PL245599B1 - Bandaż - Google Patents

Abstract

Zgłoszenie dotyczy bandaża (1), mającego formę zwiniętego w rolkę (2) pasa materiału (3) zabezpieczonego przed rozwinięciem. Pas materiału (3) bandaża (1) posiada włókna podatne na zgrzewanie. W rolce (2) bandaża co najmniej dwie sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału (3) są miejscowo zgrzane ze sobą.

Description

Opis wynalazku

Dziedzina techniki

Przedmiotem wynalazku jest bandaż, znajdujący zastosowanie do opatrywania ran. W szczególności wynalazek znajduje zastosowanie w sytuacjach silnego stresu lub wysokiego ryzyka, przykładowo podczas opatrywania ran w warunkach konfliktu zbrojnego.

Stan techniki

Bandaże są stosowane powszechnie jako jedne ze środków pozwalających opatrywać rany i urazy. Samodzielnie lub z wykorzystaniem dodatkowych materiałów, jak przykładowo gazy i kompresy, pozwalają między innymi zatamować krwawienie z rany dzięki czemu zapobiegają dalszej utracie krwi przez poszkodowanego. Służą one także do usztywniania stłuczeń oraz złamań, a także do opatrywania bolących stawów. W nagłych sytuacjach, gdy poszkodowany jest zmuszony samodzielnie opatrzyć ranę bądź inny uraz przy użyciu rolki bandaża, jest on w stanie wykorzystać rolkę bandaża samodzielnie, to jest bez pomocy profesjonalnego personelu medycznego. Co więcej w stanie techniki znane są środki opatrunkowe, w tym bandaże przeznaczone do wykorzystania w warunkach silnego stresu, w tym w warunkach konfliktów zbrojnych. Tego rodzaju bandaże posiadają dodatkowe środki zabezpieczające przed ich niekontrolowanym rozwinięciem w trakcie wykonywania opatrunku. Ma to szczególne znaczenie, gdy rana bądź uraz opatrywany jest samodzielnie, zwłaszcza przy pomocy tylko jednej ręki.

Z EP2509515B1 znana jest opaska uciskowa posiadająca podstawę, taśmę uciskającą oraz uchwyt, sprzęgnięty z taśmą uciskającą, a także samozaciskową klamrę oraz człony: samozaciskowy, ramowy i hakowy. Opaska uciskowa zapewnia możliwość nałożenia jedną ręką oraz minimalizuje przy tym niezamierzone rozłączenie lub obluzowanie. Uciskająca taśma jest jednym końcem trwale połączona z podstawą i przewlekana przez uchwyt opaski uciskowej lub sprzęgana z nim i ponownie sprzęgana z podstawą. Pozwala to na owinięcie taśmy uciskającej wokół kończyny. Dodatkowo, opaska obejmuje zewnętrzny zestaw blokujący obejmujący samozaciskową klamrę i hakowy człon lub sześciokątny ramowy człon. Uciskająca taśma zapętlana jest wokół samozaciskowego członu tak, że poprzez pociągnięcie wolnego końca uciskającej taśmy samozaciskowy człon przesuwa się wzdłuż ramowego członu aż do przyciśnięcia taśmy. Dodatkowo hak zawiera obręcz mającą wewnętrzną powierzchnię z występami minimalizującymi ryzyko przypadkowego rozłączenia członu ramowego i członu hakowego.

Z kolei EP2015723B1 ujawnia system do opatrywania ran zawierający opaskę, na której umieszczony jest pojemnik, oraz materiał leczniczy umieszczony wewnątrz wymienionego pojemnika. Pojemnik zawiera powierzchnię przystosowaną do styczności z raną a także wyjście ułatwiające wyjmowanie materiału leczniczego. Podczas opatrywania rany, materiał leczniczy jest pobierany w dobranej ilości z pojemnika i stosowany w celu oczyszczenia rany lub zatamowania krwawienia. Następnie opaska umieszczana jest nad obszarem rany i zawijana na niej. Opaska może mieć postać elastycznego bandaża. W takim przypadku bandaż elastyczny posiada elementy mocujące bądź hamujące, takie jak rzepy lub klej, umieszczone na co najmniej jednej powierzchni bandaża. Ich zadaniem jest minimalizowanie niezamierzonego odwijania się bandaża w trakcie opatrywania rany. Rzepy lub klej są ułożone poprzecznie względem długości bandaża i mogą być rozłożone na długości bandaża w różnych konfiguracjach. Elementy mocujące mogą być rozłożone na długości bandaża w równych odległościach od siebie albo też odległości pomiędzy sąsiadującymi ze elementami mocującymi mogą być różne. Odstęp pomiędzy pojedynczymi elementami mocującymi może wynosić do kilku cali.

