PL248232B1

PL248232B1 - Gorset do korekcji deformacji kręgosłupa

Info

Publication number: PL248232B1
Application number: PL442260A
Authority: PL
Inventors: Małgorzata Pawełek
Original assignee: Pawelek Malgorzata
Priority date: 2022-09-13
Filing date: 2022-09-13
Publication date: 2025-11-12
Also published as: PL442260A1

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest gorset do korekcji deformacji kręgosłupa zawierający peloty korekcyjne (1-3) oraz peloty stabilizujące (4-5), które połączone są ze sztywną konstrukcją gorsetu dopasowaną do osi pionowej kręgosłupa za pomocą elementów usztywniających wyposażonych w zawiasy, zaś gorset wyposażony jest w co najmniej jedno zapięcie oraz system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta, a peloty korekcyjne wyposażone są w system regulacji trójpunktowej siły korekcji.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest gorset korekcyjny wyposażony w system do pomiaru i regulacji stopnia nacisku oraz system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta. Wynalazek dotyczy dziedziny medycyny, w szczególności ortopedii i znajduje zastosowanie w korekcji deformacji kręgosłupa.

Z polskiego opisu patentowego Pat.220257 znany jest gorset ortopedyczny wspierający leczenie zachowawcze skoliozy poprzez aktywną korekcję odchyleń w budowie ciała dzieci oraz zabezpieczenie efektów rehabilitacyjnych wywołujących prawidłowe ustawienie postawy ciała w pozycji stojącej i si edzącej, stanowiący element dynamiczny. Gorset ma trójdzielny kosz biodrowy, składający się z łusek biodrowych wzmocnionych metalową ramą, połączonych z tyłu zawiasami, korzystnie oczkowymi, z płytką metalową, zaś z przodu zapięciem, przy czym rama kosza biodrowego połączona jest przegubem z giętym, dynamicznym wspornikiem bocznym, wyposażonym w pelotę derotacyjną i pelotę korygującą, natomiast do płytki metalowej zamocowany jest sprężynujący wspornik wraz z pelotą lędźwiową.

Z polskiego zgłoszenia patentowego P.408677 znany jest gorset ortopedyczny zwłaszcza do rehabilitacji kręgosłupa wykorzystujący taśmy łączące oraz pady charakteryzuje się tym, że stanowi konstrukcję umożliwiającą ruch, w której szkielet gorsetu jest konstrukcją nośną lędźwiowo-krzyżową, składającą się z ruchomo, korzystnie centralnie połączonych za pomocą elementu obrotowego, w miejscu co najmniej jednego punktu obrotu co najmniej jednego elementu konstrukcyjnego nośnego prawego oraz co najmniej jednego elementu konstrukcyjnego nośnego lewego, połączonych korzystnie końcami z co najmniej jednym padem górnym i/lub z co najmniej jednym padem dolnym, przy czym pady górne i/lub dolne połączone są taśmą.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego EP2502608B1 znany jest regulowany gorset ortopedyczny do podtrzymywania kręgosłupa użytkownika, zawierający wydłużoną i krzywoliniową sztywną ramę mającą w punktach umieszczonych w obszarach o lustrzanej symetrii parę górnych szczelin łączących, a para pośrednich szczelin łączących i para dolnych szczelin łączących, do których para przednich pasków owiniętych wokół ramion użytkownika oraz para tylnych pasków, które są owinięte wokół boków użytkownika, są połączone operacyjnie bezpośrednio lub pośrednio. Kolejna para szczelin łączących dla odpowiedniej pary pasów biodrowych, które łączą się z przodu brzucha użytkownika za pomocą odpowiednich nakładanych płytek brzusznych są również przewidziane w dolny koniec sztywnej ramy.

Z belgijskiego opisu patentowego BE1027653B1 znany jest gorset do wywierania wpływu na postawę. Gorset jest wyposażony w co najmniej ortezę lędźwiową, ortezę klatki piersiowej i mechanizm napinający, aby zapobiec napięciu między ortezą lędźwiową i piersiową. Orteza klatki piersiowej jest obrotowo sprzężona z ortezą lędźwiową w taki sposób, aby orteza klatki piersiowej w ramach ustalonego kąta obrotu mogła poruszać się względem ortezy lędźwiowej.

