PL243209B1 - N-Heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(III) oraz ich zastosowanie - Google Patents

N-Heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(III) oraz ich zastosowanie Download PDF

Info

Publication number
PL243209B1
PL243209B1 PL435408A PL43540820A PL243209B1 PL 243209 B1 PL243209 B1 PL 243209B1 PL 435408 A PL435408 A PL 435408A PL 43540820 A PL43540820 A PL 43540820A PL 243209 B1 PL243209 B1 PL 243209B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
mmol
gold
complex
nch2
Prior art date
Application number
PL435408A
Other languages
English (en)
Other versions
PL435408A1 (pl
Inventor
Michał MICHALAK
Michał Michalak
Michał Nowacki
Original Assignee
Inst Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk filed Critical Inst Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL435408A priority Critical patent/PL243209B1/pl
Publication of PL435408A1 publication Critical patent/PL435408A1/pl
Publication of PL243209B1 publication Critical patent/PL243209B1/pl

Links

Abstract

N-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(III) o wzorze ogólnym przedstawionym na rysunku, gdzie R1, R2, R3, R4 oznaczają niezależne ligandy anionowe lub obojętne ligandy lub ligandy karbenowe, przy czym przynajmniej jeden z podstawników R1, R2, R3, R4 jest obojętnym ligandem karbenowym, A- oznacza przeciwjon występujący, gdy liczba ligandów karbenowych > 1, n+ oznacza sumaryczny ładunek cząsteczki, nA- oznacza liczbę przeciwjonów o ładunku -1. Zgłoszenie zawiera także zastosowanie N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(III).

