PL248277B1 - Szablon ortopedyczny i sposób wytwarzania szablonu ortopedycznego - Google Patents

Abstract

Szablon ortopedyczny zwłaszcza do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia powszechnie znanymi metodami jest wykonany ze stali nierdzewnej i mocowany do kości za pomocą powszechnie znanych metod. Szablon ortopedyczny ma kształt cyfry „7” z krótkim ramieniem (1), długim ramieniem (2) oraz dodatkowym ramieniem (3) zaczynającym się w dolnej części długiego ramienia (2) i odchodzącym od niego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wyznaczanej przez krótkie ramię (1) i długie ramię (2). Zgłoszenie dotyczy także sposobu wytwarzania szablonu ortopedycznego.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest szablon ortopedyczny i sposób wytwarzania szablonu ortopedycznego, przy czym szablon ortopedyczny jest zwłaszcza do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia, wykonany ze stali nierdzewnej i mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, zaś sposób wytwarzania szablonu ortopedycznego według wynalazku opisuje przemysłowy sposób produkcji szablonu ortopedycznego według wynalazku.

Osteotomia pierwszej kości śródstopia jest jedną z najczęściej wykonywanych osteotomii kości niezbędnej w leczeniu nabytego palucha koślawego. Precyzja i odtworzenie planu przedoperacyjnego jest nieodzowne dla uzyskania trwałego i satysfakcjonującego efektu operacji. Osteotomia metodą typu SCARF daje dobre i długotrwałe wyniki w zakresie redukcji bólu, poprawy funkcji podporowej stopy. Wymaga przeprowadzenia podłużnego cięcia w zakresie trzonu kości śródstopia, które zapewnia stabilność i ułatwia uzyskanie zrostu. Wykonanie tak długiego i precyzyjnego cięcia, które jest nieodzowne dla uzyskania dobrego efektu końcowego wymaga dużego doświadczenia.

Do tej pory opracowano szereg instrumentów pozwalających na wykonywanie osteotomii pierwszej kości śródstopia w sposób planowany i powtarzalny. Dostępne na rynku rozwiązania pozwalają na opracowanie przedoperacyjnego planu korekcji, wykonanie osteotomii z następową stabilizacją przy użyciu dedykowanego implantu, lub realizację utworzonego uprzednio planu w oparciu o technologię rozszerzonej rzeczywistości.

Z chińskiego zgłoszenia patentowego CN111887932 A znana jest technika pomocniczego pozycjonowania przy osteotomii stopy, która ma na celu rozwiązanie problemu polegającego na tym, że kierunek osteotomii stopy ma duży błąd w istniejącym procesie operacji osteotomii stopy. Zgłoszenie ujawnia pomocnicze urządzenie pozycjonujące do osteotomii stopy, które to pomocnicze urządzenie pozycjonujące zawiera część ustalającą, część regulującą postawę połączoną z częścią ustalającą oraz część prowadzącą umieszczoną na części regulującej postawę, przy czym element mocujący część służy do mocowania stopy, która ma być poddana osteotomii, część regulująca postawę służy do regulacji położenia i orientacji części prowadzącej względem stopy, a część prowadząca służy do prowadzenia kołka prowadzącego, który ma być przymocowany do stopy.

Z amerykańskiego opisu zgłoszeniowego US 2018317986 A znana jest prowadnica do osteotomii do wykonywania nacięcia w kości zawierająca: pierwszą część; zawias blokujący; oraz drugą część. Prowadnica ponadto zawiera pierwsze ramię i płytę prowadzącą dla cięcia.

