PL245299B1 - Balkonik ortopedyczno-rehabilitacyjny - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest balkonik ortopedyczno - rehabilitacyjny. Przednie ramiona balkonika są krótsze od tylnych ramion i zaopatrzone w mechanizm regulowania wysokości. Mechanizmy są przymocowane obejmami utworzone z dwóch tulei o różnych średnicach, osadzonych jedna w drugiej. Zewnętrzna tuleja (11) i wewnętrzna tuleja (9) są od góry zamknięte, a w przestrzeni pomiędzy ich denkami (9' i 11') jest zainstalowana rozpierająca sprężyna. Na powierzchni wewnętrznej tulei (9) jest wykonany, przebiegający wzdłużnie ustalający rowek z otworami. W zewnętrznej tulei (11), na wprost otworów w wewnętrznej tulei (9) są rozmieszczone otwory umożliwiające montowanie ustalającego kołka (16), połączonego z ramieniem dźwigni (17) połączonej z hamulcową linką.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest balkonik ortopedyczno-rehabilitacyjny, umożliwiający osobom chorym, niesprawnym ruchowo, w podeszłym wieku oraz w każdym innym, samodzielne poruszanie się, bez pomocy osób trzecich, w tym także pokonywanie przeszkód. Głównie chodzi o schody, a także o różne inne występy i nierówności.

Z opisu koreańskiego wynalazku, chronionego patentem europejskim nr EP0391344(A3), znany jest ręcznie napędzany pojazd kołowy, który może też być wózkiem dziecięcym, umożliwiającym pokonywanie schodów.

Z opisu patentowego KR10000843484 znane jest urządzenie ułatwiające kroczenie. Urządzenie to posiada ramę w kształcie litery „U”, składającą się z dwóch części, połączonych poprzecznymi prętami. Urządzenie jest wyposażone w zespół sterujący, usytuowany pomiędzy środkowym prętem a wystającym prętem, regulujący stopień wystawiania i cofania wystającego pręta oraz wsuwania i cofania drążka unieruchamiającego. W pręcie do odłączania i opuszczania jest wykonanych wiele rowków, rozmieszczonych w regularnych odstępach. Urządzenie posiada przycisk oraz część mocującą, zwalniającą z rowka poprzez blokowanie przyciskiem. Część mocująca jest zainstalowana wewnątrz środkowego pręta i połączona z przyciskiem. Urządzenie posiada ponadto mechanizm popychający z zawiasem, poniżej którego znajduje się nachylona ukośnie powierzchnia. Po niej przesuwa się dolne ramię przycisku, gdy jest on wciśnięty. I w ten sposób następuje zwolnienie zaczepienia haka w rowku. Obok, w rowku jest sprężyna dociskana przez ramię haka, nadająca siłę zmianie położenia haka. Naciśnięcie przycisku powoduje, że sprężyna mocuje się w rowku, z tyłu haka, unieruchamiając go.

Z opisu patentowego US6145524 znany jest chodzik do wchodzenia po schodach. Urządzenie to posiada ramę, wykonaną z pary elementów kształtowych w formie odwróconej litery „U”. Elementy ramy są połączone z przodu i po bokach klamrami. Tylna część chodzika jest otwarta, umożliwiając dostęp użytkownika. Przednie nogi chodzika są regulowane teleskopowo i utrzymywane w stałym położeniu za pomocą sprężynowego sworznia. Sworzeń przechodzi przez otwór w ramie i przez otwór na przedniej nodze. Ręczne uruchomienie przesunięcia sworznia polega na wyciągnięciu kołków z otworów, co pozwala na rozsuwanie ku górze przednich nóg lub przesuwanie ku dołowi pod działaniem siły ciężkości. Takie jest też skracanie nóg poprzez blokowanie przednich nóg. Rozwiązanie alternatywnie przewiduje użycie siły elektromagnesu.

Opis patentowy US5649558 ujawnia chodzik do poruszania się po powierzchniach nieregularnych i pochyłych.

Ma on postać wolnostojącej podpory, posiadającej parę przednich nóg i parę tylnych nóg oraz dwa rozmieszczone poziomo uchwyty. Przednie nogi są skracane lub wydłużane względem tylnych nóg za pomocą ręcznych przycisków, umieszczonych na każdym z uchwytów. Regulację nóg chodzika umożliwia zębatka, zamocowana na każdej przedniej nodze w rozłączalnym sprzężeniu z zamontowanym na ramie mechanizmie zębatym. Mechanizm ten utrzymuje nogę na ustalonej wysokości. Przy odłączonych zębatkach, przednie nogi wysuwają się pod wpływem siły ciężkości, aż do uzyskania żądanej długości. Przednie nogi mogą też być schowane, dociskając przednie nogi do twardej powierzchni. Na przykład do powierzchni schodów, aż osiągną żądaną długość. Mechanizm umożliwia powrót przedniej nogi do właściwej długości.

