PL240189B1 - Sposób produkcji serów i linia technologiczna do produkcji serów - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób produkcji serów i urządzenia do produkcji serów w tym owijarka sera warowego, urządzenie rozsypujące sól, regały dojrzewalnicze, zespół przemieszczania regałów, mechanizm przesuwania płyt oraz urządzenie do porcjowania serów. Całość mleka kotłowego przetworzona zostaje w jeden niski ser świeży. Po opuszczeniu na płytę (15), przykrytej folią rozciągliwą z rolki (59), górnej części formy serowarskiej z cylindrem (1), z bocznym płaszczem (3) i uszczelnieniu ciśnieniem w przegrodzie (8), wlane zostaje mleko. Wewnątrz cylindra (1) porusza się pionowo mieszadło z wałem (31) obracającym wahliwymi łopatami(35, 36), z krajaczami (38) pionowymi skrzepu, wykonując obróbkę skrzepu i mieszanie. Sitami (6, 20), zrównanymi do jednego poziomu, ziarno serowe osadzone na folii w cylindrze (1) wciśnięte zostaje w prostopadłościenną przestrzeń formy i sprasowane. Po podciśnieniowym odspojeniu elastomerowej przegrody (8) od ścian bocznych sera, przy nadciśnieniu nad sitami (6, 20) górna część formy zostaje uniesiona. Nad serem, na szynach (52), przejeżdża wózek z rolką (59) folii i urządzeniem rozsypującym sól, z rurami (72) przenośników ślimakowych i otworami (73) wysypowymi. Ser zostaje równo posypany odmierzoną ilością soli i przykryty dalszym ciągiem folii rozścielonej na płycie (15) przed produkcją. Wałek (66), z kołkami (68) zaczepowymi, unoszony do noża (69) z cofającymi się szczotkami (70), odcina folię od rolki (59) i wraca do dolnego położenia ze skrajem folii. Następnie drąg przeciąga, dokładnie owinięty folią świeży ser, pod wałkiem (66), na wybraną parę wsporników w unieruchomionym regale dojrzewalniczym. Regał precyzyjnie unoszony jest przez część (87) brzegową i (88) środkową płyty nośnej podnośnika. Regał pozycjonują poziomo i unieruchamiają uchwyty (91). Ten sam podnośnik unosi do poziomu porcjowania regał z dojrzałym serem. Uchwyty (91) unieruchamiają regał a dwa z nich, od strony porcjowania, rolkami (92) bocznie przytrzymują ser. Odwinięte z sera skraje folii rozciągliwej unieruchomione kołkami (68) na dwóch wałkach (101) są nawijane, ściągając dojrzały ser z płyty (15) dojrzewalniczej na nóż (107) gilotynowy krojący go poprzecznie. Odcięty blok sera przenośnik taśmowy przenosi do dalszego krojenia na kostki o wielkościach detalicznych. Sposób przerobu, wraz z zespołem urządzeń szczególnie nadaje się do przerobu przyoborowego, jako zakończenie linii udojowej mleka.

Description

PL 240 189 B1

Opis wynalazku

Znany jest patent Pat. 227177 pt. „Urządzenie do produkcji serów”. Górna, ruchoma ściana prostopadłościennej formy serowarskiej z sitem posiada otwór, z którego obrzeżem zespolony jest trwale cylinder warzelny, z płaszczem grzejnym. Jej ściany boczne schodzą w dół, poniżej szczelnego, płaskiego dna, do wnętrza rynny z dwiema uszczelkami pneumatycznymi. Cylinder warzelny, z górną częścią formy poruszany jest pionowo podnośnikiem śrubowym. We wnętrzu cylindra warzelnego znajduje się, poruszana przez drugi podnośnik, przegroda z obudową mieszadła. Pod przegrodą znajduje się sito z osiowym otworem, przez który do wnętrza cylindra warzelnego wprowadzane jest mieszadło z obracającymi się, wahliwymi łopatami. Są one zawiasowo przytwierdzone do wału na różnych poziomach. W czasie krojenia skrzepu łopata wyższa rozcina poziomo, w połowie wysokości, wstęgi skrzepu rozciętego przez łopatę niższą. Do skraju wału mieszadła przytwierdzone jest sito, uzupełniające otwór w sicie przegrody. Bezpośrednio przy rynnie otaczającej dno formy, znajduje się otwarty, podłużny zbiornik solanki. Posiada on ruchomą ramę, z przesuwnymi wspornikami i płytą wsuwaną pod uniesioną formę. Na ramie zainstalowany jest zespół krajaczy podłużnych i krajacz poprzeczny do pokrojenia wydmuchniętego z formy sera. W zbiorniku solanki znajduje się sito zanurzające i unieruchamiające w solance sery, oraz sito unoszące sery nad solankę.