Z eurazjatyckiego opisu patentowego EA024599B1 znany jest gorset stosowany w traumatologii, ortopedii, neurochirurgii, neuropatologii, zawierający ramę przystosowaną do umieszczenia wzdłuż pleców użytkownika, regulowaną podporę miednicy umieszczaną wokół miednicy użytkownika, pierwsze środki mocujące przystosowane do mocowania gorsetu do regulowanej podpory miednicy, drugi element mocujący umożliwiający mocowanie do ramy pleców użytkownika. Sprężysta rama wyposażona jest w przeciwległe wydłużone rozgałęzienia, rozmieszczone wzdłuż pleców użytkownika, przy czym połączone są ze sobą poprzez plecy użytkownika za pomocą urządzenia łączącego. Gorset wykonany jest z możliwością nadania fizjologicznie prawidłowej pozycji kręgosłupowi użytkownika oraz z możliwością zginania w płaszczyźnie strzałkowej, obrotu w płaszczyźnie poziomej i nachylenia w płaszczyźnie czołowej.

Kluczowym problemem w stanie techniki jest rosnące zapotrzebowanie na gorsety ortopedyczne na miarę dla dzieci i młodzieży z wadami postawy, które potrzebują gorsetu do korekcji deformacji kręgosłupa. Czas oczekiwania jest długi, maleje liczba specjalistów, zaś skuteczność gorsetu jest zależna bezpośrednio od doświadczenia i oceny osoby wykonującej ręcznie gorset. Możliwości precyzyjnego mierzenia parametrów w warunkach warsztatowych, a także późniejszej weryfikacji tych parametrów są niewielkie, dlatego też bez zmiany metod skrócenie czasu produkcyjnego i zwiększenie efektywności zaopatrzenia wykonywanego metodą ręczną są bardzo trudne. Aktualnie najczęściej stosowane są niemodułowe, sztywne i niepozwalające oddychać skórze gorsety, bez możliwości regularnej weryfikacji postępów leczenia, które najczęściej wykonywane są z polietylenu bądź polipropylenu i przypominają bardziej zbroję niż sprzęt ortopedyczny na miarę XXI w. Weryfikacja działania gorsetu odbywa się głów

PL 248232 Β1 nie poprzez wykonanie zdjęcia RTG kręgosłupa pacjenta, co jest znaczącym problemem wśród pacjentów z uwagi na konieczność naświetlania pacjenta przynajmniej 2 razy w roku, a niejednokrotnie z uwagi na zaawansowane stadium deformacji kręgosłupa konieczne jest wykonanie kilku zdjęć RTG rocznie. Gorsety ortopedyczne powinny być noszone przynajmniej 20 h/dobę, co w przypadku niewygodnych i uciążliwych gorsetów dostępnych na rynku, powoduje, że nie są akceptowane przez użytkowników, w szczególności dzieci, które borykają się z wadami postawy. Pacjenci niejednokrotnie skarżą się na powodowany przez gorset ból, widoczność pod ubraniem, zbyt małą oddychalność skóry i konieczność ciągłej wymiany niektórych elementów gorsetów. Korekcja skrzywienia kręgosłupa wymaga przygotowanej na miarę ortezy tułowia, indywidualnie dla każdego pacjenta, dlatego ich produkcja nie jest standaryzowana i w dalszym ciągu odbywa się w ręcznym, czasochłonnym procesie. Na rynku maleje liczba specjalistów oraz zwiększają się wymagania finansowe, co stanowi istotny i narastający problem w szczególności z dostępnością gorsetów, a w konsekwencji prowadzi to nie tylko do ciągłego wzrostu kosztu i ceny gorsetów, ale także do obniżonej dokładności zadanej korekcji oraz ograniczonych możliwości ulepszenia produktu, który uzależniony jest od umiejętności wykonującego go ortotyka. Warto zaznaczyć, że takie środowisko nie zachęca właścicieli firm do ciągłego rozwoju, dlatego, że skupiają się oni na możliwościach zwiększenia przychodów. Grupy docelowe są skazane na obecną formę gorsetowania, gdyż niemodułowe, jednolite gorsety są najczęściej stosowanym na świecie rozwiązaniem. Jak wskazano powyżej, zaleca się użytkowanie gorsetu przez przynajmniej 20 h/dobę, przy czym bardzo duża część młodych pacjentów decyduje się nie nosić go wcale, a nawet ci najbardziej pilni mają problemy z chodzeniem w gorsecie w upalne dni. Dodatkowo brak korekcji wady postawy prowadzi do progresji skrzywienia, a po osiągnięciu kąta Cobba powyżej 45° do nieuniknionego leczenia operacyjnego. Nieleczona skolioza prowadzi do posturalnej kompensacji ciała, najczęściej związanej z dolegliwościami bólowymi na wiele lat.