W publikacji CN 215228115 U ujawniono urządzenie do osteotomii typu SCARF przeznaczone do ortopedii palucha koślawego. Urządzenie to zawiera pierwszą płytkę prowadzącą 1 i drugą płytkę prowadzącą 2, pierwsza płytka prowadząca 1 i druga płyta prowadząca 2 rozciągają się, tworząc pierwszy rowek prowadzący 3, drugi rowek prowadzący 4 i trzeci rowek prowadzący 5, drugi rowek prowadzący 4 i trzeci rowek prowadzący 5 są połączone z dwoma końcami pierwszego rowka prowadzącego 3. Oba końce rowka prowadzącego 3 wyznaczają rowek prowadzący w kształcie litery Z. Pierwsza płytka prowadząca 1 jest połączona przesuwnie z drugą płytką prowadzącą 2 tak, aby zmieniać długość pierwszego rowka prowadzącego 3. Pierwsza płyta prowadząca 1 i druga płyta prowadząca 2 zawierają odpowiednio pierwsze ramię 11 i drugie ramię 21, a pierwsze ramię 11 i drugie ramię 21 są rozmieszczone odpowiednio po dwóch stronach pierwszego rowka prowadzącego 3. Pierwsza płytka prowadząca 1 i druga płytka prowadząca 2 zawierają otwory 6, używane do umieszczania drutu Kirschnera. Pierwszy otwór 6 znajduje się odpowiednio blisko pierwszego końca rowka prowadzącego 3, drugi otwór 6 jest umieszczony na linii przedłużenia pierwszego rowka prowadzącego 3. Kąt zawarty między drugim rowkiem prowadzącym a pierwszym rowkiem prowadzącym wynosi 60 stopni.

Z kolei w publikacji CN 208677505 U przedstawiono urządzenie do osteotomii typu SCARF, które zawiera część stałą 9 i część przesuwną 10. Część stała 9 i część przesuwna 10 tworzą rozciągliwą strukturę arkusza w kształcie litery Z, a część stała 9 i część przesuwna zawierają szczeliny 4, 5, 6. Szczelina 5 jest regulowana poprzez długość przesuwu części stałej 9 i części przesuwnej 10. Pierwsza tuleja mocująca drut Kirschnera 7 jest umieszczona na połączeniu pierwszej szczeliny 4 i drugiej szczeliny 5. Druga tuleja mocująca 8 z drutu Kirschnera jest umieszczona na połączeniu szczeliny 5 i trzeciej szczeliny 6.

Przedstawione rozwiązania znane ze stanu techniki nie odpowiadają na potrzebę posiadania uniwersalnych szablonów wielokrotnego użytku, które umożliwiłyby przeprowadzenie w sposób planowany i powtarzalny osteotomii kości śródstopia. Rozwiązania znane ze stanu techniki nie są uniwersalne.

Rozwiązanie znane z dokumentu CN 111887932 A odnosi się do osteotomii przypodstawnej dla deformacji powyżej 30 stopni HVA i 15 IMA. Rozwiązanie znane z dokumentu US 2018317986 A odnosi się do osteotomii dystalnej dla kątów odpowiednio mniejszych, poniżej wartości 11-15 IMA i 30 stopni HVA. Rozwiązanie to ponadto wymaga stosowania dodatkowej stabilizacji śrubami, po wykonanej osteotomii.

Szablon ortopedyczny zwłaszcza do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia, wykonany ze stali nierdzewnej, mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ma kształt cyfry „7” z krótkim ramieniem, długim ramieniem oraz dodatkowym ramieniem zaczynającym się w dolnej części długiego ramienia i odchodzącym od niego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wyznaczanej przez krótkie ramię i długie ramię, przy czym kąt pomiędzy krótkim ramieniem i długim ramieniem wynosi od 45° do 90°, a pierwszy otwór mocujący znajduje się na krótkim ramieniu, drugi otwór mocujący znajduje się w pobliżu połączenia krótkiego ramienia i długiego ramienia i trzeci otwór mocujący znajduje się w pobliżu połączenia długiego ramienia i dodatkowego ramienia, a ponadto długie ramię ma dolny odcinek połączony nierozłącznie z dodatkowym ramieniem i górny odcinek połączony nierozłącznie z krótkim ramieniem, przy czym dolny odcinek i górny odcinek są ze sobą połączone przesuwnie, kształtowo, w formie prowadnicy, połączeniem na „jaskółczy ogon”, przy czym jeden z odcinków ma wybranie wzdłużne, które w przekroju ma kształt trapezu z dłuższą podstawą skierowaną ku górze wybrania wzdłużnego, a drugi z odcinków ma wypust wzdłużny, który w przekroju ma kształt trapezu z dłuższą podstawą skierowaną ku zewnętrznej stronie wypustu wzdłużnego, przy czym kształt przekroju wybrania wzdłużnego oraz kształt przekroju wypustu wzdłużnego odpowiadają sobie wzajemnie.