Mleko wewnątrz cylindra warzelnego, z opuszczoną skrajnie na dno, uszczelnioną formą, poddawane jest tradycyjnej obróbce, z użyciem mieszadła pełniącego jednocześnie funkcję krajacza skrzepu. Zastosowanie rozstawu łopat w taki sposób, że wyższa rozcina wstęgę skrzepu w połowie wysokości, powoduje wydłużenie czasu pierwszego rozcinania skrzepu. Wpływa to niekorzystnie na jednorodność uzyskiwanego później ziarna serowego.

Osadzone na dnie ziarno serowe prasowane jest przy nacisku górnych sit formy serowarskiej. Nacisk powstaje głównie w wyniku wytworzenia nad nimi podciśnienia.

W zastosowanych w przytoczonym patencie rozwiązaniach, nieuchronny brak dokładnego zgrania wysokości nakrętek w mechanizmach podnoszących, spowoduje spoczywanie całego ciężaru, obu sprzęgniętych z sobą modułów, na śrubach tylko jednego z dwu podnośników. Wymaga to zastosowania mechanizmów podnoszących o powiększonych parametrach udźwigu, a mechanizmy sprzęgowe muszą utrzymać ciężar drugiego modułu.

Etap prasowania sera wymusza zastosowanie dodatkowego, pośredniego zbiornika podciśnienia, w którym gromadzona będzie odsysana serwatka. Niezbędne jest zastosowanie dodatkowej technologii hamującej proces ukwaszania, jeśli serwatka ma zostać poddana dalszemu przerobowi. Zbiornik pośredni dodatkowo komplikuje i podraża proces mycia.

W przytoczonym patencie nierozwiązany jest problem odspajania sera od dna formy. Odspajanie sera może spowodować rozerwanie.

Wydmuchiwanie, przyssanego pod górną perforacją sera wiąże się z koniecznością precyzyjnego sterowania ciśnieniem. Ze względu na duże rozmiary sera proces ten zawsze będzie obarczony ryzykiem niedokładnego odspojenia od ścian bocznych formy, rozerwania i nie wpadnięcia pomiędzy obrzeża płyty.

Koszt solankowego systemu solenia według powyższego patentu jest niewspółmiernie duży w stosunku do części warzelnej. Ponadto, z zastosowaniem solanki wiąże się konieczność jej regeneracji.

Uzyskane, w wyniku zastosowanej technologii, sery są jednakowej wielkości i dobrze nadają się do zamykania w osłonkach termokurczliwych, przystosowanych do dojrzewania serów. Jest to jednak proces wymagający dużego nakładu pracy ręcznej, nieprzystający do zautomatyzowanych, wcześniejszych faz produkcji, Dojrzałe sery będą najczęściej wymagać wyjęcia z osłonek, dalszego por cjowania i ponownego zapakowania w opakowania detaliczne.

W sposobie według wynalazku, cały proces produkcji dojrzałego sera odbywa się na jednej płycie, przykrytej folią rozciągliwą, przystosowaną do owinięcia nią sera w procesie dojrzewania. Dlatego najpierw pusta płyta dojrzewalnicza przesuwana jest na płytę dna formy serowarskiej z wybranego poziomu wsporników regału dojrzewalniczego i przykrywana folią rozciągliwą odwijaną z rolki, następnie przy opuszczonym cylindrze przerobowym, do obrzeża płyty pokrytego folią szczelnie przywiera elastomerowa przegroda wewnętrzna formy serowarskiej, po czym cylinder napełniany jest mlekiem przerobowym i wytwarzany jest skrzep.

