PL240513B1

PL240513B1 - Prowadnik oraz mechanizm napędowy do maszyny górniczej

Info

Publication number: PL240513B1
Application number: PL419732A
Authority: PL
Inventors: Ryan E. Perry
Original assignee: Joy Mm Delaware Inc
Priority date: 2015-12-09
Filing date: 2016-12-08
Publication date: 2022-04-19
Also published as: RU2736856C2; CN106958444B; PL419732A1; CN206419012U; AU2016269494B2; CN106958444A; RU2016148186A; AU2016269494A1; US20170167259A1; AU2022203120B2; US10731461B2; AU2022203120A1; RU2016148186A3; ZA201608500B

Abstract

Prowadnik do maszyny górniczej (10) zawiera podłużny korpus prowadnika, gniazdo, wkład połączony z korpusem prowadnika oraz element ustalający, przymocowany do korpusu prowadnika. Korpus prowadnika zawiera pierwszy koniec, drugi koniec, pierwszą ścianę i drugą ścianę. Gniazdo biegnie między pierwszym końcem a drugim końcem wzdłuż osi gniazda i gniazdo biegnie wzdłuż pierwszej ściany i drugiej ściany. Wkład jest umieszczony między korpusem prowadnika a osią gniazda i biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda. Wkład zawiera koniec umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca korpusu prowadnika. Element ustalający opiera się o koniec wkładu, aby zabezpieczyć wkład przed przemieszczaniem się względem korpusu prowadnika w kierunku równoległym do osi gniazda.

Description

PL 240 513 B1

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy dziedziny maszyn górniczych, a w szczególności podchwytu do maszyny górniczej stanowiącej wrębiarkę ścianową. A dokładniej niniejszy wynalazek dotyczy prowadnika do maszyny górniczej. Niniejszy wynalazek dotyczy również mechanizmu napędowego do maszyny górniczej.

Tradycyjne wrębiarki ścianowe zawierają ramę i parę zespołów wrębowy, zamontowanych na obydwu końcach ramy. Każdy zespół wrębowy zawiera bęben wrębiający do sprzęgania się ze ścianą kopalni. W miarę jak rama mija obudowę górniczą, bębny wrębiające urabiają materiał z przodka kopalni. W niektórych postaciach wykonania materiał jest umieszczany na przenośniku i odprowadzany z przodka kopalni. Wrębiarka zawiera podchwyt i koło zębate, które jest sprzęgane z zębatką, aby przemieszczać maszynę względem ściany kopalni. Podczas działania podchwyt ulega zużyciu, co prowadzi do osłabienia sprzęgania między kołem zębatym a zębatką i ograniczenia sterowania maszyną.

W jednym z aspektów niniejszy wynalazek dotyczy prowadnika do maszyny górniczej, który to prowadnik zawiera podłużny korpus prowadnika zawierający pierwszy koniec, drugi koniec oraz gniazdo biegnące między pierwszym końcem a drugim końcem wzdłuż osi gniazda, przy czym korpus prowadnika zawiera ponadto pierwszą ścianę, biegnącą wzdłuż pierwszego boku gniazda, oraz drugą ścianę, biegnącą wzdłuż drugiego boku gniazda, charakteryzującego się tym, że prowadnik zawiera wkład połączony z korpusem prowadnika, przy czym wkład biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda, przy czym wkład jest umieszczony między pierwszą ścianą a osią gniazda i między drugą ścianą a osią gniazda, gdzie wkład zawiera koniec umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca korpusu prowadnika, oraz co najmniej jeden element mocujący do zabezpieczania wkładu przed przemieszczaniem względem korpusu prowadnika w kierunku równoległym do osi gniazda, przy czym element mocujący biegnie w kierunku równoległym do osi gniazda.

Korzystnie koniec wkładu zawiera kołnierz i w którym co najmniej jeden element mocujący biegnie przez kołnierz wkładu i do pierwszego końca korpusu prowadnika.

Korzystnie prowadnik zawiera ponadto element ustalający, przymocowany do korpusu prowadnika za pomocą co najmniej jednego elementu mocującego, przy czym element ustalający przylega do końca wkładu, aby zabezpieczyć wkład przed przemieszczaniem względem korpusu prowadnika w kierunku równoległym do osi gniazda.

Korzystnie prowadnik zawiera ponadto pokrywę, przymocowaną do elementu ustalającego.

Korzystnie korpus prowadnika zawiera co najmniej jeden podłużny rowek, połączony z gniazdem i biegnący w kierunku równoległym do osi gniazda, gdzie wkład zawiera podłużny występ, biegnący wzdłuż długości wkładu, przy czym podłużny występ jest umieszczony w podłużnym rowku.

Korzystnie pierwszą ścianę stanowi ściana górna, gdzie korpus prowadnika zawiera ponadto otwór biegnący przez ścianę górną i połączony z gniazdem.

Korzystnie pierwszą ścianę stanowi ściana górna, a drugą ścianę stanowi ściana podstawy, gdzie korpus prowadnika zawiera ponadto ścianę przednią, wystającą ze ściany górnej w kierunku zasadniczo równoległym do ściany podstawy, gdzie wkład zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż szerokości ściany górnej, drugą część, biegnącą wzdłuż wysokości ściany podstawy, oraz trzecią część biegnącą wzdłuż wysokości ściany przedniej.

Korzystnie pierwszy koniec korpusu prowadnika zawiera wnękę, gdzie wkład zawiera co najmniej jeden występ, wystający z końca wkładu w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi gniazda.

Korzystnie pierwszą ścianę stanowi ściana górna, a drugą ścianę stanowi ściana podstawy, przy czym wkład zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż długości ściany górnej w kierunku prostopadłym do osi gniazda, drugą część, biegnącą wzdłuż długości ściany podstawy w kierunku prostopadłym do osi gniazda, i część hakową, wystającą ze ściany podstawy w kierunku zasadniczo równoległym do ściany górnej.

Korzystnie wkład jest połączony z korpusem prowadnika, aby zapobiegać obracaniu się wkładu względem korpusu prowadnika podczas pracy maszyny górniczej.

