PL247634B3 - Widełki koła wózka - Google Patents

Abstract

Widełki koła wózka stanowiące przedmiot wynalazku składają się z gniazda (1), usytuowanego w centrum mechanizmu, w którym osadzony jest obrotowo pionowy trzpień (2), łączący zatrzaskowe i równocześnie obrotowo widełki ze stelażem wózka. Do gniazda (1), po obu jego bokach zamocowane są ramiona (3), które są przymocowane do gniazda (1) na zasadniczo poziomej osi (4), aby możliwy był ich wahliwy ruch względem gniazda (1). Ruch ten ograniczany jest przez elastyczną tuleję (5), która nasunięta jest na zasadniczo poziomą oś (4), po wewnętrznej stronie każdego z ramion (3) albo jednego z obu ramion (3). Ramiona (3) są zazwyczaj przedłużone od dołu wahaczami (6), które są przymocowane do ramion (3), za pomocą bolców (7) - tak, aby możliwy był ich wahliwy ruch. Pomiędzy wahaczami (6) - poprzez otwory (8) - montowane jest koło wózka. Wahliwe połączenie i praca poszczególnych elementów, tj. wahaczy (6) z ramionami (3) i ramion (3) z gniazdem (1), elementów amortyzujących w tym elastycznej tulei (5) oraz co najmniej jednej, korzystnie dwóch sprężynek (9), dopychających wahacz (6) do podłoża po jego odbiciu - umożliwia amortyzację wózka i jego stały kontakt z podłożem. Opracowane widełki z kołem odpowiednio ustawiają się i dostosowują do nierówności na drodze. Odpowiednio "wydłużają się" one, czyli prostują się w przegubach ramienia (3) w momencie, gdy koło wózka natrafi na wklęsłość w nawierzchni lub też "skracają się", czyli mocniej zginają się w przegubach ramienia (3) w momencie, gdy koło wózka natrafia na wypukłość nawierzchni.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku są widełki koła wózka, służące do przymocowania koła do wózka. Są one przeznaczone zarówno do mocowania, jak również do amortyzacji pracy kół, zwłaszcza kół wózka dziecięcego.

Istnieje wiele rozwiązań widełek kół wózka. I tak, z polskiego opisu wynalazku o numerze zgłoszenia 383238 (publ. BUP 2009-03-02, 05/2009) - znany jest „Amortyzator”, który charakteryzuje się tym, że stanowi go amortyzator, zwłaszcza do tłumienia szybkozmiennych wibracji. Ma on na obu końcach uchwyty mocujące, pomiędzy którymi znajduje się element sprężysty, korzystnie sprężyna śrubowa. Amortyzator ten charakteryzuje się tym, że z jednym z jego uchwytów związana jest na stałe cylindryczna tuleja, korzystnie miedziana, wewnątrz której osadzony jest przesuwnie walcowy magnes neodymowy, połączony na stałe trzpieniem z drugim uchwytem, który to uchwyt umieszczony jest suwliwie na drugim końcu cylindrycznej tulei.

Z polskiego wzoru użytkowego o numerze zgłoszenia 114283 (publ. BUP 2005-02-21, 04/2005) - znany jest też „Amortyzator”, który stanowi amortyzator do wózka dziecięcego. Jego obudowa połączona jest wahadłowo nitem z ruchomym elementem, poprzez który przeprowadzony jest bolec, połączony u dołu ruchomego elementu z obudową poprzez mimośrodową blokadę oraz zabezpieczony w swej górnej części, ponad ruchomym elementem blokującym, kapturkiem.

Z polskiego wzoru użytkowego o numerze zgłoszenia 116694 (publ. BUP 2008-09-15, 19/2008) - znany jest natomiast „Amortyzator, zwłaszcza do wózków dziecięcych”. Przedstawione tu rozwiązanie charakteryzuje się tym, że amortyzator, zwłaszcza do wózków dziecięcych złożony jest z górnego uchwytu oraz dolnego uchwytu z umieszczonymi w każdym z nich otworami mocującymi. Górny uchwyt oraz dolny uchwyt połączone są ze sobą co najmniej dwoma sprężynami, wewnątrz których poprowadzone są bolce, wsunięte w gniazda. Niezależnie od tego, górny uchwyt oraz dolny uchwyt połączone są rdzeniem, którego oba końce stanowią: górna głowica i dolna głowica, umieszczone odpowiednio w górnej komorze i odpowiadającej jej dolnej komorze. Górny uchwyt oraz dolny uchwyt wyposażone są w obwodowe kołnierze, odpowiednio górny kołnierz i dolny kołnierz, w które wsunięta jest osłona, zabezpieczająca i usztywniająca konstrukcję amortyzatora i jednocześnie zabezpieczająca użytkownika przed skaleczeniem.