W sposobie według wynalazku, krojenie skrzepu rozpoczyna się od jego części dennej w górę a więc od tej części, która posiada największą zwięzłość na starcie operacji. Wykonują to obracające się krajacze poziome i pionowe wahliwych łopat mieszadła. W ten sposób cały proces krojenia na wstęgi

PL 240 189 B1 można przeprowadzić przy praktycznie tej samej zwięzłości skrzepu. Finalnie, daje to ziarno serowe o wyraźnie wyższej jednorodności. Całość mleka przerobowego przetworzona zostaje w jeden niski ser.

Rozwiązanie to umożliwia przeprowadzenie całego procesu produkcyjnego sera, przygotowanego do dojrzewania, w jednym miejscu i całkowite wyeliminowanie konieczności transportu masy przerobowej pomiędzy poszczególnymi operacjami technologicznymi. Unika się w ten sposób nieuchronnych strat ciepła i spadku temperatury przerabianej masy. Z powodu prowadzenia całego procesu w zamkniętym urządzeniu, można zrezygnować z konieczności ogrzewania warzelni. Możliwe jest wówczas utrzymywanie w pomieszczeniu produkcyjnym obniżonej temperatury, korzystnej z higienicznych względów.

Transport sera ogranicza się jedynie do przesunięcia z nim płyty, drągiem do regału dojrzewalniczego. Uzyskuje się całkowite wykorzystanie powierzchni regału. Cały proces dojrzewania odbywa się bez dalszych czynności z serem. Pozwala to dodatkowo zagęścić ilość poziomów w regale.

Dzięki zastosowanym rozwiązaniom, wyprodukowanie bardzo dużego, niskiego, prostopadłościennego sera. nie wiąże się z nieuchronnymi jego uszkodzeniami, nawet wówczas gdy produktem będzie ser o podwyższonej zawartości wody - półtwardy.

Cały proces produkcyjny odbywa się w jednym urządzeniu, przystosowanym do łatwego przeprowadzenia procesu automatyzacji i uproszczonego procesu mycia, bez stacji CIP. Te cechy predestynują urządzenie do zainstalowania przy oborze i prowadzenie natychmiastowego przerobu mleka po każdym udoju.

Duża, górna powierzchnia niskiego sera pozwala na rozsypanie na niej całej ilości soli przewidzianej do solenia, pod warunkiem rozsypania równomiernego. Cały proces solenia ogranicza się wówczas do jednej krótkiej operacji, po której następuje niezwłoczne przykrycie sera folią i szczelnym dociśnięciu jej obrzeży. Rozwiązanie daje gwarancję wnikania soli do masy serowej w sposób porównywalny do tradycyjnego nacierania solą, z jednoczesną gwarancją uzyskania właściwej zawartości soli w dojrzałym serze. Tak zamknięty ser, korzystnie wolno stygnie w regale.

W sposobie według wynalazku arkusz folii rozciągliwej przykrywającej płytę dojrzewalniczą ma takie wymiary, aby można nim owinąć cały wyprodukowany ser. Daje to możliwość założenia drugiej połowy folii od góry na ser i uzyskanie jej ciągłości z jednego boku. Dlatego cały ser przykrywany jest dalszym ciągiem pasa folii rozciągliwej wychodzącej spod niego i odwijanej z rolki. Rozwiązanie to pozwala potem na ściąganie dojrzałego sera z płyty z równoczesnym pchaniem na zespół noży tnących.

Zastosowanie folii rozciągliwej daje możliwość takiego założenia na górę jej naddatków, aby uzyskać po dociśnięciu wystarczającą szczelność, zabezpieczającą przed dyfuzją powietrza do powierzchni sera. Dla uzyskania wymaganej dokładności tej operacji, zamykanie folii odbywa się ręcznie. Wytwarzający się w procesie dojrzewania dwutlenek węgla, szybko wyprze powietrze z niewielkiej przestrzeni gazowej pod folią. Wypłynie ono długimi kapilarnymi szczelinami, w miejscach niedokładnego samosklejenia folii.