Korzystnie wzdłuż osi ramion szablonu znajduje się rowek nawigacyjny będący otworem wzdłużnym prostopadłym do powierzchni kości.

Sposób wytwarzania szablonu ortopedycznego opisanego powyżej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pręt okrągły ze stali nierdzewnej, utwardzany na zimno tnie się na pręty o długości równej od 400 mm do 600 mm oraz fazuje się krawędzie przy powierzchniach czołowych z obu stron pręta, umieszcza się pręt w magazynie podajnika centrum wielozadaniowego, następnie pręt podaje się za pomocą popychaka do przestrzeni roboczej przez otwór wrzeciona tokarskiego głównego, przy czym wrzeciono frezarskie wraz z trzpieniem ograniczającym stanowią blokadę dosuwu pręta na określony wymiar wysięgu i po osiągnięciu wymiaru wysięgu pręt mocuje się we wrzecionie tokarskim głównym tuleją zaciskową, następnie realizuje się operację toczenia pręta do zadanego wymiaru średnicy, po czym realizuje się zabiegi obróbki wieloosiowej (indeksowanej oraz symultanicznej) nadając ostateczny kształt zewnętrzny szablonu, w kolejności frezuje się szablon zgrubnie w pozycji pierwszej 0°, frezuje się szablon zgrubnie w pozycji drugiej 180°C, frezuje się szablon kształtując powierzchnię wypukłą, frezuje się szablon kształtując powierzchnię wklęsłą, frezuje się szablon wieloosiowo profilując powierzchnie boczne, następnie planuje się powierzchnie płaskie pod otwory, po czym planuje się powierzchnie wklęsłe pod otwory, a w kolejnym etapie odcina się szablon wraz ze zintegrowanym cylindrem bazowym, stanowiącym pozostałość po operacji toczenia średnicy pręta, za pomocą operacji tokarskiej, po czym realizuje się operację kształtowania wybrania wzdłużnego oraz wypustu wzdłużnego, następnie zatępia się ostre krawędzie realizując operację ślusarską i odcina się szablon od cylindra bazowego, a w kolejnym etapie kontroluje się jakość wytworzonego szablonu sprawdzając poprawność zrealizowanych operacji za pomocą powszechnie stosowanych narzędzi pomiarowych, po czym poleruje się szablon, ręcznie usuwa się zabrudzenia z szablonu i czyści się szablon w myjce ultradźwiękowej i osusza się szablon, a następnie sprawdza się do 2% partii wyrobów pod kątem działania, stanu powierzchni oraz użyteczności.

Korzystnie obrabia się pręt o powierzchni surowej.

Inne korzyści są uzyskiwane, jeżeli operację kształtowania wybrania wzdłużnego oraz wypustu wzdłużnego realizuje się na drążarce elektroerozyjnej za pomocą przygotowanej wcześniej elektrody miedzianej lub grafitowej.

Dalsze korzyści są uzyskiwane, jeżeli pomiędzy operacją wiercenia otworów i operacją odcięcia szablonu, frezuje się wieloosiowo rowek nawigacyjny szablonu.

Szablon ortopedyczny według wynalazku jest szablonem uniwersalnym wielokrotnego użytku. Umożliwia on przeprowadzenie w sposób planowany i powtarzalny osteotomii kości śródstopia. Takie rozwiązanie pozwoli nie tylko na danie pacjentowi spersonalizowanego leczenia, które jest dla niego najlepsze, ale również pozwoli na uproszczenie procedury dla chirurgów. Pozwoli na zwiększenie precyzji wykonywania zabiegów nawet przez niedoświadczonych operatorów - co przełoży się na skrócenie czasu samego zabiegu, czasu rehabilitacji oraz dostępność do większej liczby specjalistów w zakresie operacji. Skrócony czas zabiegu przekłada się na zmniejszoną utratę krwi podczas zabiegu, zmniejszone ryzyko zatoru, infekcji, a także mniejszą ilość potrzebnego sprzętu w porównaniu z innymi technikami. Proponowane rozwiązanie ma na celu ułatwienie przeprowadzenia cięć kostnych i poprzez odpowiednią parametryzację ułatwienie realizacji planu przedoperacyjnego. Rozwiązanie problemu odtworzenia kongruencji pierwszego stawu śródstopnopalcowego w sposób systematyczny przy użyciu szablonów według wynalazku koreluje z dobrymi wieloletnimi wynikami przeprowadzonych z ich pomocą operacji i zmniejsza ryzyko nawrotu deformacji.