Elastyczny bandaż mający pierwszy koniec i drugi koniec, na którego powierzchni umieszczone są rzepy ujawnia również US2007260165A1. W tym bandażu rzepy umieszczone są na końcach bandaża oraz są rozmieszczone na jego długości pomiędzy pierwszym, a drugim końcem.

Dodatkowe materiały zabezpieczające rolkę bandaża przed rozwijaniem, takie jak klej i rzepy, utrudniają proces produkcji, w tym zwijanie rolki bandaża, znacznie zwiększając średnicę zewnętrzną rolki bandaża i sprzyjając jego odkształceniom. Ponadto stosowane materiały zabezpieczające, a w szczególności rzepy powodują, że podczas opatrywania rany rolka bandaża co prawda nie rozwija się, ale zaczepia się o odzież osoby opatrywanej bądź osoby opatrującej uraz.

W stanie techniki znane jest także rozwiązanie polegające na przeszyciu rolki bandaża nicią i wykonaniu węzłów na nici po obu stronach rolki. Węzły nie pozwalają na niekontrolowane rozwinięcie rolki bandaża, natomiast przy użyciu siły można materiał przeciągnąć przez węzeł i wykonać opatrunek.

W miarę rozwijania rolki bandaża odległości między punktami hamującymi maleją co utrudnia wykonanie opatrunku. Ponadto do wykonania rolki bandaża należy wykorzystać dodatkowy materiał w postaci nici, na których należy wykonać węzły.

Cel wynalazku

Celem wynalazku jest wykonanie rolki bandaża o założonej, dostosowanej do malejącej, w trakcie wykonywania opatrunku, masy rolki charakterystyce siły zapobiegającej niekontrolowanemu rozwinięciu bez użycia dodatkowych materiałów. Siła zapobiegająca niekontrolowanemu rozwinięciu powinna maleć w miarę odwijania rolki bandaża gdy masa rolki maleje, a więc maleje również siła powodująca rozwijanie.

Istota wynalazku

Wynalazek dotyczy bandaża, mającego formę zwiniętego w rolkę pasa materiału zabezpieczonego przed rozwinięciem i posiadającego włókna podatne na zgrzewanie. Istota wynalazku polega na tym, że co najmniej dwie sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału są miejscowo zgrzane ze sobą.

Korzystnie, jest gdy sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału zgrzane są ze sobą zgrzewami płytkimi.

Celowym jest, gdy sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału zgrzane są ze sobą co najmniej jednym zgrzewem głębokim na szerokości rolki bandaża.

Dobrze jest, gdy sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału zgrzane są ze sobą co najmniej jednym zgrzewem głębokim na obwodzie rolki bandaża.

Zasadnym jest, sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału zgrzane są ze sobą co najmniej jednym zgrzewem głębokim i jednym zgrzewem płytkim na szerokości rolki bandaża.

Właściwym jest także, gdy zgrzewy płytkie na długości pasa materiału są rozmieszczone w równych odległościach od siebie.

Zasadnym jest również, gdy zgrzewy płytkie na długości pasa materiału są rozmieszczone w różnych odległościach od siebie.

Równie korzystnie, dwie sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału są miejscowo zgrzane ze sobą w co najmniej w jednym punkcie na szerokości rolki bandaża w odległościach dostosowanych do masy bandaża, która pozostaje po częściowym rozwinięciu rolki.

W niniejszym opisie poniższe terminy mają następujące rozumienie:

- rolka bandaża - zwinięty w formę rolki pas materiału bandaża;

- zgrzew miejscowy - zgrzew łączący warstwy pasa materiału bandaża, niewpływający na wytrzymałość i elastyczność bandaża;

- zgrzew płytki - zgrzew miejscowy o małej powierzchni łączący dwie warstwy pasa materiału, niewpływający na parametry mechaniczne bandaża;

- zgrzew głęboki - zgrzew miejscowy łączący w jednej linii więcej niż dwie sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału.

Zalety wynalazku

Podstawową zaletą wynalazku jest możliwość wykonania rolki bandaża o założonej charakterystyce siły zabezpieczającej przed niekontrolowanym rozwinięciem, co osiągnięto dzięki rozmieszczeniu zgrzewów w objętości rolki bandaża. Zgrzewy nie wymagają stosowania dodatkowych materiałów i mogą być łatwo wykonane i dobrane do masy, materiału bandaża oraz do założonej charakterystyki siły trzymania. W miarę wykonywania opatrunku masa rolki bandaża zmniejsza się a więc siła powodująca rozwinięcie bandaża również ulega zmniejszeniu, dlatego ilość zgrzewów na jednostkę powierzchni powinna maleć. Takie rozwiązanie ułatwia wykonanie opatrunku. Wynalazek umożliwia dowolne rozmieszczenie zgrzewów w objętości rolki bandaża bez wprowadzania dodatkowych nie technologicznych elementów typu rzepy lub kleje które zwiększają objętość opatrunku i komplikują technologię produkcji.