Nieoczekiwanie wszystkie wyżej wskazane problemy techniczne zostały rozwiązane dzięki niniejszemu wynalazkowi.

Przedmiotem wynalazku jest gorset do korekcji deformacji kręgosłupa, charakteryzujący się tym, że zawiera peloty korekcyjne oraz peloty stabilizujące, które połączone są ze sztywną konstrukcją gorsetu dopasowaną do osi pionowej kręgosłupa za pomocą elementów usztywniających, przy czym elementy usztywniające wyposażone są w zawiasy, zaś gorset wyposażony jest w co najmniej jedno zapięcie oraz system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta ukształtowany do regulacji stopnia rozsunięcia gorsetu w płaszczyźnie strzałkowej, przy czym peloty korekcyjne wyposażone są w system regulacji trójpunktowej siły korekcji i pomiaru siły nacisku poprzez zamocowane w pelotach korekcyjnych czujniki połączone z rejestratorem danych i środki regulacji siły nacisku pelot korekcyjnych na ciało w płaszczyźnie czołowej, przy czym siły nacisku spełniają zależność:

Fi = F2 + F3 gdzie Fi oznacza siłę przyłożoną na szczycie skrzywienia, F2 oznacza kontrsiłę o tym samym kierunku i przeciwnym zwrocie przyłożoną powyżej szczytu skrzywienia, F3 oznacza kontrsiłę o tym samym kierunku i przeciwnym zwrocie przyłożoną poniżej szczytu skrzywienia.

Korzystnie, peloty korekcyjne i/albo peloty stabilizujące zawierają dodatkowo struktury amortyzujące. Korzystnie, struktury amortyzujące są siatkowe lub piankowe.

Korzystnie, element usztywniający jest płaskownikiem o przekroju łuku albo elementem o przekroju poprzecznym w kształcie pierścienia.

Korzystnie, zawiasy zamocowane są po lewej albo po prawej stronie względem osi sztywnej konstrukcji gorsetu.

Korzystnie, środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych zawierają element przesuwny wyposażony w element nastawny w postaci sznurka albo linki.

Korzystnie, środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych zawierają element przesuwny zamocowany na prowadnicy i element dociskowy.

Korzystnie, środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych zawierają wewnętrzny element nakładkowy i element przestawny zamontowanym w pelocie.

Korzystnie, środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych zawierają drucik umieszczony w punktach pozycjonowania, zamocowanych do peloty korekcyjnej oraz szynę zamocowaną między pelotą korekcyjną a elementem usztywniającym.

Korzystnie, środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych zawierają elementy sprężynujące.

PL 248232 Β1

Korzystnie, elementy sprężynujące stanowią sprężyny albo struktury siatkowe.

Korzystnie, system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta zawiera co najmniej jedną pelotę korekcyjną i/albo stabilizującą wyposażoną w otwory oraz śruby mocujące

Korzystnie, system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta zawiera co najmniej jedną pelotę korekcyjną i/albo stabilizującą, podzieloną na górną i dolną część oraz zamontowany między tymi częściami element dystansujący.

Celem wynalazku było opracowanie modułowego i regulowanego gorsetu do korekcji deformacji kręgosłupa, który umożliwi przede wszystkim regulację stopnia korekcji skrzywienia i tym samym kontrolowanie przebiegu korekcji kręgosłupa zwłaszcza dzieci do 18 roku życia oraz tzw. podążanie za wzrostem pacjenta. Kolejnym celem była minimalizacja konieczności weryfikacji postępów terapii korekcyjnej z udziałem promieniowania rentgenowskiego i wykorzystanie specjalistycznych czujników pozwalających na śledzenie rezultatów terapii indywidualnych. Innym celem według wynalazku było opracowanie lekkiej, stosunkowo elastycznej i komfortowej dla pacjenta konstrukcji gorsetu ortopedycznego, który pozwalałby skórze oddychać, szczególnie w wysokotemperaturowym sezonie letnim, byłby wygodny i przyjazny dla pacjentów, a przy tym był praktycznie niezauważalny pod ubraniem. Istotnym celem było również stworzenie możliwości manipulacji dociskiem gorsetu, co pozwala na sterowanie i stopniowe wprowadzanie kolejnych etapów korekcji, by redukować zbyt silny ból towarzyszący terapii korekcyjnej. Kolejnym celem było stworzenie możliwości precyzyjnego i powtarzalnego wytwarzania gorsetów ortopedycznych, gdzie z łatwością element gorsetu mógłby być dopasowany do indywidualnej budowy ciała. Dodatkowym celem była również minimalizacja czasu oczekiwania pacjenta na gorset korekcyjny, dzięki czemu stanie się dostępny dla większej ilości potrzebujących pacjentów.