Dzięki temu, że dolny odcinek i górny odcinek długiego ramienia są ze sobą połączone przesuwnie, kształtowo, w formie prowadnicy, uzyskano modularność szablonu w postaci zmiennej długości, co zapewnia możliwość przeprowadzania osteotomii w różnych miejscach (różnych fragmentach) kości śródstopia, jak również precyzyjne dopasowanie linii cięcia do rozmiarów anatomicznych, zwiększając uniwersalność rozwiązania według wynalazku. Dzięki umieszczeniu w szablonie rowka nawigacyjnego, możliwa jest realizacja precyzyjnego procesu osteotomii za pomocą frezarki ortopedycznej. Zastosowanie frezarki ortopedycznej jako narzędzia tnącego zwiększa precyzję i minimalizuje inwazyjność zabiegów.

Dzięki wykorzystaniu pręta okrągłego o powierzchni surowej w sposobie wytwarzania szablonu ortopedycznego według wynalazku, obniża się koszt wytwarzania szablonu, ze względu na fakt, że powierzchnia pręta i tak ulega obróbce w kolejnych krokach procesu, więc obrabianie pręta szlifowanego lub polerowanego nie jest uzasadnione finansowo. Dzięki kształtowaniu wybrania wzdłużnego oraz wypustu wzdłużnego na drążarce elektroerozyjnej, etap ten może być zrealizowany z wystarczającą precyzją, jednocześnie zachowując niski koszt wytworzenia tych elementów.

Szablon ortopedyczny według wynalazku został przedstawiony w trzech przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia szablon ortopedyczny w pierwszym przykładzie wykonania, nastawny, dedykowany do cięcia piłą oscylacyjną, pozwalający na precyzyjne dopasowanie linii cięcia do rozmiarów anatomicznych w pozycji rozsuniętej, fig. 2 przedstawia przekrój prostopadły przez szablon ortopedyczny w pierwszym przykładzie wykonania w pozycji zasuniętej, fig. 3 przedstawia szablon ortopedyczny w pierwszym przykładzie wykonania w pozycji zasuniętej, fig. 4 przedstawia szablon ortopedyczny w drugim przykładzie wykonania, dedykowany do cięcia piłą oscylacyjną, fig. 5 przedstawia szablon ortopedyczny w drugim przykładzie wykonania, zamocowany na kościach śródstopia, fig. 6 przedstawia szablon ortopedyczny w trzecim przykładzie wykonania, nastawny, dedykowany do cięcia frezarką ortopedyczną w pozycji rozsuniętej, a fig. 7 przedstawia szablon ortopedyczny w trzecim przykładzie wykonania w pozycji zasuniętej.

Szablon ortopedyczny do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia metodą typu SCARF, dedykowany do cięcia piłą oscylacyjną, wykonany ze stali nierdzewnej, mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania przedstawiony na fig. 1 ma kształt cyfry „7” z krótkim ramieniem 1, długim ramieniem 2 oraz dodatkowym ramieniem 3 zaczynającym się w dolnej części długiego ramienia 2 i odchodzącym od niego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wyznaczanej przez krótkie ramię 1 i długie ramię 2. Kąt pomiędzy krótkim ramieniem 1 i długim ramieniem 2 wynosi 80°. Pierwszy otwór 4 mocujący znajduje się na krótkim ramieniu 1, drugi otwór 5 mocujący znajduje się w pobliżu połączenia krótkiego ramienia 1 i długiego ramienia 2 i trzeci otwór 6 mocujący znajduje się w pobliżu połączenia długiego ramienia 2 i dodatkowego ramienia 3. Długie ramię 2 ma dolny odcinek 7 połączony nierozłącznie z dodatkowym ramieniem 3 i górny odcinek 8 połączony nierozłącznie z krótkim ramieniem 1, przy czym dolny odcinek 7 i górny odcinek 8 są ze sobą połączone przesuwnie, kształtowo, w formie prowadnicy, połączeniem na „jaskółczy ogon”. Dolny odcinek 7 długiego ramienia 2 ma wybranie wzdłużne 9, a górny odcinek 8 długiego ramienia 2 ma wypust wzdłużny 10. Szablon ortopedyczny na fig. 1 jest przedstawiony w pozycji rozsuniętej.