Dzięki bardzo małej powierzchni zgrzewów materiał bandaża zachowuje wszystkie parametry mechaniczne.

Podczas rozwijania rolki, bandaż nie zaczepia o elementy odzieży osoby z urazem, czy też osoby opatrującej ten uraz, ze względu na brak elementów haczących w swojej konstrukcji. Ułatwia to wykonanie opatrunku.

Jeszcze inną zaletą wynalazku jest znaczne usprawnienie produkcji rolki bandaża.

Operacja zgrzewania warstw materiału jest bardzo szybka i praktycznie nie wpływa na czas wykonania rolki bandaża. Podczas produkcji nie są stosowane dodatkowe materiały, a miejscowe zgrzania warstw pasa materiału mogą być wykonane w trakcie procesu produkcyjnego. Zgrzewy mogą powstać podczas nawijania bandaża i tworzenia rolki, bądź też mogą być wykonane po zakończeniu nawijania, a więc na utworzonej już rolce.

Kolejną zaletą są liczne technologie umożliwiające wykonanie rolki bandaża. Zgrzewanie warstw można zrealizować przykładowo w technice oporowej, indukcyjnej, ultradźwiękowej, laserowej, czy pojemnościowej. Niezależnie od zastosowanej technologii parametry procesu, takie jak temperatura i ilość energii niezbędnej do właściwego zgrzania warstw pasa materiału, mogą być łatwo dobrane i dostosowywane do bieżących potrzeb. Ponadto urządzenia do zgrzewania nie są skomplikowane, a to przekłada się także na łatwość automatyzacji procesu wykonywania rolki bandaża. W przypadku automatyzacji procesu nadal możliwe jest wykorzystanie standardowych urządzeń stosowanych do nawijania rolek bandaża, a dzięki temu modyfikacje i wprowadzenia nowych urządzeń nawijających nie są potrzebne.

Opis figur rysunku

Wynalazek został przedstawiony w przykładach wykonania i na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia bandaż w przekroju poprzecznym przez rolkę, fig. 2 - rolkę bandaża w widoku perspektywicznym z zaznaczonymi miejscami zgrzania, fig. 3 - rolkę bandaża w widoku perspektywicznym z zaznaczonymi miejscami zgrzania w kolejnym przykładzie wykonania, fig. 4 - rolkę bandaża w widoku perspektywicznym z zaznaczonymi miejscami zgrzania i w przekroju poprzecznym w kolejnym przykładzie wykonania, fig. 5 - rolkę bandaża w przekroju wzdłużnym.

Przykłady wykonania

Bandaż 1 (fig. 1) mający formę zwiniętego w rolkę 2 wzdłużnego pasa materiału 3. Rolka 2 bandaża jest zabezpieczona przed niezamierzonym rozwinięciem, przez co może służyć do wykonywania opatrunków ran i urazów w sytuacjach silnego stresu lub wysokiego ryzyka. W takich sytuacjach upuszczenie bandaża 1 podczas wykonywania opatrunku jest wysoce prawdopodobne, a bandaż 1 zabezpieczony przed rozwinięciem pozwala na wykonanie opatrunku nawet w takich warunkach, to jest gdy należy liczyć się z wysokim ryzykiem wypuszczenia rolki 2 bandaża z ręki. Bandaż 1 może więc służyć nawet do samodzielnego wykonania opatrunku, przykładowo na polu bitwy przez rannego żołnierza.

Rolka 2 wykonana jest z wzdłużnego pasa materiału 3 zawierającego włókna termoplastyczne, a więc włókna podatne na zgrzewanie, wykonane polietylenu (PE). W innych przykładach wykonania włókna podatne na zgrzewania mogą być wykonana z materiałów takich jak: polipropylen (PP), polistyren (PS), polichlorek winylu (PVC), poli(tlenek metylenu) (PMO), poli(tereftalan etylenu) (PET), polimetakrylan metylu (PMMA), poliamid (PA). Pozwala to na miejscowe zgrzewanie sąsiadujących warstw pasa materiału ze sobą. Podczas zgrzewania włókna termoplastyczne są rozgrzewane, aż do stanu ciekłego, przez co warstwy pasa materiału poddawane zgrzewaniu łączą się. W miejscach zgrzewania powstają miejscowe zgrzewy 4, w których warstwy pasa materiału są połączone. W zależności od stosowanej technologii zgrzewania miejscowe zgrzewy 4, mogą mieć też formę zgrzewów punktowych, czy też liniowych - rozciągających się na niewielką długość wzdłużnego pasa materiału 3. Do rozwinięcia rolki bandaża konieczne jest użycie niewielkiej siły, która zerwie zgrzewy 4. Zgrzewanie warstw pasa materiału może być realizowane dowolnymi znanymi w stanie techniki urządzeniami.