W sposobie według wynalazku porcjowanie dojrzałego sera warowego odbywa się w ten sposób, że jest on ściągany z płyty dojrzewalniczej, unieruchomionej w regale, pomiędzy dwoma zespołami wałków, o pionowych osiach obrotu, stycznych do boków sera. Ściąganie odbywa się przez nawijanie na wałki dolnego i górnego płata folii rozciągliwej od strony ich zakończeń. Sklejone uprzednio płaty folii są ręcznie rozdzielane i przednie skraje odpowiednio zaczepiane o kołki wałków. Usytuowane są one tak, że ser wysuwa się spomiędzy nich. Dzięki zastosowaniu folii rozciągliwej i ściąganiu jej w sposób uniemożliwiający wyboczenie, niedokładności nawinięcia są niwelowane przez większe jej rozciągnięcie w miejscach wystąpienia większej siły naciągu, W efekcie tył sera ciągnięty jest z siłą rozkładającą się równo na całej długości boku, bez ryzyka uszkodzenia.

W sposobie wg wynalazku serwatka wypływająca nad zespół sit obrzeża formy stopniowo zasysana jest przewodem rurowym do wnętrza cylindra obudowy z mieszadłem. Tak samo zasysana jest serwatka wypływająca przez szczelinę pomiędzy kolistą przegrodą i ścianą cylindra warzelnego. Serwatka wypływająca do rynny w czasie prasowania zasysana jest przewodem rurowym z pompą odśrodkową do obudowy mieszadła, Resztka serwatki, która wleje się do rynny po uniesieniu modułów sitowych, pompą odśrodkową przetransportowana zostanie bocznym przewodem, bezpośrednio do dalszego przerobu. We wnętrzu obudowy mieszadła stopniowo wytwarzane jest podciśnienie prasujące, a przewód rurowy przenosi je do wnętrza przestrzeni nad sitem obrzeża formy. Bezpośrednio znad sita cylindra obudowy mieszadła serwatka, w sposób ciągły, pobierana jest przez pompę śrubową z taką intensywnością, aby najpóźniej do zakończenia prasowania usunąć ją znad sera możliwie całkowicie.

Ciśnienie słupa serwatki nad sitami równoważone jest podciśnieniem wytwarzanym we wnętrzu obudowy mieszadła.

Rozwiązanie to pozwala wykorzystać przestrzenie technologiczne we wnętrzu urządzenia przerobowego oraz rynnę do magazynowania wstępnego serwatki wydzielanej w czasie prasowania

PL 240 189 B1 i bezpośrednio z urządzenia warzelnego, precyzyjnie pobierać ją do dalszego przerobu, już z chwilą rozpoczęcia procesu jej oddzielania od ziarna serowego.

Jeśli dogrzanie ziarna serowego przeprowadzone zostanie do temperatury hamującej proces ukwaszania, to odprowadzana serwatka cały czas będzie posiadała takie same parametry. Jej kwasowość będzie niska i będzie wynikiem zastosowanej technologii produkcji serów twardych. Obecność serwatki nad sitami prasującymi korzystnie spowalnia proces stygnięcia prasowanego sera. Drugim czynnikiem istotnie na to wpływającym jest obecność pod serem płyty dojrzewalniczej, nagrzanej we wcześniejszej fazie produkcji i posiadającej własności termoizolacyjne.

Linia technologiczna do produkcji serów, wg wynalazku, składa się z następujących współpracujących ze sobą urządzeń:

- urządzenia warzelnego z formą serowarską,

- owijarki sera warowego,

- urządzenia rozsypującego sól,

- regałów z płytami dojrzewalniczymi,

- zespołu dźwigowego do pozycjonowania regałów,

- mechanizmu przesuwania płyt dojrzewalniczych z napędem,

- urządzenia do porcjowania sera warowego.