W innym aspekcie niniejszy wynalazek dotyczy mechanizmu napędowego do maszyny górniczej, przy czym mechanizm napędowy jest skonfigurowany do sprzęgania i przemieszczania maszyny górniczej wzdłuż zębatki, gdzie mechanizm napędowy zawiera: silnik, przekładnię napędzaną przez silnik i przystosowaną do sprzęgania z zębatką tak, że ruch obrotowy przekładni przemieszcza maszynę górniczą wzdłuż zębatki, oraz prowadnik utrzymujący sprzęganie między przekładnią a zębatką. Prowadnik zawiera; podłużny korpus prowadnika, zawierający pierwszy koniec, drugi koniec oraz gniazdo biegnące

PL 240 513 B1 między pierwszym końcem a drugim końcem wzdłuż osi gniazda, gdzie korpus zawiera ponadto pierwszą ścianę, biegnącą wzdłuż pierwszego boku gniazda, oraz drugą ścianę, biegnącą wzdłuż drugiego boku gniazda. Prowadnik charakteryzuje się tym, że zawiera wkład połączony z korpusem prowadnika, przy czym wkład biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda, przy czym wkład jest umieszczony między pierwszą ścianą a osią gniazda i między drugą ścianą a osią gniazda, gdzie wkład zawiera koniec umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca korpusu prowadnika, oraz co najmniej jeden element mocujący do zabezpieczania wkładu przed przemieszczaniem względem korpusu prowadnika w kierunku równoległym do osi gniazda, przy czym element mocujący biegnie w kierunku równoległym do osi gniazda.

Korzystnie mechanizm napędowy zawiera ponadto element ustalający przymocowany do korpusu prowadnika za pomocą co najmniej jednego elementu mocującego, przy czym element ustalający przylega do końca wkładu, aby zabezpieczyć wkład przed przemieszczaniem względem korpusu prowadnika w kierunku równoległym do osi gniazda.

Korzystnie pierwszą ścianę stanowi ściana górna, gdzie korpus prowadnika zawiera ponadto otwór biegnący przez ścianę górną i połączony z gniazdem, przy czym koło zębate przechodzi przez otwór w celu sprzęgania z zębatką.

Korzystnie pierwszą ścianę stanowi ściana górna, a drugą ścianę stanowi ściana podstawy, gdzie korpus prowadnika zawiera ponadto ścianę boczną, oddaloną od ściany podstawy i wystającą ze ściany górnej w kierunku zasadniczo równoległym do ściany podstawy, gdzie wkład zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż długości ściany górnej w kierunku prostopadłym do osi gniazda, drugą część, biegnącą wzdłuż długości ściany podstawy w kierunku poprzecznym do osi gniazda, oraz trzecią część, biegnącą wzdłuż długości ściany przedniej w kierunku poprzecznym do osi gniazda.

Korzystnie pierwszą ścianę stanowi ściana górna, a drugą ścianę stanowi ściana podstawy, gdzie wkład zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż długości ściany górnej w kierunku prostopadłym do osi gniazda, drugą część, biegnącą wzdłuż długości ściany podstawy w kierunku prostopadłym do osi gniazda, oraz część hakową, oddaloną od ściany górnej i biegnącą od ściany podstawy w kierunku zasadniczo równoległym do ściany górnej.

W kolejnym aspekcie niniejszy wynalazek dotyczy prowadnika do maszyny górniczej, który to prowadnik zawiera: podłużny korpus prowadnika zawierający pierwszy koniec, drugi koniec, pierwszą ścianę oraz drugą ścianę, gniazdo biegnące między pierwszym końcem a drugim końcem wzdłuż osi gniazda, przy czym gniazdo biegnie wzdłuż pierwszej ściany i drugiej ściany. Prowadnik charakteryzuje się tym, że zawiera wkład połączony z korpusem prowadnika, przy czym wkład jest umieszczony między korpusem prowadnika a osią gniazda i biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda, gdzie wkład zawiera koniec umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca korpusu prowadnika, oraz element ustalający przymocowany do korpusu prowadnika, przy czym element ustalający opiera się o koniec wkładu, aby zabezpieczyć wkład przed przemieszczaniem się względem korpusu prowadnika w kierunku równoległym do osi gniazda.

Korzystnie koniec wkładu zawiera kołnierz i w którym co najmniej jeden element mocujący biegnie przez kołnierz wkładu i do korpusu prowadnika.

Korzystnie prowadnik zawiera ponadto wiele elementów mocujących biegnących przez element ustalający i do pierwszego końca korpusu prowadnika, aby przymocować element ustalający do korpusu prowadnika.

Korzystnie pierwszą ścianę stanowi ściana górna, a drugą ścianę stanowi ściana podstawy, przy czym ściana podstawy jest umieszczona prostopadle do ściany górnej, gdzie korpus prowadnika zawiera ponadto ścianę przednią, wystającą ze ściany górnej w kierunku zasadniczo równoległym do ściany podstawy, gdzie wkład zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż szerokości ściany górnej, drugą część, biegnącą wzdłuż wysokości ściany podstawy, oraz trzecią część, biegnącą wzdłuż wysokości ściany przedniej.

PL 240 513 B1

Korzystnie pierwszą ścianę stanowi ściana górna, a drugą ścianę stanowi ściana podstawy, gdzie wkład zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż długości ściany górnej w kierunku prostopadłym do osi gniazda, drugą część, biegnącą wzdłuż długości ściany podstawy w kierunku prostopadłym do osi gniazda, oraz część hakową, wystającą ze ściany podstawy w kierunku zasadniczo równoległym do ściany górnej.

Korzystnie korpus prowadnika zawiera ponadto ścianę hakową, biegnącą od dolnego końca ściany podstawy, przy czym część hakowa wkładu biegnie wzdłuż długości ściany hakowej w kierunku prostopadłym do osi gniazda.

Korzystnie wkład jest połączony z korpusem prowadnika aby zapobiegać obracaniu się wkładu względem korpusu prowadnika podczas pracy maszyny górniczej.

Zgodnie z jedną z postaci wykonania prowadnik do maszyny górniczej zawiera podłużny korpus prowadnika, wkład połączony z korpusem prowadnika oraz co najmniej jeden element mocujący. Korpus prowadnika zawiera pierwszy koniec, drugi koniec oraz gniazdo biegnące między pierwszym końcem a drugim końcem wzdłuż osi gniazda. Korpus prowadnika zawiera ponadto pierwszą ścianę, biegnącą wzdłuż pierwszego boku gniazda, oraz drugą ścianę, biegnącą wzdłuż drugiego boku gniazda. Wkład biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda. Wkład jest umieszczony między pierwszą ścianą a osią gniazda i między drugą ścianą a osią gniazda. Wkład zawiera koniec umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca korpusu prowadnika. Co najmniej jeden element mocujący zabezpiecza wkład przed przemieszczaniem względem korpusu w kierunku równoległym do osi gniazda. Element mocujący jest ustawiony w kierunku równoległym do osi gniazda.