Z kolejnego polskiego wynalazku o numerze zgłoszenia 407494 (publ. BUP 2015-09-14, 19/2015) - znany jest „Wózek spacerowy dla dzieci”. Przedmiotem wynalazku jest wózek spacerowy dla dzieci, szczególnie do jazdy po podłożu nieutwardzonym. Przedstawiony tu spacerowy wózek dla dzieci, wyposażony jest w siedzisko osadzone na ramie nośnej oraz złączone z nią podwozie z co najmniej jedną parą kół jezdnych. Charakteryzuje się on tym, że ma dwa jezdne koła, umieszczone jedno za drugim w układzie jednośladowym i ułożyskowane na zewnętrznych końcach dwóch wahaczy, których wewnętrzne końce są przyłączone wychylnie do centralnego wspornika, związanego z umieszczoną nad nim nośną ramą.

Z polskiego zgłoszenia wynalazku pt. „Widełki koła wózka” P.415723 (data pierwszeństwa 201601-05) znane jest również rozwiązanie, którego główny element stanowi gniazdo usytuowane w centrum mechanizmu, w którym osadzony jest obrotowy trzpień łączący zatrzaskowo i równocześnie obrotowo widełki ze stelażem wózka. Do gniazda - po obu jego bokach - zamocowane są ramiona, które są przymocowane do gniazda na zasadniczo poziomej osi, aby możliwy był ich wahliwy ruch względem gniazda. Ruch ten ograniczany jest przez co najmniej jeden element, który wystaje po wewnętrznej stronie ramienia i blokuje się w dostosowanym do jego kształtu zagłębieniu, wykonanym również po wewnętrznej stronie ramienia. Ramiona są przedłużone od dołu wahaczami, które są przymocowane do ramion, za pomocą bolców. Są one równocześnie przymocowane do nich w taki sposób, aby możliwy był ich wahliwy ruch. Pomiędzy wahaczami - poprzez otwory - montowane jest koło wózka. Wahliwe połączenie poszczególnych elementów, tj. wahaczy z ramionami i ramion z gniazdem umożliwia amortyzację wózka. Elementy te odpowiednio ustawiają się i dostosowują do nierówności na drodze. Odpowiednio „wydłużają się” one, czyli prostują się w przegubach ramienia w momencie, gdy koło wózka natrafi na dziurę, bądź wklęsłość w nawierzchni lub też „skracają się”, czyli mocniej zginają się w przegubach ramienia w momencie, gdy koło wózka natrafia na wypukłość nawierzchni. Po pokonaniu nierówności mechanizm automatycznie wraca do pierwotnego ułożenia, dzięki systemowi sprężyn ułożonych w odpowiednich miejscach, których zadanie polega także na amortyzowaniu zawieszenia wózka. I tak są to co najmniej sprężynka wahacza, a przede wszystkim znacznych rozmiarów, górna sprężyna osadzona w gnieździe. Gabaryty opisanych widełek koła wózka są znaczne z uwagi na konieczność umieszczenia w nich opisanych sprężyn amortyzujących. W opisanym rozwiązaniu, do górnej części gniazda zamocowany jest dodatkowo pierścień, który stanowi element systemu tłumienia drgań, m.in. tłumienia niepożądanego, mimowolnego ruchu koła w prawo i w lewo. Dodatkowo, między pierścieniem a gniazdem umieszczone są spiralki, które odpychają pierścień ku górze, powodując większe tłumienie i zwiększając siłę tarcia. Opisane widełki, po natrafieniu przez koło na przeszkodę niejako „łamią się” wywierając nacisk na sprężyny, co powoduje zniwelowanie uderzenia, które nie jest przenoszone na konstrukcję wózka. Do górnej części gniazda zamocowana jest osłona, która stanowi błotnik wózka. Dzięki temu, że jest ona także zamocowana wahliwie, podobnie „odbijając” się sprężyście od przeszkody - amortyzuje zderzenie wózka z ewentualną przeszkodą. W drugim przykładzie realizacji wynalazku: w dolnej części ramion - które stanowią w tym przypadku najniższą część tego elementu widełek kół wózka - wykonane są otwory, poprzez które montowane jest koło wózka. Jest to prostsza wersja widełek wózka, która w mniejszym stopniu, ale także umożliwia amortyzację nierówności podłoża i również z powodzeniem pozwala na tłumienie drgań i uderzeń kół wózka o przeszkody.