Gorset korekcyjny przeznaczony jest do korygowania deformacji kręgosłupa, takich jak skoliozy, hiperkifozy oraz hiperlordozy. Każdy gorset korekcyjny powinien być wykonany na indywidualne zamówienie przez wzgląd na wzrost, rodzaj i typ deformacji kręgosłupa oraz geometrię ciała pacjenta. W celu zmierzenia wielkości skrzywienia wykonuje się zdjęcie rentgenowskie obejmujące cały kręgosłup w projekcji przednio-tylnej, a następnie mierzony jest kąt Cobba, który określa stopień skrzywienia. Skolioza rozpoznawana jest powyżej 10°, zaś wskazaniem do noszenia gorsetu jest skrzywienie w zakresie 20-45° skrzywienia, co stanowi terapię uzupełniającą, której celem jest utrwalenie efektów rehabilitacji, przy czym powyżej 45° kąta Cobba rozważane jest chirurgiczne leczenie operacyjne, polegające na korekcji kręgosłupa za pomocą tytanowych wszczepów. Gorset powinien być noszony przez przynajmniej 20 h/dobę.

Szczegółowy opis konstrukcji

Gorset do korekcji deformacji kręgosłupa składa się z pelot korekcyjnych oraz stabilizujących, przy czym ilość zarówno pelot korekcyjnych jak i stabilizujących nie jest ograniczona, zaś jest ściśle dostosowywana do rozmiarów i kształtów pacjenta oraz w zależności od rodzaju i stopnia zaawansowania skrzywienia kręgosłupa. Peloty korekcyjne i stabilizujące połączone są ze sobą poprzez sztywną konstrukcję gorsetu dopasowaną do osi pionowej kręgosłupa za pomocą dodatkowych elementów usztywniających konstrukcję, w szczególności w postaci płaskowników o przekroju łuku lub podwójnych rurek, czy też innych znanych elementów usztywniających, przy czym wspomniane elementy usztywniające konstrukcję wyposażone są jednostronnie, przy czym jednostronnie oznacza, że po jednej stronie gorsetu tj. lewej albo prawej. Przykładowymi zawiasami mogą być zawiasy takie jak zawias rozłączny, zawias w postaci łącznika elastomerowego, zawias w postaci zwężenia materiału bądź inne znane elementy pełniące rolę zawiasów. Zastosowanie zawiasów w tylnej części gorsetu pozwala na łatwe otwarcie gorsetu w celu jego założenia lub zdjęcia, przy czym zawiasy mocowane są tylko z jednej strony gorsetu (lewej bądź prawej). Peloty korekcyjne wyposażone są w system regulacji ustawienia w płaszczyźnie czołowej (w poziomie), aby umożliwić zmianę siły nacisku, z którym korygowane jest skrzywienie kręgosłupa. Peloty korekcyjne funkcjonują zgodnie z trójpunktową siłą korekcji, zatem ich siły (fig. 1 i 2) równoważą się zgodnie z następującą zależnością:

Peloty stabilizujące umożliwiają rozsunięcie gorsetu w płaszczyźnie czołowej w pionie w przypadku (w górę i dół od talii), gdy pacjent urośnie, co umożliwia przedłużenie żywotności gorsetu. Gorset korekcyjny zapinany jest przy użyciu co najmniej jednego zapięcia umieszczonego z przodu gorsetu, przy czym ilość zapięć nie jest ograniczona, zaś dostosowywana jest do potrzeb i wymagań pacjenta. Zgodnie z wynalazkiem peloty korekcyjne mają możliwość zmiany ustawienia tak, by regulować stopień trójpunktowej korekcji (nacisku), gdzie element przesuwny wyposażony w element nastawny w postaci sznurka bądź linki pozwala na zahaczanie pętli na różnych stopniach tj. na różnej długości (fig. 5) lub element przesuwny jest umieszczony na prowadnicy i umożliwia swobodny ruch prawo-lewo, gdzie zastosowanie elementu dociskowego przy zmiennym sposobie montażu zwiększy docisk gorsetu na ciało w danej pelocie korekcyjnej (fig. 6). Możliwe jest również zastosowanie w pelocie korekcyjnej wewnętrznego elementu nakładkowego sterowanego śrubą bądź innym elementem umożliwiającym przesuw tego elementu w kierunku ciała, co również umożliwia regulację nacisku (fig. 7 I). Kolejną możliwością jest zastosowanie docisku w postaci drucika, którego zaciąganie przesuwa pelotę korekcyjną bliżej elementu usztywniającego (fig. 8 I), powodując zwiększenie nacisku peloty korekcyjnej na ciało pacjenta. Inny sposobem regulacji nacisku jest tzw. zmienny sposób montażu peloty korekcyjnej względem elementu usztywniającego (fig. 7 II) lub poprzez zastosowanie wymiennych elementów sprężynujących regulujących siłę docisku takie jak sprężyny bądź struktury siatkowe. Zgodnie z wynalazkiem gorset zawiera również system weryfikacji siły nacisku wywieranego na ciało pacjenta w postaci czujników nacisku (fig. 9), które zamocowane są bezpośrednio do pelot korekcyjnych i umożliwiają odczytanie wartości siły nacisku przez pacjenta lub lekarza w aplikacji. Peloty umieszczone na wysokości talii (w zależności od potrzeb są to peloty korekcyjne albo peloty stabilizujące) posiadają wbudowany system umożliwiający rozsunięcie gorsetu w płaszczyźnie czołowej w pionie w przypadku, gdy pacjent urośnie (fig. 10). System dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta oznacza wykorzystanie dowolnych środków technicznych umożliwiających zwiększenie lub zmniejszenie wysokości gorsetu i dostosowanie go do pacjenta. Rozsunięcie gorsetu może być realizowane poprzez montaż elementu usztywniającego w różnych punktach (otworach) peloty korekcyjnej albo stabilizującej i na różnych wysokościach peloty, albo poprzez rozsunięcie peloty i zamontowanie dodatkowego elementu dystansującego. Forma gorsetu może się różnić w zależności od rodzaju skoliozy, a mianowicie wielkości skrzywienia, umiejscowienia skrzywienia, ilości łuków, a także obecności hiperlordozy lub hiperkifozy. Zakładanie i mocowanie gorsetu korekcyjnego polega na rozpięciu zapięć w przedniej części gorsetu, rozchylenie gorsetu dzięki zawiasom i założenie na tułów pacjenta. Kolejnym etapem jest położenie się pacjenta na plecach i ustawienie gorsetu korekcyjnego w sposób dostosowany do indywidualnego schorzenia oraz zamknięcie zapięć.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia gorset korekcyjny w widoku z przodu, fig. 2 przedstawia gorset korekcyjny w widoku z tyłu, fig. 3 przedstawia przykładowe elementy usztywniające konstrukcję gorsetu, przy czym I przedstawia płaskownik o przekroju łuku, a II przedstawia element usztywniający o przekroju poprzecznym w kształcie pierścienia, gdzie A oznacza element łączący, a B obrazuje przekrój w kształcie pierścienia, fig. 4 przedstawia przykładowe rodzaje stosowanych zawiasów, gdzie I przedstawia zawias rozłączny, II przedstawia połączenie za pomocą elastomeru, III przedstawia zwężenie materiału, fig. 5 przedstawia sposób przesuwania elementu przesuwnego Z w pelotach korekcyjnych z zastosowaniem elementu nastawnego Y w postaci sznurka bądź linki pozwalający na zahaczanie pętli na różnych stopniach, fig. 6 przedstawia sposób przesuwania elementu przesuwnego Z w pelotach korekcyjnych umieszczonego na prowadnicy U, gdzie I, II i III przedstawiają różne rodzaje montażu peloty korekcyjnej z elementem dociskowym X, fig. 7 I przedstawia pelotę korekcyjną i zastosowanie wewnętrznego elementu nakładkowego C sterowanego elementem przestawnym D, korzystnie śrubą bądź innym elementem umożliwiającym przesuw tego elementu w stronę ciała, a 7 II przedstawia zastosowanie elementu wewnętrznego E, który dzięki różnym punktom montażu P zdecyduje o sile nacisku peloty korekcyjnej na ciało, fig. 8 I przedstawia pelotę korekcyjną z dociskiem w postaci drucika, gdzie P1, P2, P3 przedstawiają punkty pozycjonowania drucika F, a G przedstawia szynę pomiędzy elementem usztywniającym a pelotą, zaś fig. 8 II przedstawia zmienny sposób montażu peloty korekcyjnej względem elementu usztywniającego, fig. 9 przedstawia pelotę korekcyjną wyposażoną w czujnik nacisku H, fig. 10 przedstawia pelotę korekcyjną albo stabilizującą wyposażoną w system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta, umożliwiający rozsunięcie gorsetu w płaszczyźnie czołowej w pionie, gdzie W oznacza otwory w pelotach stabilizujących wykonane na różnych wysokościach tej peloty, fig. 11 przedstawia pelotę korekcyjną albo stabilizującą wyposażoną w system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta i regulację wysokości peloty poprzez rozsunięcie peloty i zamontowanie dodatkowego elementu dystansującego, gdzie L’ przedstawia górną część peloty umieszczonej w talii, L” przedstawia dolną część peloty umieszczonej w talii, 6B przedstawia element usztywniający, J przedstawia miejsce łączenia górnej