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są A/-heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(lll) oraz zastosowanie w reakcjach chemii organicznej.
Wynalazek dotyczy nowych A/-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(lll), działających jako prekatalizatory oraz prezentuje możliwość zastosowania w reakcjach addycji nukleofilowej do allenów w warunkach nie wymagających stosowania bezwodnych warunków reakcji i atmosfery gazu obojętnego. Wynalazek ten znajduje zastosowanie w syntezie organicznej.
W stanie techniki znane są pojedyncze przykłady A/-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(lll) o interesujących właściwościach fotofizycznych i/lub działających jako prekatalizatory, które posiadają zarówno wysoką aktywność, zwłaszcza w reakcjach różnego rodzaju cyklizacji, jak i tolerancję wobec innych grup funkcyjnych. Powyższa kombinacja właściwości warunkuje przydatność tego rodzaju prekatalizatorów w syntezie organicznej. Szczególnie korzystne jest zastosowanie takich prekatalizatorów w reakcjach prowadzonych w wariancie stereoselektywnym. Z punktu widzenia praktycznego zastosowania, szczególnie w skali przemysłowej, bardzo korzystne jest, aby takie A/-heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(lll) były stabilne w warunkach otoczenia i mogły być przechowywane i/lub oczyszczane i/lub stosowane bez atmosfery gazu ochronnego. Poznano już A/-heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(lII) z takimi właściwościami jednakże są to głównie katalizatory achiralne.
Przykładem są A/-heterocykliczne karbenowe triazydkowe kompleksy złota(lll) — 1 a i 1 b (Organometallics 2016, 35, 20, 3448-3451), które okazały się odporne na wstrząsy oraz rozcieranie.
wzór1b
Znane są również A/-heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(lII) będące chelatowanymi pochodnymi bifenylu — 1 c i 1d (Dalton Trans., 2014, 43, 11059-11066).
wzór 1c
Bardziej rozbudowane przykłady rozpuszczalnych w wodzie A/-heterocyklicznych bis-karbenowych kompleksów złota(lll) będących zarazem luminoforami reprezentują struktury 1e i 1f (Chem. Eur. J. 2014, 20, 8604-8614).
wzór1e
wzór 1f
PL 243209 Β1
Ze stanu techniki znane są również związki umożliwiające prowadzenie reakcji w wodzie (hydratacja alkinów), dzięki obecności grup tetraalkiloamoniowych w A/-heterocyklicznym karbenowym kompleksie złota(lll) reprezentowanym wzorem 1g (Adv. Synth. Catal. 2015, 357, 3893-3900).
wzór Ig
Znane są również pojedyncze przykłady monomerycznych A/-heterocyklicznych bis-karbenowych kompleksów złota(l11) (Organometallics 2011,30, 4607-4615) na przykład o strukturze reprezentowanej wzorem 1h.
wzór 1h
Pojedyncze znane chiralne A/-heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(l11) 1 k i 11 w testowanej reakcji wewnątrzcząsteczkowej cyklizacji amino-allenu wykazują natomiast bardzo słabą enancjoselektywność bądź wręcz brak aktywności katalitycznej (Organometallics 2013, 32, 5589-5600).
wzór 1k
wzór 11
Kompleksy złota dzięki swoim korzystnym π-kwasowym właściwościom, czyli zdolności do oddziaływania z elektronami π wiązań wielokrotnych alkenów, alkinów i allenów, umożliwiają wiele użytecznych transformacji (niedostępnych dla innych metali) w sposób wysoce efektywny. Korzyścią prowadzenia reakcji przy zastosowaniu kompleksów złota jest wysoka selektywność, co skutkuje niewielką ilością produktów ubocznych, czy wręcz ich brakiem (tzw. ekonomia atomów). Projektowanie nowych chiralnych katalizatorów opartych na złocie, szczególnie tych umożliwiających opracowanie efektywnych procesów enancjoselektywnych stanowi wyzwanie współczesnej syntezy organicznej.
Problemem technicznym w obecnym stanie techniki jest przede wszystkim brak stabilności katalizatorów w obecności powietrza bądź wody oraz niska enancjoselektywność prowadzonych reakcji, prowadząca do powstania racematu. Kolejnym problemem jest to, że kompleksy złota(lll) będące związkami achiralnymi nie posiadają właściwości enancjoselektywnych.
Celem niniejszego wynalazku było opracowanie i zsyntezowanie nowych A/-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(lll), które charakteryzowałyby się stabilnością podczas prowadzenia reakcji w warunkach wodnych oraz na powietrzu, bez konieczności stosowania atmosfery gazu obojętnego. Kolejnym celem było uzyskanie kompleksów złota(lll), które dodatkowo charakteryzowałyby się aktywnością katalityczną oraz wysoką enancjoselektywnością.
W niniejszym wynalazku termin „A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll)” odnosi się do struktury reprezentowanej wzorem ogólnym, w którym podstawniki:
o R1, R2, R3, R4 oznaczają niezależne ligandy anionowe lub obojętne ligandy lub ligandy karbenowe:
przy czym co najmniej jeden z podstawników R1, R2, R3, R4 jest obojętnym ligandem karbenowym, o A- oznacza przeciwjon występujący, gdy liczba ligandów karbenowych > 1;
W niniejszym wynalazku termin „niezależny ligand anionowy Rn, gdzie n = 1-4, odnosi się do grup R1, R2, R3, R4 mogących zawierać podstawniki wybrane z:
o z grupy A zawierającej: atom wodoru, fluorowca, grupę: -CN, -NC, -SCN, -NCS -SeCN, -NCSe, -TeCN, NCTe, -NCO, -OCN, -NOp, -ONO, -ON, -SON, -N3, -OH, -SH, -SeH, -TeH, -HCO3-, -HSO3-, -HSO4- i inne;
o z grupy B zawierającej: C1-C12 alkoksyl, C1-C12 tioalkil, C1-C12 alkil, C3-C12 cykloalkil, C2- C12 alkenyl, C3-C12 cykloalkenyl, C2-C12 alkinyl, C3-C12 cykloalkinyl, C5-C20 aryl, C5-C20 heteroaryl, 3-12 członowy heterocykl, i inne; przy czym:
podstawniki mogą zawierać atom/y fluorowca w ugrupowaniu (cyklo)alkilowym lub występować w postaci perfluoro(cyklo)alkili;
podstawniki mogą zawierać atom/y fluorowca w ugrupowaniu (hetero)arylowym lub występować w postaci perfluoro(hetero)aryli;
podstawniki mogą zawierać atom/y fluorowca w ugrupowaniu heterocyklicznym lub występować w postaci perfluoroheterocykli;
o z grupy C zawierającej:
-C(=O)R8, -C(=O)OR8, -C(=O)O2R8, -COR8R9R10, -COR8OR9R10, -COR8OR9OR10,
CR(CR8R9)nC(=O)OR10, -(CR8R9)nOR10, -C(=NR8)NR9R10, -C(=S)OR8, -C(=O)SR8, C(=S)SR8, -C(=S)NR8R9 i inne,
-(CR8R9)n(3-12 członowy heterocykl), -(CR8R9)n(C3-C12 cykloalkil), -(CR8R9)n(C5-C20 aryl), -(CR8R9)n(5-12 członowy heteroaryl), -(CR8R9)nC(=O)NR10Rn), -(CR8R9)nC(O)R10 i inne;
-SiR8R9R10, -SiOR8R9R10, -SiOR8OR9R10, -SiOR8OR9OR10 i inne;
-OC(=O)R8, -O2C(=O)R8 -O(CR8R9)nR10 i inne;
-S(=O)mR8, -S(=O)mNR8R9, -S(O)mOR8 i inne;
-NR8C(=O)R9, NR8R9, -NR8C(=O)NR9R10, -NR8C(=NR9)NR10R11, -NR8S(=O)mR9,
- NC(=O)R8C(=O)R9, -N+(-O)R8R9R10, -NR8As(=O)R9R10,
-PR8R9, -POR8R9, -POR8OR9, -P(=O)R8R9, -P(=O)OR8R9, -P(=O)OR8OR9,
-AsR8R9, -AsOR8R9, -AsOR8OR9, -As(=O)R8R9, -As(=O)OR8R9, -As(=O)OR8OR9, przy czym,
- każdy podstawnik: R8, R9, R10, R11 może stanowić podstawnik z grupy A i/lub B lub zawierać ich dowolną kombinację;
podstawniki R8, R9, R10, R11 mogą ewentualnie łączyć się ze sobą tworząc ligandy kleszczowe;
- litera:
• m oznacza niezależnie 0, 1 lub 2;
• n oznacza niezależnie 0, 1,2, 3 lub 4;
• p oznacza niezależnie 1 lub 2.
Według wynalazku termin „obojętny ligand anionowy Rn, gdzie n = 1-4, odnosi się do grup R1, R2, R3, R4 mogących zawierać podstawniki takie jak:
o < :C=NR8 o <:O=CR8R9, <:O=COR8R9, <:O=COR8OR9 i inne o <:<:OR8R9;
o <:SR8R9, <:SOR8R9<:O=SR8R9, <:O=SOR8R9, <:O=SOR8OR9i inne;
o <:NR8R9R10, N+(-O-)R8R9R10, <:NCR8, <:Py i inne;
o <:PR8R9R10, <:PNR8R9NR10R11NR12R13, <:PTA (1,3,5-triaza-7-fosfaadamantan), <:O=PNR8R9NR10R11NR12R13, <:O=PR8R9R10, <:O=POR8R9R10, <:O=POR8OR9R10, <:O=POR8OR9OR10, O=POR8OR9OR10 i inne;
o <:AsR8R9R10, <AsNR8R9NR10R11NR12R13, <:O=AsNR8R9NR10R11NR12R13, <:O=AsR8R9R10, <:O=AsOR8R9R10, <:O=AsOR8OR9R10, <:O=AsOR8OR9OR10 i inne;
o <:FR8, <:CIR8, <:BrR8, <:IR8 i inne;
o donory elektronów π: alkeny, alkiny, dieny, aryny i inne;
PL 243209 Β1 o przy czym każdy podstawnik: R8, R9, R10, R11, R12, R13 może być podstawnikiem z podgrupy A i/lub B lub zawierać ich dowolną kombinację.
Zgodnie z wynalazkiem termin „obojętny ligand karbenowy” odnosi się do grupy zawierającej A/-heterocykliczny ligand karbenowy przedstawiony dowolnym wzorem 3a-3j, 4a-4g, 5a-5i, 6a-6h, 7a-7d:
p18 b19 d1o| I d17 kk ?16 ?17 R : c K R C R1 4 4 3a 3b R16 N—N N—/ R^S^RlS N Xr15 • y :G 4 4 3e 3f „R16 R1W^1® □ 15i q17 Dia/ / d19 r1<i pie R Z—VR - Ϊ Lr19 \ ^R HN^ ,NH HN^„,NHK21 1C :C 4 4 3i 3j R1SR19 r18 p15 R1-Łr1270 Rlp^R17 Ri^ckRiS Rl^c,o 4 4 4a 4b R1® R17 r16 i7 M 9 N fcX 4 4 3c 3d R15r14 R15r1'· !Λη :C fc 4 4 3g 3h !0 „18 n15 r18 r18 Rli| I p17 r16[ R’6? kł 7“°\ r2° >s\ Ri0 R1^C,S xN?cXr15 ^N?cXr15 4 4 4 4c 4d 4e
R19
Lr17
V18 ^R15 Rie
N—PR18
R^C^R16
4f
4g
PL 243209 Β1
R1^ 'N'r15 * u
N=N R1B r1^.V^R15 * w 4 n=n • V 4
5a 5b 5c
N=N y \ R : C 4
N=N
R : c R16RlTR18 ‘i
5d 5e 5f R16R17R18 y-N ri^ /n-r is * w 4 r18 o-n' r1^ /N-r15 * Lr
R18 s-n' R1*l ,N-R15 ♦ Lr 4
5g 5h 5i
R16 \z=N _ N=N N=N N=N / © © < ' © ' ' © ' ^1 R14N^N-R15 ruN^N-rIS ri^©zO r14N<®,S
4 4 4
6a 6b 6c 6d
7a
R15 .^©„S :c
6h
przy czym, o każdy podstawnik R14, R15, R16, R17, R18, R19, R20, R21 może zawierać podstawniki z podgrupy A i/lub B; może stanowić podstawnik z podgrupy A i/lub B; lub zawierać ich dowolną kombinację;
o podstawniki: R14, R15, R16, R17, R18, R19 mogą ewentualnie łączyć się ze sobą, jak w przypadku struktur: 1 e i 1 h lub tworząc skondensowane układy heterocykliczne (Naturforsch. 2014, 69b, 1188-1198 i Chem. Commun., 2017, 53, 3733).
o Ugandy karbenowe mogą być skoordynowane klasycznie, jak w strukturach 1 a-5i albo nieklasycznie (ang. „abnormal carbenes”, Chem. Rev. 2009, 109, 3445) jak w strukturach 6a-7d.
W niniejszym opisie termin „przeciwjon” odnosi się do anionu A we wzorze ogólnym, przy czym: o przeciwjon może zostać przyłączony do dowolnej grupy R1, R2, R3, R4 jak w przykładzie reprezentowanym wzorem 1e, przykładem mogą być ugrupowania: OS(=O)OR22, OS(=O)2OR22, OS(=O)2R22, OS(=O)R22, OP(=O)OR22, OP(=O)R22, OPOR22OR23, OPR22R23, OC(=O)R22, OC(=O)OR22 i inne; natomiast grupy R22 i R23 są dwuwartościowymi rodnikami przyłączonymi do dowolnej grupy R1, R2, R3, R4 o jeśli przeciwjon stanowi odrębną cząsteczkę, może stanowić anion taki jak: X, BX<, SbXs', PX4-, PX6-, OSO2R24· i inne, gdzie X jest dowolnym atomem chlorowca, a R24 może być podstawnikiem z podgrupy A i/lub B; lub zawierać ich dowolną kombinację.
Zgodnie z wynalazkiem termin „atom fluorowca” oznacza dowolny pierwiastek wybrany z grupy: F, Cl, Br, I.
W niniejszym wynalazku termin „karben” oznacza cząstkę zawierającą obojętny atom węgla o liczbie walencyjnej dwa i dwóch niesparowanych elektronach walencyjnych.
W niniejszym wynalazku, termin „alkil” odnosi się do nasyconego, liniowego, lub rozgałęzionego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla. Przykładami podstawnika alkilowego są: -metyl, -etyl, -n-propyl, -n-butyl, -n-pentyl, -n-heksyl, -n-heptyl, -n-oktyl, -n-nonyl, i -n-decyl. Reprezentatywne rozgałęzione -(Ci-Cio)alkile obejmują-izo-propyl, -sec-butyl, -izo-butyl, -tert-butyl, -izo-pentyl, -neopentyl, -1-metylobutyl, -2-metylobutyl, -3-metylobutyl, -1,1-dimetylopropyl, -1,2-dimetylopropyl, -1-metylopentyl, -2-metylopentyl, -3-metylopentyl, -4-metylopentyl, -1-etylobutyl, -2-etylobutyl, -3-etylobutyl, -1,1-dimetylobutyl, -1,2-dimetylobutyl, -1,3-dimetylobutyl, -2,2-dimetylobutyl, -2,3-dimetylobutyl, -3,3-dimetylobutyl, -1-metyloheksyl, -2-metyloheksyl, -3-metyloheksyl, -4-metyloheksyl, -5-metyloheksyl, -1,2-dimetylopentyl, -1,3-dimetylopentyl, -1,2-dimetyloheksyl, -1,3-dimetyloheksyl, -3,3-dimetyloheksyl, -1,2-dimetyloheptyl, -1,3-dimetyloheptyl, i -3,3-dimetyloheptyl i tym podobne.
Zgodnie z wynalazkiem wyrażenie „może zawierać atom/y halogenu w ugrupowaniu (cyklo)alkilowym”, w znaczeniu stosowanym w niniejszym opisie, oznacza, że w definicjach w podgrupie A w grupach C1-C12 alkoksylowej, C1-C12 tioalkilowej, C1-C12 alkilowej, C3-C12 cykloalkilowej, C2-C12 alkenylowej, C3-C12 cykloalkenylowej, C2-C12 alkinylylowej oraz C3-C12 cykloalkinylowej atom/y wodoru zostały zastąpione przez takie same lub różne atomy fluorowca. Przykładami takich grup są: grupa monofluorometylowa, difluorometylowa, monochlorometylowa, dichlorometylowa, dibromometylowa, chlorofluorometylowa, 2-fluoroetylowa, 2,2-difluoroetylowa, 2,2,2-trifluoroetylowa,-3-fluoropropylowa, 2,2-difluoropropylowa, 3,3,3-trifluoropropylowa, 1-(trifluorometylo)-2,2,2-trifluoroetylową, 3-fluoropropylowa, 4-fluorobutylową, grupę 5-fluoroheksylową i tym podobne.
W kontekście wynalazku termin „perfluoroalkil” oznacza grupę alkilową jak określono powyżej, w której wszystkie atomy wodoru zostały zastąpione przez takie same lub różne atomy fluorowca. Przykładami takich grup są: grupa trifluorometylowa, dichlorofluorometylowa, trichlorometylowa, chlorodifluorometylowa, pentafluoroetylowa, heptafluoropropylowa, heptafluoroizopropylową i tym podobne.
W kontekście wynalazku termin „karben” zawiera również analogi karbenu, w których atom węgla jest zastąpiony innym pierwiastkiem chemicznym takim jak bor, krzem, german, cyna, ołów, azot, fosfor, siarka selen, tellur i inne.
W kontekście wynalazku termin „alkoksyl” odnosi się do podstawnika alkilowego jak określono powyżej przyłączonego za pomocą atomu tlenu.
Zgodnie z wynalazkiem termin „tioalkil” odnosi się do podstawnika alkilowego jak określono powyżej przyłączonego za pomocą atomu siarki.
Zgodnie z wynalazkiem termin „cykloalkil” odnosi się do nasyconego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla. Przykładami podstawnika cykloalkilowego są: -cyklopropyl, -cyklobutyl, -cyklopentyl, -cykloheksyl, -cykloheptyl, -cyklooktyl, -cyklononyl, -cyklodecyl i tym podobne.
Zgodnie z wynalazkiem termin „alkenyl” odnosi się do nasyconego, liniowego, lub rozgałęzionego niecyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla i zawierającego co najmniej jedno wiązanie podwójne węgiel-węgiel. Przykładami podstawnika alkenylowego są: winyl, -allil, -1-butenyl, -2-butenyl, -izo-butylenyl, -1-pentenyl, -2-pentenyl, -3-metylo-1-butenyl, -2-metylo-2-butenyl, -2,3-di-metylo-2-butenyl, -1-heksenyl, -2-heksenyl, -3-heksenyl, -1-heptenyl, -2-heptenyl, -3-heptenyl, -1-oktenyl, -2-oktenyl, -3-oktenyl, -1-nonenyl, -2-nonenyl, -3-nonenyl, -1-decenyl,-2-decenyl, -3-decenyl i tym podobne.
Według wynalazku termin „cykloalkenyl” odnosi się do nasyconego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla i zawierającego co najmniej jedno wiązanie podwójne węgiel-węgiel. Przykładami podstawnika cykloalkenylowego są: -cyklopentenyl, -cyklopentadienyl, -cykloheksenyl, -cykloheksadienyl, -cykloheptenyl, -cykloheptadienyl, -cykloheptatrienyl, -cyklooktenyl, -cyklooktadienyl, -cyklooktatrienyl, -cyklooktatetraenyl, -cyklononenyl, -cyklononadienyl, -cyklodecenyl, -cyklodekadienyl i tym podobne.
Według wynalazku termin „perfluorocykloalkil” oznacza grupę cykloalkilową jak określono powyżej, w której wszystkie atomy wodoru zostały zastąpione przez takie same lub różne atomy fluorowca.
Według wynalazku termin „alkinyl” odnosi się do nasyconego, liniowego lub rozgałęzionego niecyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla i zawierającego co najmniej jedno wiązanie potrójne węgiel-węgiel. Przykładami podstawnika alkinylowego są: -acetylenyl, -propynyl, -1-butynyl, -2-butynyl, -1-pentynyl, -2-pentynyl, -3-metylo-1-butynyl, -4-pentynyl, -1-heksynyl, -2-heksynyl, -5-heksynyl i tym podobne.
Zgodnie z wynalazkiem termin „cykloalkinyl” odnosi się do nasyconego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla i zawierającego co najmniej jedno wiązanie potrójne węgiel-węgiel. Przykładami podstawnika cykloalkinylowego są: -cykloheksynyl, -cykloheptynyl, -cyklooktynyl, i tym podobne.
Zgodnie z wynalazkiem termin „aryl” odnosi się do aromatycznego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla. Przykładami podstawnika arylowego są: -fenyl, -tolil, -ksylil, -naftyl i tym podobne.
Zgodnie z wynalazkiem termin „perfluoroaryl” oznacza grupę arylową jak określono powyżej, w której wszystkie atomy wodoru zostały zastąpione przez takie same lub różne atomy fluorowca.
W kontekście wynalazku termin „heteroaryl” odnosi się do aromatycznego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla w którym co najmniej jeden atom węgla został zastąpiony przez heteroatom wybrany z grupy: O, N i S. Przykładami podstawnika heteroarylowego są: -furyl, -tienyl,- imidazolil, -oksazolil, -tiazolil, -izoksazolil, -triazolil, -oksadiazolil, -tiadiazolil, -tetrazolil, -pirydyl, -pirymidyl, -triazynyl, -indolil, -benzo[b]furyl, -benzo[b]tienyl, -indazolil, -benzoimidazolil, -azaindolil, -chinolil, -izochinolil, -karbazolil i tym podobne.
W kontekście wynalazku termin „perfluoroheteroaryl” oznacza grupę (hetero)aryalkilową jak określono powyżej, w której wszystkie atomy wodoru zostały zastąpione przez takie same lub różne atomy fluorowca.
W kontekście wynalazku termin „heterocykl” odnosi się do nasyconego lub częściowo nienasyconego, mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego, o wskazanej liczbie atomów węgla, w którym przynajmniej jeden atom węgla został zastąpiony przez heteroatom wybrany z grupy: O, N i S. Przykładami podstawnika heterocyklicznego są: -furyl, -tiofenyl, -pirolil, -oksazolil, -imidazolil, -tiazolil, -izoksazolil, -pirazolil, -izotiazolil, -triazynyl, -pirolidynonyl, -pirolidynyl, -hydantoinyl, -oksiranyl, -oksetanyl, -tetrahydrofuranyl, -tetrahydrotiofenyl, -chinolinyl, -izochinolinyl, -chromonyl, -kumarynyl, -indolil, -indolizynyl, -benzo[b]furanyl, -benzo[b]tiofenyl, -indazolil, -purynyl, -4H-chinolizynyl, -izochinolil, -chinolil, -ftalazynyl, -naftyrydynyl, -karbazolil, -p-karbolinyl i tym podobne.
W kontekście wynalazku termin „perfluoroheterocykl” oznacza grupę heterocykliczną jak określono powyżej, w której wszystkie atomy wodoru zostały zastąpione przez takie same lub różne atomy fluorowca.
W kontekście wynalazku termin „obojętny ligand” odnosi się do podstawnika nieobdarzonego ładunkiem, zdolnego do koordynacji z centrum metalicznym (atomem złota). Przykładami takich ligandów mogą być: aminy, fosfiny i ich tlenki, fosforyny i fosforany alkilowe i arylowe, arsyny i ich tlenki, etery, siarczki alkilowe i arylowe, skoordynowane węglowodory, halogenki alkilowe i arylowe.
W kontekście wynalazku termin „indenylen” odnosi się do nienasyconego podstawnika węglowodorowego o szkielecie indenu (benzocyklopentadienu).
W kontekście wynalazku, termin „heteroindenylen” odnosi się do podstawnika indenylenowego, zdefiniowanego powyżej, w którym co najmniej jeden atom węgla zastąpiony został przez heteroatom z grupy obejmującej: azot, tlen, siarkę.
W kontekście wynalazku, termin „ligand anionowy” odnosi się do podstawnika zdolnego do koordynacji z centrum metalicznym (atomem złota) obdarzonego ładunkiem zdolnym do częściowej lub całkowitej kompensacji ładunku centrum metalicznego. Przykładami takich ligandów mogą być: aniony fluorkowe, chlorkowe, bromkowe, jodkowe, cyjankowe, cyjanianowe i tiocyjanianowe, aniony kwasów karboksylowych, aniony alkoholi, aniony fenoli, aniony tioli i tiofenoli, aniony węglowodorów o zdelokalizowanym ładunku (np. cyklopentadienu), aniony kwasów (organo)siarkowych i (organo)fosforowych oraz ich estrów (takie jak aniony kwasów alkilosulfonowych i arylosulfonowych, aniony kwasów alkilofosforowych i arylofosforowych, aniony estrów alkilowych i arylowych kwasu siarkowego, aniony estrów alkilowych i arylowych kwasów fosforowych, aniony estrów alkilowych i arylowych kwasów alkilofosforowych i arylofosforowych). Ewentualnie ligand anionowy może posiadać grupy R1, R2, R3 i/lub R4 połączone tak jak anion katecholu, anion acetyloacetonu, anion aldehydu salicylowego. Ligandy anionowe (La) oraz ligandy obojętne (Lo) mogą być ze sobą połączone tworząc ligandy wielokleszczowe, na przykład: ligand dwukleszczowy (La, La), ligand trójkleszczowy (La, La, Lo), ligand czterokleszczowy (La, Lo, Lo, Lo),
PL 243209 Β1 ligand dwukleszczowy (La, La), ligand trój kleszczowy (Lo, Lo, Lo). Przykładami takich ligandówsą: anion katecholu, anion acetyloacetonu oraz anion aldehydu salicylowego.
W korzystnym rozwiązaniu reprezentowanym wzorami: 8a-8c w strukturze reprezentowanej wzorem ogólnym, podstawniki:
o R1, R2 i R3 oznaczają atom chloru;
o R4 reprezentowany wzorem 3a zawiera:
o podstawniki R16, R17, R18, R19 oznaczające atom wodoru;
o podstawnik R14 oznacza IPr*;
o podstawnik R15 oznacza: -CH(Me)Ph, -CH(Me)-2-naftyl lub -CH(t-Bu)-2-naftyl,
W bardziej korzystnym rozwiązaniu reprezentowanym wzorem 9a w strukturze reprezentowanej wzorem ogólnym, podstawniki:
o R1, R2 i R3 oznaczają atom chloru;
o R4 reprezentowany wzorem 3a zawiera:
o podstawniki R16, R17, R18, R19 oznaczające atom wodoru;
o podstawnik R14 oznacza IPr*Np·;
o podstawnik R15 oznacza: -CH(Ph)CH2OH lub -CH(t-Bu)CH2OH;
9a
W jeszcze bardziej korzystnym rozwiązaniu reprezentowanym wzorami 10a-10c w strukturze reprezentowanej wzorem ogólnym, podstawniki:
o R1, R2 i R3 oznaczają atom chloru;
o R4 reprezentowany wzorem 3a zawiera:
o podstawniki R16, R17, R18, R19 oznaczające atom wodoru;
o podstawnik R14 oznacza IPr*Np·;
o podstawnik R15 oznacza: -CH(Ph)CH2OH lub -CH(t-Bu)CH2OH
!0a
10C
W najbardziej korzystnym rozwiązaniu reprezentowanym wzorami 11a-11e w strukturze reprezentowanej wzorem ogólnym, podstawniki:
o R1, R2 i R3 oznaczają atom chloru;
o R4 reprezentowany wzorem 3a zawiera:
o podstawniki R16, R17, R18, R19 oznaczające atom wodoru;
o podstawnik R14 oznacza IPr*;
PL 243209 Β1 o podstawnik R15 oznacza: -CH(CH2Ph)CH2OH, -CH(/-Pr)CH2OH, -CH(f-Bu)CH2OH lub -CH(Ph)CH2OH lub 2-indanol
Ud He
Nieoczekiwanie określony powyżej cel został osiągnięty w niniejszym wynalazku. Głównym efektem technicznym nowych A/-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(lll) jest ich wysoka enancjoselektywność prowadzenia reakcji katalitycznej ze względu na chiralność cząsteczki, stabilność w warunkach otoczenia, bez konieczności stosowania szczególnych warunków przechowywania, oczyszczania, czy też wykorzystywania prekatalizatorów w warunkach gazu obojętnego oraz stosowanie prekatalizatorów w warunkach wodnych prowadzonej reakcji katalitycznej. Stwierdzono, że A/-heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(lll) według wynalazku przedstawione wzorem ogólnym są stabilne termicznie i wykazują dobrą aktywność katalityczną.
Ujawniono korzystne według wynalazku pod względem możliwości syntezy i zastosowania struktury. Przykładowe A/-karbenowe kompleksy złota(lll) korzystnie otrzymuje się według znanych procedur utleniania kompleksów złota(l) (Organometallics 2014, 33, 9, 2326-2335).
W niniejszym wynalazku ujawniono również zastosowanie nowych A/-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(lll) jako prekatalizatory w reakcji wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkololu allenylowego.
Przedmiotem wynalazku jest A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze ogólnym:
nA gdzie:
X oznacza atom fluorowca,
R14 oznacza grupę IPr*, ΙΡγ*νρ· lub -Ph(/-Pr)2.
R15 oznacza grupę: -CH(Me)Ph, -CH(Me)-2-naftyl, -CH(t-Bu)-2-naftyl, -CH(Ph)CH2OH, -CH(f-Bu)CH2OH, -CH(CH2Ph)CH2OH, -CH(/-Pr)CH2OH, -CH(f-Bu)CH2OH lub 2-indanol. n+ oznacza sumaryczny ładunek cząsteczki, nA- oznacza liczbę przeciwjonów o ładunku -1.
Korzystnie, kompleks złota(lll) charakteryzuje się tym, że przeciwjon:
przyłączany jest do dowolnej grupy R14 lub R15 i zawiera przynajmniej jedno ugrupowanie takie jak: OS(=O)OR22, OS(=O)2OR22, OS(=O)2R22, OS(=O)R22, OP(=O)OR22, OP(=O)R22, OPOR22OR23, OPR22R23, OC(=O)R22, OC(=O)OR22, natomiast grupy R22 i R23 stanowią dwuwartościowe rodniki przyłączone do dowolnej z grup R14 lub R15, stanowi odrębną cząsteczkę i zawiera anion taki jak: X-, BX<, SbXs·, ΡΧ4·, PXe‘, OSO2R24', gdzie X jest dowolnym atomem fluorowca, a R24 stanowi podstawnik z podgrupy A i/lub B lub zawiera ich kombinację.
PL 243209 Β1
Korzystnie, kompleks złota(lll) charakteryzuje się tym, że stanowi związek o wzorze wybranym spośród: 8a-11e.
Kolejnym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) jako prekatalizatora w reakcji wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego.
W celu lepszego zrozumienia wynalazku poniżej przedstawiono przykłady poszczególnych związków kompleksowych i sposób ich syntezy potwierdzające wysoką stabilność nowych A/-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(lll) oraz możliwość stosowania otrzymanych A/-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(lll) w reakcjach enenacjoselektywnych nie wymagających bezwodnych rozpuszczalników i beztlenowych warunków.
Przykłady:
Objaśnienia skrótów:
DCM - chlorek metylenu equiv. - ekwiwalent
t.t. - temperatura topnienia
EtOAc -octan etylu
MeOH - metanol
PL 243209 Β1
HC(OEt3)3 - ortomrówczan trietylu
AuCI Me2S - (chloro)dimetylosiarczek złota(l)
K2CO3 - węglan potasu
PhICb - dichlorek jodobenzenu
AgOTs - tosylan srebra
IPr*N°-
Np -
Procedura ogólna otrzymywania bisamidów (przykłady 1-12)
Do roztworu amidoestru (1 equiv.) w określonym rozpuszczalniku dodano chiralną aminę lub aminoalkohol (1.3 equiv.) i ogrzewano w określonej temperaturze. Następnie rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość chromatografowano na żelu krzemionkowym lub oczyszczano przez strącanie (szczegółowe dane zamieszczono w procedurach).
Przykład 1
Synteza bisamidu 23b
24a
Do roztworu komercyjnie dostępnej aniliny o wzorze 24a (14.19 g, 32.3 mmol, Merck) i pirydyny (3.6 mL, 45.1 mmol) w suchym DCM (150 mL), ochłodzonego do 0°C, dodano powoli chloroszczawian fenylu (7.15 g, 38.7 mmol, 1.2 equiv.), usunięto łaźnię chłodzącą i kontynuowano mieszanie przez 16 h w temp. pok. Następnie mieszaninę reakcyjną przemyto wodą (1 x 200 mL), 1M HCI (1 x 30 mL), osuszono za pomocą MgSO4 i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (40 mL) i strącono przez dodanie n-pentanu (260 mL), otrzymując amidoester 23b w postaci białego ciała stałego (17.46 g, 92%).
T.t. 194.2-195.7°C; IR (KBr): 3368, 3024, 1779, 1717, 1598, 1492 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 7.56 (s, 1H, NH), 7.43 - 7.35 (m, 2H), 7.30 - 7.13 (m, 13H), 7.11 6.96 (m, 10H), 6.30 (s, 2H, HAr), 5.60 (s, 2H, PhCHPh), 2.15 (s, 3H, CH3Ar);
13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 158.3 (C=O), 154.1 (C=O), 150.1 (CArOC=O), 142.4, 141.8, 137.8, 129.6, 129.5, 129.3, 128.5, 126.6, 120.9, 52.7 (PhCHPh), 21.6 (CH3Ar). HRMS (ESI) m/z obliczono dla C4iH33NO3Na [M+Na]+: 610.2358; znaleziono: 610.2347.
PL 243209 Β1
Przykład 2
Synteza bisamidu 23c z aniliny 24a
24a
23c
Do roztworu aniliny o wzorze 23c [Dierick, S.; Dewez, D. F.; Marko, I. E. Organometallics 2014, 33, 677] (20.00 g, 31.3 mmol) i pirydyny (3.54 mL, 43.8 mmol) w suchym DCM (50 mL), ochłodzonego do 0 °C, dodano powoli chloroszczawian etylu (4.19 mL, 37.5 mmol, 1.2 equiv.), usunięto łaźnię chłodzącą i kontynuowano mieszanie przez 16 h w temp. pok. Następnie mieszaninę reakcyjną przemyto 1M HCI (3 x 120 mL), nas. roztworem NaHCO3 (1 x 120 mL), osuszono za pomocą MgSO4 i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość prze krystalizowano z cykloheksanu (300 mL), otrzymując amidoester 23c w postaci jasnoróżowego ciała stałego (19.37 g, 84%).
T.t. > 180.2°C (rozkład); IR (KBr): 3390, 3052, 2922, 1746, 1714, 1600 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCb) δ 7.85 - 7.72 (m, 8H), 7.71 - 7.62 (m, 4H), 7.56 (s, 1H, NH), 7.51 7.39 (m, 12H), 7.36 - 7.29 (m, 4H), 6.80 (s, 2H, HAr), 5.95 (s, 2H, PhCHPh), 4.00 (q, J = 7.1 Hz, 2H, CH3CH2), 2.17 (s, 3H, CH3Ar), 0.97 (t, J =7.1 Hz, 3H, CH3CH2);
13C NMR (100 MHz, CDCb) δ 159.6 (C=O), 155.2 (C=O), 141.6, 140.1, 138.2, 133.6, 132.5, 130.1, 130.0, 128.3, 128.2, 128.0, 127.9, 127.7, 126.2, 125.9, 63.2 (CH3CH2), 53.0 (PhCHPh), 21.8 (CH3Ar), 13.6 (CH3CH2); HRMS (ESI) m/z obliczono dla C53H4iNO3Na [M+Na]+: 762.2984; znaleziono: 762.2968.
Przykład 3
Synteza bisamidu 20a z amidoestru o wzorze 23a
Bisamid o wzorze 20a otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23a [Czerwiński, P. et. al. Chem. - Eur. J. 2016, 22, 8089] (5.00 g, 9.3 mmol), komercyjnie dostępną (R)-l-fenyleotyloaminę (1.5 mL, 11.1 mmol, 1.2 equiv., TCI Europę Research Chemicals) i toluen (20 mL). Bisamid 20a wykrystalizował w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej. Osad odsączono i przemyto toluenem (x3) i n-pentanem (x2), otrzymując bisamid 20a w postaci białego osadu (4.89 g, 86%).
T.t.: 154.0-155.9°C; [a]2^ = 40.3 (c 1.12, CHCb); IR (film): 3313, 3084, 3027, 2979, 1671, 1493 cm'1;
1H NMR (400 MHz, CDCb) δ 8.13 (s, 1H, CONHAr), 7.49 (d, J = 8.4 Hz, 1H, CONHCH), 7.39 7.33 (m, 2H), 7.32 - 7.26 (m, 3H), 7.25 - 7.13 (m, 12H), 7.07 - 6.94 (m, 8H), 6.62 (s, 2H, HAr), 5.51 (s, 2H, PhCHPh), 5.08-4.96 (m, 1H, CH3CH), 2.14 (s, 3H, CH3Ar), 1.52 (d, J= 7.2 Hz, 3H, CH3CH);
13C NMR (100 MHz, CDCb) δ 158.4 (NC=O), 158.2 (NC=O), 142.5, 142.4, 142.0, 141.9, 137.4, 129.9, 129.3, 129.3, 128.7, 128.3, 128.3, 127.7, 126.5, 126.4, 126.2, 52.4 (PhCHPh), 49.3 [NHCH(CH3)Ph], 21.7 (CHCH3), 21.6 (ArCH3); Analiza elementarna: obliczono dla C43H38N2O2: C, 84.01; H, 6.23; N, 4.56; znaleziono: C, 83.96; H, 6.45; N, 4.59.
Przykład 4
Synteza bisamidu 20b z amidoestru o wzorze 23b
PL 243209 Β1
23b 20b
Bisamid o wzorze 20b otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23b (2.64 g, 4.5 mmol), komercyjnie dostępną (R)-1-(2-naftylo)etyloaminę (1.0 g, 5.8 mmol, TCI Europę Research Chemicals) oraz toluen (9 mL). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 24 h. Następnie rozpuszczalnik odparowano a pozostałość oczyszczono za pomocą chromatografii (70% DCM/heksan), otrzymując bisamid 20b w postaci białego ciała stałego (2.92 g, 98%).
la^2 = 68.2 (c 0.89, CHCh); IR (film): 3304, 3058, 3024, 1672, 1493 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 8.13 (s, 1H, CONHAr), 7.88 - 7.79 (m, 3H), 7.75 (s, 1H), 7.60 (d, J = 8.4 Hz, 1H, CONHCH), 7.52 - 7.39 (m, 3H), 7.25 - 7.10 (m, 12H), 7.04 - 6.94 (m, 8H), 6.62 (s, 2H, Ηαγ), 5.51 (s, 2H, PhCHPh), 5.19 (m, 1H, CHCH3), 2.14 (s, 3H, CH3Ar), 1.62 (d, J= 6.8 Hz, 3H, CH3CH);
13C NMR (100 MHz, CDCh) δ 158.4 (C=O), 158.2 (C=O), 142.5, 142.4, 142.0, 139.4, 137.4, 133.3, 132.9, 129.9, 129.4, 129.3, 128.6, 128.3, 128.3, 127.9, 127.7, 126.5, 126.4, 126.4, 126.0, 124.7, 124.5, 52.4 (PhCHPh), 49.4 [NHCH(CH3)Ph], 21.7 (ArCHCH3), 21.6 (ArCH3). HRMS (ESI) m/zobliczono dla C4/H4oN202Na [M+Na]+: 687.2987; znaleziono: 687.2986.
Przykład 5
Synteza bisamidu 20c z amidoestru o wzorze 23b
Ph Pb
23b 20c
Bisamid o wzorze 20c otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23b (1.88 g, 8.6 mmol), komercyjnie dostępną (1R)-2,2-dimetylo-1-(naftalen-1-ylo)propan-1-aminę (1.88 g, 8.6 mmol, Aurora Biulding Blocks) oraz toluen (20 mL). Następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość oczyszczono za pomocą chromatografii na żelu krzemionkowym, otrzymując bisamid 20c w postaci białego ciała stałego (4.72 g, 98%).
\a\f2 = -26.7 (c 0.33, CHCh); IR (KBr): 3334, 3059, 3024,2961, 1681, 1494 cm'1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 8.08 (br s, 1H, ArNHCO) 8.00 (d, J = 10.0 Hz, 1H, CONHCH), 7.87 - 7.78 (m, 3H), 7.67 (s, 1H), 7.51 - 7.42 (m, 2H), 7.38 - 7.32 (m, 1H), 7.23 - 7.06 (m, 11H), 7.03 - 6.93 (m, 9H), 6.60 (s, 2H, HAr), 5.50 (s, 2H, PhCHPh), 4.84 [d, J= 10.0 Hz, 1H, NHCH(fBu)Ar], 2.13 (s, 3H, ArCH3), 0.99 [s, 9H, C(CH3)3j;
13C NMR (100 MHz, CDCh) δ 158.4 (C=O), 158.3 (C=O), 155.8, 142.4, 142.4, 142.0, 137.4, 136.4, 132.9, 132.7, 129.8, 129.6, 129.3, 128.3, 127.9, 127.6, 127.4, 127.1, 126.4, 126.3, 126.2, 126.0, 120.5, 115.3, 62.5 [NHCHC(fBu)Ar], 52.5 (PhCHPh), 35.4 [C(CH3)3], 26.7 [C(CH3)3], 21.6 (ArCH3); HRMS (ESI) m/z obliczono dla CsoH46N202Na [M+Na]+: 729.3457; znaleziono: 729.3455.
Przykład 6
Synteza bisamidu 21 a z amidoestru o wzorze 23a
Ph Ph
23a
21a
PL 243209 Β1
Bisamid o wzorze 21a otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23a [Czerwiński, P. et. al. Chem. - Eur. J. 2016, 22, 8089] (4.00 g, 7.4 mmol), handlowo dostępny L-fenyloalaninol (1.34 g, 8.9 mmol, 1.2 equiv., TCI Europę Research Chemicals) oraz toluen (15 mL). Następnie rozpuszczalnik został odparowany, a pozostałość rozpuszczono w minimalnej objętości DCM i strącono przez powolne dodanie cykloheksanu (40 mL). Otrzymany osad odsączono, przemyto cykloheksanem (x2), otrzymując bisamid 21a w postaci białego ciała stałego (4.20 g, 87%).
T.t. 186.2 - 187.8°C; [a]2D2 = - 38.2 (c 1.24, CHCI3); IR (film): 3335, 3026, 2925, 2925, 1669, 1494 cm'1;
1H NMR (600 MHz, CDCI3) δ 8.11 (s, 1H, CONHAr), 7.62 (d, J = 8.7 Hz, 1H, CONHCH), 7.29 7.13 (m, 17H), 7.06 - 6.91 (m, 8H), 6.62 (s, 2H, HAr), 5.45 (s, 2H, PhCHPh), 4.14 - 4.05 [m, 1H, NHCH(Bn)CH2], 3.61 (dd, J = 11.3, 3.8 Hz, 1H, CH2OH), 3.54 (dd, J = 11.2, 4.8 Hz, 1H, CH2OH), 2.90 (dd, J= 13.7, 7.3 Hz, 1H, CH2Ph), 2.84 (dd, J= 13.7, 7.3 Hz, 1H, CH2Ph), 2.12 (s, 3H, ArCH3);
13C NMR (150 MHz, CDCI3) δ 159.0 (C=O), 158.4 (C=O), 142.4, 142.4, 141.8, 137.5, 137.2, 129.7, 129.3, 129.2, 129.2, 128.6, 128.3, 126.7, 126.4, 126.4, 63.2 (CH2OH), 53.3 [NHCH(Bn)CH2], 52.3 (PhCHPh), 36.9 (CH2Ph), 21.6 (ArCH3). HR MS (ESI) m/z obliczono dla C44H4oN203Na [M+Na]+: 667.2937; znaleziono: 667.2920
Przykład 7
Synteza bisamidu 21 b z amidoestru o wzorze 23a
Bisamid o wzorze 21 b otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23a [Czerwiński, P. et. al. Chem. - Eur. J. 2016, 22, 8089] (6.0 g, 11.1 mmol, 1 equiv.), handlowo dostępny L-valinol (1.49 g, 14.5 mmol, 1.3 equiv., TCI Europę Research Chemicals) oraz toluen (35 mL). Następnie mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temp, pokojowej, otrzymany osad odsączono i przemyto toluenem (x2) i n-pentanem (x2), otrzymując bisamid 21 b w postaci białego ciała stałego (5.68 g, 86%).
T.t. 231.4 -231.9°C; [a]2 D 2 -10.6‘(c 0.13, CHCI3); IR (film): 3358, 3329, 3292, 3025, 2958, 1665, 1492 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 8.13 (s, 1H, CONHAr), 7.39 (d, J = 8.7 Hz, 1H, CONHCH), 7.32 7.14 (m, 12H), 7.10 - 6.96 (m, 8H), 6.62 (s, 2H, HAr), 5.52 (s, 2H, PhCHPh), 3.75 - 3.58 (m, 3H, CH2OH+CHNH), 2.14 (s, 3H, CH3Ar), 2.02 -1.84 (m, 2H, CHCH3+OH), 0.97 (d, J = 6.8 Hz, 3H, CH3CH), 0.93 (d, J= 6.8 Hz, 3H, CH3CH);
13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 159.7 (C=O), 158.2 (C=O), 142.5, 142.4, 141.9, 137.5, 129.8, 129.4, 129.3, 128.4, 128.4, 126.49, 126.49, 63.2, 57.8, 52.5, 28.9, 21.6, 19.4, 18.7; Analiza elementarna: obliczono dla C4oH4oN203: C, 80.51; H, 6.76; N, 4.69; znaleziono: C, 80.34; H, 6.74; N, 4.61.
Przykład 8
Synteza bisamidu 21 d z amidoestru o wzorze 23a
23a
Bisamid o wzorze 21 d otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23a [Czerwiński, P. et. al. Chem. - Eur. J. 2016, 22, 8089] (5.00 g, 9.3 mmol), (S)-2-fenylglicynol (1.52 g, 11.1 mmol, 1.2 equiv.) oraz toluen (20 mL). Następnie odparowano rozpuszczalnik, a pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM i strącono przez powolne dodanie n-pentanu (120 mL). Otrzymany
PL 243209 Β1 osad odsączono i przemyto n-pentanem (x2), otrzymując bisamid 21 d w postaci białego ciała stałego (5.28 g, 90%).
T.t. 183.4 - 185.7°C; [a]g2 = 30.2 (c 0.81, CHCh); IR (KBr): 3278, 3024, 1667, 1494 cm'1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 8.13 (s, 1H, CONHAr), 7.91 (d, J= 8.0 Hz, 1H, CONHHCH), 7.42 7.11 (m, 17H), 7.06 - 6.91 (m, 8H), 6.62 (s, 2H, HAr), 5.51 (s, 2H, PhCHPh), 5.00 - 4.91 [m, 1H, NHCH(Ph)CH2], 3.84 (d, J = 5.3 Hz, 2H, CH2OH), 2.13 (s, 3H, ArCH3);
13C NMR (100 MHz, CDCh) δ 159.2 (C=O), 158.2 (C=O), 142.5, 142.3, 141.9, 137.9, 137.5, 129.7, 129.3, 128.9, 128.4, 128.3, 128.1, 126.8, 126.5, 126.4, 65.8 (CH2OH), 56.2, 52.4, 21.6 (ArCH3); HRMS (ESI) m/z obliczono dla C43H33N2O3Na [M+Na]+: 653.2780; znaleziono: 653.2768.
Przykład 9
Synteza bisamidu 23a z amidoestru o wzorze 23e
Ph
23a
Bisamid o wzorze 21e otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23a [Czerwiński, P. et. al. Chem. - Eur. J. 2016, 22, 8089] (3.0 g, 5.6 mmol, 1 equiv), komercyjnie dostępny (1R,2R)-1-amino-2-indanol (1.08 g, 7.23 mmol, 1.3equiv, Sigma Aldrich) oraz toluen (17 ml). Produkt strącono cykloheksanem (40 ml), otrzymując biały osad (3.51 g, 98%).
T.t. >218°C (rozkład); [a]2 D 2 0.29 (c Ϊ.04, CHCh); IR (KBr): 3596, 3580, 3318, 3268, 3060, 3024, 1680, 1665, 1494 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCh): 8.18 (s, 1H, CONHAr), 7.65 (d, J= 6.3 Hz, 1H, CONHCH), 7.30-7.14 (m, 16H), 7.10-6.97 (m, 8H), 6.64 (s, 2H, HAr), 5.54 (s, 2H, PhCHPh), 5.06 (dd, J = 6.2, 6.2 Hz, 1H, NHCHCHOH), 4.46-4.37 (m, 1H, NHCHCHOH), 3.69 (br s, OH), 3.29 (dd, J = 15.9, 7.6 Hz, 1H, NHCHCHOHCH2Ar), 2.92 (dd, J= 15.9, 7.6 Hz, 1H, NHCHCHOHCH2Ar), 2.14 (s, 3H, CH3Ar);
13C NMR (100 MHz, CDCh): 160.8 (N-C=O), 157.8 (N-C=O), 142.5, 142.4, 141.8, 140.3, 138.1, 137.6, 129.7, 129.4, 129.3, 128.9, 128.4, 127.4, 126.5, 125.2, 123.5, 80.7 (NHCHCHOH), 63.8 (NHCHCHOH), 52.5 (PhCHPh), 38.6 (NHCHCHOHCH2Ar), 21.6 (ArCH3); HR MS (TOF ESI) m/z obliczono dla C44H3sN2O3Na [M+Na]+: 665.2780; znaleziono: 665.2751.
PrzykładlO
Synteza bisamidu 22a z amidoestru o wzorze 23c
Bisamid o wzorze 22a otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23c (3.0 g, 4.1 mmol), (S)-2-fenyloglicynol (668 mg, 4.9 mmol, 1.2 equiv.) oraz 1,2-dichlorobenzen (10 mL). Następnie rozpuszczalnik odparowano, a pozostałość zawieszono w cykloheksanie (90 mL) i ogrzewano do wrzenia. Gorącą mieszaninę reakcyjną przesączono i pozostawiono do ochłodzenia. Otrzymany osad odsączono i przemyto cykloheksanem (x2), otrzymując bisamid 22a w postaci białego ciała stałego (3.03 g, 81%).
T.t.: > 119°C (rozkład); [a]p2 = -10.4 (c 0.50, CHCh); IR (KBr): 3347, 3052, 2923, 1682, 1488 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 8.31 (s, 1H, NH), 7.86 - 7.60 (m, 13H), 7.48 - 7.17 (m, 21H), 6.79 (s, 2H, HAr), 5.89 (s, 2H, NpCHNp), 4.90 - 4.83 [m, 1H, NHCH(Ph)CH2], 3.84 - 3.65 (m, 2H, CH2OH), 2.16 (s, 3H, ArCH3);
PL 243209 Β1 13C NMR (100 MHz, CDCh) δ 159.2 (C=O), 158.4 (C=O), 141.6, 140.0, 137.9, 137.8, 133.4, 132.3, 130.2, 129.8, 128.9, 128.6, 128.1, 127.9, 127.8, 127.6, 126.8, 126.0, 125.7, 65.9 (CH2OH), 56.4 [NHCH(Ph)CH2], 52.7 (NpCHNp), 21.6 (ArCH3); HRMS (ESI) m/z obliczono dla C59H46N2O3Na [M+Na]+: 853.3406; znaleziono: 853.3380.
Przykład 11
Synteza bisamidu 22b z amidoestru o wzorze 23c
22a
Bisamid o wzorze 22b otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23c (4.30 g, 5.8 mmol, 1 eq), komercyjnie dostępny L-tert-leucynol (1.27 g, 10.8 mmol, 1.9 equiv, TCI Europę Research Chemicals) oraz toluen (20 ml). Następnie odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość rozpuszczono w DCM (50 mL), przemyto 5% roztworem wodnym HCI (3 x 20 mL) i odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość przekrystalizowano z cykloheksanu (25 mL), otrzymując bisamid 22b w postaci białego ciała stałego (4.31 g, 93%).
T.t. >210°C (rozkład); [a]g2 = -19.0 (c 1.0, CHCh); IR (KBr): 3335, 3051,2960, 1682, 1490 cm-1.
1H NMR (400 MHz, CDCh): 8.39 (brs, 1H, ArNH), 7.87-7.65 (m, 12H), 7.51-7.41 (m, 12H), 7.397.31 (m, 5H), 6.82 (s, 2H, Ηαγ), 5.94 (s, 2H, NpCHNp), 3.78-3.69 (m, 1H, NHCHCH2OH), 3.68-3.59 (m, 1H, NHCHCH2OH), 3.55-3.46 (m, 1H, NHCHCH2OH), 2.18 (s, 3H, ArCH3), 1.88 (brs, 1H, OH), 0.89 [s, 9H, C(CH3)3];
13C NMR (100 MHz, CDCh): 159.8 (C=O), 158.6 (C=O), 141.7, 140.0, 139.9, 137.8, 133.4, 132.3, 130.2, 129.8, 128.1, 127.9, 127.9, 127.9, 127.8, 127.6, 126.0, 125.7, 62.3 (NHCHCH2OH), 60.4 (NHCHCH2OH), 52.7 (NpCHNp), 33.7 [ę(CH3)3], 26.7 [C(ęH3)3], 21.6 (ArCH3); HR MS (El) obliczono dla Cs/Hso^OsNa [M+Na]+: 833.3719; znaleziono: 833.3704.
Przykład 12
Synteza bisamidu 22c z amidoestru o wzorze 23c
Bisamid o wzorze 22c otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 23c (1.75 g, 2.4 mmol), komercyjnie dostępny L-fenyloalaninol (429 mg, 2.8 mmol, 1.2 equiv., TCI Europę Research Chemicals) oraz 1,2-dichlorobenzen (30 mL). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano do wrzenia przez 72 h. Następnie rozpuszczalnik odparowano, a pozostałość oczyszczono za pomocą chromatografii na żelu krzemionkowym (30% EtOAc/heksan), otrzymując bisamid 22c w postaci białego ciała stałego (1.52 g, 76%).
T.t.: > 129°C (rozkład); [a]g2 = -56.1 (c 1.00, CHCh); IR (KBr): 3311,3051,2923, 1679, 1490 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 8.12 (brs, 1H, NH), 7.73 - 7.45 (m, 13H), 7.34 - 6.95 (m, 21H), 6.62 (s, 2H, H^), 5.67 (s, 2H, NpCHNp), 3.88 - 3.79 [m, 1H, NHCH(Bn)CH2], 3.37 - 3.28 (m, 2H, CH2OH), 2.69 - 2.54 (m, 2H, CH2Ph), 1.98 (s, 3H, ArCH3);
13C NMR (100 MHz, CDCh) δ 158.9 (C=O), 158.6 (C=O), 141.6, 140.0, 139.9, 137.9, 137.2, 133.4, 133.4, 132.3, 130.2,129.8, 129.3, 128.6, 128.1, 127.9, 127.8, 127.6, 126.7, 126.0, 125.7, 63.1 (CH2OH), 53.2 [NHCH(Bn)CH2], 52.7 (NpCHNp), 36.8 (CH2Ph), 21.6 (ArCH3); HR MS (ESI) m/z obliczono dla CeoH48N203Na [M+Na]+: 867.3563; znaleziono: 867.3550.
PL 243209 Β1
Procedura ogólna otrzymywania nowych ^-heterocyklicznych prekursorów karbenów (przykłady 13-22)