Celem opracowanego wynalazku jest opracowanie takich widełek koła wózka, które nie tracąc kontaktu z podłożem w prosty sposób amortyzowały będą nierówności na drodze, czyli takich widełek koła, które rozwiążą problem rozwiązywany także przez bazowe, opisane wyżej rozwiązanie, pt. „Widełki koła wózka” P.415723, o uzyskanie do którego patentu dodatkowego występuje zgłaszający, ale równocześnie, których kształt i sposób realizacji założonej funkcji będzie inny, niż w znanym rozwiązaniu i pozwoli na zmniejszenie rozmiarów znanej konstrukcji.

Istota widełek koła wózka, których centralny element stanowi gniazdo ze znajdującymi się po jego obu stronach ramionami oraz z osadzonym w nim pionowym trzpieniem, łączącym widełki ze stelażem wózka, przy czym ramiona zamocowane są po bokach gniazda za pomocą śrub bądź nitów na poziomej osi, które to ramiona są przedłużone od dołu - połączonymi z nimi wahadłowo za pomocą łączników, korzystnie w postaci śrub bądź nitów - wahaczami, polega na tym, że ruch ramion ograniczany jest i amortyzowany przez elastyczną tuleję, nasuniętą na zasadniczo poziomą oś po wewnętrznej stronie co najmniej jednego z ramion.

Korzystnie, elastyczna tuleja wsunięta jest do zagłębienia w gnieździe.

Korzystnie, elastyczna tuleja wykonana jest z tworzywa sztucznego, korzystnie z gumy lub elastomeru.

Korzystnie, do górnej części gniazda zamocowany jest dodatkowo pierścień, a między pierścieniem, a gniazdem umieszczone są elementy elastyczne, zwykle sprężyny, które odpychają pierścień ku górze.

Korzystnie, do górnej części gniazda zamocowana jest osłona.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia zginanie się i wobec tego odpowiednio: wydłużanie się i skracanie się widełek koła. Umożliwia ono porusza się wózka po nawierzchni w taki sposób, aby jego koła nie traciły kontaktu z nawierzchnią. Opracowane widełki zapewniają znakomitą amortyzację wózka, który porusza się po nawierzchni płynnie i miękko, pomimo jej nierówności. Równocześnie, dzięki wprowadzeniu nowego elementu amortyzującego w postaci elastycznej tulei - możliwe stało się osiągnięcie założonego celu technicznego przy równoczesnym zmniejszeniu gabarytów widełek koła wózka, w tym przede wszystkim przy zmniejszeniu ich szerokości.

Przedmiot wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunkach, na których fig. 1 - przedstawia widok pokazanych w perspektywie widełek koła wózka w widoku z boku, przy czym w przedstawionej na rysunku odmianie widełek zastosowano dolny wahacz, fig. 2 - przedstawia mechanizm widełek z rozsuniętymi poszczególnymi elementami w widoku aksonometrycznym, przy czym w przedstawionej na rysunku odmianie widełek zastosowano dolny wahacz.

Główny element widełek stanowi gniazdo 1 usytuowane w centrum mechanizmu. W gnieździe 1 osadzony jest obrotowo pionowy trzpień 2 łączący zatrzaskowo i równocześnie obrotowo widełki ze stelażem wózka. Do gniazda 1, po obu jego bokach zamocowane są korzystnie za pomocą śrub bądź nitów ramiona 3. Przy czym ramiona 3 są przymocowane do gniazda 1 na zasadniczo poziomej osi 4, aby możliwy był ich wahliwy ruch względem gniazda 1. Ruch ten ograniczany jest przez elastyczną tuleję 5, która nasunięta jest na zasadniczo poziomą oś 4, po wewnętrznej stronie każdego z ramion 3 albo jednego z obu ramion 3. Przy czym elastyczna tuleja 5 spełnia równocześnie kilka funkcji, m.in. amortyzuje ona ruch widełek wózka, a równocześnie ogranicza ona ich ruch, ponieważ jej ściśnięcie jest możliwe jedynie do pewnego momentu.

Ramiona 3 są zazwyczaj przedłużone od dołu wahaczami 6. Wahacze 6 są przymocowane do ramion 3, za pomocą bolców 7 - tak, aby możliwy był ich wahliwy ruch. Pomiędzy wahaczami 6 - poprzez otwory 8 - montowane jest koło wózka.