PL 248232 Β1 i dolnej części peloty, K przedstawia dodatkowy element dystansujący montowany w celu zwiększenia wysokości gorsetu, fig. 12 przedstawia pelotę korekcyjną albo stabilizującą wyposażoną w system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta poprzez rozsuwanie elementu usztywniającego, pozwalający na zwiększenie lub zmniejszenie wysokości gorsetu w zależności od konieczności (zmienny sposób montażu), gdzie L przedstawia pelotę w talii, 6B przedstawia element usztywniający montowany w pelocie w talii, 6B’ przedstawia drugi element usztywniający, M przedstawia otwory w elemencie usztywniającym wykonane na jego różnych wysokościach umożliwiające zmienny sposób montażu elementów usztywniających względem siebie.

Szczególną zaletą niniejszego wynalazku jest możliwość regulacji stopnia korekcji skrzywienia, poprzez regulowanie nacisku na skrzywienie, dzięki czemu można zwiększać stopniowo korekcję lub zmniejszyć jej stopień w przypadku wystąpienia dolegliwości bólowych. Inną zaletą gorsetu korekcyjnego jest wyposażenie go w struktury amortyzujące w miejscach najczęstszych obtarć, głównie siatkowe lub piankowe w celu zwiększenia komfortu z możliwością ściągnięcia tych struktur do wyczyszczenia. Modułowa budowa gorsetu korekcyjnego umożliwia korzystnie zabudowanie tułowia tylko w miejscach do tego koniecznych, co sprzyja prawidłowej wentylacji ciała, zmniejsza ryzyko otarć, zmniejsza masę samego gorsetu i jego widoczność pod ubraniem. Kolejną szczególną zaletą niniejszego wynalazku jest wyposażenie gorsetu w specjalistyczne czujniki, które mają na celu zbieranie danych takich jak czas noszenia gorsetu, siła nacisku pelot korekcyjnych oraz kąt Cobba, dzięki czemu specjaliści prowadzący pacjenta (lekarz, fizjoterapeuta, ortotyk) będą mogli regularnie śledzić postępy leczenia, a pacjent sprawdzać rezultaty w dedykowanej aplikacji. Gorset korekcyjny stanowi tzw. gorset rosnący wraz z pacjentem dzięki wykorzystaniu modułowej konstrukcji gorsetu, indywidualnie dopasowanych elementów drukowanych 3D regulowanego stopnia korekcji skrzywienia i systemu rośnięcia z pacjentem, co jest bardzo korzystne z perspektywy pacjenta, gdyż pozwala to na wydłużenie czasu noszenia jednego gorsetu, a to przekłada się na minimalizację czasu i kosztów związanych z terapią korekcyjną. Z uwagi na możliwość modelowania oraz drukowania 3D gorsetów, uzyskuje się gorsety wykonane z bardzo dużą dokładnością i precyzją, nawet co do dziesiątej części milimetra, przy zachowaniu wysokiej powtarzalności procesu wytwarzania. Bardzo ważną zaletą jest również dwukrotne skrócenie czasu produkcji gorsetu korekcyjnego, co jednocześnie znacząco wpłynie na skrócenie czasu rozpoczęcia terapii korekcyjnej.

Wspomniane wyżej możliwości projektowania 3D wpływają istotnie na aspekty estetyczne gorsetu i umożliwiają nie tylko dopracowanie każdego szczegółu dając przy tym nieograniczone możliwości, lecz również wpływają na oszczędność czasu związanego z wytworzeniem gorsetu. Ponadto wzornictwo i estetyka to bardzo ważny aspekt dla nastoletnich pacjentów noszących gorsety korekcyjne, gdyż wpływa to na akceptację ortezy, a w rezultacie na wysoką efektywność terapii korekcyjnej.