Urządzenie warzelne z formą serowarską posiada cylinder warzelny z płaszczem grzejnym, nieznacznie skośną ścianą, zespojonym z jego dolnym obrzeżem. Na pewnej wysokości z płaszczem grzejnym zespojona jest górna ściana prostopadłościennej formy serowarskiej, obrzeżem wykonanego w niej otworu, Do dolnego skraju ściany bocznej płaszcza grzejnego jest przytwierdzona trwale, skrajem otworu, płyta z zespołem otworów wytłoczonych w dół i zespołem mniejszych otworów w płaszczyźnie płyty. Obrys płyty pokrywa się z obrysem górnej ściany formy serowarskiej. Przestrzeń pomiędzy obiema płytami zamknięta jest poziomymi ścianami obrzeża, zespojonymi z ich skrajami i stanowi komorę buforową serwatki wyciśniętej spomiędzy ziarna serowego. Krawędzie zespołu wytłoczonych otworów tworzą jedną płaszczyznę i stanowią sieć kolistych oparć dla gęstego sita prasowania ziarna serowego, z jednoczesną przestrzenią przepływową serwatki. Serwatka z nad gęstego sita poza wytłoczonymi otworami przepływa do komory buforowej drugim zespołem mniejszych otworów. Gęste sito stanowi zasadniczą przegrodę separacyjną ziarna serowego od serwatki i przegradza całą przestrzeń pomiędzy dolnym skrajem cylindra warzelnego i ścianami obrzeża formy serowarskiej. Gęste sito, obrzeżem przy cylindrze, opiera się o skraj dolnej, stożkowej ściany płaszcza grzejnego. Do tak utworzonej górnej części obrzeża formy serowarskiej przytwierdzone są ściany boczne, za pośrednictwem elastomerowej, obwodowej kieszeni.

Ściany boczne, o kształcie boków prostopadłościanu, od strony wewnętrznej posiadają przegrodę z elastomeru. Elastomerowa przegroda może być częścią kieszeni, w której wnętrzu znajdują się ściany boczne formy serowarskiej. Ściany kieszeni są wówczas jedynym łącznikiem ścian bocznych z górną częścią formy i unoszą cały ich ciężar. Dzięki takiemu rozwiązaniu posiadają zdolność do nieznacznych bocznych i pionowych przemieszczeń względem górnej części formy serowarskiej W ten sposób zwiększa się odporność kieszeni na uderzenia. Wówczas też, korzystnie higienicznie, dół ścian bocznych formy wykonany jest z ciągłego materiału. W górnej części ściany bocznej znajduje się króciec doprowadzający powietrze w celu wydymania elastomerowej przegrody, W rozwiązaniu z elastomerową kieszenią, wdmuchiwanie powietrza realizowane jest przez króciec stanowiący część jej zewnętrznej ściany. Wówczas, od strony zewnętrznej wielkość rozdęcia elastomeru ograniczają cztery płyty przytwierdzone do górnej części formy serowarskiej. Płyty ograniczające bocznymi krawędziami stykają się w narożach bocznych ścian formy serowarskiej.

Dokładnie pośrodku, w obrębie bocznych ścian formy serowarskiej, usytuowane jest nieruchome dno formy serowarskiej. Jego górna, pozioma płyta posiada długie, wąskie zagłębienie prowadzące dla płyty dojrzewalniczej i posiada obrys nieznacznie mniejszy od obrysu wewnętrznego obrzeża elastomerowej przegrody. Górna płyta posiada ściany boczne schodzące pionowo w dół. Na pewnej wybranej wysokości są one zagięte i przechodzą w rynnę, której górny skraj znajduje się nieznacznie niżej niż górna płyta dna formy.

Rozwiązania te pozwalają na wsunięcie na górną powierzchnię dna formy płyty dojrzewalniczej sera i przykrycia jej arkuszem folii rozciągliwej. Płyta dojrzewalnicza ma wymiary pokrywające się z wymiarami płyty dna formy. Na przygotowane w ten sposób dno formy można opuścić górną część formy tak, że dolna krawędź cylindra warzelnego i dolna powierzchnia gęstego sita obrzeża formy stykają się z folią rozciągliwą. Ściany formy, przegrodą elastomerową, okalają ściany boczne dna formy