Wahliwe połączenie poszczególnych elementów, tj. wahaczy 6 z ramionami 3 i ramion 3 z gniazdem 1, elementów amortyzujących, w tym elastycznej tulei 5 oraz co najmniej jednej, korzystnie dwóch sprężynek 9, dopychających wahacz 6 do podłoża po jego odbiciu - i praca wszystkich tych elementów umożliwia amortyzację wózka i jego stały kontakt z podłożem. Opracowane widełki - z kołem odpowiednio ustawiają się i dostosowują do nierówności na drodze. Odpowiednio „wydłużają się” one, czyli prostują się w przegubach ramienia 3 w momencie, gdy koło wózka natrafi na dziurę, bądź wklęsłość w nawierzchni lub też „skracają się”, czyli mocniej zginają się w przegubach ramienia 3 w momencie, gdy koło wózka natrafia na wypukłość nawierzchni. Inaczej mówiąc, widełki po natrafieniu przez koło na przeszkodę - niejako „łamią się” wywierając nacisk na elementy amortyzujące, co powoduje zniwelowanie uderzenia, które nie jest przenoszone tak silnie na konstrukcję wózka.

Po pokonaniu nierówności mechanizm automatycznie wraca do pierwotnego ułożenia. System ten umożliwia ciągły kontakt koła z nawierzchnią niezależnie od nierówności nawierzchni.

Elastyczna tuleja 5 wsunięta jest do zagłębienia 10 w gnieździe 1. Dzięki temu, że elastyczna tuleja 5 jest niejako ukryta w gnieździe 1, a ściślej w zagłębieniu 10 gniazda 1 - spełnia ona tę samą funkcję, jaką wcześniej spełniała większa od niej sprężyna, ale równocześnie umożliwia zmniejszenie gabarytów całych widełek koła. Przy tym dzięki temu, że elastyczna tuleja 5 jest niejako ukryta w zagłębieniu 10 gniazda 1 - jest ona szczelnie osłonięta i nie jest narażona na degradację i uszkodzenia. Elastyczna tuleja 5 wykonana jest z tworzywa sztucznego, zazwyczaj z gumy lub elastomeru i łagodnie amortyzuje wstrząsy, jakim poddane są widełki koła wózka w czasie ruchu wózka.

Do górnej części gniazda 1 zamocowany jest dodatkowo pierścień 11, który stanowi element systemu tłumienia drgań, m.in. tłumienia niepożądanego, mimowolnego ruchu koła w prawo i w lewo. Dodatkowo, między pierścieniem 11, a gniazdem 1 umieszczone są elementy elastyczne, zwykle sprężyny 12, które odpychają pierścień 11 ku górze, powodując większe tłumienie i większą siłę tarcia.

Do górnej części gniazda 1 zamocowana jest osłona 13, która stanowi błotnik koła wózka. Dzięki temu, że jest ona także zamocowana wahliwie, podobnie „odbijając” się sprężyście od przeszkody - amortyzuje zderzenie koła wózka z ewentualną przeszkodą.

Wykaz elementów:

1. gniazdo,

2. obrotowy trzpień,

3. ramię,

4. pozioma oś,

5. elastyczna tuleja,

6. wahacz,

7. bolec,

8. otwór,

9. sprężynka,

10. zagłębienie,

11. pierścień, 12. sprężyna, 13. osłona.

Claims (5)

1. Widełki koła wózka, których centralny element stanowi gniazdo ze znajdującymi się po jego obu stronach ramionami oraz z osadzonym w nim obrotowo pionowym trzpieniem, łączącym widełki ze stelażem wózka, przy czym ramiona zamocowane są po bokach gniazda za pomocą śrub bądź nitów na poziomej osi, które to ramiona są przedłużone od dołu - połączonymi z nimi wahadłowo za pomocą łączników, korzystnie w postaci śrub bądź nitów - wahaczami, według patentu nr 240109, znamienne tym, że ruch ramion (1) ograniczany jest i amortyzowany przez elastyczną tuleję (5), nasuniętą na zasadniczo poziomą oś (4) po wewnętrznej stronie co najmniej jednego z ramion (3).

PL 247634 B3 5

2. Widełki koła wózka, według zastrz. 1, znamienne tym, że elastyczna tuleja (5) wsunięta jest do zagłębienia (10) w gnieździe (1).

3. Widełki koła wózka, według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że elastyczna tuleja (5) wykonana jest z tworzywa sztucznego, korzystnie z gumy lub elastomeru.

4. Widełki koła wózka, według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienne tym, że do górnej części gniazda (1) zamocowany jest dodatkowo pierścień (11), a między pierścieniem (11), a gniazdem (1) umieszczone są elementy elastyczne, zwykle sprężyny (12), które odpychają pierścień (11) ku górze.

5. Widełki koła wózka, według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4, znamienne tym, że do górnej części gniazda (1) zamocowana jest osłona (13).