Przykład 1

Gorset do korekcji deformacji kręgosłupa zawiera peloty korekcyjne 1, 2, 3 oraz peloty stabilizujące 4, 5, które połączone są ze sztywną konstrukcją 6A gorsetu (fig. 1 i 2) dopasowaną do osi pionowej kręgosłupa za pomocą elementów usztywniających 6B (fig. 3) konstrukcję gorsetu. Elementy usztywniające 6B konstrukcję gorsetu wyposażone w zawiasy 7 (fig. 4), przy czym zawiasy 7 mocowane są z tyłu tylko po jednej stronie względem osi sztywnej konstrukcji 6A gorsetu. Peloty korekcyjne 1-3 wyposażone są w system regulacji trójpunktowej siły korekcji i pomiaru siły nacisku (Fi, F2, F3) poprzez zamocowane w pelotach korekcyjnych 1-3 czujniki H połączone z rejestratorem danych (fig. 9 A). Peloty korekcyjne 1-3 wyposażone są w środki regulacji siły nacisku (Fi, F2, F3) pelot korekcyjnych 1-3 na ciało w płaszczyźnie czołowej i mają możliwość zmiany ustawienia w płaszczyźnie czołowej tak, by regulować stopień korekcji (nacisku), gdzie element przesuwny Z z elementem nastawnym Y w postaci sznurka bądź linki, pozwala na zahaczanie pętli na różnych stopniach w danej pelocie korekcyjnej 1-3 (fig. 5). Peloty korekcyjne 1-3 regulowane są zgodnie z trójpunktową siłą korekcji i siły nacisku spełniają następującą zależność:

Fi = F2 + F3 gdzie Fi oznacza siłę przyłożoną na szczycie skrzywienia, F2 oznacza kontrsiłę o tym samym kierunku i przeciwnym zwrocie przyłożoną powyżej szczytu skrzywienia, F3 oznacza kontrsiłę o tym samym kierunku i przeciwnym zwrocie przyłożoną poniżej szczytu skrzywienia. Gorset wyposażony jest w system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta ukształtowany do regulacji stopnia rozsunięcia gorsetu w płaszczyźnie strzałkowej, zawierający pelotę stabilizującą 4-5 wyposażoną w otwory W wykonane na różnych jej wysokościach (w różnych odstępach od siebie) oraz śruby mocujące, umożliwiające rozsunięcie i zwiększenie wysokości gorsetu. Rozsunięcie gorsetu realizowane jest poprzez demontaż elementu usztywniającego 6B i ponowny montaż elementu usztywniającego 6B w pozycji odpowiadającego pacjentowi otworu (fig. 10). Gorset korekcyjny zapinany jest za pomocą co najmniej jednego zapięcia 8 umieszczonego z przodu gorsetu.

Przykład 2

Gorset do korekcji deformacji kręgosłupa analogiczny jak w przykładzie wykonania 1, przy czym środki regulacji siły nacisku pelot korekcyjnych 1-3 zawierają element przesuwny, który jest umieszczony na prowadnicy U i umożliwia swobodny ruch prawo-lewo, gdzie zastosowanie elementu dociskowego X przykładowo w postaci śruby przy zmiennym sposobie montażu zwiększy docisk gorsetu na ciało w danej pelocie korekcyjnej 1-3. (fig. 6, fig. 7 I)

Przykład 3

Gorset do korekcji deformacji kręgosłupa analogiczny jak w przykładzie wykonania 1, przy czym środki regulacji siły nacisku pelot korekcyjnych 1-3 zawierają wewnętrzny element nakładkowy C sterowany elementem przestawnym D, korzystnie śrubą bądź innym elementem umożliwiającym przesuw tego elementu w kierunku ciała, co umożliwia regulację nacisku. (fig. 7 I)

Przykład 4

Gorset do korekcji deformacji kręgosłupa analogiczny jak w przykładzie wykonania 1, przy czym środki regulacji siły nacisku pelot korekcyjnych 1-3 zawierają docisk w postaci drucika F, którego zaciąganie przesuwa pelotę korekcyjną 1-3 bliżej elementu usztywniającego 6B, powodując zwiększenie nacisku peloty korekcyjnej 1-3 na ciało pacjenta. (fig. 8 I)

Przykład 5

Gorset do korekcji deformacji kręgosłupa analogiczny jak w przykładzie wykonania 1, przy czym środki regulacji siły nacisku pelot korekcyjnych 1-3 zawierają tzw. zmienny sposób montażu peloty korekcyjnej 1-3 względem elementu usztywniającego 6B poprzez zastosowanie wymiennych elementów sprężynujących regulujących siłę docisku takie jak sprężyny bądź struktury siatkowe.