Przekrój prostopadły przez szablon ortopedyczny w pierwszym przykładzie wykonania przedstawiony na fig. 2 pokazuje wybranie wzdłużne 9 dolnego odcinka 7 długiego ramienia 2, które ma kształt trapezu z dłuższą podstawą skierowaną ku górze wybrania wzdłużnego 9. Ponadto zobrazowany jest wypust wzdłużny 10 górnego odcinka 8 długiego ramienia 2, który w przekroju ma kształt trapezu z dłuższą podstawą skierowaną ku zewnętrznej stronie wypustu wzdłużnego 10. Kształt przekroju wybrania wzdłużnego 9 oraz kształt przekroju wypustu wzdłużnego 10 odpowiadają sobie wzajemnie.

Szablon ortopedyczny do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia metodą typu SCARF, dedykowany do cięcia piłą oscylacyjną, wykonany ze stali nierdzewnej, mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, według wynalazku w pierwszym przykładzie wykonania przedstawiony na fig. 3 jest w pozycji zasuniętej.

Szablon ortopedyczny do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia metodą typu SCARF, dedykowany do cięcia piłą oscylacyjną, wykonany ze stali nierdzewnej, mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, według wynalazku w drugim przykładzie wykonania przedstawiony na fig. 4 ma kształt cyfry „7” z krótkim ramieniem 1, długim ramieniem 2 oraz dodatkowym ramieniem 3 zaczynającym się w dolnej części długiego ramienia 2 i odchodzącym od niego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wyznaczanej przez krótkie ramię 1 i długie ramię 2. Kąt pomiędzy krótkim ramieniem 1 i długim ramieniem 2 wynosi 80°. Pierwszy otwór 4 mocujący znajduje się na krótkim ramieniu 1, drugi otwór 5 mocujący znajduje się w pobliżu połączenia krótkiego ramienia 1 i długiego ramienia 2 i trzeci otwór 6 mocujący znajduje się w pobliżu połączenia długiego ramienia 2 i dodatkowego ramienia 3.

Szablon ortopedyczny do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia metodą typu SCARF, dedykowany do cięcia piłą oscylacyjną, wykonany ze stali nierdzewnej, mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, według wynalazku w drugim przykładzie wykonania przedstawiony na fig. 5 jest zamocowany do kości śródstopia.

Szablon ortopedyczny do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia metodą typu SCARF, dedykowany do cięcia frezarką ortopedyczną, wykonany ze stali nierdzewnej, mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, według wynalazku w trzecim przykładzie wykonania przedstawiony na fig. 6 ma kształt cyfry „7” z krótkim ramieniem 1, długim ramieniem 2 oraz dodatkowym ramieniem 3 zaczynającym się w dolnej części długiego ramienia 2 i odchodzącym od niego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wyznaczanej przez krótkie ramię 1 i długie ramię 2. Kąt pomiędzy krótkim ramieniem 1 i długim ramieniem 2 wynosi 90°. Pierwszy otwór 4 mocujący znajduje się na krótkim ramieniu 1, drugi otwór 5 mocujący znajduje się w pobliżu połączenia krótkiego ramienia 1 i długiego ramienia 2 i trzeci otwór 6 mocujący znajduje się w pobliżu połączenia długiego ramienia 2 i dodatkowego ramienia 3. Długie ramię 2 ma dolny odcinek 7 połączony nierozłącznie z dodatkowym ramieniem 3 i górny odcinek 8 połączony nierozłącznie z krótkim ramieniem 1, przy czym dolny odcinek 7 i górny odcinek 8 są ze sobą połączone przesuwnie, kształtowo, w formie prowadnicy, połączeniem na „jaskółczy ogon”. Dolny odcinek 7 długiego ramienia 2 ma wypust wzdłużny 10, a górny odcinek 8 długiego ramienia 2 ma wybranie wzdłużne 9. Wzdłuż osi ramion 1, 2, 3 szablonu znajduje się rowek nawigacyjny 11 będący otworem wzdłużnym prostopadłym do powierzchni kości. Szablon ortopedyczny na fig. 6 jest przedstawiony w pozycji rozsuniętej.