Rolka 2 bandaża posiada zgrzane miejscowo dwie sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału 3, rolka 2 bandaża posiada więc zgrzewy płytkie. Zgrzewanie dwóch sąsiadujących ze sobą warstw pasa materiału 3 było realizowane na etapie nawijania rolki 2, podczas którego zgrzewy 4 były wykonywane na długości bandaża 1 w równej odległości od siebie. Zgrzewy 4 zostały również rozmieszczone w równej od siebie odległości na szerokości W bandaża 1.

W kolejnym przykładzie wykonania bandaż 1 (fig. 2) ma formę rolki 2 bandaża wykonanej z wzdłużnego pasa materiału 3 z włóknami termoplastycznymi, przykładowo włóknami z polietylenu (PE). Zgrzewanie poszczególnych warstw było realizowane po nawinięciu bandaża 1 w rolkę 2. Sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału 3 są zgrzane zgrzewami głębokimi wzdłuż linii odpowiadającej w przekroju poprzecznym przez rolkę 2 cięciwie, w tym przypadku cięciwie będącej średnicą rolki 2. Jednak sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału 3 zostały zgrzane tylko na wybranym odcinku tej cięciwy, stanowiącym promień r rolki 2. Na szerokości W w rolce 2 wykonano cztery zgrzewy głębokie a odległość L pomiędzy miejscami zgrzania jest stała. W przekroju poprzecznym długość pojedynczego zgrzewu 4 głębokiego odpowiada długości promienia r rolki 2. W tym przykładzie wykonania proces produkcji jest prosty, ale jednocześnie w miarę odwijania bandaża 1 odległości między zgrzewami 4 są coraz mniejsze, co wymaga zastosowania większej siły pod koniec wykonywania opatrunku.

W innym przykładzie wykonania, nieprzedstawionym na rysunku, rolka bandaża ma zgrzewy głębokie, odpowiadające 95% długości promienia rolki. Sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału 3 zostały zgrzane ze sobą jednym zgrzewem głębokim. Rozmiar zgrzewu głębokiego został tak dobrany, aby ostatni odcinek bandaża o długości 0,5 metra był pozbawiony zgrzewów i ułatwiał zakończenie wykonywania opatrunku.

W następnym przykładzie wykonania bandaż 1 (fig. 3) ma formę rolki 2 z wzdłużnego pasa materiału 3 z włóknami termoplastycznymi. Sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału 3 zostały zgrzane ze sobą sześcioma zgrzewami 4 głębokimi o głębokości równej promieniowi i sześcioma zgrzewami 4 głębokimi o głębokości równej połowie promienia rolki 2. W rolce 2, odległość pomiędzy miejscami zgrzania zewnętrznych pasów materiału 3 wynosi połowę obwodu rolki 2, a odległość pomiędzy miejscami zgrzania wewnętrznych pasów materiałów wynosi jeden obwód rolki 2. Tym samym przy rozwijaniu bandaża 1, jego początkowa część jest lepiej zabezpieczona przed niezamierzonym rozwinięciem, a część końcowa nie utrudnia wykonania opatrunku z powodu zbyt dużej gęstości zgrzewów. Jest to szczególnie przydatne przy rolkach 2 bandaża o dużej średnicy, w których duża odległość pomiędzy zgrzewami początkowych warstw pasa materiału 3 mogłaby nie zabezpieczać bandaża 1 przed niekontrolowanym rozwinięciem. Dzięki odległości pomiędzy miejscami zgrzania zewnętrznych pasów materiału 3 wynoszącej połowę obwodu rolki 2 uzyskuje się również skuteczne zabezpieczenie przed niekontrolowanym rozwinięciem rolek o dużej średnicy, a przez to również ciężkich.