W ampułce ciśnieniowej umieszczono bisamid (1 equiv.) i powoli dodano roztwór BH3»THF (6.1 equiv.). Następnie ampułkę zakręcono i ogrzewano w temp. 70°C (temp, łaźni olejowej) przez 16 h. Następnie mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temp, pokojowej i dodano MeOH do zaprzestania wydzielania gazowego wodoru (UWAGA: podczas dodawania MeOH powinna być zachowana szczególna ostrożność ze względu na silne pienienie). Otrzymany roztwór odparowano za pomocą wyparki obrotowej, dodano MeOH i ponownie odparowano (czynność powtórzono 3-krotnie). Nieoczyszczoną bisaminę rozpuszczono w Et20 i dodano roztwór HCI w MeOH (2 equiv., 1.25 M w MeOH). Otrzymany roztwór mieszano intensywnie przez 5 min i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Następnie dichlorowodorek bisaminy zawieszono w toluenie, dodano HC(OEt3)3 (10 equiv.) i ogrzewano w temp, wrzenia. Po upływie 16 h, mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temp. pok. a utworzony osad odsączono, otrzymując prekursory karbenów. W niektórych przypadkach, wymagane było dalsze oczyszczanie i polegało na strąceniu soli n-pentanem z roztworu DCM.
Przykład 13
Synteza soli o wzorze 16a z bisamidu 20a
Sól o wzorze 16a otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 20a (3.64 g 5.9 mmol), BH3«THF (36.1 mL, 36.1 mmol), HCI w MeOH (9.5 mL, 11.8 mmol), HC(OEt3)3 (6.5 mL, 59.2 mmol) oraz toluen (60 mL). Sól 16a wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (1.78 g, 45%).
T.t.: > 285°C (rozkład); [a]g2 = 37.6 (c 1.04, CHCh); IR (KBr): 3056, 3025, 2889, 2834, 1624, 1495 cm-1;
1H NMR (600 MHz, CDCI3) δ 8.97 (s, 1H, NCHN), 7.46 - 7.07 (m, 21H), 7.05 (d, J = Hz, 2H), 6.96 (d, J = 7.1 Hz, 2H), 6.64 (s, 1H, HAr), 6.60 (s, 1H, HAr), 5.84 (s, 1H, PhCHPh), 5.60 (s, 1H, PhCHPh), 5.30 (q, J = 6.8 Hz, 1H, NCHCH3), 3.57 - 3.42 (m, 3H, NCH2CH2N), 3.27 - 3.18 (m, 1H, NCH2CH2N), 2.12 (s, 3H, CH3Ar), 1.35 (d, J = 6.8 Hz, 3H, NCHCH3);
13C NMR (150 MHz, CDCI3) δ 158.2 (NCHN), 142.9, 142.4, 142.2, 142.1, 142.0, 141.9, 140.0, 137.1, 130.6, 130.4, 129.6, 129.5, 129.2, 129.1, 129.0, 128.9, 128.7, 128.7, 128.6, 127.3, 127.1, 127.0, 126.9, 126.8, 57.3 (NCHCH3), 52.2 (PhCHPh), 51.8 (PhCHPh), 50.3 (NCH2CH2N), 46.2 (NCH2CH2N), 21.6 (CHsAr), 18.1 (NCHCH3). Analiza elementarna: obliczono dla C44H41CIN2: C, 83.45; H, 6.53; Cl, 5.60; N, 4.42; znaleziono: C, 82.54; H, 6.53; Cl, 5.46; N, 4.33.
Przykład 14
Synteza soli o wzorze 16b z bisamidu 20b
Sól o wzorze 16b otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 20b (0.5 g, 0.75 mmol), BH3«THF (4.6 mL, 4.6 mmol), HCI w MeOH (1.2 mL, 1.5 mmol), HC(OEt3)3 (820 pL, 7.5 mmol) i toulen (10 mL). Sól 16b wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (354.4 mg, 69%).
PL 243209 Β1
T.t.: > 310°C (rozkład); [a]g2 = 17.8 (c 0.99, CHCh); IR (KBr): 3055, 3026, 2877, 1624, 1494 cm'1;
1H NMR (600 MHz, CDCh) δ 8.88 (s, 1H, NCHN), 7.89 - 7.80 (m, 4H), 7.54 - 7.47 (m, 3H), 7.39 7.17 (m, 13H), 7.12 - 7.00 (m, 5H), 6.99 - 6.93 (m, 2H), 6.65 (s, 1H, HAr), 6.61 (s, 1H, HAr), 5.87 (s, 1H, PhCHPh), 5.65 (s, 1H, PhCHPh), 5.50 - 5.42 [m, 1H, NCH(CH3)Ar], 3.64 - 3.52 (m, 2H, NCH2), 3.52 3.43 (m, 1H, NCH2), 3.36 - 3.27 (m, 1H, NCH2), 2.12 (s, 3H, CH3Ar), 1.44 [d, J = 6.6 Hz, 3H, NCH(CH3)Ar];
13C NMR (150 MHz, CDCh) δ 158.1 (NCHN), 142.8, 142.4, 142.3, 142.2, 142.1, 142.0, 140.1, 134.4, 133.3, 133.0, 130.6, 130.4, 129.6, 129.5, 129.5, 129.2, 129.0, 128.7, 128.7, 128.5, 128.1, 127.7, 127.1, 127.0, 126.9, 126.8, 126.7, 126.6, 124.5, 57.5 [NCH(CH3)Ar], 52.1 (PhCHPh), 51.8 (PhCHPh), 50.5 (NCH2), 46.4 (NCH2), 21.6 (CH3Ar), 18.3 [NCH(CH3)Ar]; HRMS (ESI) m/z obliczono dla C48H43N2 [M+H]+: 647.3426; znaleziono: 647.3424.
Przykład 15
Synteza soli o wzorze 16c z bisamidu 20c
Sól o wzorze 16c otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 20c (1.36 g, 1.9 mmol), BH3»THF (11.7 mL, 11.7 mmol), HCI w MeOH (3.1 mL, 3.8 mmol), HC(OEt3)3 (3.1 mL, 19.1 mmol) oraz toluen (35 mL). Sól 16c wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (393.5 mg, 29%).
T.t.: > 316°C (rozkład); [a]g2 = -85.0 (c 1.03, CHCh); IR (KBr): 3057, 3022, 2953, 2900, 2869, 2817, 1624, 1495 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 10.64 (s, 1H, NCHN), 8.11 (s, 1H), 7.97-7.91 (m, 1H), 7.90-7.82 (m, 2H), 7.70 (d, J = 8.5 Hz, 1H), 7.56 - 7.48 (m, 2H), 7.37 - 7.07 (m, 13H), 7.06-7.00 (m, 2H), 6.96 6.88 (m, 1H), 6.81 - 6.74 (m, 2H), 6.71 - 6.64 (m, 2H), 6.64 - 6.57 (m, 2H, HAr), 5.98 (s, 1H, PhCHPh), 5.87 (s, 1H, PhCHPh), 5.57 [s, 1H, NCH(fBu)Ar], 3.92 - 3.77 (m, 1H, NCH2), 3.47 - 3.27 (m, 2H, NCH2CH2N), 2.70-2.55 (m, 1H, NCH2), 2.09 (s, 3H, CH3Ar), 1.06 [s, 9H, C(CH3)3];
13C NMR (100 MHz, CDCh) δ 161.7 (NCHN), 142.7, 142.6, 142.4, 142.0, 141.3, 141.2, 139.9, 133.1, 133.0, 132.3, 130.8, 130.6, 130.5, 129.8, 129.4, 129.3, 129.2, 128.9, 128.8, 128.6, 128.5, 128.4, 127.5, 127.1, 127.1, 127.1, 126.8, 126.7, 70.8 [NCH(tBu)Ar], 51.9 (PhCHPh), 50.4 (NCH2), 48.7 (NCH2), 36.1 [C(CH3)3], 28.0 [C(CH3)3] 21.6 (CH3Ar); HRMS (ESI) m/z obliczono dla C5iH49N2 [M+H]+: 689.3896; znaleziono: 689.3886.
Przykład 16
Synteza soli o wzorze 17a z bisamidu 21 a
Sól o wzorze 17a otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 21a (4.0 g, 6.2 mmol), BH3»THF (38.0 mL, 38.0 mmol), HCI w MeOH (9.9 mL, 12.4 mmol), HC(OEt3)3 (6.8 mL, 62.0 mmol) oraz toluen (100 mL). Sól 17a wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (2.92 g, 71%).
T.t.: > 193°C (rozkład); [a]g2 = -29.8 (c 1.00, CHCh); IR (KBr): 3229 (br), 3059, 3026, 1631, 1495 cm'1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 8.61 (s, 1H, NCHN), 7.36 - 7.07 (m, 21H), 6.90 (d, J = Hz, 2H), 6.86 (d, J = 7.1 Hz, 2H), 6.68 (s, 1H, HAr), 6.61 (s, 1H, HAr), 5.92 (s, 1H, PhCHPh), 5.13 (s, 1H, PhCHPh),
PL 243209 Β1
4.77 [m, 1H, NCH(Bn)CH2] pokrywający 3.98 - 3.88 (m, 1H, CH2OH) i 3.90 (br s, 1H, CH2OH), 3.75 3.65 (m, 1H, CH2Ph), 3.62 - 3.47 (m, 2H, CH2OH + CH2Ph), 2.93 - 2.82 (m, 2H, NCH2CH2N), 2.77 - 2.67 (m, 1H, NCH2), 2.61 -2.52 (m, 1H, NCH2), 2.15 (s, 3H, CH3Ar);
13C NMR (150 MHz, CDCh) δ 160.1 (NCHN), 143.2, 142.8, 142.1, 141.9, 141.8, 140.1, 135.9, 130.6, 130.2, 130.1, 129.9, 129.6, 129.4, 129.1, 129.1, 128.8, 128.7, 128.6, 128.5, 127.5, 127.1, 126.9, 126.7, 61.3 (NCHCH2OH), 60.5 (NCHCH2OH), 51.7 (PhCHPh), 51.3 (PhCHPh), 50.3 (NCH2CH2N), 44.9 (NCHCH2Ph), 34.5 (NCH2CH2N), 21.7 (CH3Ar); HRMS (ESI) m/z obliczono dla C45H43N2O [M+H]+: 627.3375; znaleziono: 627.3378.
Przykład 17
Synteza soli o wzorze 17b z bisamidu 21 b
Sól o wzorze 17b otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 21 b (5.66 g, 9.5 mmol), BH3»THF (58.0 mL, 58.0 mmol), HCI w MeOH (16.0 mL, 20.0 mmol), HC(OEt3)3 (10.4 mL, 95.0 mmol) oraz toluen (40 mL). Sól 17b wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (4.33 g, 74%).
T.t.: 231.2 -231.7°C; |a|A =-84.4 (c 1.02, CHCI3); IR (KBr): 3163, 3026, 2964, 1631 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 8.80 (s, 1H, NCHN), 7.36 - 7.16 (m, 16H), 7.05 - 6.98 (m, 4H), 6.74 (s, 1H, Ηαγ), 6.62 (s, 1H, HAr), 6.09 (s, 1H, PhCHPh), 5.39 (s, 1H, PhCHPh), 4.01 (dd, J= 12.0, 4.0 Hz, 1H, CH2OH), 3.96 - 3.86 [m, 1H, NCH ('Pr)CH2], 3.78 - 3.65 (m, 1H, NCH2), 3.52 - 3.37 (m, 2H, NCH2 + CH2OH), 3.34 - 3.22 (m, 1H, NCH2), 2.92 - 2.81 (m, 1H, NCH2), 2.15 (s, 3H, CH3Ar), 1.78 (br s, 1H, OH), 1.68 - 1.55 [m, 1H, CH(CH3)2], 0.92 [d, J = 6.7 Hz, 3H, CH(CH3)2], 0.89 [d, J = 6.7 Hz, 3H, CH(CH3)2];
13C NMR (100 MHz, CDCh) δ 161.1, 143.4, 143.0, 142.0, 141.9, 141.8, 141.7, 140.1, 130.8, 130.2, 130.1, 130.0, 129.6, 129.3, 129.0, 128.7, 128.6, 128.4, 127.1, 126.9, 126.5, 66.5 [NCH('Pr)CH2], 58.7 CH2OH), 52.1 (PhCHPh), 51.0 (PhCHPh), 50.2, (NCH2), 44.9 (NCH2), 27.7 [CH(CH3)2], 21.6 (ArCH3), 20.5 [CH(CH3)2], 18.7 [CH(CH3)2]; HRMS (ESI) m/zobliczono dla C4iH43N20 [M+H]+: 579.3375; znaleziono: 579.3373.
Przykład 18
Synteza soli o wzorze 17d z bisamidu 21 d
17d
Sól o wzorze 17d otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 21d (3.64 g, 5.8 mmol), BH3»THF (35.2 mL, 35.2 mmol), HCI w MeOH (9.2 mL, 11.5 mmol), HC(OEt3)3 (6.3 mL, 57.7 mmol) oraz toluen (60 mL). Sól 17d wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (3.48 g, 69%).
T.t.: > 254°C (rozkład); [a]g2 = -18.7 (c 1.03, CHCh); IR (film): 3243 (br), 3060, 3028, 1631 cm-1;
1H NMR (600 MHz, CDCh) δ 9.05 (s, 1H, NCHN), 7.40 - 7.20 (m, 17H), 7.20 - 7.13 (m, 4H), 7.12 - 7.05 (m, 4H), 6.69 (s, 1H, HAr), 6.64 (s, 1H, HAr), 5.86 (s, 1H, PhCHPh), 5.61 (s, 1H, PhCHPh), 5.20 5.14 [m, 1H, NCH(Ph)CH2], 4.05 - 3.95 (m, 2H, CH2OH), 3.86 (br s, 1H, CH2OH), 3.70 - 3.58 (m, 1H, NCH2), 3.39 - 3.27 (m, 1H, NCH2), 3.22 - 3.06 (m, 2H, NCH2), 2.15 (s, 3H, CH3Ar), 13C NMR (150 MHz, CDCh) δ 160.0 (NCHN), 142.8, 142.7, 142.2, 142.1, 141.9, 141.8, 140.2, 133.3, 130.7, 130.5, 130.3, 129.7, 129.6, 129.5, 129.3, 129.1, 129.0, 128.8, 128.7, 128.7, 127.6, 127.1, 127.0, 126.8, 64.0 [NCH(Ph)CH2], 60.4 (CH2OH), 52.2 (PhCHPh), 51.5 (PhCHPh), 50.1 (NCH2), 46.7
PL 243209 Β1 (CH2N), 21.7 (CH3Ar); HRMS (ESI) m/z obliczono dla C44H41N2O [M+H]+: 613.3219; znaleziono: 613.3216.
Przykład 19
Synteza soli o wzorze 17e z bisamidu 21 e
Sól o wzorze 17e otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 21e (3.51 g, 5.5 mmol), BH3«THF (33.3 mL, 33.3 mmol), HCI w MeOH (8.8 mL, 11.0 mmol), HC(OEt3)3 (6.0 mL, 55.0 mmol) oraz toluen (100 mL). Sól 17e wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (1.31 g, 36%).
T.t.: > 306°C (rozkład); [a]g2= 14.5 (1.18, CHCI3); IR (KBr): 3205, 3057, 3025, 1629 cm-1;
1H NMR (400 MHz, DMSO-de): 8.44 (s, 1H, NCHN), 7.44-7.10 (m, 24H), 6.77(s, 1H, HAr), 6.69 (s, 1H, HAr), 6.17 (d, J = 5.2 Hz), 5.83 (s, 1H, PhCHPh), 5.80 (s, 1H, PhCHPh), 5.03 (d, J = 6.0 Hz, NCHCHOH), 4.61-4.51 (m, 1H, NCHCHOH), 3.99-3.87 (m, 1H, NCH2), 3.74-3.56 (m, 2H, NCH2), 3.483.37 (m, 1H, NCH2), 3.21 (dd, J = 16.0, 7.1 Hz, 1H, NCHCHOHCH2), 2.80 (dd, J = 15.7, 7.1 Hz, 1H, NCHCHOHCH2), 2.15 (s, 3H, ArCH3);
13C NMR (100 MHz, DMSO): 158.8, 142.5, 142.3, 142.2, 142.2, 142.1, 142.1, 140.5, 139.3, 135.0, 130.6, 129.6, 129.3, 129.2, 129.1, 128.7, 128.7, 128.6, 127.1, 126.9, 126.8, 125.5, 124.2, 74.6 (NCHCHOH), 69.2 (NCHCHOH), 51.2 (NCH2), 50.6 (PhCHPh), 50.5 (PhCHPh), 45.9 (NCH2), 38.2 (NCHCHOHCH2), 21.2; HRMS (TOF ESI) m/z obliczono dla C45H41N2O [M+H]+: 625.3219; znaleziono: 625.3202.
Przykład 20
Synteza soli o wzorze 18a z bisamidu 22a
Sól o wzorze 18a otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 22a (2.6 g, 3.1 mmol), BH3.THF (19.1 mL, 19.1 mmol), HCI w MeOH (3.4 mL, 31.3 mmol), HC(OEt3)3 (6.8 mL, 62.0 mmol) oraz toluen (50 mL). Sól 18a wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (1.65 g, 62%).
T.t.: > 317°C (rozkład); [a]2D2 = -9.0 (c 0.56, CHCI3); IR (KBr): 3173, 3052, 3021,2879, 1630, 1504 cm'1;
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 9.36 (s, 1H, NCHN), 7.90-7.29 (m, 28H), 7.25-7.11 (m, 3H), 6.85 (br s, 1H), 6.81 - 6.75 (m, 3H), 6.38 - 6.33 (m, 1H), 6.26 (s, 1H, NpCHNp), 6.03 (s, 1H, NpCHNp), 5.08 - 4.98 [m, 1H, NCH(Ph)CH2], 4.04 - 3.98 (m, 2H, CH2OH), 3.51 - 3.38 (m, 1H, NCH2), 3.20 - 2.98 (m, 3H, NCH2CH2N), 2.13 (s, 3H, CH3Ar), 2.07 (brs, 1H, OH);
13C NMR (100 MHz, CDCI3) δ 159.9 (NCHN), 142.4, 141.9, 140.6, 140.3, 139.7, 139.7, 139.6, 133.3, 133.1, 132.4, 132.4, 132.3, 131.3, 131.1, 130.7, 129.1, 128.9, 128.6, 128.6, 128.5, 128.3, 128.2, 128.1, 128.0, 128.0, 127.9, 127.8, 127.7, 127.7, 127.6, 127.4, 126.5, 126.4, 126.3, 126.2, 126.1, 126.0, 125.9, 64.0 [NCH(Ph)CH2], 60.3 (CH2OH), 52.5 (NpCHNp), 51.8 (NpCHNp), 50.4 (NCH2), 46.6 (NCH2), 21.7 (ArCH3); HRMS (ESI) m/z obliczono dla C6oH49N2o [M+H]+: 813.3845; znaleziono: 813.3826.
Przykład 21
Synteza soli o wzorze 18b z bisamidu 22b
PL 243209 Β1
Sól o wzorze 18b otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 22b (4.76 g, 5.9 mmol), BH3«THF (36.0 ml, 35.8 mmol, 6.1), HCI (9.4 ml, 11.8 mmol), HC(OMe3)3 (6.5 ml, 59.0 mmol) oraz toluen (80 ml). Rozpuszczalnik odparowano, a pozostałość chromatografowano na żelu krzemionkowym (DCM - 5% MeOH/DCM), otrzymując sól 18b w postaci żółtej piany (3.30 g, 67%).
T.t. > 244°C (rozkład); [a]g2 -3.1 (1.15, CHCh); IR (KBr): 3646, 3201,3051,2924, 1627, 1505 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCh): 8.91 (s, 1H, NCHN), 7.84-7.63 (m, 15H), 7.50-7.37 (m, 11H), 7.35 (dd, J = 8.6, 1.7 Hz, 1H), 7.29 (dd, J = 8.5, 1.6 Hz, 1H), 6.89 (d, J = 1.4 Hz, 1H), 6.81 (d, J = 5 Hz, 1H), 6.44 (s, 1H, CHCH2OH), 5.94-5.85 (m, 1H) pokrywający 5.89 (s, 1H), 4.12 (dd, J= 11.0, 4.0 Hz, 1H, CHCH2OH), 4.02-3.94 (m, 1H, CHCH2OH), 3.84-3.73 (m, 1H, NCH2CH2N), 3.69-3.58 (m, 1H, CHCH2OH), 3.54-3.43 (m, 1H, NCH2CH2N), 3.14-3.02 (m, 1H, NCH2CH2N), 2.97-2.85 (m, 1H, NCH2CH2N), 2.30 (s, 1H, OH), 2.15 (s, 3H, ArCH3), 0.76 [s, 9H, C(CH3)3j;
13C NMR (100 MHz, CDCh): 161.5 (NCHN), 143.0, 141.5, 140.6, 140.4, 139.8, 139.7, 139.4, 133.3, 133.3, 132.4, 132.4, 132.3, 131.3, 130.8, 130.5, 128.8, 128.7, 128.7, 128.5, 128.5, 128.4, 128.2, 128.0, 127.9, 127.9, 127.7, 127.7, 127.6, 127.5, 126.6, 126.3, 126.2, 126.1, 125.8, 125.7, 69.6 (CHCH2OH), 56.7 (CHCH2OH), 52.3 (NpCHNp), 51.4 (NpCHNp), 51.1 (NCH2CH2N), 47.7 (NCH2CH2N), 32.8 [C(CH3)3], 27.2 [C(CH3)3], 21.7 (ArCH3).
Przykład 22
Synteza soli o wzorze 18c z bisamidu 22c
Sól o wzorze 18c otrzymano według procedury ogólnej, stosując amidoester o wzorze 22c (4.0 g, 6.2 mmol), BH3.THF (38.0 mL, 38.0 mmol), HCI w MeOH (9.9 mL, 12.4 mmol), HC(OEt3)3 (6.8 mL, 62.0 mmol) oraz toluen (100 mL). Sól 18c wykrystalizowała w czystej postaci po ochłodzeniu mieszaniny reakcyjnej do temp, pokojowej (2.92 g, 71%).
T.t.: > 193°C (rozkład); [a]2 D 2 = -29.8 (c 1.00, CHCh); IR (KBr): 3229 (br), 3059, 3026, 1631, 1495 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CDCh) δ 8.61 (s, 1H, NCHN), 7.36 - 7.07 (m, 21H), 6.90 (d, J = Hz, 2H), 6.86 (d, J = 7.1 Hz, 2H), 6.68 (s, 1H, HAr), 6.61 (s, 1H, HAr), 5.92 (s, 1H, PhCHPh), 5.13 (s, 1H, PhCHPh), 4.77 [m, 1H, NCH Bn)CH2], pokrywający 3.98 - 3.88 (m, 1H, CH2OH) i 3.90 (br s, 1H, CH2OH), 3.75 3.65 (m, 1H, CH2Ph), 3.62 - 3.47 (m, 2H, CH2OH + CH2Ph), 2.93 - 2.82 (m, 2H, NCH2CH2N), 2.77 - 2.67 (m, 1H, NCH2), 2.61 -2.52 (m, 1H, NCH2), 2.15 (s, 3H, CH3Ar);
13C NMR (150 MHz, CDCh) δ 160.1 (NCHN), 143.2, 142.8, 142.1, 141.9, 141.8, 140.1, 135.9, 130.6, 130.2, 130.1, 129.9, 129.6, 129.4, 129.1, 129.1, 128.8, 128.7, 128.6, 128.5, 127.5, 127.1, 126.9, 126.7, 61.3 (NCHCH2OH), 60.5 (NCHCH2OH), 51.7 (PhCHPh), 51.3 (PhCHPh), 50.3 (NCH2CH2N), 44.9 (NCHCH2Ph), 34.5 (NCH2CH2N), 21.7 (CH3Ar); HRMS (ESI) m/z obliczono dla C45H43N2o [M+H]+: 627.3375; znaleziono : 627.3378.
Procedura ogólna otrzymywania ^-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(l) z ^-heterocyklicznych karbenowych prekursorów (przykłady 23-33)
Prekursor karbenu (1 equiv.), K2CO3 (1 equiv.) i AuCI»Me2S (1 equiv.) umieszczono w fiolce o pojemności 4 mL i dodano suchy aceton wewnątrz komory rękawicowej. Otrzymaną zawiesinę mieszano w temp. 60°C (temp, łaźni olejowej) przez 16 h poza komorą rękawicową. Otrzymaną fioletowobrązową mieszaninę przesączono przez warstwę celitu przemywając DCM (2x10 mL) i odparowano rozpuszczalniki. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM i strącono przez powolne dodanie
PL 243209 Β1 n-pentanu. Otrzymany biały osad odsączono, przemyto n-pentanem (dwukrotnie), i suszono na wysokiej próżni. W niektórych przypadkach zastosowano oczyszczanie za pomocą chromatografii na żelu krzemionkowym i następnie wytrącenie z mieszaniny DCM/n-pentan.
Przykład 23
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 12a z soli 16a
AuCI*SMb2
K2CO3, aceton
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 12a otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 16a (148.8 mg, 0.24 mmol), AuCI»Me2S (69.2 mg, 0.24 mmol), K2CO3 (32.5 mg, 0.24 mmol) i acetonu (1 mL). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez 24h w temp. 60°C. Następnie przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego i odparowano rozpuszczalniki. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (2 mL) i strącono przez powolne dodanie n-pentanu (8 mL), uzyskując kompleks 12a w postaci białego ciała stałego (140.2 mg, 75%).
T.t.: >269°C (rozkład) [a]g2 = -37.8 (c 0.61, DCM); IR (KBr): 3057, 3023, 2979, 1599, 1496, 1448, 1271 cm-1;
1H NMR (CD2CI2) δ 7.53 - 7.08 (m, 23H), 6.95 - 6.88 (m, 2H), 6.75 - 6.69 (m, 2H), 5.97 [q, J = 7.2 Hz, 1H, NCH(CH3)Ph], 5.83 (s, 1H, PhCHPh), 5.81 (s, 1H, PhCHPh), 3.32-3.20 (m, 1H, NCH2), 2.792.78 (m, 1H, NCH2), 2.71 -2.60 (m, 1H, NCH2), 2.46-2.35 (m, 1H, NCH2), 2.18 (s, 3H, CH3Ar),1.69 (d, J = 7.2 Hz, 3H, HCCH3);
13C NMR (CD2CI2) δ 193.8 (C=Au), 143.6, 143.4, 143.2, 143.2, 143.2, 139.2, 139.2, 135.6, 131.0, 130.2, 130.2, 130.0, 123.0, 129.4, 129.3, 129.2, 129.1, 128.9, 127.7, 127.4, 127.3, 127.2, 127.2, 58.5 (NCCH(CH3)Ph), 52.5 (PhCHPh), 52.4 (PhCHPh), 50.9 (NCH2), 44.0 (NCH2), 22.0 (ArCH3), 17.1 (HCCH3); Analiza elementarna: obliczono dla C44H41AUCIN2 C, 63.65; H, 4.98; Cl, 4.27; N, 3.37; znaleziono: C, 63.30; H, 4.86; N, 3.20; Cl, 4.49.
Przykład 24
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 12b z soli 16b
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 12b otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 16b (160.6 mg, 0.24 mmol), AuCI»Me2S (69.2 mg, 0.24 mmol), K2CO3 (32.5 mg, 0.24 mmol) oraz acetonu (1.5 mL). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez 24h w temp. 60°C. Następnie przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego i odparowano rozpuszczalniki. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (1 mL) i strącono przez powolne dodanie n-pentanu (3 mL), otrzymując kompleks 12b w postaci białego ciała stałego (143.8 mg, 70%).
\a\22 = 61.5 (cO.51, DCM); IR (KBr): 3056, 3024, 2972, 1599, 1495, 1448, 1270 cm-1;
1H NMR (CD2CI2) δ 7.97 - 7.84 (m, 4H), 7.69 - 7.63 (m, 1H), 7.57 - 7.49 (m, 2H), 7.38 - 6.98 (m, 18H), 6.95-6.89 (m, 2H), 6.74 (s, 1H, Ηαγ, 6.72 (s, 1H, HAr), 6.12 [q, J = 7.0 Hz, 1H, NCH(CH3)Ar], 5.87 (s, 1H, PhCHPh), 5.84 (s, 1H, PhCHPh), 3.35 - 3.21 (m, 1H, NCH2), 2.88 - 2.74 (m, 1H, NCH2), 2.71 2.58 (m, 1H, NCH2), 2.50-2.37 (m, 1H, NCH2), 2.19 (s, 3H, ArCH3), 1.81 (d, J = 7.0 Hz, 3H, CHCH3);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 193.8 (C=Au), 143.5, 143.4, 143.2, 143.1, 143.1, 139.2, 136.4, 135.6, 133.7, 133.7, 131.0, 130.1, 130.0, 129.9, 129.3, 129.2, 129.1, 129.1, 128.6, 128.2, 127.4, 127.2, 127.2, 127.1, 126.2, 126.1, 58.4 [NCH(CH3)Ar], 52.5 (PhCHPh), 52.4 (PhCHPh), 51.0 (NCH2), 44.0
PL 243209 Β1 (NCH2), 22.0 (ArCH3), 17.0 (CHCH3). Analiza elementarna: obliczona dla C48H42AUCIN2: C, 65.57; H, 4.81; Cl, 4.03; N, 3.19; znaleziono: C, 65.43; H, 4.83; Cl, 3.83; N, 3.05.
Przykład 25
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 12c z soli 16c
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 12c otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 16c (170.5 mg, 0.24 mmol), AuCI»Me2S (69.2 mg, 0.24 mmol), K2CO3 (32.5 mg, 0.24 mmol) oraz acetonu (1.5 mL). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez 24h w temp. 60°C. Następnie przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego i odparowano rozpuszczalniki. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (1 mL) i strącono przez powolne dodanie n-pentanu (4 mL), otrzymując kompleks 12c w postaci białego ciała stałego (176.0 mg, 81%).
[a]B2 = -39.1 (c 0.59, DCM); IR (KBr): 3058, 3023,2956, 1599, 1493, 1447, 1267 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 8.02 - 7.87 (m, 4H), 7.66 - 7.61 (m, 1H), 7.58 - 7.51 (m, 2H), 7.38 - 7.12 (m, 13H), 7.06 - 6.96 (m, 3H), 6.89 - 6.82 (m, 2H), 6.76 - 6.73 (m, 1H), 6.67 - 6.61 (m, 3H), 5.83 (br s, 2H, PhCHPh), 5.64 [s, 1H, NCH(fBu)Ar], 3.77 - 3.66 (m, 1H, NCH2), 3.35 - 3.22 (m, 1H, NCH2), 2.84-2.72 (m, 1H, NCH2), 2.43-2.32 (m, 1H, NCH2), 2.16 (s, 3H, CH3Ar), 1.25 [s, 9H, (CH3)3];
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 197.1 (C=Au), 143.6, 143.4, 143.1, 142.9, 142.9, 139.2, 135.5, 134.8, 133.8, 133.5, 131.0, 130.8, 130.1, 130.0, 130.0, 129.8, 129.5, 129.3, 129.1, 129.9, 128.9, 128.8, 128.7, 128.2, 128.1, 127.4, 127.1, 127.1, 127.1, 127.0, 74.5 (PhCHPh), 52.6 [NCH(fBu)Ar], 52.1 (PhCHPh), 51.6 (NCH2), 48.2 (NCH2), 36.7 [C(CH3)3], 29.3 [C(CH3)3], 22.0 (ArCH3). Analiza elementarna: obliczono dla C51H48AUCIN2: C, 66.48; H, 5.25; Cl, 3.85; N, 3.04; znaleziono: C, 66.54; H, 5.16; Cl, 3.55; N, 3.05.
Przykład 26
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15a z soli 17a
AuChSMe2
K^COg, aceton