Zgodnie z inną postacią wykonania mechanizm napędowy do maszyny górniczej jest skonfigurowany do sprzęgania i przemieszczania maszyny górniczej wzdłuż zębatki. Mechanizm napędowy zawiera silnik, przekładnię napędzaną przez silnik oraz prowadnik. Przekładnia jest przystosowana do sprzęgania z zębatką tak, że ruch obrotowy przekładni przemieszcza maszynę górniczą wzdłuż zębatki. Prowadnik utrzymuje sprzęgnięcie między przekładnią a zębatką. Prowadnik zawiera podłużny korpus prowadnika, wkład sprzęgnięty z korpusem prowadnika oraz co najmniej jeden element mocujący. Korpus prowadnika zawiera pierwszy koniec, drugi koniec oraz gniazdo biegnące między pierwszym końcem a drugim końcem wzdłuż osi gniazda. Korpus prowadnika zawiera ponadto pierwszą ścianę, biegnącą wzdłuż pierwszego boku gniazda, oraz drugą ścianę, biegnącą wzdłuż drugiego boku gniazda. Wkład biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda. Wkład jest umieszczony między pierwszą ścianą a osią gniazda i między drugą ścianą a osią gniazda. Wkład zawiera koniec umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca korpusu prowadnika. Co najmniej jeden element mocujący zabezpiecza wkład przed przemieszczaniem względem korpusu w kierunku równoległym do osi gniazda. Element mocujący jest ustawiony w kierunku równoległym do osi gniazda.

Zgodnie z kolejną postacią wykonania prowadnik do maszyny górniczej zawiera podłużny korpus prowadnika, gniazdo, wkład połączony z korpusem prowadnika oraz element ustalający przymocowany do korpusu prowadnika. Korpus prowadnika zawiera pierwszy koniec, drugi koniec, pierwszą ścianę i drugą ścianę. Gniazdo biegnie między pierwszym końcem a drugim końcem wzdłuż osi gniazda, a gniazdo biegnie wzdłuż pierwszej ściany i drugiej ściany. Wkład jest umieszczony między korpusem prowadnika a osią gniazda i biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda. Wkład zawiera koniec umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca korpusu prowadnika. Element ustalający opiera się o koniec wkładu, aby zabezpieczyć wkład przed przemieszczaniem się względem korpusu prowadnika w kierunku równoległym do osi gniazda.

Inne aspekty i postaci wykonania wynalazku staną się widoczne po zapoznaniu się z poniższym szczegółowym opisem i załączonymi rysunkami, na którym:

fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny maszyny górniczej, fig. 2 przedstawia kolejny widok perspektywiczny maszyny górniczej z fig. 1, fig. 3 przedstawia widok z tyłu maszyny górniczej z fig. 1, podczas sprzęgania się ze ścianą kopalni, fig. 4 przedstawia widok perspektywiczny w powiększeniu części maszyny górniczej z fig. 1, fig. 5 przedstawia widok perspektywiczny mechanizmu napędowego, fig. 6 przedstawia widok rozłożonego mechanizmu napędowego z fig. 5, fig. 7 przedstawia widok perspektywiczny prowadnika, fig. 8 przedstawia widok rozłożonego prowadnika, wkładu, elementu ustalającego i pokrywy,

PL 240 513 B1 fig. 9 przedstawia inny widok rozłożonego prowadnika, wkładu oraz elementu ustalającego z fig. 8, fig. 10 przedstawia przekrój poprzeczny prowadnika z fig. 7, widziany wzdłuż linii 10-10, fig. 11 przedstawia widok częściowo rozłożonego prowadnika, zawierającego wkład według innej postaci wykonania, fig. 12 przedstawia widok rozłożonego prowadnika, wkładu oraz elementu ustalającego zgodnie z inną postacią wykonania, fig. 13 przedstawia widok rozłożonego prowadnika i wkładu z fig. 12, fig. 14 przedstawia inny widok rozłożonego prowadnika, wkładu oraz elementu ustalającego z fig. 12, fig. 15 przedstawia przekrój prowadnika z fig. 12, przy czym wkład jest umieszczony w gnieździe, fig. 16 przedstawia widok rozłożonego prowadnika i wkładu według innej postaci wykonania, fig. 17 przedstawia odwrócony widok perspektywiczny wkładu z fig. 16.

Zanim postacie wykonania zostaną opisane szczegółowo, należy podkreślić, że wynalazek nie ogranicza się w swoim zastosowaniu do szczegółów konstrukcji oraz rozmieszczenia elementów składowych przedstawionych w opisie poniżej lub przedstawionych na poniższych rysunkach. Wynalazek pozwala na inne postacie wykonania oraz może być realizowany na wiele sposobów. Należy również podkreślić, że stosowana tutaj frazeologia i terminologia służą jedynie opisowi i nie należy ich traktować jako ograniczające zakres wynalazku. Stosowane tutaj określenia „zawierający” i „obejmujący” oraz ich warianty mają na celu uwzględnić elementy wymienione dalej i ich ekwiwalenty, jak również dodatkowe elementy. Stosowane tutaj określenia „składający się z” oraz jego warianty mają na celu uwzględnić elementy wymienione dalej oraz ich ekwiwalenty. O ile nie określono inaczej lub ograniczono w inny sposób, stosowane tutaj określenia „zamontowany”, „połączony”, „podparty” i „sprzężony” oraz ich warianty są używane są w szerokim znaczeniu i obejmują zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie mocowanie, łączenie, podpieranie i sprzęganie.

Fig. 1 przedstawia maszynę górniczą, taką jak wrębiarka ścianowa 10. W przedstawionej postaci wykonania, wrębiarka 10 zawiera podwozie lub ramę 14 oraz parę zespołów wrębowych 18. Każdy zespół wrębowy 18 zawiera ramię 26 i bęben wrębiający 30. Każde ramię 26 jest połączone przegubowo z końcem ramy 14 i obraca się wokół osi 34 ramienia. Każde ramię 26 podpiera również obrotowo bęben wrębiający 30. Każdy bęben wrębiający 30 zawiera zasadniczo cylindryczny korpus i ostrza wrębiające 38. W przedstawionej postaci wykonania łopatki 42 biegną spiralnie wzdłuż powierzchni zewnętrznej lub obwodu bębna 30, a ostrza wrębiające 38 są umieszczone wzdłuż krawędzi łopatek 42. Bęben 30 jest sprzężony z ramieniem 26 i może się obracać wokół osi 46 bębna, która jest zasadniczo równoległa do osi 34 ramienia.

Jak pokazano na fig. 2 i 3, rama 14 jest skonfigurowana do poruszania się wzdłuż przodka lub ściany 50 materiału (fig. 3) przeznaczonego do wydobycia w pierwszym kierunku 54 (fig. 2) i w drugim kierunku 58 (fig. 2). Dla uproszczenia każdy bęben 30 przedstawiono jako cylinder. Każdy bęben 30 sprzęga się ze ścianą 50 kopalni tak, że ostrza 38 (fig. 1) urabiają materiał ze ściany 50. Gdy bęben wrębiający 30 obraca się, to łopatki 42 (fig. 1) przenoszą urobek ze ściany 50 w kierunku tylnego końca bębna 30, gdzie wybrany materiał jest umieszczany na przenośniku ścianowym 62. Przenośnik ścianowy 62 przenosi materiał w kierunku przenośnika bramowego w celu jego transportu na zewnątrz kopalni. W przedstawionej postaci wykonania zastawka 66 jest umieszczona z tyłu ramy 14 (tj., z dala od ściany 50), aby zapobiec wypadaniu urobku z tyłu przenośnika 62. Ponadto z tyłu przenośnika 62 i zastawki 66 może być umieszczona podpora stropu (nie pokazano).