W jeszcze innym przykładzie wykonania (fig. 4) wykonania bandaż 1 ma formę rolki 2 z wzdłużnego pasa materiału 3 z włóknami termoplastycznymi. Rolka 2 zgrzewy 4 głębokie. W przekroju poprzecznym zgrzane ze sobą warstwy pasa materiału 3 leżą na cięciwie rolki 2 mniejszej od średnicy. W przekroju poprzecznym głębokość zgrzewu 4 odpowiada długości cięciwy rolki 2. Również w tym przykładzie wykonania ostatni odcinek bandaża 1 nie ma zgrzanych ze sobą warstw pasa materiału 3 i ułatwia zakończenie wykonywania opatrunku.

W kolejnym przykładzie wykonania bandaż 1 (fig. 5) ma formę rolki 2 z wzdłużnego pasa materiału z włóknami termoplastycznymi. W rolce 2 bandaża sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału 3 są miejscowo zgrzane ze sobą i zgrzewami głębokimi. Odległość pomiędzy miejscami zgrzania na szerokości W rolki 2 jest równa. Rozmiar zgrzewów głębokich jest różny, dzięki czemu w miarę odwijania bandaża 1 ilość zgrzewów 4 maleje. W przekroju wzdłużnym uwidoczniono różną głębokość odcinków zgrzewów 4. Zgrzewy 4 położone przy zewnętrznych krawędziach rolki 2 mają największą głębokość, a najmniejszą głębokość ma zgrzew 4 umiejscowiony centralnie. Takie rozwiązanie powoduje, że w czasie wykonywanie opatrunku gdy maleje masa rolki 2, to zmniejsza się stopniowo siła zabezpieczająca bandaż 1 przed niekontrolowanym rozwinięciem. Tym samym przy rozwijaniu bandaż 1 jest skutecznie zabezpieczony przed niezamierzonym rozwinięciem na całej długości, a część końcowa nie utrudnia wykonania opatrunku. Zmniejszanie ilości zgrzewów w trakcie wykonywania opatrunku następuje stopniowo i pozwala dobrać optymalną ilość zgrzewów na jednostkę powierzchni.

Podczas produkcji bandaża 1 ilość, rozmiar i rozmieszczenie zgrzewów 4 w rolce 2 bandaża są dobierane według następującego sposobu: fragment bandaża 1 o długości 0,5 m bandaża 1 zostaje rozwinięty z rolki 2; następnie wolny koniec bandaża 1 rozwiniętego z rolki 2 mocowany jest na wysokości 0,8 m od podłoża; pozostały bandaż 1 zwinięty w rolkę 2 jest unoszony na wysokość 0,5 m, a następnie swobodnie upuszczany z tej wysokości. Bandaż 1 zwinięty w rolkę 2 upuszczony tym sposobem nie powinien dotknąć podłoża. Ta metoda dobrania ilości i rozmieszczenia zgrzewów 4 w rolce 2 bandaża umożliwia określenie skutecznego zabezpieczenia rolki 2 przed rozwinięciem.

Możliwe są też przykłady wykonania, w których w bandażu zgrzewy sąsiadujących ze sobą warstw pasa materiału będą tworzyły linię śrubową lub będą ułożone w inny, dowolny sposób.

Claims (8)

1. Bandaż, mający formę zwiniętego w rolkę pasa materiału zabezpieczonego przed rozwinięciem i posiadający włókna podatne na zgrzewanie, znamienny tym, że co najmniej dwie sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału (3) są miejscowo zgrzane ze sobą.

2. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału (3) rolki (2) bandaża zgrzane są ze sobą zgrzewami (4) płytkimi.

3. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału (3) zgrzane są ze sobą co najmniej jednym zgrzewem (4) głębokim na szerokości (W) rolki (2) bandaża.

PL 245599 Β1

4. Bandaż według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału (3) zgrzane są ze sobą co najmniej jednym zgrzewem (4) głębokim na obwodzie rolki (2) bandaża.

5. Bandaż według dowolnego z zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału (3) zgrzane są ze sobą co najmniej jednym zgrzewem (4) głębokim i jednym zgrzewem (4) płytkim na szerokości (W) rolki (2) bandaża.

6. Bandaż według zastrz. 1 albo 2 albo 5, znamienny tym, że zgrzewy (4) płytkie na długości pasa materiału (3) są rozmieszczone w równych odległościach od siebie.

7. Bandaż według zastrz. 1 albo 2 albo 5, znamienny tym, że zgrzewy (4) płytkie na długości pasa materiału (3) są rozmieszczone w różnych odległościach od siebie.

8. Bandaż według zastrz. 1, znamienny tym, że dwie sąsiadujące ze sobą warstwy pasa materiału (3) są miejscowo zgrzane ze sobą w co najmniej w jednym punkcie na szerokości (W) rolki (2) bandaża w odległościach dostosowanych do masy bandaża (1), która pozostaje po częściowym rozwinięciu rolki.