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 15a otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 17a (265.3 mg, 0.4 mmol), AuCI»Me2S (117.8 mg, 0.4 mmol), K2CO3 (55.3 mg, 0.4 mmol) oraz acetonu (3 mL). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez 24h w temp. 60°C. Następnie przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego i odparowano rozpuszczalniki. Pozostałość chromatografowano na żelu krzemionkowym (2% aceton/DCM), otrzymując kompleks 15a w postaci białego ciała stałego (280.7 mg, 82%).
[a]g2 = 8.7 (c 0.57, DCM); IR (KBr): 3460 (OH), 3058, 3020, 2938, 1598, 1514, 1494, 1277, 703 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.45 - 7.31 (m, 2H), 7.33 - 7.01 (m, 21H), 6.88 - 6.81 (m, 2H), 6.73 - 6.66 (m, 2H), 5.80 (s, 1H, PhCHPh), 5.38 (s, 1H, PhCHPh), 5.11 - 5.01 [m, 1H, NCH(Bn)CH2], 3.99 3.91 (m, 1H, CH2OH), 3.89 - 3.80 (m, 1H, CH2OH), 3.42 - 3.31 (m, 1H, NCH2), 3.29 - 3.19 (m, 1H, NCH2), 3.05 (dd, J= 14.7, 5.6 Hz, 1H, CH2Ph), 2.91 (dd, J= 14.7, 10.5 Hz, 1H, CH2Ph), 2.45-2.31 (m, 2H, NCH2), 2.16 (s, 3H, ArCH3), 1.86 - 1.80 (m, 1H, OH);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 195.1 (C=Au), 143.9, 143.6, 143.4, 143.2, 143.0, 143.0, 139.2, 137.2, 135.6, 130.8, 130.8, 130.2, 130.1, 130.1, 129.8, 129.6, 129.4, 129.2, 129.1, 128.9, 128.8, 127.7, 127.3, 127.2, 127.0, 127.0, 63.6 (CH2OH), 62.5 [NCH(Bn)CH2], 52.2 (PhCHPh), 51.7 (PhCHPh), 50.6
PL 243209 Β1 (NCH2), 45.7 (NCH2), 35.5 (CH2Ph), 22.0 (ArCH3); Analiza elementarna: obliczono dla C45H42AUCIN2O: C, 62.90; H, 4.93; Cl, 4.13; N, 3.26; znaleziono: C, 62.52; H, 4.52; Cl, 5.04; N 3.27.
Przykład 27
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15b z soli 17b
AuCI*SMe2
K2CO3, aceton
N-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 15b otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 17b (246.1 mg, 0.4 mmol), AuCI»Me2S (117.8 mg, 0.4 mmol), K2CO3 (55.3 mg, 0.4 mmol) oraz acetonu (3 mL). Następnie odparowano rozpuszczalniki pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość chromatografowa no na żelu krzemionkowym (2% aceton/DCM), otrzymując kompleks 15b w postaci białego ciała stałego (284.0 mg, 88%).
[a]g2= -33.4 (c 0.59, DCM); IR (KBr): 3464 (OH), 3083, 3058, 3023, 2959, 2925, 1599, 1494, 1448, 1271 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.34 - 7.08 (m, 20H), 6.74 (br s, 2H, HAr), 5.87 (s, 1H, PhCHPh), 5.80 (s, 1H, PhCHPh), 4.33 - 4.23 [m, 1H, NCH('Pr)CH2)], 4.04 - 3.95 (m, 1H, CH2OH), 3.81 - 3.68 (m, 1H, CH2OH), 3.52 - 3.40 (m, 1H, NCH2), 3.33 - 3.20 (m, 1H, NCH2), 2.74 - 2.62 (m, 1H, NCH2), 2.60 2.49 (m, 1H, NCH2), 2.19 (s, 3H, ArCH3), 1.99 - 1.85 [m, 1H, CH(CH3)2], 1.07 [d, J = 6.6 Hz, 3H, CH(CH3)2], 1.03 [d, J = 6.6 Hz, 3H, CH(CH3)2];
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 195.2 (C=Au), 143.8, 143.5, 143.4, 143.2, 142.9, 139.2, 135.7, 130.9, 130.2, 130.1, 130.0, 129.2, 129.0, 128.9, 127.3, 127.0, 127.0, 68.2 [CH(CH3)2], 61.8 (CHCH2OH), 52.1 (PhCHPh), 50.8 (NCH2), 45.6 (NCH2), 28.0 [CH(CH3)2], 22.0 (ArCH3), 20.8 [CH(CH3)2)], 19.9 [CH(CH3)2]. Analiza elementarna: obliczono dla C4iH42AuCIN2O: C, 60.71; H, 5.22; Cl, 4.37; N, 3.45; znaleziono: C, 60.25; H, 5.06; Cl, 4.46; N, 3.26.
Przykład 28
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15c z soli 17c
AuCI*SMe2
K2CO3, aceton
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 15c otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 17c [Czerwiński, P.; Molga, E.; Cavallo, L. et al. Chem. - Eur. J. 2016, 22, 8089] (251.7 mg, 0.4 mmol), AuCI»Me2S (117.8 mg, 0.4 mmol), K2CO3 (55.3 mg, 0.4 mmol) oraz acetonu (3 mL). Następnie odparowano rozpuszczalniki pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość chromatografowano na żelu krzemionkowym (2% aceton/DCM), otrzymując kompleks 17c w postaci białego ciała stałego (270.0 mg, 82%).
[a]22= _102 (C 1.13, DCM); IR (KBr): 3463 (OH), 3059, 3024, 2959, 2901, 1600, 1495, 1449, 1272,701;
1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.42 - 7.08 (m, 20H), 6.75 (s, 1H, HAr), 6.73 (m, 1H, HAr), 5.86 (s, 1H, PhCHPh), 5.82 (s, 1H, PhCHPh), 4.62 [br s, 1H, NCH(fBu)CH2], 4.13-3.95 (m, 1H, CH2OH), 3.80 (br s, 1H, CH2OH), 3.51 (q, J = 10.7 Hz, 1H, NCH2), 3.45 - 3.34 (m, 1H, NCH2), 2.67 (q, J = 11.0 Hz, 1H, NCH2), 2.60-2.47 (m, 1H, NCH2), 2.19 (s, 3H, ArCH3), 1.08 [s, 9H, (CH3)3];
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 197.2 (C=Au), 143.9, 143.7, 143.4, 143.4, 143.2, 140.0, 139.2, 135.6, 131.0, 130.9, 130.2, 130.0, 129.2, 129.2, 129.0, 128.9, 127.3, 127.3, 127.0, 127.0, 71.0 [NCH(fBu)CH2], 58.3 (CH2OH) 52.1 (PhCHPh), 51.9 (PhCHPh), 51.2 (NCH2), 46.4 (NCH2), 34.2
PL 243209 Β1
[C(CH3)3], 28.6 [C(CH3)3], 22.0 (ArCH3); Analiza elementarna: obliczono dla C42H44AuCIN2O: C, 61.17; H, 5.37; Cl, 4.30; N, 3.39; znaleziono: C, 60.72; H, 5.10; Cl, 4.43; N, 3.00,
Przykład 29
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15d z soli 17d
AuCI*SMe2
K2CO3, aceton
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 15d otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 17d (163.4 mg, 0.24 mmol), AuCI»Me2S (69.2 mg, 0.24 mmol), K2CO3 (32.5 mg, 0.24 mmol) oraz acetonu (1.5 mL). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez 24h w temp. 60°C. Następnie przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego i odparowano rozpuszczalniki. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej objętości DCM (1 mL) i strącono dodając powoli n-pentan (3 mL), otrzymując kompleks 17d w postaci białego ciała stałego (140.9 mg, 71%).
\a\j2 = 13.2 (c 0.63, DCM); IR (KBr): 3448, 3059, 3024, 1599, 1495, 1271 cm'1; 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.48 - 7.37 (m, 5H), 7.33 - 7.13 (m, 18H), 6.97 - 6.92 (m, 2H), 6.75 (d, J = 6.7 Hz, 1H, HAr), 6.70 (d, J = 6.7 Hz, 1H, HAr), 5.89 - 5.83 (m, 2H, PhCHPh), 5.80 [s, 1H, NCH(Ph)CH2], 4.25 - 4.17 (m, 2H, CH2OH), 3.48 - 3.37 (m, 1H, NCH2), 3.09 - 2.98 (m, 1H, NCH2), 2.72 - 2.61 (m, 1H, NCH2), 2.57 -2.46 (m, 1H, NCH2), 2.18 (s, 3H, ArCH3);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 195.2 (C=Au), 143.7, 143.4, 143.3, 143.2, 143.1, 139.3, 136.0, 135.6, 131.0, 130.9, 130.2, 130.2, 130.1, 130.0, 129.6, 129.3, 129.3, 129.2, 129.1, 129.1, 128.1, 127.4, 127.3, 127.2, 127.1,64.7 [NCH(Ph)CH2], 61.3 (CH2OH), 52.5 (PhCHPh), 52.2 (PhCHPh), 51.1 (NCH2), 45.2 (NCH2), 22.0 (ArCH3); Analiza elementarna: obliczono dla C44H4oAnCIN20: C, 62.53; H, 4.77; Cl, 4.19; N, 3.31; znaleziono: C, 62.22; H, 4.69; Cl, 3.89; N, 3.17.
Przykład 30
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15e z soli 17e
AuCHSMeg
K2CO3, aceton
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 15e otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 17e (264.5 mg, 0.4 mmol), AuCI»Me2S (117.8 mg, 0.4 mmol), K2CO3 (55.3 mg, 0.4 mmol) oraz acetonu (3 mL). Następnie odparowano rozpuszczalniki pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość chromatografowano na żelu krzemionkowym (2% aceton/DCM), otrzymując kompleks 17e w postaci białego ciała stałego (322.3 mg, 94%).
[a]g2 = -2.1 (c 0.54, DCM); IR (KBr): 3442, 3058, 3022, 2910, 1599, 1494, 1449, 1271 cm'1;
1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.37 - 7.14 (m, 24H), 6.76 - 6.72 (m, 2H, HAr), 5.98 [d, J = 6.9 Hz, 1H, NCH(Ar)CHOH], 5.92 (s, 1H, PhCHPh), 5.91 (s, 1H, PhCHPh), 4.64 - 4.54 (m, 1H, CHOH), 3.33 (dd, J = 15.8, 7.4 Hz, 1H, CHCH2Ar), 3.25 - 3.08 (m, 2H, NCH2), 2.93 (dd, J = 15.9, 7.4 Hz, 1H, CHCH2Ar), 2.77-2.60 (m,2H, NCH2), 2.40-2.31 (m, 1H, OH), 2.19 (s, 3H, ArCH3);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 195.5 (C=Au), 143.5, 143.4, 143.3, 143.2, 143.2, 142.9, 140.4, 139.4, 137.0, 135.5, 131.0, 131.0, 130.2, 130.2, 130.1, 130.0, 129.6, 129.3, 129.2, 129.1, 127.8, 127.5, 127.4, 127.2, 127.1, 126.1, 124.2, 76.1 (CHOH), 72.6 [NCH(Ar)CHOH], 52.5 (PhCHPh), 52.4 (PhCHPh), 51.1 (NCH2), 45.2 (NCH2), 39.4 (CHOH), 22.0 (ArCH3); Analiza elementarna: obliczono dla C45H40AuCIN2O: C, 62.98; H, 4.82; Cl, 4.13; N, 3.26; znaleziono: C, 62.51; H, 4.70; Cl, 4.29; N, 3.17
PL 243209 Β1
Przykład 31
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 14a z soli 18a
AiCI-SMe;
K2CO3, aceton
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 14a otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 18a (339.0 mg, 0.4 mmol), AuCI»Me2S (117.8 mg, 0.4 mmol), K2CO3 (55.3 mg, 0.4 mmol) oraz acetonu (3 mL). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez 24h w temp. 60°C. Następnie przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego i odparowano rozpuszczalniki. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (1 mL) i strącono przez powolne dodanie n-pentanu (4 mL), otrzymując kompleks 14a w postaci białego ciała stałego (220.0 mg, 52%).
[a^2 = 3.3 (c 0.94, DCM); IR (KBr): 3455, 3050, 2884, 1599, 1502, 1453 cm-1;
1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.89 - 7.66 (m, 12H), 7.61 - 7.37 (m, 20H), 7.19 (dd, J = 8.4, 1.7, 1H), 6.92 - 6.88 (m, 1H, HAr), 6.87 - 6.83 (m, 1H, HAr), 6.24 (s, 1H, NpCHNp), 6.17 (s, 1H, NpCHNp), 5.92 [dd, J = 8.8, 5.8 Hz, NCH(Ph)CH2], 4.26-4.11 (m, 2H, CH2OH), 3.34-3.23 (m, 1H, NCH2), 2.952.83 (m, 1H, NCH2), 2.63 - 2.51 (m, 1H, NCH2), 2.45 - 2.34 (m, 1H, NCH2), 2.18 (s, 3H, ArCH3), 1.98 (br s, 1H, OH);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 195.3 (C=Au), 143.2, 142.9, 141.5, 141.2, 140.5, 140.4, 139.7, 136.0, 135.9, 134.1, 134.0, 133.0, 133.0, 132.9, 131.5, 131.4, 129.7, 129.3, 129.0, 129.0, 128.9, 128.8, 128.7, 128.6, 128.6, 128.4, 128.3, 128.2, 128.2, 128.0, 126.9, 126.9, 126.6, 126.3, 126.3, 64.7 [NCH(Ph)CH2], 61.2 (CH2OH), 52.7 (PhCHPh), 52.4 (PhCHPh), 51.3 (NCH2), 45.1 (NCH2) 22.0 (ArCH3). Analiza elementarna: obliczono dla CeoH48AuCIN20: C, 68.93; H, 4.63; Cl, 3.39; N, 2.68; znaleziono: C, 68.18; H, 4.52; Cl, 3.88 N, 2.71.
Przykład 32
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 14b z soli 18b
AuChSMdg
K2COg, aceton
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 14b otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 18b (331.8, 0.4 mmol), AuCI»Me2S (117.8 mg, 0.4 mmol), K2CO3 (55.3 mg, 0.4 mmol) oraz acetonu (3 mL). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano przez 24h w temp. 60°C. Następnie przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego i odparowano rozpuszczalniki. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (1 mL) i strącono przez powolne dodanie n-pentanu (4 mL), otrzymując kompleks 14b w postaci białego ciała stałego (202.3 mg, 49%).
1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.90-7.67 (m, 13H), 7.65-7.55 (m, 5H), 7.52-7.35 (m, 10H), 6.956.90 (m, 2H), 6.31 (s, 2H), 6.22 (s, 2H), 4.69 (brs, 1H, CHCH2OH), 4.11-4.03 (m, 1H, CHCH2OH), 3.79 (brs, 1H, CHCH2OH), 3.47-3.33 (m, 1H, NCH2), 3.32-3.21 (m, 1H, NCH2), 2.72-2.59 (m, 1H, NCH2), 2.51-2.39 (m, 1H, NCH2), 2.21 (s, 3H, ArCH3), 1.97-1.88 (m, 1H, OH), 1.09 [s, 9H, C(CH3)3];
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 197.3, 143.3, 142.8, 141.7, 141.5, 140.8, 140.5, 139.6, 136.1, 134.1 (x2), 134.0 (x2), 133.0 (x2), 132.9, 131.5, 129.1, 129.0 (x2), 128.8 (x2), 128.7, 128.6 (x4), 128.4 (x2), 128.3, 128.2 (x2), 128.0, 127.0, 126.8, 126.6, 126.5 (x2), 126.3, 126.2, 71.1 (CHCH2OH), 58.3 (CHCH2OH), 52.3 (x2, CHNp), 51.5 (NCH2), 46.5 (NCH2), 34.2 [C(CH3)3], 28.6 [C(CH3)3], 22.1(ArCH3).
Przykład 33
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 14c z soli 18c
PL 243209 Β1
ΑυΟΙ’3Μ«2
KjCOg, aceton
A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(l) o wzorze 14c otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu soli o wzorze 18c (357.6 mg, 0.4 mmol), AuCI»Me2S (117.8 mg, 0.4 mmol), K2CO3 (55.3 mg, 0.4 mmol) oraz acetonu (3 mL). Następnie rozpuszczalnik odparowano, a pozostałość chromatografowa no na żelu krzemionkowym (2% aceton/DCM), otrzymując kompleks 14c w postaci białego ciała stałego (242.8 mg, 57%).
[a]22 = 4 0 (co.57, DCM); IR (KBr): 3051,3020, 2925, 1599, 1504, 1271,748 cm'1;
1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.87 - 7.61 (m, 13H), 7.56 - 7.33 (m, 16H), 7.31 - 7.24 (m, 2H), 7.13 - 7.08 (m, 1H), 7.05 - 6.99 (m, 1H) , 6.88 - 6.78 (m, 2H), 6.21 (s, 1H, NpCHNp), 5.66 (s, 1H, NpCHNp), 5.16 - 5.06 [m, 1H, NCH(Bn)CH2], 4.01 - 3.93 (m, 1H, CH2OH), 3.89 - 3.80 (m, 1H, CH2OH), 3.26 - 3.09 (m, 2H, NCH2), 3.05 (dd, J = 14.8, 5.2 Hz, 1H, CH2Ph), 2.87 (dd, J= 14.8, 5.2 Hz, 1H, CH2Ph), 2.472.35 (m, 1H, NCH2), 2.26-2.17 (m, 1H, NCH2), 2.15 (s, 3H, ArCH3), 1.94 (brs, 1H, OH);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 195.2 (C=Au), 143.3, 142.6, 141.8, 141.4, 140.4, 140.3, 139.6, 137.1, 135.9, 134.1, 133.9, 133.9, 133.9, 132.9, 132.9, 131.4, 131.2, 129,7, 129.5, 129.0, 128.9, 128.9, 128.8, 128.7, 128.6, 128.5, 128.4, 128.3, 128.1, 128.1, 127.7, 126.9, 126.8, 126.5, 126.2, 63.5 (CH2OH), 62.6 [NCH(Bn)CH2], 52.5 (PhCHPh), 51.7 (PhCHPh), 50.8 (NCH2), 45.5 (NCH2), 35.4 (CH2Ph), 22.0 (ArCH3); Analiza elementarna: obliczono dla C61H50AUCIN2O: C, 63.15; H, 4.76; Cl, 3.35; N, 2.64; znaleziono: C, 63.01; H, 4.70; Cl, 3.44; N, 2.62.
Procedura ogólna syntezy nowych ^-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(lll) z ^-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(l) (przykłady 34-45)
Do roztworu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) (1 equiv.) w suchym dichlorometanie dodano w jednej porcji PhICh (1.4 equiv.). Roztwór mieszano przez 24 h w temperaturze pokojowej, w atmosferze argonu. Rozpuszczalnik odparowano, pozostałość rozpuszczono w minimalnej objętości chlorku metylenu. Wytrącony za pomocą n-pentanu osad przemyto (3 razy) n-pentanem lub mieszaniną n-pentan/chlorek metylenu (8/1 v/v). A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) otrzymano w wyniku suszenia osadu pod wysoką próżnią na pompie olejowej (0.1-0.05 mbar) przez 16 h.
Przykład 34
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 9a z N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) 13a
ci
13a
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 9a otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 13a (Strand, R. B.; Helgerud, T.; Solvang, T.; Dolva, A.; Sperger, C. A.; Fiksdahl, A. Tetrahedron: Asymmetry 2012, 23, 1350.) (100,0 mg, 0.172 mmol), PhICh (66.0 mg, 0.240 mmol) i DCM (10 mL). Roztwór mieszano przez 23 h. Pozostałość, po odparowaniu rozpuszczalnika, rozpuszczono w DCM (~ 1 mL), i wytrącono za pomocą n-pentanu (~ 3 mL). Osad przemyto n-pentanem (3x3 mL), otrzymując jasnożółte ciało stałe (113.3 mg, 100%).
[a]p6 = 69.9 (c = 0.31, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.63-7.56 (m, 2H, ArH), 7.55-7.41 (m, 4H, ArH), 7.35-7.26 (m, 2H, ArH), 5.94 (dd, J = 8.3, 5.5 Hz, 1H, PhCHCH2OH), 4.44-4.03 (m, 5H), 3.86-3.76 (m, 1H), 3.31-3.21 [m, 1H, CH(CH3)2], 3.21-3.10 [m, 1H, CH(CH3)2], 2.43 (dd, J = 8.3, 4.3 Hz, 1H, C/-/2OH), 1.42 [d, J = 6.6 Hz, 3H, CH(CH3)2], 1.40 [d, J = 6.6 Hz, 3H, CH(CH3)2], 1.20 [d, J = 6.8 Hz, 3H, CH(CH3)2], 1.15 [d, J = 6.8 Hz, 3H, CH(CH3)2j;
PL 243209 Β1 13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 170.9 (C-Au), 148.2, 148.0, 134.0, 132.0, 131.7, 129.9, 129.8, 128.7, 125.7, 64.5, 61.7, 55.2, 46.7, 29.4, 29.3, 27.5, 27.4, 23.8 (x2). Analiza elementarna: obliczono dla C46H44Au2CI6N4O3 (2Μ·Η2Ο): C, 41.68; H, 4.71; N, 4.23; znaleziono: C, 41.83; H, 4.73; N, 4.22. HRMS (ESI) obliczono dla C23H3oN2OChAuNa [M+Na]+: 675.0987; znaleziono: 675.0992.
Przykład 35
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 8a z N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) 12a
12a
PhICIj
DCM rt, 28 h
8a
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 8a otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 12a (100.0 mg, 0.121 mmol), PhlCI2 (46.4 mg, 0.169 mmol) i chlorku metylenu (10 mL). Roztwór mieszano przez 28 h. Pozostałość, po odparowaniu rozpuszczalnika, pozostałość rozpuszczono w DCM (~ 1 mL) i strącono za pomocą n-pentanu (~ 2 mL). Osad przemyto n-pentanem (3x2 mL), otrzymując jasnożółte ciało stałe (101.9 mg, 94%).
T.t. 257.5 - 259°C; [a]^5 = 40.0 (c = 0.31, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.66-9.91 (m, 25H), 6.76 (s, 2H, ArH), 6.49 (s, 1H, Ph2CW), 6.42 (s, 1H, Ph2CW), 6.12 (q, J= 6.5 Hz, 1H, PhCHCH3), 3.11-2.99 (m, 1H, NCAH2), 2.68-2.55 (m, 1H, NCH2), 2.18 (s, 3H, ArCH3), 2.12-2.00 (m, 1H, NCH2), 1.95-1.85 (m, 1H, NCH2) pokrywający 1.87 (d, J = 7.2 Hz, 3H, PhCHCH3);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 169.1 (C-Au), 143.5, 144.1, 143.8, 143.7, 143.6, 140.4, 136.9, 133.5, 132.2 (x2), 130.7 (x2), 129.9, 129.6 (x2), 129.5 (x2), 129.40, 128.7, 128.11, 127.7, 127.6, 127.1 (x2), 59.2, 52.6, 51.5, 51.1, 45.0, 21.9, 16.5. Analiza elementarna: obliczono dla C44H42AuCI3N2O(M.H2O): C, 57.56; H, 4.61; N, 3.05; znaleziono: C, 57.37; H, 4.49; N, 3.14. HRMS (ESI) obliczono dla C44H4oN2ChAuNa [M+Na]+: 921.1820, znaleziono: 921.1835.
Przykład 36
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 8b z N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) 12b
A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 8b otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 12b (102.0 mg, 0.116 mmol), PhlCI2 (44.6 mg, 0.62 mmol) i DCM (5 mL). Roztwór mieszano przez 21 h w temp, pokojowej. Pozostałość, po odparowaniu rozpuszczalnika rozpuszczono w DCM (~ 1 mL) i strącono n-pentanem (~ 5 mL). Otrzymany osad odsączono i przemyto mieszaniną n-pentan/DCM (3x2 ml, 8/1 v/v), otrzymując żółty osad (101.9 mg, 100%).
T.t. > 280°C (rozkład); [a]^5 = 54.4 (c = 0.30, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 8.04-7.88 (m, 4H, ArH), 7.88-7.82 (m, 1H, ArH), 7.60-7.51 (m, 2H, ArH), 7.38-7.15 (m, 13H, ArH), 7.15-7.07 (m, 2H, ArH), 7.07-6.93 (m, 5H, ArH), 6.77 (s, 2H, ArH), 6.51 (s, 1H, Ph2CH), 6.47 (s, 1H, Ph2CH), 6.28 (q, J = 6.9 Hz, 1H, CH3CHAr), 3.15-3.02 (m, 1H, NCH2), 2.67-2.54 (m, 1H, NCH2), 2.19 (s, 1H, ArCH3), 2.111.86 (m, 2H, NCH2) pokrywający 2.00 (d, J = 6.9 Hz, 3H, CH3CHAr);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 169.2 (C-Au), 144.2, 144.0, 143.7 (x2), 143.6, 140.5, 134.4, 133.9, 133.8, 133.5, 132.2 (x2), 130.7 (x2), 129.8 (x2), 129.6, 129.5, 129.4, 128.7 (x2), 128.3, 127.8, 127.6,
PL 243209 Β1
127.5, 127.4, 127.1 (x3), 125.9, 59.2, 52.6, 51.5, 51.2, 45.1, 21.9, 16.5. HRMS (ESI) obliczono dla C50H45N3CI2AU [M-CI-+MeCN]+: 954.2656, znaleziono 954.2645.
Przykład 37
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 8c z N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) 12c
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 8c otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 12c (100.0 mg, 0.109 mmol), PhlCI2 (41.8 mg, 0.159 mmol) i DCM (5 mL). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 22 h i odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość rozpuszczono w mieszaninie DCM (~ 0.5 mL) oraz Et20 (~ 2 mL) i strącono n-pentanem (~ 5 mL). Otrzymany osad przemyto mieszaniną n-pentan/DCM (3x2 mL, 8/1 v/v), otrzymując kompleks 12c (51.7 mg). Roztwór macierzysty odparowano w celu rekrystalizacji pozostałości. Pozostałość rozpuszczono w mieszaninie DCM (~ 0.25 mL) i Et20 (~ 1 mL) i strącono n-pentanem (~ 4 mL). Otrzymany osad przemyto mieszaniną n-pentan/DCM (3x1 mL, 8/1 v/v), otrzymując kompleks 12c (24.3 mg, 71%, sumaryczna wydajność).
‘ T.t. = > 200°C (rozkład); |a= 19.5 (c = 0.22, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 8.01-7.85 (m, 4 H, ArH), 7.60-7.48 (m, 3H, ArH), 7.39-7.03 (m, 16H, ArH), 7.00-6.90 (m, 2H, ArH), 6.89-6.79 (m, 2H, ArH), 6.77-6.64 (m, 2H, ArH), 6.50 (s, 1H, Ph2CH), 6.13 (s, 1H, Ph2CH), 5.75 [s, 1H, CHC(CH3)3], 3.88-3.65 (m, 2H, NCH2), 2.28-2.11 (m, 1H, NCH2) pokrywający 2.14 (s, 3H, ArCH3), 2.09-1.96 (m, 1H, NCH2), 1.25 [s, 9H, CHC(CH3)3];
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 173.0 (C-Au), 144.00, 143.9, 143.8, 143.7, 143.5, 140.3, 134.5, 133.6, 132.1, 130.7, 130.5, 130.1, 130.0, 129.8, 129.5, 129.4, 128.7, 128.6, 128.6, 128.5, 128.1, 127.8, 127.7, 127.3, 127.3, 127.2, 127.1, 126.9, 74.8, 53.1,51.2, 50.8, 36.7, 29.0, 21.9. HRMS (ESI) obliczono dla C53H5iN3CI2Au [M-CI-+MeCN]+: 954.2656; znaleziono: 954.2645.
Przykład 38
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 11a z N-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(l) 15a
PhICIj
CH2CI2 rt, 24 h
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11a otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15a (384.3 mg, 0.447 mmol), PhlCI2 (172.1 mg, 0.626 mmol) i DCM (20 mL). Roztwór mieszano przez 24 h. Pozostałość, po odparowaniu rozpuszczalnika, rozpuszczono w minimalnej ilości DCM, i dodano n-heptan (5 mL). DCM powoli odparowano za pomocą wyparki obrotowej. Wytrącony osad macerowano i przemyto mieszaniną n-pentan/DCM (3x2 mL, 8/1 v/v), otrzymując jasnożółty osad (416.0 mg, 100%).