Jak pokazano na fig. 2, w miarę jak rama 14 przemieszcza się w pierwszym kierunku 54, to pierwszy zespół wrębowy 18a znajduje się w położeniu przednim, a drugi zespół wrębowy 18b znajduje się w położeniu tylnym. W jednej z postaci wykonania położenie przednie stanowi położenie uniesione do urabiania materiału, takiego jak węgiel, z górnej części ściany 50 kopalni, podczas gdy położenie tylne stanowi dolne położenie do urabiania materiału z dolnej części ściany 50 kopalni.

Odnosząc się teraz do fig. 4, rama 14 zawiera mechanizm napędowy 70 do przemieszczania ramy 14. Fig. 5 i 6 przedstawiają mechanizm napędowy 70 zgodnie z niektórymi postaciami wykonania. Mechanizm napędowy 70 zawiera silnik 74 (fig. 4) napędzający wał zdawczy 76, który z kolei napędza przekładnię lub koło zębate 78 (fig. 6). W przedstawionej postaci wykonania zębatka 82 jest sprzężona z przenośnikiem ścianowym 62 (fig, 2) i biegnie wzdłuż ściany 50. Koło zębate 78 (fig. 4) sprzęga się z zębatką 82, aby utworzyć połączenie koło zębate - zębatka tak, że ruch obrotowy koła zębatego 78

PL 240 513 B1 spowoduje ruch postępowy ramy 14 wzdłuż zębatki 82. W przedstawionej postaci wykonania, wał zdawczy 76 napędza układ przekładni 86 (fig. 6), który obraca koło zębate 78.

Jak pokazano na fig. 5, podchwyt lub prowadnik 90 jest połączony przegubowo z ramą 14 za pomocą sworznia 94. Prowadnik 90 jest połączony w sposób przesuwny z zębatką 82. Koło zębate 78 może być podparte obrotowo wokół sworznia 94, a zęby koła zębatego 78 wystają przez otwór 102 (fig. 6) prowadnika 90, sprzęgając się z zębatką 82. Między innymi prowadnik 90 prowadzi ruch ramy 14 względem zębatki 82 wzdłuż przodka i utrzymuje wyrównanie oraz sprzęgnięcie między kołem zębatym 78 a zębatką 82. W przedstawionej postaci wykonania prowadnik 90 jest umieszczony w pobliżu każdego końca ramy 14, w innych postaciach wykonania maszyna górnicza 10 może zawierać mniej albo więcej prowadników.

Odnosząc się do fig. 7-10, prowadnik 90 zawiera korpus 110 prowadnika, tuleję regeneracyjną lub wkład 114 oraz element ustalający 118. W przedstawionej postaci wykonania prowadnik 90 zawiera ponadto płytę 122 pokrywy (fig. 7), przymocowaną do elementu ustalającego 118. Korpus 110 prowadnika zawiera pierwszy koniec 130 i drugi koniec 134 (fig. 7). Ponadto w kierunku podłużnym między pierwszym końcem 130 a drugim końcem 134, wzdłuż osi 142 gniazda biegnie gniazdo 138. Stosowane tutaj określenie „osiowy” i jego warianty odnoszą się do kierunku, który jest równoległy do osi 142 gniazda, a określenie „promieniowy” i jego warianty odnoszą się do kierunku, który jest prostopadły do osi 142 gniazda. Gniazdo 138 ma wielkość umożliwiającą przyjęcie zębatki 82 (fig. 3). W przedstawionej postaci wykonania przekrój poprzeczny gniazda 138, poprzecznie do osi 142 gniazda, tworzy niepełny prostokąt. W przedstawionej postaci wykonania sworzeń 94 jest usytuowany między pierwszym końcem 130 a drugim końcem 134.

Jak pokazano na fig. 10, korpus 110 prowadnika zawiera pierwszą ścianę lub ścianę podstawy 150, drugą ścianę lub ścianę górną 154, trzecią ścianę lub boczną ścianę prowadzącą 158 oraz czwartą ścianę lub hak 162. W przedstawionej postaci wykonania ściana podstawy 150 i ściana górna 154 są połączone ze sobą i skierowane prostopadle względem siebie. Od powierzchni górnej ściany górnej 154 biegną występy 166, a między występami 166 biegnie sworzeń 94. Boczna ściana prowadząca 158 wystaje z krawędzi ściany górnej 154 w kierunku równoległym do ściany podstawy 150. Boczna ściana prowadząca 158 znajduje się w odległości od ściany podstawy 150 i biegnie równolegle do osi 142 gniazda. Z krawędzi ściany podstawy 150 wystaje hak 162 w kierunku równoległym do ściany górnej 154. Hak 162 jest oddalony od ściany górnej 154 i biegnie wzdłuż części osi 142 gniazda.

Gniazdo 138 jest zasadniczo utworzone między ścianą podstawy 150, ścianą górną 154, boczną ścianą prowadzącą 158 a hakiem 162. Podczas działania hak 162 jest umieszczony w sąsiedztwie powierzchni dolnej zębatki 82 (fig. 3), a boczna ściana prowadząca 158 jest usytuowana w sąsiedztwie powierzchni bocznej zębatki 82 (na przykład, skierowanej do tyłu powierzchni zębatki 82). Hak 162 zachowuje sprzężenie kształtowe między kołem zębatym 78 a zębatką 82, podczas gdy prowadnik 90 przesuwa się względem zębatki 82.

Jak pokazano na fig. 8 i 9, wkład 114 jest umieszczony wewnątrz gniazda 138. Wkład 114 jest umieszczany w kierunku osiowym wewnątrz gniazda 138 od pierwszego końca 130 korpusu 110 prowadnika. Wkład 114 zawiera korpus 170 wkładu, którego koniec 174 jest umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca 130 korpusu 110 prowadnika. W przedstawionej postaci wykonania koniec 174 wkładu 114 jest ukształtowany w postaci kołnierza 178. Kołnierz 178 jest umieszczony w obrębie progu lub zagłębienia 182 w sąsiedztwie pierwszego końca 130 korpusu 110 prowadnika i może zapobiec wprowadzaniu wkładu 114 zbyt głęboko do gniazda 138. Kołnierz 178 ułatwia również pasowanie na wcisk między wkładem 114 a korpusem 110 prowadnika celem ograniczenia do minimum ruchu wkładu 114. W przedstawionej postaci wykonania część wkładu 114 naprzeciwko kołnierza 178 zawiera wycięcie 184, które odpowiada zarysowi otworu 102 (fig. 7) w korpusie 110 prowadnika, przez co wkład 114 nie koliduje ze sprzęgnięciem między kołem zębatym 78 (fig. 4) a zębatką 82.