Szablon ortopedyczny do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia metodą typu SCARF, dedykowany do cięcia frezarką ortopedyczną, wykonany ze stali nierdzewnej, mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, według wynalazku w trzecim przykładzie wykonania przedstawiony na fig. 7 jest w pozycji zasuniętej.

Sposób wytwarzania szablonu ortopedycznego według wynalazku w przykładzie realizacji składa się z następujących po sobie operacji. Pręt okrągły ze stali nierdzewnej, utwardzany na zimno, o powierzchni surowej tnie się na pręty o długości 500 mm oraz fazuje się krawędzie przy powierzchniach czołowych z obu stron pręta. Umieszcza się pręt w magazynie podajnika centrum wielozadaniowego, następnie pręt podaje się za pomocą popychaka do przestrzeni roboczej przez otwór wrzeciona tokarskiego głównego, przy czym wrzeciono frezarskie wraz z trzpieniem ograniczającym stanowią blokadę dosuwu pręta na wymiar wysięgu wynoszący 100 mm. Po osiągnięciu wymiaru wysięgu pręt mocuje się we wrzecionie tokarskim głównym tuleją zaciskową, której zacisk jest realizowany systemem hydraulicznym. Następnie realizuje się operację toczenia pręta do zadanego wymiaru średnicy, po czym realizuje się zabiegi obróbki wieloosiowej (indeksowanej oraz symultanicznej) nadając ostateczny kształt zewnętrzny szablonu. W kolejności frezuje się szablon zgrubnie w pozycji pierwszej 0°, następnie frezuje się szablon zgrubnie w pozycji drugiej 180°C, po czym frezuje się szablon kształtując powierzchnię wypukłą, a następnie frezuje się szablon kształtując powierzchnię wklęsłą, po czym frezuje się szablon wieloosiowo profilując powierzchnie boczne, następnie planuje się powierzchnie płaskie pod otwory 4, 5, 6, po czym planuje się powierzchnie wklęsłe pod otwory 4, 5, 6, a następnie wierci się otwory 4, 5, 6. Następnie frezuje się wieloosiowo rowek nawigacyjny szablonu. W kolejnym etapie odcina się szablon wraz ze zintegrowanym cylindrem bazowym, stanowiącym pozostałość po operacji toczenia średnicy pręta, za pomocą operacji tokarskiej, po czym realizuje się operację kształtowania wybrania wzdłużnego 9 oraz wypustu wzdłużnego 10 na drążarce elektroerozyjnej za pomocą przygotowanej wcześniej elektrody miedzianej lub grafitowej. Następnie zatępia się ostre krawędzie realizując operację ślusarską i odcina się szablon od cylindra bazowego. W kolejnym etapie kontroluje się jakość wytworzonego szablonu sprawdzając poprawność zrealizowanych operacji za pomocą suwmiarki, mikrometru, kątomierza i mikroskopu warsztatowego. Następnie poleruje się szablon, ręcznie usuwa się zabrudzenia z szablonu i czyści się szablon w myjce ultradźwiękowej i osusza się szablon, a następnie sprawdza się do 2% partii wyrobów pod kątem działania, stanu powierzchni oraz użyteczności.

Claims (6)

1. Szablon ortopedyczny zwłaszcza do realizacji osteotomii śródtrzonowej pierwszej kości śródstopia, wykonany ze stali nierdzewnej, mocowany do kości za pomocą drutów systemu Kirschnera, znamienny tym, że ma kształt cyfry „7” z krótkim ramieniem (1), długim ramieniem (2) oraz dodatkowym ramieniem (3) zaczynającym się w dolnej części długiego ramienia (2) i odchodzącym od niego w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wyznaczanej przez krótkie ramię (1) i długie ramię (2), przy czym kąt pomiędzy krótkim ramieniem (1) i długim ramieniem (2) wynosi od 45° do 90°, a pierwszy otwór (4) mocujący znajduje się na krótkim ramieniu (1), drugi otwór (5) mocujący znajduje się w pobliżu połączenia krótkiego ramienia (1) i długiego ramienia (2) i trzeci otwór (6) mocujący znajduje się w pobliżu połączenia długiego ramienia (2) i dodatkowego ramienia (3), a ponadto długie ramię (2) ma dolny odcinek (7) połączony nierozłącznie z dodatkowym ramieniem (3) i górny odcinek (8) połączony nierozłącznie z krótkim ramieniem (1), przy czym dolny odcinek (7) i górny odcinek (8) są ze sobą połączone przesuwnie, kształtowo, w formie prowadnicy, połączeniem na „jaskółczy ogon”, przy czym jeden z odcinków (7, 8) ma wybranie wzdłużne (9), które w przekroju ma kształt trapezu z dłuższą podstawą skierowaną ku górze wybrania wzdłużnego (9), a drugi z odcinków (7, 8) ma wypust wzdłużny (10), który w przekroju ma kształt trapezu z dłuższą podstawą skierowaną ku zewnętrznej stronie wypustu wzdłużnego (10), przy czym kształt przekroju wybrania wzdłużnego (9) oraz kształt przekroju wypustu wzdłużnego (10) odpowiadają sobie wzajemnie.