[a]^6 = -21.2 (c = 0.22, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.42-7.06 (m, 23H, ArH), 7.04-6.98 (m, 2H, ArH), 6.79-6.72 (m, 2H, ArH), 6.34 (s, 1H, Ph2CH), 6.32 (s, 1H, Ph2CH), 5.11-5.02 (m, 1H, HOCH2C/-/CH2Ph, 1H), 4.01 (dd, J = 12.0, 4.1 Hz, 1H, C/-/2OH), 3.73 (dd, J = 12.1,8.1 Hz, 1H, CH2OH), 3.50-3.38 (m, 1H, NCH2), 3.20-3.01 (m, 3H), 2.18 (s, 1H, ArCH3) pokrywający 2.18-1.98 (m, 2H, NCH2);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 170.3 (C-Au), 144.3, 144.0, 143.9, 143.7, 143.7, 140.4, 136.4, 133.4, 132.1, 132.0, 130.7 (x2), 130.7, 130.0, 129.9, 129.8, 129.6, 129.4, 128.6, 128.6, 128.0, 127.7 (x2), 127.1, 127.01, 63.6, 62.2, 52.7, 51.5, 51.2, 46.8, 36.2, 21.9. Analiza elementarna; obliczono dla
PL 243209 Β1
C45H50AUCI3N2O: C, 58.11; Η, 4.55; N, 3.01; znaleziono: C, 58.11; H, 4.73; Cl, 3.44; N, 2.82 (w oparciu o 1H NMR oszacowano zawartość n-pentanu na poziomie 3% wagowych). LR MS (ESI) policzono dla C45H42N2ONaCI3Au [M+Na]+: 951.19, znaleziono: 951.19.
Przykład 39
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 11 b z N-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(l) 15b
PNCIz
DCM rt, 24 h
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11b otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15b (100.0 mg, 0.123 mmol), PhlCI2 (47.4 mg, 0.173 mmol) i DCM (10 mL). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 24h w temp, pokojowej i odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM i dodano n-pentan. Następnie DCM powoli odparowano za pomocą wyparki obrotowej, odsączono otrzymany osad i przemyto n-pentanem (3x2 mL), otrzymując kompleks 11b w postaci żółtego ciała stałego (96.6 mg, 89%).
T.t. = 228-230°C (rozkład); [a]p = -12.0 (c = 0.21, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.32-7.08 (m, 18H, ArH), 7.07-7.02 (m, 2H, ArH), 6.77 (s, 2H, ArH), 6.38-6.35 (m, 2H, Ph2CW), 4.40-4.32 [m, 1H, HOCH2CHCH(CH3)2], 4.21 (dd, J= 12.2, 4.2 Hz, 1H, CH2OH), 3.73 (dd, J= 12.2, 4.2 Hz, 1H, CH2OH), 3.51-3.40 (m, 1H, NCH2), 3.24-3.14 (m, 1H, NCH2), 2.21-2.11 (m, 1H, NCH2) pokrywający 2.19 (s, 3H, ArC/-/3), 2.10-2.05 [m, 1H, NCH2], 2.00-1.89 [m, CH(CH3)2], 1.19 [d, J = 6.7 Hz, 3H, CH(CH3)2], 1.07 [d, J = 6.6 Hz, 3H, CH(CH3)2];
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 170.0 (C-Au), 144.4, 144.0, 143.7, 143.7, 140.4, 133.5, 132.2, 132.2, 130.7, 130.7, 130.0, 129.9, 129.5, 129.4, 128.6, 128.6, 127.7, 127.7, 127.1, 127.0, 68.1 [HOCH2CHCH(CH3)2], 62.3 (CH2OH), 52.6 (NCH2), 51.5 (Ph2CH), 51.3 (Ph2CH), 46.7 (NCH2), 28.5 [CH(CH3)2], 21.9 (ArCH3), 21.3 [CH(CH3)2], 19.5 [CH(CH3)2], Analiza elementarna, obliczona dla C4iH44AuCI3N2O2 (Μ·Η2Ο): C, 54.71; H, 4.93; N, 3.11; znaleziono: C, 54.63; H, 5.08; N, 2.89 (zawartość n-pentanu oszacowano na 0.5% wagowych na podstawie widma 1H NMR). HRMS (ESI) obliczono dla C4iH42N2ONaCI3Au [M+Na]+: 903.1926; znaleziono: 903.1932.
Przykład 40
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 11c z N-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(l) 15c
PHCI2
DCM rt. 24 h
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11c otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15c (100.0 mg, 0.121 mmol), PhlCI2 (46.6 mg, 0.170 mmol) i DCM (5 mL). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 24 h w temp, pokojowej i odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (~ 1 mL) i strącono n-pentanem (~ 2 mL). Otrzymany osad odsączono, przemyto mieszaniną n-pentan/DCM (3x2 mL, 8/1 v/v), otrzymując kompleks 15c w postaci żółtego ciała stałego (105.8 mg, 97%).
T.t. = > 260°C (rozkład); |a|^ = -29.3 (c = 0.15, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.42-9.96 (m, 20H, ArH), 6.86-6.71 (m, 2H, ArH)), 6.26 (s, 1H, PhCH), 6.32 (s, 1H, PhCH)), 4.58 (dd, J= 10.6, 4.9 Hz, 1H, fBuCH)CH2OH), 4.17-4.05 (m, 1H, CH)2OH), 3.81-3.67 (m, 1H, NCH)2), 3.52-3.40 (m, 1H,
PL 243209 Β1
NCH)2), 3.39-3.27 (m, 1H, NCH)2), 2.56-2.45 (m, 1H, CH2OH), 2.28-2.05 (m, 2H) pokrywający 2.20 (s, 3H, ArCH3), 1.16 [s, 9H, C(CH3)3];
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 171.3 (C-Au), 144.2 (x2) 144.0, 143.6, 143.5, 140.4, 133.6, 132.2, 130.8, 130.7, 130.1, 129.8, 129.5, 129.4, 128.6, 128.6, 127.8, 127.7, 127.1, 127.0, 70.6, 58.5, 53.1, 51.8, 51.2, 48.0, 34.8, 29.0, 22.0 (zawartość n-pentanu oszacowano na 0.5% wagowych na podstawie 1HNMR). HRMS (ESI) obliczono dla C44H47N3OCI2Au [M-CI-+MeCN]+: 900.2762; znaleziono: 900.2780.
Przykład 41
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 11 d z N-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(l) 15d
12a
PhlCI2
DCM rt, 28 h
8a
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11d otrzymano według procedury ogólnej z przykładu 6, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15d (100.0 mg, 0.119 mmol), PhlCI2 (45.6 mg, 0.166 mmol) i DCM (5 mL). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 24h w temp, pokojowej i odparowano rozpuszczalnik. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (~ 2 mL) i strącono n-pentanem (~ 2 mL). Otrzymany osad przemyto mieszaniną n-pentanu/DCM (3x2 mL, 8/1 v/v), otrzymując żółty osad (93.2 mg, 86%). M.p. = > 262°C (rozkład);
[a]g3 = -15.8 (c = 0.15, DCM); 1HNMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.62-7.40 (m, 5H, ArH), 7.39-7.05 (m, 18H, ArH), 7.04-6.90 (m, 2H, ArH), 6.84-6.69 (m, 2H, ArH), 6.44 (s, 1H, Ph2CH), 6.40 (s, 1H, Ph2CH), 6.03 (dd, J = 8.5, 5.5 Hz, 1H, PhCHCH2OH), 4.42 (dd, J = 12.1,5.5 Hz, 1H, CH2OH), 4.21 (dd, J= 12.1. 8.4 Hz, 1H, CH2OH), 3.47-3.29 (m, 1H, NCH2), 3.30-2.86 (m, 1H, NCH2) 2.35 (brs, 1H, CH2OH), 2.262.00 (m, 2H, NCH2) pokrywający 2.19 (s, 3H, ArCH3);
13CNMR (100 MHz, CD2CI2) δ 170.6 (C-Au), 144.2, 143.9, 143.7, 143.6, 140.5, 134.0, 133.5, 132.2, 130.7 (x2), 130.7, 130.0, 129.9, 129.8, 129.5, 129.4, 128.7, 128.6, 128.3, 127.7 (x2), 127.1, 127.0, 64.5, 61.7, 52.9, 51.4, 51.3, 46.7, 21.9 (zawartość n-pentanu oszacowano na 1.5% wagowych na podstawie 1H NMR). HRMS (ESI) obliczono dla C46H43N3OCI2Au [M-CI-+MeCN]+: 920.2449; znaleziono: 920.2428.
Przykład 42
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 11e z N-heterocyklicznych karbenowych kompleksów złota(l) 15e
11e
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11e otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 15e (115.4 mg, 0.135 mmol), PhlCI2 (51.8 mg, 0.188 mmol) i DCM (10 mL). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 23 h w temp, pokojowej i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM (~ 1 mL), dodano n-pentan (~ 3 mL) i macerowano. Otrzymany osad przemyto n-pentanem (5x2 mL), otrzymując kompleks 15e w postaci żółtego ciała stałego (121.4 mg, 97%).
T.t. = 260-262°C (rozkład); [a]^6 -42.8 (c = 0.30, DCM); 1HNMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.50-7.44 (m, 1H, ArH), 7.41-7.36 (m, 1H, ArH), 7.35-7.15 (m, 17H, ArH), 7.14-7.08 (m, 4H), 6.79 (s, 2H, ArH), 6.53 (s, 1H, PhCH), 6.43 (s, 1H, PhCH), 6.25 (d, J = 5.7 Hz, 1H, NCHAr), 4.75-4.66 (m, 1H, CHOH),
PL 243209 Β1
3.38 (dd, J = 16.3, 7.6 Hz, 1H, HOCHC/-/2Ar), 3.08-2.87 (m, 4H), 2.20 (s, 3H, ArCH3), 2.18-2.03 (m, 2H, NCH2);
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 171.3 (C-Au), 144.4, 144.2, 144.0 (x2), 143.8 (x2), 141.5, 140.9, 135.4, 133.5, 132.6, 132.5, 131.0, 130.9, 130.7, 130.1, 129.8 (x2), 129.0 (x2), 128.6, 128.1, 127.4 (x2), 126.5, 125.3, 76.3, 74.1,53.2, 51.7, 51.6, 46.3, 39.8, 22.2 (zawartość n-pentanu oszacowano na mniej niż 0.5% wagowych na podstawie 1H NMR). Analiza elementarna; obliczono dla C45H44AuCI3N2O3 (Μ·2Η2Ο): C, 56.06; H, 4.60; N, 2.91; znaleziono: C, 55.76; H, 4.39; N, 3.05. HRMS (ESI) obliczono dla C45H4oN2ONaCI3Au [M+Na]+: 949.1769; znaleziono: 949.1725.
Przykład 43
Synteza N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 10a z N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) 14a
PhICIj
DCM rt, 21 h
10a
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 10a otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 14a (100.0 mg, 0.096 mmol), PhlCI2 (36.8 mg, 0.134 mmol) i DCM (5 mL). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 21 h w temp, pokojowej i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej ilości DCM i dodano n-pentan. Następnie powoli odparowano DCM pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymano osad macerowano, odsączono, przemyto mieszaniną n-pentan/DCM (3x 2 mL, 8/1 v/v) i suszono pod wysoką próżnią otrzymując kompleks 10a w postaci żółtego ciała stałego (85.1 mg, 80%). T.t. > 236°C (rozkład);
[αβ4 = 4.7 (C = o.31, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.90-7.30 (m, 32H, ArH), 7.29-7.21 (m, 1H, ArH), 6.99-6.87 (m, 2H, ArH), 6.81-6.72 (m, 2H, Np2CH), 6.09 (dd, J = 8.3, 5.2 Hz, 1H, PhC/-/CH2OH), 4.41 (dd, J = 11.3, 4.7 Hz, 1H, CH2OH), 4.26-4.13 (m, 1H, CH2OH), 3.26-3.11 (m, 1H, NCH2), 2.83-2.68 (m, 1H, NCH2), 2.45 (bs, 1H, CH2OH), 2.19 (s, 3H, ArCH3), 2.14-2.04 (m, 1H, NCH2), 2.03-1.92 (m, 1H, NCH2);
13CNMR (100 MHz, CD2CI2) δ 170.8, 143.9, 143.7, 141.4, 141.3, 141.0, 140.9, 134.0, 133.9, 133.8, 133.1, 133.0, 132.9, 132.6, 129.8, 129.4, 128.6, 128.4, 128.3, 128.2 (x2), 128.1, 128.0, 127.1, 126.7, 126.5, 126.4, 64.7, 61.6, 51.7 (x2), 46.5, 24.6, 22.0 (zawartość n-pentanu oszacowano na 1.5% wagowych na podstawie widma 1H NMR). HRMS (ESI) obliczono dla C62H5iN3OCI2Au [M-Ch+MeCN]+: 920.2449; znaleziono: 940.2428.
Przykład 44
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 10b z N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) 14b
CH?CI, rt, 23 h
PhlCla
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 10b otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 14b (103.5 mg, 0.101 mmol), PhlCI2 (38.8 mg, 0.141 mmol) i DCM (10 mL). Roztwór mieszano przez 50 h. Pozostałość, po odparowaniu rozpuszczalnika, rozpuszczono w DCM (~ 0.5 mL), dodano n-pentan (~ 2 mL) i macerowano. Osad przemyto mieszaniną n-pentan/DCM (1 x 3.5 mL, 6/1 v/v) i n-pentanem (2x3 mL), otrzymując jasnopomarańczowe ciało (95.6 mg, 86%). T.t. > 264°C (rozkład);
PL 243209 Β1
[α]22 = -16 g (C = Q 30, DCM). 1Η NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.94-7.27 (m, 28Η, ArH), 7.03-6.88 (m, 2H, ArH), 6.75 (s, 1H, Np2CH), 6.66 (s, 1H, Np2CH), 4.64 [dd, 1H, J = 10.8, 4.8 Hz, (CH3)3CCH], 4.13 (dd, J= 12.7, 4.8 Hz, 1H, CH2OH), 3.77-3.61 (m, 1H, NCH2), 3.34-3.22 (m, 1H, NCH2), 3.21-3.10 (m, 1H, NCH2), 2.67-2.51 (m, 1H, CH2OH), 2.29-2.12 (m, 1H) pokrywający 2.20 (s, 3H, ArCH3), 2.121.97 (m, 1H, NCH2), 1.17 [s, 9H, (CH3)3Cj;
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 171.5 (C-Au), 144.0, 143.8, 141.5, 141.3, 140.9, 140.7, 134.0 (x2), 133.8, 133.1, 132.9, 132.8, 132.7, 132.6, 129.6, 129.5, 129.3 (x2), 129.2, 128.8, 128.5, 128.4, 128.3 (x2), 128.2 (x2), 128.1, 128.0, 127.2, 127.0, 126.8, 126.7, 126.5 (x2), 126.4, 70.7, 58.5, 53.6, 52.1,51.6, 47.9, 34.9, 29.0, 22.0 (zawartość n-pentanu oszacowano na 2% wagowe na podstawie widma 1H NMR). HRMS (ESI) obliczono dla C58H52N2OCI3AuNa [M+Na]+: 1117.2708, znaleziono 1117.2720.
Przykład 45
Synteza ^-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) o wzorze 10c z N-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) 14c NP, Np NP. .Np
Np*Np Cl
A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 10c otrzymano według procedury ogólnej, przy użyciu A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(l) o wzorze 14c (120.0 mg, 0.113 mmol), PhlCI2 (43.6 mg, 0.159 mmol) i DCM (6 mL). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 24.5 h w temp, pokojowej i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w minimalnej objętości DCM (~ 1 mL) i strącono n- pentanem (~ 6 mL). Otrzymany osad odsączono, przemyto mieszaniną n-pentan/DCM (3x2 mL, 8/1 v/v), otrzymując żółty osad (123.1 mg, 96%). T.t. = > 226°C (rozkład);
[a]g9 = -21.0 (c = 0.30, DCM); 1H NMR (400 MHz, CD2CI2) δ 7.91-7.26 (m, 33H, ArH), 6.97-6.88 (m, 2H, ArH), 6.71 (s, 1H, Ph2CH), 6.65 (s, 1H, Ph2CH), 5.17-5.08 (m, 1H, HOCH2CHCH2Ph, 1H), 4.04 (dd, J= 12.2, 4.1 Hz, 1H, CH2OH), 3.72 (dd, J = 12.2, 8.2 Hz, 1H, CH2OH), 3.33-3.21 (m, 1H, NCH2), 3.16 (dd, J= 13.6, 5.5 Hz, 1H, CH2Ph), 3.04 (dd, J= 13.7, 8.6 Hz, 1H, CH2Ph), 2.98-2.86 (m, 1H, NCH2), 2.26-2.11 (m, 1H, NCH2) pokrywający 2.19 (s, 3H, ArCH3), 2.01-1.90;
13C NMR (100 MHz, CD2CI2) δ 170.6, 144.0, 143.6, 141.4, 141.3, 141.0, 140.9, 136.3, 134.0, 133.8 (x2), 133.7, 133.1, 133.0, 132.9 (x2), 132.5, 129.9, 129.7, 129.5, 129.4, 129.3, 128.6, 128.5 (x2), 128.3, 128.2 (x2), 128.1, 128.0 (x2), 127.1, 126.8, 126.5, 126.4, 63.7, 62.1,53.3, 51.9, 51.5, 46.6, 36.3, 22.0 (zawartość n-pentanu oszacowano na 1% wagowy, na podstawie widma 1H NMR). Analiza elementarna; obliczono dla: C45HsoAuCI3N20: C, 58.11; H, 4.55; N, 3.01; znaleziono: C, 58.11; H, 4.73; Cl, 3.44; N, 2.82. HR MS (ESI) obliczono dla C62H53N2O2CI2Au [M-CL+MeO+Na]+: 1147.3047; znaleziono: 1147.3037.
Procedura ogólna prowadzenia reakcji wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego (przykłady 46-57)
8a-11e
W zakręcanej korkiem osłoniętej o światła fiolce F1 o pojemności 4 mL umieszczono AgOTs (1.1-4.2 mg, 0.004-0.015 mmol, 4-15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 8a-11e (0.005 mmol, 5 mol %), dodano 0.5 mL nitrometanu (zawartość wody 542 ppm) i zawiesinę mieszano przez 5-30 min w temperaturze pokojowej, po czym umieszczono w łaźni wypełnionej izopropanolem, ochłodzonym do zadanej temperatury (stałą temperaturę łaźni chłodzącej utrzymywano za pomocą chłodnicy immersyjnej).
PL 243209 Β1
W drugiej fiolce F2 rozpuszczono w 0.5 mL nitrometanu (zawartość wody 542 ppm) 2,2-difenyloheksa-4,5-dien-1-ol (25.0 mg, 0.1 mmol) o wzorze 24. Fiolkę F2 z roztworem alkoholu 24 umieszczono w opisanej wyżej łaźni chłodzącej. Po 10 minutach, wkroplono roztwór z fiolki F1 za pomocą pipety Pasteura do fiolki F2.
Do fiolki F2 dodano kolejne 0.5 mL (zawartość wody 542 ppm), także umieszczono ją w opisanej wyżej łaźni chłodzącej, po czym po 10 min. zawartość również wkroplono do fiolki F1. Reakcję prowadzono w stałej temperaturze przez kilkadziesiąt godzin, kontrolując przebieg reakcji za pomocą chromatografii TLC. Po zakończonej reakcji roztwór z fiolki F2 przeniesiono do kolby, rozcieńczono 10 mL mieszaniny octan etylu/heksan (5/95 v/v), odparowano do sucha z żelem krzemionkowym i chromatografowano. Nadmiar enancjomeryczny otrzymanego 2-etenylo-4,4-difenylotetrahydrofuranu o wzorze 25 określono za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej, wyposażonej w chiralną kolumnę.
Przykład 46
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 8a
mql% AgOTs 43 h, -20 CC 69%, 11% e.e.
Ph 25
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 8a (4.5 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 43 h w temperaturze -10 C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 17.3 mg (69%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 11%.
Przykład 47
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 8b
Ph
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 8b (4.8 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 41.5 h w temperaturze -20°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 20.8 mg (83%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 3%.
Przykład 48
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 8c
PL 243209 Β1
mol% AgOTs 43.5 h, -20 ’C 69%, 11% e.e.
Ph
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lII) o wzorze 8c (5.0 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 43.5 h w temperaturze -20°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 17.3 mg (69%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 11%.
Przykład 49
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 11a
Przykład 7d: AgOTs (4 mol%} 46 h, -25 ‘C 94%,38% e.e Przykład Te: AgOTs (10 mol%) 40 h, -25 *C 100%,40% e.e.
Przykład 7f: AgOTs (15 mol%) 41.5 h,-25 C 96%,44% e.e
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (przykład 7d: 1.1 mg, 0.004 mmol, 4 mol %; przykład 7e: 2.8 mg, 0.010 mmol, 10 mol %; przykład 7f: 4.2 mg, 0.015 mmol, 15 mol%), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11 a (5.5 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 10 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez (przykład 7d: 46 h, przykład 7e: 40 h, przykład 7f: 41.5 h) w temperaturze -25°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%) otrzymując związek o wzorze 25:
przykład 7d: 23.5 mg (94%) produktu o wzorze 16b, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 38%; przykład 7e: 25.0 mg (-100%) produktu o wzorze 16b, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 40%; przykład 7f: 24.0 mg (96%) produktu o wzorze 16b, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 44%.
Przykład 50
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 111
iib
Ph mol% AgOTs 16.6h,-10‘C 93%, 30% e.e.
PL 243209 Β1
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11 b (4.4 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 16.5 h w temperaturze -10°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 23.2 mg (93%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 30%.
Przykład 51
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 11c
HO
mol% AgOTs 20.5 h, -20 “C 100%, 35% e.e.
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11c (4.4 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 20.5 h w temperaturze -20°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 24.9 mg (100%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 35%.
Przykład 52
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 11d
HO
mol% AgOTs 21 h, -20 ’C 100%, 28% e.e.
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11 d (4.6 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 21 h w temperaturze -20°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 24.9 mg (100%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 28%.
Przykład 53
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 11e
PL 243209 Β1
HO
mol% AgOTs 45.6K, -10 *C 27%, 1% β.θ.
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 11 e (4.6 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 45.5 h w temperaturze -10°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 6.8 mg (27%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 1%.
Przykład 54
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 10a
10a
HO
mol% AgOTs 46h, -20 “C 29%, 24% e.e.
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 10a (5.6 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 46h w temperaturze -20°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 7.3 mg (29%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 24%.
Przykład 55
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 10b
HO
AgOTs (4 mol%) 43 h, -25 C 93%,32% e.e.
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (1.1 mg, 0,004 mmol, 4 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 10b (5.5 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 43 h w temperaturze
PL 243209 Β1
-25°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 23.3 mg (93%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 32%.
Przykład 56
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 10c
lOc
HO
mol% AgOTs 22.5 h, -20 °C 90%, 55% e.e.
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (1.3 mg, 0.004 mmol, 5 mol%), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 10c (5.6 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. R eakcję prowadzono przez 22.5 h w temperaturze -20°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 22.5 mg (90%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 55%.
Przykład 57
Reakcja wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkoholu allenylowego katalizowana N-heterocyklicznym karbenowym kompleksem złota(lll) 9a
HO
mol% AgOTs 17.5h, -10 ”C 96%, 19%e.e.
Ph
Reakcję prowadzono według procedury ogólnej stosując AgOTs (4.2 mg, 0.004 mmol, 15 mol %), A/-heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lll) o wzorze 9a (3.3 mg, 0.05 mmol, 5 mol %). Zawiesinę mieszano przez 5 min. w temperaturze pokojowej. Reakcję prowadzono przez 17.5 h w temperaturze -20°C. Surowy produkt chromatografowano (heksan 100%, następnie AcOEt/heksan 2-5%), otrzymując 24.8 mg (96%) produktu o wzorze 25, o nadmiarze enancjomerycznym (e.e.) 19%.