Jak pokazano na fig. 10, wkład 114 biegnie wzdłuż obwodu w przekroju poprzecznym gniazda 138. Wkład 114 jest zasadniczo usytuowany między osią 142 gniazda a powierzchniami wewnętrznymi korpusu 110 prowadnika. Innymi słowy, przekrój poprzeczny wkładu 114 w kierunku poprzecznym do osi 142 gniazda ma kształt, który jest zasadniczo podobny do przekroju poprzecznego gniazda 138. W szczególności, wkład 114 zawiera część podstawy 186, część górną 190, część boczną 194 i część hakową 198. Część podstawy 186 jest umieszczona w sąsiedztwie ściany podstawy 150, część górna 190 jest umieszczona w sąsiedztwie ściany górnej 154, część boczna 194 jest umieszczona w sąsiedztwie bocznej ściany prowadzącej 158, a część hakowa 198 jest usytuowana w sąsiedztwie haka 162 korpusu 110 prowadnika.

PL 240 513 B1

Odnosząc się ponownie do fig. 8 i 9, w przedstawionej postaci wykonania koniec 174 wkładu 114 zawiera występy 202 biegnące w bok lub promieniowo od osi 142 gniazda, przy czym występy 202 są umieszczane wewnątrz wnęk 206 (fig. 8) w pierwszym końcu 130 korpusu 110 prowadnika i są pomocne w wyrównaniu wkładu 114 wewnątrz gniazda 138. W przedstawionej postaci wykonania występy 202 wystają z części podstawy 186 i części bocznej 194 wkładu 114, w innych postaciach wykonania (fig. 11) jeden albo więcej występów może wystawać z części górnej 190 zamiast albo dodatkowo oprócz jednego albo większej liczby występów wystających z części podstawy 186 i/albo części bocznej 194. Ponadto w przedstawionej postaci wykonania występy 202 zawierają otwory 208 popychacza, pomocne w usuwaniu wkładu 114 z gniazda 138.

Jak pokazano na fig. 8 i 9, element ustalający 118 jest umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca 130 korpusu 110 prowadnika i jest przymocowany do korpusu 110 prowadnika, na przykład, przy użyciu pierwszych elementów mocujących 214. Element ustalający 118 biegnie wzdłuż obwodu wkładu 114 i gniazda 138 oraz utrzymuje wkład 114 wewnątrz gniazda 138. Element ustalający 118 zawiera element prowadzący lub grzbiet 218 (fig. 9), wystający z powierzchni wewnętrznej 222, który jest skierowany w kierunku wkładu 114 i biegnie wokół obwodu wewnętrznego elementu ustalającego 118. Grzbiet 218 opiera się na końcu 174 wkładu 114 i zapewnia powierzchnię reakcji na obciążenia wywierane wzdłuż osi 142 gniazda, zamiast generować naprężenia na pierwszych elementach mocujących 214.

Pierwsze elementy mocujące 214 biegną przez otwory 226 w elemencie ustalającym 118 i są przymocowane do pierwszego końca 130 korpusu 110 prowadnika. Pierwsze elementy mocujące 214 są ustawione równolegle do osi 142 gniazda. Oznacza to, że oś podłużna każdego elementu mocującego 214 jest ustawiona w tym samym kierunku co oś 142 gniazda i w tym samym kierunku, w którym wkład 114 jest umieszczany w gnieździe 138. W przedstawionej postaci wykonania pierwsze elementy mocujące 214 stanowią gwintowane śruby, wkręcane w otwory 234 (fig. 8) w pierwszym końcu 130 korpusu 110 prowadnika w innych postaciach wykonania stosować można elementy mocujące innego typu. Pokrywa 122 (fig. 7) jest przymocowana do elementu ustalającego 118, na przykład, za pomocą drugich elementów mocujących 238. Pokrywa 122 może zapobiegać wnikaniu zanieczyszczeń i płynów do wnętrza otworów 226 i korozji pierwszych elementów mocujących 214, jak również może zapobiegać całkowitemu wykręceniu pierwszych elementów mocujących 214 z korpusu 110 prowadnika.

Chociaż rysunki przedstawiają wkład 114, element ustalający 118 oraz pokrywę 122, połączone z pierwszym końcem 130 korpusu 110 prowadnika, to należy rozumieć, że prowadnik 90 może zawierać zasadniczo podobny wkład, element ustalający oraz pokrywę, przymocowane do drugiego końca 134 korpusu 110 prowadnika.

Przez zapewnienie oddzielnego elementu ustalającego 118 do pochłaniania obciążeń wywieranych wzdłuż osi 142 gniazda oraz utrzymania wkładu 114, można zmniejszyć ciężar i złożoność wkładu 114 (tj., wymiennego elementu składowego ulegającego zużyciu), upraszczając w ten sposób proces obróbki/wytwarzania w celu uformowania wkładu 114. Wkład 114 można wytwarzać z wykorzystaniem mniejszej liczby procesów obróbki, przy czym wkład można wytwarzać z lżejszego i/albo tańszego materiału. Element ustalający 118 pozwala na luźniejsze pasowanie między wkładem 114 a korpusem 110 prowadnika, umożliwiając „pływanie” wkładu 114 lub jego niewielkie przemieszczanie względem korpusu 110 prowadnika. Wkład 114 jest mniej ograniczony i podlega mniejszym obciążeniom, zwłaszcza na rogach.

Wkład 114 stanowi element ulegający zużyciu, który pochłania zużycie dzięki kontaktowi przesuwnemu i tarciowemu między prowadnikiem 90 a zębatką 82, zamiast zużywać powierzchnie wewnętrzne korpusu 110 prowadnika. W niektórych postaciach wykonania wkład 114 można uformować ze stali 8620 i utwardzać przez nawęglanie. W innych postaciach wykonania stosować można inny materiał i/albo inny proces utwardzania. W niektórych postaciach wykonania element ustalający 118 jest formowany z blachy stalowej, takiej jak A572 lub A514.

Aby wymienić wkład 114, ramę 14 można unieść w celu usunięcia ciężaru maszyny 10 z prowadnika 90 i wkładu 114. Usuwa się pierwsze elementy mocujące i usuwa się element ustalający 118. Wkład 114 wysuwa z gniazda 138 wzdłuż osi 142 gniazda. Wkład wymienny 114 umieszcza się następnie w gnieździe 138 wzdłuż osi 142 gniazda. W przedstawionej postaci wykonania wkład 114 wprowadza się do momentu, aż kołnierz 178 sprzęgnie się z zagłębieniem 182, a występy 202 znajdą się wewnątrz wnęk 206. Wtedy ponownie łączy się element ustalający 118 i pierwsze elementy mocujące 214 w celu przymocowania wkładu 114 do korpusu 110 prowadnika. Jeśli do wymiany wkładu 114 wymagana jest

PL 240 513 B1 dodatkowa przestrzeń, to można unieść zębatkę 82 wraz z ramą 14. Podczas wymiany wkładu 114 zębatka 82 może pozostać w gnieździe 138.

