcony jest w otwór z prawym gwintem wykonanym w wałku nożowym, natomiast drugi koniec wkręcony jest w otwór z gwintem lewym, który wykonany jest w nożu tnącym. Noże mają wykonane otwory pod śruby mocujące zabezpieczone podkładkami.

Konstrukcja zespołu wałka nożowego rębaka, według wynalazku, dzięki wykonanym w wałku nożowym przelotowym i gwintowanym otworom na całej długości, poprzez regulacyjną śrubę rzymską, umożliwia regulację położenia noża (wysuwanie) w gnieździe wałka, dzięki czemu uzyskujemy precyzyjną regulację luzu między ostrzowego w rębaku walcowym. W obecnie stosowanych konstrukcjach rębaków walcowych może odpowiadać za uszkodzenie noży tnących w rębaku lub całego mechanizmu rębaka. W obecnie istniejących konstrukcjach rębaków walcowych blokada położenia noża realizowana jest tylko za pośrednictwem sił tarcia pomiędzy powierzchnią noża a powierzchnią gniazda wałka. Siła tarcia w takich konstrukcjach zależy od momentu z jakim zostały przykręcone śruby mocujące nóż. W związku z tym prace obsługowe przy rębakach wymagają zastosowania dużych momentów przy dokręcaniu noży tnących. Kąt pochylenia ostrza noża równy a = sin^-1 ?+ zapewnia to, że powierzchnia natarcia noża pokrywa się z osią symetrii wałka, co korzystnie przekłada się na proces cięcia.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku zespołu wałka nożowego dla dwóch noży, fig. 2 - półwidok-półprzekrój C-C z fig. 1, a fig. 3 - półwidok-półprzekrój C-C z fig. 1 zespołu wałka nożowego.

Zespół wałka nożowego rębaka, składa się z wałka nożowego 3, do którego przymocowane są za pomocą regulacyjnych śrub rzymskich 2 dwa noże tnące 1. Noże 1 zamocowane są obwodowo na wałku nożowym 3 symetrycznie co kąt 180°. Śruby rzymskie 2 wkręcone są w przelotowe gwintowane otwory wykonane w jednej linii wzdłuż wałka nożowego 3, współosiowo dla każdego noża 1. W każdym z noży 1 wykonane są przelotowe otwory pod śruby mocujące 4 zabezpieczone podkładkami 5, rozmieszczone w równych odstępach i odpowiadające położeniu otworów gwintowanych wałka nożowego.

Precyzyjna regulacja położenia noża 1 tnącego w gnieździe wałka nożowego 3 realizowana jest za pomocą regulacyjnej śruby rzymskiej 2 bez łba, która na jednej połowie swojej długości ma nacięty gwint prawy a na drugiej gwint lewy. Jeden koniec śruby rzymskiej 2 wkręcony jest w otwór z prawym gwintem wykonanym w wałku nożowym 3, natomiast drugi koniec wkręcony jest w otwór z gwintem lewym, który wykonany jest w nożu tnącym 1.

Zastosowanie takiego rozwiązania daje korzyści w postaci precyzyjnej regulacji położenia noża 1, stanowi dodatkowy opór uniemożliwiający wysunięcie i cofniecie się noża oraz zabezpiecza przed niekontrolowanym wysunięciem się noża z gniazda wałka nożowego 3 w przypadku częściowego odkręcenia, poluzowania się, śrub mocujących 4 nóż.

Przy czym, najkorzystniejszym jest, gdy kąt pochylenia ostrza noża 1 wynosi a = 21,8°, co wyliczono z zależności:

. -1 D + G a = sin ¹ —-— gdzie:

L - jest to odległość krawędzi tnącej noża od osi obrotu wałka nożowego,

D - odległość powierzchni wewnętrznej krawędzi noża od osi obrotu wałka nożowego, G - grubość noża, (H - odległość powierzchni zewnętrznej noża od osi obrotu (D + G)).

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1. Zespół wałka nożowego rębaka do drewna, składający się z wałka nożowego, do którego przymocowane są dwa noże tnące, znamienny tym, że noże tnące (1) przymocowane są obwodowo na wałku nożowym (3), symetrycznie co kąt 180°, za pomocą regulacyjnych śrub rzymskich (2) bez łba, które na jednej połowie swojej długości mają nacięty gwint prawy a na drugiej gwint lewy, przy czym jeden koniec śruby rzymskiej (2) wkręcony jest w otwór z prawym gwintem wykonanym w wałku nożowym (3), natomiast drugi koniec wkręcony jest w otwór z gwintem lewym, który wykonany jest w nożu tnącym (1), przy czym noże (1) mają wykonane otwory pod śruby mocujące (4) zabezpieczone podkładkami (5).