Claims (4)

1. A/-Heterocykliczny karbenowy kompleks złota(lII) o wzorze ogólnym:
n+ nA_ gdzie:
PL 243209 Β1
X oznacza atom fluorowca,
R14 oznacza grupę IPr*, ΙΡγ*νρ· lub -Ph(/-Pr)2.
R15 oznacza grupę: -CH(Me)Ph, -CH(Me)-2-naftyl, -CH(t-Bu)-2-naftyl, -CH(Ph)CH2OH, -CH(t-Bu)CH2OH, -CH(CH2Ph)CH2OH, -CH(/-Pr)CH2OH, -CH(f-Bu)CH2OH lub 2-indanol.
n+ oznacza sumaryczny ładunek cząsteczki, nA' oznacza liczbę przeciwjonów o ładunku -1.
2. Kompleks złota(lll) według zastrz. 1, znamienny tym, że przeciwjon:
o przyłączany jest do dowolnej grupy R14 lub R15 i zawiera przynajmniej jedno ugrupowanie takie‘jak: OS(=O)OR22, OS(=O)2OR22, OS(=O)2R22, OS(=OR22, OP(=O)OR22, OP(=O)R22, OPOR22OR23, OPR22R23, OC(=O)R22, OC(=O)OR22, natomiast grupy R22 i R23 stanowią dwuwartościowe rodniki przyłączone do dowolnej z grup R14 lub R15, o stanowi odrębną cząsteczkę i zawiera anion taki jak: X', BX4, SbXs·, PX4, ΡΧθ; OSO2R24', gdzie X jest dowolnym atomem fluorowca, a R24 stanowi podstawnik z podgrupy A i/lub B lub zawiera ich kombinację.
3. Kompleks złota(lll) według zastrz. 1, znamienny tym, że stanowi związek o wzorze wybranym spośród: 8a-11e.
4. Zastosowanie A/-heterocyklicznego karbenowego kompleksu złota(lll) określonego w zastrz. 1-3 jako prekatalizatora w reakcji wewnątrzcząsteczkowego hydroalkoksylowania alkololu allenylowego.
PL435408A 2020-09-22 2020-09-22 N-Heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(III) oraz ich zastosowanie PL243209B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL435408A PL243209B1 (pl) 2020-09-22 2020-09-22 N-Heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(III) oraz ich zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL435408A PL243209B1 (pl) 2020-09-22 2020-09-22 N-Heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(III) oraz ich zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL435408A1 PL435408A1 (pl) 2022-03-28
PL243209B1 true PL243209B1 (pl) 2023-07-17