W tradycyjnej maszynie górniczej operatorowi trudno jest uzyskać dostęp do prowadnika od przodu lub od tyłu maszyny. Jednak, pierwsze elementy mocujące 214 prowadnika 90 są dostępne od strony pierwszego końca 130 prowadnika 90 oraz od strony końca maszyny 10. Element ustalający 118 i wkład 114 można usunąć od strony końca prowadnika 90 wzdłuż osi 142 gniazda 138. Oznacza to, że wkład 114 może się przesuwać w kierunku zewnętrznej strony maszyny 10 i od tej strony maszyny 10 może być serwisowany/wymieniany. Wkład 114 jest bardziej dostępny do serwisowania, co ułatwia usuwanie i wymianę wkładu 114. Ponadto naprawa zużytego wkładu 114 wymaga jedynie podniesienia ramy 14 na tyle, aby usunąć ciężar spoczywający na prowadniku 90, koła zębatego 78, sworznia 94 ani prowadnika 90 nie trzeba demontować w celu wymiany wkładu 114. Ten prostszy proces konserwacji skraca czas przestoju maszyny 10 i obniża koszty konserwacji, jak również ogranicza potrzebę obsługi przez operatorów ciężkiego prowadnika 90 i unoszenia wymienianych prowadników nad zastawką 66.

Wkłady 114 zmniejszają zużycie korpusu 110 prowadnika i mogą być wymieniane częściej niż korpus 110 prowadnika.Zatem wkład 114 wydłuża okres użytkowania korpusu 110 prowadnika i zmniejsza częstotliwość, z jaką należy wymieniać droższy korpus 110 prowadnika. Ponadto zmniejszone zużycie pozwala prowadnikowi 90 utrzymać właściwe zazębienie między kołem zębatym 78 a zębatką 82, usprawniając w ten sposób sterowanie maszyną 10 i zmniejszając zużycie koła zębatego 78.

Ponadto, ponieważ wkład 114 stanowi podstawowy element ulegający zużyciu, to przewodnik 90 może być utworzony z materiałów alternatywnych i/albo mniej kosztownych. Tradycyjne prowadniki są wytwarzane z hartowanej stali wysokowęglowej, aby uwzględnić wysokie zużycie; jednak prowadnik 90 można wykonać z tańszego materiału ze względu na zmniejszone zużycie prowadnika 90.

Fig. 12-15 przedstawiają prowadnik 490 zgodnie z inną postacią wykonania. Dla uproszczenia opisano jedynie różnice między prowadnikiem 490 a prowadnikiem 90. Podobne elementy oznaczono podobnymi numerami, zwiększonymi o 400.

Odnosząc się do fig. 12 i 13, korpus 510 prowadnika nie zawiera haka, jaki opisano powyżej w odniesieniu do fig. 6-10. W związku z tym przekrój poprzeczny gniazda 538 w korpusie 510 prowadnika ma kształt odwróconej litery U. Wkład 514 zawiera korpus 570 wkładu i kołnierz 578, a ponadto zawiera część hakowa 598 do sprzęgania się z dolną stroną zębatki 82 (fig. 4). Ponieważ korpus 510 prowadnika nie zawiera haka, to wkład 514 bezpośrednio reaguje na obciążenia pionowe, wywierane na część hakową 598, wykazując tendencję do podnoszenia prowadnika 490 z zębatki 82. Ogranicza to zużycie korpusu 510 prowadnika i przenosi zużycie na wkład 514, który można wymieniać szybciej i taniej niż korpus 510 prowadnika. Część podstawy 586 oraz część hakowa 598 wkładu 514 mogą być grubsze niż porównywalne części wkładu 114.

Jak pokazano na fig. 13-15, wkład 514 zawiera podłużne występy 516, wystające promieniowo z powierzchni zewnętrznych wkładu 514 i biegnące równolegle do osi 542 gniazda. Występy 516 są usytuowane wewnątrz rowków 520 (fig. 13 i 15) utworzonych na powierzchniach wewnętrznych korpusu 510 prowadnika. Występy 516 i rowki 520 wyrównują wkład 514 względem gniazda 538, zapewniając również powierzchnię reakcji na obciążenia skręcające wywieranych wokół osi 542 gniazda. W przedstawionej postaci wykonania występy 516 wystają promieniowo odpowiednio z części podstawy 586 i części bocznej 594 wkładu 514. W innych postaciach wykonania jeden albo więcej występów 516 może wystawać z części górnej 590.

Ponadto, jak pokazano najbardziej wyraźnie na fig. 12, ściana podstawy 550 korpusu 510 prowadnika może być utworzona z zapewnieniem większej grubości niż w przypadku ściany podstawy 150 korpusu 110 prowadnika. W konsekwencji, część elementu ustalającego 518 przymocowana do ściany podstawy 550 również może mieć większą grubość niż porównywalna część elementu ustalającego 118. W przedstawionej postaci wykonania część elementu ustalającego 518 w sąsiedztwie ściany podstawy 550 i opierająca się o część podstawy 586 wkładu 514 nie zawiera biegnącej poprzecznie części hakowej.

Fig. 16 i 17 przedstawiają prowadnik 890 zgodnie z inną postacią wykonania. Dla uproszczenia opisano jedynie różnice między prowadnikiem 890 a prowadnikiem 90. Podobne elementy oznaczono podobnymi numerami, zwiększonymi o 800.

Prowadnik 890 zawiera wkład 914 zawierający korpus 970 wkładu i kołnierz 978. W odróżnieniu od prowadnika 90 prowadnik 890 nie zawiera oddzielnego elementu ustalającego. Zamiast tego wkład 914 jest bezpośrednio połączony z pierwszym końcem 930 korpusu 910 prowadnika. W szczególności kołnierz 978 zawiera otwory 1028, przez które biegną pierwsze elementy mocujące 1014. Ponadto

Claims

PL 240 513 B1 wkład 914 zawiera element prowadzący lub grzbiet 1018 utworzony między korpusem 970 wkładu a powierzchnią kołnierza 978, zwróconą w kierunku korpusu 90 prowadnika. Grzbiet 1018 jest umieszczony wewnątrz komplementarnego progu 982 w otworze gniazda 938 w pobliżu pierwszego końca 930 korpusu 910 prowadnika w celu wyrównania wkładu 914 względem gniazda 938.