Lista odnośników numerycznych

- pelota korekcyjna

- pelota stabilizująca

A - sztywna konstrukcja gorsetu

6B - elementy usztywniające

A - element łączący

B - przekrój w kształcie pierścienia

- zawias

- zapięcie gorsetu

U - prowadnica

X - element dociskowy

Y - element nastawny

Z - element przesuwny

C - element nakładkowy

D - element przestawny

E - element wewnętrzny

P - punkty montażu

P1, P2, P3 - punkty pozycjonowania

F - drucik

G - szyna

H - czujniki nacisku

W - otwory w pelotach

J - miejsce łączenia

K - element dystansujący

PL 248232 Β1

L - pelota umieszczona w talii

L’ - górna część peloty umieszczonej w talii L” - dolna część peloty umieszczonej w talii 6B’ - drugi element usztywniający

M - otwory w elemencie usztywniającym

Fi, F2, F3 - siły nacisku

P1, P2, P3 - punkty pozycjonowania

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Gorset do korekcji deformacji kręgosłupa, znamienny tym, że zawiera peloty korekcyjne (1-3) oraz peloty stabilizujące (4-5), które połączone są ze sztywną konstrukcją (6A) gorsetu dopasowaną do osi pionowej kręgosłupa za pomocą elementów usztywniających (6B), przy czym elementy usztywniające (6B) wyposażone są w zawiasy (7), zaś gorset wyposażony jest w co najmniej jedno zapięcie (8) oraz system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta ukształtowany do regulacji stopnia rozsunięcia gorsetu w płaszczyźnie strzałkowej, przy czym peloty korekcyjne (1-3) wyposażone są w system regulacji trójpunktowej siły korekcji i pomiaru siły nacisku (Fi, F2, F3) poprzez zamocowane w pelotach korekcyjnych (1-3) czujniki (H) połączone z rejestratorem danych i środki regulacji siły nacisku (Fi, F2, F3) pelot korekcyjnych (1-3) na ciało w płaszczyźnie czołowej, przy czym siły nacisku (Fi, F2, F3) spełniają zależność:

Fi = F2 + F3 gdzie Fi oznacza siłę przyłożoną na szczycie skrzywienia, F2 oznacza kontrsiłę o tym samym kierunku i przeciwnym zwrocie przyłożoną powyżej szczytu skrzywienia, F3 oznacza kontrsiłę o tym samym kierunku i przeciwnym zwrocie przyłożoną poniżej szczytu skrzywienia.
2. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że peloty korekcyjne (1-3) i/albo peloty stabilizujące (4-5) zawierają dodatkowo struktury amortyzujące.
3. Gorset według zastrz. 2, znamienny tym, że struktury amortyzujące są siatkowe lub piankowe.
4. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że element usztywniający (6B) jest płaskownikiem o przekroju łuku albo elementem o przekroju poprzecznym w kształcie pierścienia.
5. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiasy (7) zamocowane są po lewej albo po prawej stronie względem osi sztywnej konstrukcji (6A) gorsetu.
6. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych (1-3) zawierają element przesuwny (Z) wyposażony w element nastawny (Y) w postaci sznurka albo linki.
7. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych (1-3) zawierają element przesuwny (Z) zamocowany na prowadnicy (U) i element dociskowy (X).
8. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych (1-3) zawierają wewnętrzny element nakładkowy (C) i element przestawny (D) zamontowanym w pelocie (1-3).
9. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych (1-3) zawierają drucik (F) umieszczony w punktach pozycjonowania (P1, P2, P3), zamocowanych do peloty korekcyjnej (1-3) oraz szynę (G) zamocowaną między pelotą korekcyjną (1-3) a elementem usztywniającym (6B).
10. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że środki regulacji siły nacisku w pelotach korekcyjnych (1-3) zawierają elementy sprężynujące.
11. Gorset według zastrz. 10, znamienny tym, że elementy sprężynujące stanowią sprężyny albo struktury siatkowe.
12. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta zawiera co najmniej jedną pelotę korekcyjną (1-3) i/albo stabilizującą (4-5) wyposażoną w otwory (W) oraz śruby mocujące.

PL 248232 Β1
13. Gorset według zastrz. 1, znamienny tym, że system dopasowania gorsetu do rosnącego pacjenta zawiera co najmniej jedną pelotę korekcyjną (1-3) i/albo stabilizującą (4-5), podzieloną na górną (!_’) i dolną część (L”) oraz zamontowany między tymi częściami element dystansujący (K).