Family

ID=80855581

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL435408A PL243209B1 (pl) 2020-09-22 2020-09-22 N-Heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(III) oraz ich zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL243209B1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL446654A1 (pl) * 2023-11-06 2025-05-12 Instytut Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk Nowe N-heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(I) i złota(III), zawierające chelatujące ramię arylotioeterowe, sposób ich wytwarzania, ich aktywacji oraz zastosowanie do aktywacji wiązań potrójnych węgiel-węgiel

Also Published As

Publication number Publication date
PL435408A1 (pl) 2022-03-28

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US12448404B2 (en) Process for producing ruthenium complexes and intermediates thereof and their use in olefin metathesis
EP2718016B1 (en) New complexes of ruthenium, method for their preparation, and their application in olefin metathesis reactions
Someşan et al. Novel mono-and bimetallic organotin (iv) compounds as potential linkers for coordination polymers
PL241085B1 (pl) Zastosowanie kompleksów rutenu w reakcji metatezy olefin
PL243209B1 (pl) N-Heterocykliczne karbenowe kompleksy złota(III) oraz ich zastosowanie
US12251688B2 (en) Use of N-chelating ruthenium complexes in the metathesis reaction
US11999754B2 (en) Ruthenium complexes and their use in olefin metathesis reactions
Charrier et al. Generation and chemical trapping of (1, 2-ethanediphosphinidene) tetracarbonyltungsten
EP3548501A1 (en) Novel ruthenium complex, method of its production and its use in reaction of olefine metathesis
TWI373504B (en) Synthesis of bis(azinyl)amine-bf2 complex
PL246181B1 (pl) Nowe kompleksy rutenu i ich zastosowanie w reakcji krzyżowej metatezy olefin
JP2025522560A (ja) 新規ルテニウム錯体、その合成の方法、この方法に使用される中間化合物、その合成の方法、及びオレフィンメタセシス反応における新規ルテニウム錯体の使用
JP6516272B2 (ja) カーボンナノベルト及びその製造方法
KR20240134027A (ko) 새로운 입체보유적 루테늄 복합체, 이의 제조 방법, 이러한 방법에 사용된 중간체 및 올레핀 복분해 반응에서 새로운 입체보유적 루테늄 복합체의 용도
JP2025531833A (ja) 新規のルテニウム錯体、その合成の方法、方法で使用される中間化合物、その合成の方法、およびオレフィンメタセシス反応における新規のルテニウム錯体の使用
WO2022187041A1 (en) Metallopolymers and iclick synthesis thereof
PL221841B1 (pl) Nowe kompleksy rutenu, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie w metatezie olefin
Gupta et al. Reactions of dichloroperfluorocycloalkenes with tetraazamacrocyclic amines
Martins et al. Another side of the oxazaphospholidine oxide chiral ortho-directing group