W opisie patentowym US3455313 został opisany chodzik do wchodzenia i schodzenia z ramp klatek schodowych.

Chodzik ten posiada ramę zaprojektowaną do podtrzymywania i stabilizowania sylwetki człowieka, składającą się z trzech lub więcej nóg do podpierania ramy w odpowiedniej odległości od ziemi. Ponadto jest on wyposażony w środki regulacyjne do regulacji długości co najmniej jednej z nóg, środki blokujące nogi na pożądanej wysokości, środki zwalniające, połączone funkcjonalnie ze środkami blokującymi, tak aby umożliwić regulację długości nóg. Środki zwalniające są umieszczone w takim położeniu, aby mogły być obsługiwane przez człowieka, podczas gdy jest on utrzymywany lub podpierany przez ramę. Chodzik ma pionowe człony, które rozciągają się w dół, poniżej wspornika poprzecznego i teleskopowo wchodzą w elementy przedłużające nogi. Od spodu dolne człony nóg są zaopatrzone w gumowe końcówki. Chodzik posiada ręczne wyzwalacze, umieszczone w położeniu pozwalającym ich użytkowanie bez potrzeby zmiany pozycji ciała, dzięki zwolnieniu przedłużających elementów nóg za pomocą sworznia odchylanego na zewnątrz. Sworzeń jest zwalniany poprzez sprężynę i sprzęga się z jednym z otworów w członie przedłużającym nogi.

W skład wyposażenia chodzika wchodzi także linka ciągnąca sworzeń do tyłu, do członu pionowego, powodująca odłączenie sworznia od otworu poprzedniego umocowania, umożliwiając teleskopowanie z członem pionowym. Linka jest przymocowana do końca sworznia wokół niego tak, że przeciwdziała napinającemu działaniu sprężyny. Sworzeń wchodzi w szczeliny i na końcach jest odpowiednio powiększony, aby mógł w odpowiednim położeniu utrzymać się w szczelinach. Obrót uchwytu ręcznego powoduje przemieszczenie sworznia w kierunku, który pozwala na pociągnięcie linki, która cofa sworzeń, zwalniając człon przedłużenia nogi, aby umożliwić jej teleskopowanie.

Znane dotychczas i dostępne na rynku balkoniki nie mają możliwości wspomagania osób niepełnosprawnych w samodzielnym poruszaniu się po schodach w sposób taki, jak przewiduje wynalazek, według rozwiązania. Wcześniej ujawnione opracowania są pomocne przy poruszaniu się po płaskim lub pochyłym terenie lub po schodach, ale jest to trudne, uciążliwe, wymagające wysiłku, do czego osoby niepełnosprawne ruchowo nie zawsze są zdolne.

Mimo takiej różnorodności opracowań, brak jest rozwiązań wspomagających osoby z niepełnosprawnością w samodzielnym pokonywaniu schodów w wygodny sposób, bez wkładu nadmiernego wysiłku.

Balkonik ortopedyczno-rehabilitacyjny, według wynalazku jest utworzony z dwóch, rozmieszczonych symetrycznie podpór, wykonanych z wygiętego dwukrotnie kształtownika o zamkniętym przekroju, korzystnie rurki. Podpory, których poziome fragmenty stanowią uchwyty, są połączone ze sobą od frontu poziomymi belkami. Ramiona podpór są rozgięte na boki i usytuowane ukośnie do podłoża oraz połączone ze sobą po bokach poprzecznymi żebrami. Tylne ramiona balkonika są zaopatrzone u dołu w zamontowane w nich suwliwie teleskopowe końcówki z otworami, współpracującymi z bolcami rozmieszczonymi na zewnętrznej ściance ramion, co pozwala na regulowanie wysokość położenia urządzenia.