PL 240 189 B1 z folią w ten sposób, że istnieje pomiędzy nimi nieznaczny luz, a dolny skraj elastomeru jest blisko dna rynny. Odpowiednie wdmuchnięcie powietrza do wnętrza przegrody elastomerowej spowoduje przywarcie jej szczelnie do ścian bocznych płyty dojrzewalniczej i bocznych ścian dna, pokrytych folią rozciągliwą. Uzyskuje się w ten sposób zamknięcie przestrzeni warzelnej głównego cylindra, niezbędne do rozpoczęcia cyklu produkcyjnego. Zredukowanie ciśnienia we wnętrzu przegrody elastomerowej, na etapie wypełniania całej formy serowarskiej ziarnem serowym, spowoduje częściowe jej rozszczepienie i umożliwi uniesienie modułu obrzeża formy z cylindrem. Aby zapobiec podrywaniu w górę foli rozciągliwej w czasie tej operacji, ściany boczne dna formy serowarskiej pokryte są materiałem o dużej szorstkości, zapewniającym na styku z folią wysokie tarcie statyczne.

Po zespoleniu sit rozpoczyna się prasowanie ziarna serowego. Następuje również wyciek serwatki do wnętrza rynny. Odpowiednio pojemna rynna pozwala na gromadzenie części nadmiaru serwatki oddzielonej od ziarna w pierwszej fazie prasowania, kiedy dopiero rozpoczyna się jej dozowane pompowanie. Utrzymanie określonego nadciśnienia we wnętrzu elastomerowej przegrody pozwala zachować formie zdolność opuszczania z jednoczesnym zachowaniem pewnej odległości pomiędzy nią i ścianami bocznymi od jej strony wewnętrznej. Bezpośrednio przed wyciągnięciem sera z urządzenia, wytworzenie we wnętrzu przegrody podciśnienia spowoduje przywarcie elastomerowych ścian do ścian bocznych formy. Nastąpi odspojenie ścian bocznych sera od elastomeru. Wówczas wytworzenie niewielkiego nadciśnienia nad zespolonymi sitami modułów górnych formy pozwoli na odspojenie ich od sera i uniesienie samych modułów sitowych. Na dnie formy serowarskiej, na płycie dojrzewalniczej przykrytej folią rozciągliwą, pozostanie świeży ser gotowy do solenia, zamknięcia szczelnego w folii i dojrzewania w regale.

W zamkniętym cylindrze warzelnym proces przerobu mleka do dosuszonego ziarna serowego odbywa się za pomocą mieszadła, zamkniętego w hermetycznej od góry, cylindrycznej obudowie. Do dolnego skraju tej obudowy przytwierdzona jest kolista płyta przegradzająca cylinder warzelny. Posiada ona zespół otworów z wytłoczeniami skierowanymi w dół i drugi zespół mniejszych otworów w płaszczyźnie płyty. Poziome krawędzie zespołu wytłoczonych otworów stanowią jedną płaszczyznę. Opiera się o nie od dołu, przytwierdzone gęste sito środkowe prasowania ziarna serowego, jak w obrzeżu formy. Kolista płyta oraz sito prasowania posiadają w osi obudowy otwór do opuszczania w dół mieszadła. Zewnętrzny skraj płyty zespolony jest ze stożkową pokrywą zespojoną z obudową mieszadła. Bezpośrednio poniżej zespojenia pokrywy, w obudowie znajdują się otwory przepływowe.

We wnętrzu obudowy mieszadła, osadzone na pionowych śrubach prowadzących, porusza się mieszadło wraz z zamkniętymi w osobnej obudowie hydraulicznymi napędami. Ruchy obrotowe wałowi mieszadła nadaje silnik hydrauliczny z drążonym wałem. Przechodzi przez niego cięgno napędu łopat. Połączone jest ono obrotowo z tłoczyskiem siłownika hydraulicznego przytwierdzonego do nieruchomej płyty. Dzięki temu ruchy posuwisto-zwrotne z nieruchomego siłownika hydraulicznego przeniesione są na ruchy wahliwe tulei zawiasowo przytwierdzonych do wału mieszadła. Skrętnie osadzone są w nich trzpienie łopat. Oś skrętu łopat przesunięta jest znacznie w stosunku do osi łopat. Ponadto, ograniczony jest kąt skrętu łopat tak, że przy wahnięciu w dół ustawiają się bokiem do napływu cieczy, a przy wahnięciu w górę prostopadle, unosząc ciecz.