2. Szablon ortopedyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że wzdłuż osi ramion (1, 2, 3) szablonu znajduje się rowek nawigacyjny (11) będący otworem wzdłużnym prostopadłym do powierzchni kości.

3. Sposób wytwarzania szablonu ortopedycznego określonego w zastrz. 1, znamienny tym, że pręt okrągły ze stali nierdzewnej, utwardzany na zimno tnie się na pręty o długości równej od 400 mm do 600 mm oraz fazuje się krawędzie przy powierzchniach czołowych z obu stron pręta, po czym umieszcza się pręt w magazynie podajnika centrum wielozadaniowego, następnie pręt podaje się za pomocą popychaka do przestrzeni roboczej przez otwór wrzeciona tokarskiego głównego, przy czym wrzeciono frezarskie wraz z trzpieniem ograniczającym stanowią blokadę dosuwu pręta na określony wymiar wysięgu i po osiągnięciu wymiaru wysięgu pręt mocuje się we wrzecionie tokarskim głównym tuleją zaciskową, następnie realizuje się operację toczenia pręta do zadanego wymiaru średnicy, po czym realizuje się zabiegi obróbki wieloosiowej (indeksowanej oraz symultanicznej) nadając ostateczny kształt zewnętrzny szablonu, w kolejności frezuje się szablon zgrubnie w pozycji pierwszej 0°, następnie frezuje się szablon zgrubnie w pozycji drugiej 180°C, po czym frezuje się szablon kształtując powierzchnię wypukłą, a następnie frezuje się szablon kształtując powierzchnię wklęsłą, po czym frezuje się szablon wieloosiowo profilując powierzchnie boczne, następnie planuje się powierzchnie płaskie pod otwory (4, 5, 6), po czym planuje się powierzchnie wklęsłe pod otwory (4, 5, 6), a następnie wierci się otwory (4, 5, 6), a w kolejnym etapie odcina się szablon wraz ze zintegrowanym cylindrem bazowym, stanowiącym pozostałość po operacji toczenia średnicy pręta, za pomocą operacji tokarskiej, po czym realizuje się operację kształtowania wybrania wzdłużnego (9) oraz wypustu wzdłużnego (10), następnie zatępia się ostre krawędzie realizując operację ślusarską i odcina się szablon od cylindra bazowego, a w kolejnym etapie kontroluje się jakość wytworzonego szablonu sprawdzając poprawność zrealizowanych operacji za pomocą powszechnie stosowanych narzędzi pomiarowych, po czym poleruje się szablon, ręcznie usuwa się zabrudzenia z szablonu i czyści się szablon w myjce ultradźwiękowej i osusza się szablon, a następnie sprawdza się do 2% partii wyrobów pod kątem działania, stanu powierzchni oraz użyteczności.

4. Sposób wytwarzania według zastrz. 3, znamienny tym, że obrabia się pręt o powierzchni surowej.

PL 248277 Β1

5. Sposób wytwarzania według zastrz. 3, znamienny tym, że operację kształtowania wybrania wzdłużnego (9) oraz wypustu wzdłużnego (10) realizuje się na drążarce elektroerozyjnej za pomocą przygotowanej wcześniej elektrody miedzianej lub grafitowej.

6. Sposób wytwarzania według zastrz. 3, znamienny tym, że pomiędzy operacją wiercenia otworów i operacją odcięcia szablonu, frezuje się wieloosiowo rowek nawigacyjny szablonu.