Istota wynalazku polega na tym, że przednie ramiona balkonika ortopedyczno-rehabilitacyjnego, krótsze od tylnych ramion są zaopatrzone w mechanizm regulowania wysokości, który umożliwia pokonywanie schodów i różnorodnych przeszkód. Mechanizmy są przymocowane do jednego i drugiego przedniego ramienia podpór. Każdy z nich tworzą dwie tuleje o różnych średnicach, osadzone jedna w drugiej. Wewnętrzna tuleja, podobnie jak końcówki tylnych ramion jest wyposażona od strony kontaktu z podłożem w antypoślizgowe nakładki. Zewnętrzna i wewnętrzna tuleja są od góry zamknięte, a w przestrzeni pomiędzy ich denkami jest zamontowana rozpierająca sprężyna. Na powierzchni wewnętrznej tulei jest wykonany wzdłużny, ustalający rowek z trzema otworami wewnątrz, rozmieszczonymi w równej odległości jeden od drugiego. Odległości H pomiędzy otworami odpowiadają normatywnej wysokości stopnia schodów. W zewnętrznej tulei, na wprost otworów w wewnętrznej tulei są wykonane otwory, jeden nad drugim. W tych otworach jest montowany ustalający kołek, połączony z ramieniem dźwigni zamontowanej pomiędzy ramionami obudowy. Obudowa dźwigni, mająca w widoku z góry zarys litery „U”, po przeciwnej stronie mocowania ustalającego kołka z jednej strony jest połączona z hamulcową linką, zakończoną ruchomą rękojeścią, przymocowaną do poziomego odcinka ramy balkonika. Po przeciwnej stronie mocowania hamulcowej linki, prostopadle do ramienia dźwigni jest umocowany wysięgnik, z którego końcem jest połączona rozprężna sprężyna, przeciwnym końcem przymocowana do ścianki obudowy. Pociągnięcie hamulcowej linki do góry powoduje przesunięcie górnego ramienia dźwigni w kierunku wewnętrznej ścianki obudowy i ściśnięcie rozprężnej spirali. Wówczas następuje przesunięcie dolnego końca dźwigni w przeciwnym kierunku, wysunięcie ustalającego bolca i tym samym opadnięcie wewnętrznej tulei ku dołowi. To pozwala pokonywanie odległości po powierzchni poziomej.

Rozwiązanie przewiduje wyposażenie każdej z nóg balkonika w mechanizm regulacji wysokości, przy czym zmiana położenia, sterowanie wysokością może dokonywać się nie tylko ręcznie, ale również mechanicznie, przy użyciu mechanizmów elektrycznych lub pneumatycznych. W realizacji wynalazku rozważa się zainstalowanie mechanizmu teleskopowego w nogach balkonika, w tym również w każdej z nóg.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym fig. 1 pokazuje balkonik ortopedyczno-rehabilitacyjny w widoku ogólnym z przodu, fig. 2 - w widoku z boku, w pozycji pokonywania płaskiego terenu, fig. 3 - w widoku z boku, w pozycji pokonywania schodów w kierunku dół-góra, fig. 4 - w widoku z boku, w pozycji pokonywana schodów w kierunku góra-dół, fig. 5 - uwidacznia w przekroju poprzecznym fragment tulei zewnętrznej i umieszczonej w niej tulei wewnętrznej z ustalającym rowkiem oraz szczegółami pokazującymi przekrój poprzeczny

A-A i B-B, fig. 6 prezentuje mechanizm regulowania wysokości w pozycji zwalniania hamulcowej linki, fig. 7 - mechanizm w pozycji napinania hamulcowej linki.

Balkonik ortopedyczno-rehabilitacyjny, zgodnie z wynalazkiem jest utworzony z dwóch, rozmieszczonych symetrycznie podpór 1, wykonanych z wygiętego dwukrotnie kształtownika o przekroju rurowym. Podpory 1, których poziome odcinki 2 stanowią uchwyty, są połączone ze sobą od frontu poziomymi belkami 3. Ramiona 4 podpór 1 są rozgięte na boki i usytuowane ukośnie do podłoża. Ramiona 4 są ze sobą połączone po bokach poprzecznymi żebrami 5. Tylne ramiona 4’ balkonika są zaopatrzone u dołu w teleskopowe końcówki 6 z otworami, współpracującymi z bolcami 7 na ich zewnętrznej powierzchni.