Chociaż opisano tutaj szczegółowo wybrane aspekty niektórych postaci wykonania, to w zakresie i duchu jednego albo więcej opisanych powyżej niezależnych aspektów istnieją zmiany i modyfikacje.

Zastrzeżenia patentowe

1. Prowadnik do maszyny górniczej, który to prowadnik zawiera: podłużny korpus (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) zawierający pierwszy koniec (130, 930), drugi koniec (134) oraz gniazdo (138, 538, 938) biegnące między pierwszym końcem (130, 930) a drugim końcem (134) wzdłuż osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), przy czym korpus (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) zawiera ponadto pierwszą ścianę (150, 550), biegnącą wzdłuż pierwszego boku gniazda (138, 538, 938), oraz drugą ścianę (154), biegnącą wzdłuż drugiego boku gniazda (138, 538, 938);

znamienny tym, że zawiera wkład (114, 514, 914) połączony z korpusem (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), przy czym wkład (114, 514, 914) biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda (138, 538, 938), przy czym wkład (114, 514, 914) jest umieszczony między pierwszą ścianą (150, 550) a osią (142, 542) gniazda (138, 538, 938) i między drugą ścianą (154) a osią (142, 542) gniazda, gdzie wkład (114, 514, 914) zawiera koniec (174) umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca (130, 930) korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890); oraz co najmniej jeden element mocujący (214, 1014) do zabezpieczania wkładu (114, 514, 914) przed przemieszczaniem względem korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) w kierunku równoległym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), przy czym element mocujący (214, 1014) biegnie w kierunku równoległym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938).
2. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że koniec (174) wkładu (114, 514, 914) zawiera kołnierz (178, 578, 978) i w którym co najmniej jeden element mocujący (214, 1014) biegnie przez kołnierz (178, 578, 978) wkładu (114, 514, 914) i do pierwszego końca (130, 930) korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890).
3. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ponadto element ustalający (118, 518), przymocowany do korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) za pomocą co najmniej jednego elementu mocującego, przy czym element ustalający (118, 518) przylega do końca wkładu (114, 514, 914), aby zabezpieczyć wkład (114, 514, 914) przed przemieszczaniem względem korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) w kierunku równoległym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938).
4. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ponadto pokrywę (122, 522), przymocowaną do elementu ustalającego (118, 518).
5. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus (510) prowadnika (490) zawiera co najmniej jeden podłużny rowek (520), połączony z gniazdem (538) i biegnący w kierunku równoległym do osi (542) gniazda (538), gdzie wkład (490) zawiera podłużny występ (516), biegnący wzdłuż długości wkładu (490), przy czym podłużny występ (516) jest umieszczony w podłużnym rowku (520).
6. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszą ścianę (150, 550) stanowi ściana górna, gdzie korpus (110, 510) prowadnika (90, 490) zawiera ponadto otwór (102) biegnący przez ścianę górną i połączony z gniazdem (138, 538).
7. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszą ścianę (150) stanowi ściana górna, a drugą ścianę (154) stanowi ściana podstawy, gdzie korpus (110) prowadnika (90) zawiera ponadto ścianę przednią, wystającą ze ściany górnej w kierunku zasadniczo równoległym do ściany podstawy, gdzie wkład (114) zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż szerokości ściany górnej, drugą część, biegnącą wzdłuż wysokości ściany podstawy, oraz trzecią część biegnącą wzdłuż wysokości ściany przedniej.

PL 240 513 B1
8. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy koniec (130) korpusu (110) prowadnika (90) zawiera wnękę (206), gdzie wkład (114) zawiera co najmniej jeden występ (202), wystający z końca wkładu (114) w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi gniazda (138).
9. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszą ścianę (150, 550) stanowi ściana górna, a drugą ścianę (154) stanowi ściana podstawy, przy czym wkład (114, 514, 914) zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż długości ściany górnej w kierunku prostopadłym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), drugą część, biegnącą wzdłuż długości ściany podstawy w kierunku prostopadłym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), i część hakową (198, 598), wystającą ze ściany podstawy w kierunku zasadniczo równoległym do ściany górnej.
10. Prowadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że wkład (114, 514, 914) jest połączony z korpusem (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), aby zapobiec obracaniu się wkładu (114, 514, 914) względem korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) podczas pracy maszyny górniczej.
11. Mechanizm napędowy do maszyny górniczej, przy czym mechanizm napędowy (70) jest skonfigurowany do sprzęgania i przemieszczania maszyny górniczej (10) wzdłuż zębatki (82), gdzie mechanizm napędowy (70) zawiera:

silnik (74);

przekładnię (86) napędzaną przez silnik (74) i przystosowaną do sprzęgania z zębatką (82) tak, że ruch obrotowy przekładni (86) przemieszcza maszynę górniczą (10) wzdłuż zębatki (82); oraz prowadnik (90, 490, 890) utrzymujący sprzęganie między przekładnią (86) a zębatką (82), który to prowadnik (90, 490, 890) zawiera:

podłużny korpus (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), zawierający pierwszy koniec (130, 930), drugi koniec (134) oraz gniazdo (138, 538, 938) biegnące między pierwszym końcem (130, 930) a drugim końcem (134) wzdłuż osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), gdzie korpus (110, 510, 910) zawiera ponadto pierwszą ścianę (150, 550), biegnącą wzdłuż pierwszego boku gniazda (138, 538, 938), oraz drugą ścianę (154), biegnącą wzdłuż drugiego boku gniazda (138, 538, 938);

znamienny tym, że prowadnik zawiera wkład (114, 514, 914) połączony z korpusem (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), przy czym wkład (114, 514, 914) biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda (138, 538, 938), przy czym wkład (114, 514, 914) jest umieszczony między pierwszą ścianą (150, 550) a osią (142, 542) gniazda (138, 538, 938) i między drugą ścianą (154) a osią (142, 542) gniazda (138, 538, 938), gdzie wkład (114, 514, 914) zawiera koniec (174) umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca (130, 930) korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890); oraz co najmniej jeden element mocujący (210, 1014) do zabezpieczania wkładu (114, 514, 914) przed przemieszczaniem względem korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) w kierunku równoległym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), przy czym element mocujący (214, 1014) biegnie w kierunku równoległym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938).
12. Mechanizm napędowy według zastrz. 11, znamienny tym, że zawiera ponadto element ustalający (118, 518) przymocowany do korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) za pomocą co najmniej jednego elementu mocującego, przy czym element ustalający (118, 518) przylega do końca wkładu (114, 514, 914), aby zabezpieczyć wkład (114, 514, 914) przed przemieszczaniem względem korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) w kierunku równoległym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938).
13. Mechanizm napędowy według zastrz. 11, znamienny tym, że korpus (510) prowadnika (490) zawiera co najmniej jeden podłużny rowek (520), połączony z gniazdem (538) i biegnący w kierunku równoległym do osi (542) gniazda (538), gdzie wkład (490) zawiera podłużny występ (516), biegnący wzdłuż długości wkładu (490), przy czym podłużny występ (516) jest umieszczony w podłużnym rowku (520).
14. Mechanizm napędowy według zastrz. 11, znamienny tym, że pierwszą ścianę (150, 550) stanowi ściana górna, gdzie korpus (110, 510) prowadnika (90, 490) zawiera ponadto otwór