W urządzeniu według wynalazku każda z łopat posiada dwa zespoły identycznych krajaczy pionowych, przytwierdzonych jeden na łopacie a drugi pod nią. Obydwa usytuowane są symetrycznie względem płaszczyzny łopaty. Powoduje to zrównoważenie, w osi skrętu łopat, sił oporu powstających w czasie krojenia skrzepu. Dzięki temu wyeliminowane zostały fluktuacje obrzeży łopat, powodujące pęknięcia skrzepu. Krajacze pionowe połączone są płaskimi łącznikami równoległymi do łopat. Ich skraje przytwierdzone są do obrzeża trzpieni. Dzięki temu każda łopata z krajaczami przytwierdzona jest do nich w trzech oddalonych od siebie punktach. Uzyskuje się wytrzymałe połączenie, utrzymując jednocześnie ażurowość całej łopaty, istotną ze względu na jakość krojenia. Zespół krajaczy z łącznikiem pod łopatami jest ich dodatkowym usztywnieniem, szczególnie ważnym przy większych konstrukcjach. Tuleje łopat przytwierdzone są do łopat wahliwie na różnych poziomach. Różnica w poziomach jest taka, że w czasie krojenia skrzepu łącznik krajaczy nad łopatą obracającą się niżej wchodzi w rozcięcie skrzepu wykonane przez łącznik krajaczy pod łopatą obracającą się wyżej Dzięki temu w trakcie krojenia skrzepu, w czasie jednego obrotu wału uzyskuje się cztery warstwy spiralnych wstęg skrzepu. Następuje szybsze pocięcie całego skrzepu na wstęgi. Do dolnego skraju wału mieszadła przytwierdzona jest okrągła płyta z perforacją. W skrajnym górnym położeniu mieszadła w obudowie uzupełnia ona otwór w sicie środkowym. Na hermetycznej pokrywie obudowy mieszadła zainstalowany jest napęd śrub prowadzących mieszadło oraz króćce do przewodów zasilających jego napędy hydrauliczne.

PL 240 189 B1

Na pokrywie znajduje się ponadto króciec do podłączenia przewodu mlecznego, króciec doprowadzenia podciśnienia oraz króciec dopływowy serwatki z obrzeża cylindra warzelnego, obrzeża formy serowarskiej i rynny Ponadto na pokrywie obudowy mieszadła zainstalowana jest pompa śrubowa z mimośrodem, we wnętrzu rury wchodzącej do wnętrza obudowy, bardzo blisko gęstego sita.

W trakcie procesu produkcyjnego wszystkie trzy części składowe sit górnej części formy serowarskiej przemieszczają się pionowo względem siebie i względem nieruchomego dna formy, tworząc trzy odrębne moduły. Moduł mieszadła ze środkowym sitem przytwierdzonym do skraju wału poruszany jest za pośrednictwem śrub we wnętrzu obudowy. Moduł obudowy z mieszadłem i kolistym sitem, poruszany jest przez podnośnik śrubowy przytwierdzony do posadzki. Dwie śruby podnośnika znajdują się symetrycznie w pewnej odległości od obudowy mieszadła, która unoszona jest za pośrednictwem wsporników skrajnie obejmujących śruby i spoczywających na sprężynach w gniazdach nakrętek śrub. Moduł obrzeża formy z cylindrem warzelnym poruszany jest przez podnośnik śrubowy osadzony w tej samej obudowie co moduł mieszadła. Jego dwie śruby znajdują się bliżej osi urządzenia i unoszą moduł za pośrednictwem wsporników przytwierdzonych do górnego skraju cylindra warzelnego, skrajnie obejmujących śruby i spoczywających na sprężynach w gniazdach nakrętek śrub. Wsporniki obu modułów w położeniu, gdy ich gęste sita stanowią jedną płaszczyznę, znajdują się blisko siebie. Zainstalowane są pomiędzy nimi mechanizmy sprzęgowe, które po uruchomieniu utrwalają stan zrównania. Zastosowanie sprężyn pod skrajami wsporników pozwala na skuteczne zainstalowanie mechanizmu sprzęgającego o dużo mniejszej wytrzymałości. Nieuchronne niedokładności w zgraniu ruchu obu niezależnych podnośników nie powodują automatycznie przeniesienia całego ciężaru modułu znajdującego się niżej na wspornik modułu znajdującego się wyżej, a jedynie taką jego część, którą nie równoważy ścisk sprężyn.