Balkonik, według wynalazku wyróżnia się tym, że jego przednie ramiona 4’’, krótsze od tylnych ramion 4’ są zaopatrzone w mechanizm regulowania wysokości 7, dzięki któremu jest możliwe pokonywanie schodów i przeszkód. Każde z ramion balkonika jest zaopatrzone w mechanizm regulowania wysokości 7, przymocowany do nich obejmami 8. Każdy z mechanizmów 7 tworzą dwie tuleje o różnych średnicach, osadzone jedna w drugiej. Wewnętrzna tuleja 9, podobnie jak końcówki tylnych ramion jest wyposażona od strony kontaktu z podłożem w antypoślizgowe nakładki 10. Zewnętrzna tuleja 11 i wewnętrzna tuleja 9 są od góry zamknięte, a w przestrzeni pomiędzy ich denkami 9’ i 11’ jest zamontowana rozpierająca sprężyna 12. Na powierzchni wewnętrznej tulei 9 jest wykonany, przebiegający wzdłużnie ustalający rowek 13 z trzema otworami 14 usytuowanymi w równej odległości H jeden od drugiego. Odległości H pomiędzy otworami 14 odpowiadają normatywnej wysokości stopnia schodów. W zewnętrznej tulei 11, na wprost otworów 14 w ustalającym rowku 13 wewnętrznej tulei 9 znajdują się otwory 15, rozmieszczone jeden na drugim. W otworach 15 jest montowany ustalający kołek 16 połączony z ramieniem dźwigni 17 zamontowanej pomiędzy ramionami obudowy 18. Obudowa dźwigni 18 ma w widoku z góry zarys litery „U”. Po przeciwnej stronie mocowania ustalającego kołka 16, z ramieniem dźwigni 17 jest połączona z hamulcowa linka 19, zakończona ruchomą rękojeścią 20, przymocowaną do poziomego odcinka 2 ramy chodzika. Po przeciwnej stronie mocowania hamulcowej linki 19, prostopadle do ramienia dźwigni 17 jest umocowany wysięgnik 21, z którym jest połączona rozprężna sprężyna 22. Jej przeciwny koniec jest przymocowany do ścianki obudowy 18.

Pociągnięcie hamulcowej linki 19 za pomocą rękojeści 20 do góry powoduje przesunięcie ramienia dźwigni 17 w kierunku wewnętrznej ścianki obudowy 18 i ściśnięcie rozprężnej spirali 22, co powoduje przesunięcie przeciwnego końca dźwigni 17 w przeciwnym kierunku i wysunięcie z otworów 14 i 15 ustalającego kołka 16 i tym samym opadnięcie wewnętrznej tulei 9 ku dołowi. Wzrasta długość ramion podpór 4 do wysokości tylnych ramion, co umożliwia pokonywanie odległości po powierzchni poziomej.

W celu pokonywania wysokości, za pomocą ruchomej rękojeści 20 dokonuje się przemiennie zmiany wysokości przednich ramion i tym samym kolejne pokonywanie stopni schodów lub innych przeszkód.

Claims (3)

1. Balkonik ortopedyczno-rehabilitacyjny, utworzony z dwóch, rozmieszczonych symetrycznie podpór, wykonanych z wygiętego dwukrotnie kształtownika, korzystnie o przekroju rurowym, przy czym podpory z poziomymi odcinkami stanowiącymi uchwyty są połączone ze sobą od frontu poziomymi belkami, ramiona podpór są rozgięte na boki i usytuowane ukośnie do podłoża, a po bokach połączone poprzecznymi żebrami, tylne ramiona mają u dołu teleskopowe końcówki z otworami i współpracującymi z nimi bolcami, zaś u dołu są wyposażone w antypoślizgowe nakładki, znamienny tym, że przednie ramiona (4’’) krótsze od tylnych ramion (4’) są zaopatrzone w mechanizm regulowania wysokości (7), przymocowany do nich obejmami (8), utworzony z dwóch tulei o różnych średnicach, osadzonych jedna w drugiej, przy czym zewnętrzna tuleja (11) i wewnętrzna tuleja (9) są od góry zamknięte, a w przestrzeni pomiędzy ich denkami (9’) i (11’) znajduje się rozpierająca sprężyna (12), ponadto na powierzchni wewnętrznej tulei (9) jest wykonany, przebiegający wzdłużnie ustalający rowek (13) z otworami (14), a w zewnętrznej tulei (11) na wprost otworów (14) w wewnętrznej tulei (9) są rozmieszczone otwory (15) do montowania ustalającego kołka (16), połączonego z ramieniem dźwigni (17) zamontowanej pomiędzy ramionami obudowy (18), zaś po przeciwnej stronie mocowania ustalającego kołka (16), z ramieniem, dźwigni (17) jest połączona z hamulcową

PL 245299 Β1 linką (19), zakończona ruchomą rękojeścią (20) umocowaną do poziomego odcinka (2), ponadto po przeciwnej stronie mocowania hamulcowej linki (19), z ramieniem dźwigni (17) jest połączony usytuowany do niej prostopadle wysięgnik (21), a z nim rozprężna sprężyna (22), przeciwnym końcem połączona z obudową (18).

2. Balkonik, według zastrz. 1, znamienny tym, że odległość (H) pomiędzy otworami (14) w ustalającym rowku (13) wewnętrznej tulei (9) odpowiada normatywnej wysokości stopnia schodów.

3. Balkonik według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa dźwigni (18) ma w widoku z góry zarys litery „U”.