PL 240 513 B1 (102) biegnący przez ścianę górną i połączony z gniazdem (138, 538), przy czym koło zębate (78) przechodzi przez otwór (102) w celu sprzęgania z zębatką (82).
15. Mechanizm napędowy według zastrz. 11, znamienny tym, że pierwszą ścianę (150, 550) stanowi ściana górna, a drugą ścianę (154) stanowi ściana podstawy, gdzie korpus (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) zawiera ponadto ścianę boczną, oddaloną od ściany podstawy i wystającą ze ściany górnej w kierunku zasadniczo równoległym do ściany podstawy, gdzie wkład (114, 514, 914) zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż długości ściany górnej w kierunku prostopadłym do osi (142, 542) gniazda, drugą część, biegnącą wzdłuż długości ściany podstawy w kierunku poprzecznym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), oraz trzecią część, biegnącą wzdłuż długości ściany przedniej w kierunku poprzecznym do osi (142, 542) gniazda (138, 538).
16. Mechanizm napędowy według zastrz. 11, znamienny tym, że pierwszą ścianę (150, 550) stanowi ściana górna, a drugą ścianę (154) stanowi ściana podstawy, gdzie wkład (114, 514, 914) zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż długości ściany górnej w kierunku prostopadłym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), drugą część, biegnącą wzdłuż długości ściany podstawy w kierunku prostopadłym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), oraz część hakową (198, 598), oddaloną od ściany górnej i biegnącą od ściany podstawy w kierunku zasadniczo równoległym do ściany górnej.
17. Mechanizm napędowy według zastrz. 11, znamienny tym, że wkład (114, 514, 914) jest połączony z korpusem (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), aby zapobiec obracaniu się wkładu (114, 514, 914) względem korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) podczas pracy maszyny górniczej.
18. Prowadnik do maszyny górniczej, który to prowadnik zawiera:

podłużny korpus (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) zawierający pierwszy koniec (130, 930), drugi koniec (134), pierwszą ścianę (150, 550) oraz drugą ścianę (154);

gniazdo (138, 538, 938) biegnące między pierwszym końcem (130, 930) a drugim końcem (134) wzdłuż osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938), przy czym gniazdo (138, 538, 938) biegnie wzdłuż pierwszej ściany (150, 550) i drugiej ściany (154);

znamienny tym, że zawiera wkład (114, 514, 914) połączony z korpusem (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), przy czym wkład (114, 514, 914) jest umieszczony między korpusem prowadnika a osią (142, 542) gniazda (138, 538, 938) i biegnie wzdłuż co najmniej części obwodu w przekroju poprzecznym gniazda (138, 538, 938), gdzie wkład (114, 514, 914) zawiera koniec (174) umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca (130, 930) korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890); oraz element ustalający (118, 518) przymocowany do korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), przy czym element ustalający (118, 518) opiera się o koniec (174) wkładu (114, 514, 914), aby zabezpieczyć (114, 514, 914) wkład przed przemieszczaniem się względem korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) w kierunku równoległym do osi (142, 542) gniazda (138, 538, 938).
19. Prowadnik według zastrz. 18, znamienny tym, że koniec (174) wkładu (114) zawiera kołnierz (178) i w którym co najmniej jeden element mocujący (214) biegnie przez kołnierz (178) wkładu (114) i do korpusu (110) prowadnika (90).
20. Prowadnik według zastrz. 18, znamienny tym, że zawiera ponadto wiele elementów mocujących (214, 1014) biegnących przez element ustalający (118, 518) i do pierwszego końca (130, 930) korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), aby przymocować element ustalający (118, 518) do korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890).
21. Prowadnik według zastrz. 18, znamienny tym, że korpus (510) prowadnika (490) zawiera co najmniej jeden podłużny rowek (520), połączony z gniazdem (538) i biegnący w kierunku równoległym do osi (542) gniazda (538), gdzie wkład (490) zawiera podłużny występ (516), biegnący wzdłuż długości wkładu (490), przy czym podłużny występ (516) jest umieszczony w podłużnym rowku (520).
22. Prowadnik według zastrz. 18, znamienny tym, że pierwszą ścianę (150) stanowi ściana górna, a drugą ścianę (154) stanowi ściana podstawy, przy czym ściana podstawy jest umieszczona prostopadle do ściany górnej, gdzie korpus (110) prowadniku (90) zawiera ponadto

PL 240 513 B1 ściany przednią, wystającą ze ściany górnej w kierunku zasadniczo równoległym do ściany podstawy, gdzie wkład (114) zawiera pierwsza część, biegnącą wzdłuż szerokości ściany górnej, drugą część biegnącą wzdłuż szerokości ściany podstawy, oraz trzecią część, biegnącą wzdłuż wysokości ściany przedniej.
23. Prowadnik według zastrz. 18, znamienny tym, że pierwszy koniec (130) korpusu (110) prowadnika (9) zawiera wnekę (206), gdzie wkład (114) zawiera co najmniej jeden występ, wystający z końca wkładu w kierunku zasadniczo prostopadłym do osi gniazda.
24. Prowadnik według zastrz. 18, znamienny tym, że pierwszą ścianę (150, 550) stanowi ściana górna, a drugą ścianę (154) stanowi ściana podstawy, gdzie wkład (114, 514) zawiera pierwszą część, biegnącą wzdłuż długości ściany górnej w kierunku prostopadłym do osi (142, 542) gniazda (138, 538), drugą część, biegnącą wzdłuż długości ściany podstawy w kierunku prostopadłym do osi (142, 542) gniazda (138, 538), oraz część hakową (198, 598), wystającą ze ściany podstawy w kierunku zasadniczo równoległym do ściany górnej.
25. Prowadnik według zastrz. 24, znamienny tym, że korpus (110, 510) prowadnika (90, 490) zawiera ścianę hakową, biegnącą od dolnego końca ściany podstawy, przy czym część hakowa (198, 598) wkładu (114, 514) biegnie wzdłuż długości ściany hakowej w kierunku prostopadłym do osi (142, 542) gniazda (138, 538).
26. Prowadnik według zastrz. 18, znamienny tym, że wkład (114, 514, 914) jest połączony z korpusem (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890), aby zapobiec obracaniu się wkładu (114, 514, 914) względem korpusu (110, 510, 910) prowadnika (90, 490, 890) podczas pracy maszyny górniczej.