Owijarka sera warowego w folię rozciągliwą wg wynalazku składa się z czterech modułów:

- wózka z zamocowaną w nim obrotowo poziomą rolką folii rozciągliwej i nożem odcinającym folię pomiędzy ruchomymi szczotkami dociskowymi folii,

- szyn jezdnych dla wózka,

- wałka z zaczepami trzymającymi folię rozciągliwą,

- łańcuchowego zespołu przetaczania wózka.

Przeznaczaniem wózka z zamocowaną rolką folii jest odwijanie jej na płycie dojrzewalniczej i następnie na uwolnionym serze, jednym pasem folii. Wózek składa się z dwóch dwukołowych elementów bocznych, połączonych belką. Wózek posiada zaczepy do cięgien łańcuchowych z napędem i ustawiony jest na szynach przytwierdzonych do posadzki, od otworu wysuwania regału, aż poza urządzenie warzelne, blisko skrajów jego rynny. Belka wózka znajduje się na wysokości umożliwiającej przejazd nad serem leżącym na płycie dojrzewalniczej. Górne części elementów wózka posiadają łoża na sprężynach, ruchome pionowo. Układana jest na nich rolka folii rozciągliwej, skrajami rury nawijania. Nieznacznie powyżej otworów w rurach, w elementach wózka znajdują się poziome otwory, przez które wprowadzane są do wnętrza rury trzpienie mocujące. Trzpienie posiadają ruchome segmenty, zamocowane w długim rdzeniu i skrajnie osadzone w otworach wózka. Rdzenie posiadają osiowy otwór, przez który wkręcana jest śruba rozporowa. Na wybranych odcinkach ma stożki współpracujące z klinowymi zaczepami segmentów. Głębsze wkręcenie śrub w rdzenie powoduje rozparcie się sztywno segmentów we wnętrzu rury. Wówczas trzpienie ustawiają się poziomo w otworach elementów wózka, nieznacznie unosząc rolkę. Nieznacznie unoszą się również łoża, z określoną siłą naciskając od dołu na rolki. Powoduje to określony opór w czasie odwijania folii. Wałek z kołkowymi zaczepami trzymającymi folię rozciągliwą znajduje się blisko rynny dna formy serowarskiej, od strony regału na który wciągane są płyty dojrzewalnicze z serami. Wałek posiada możliwość poruszania się pionowo i wykonywania pojedynczych obrotów w obu kierunkach, powodując nawijanie lub odwijanie folii. Skrajnie wałek jest osadzony w słupkach wychodzących ze skrajów górnej belki wąskiego nożycowego podnośnika, współpracującego z siłownikiem hydraulicznym zainstalowanym pod posadzką. Rozstaw i wysokość słupków jest tak dobrana, że w skrajnym dolnym położeniu góra belki nożycowego podnośnika znajduje się na tym samym poziomie co płyta dna formy serowarskiej, a pod wałkiem można przesunąć płytę dojrzewalniczą do urządzenia warzelnego i potem z serem do regału. Belka stanowi dodatkowe podparcie dla przesuwanej płyty. W odpowiednim miejscu belka posiada wyżłobienie, w które wchodzi listwa prowadząca płyty i pełni dla niej rolę dodatkowej prowadnicy. Tłoczysko siłownika wychodzi nad posadzkę, przechodzi przez otwór w kształtce skrzyżowania nożyc do złącza pod belką górną. Podnośnik nożycowy zastosowany został jako mechanizm zapobiegający kołysaniu się wałka. Ruch pionowy wykonywany jest bezpośrednio przez posuw toczyska siłownika. Rozwiązanie to ułatwia precyzyjne sterowanie wysokością górnej belki podnośnika, a tym samym wałka zaczepowego folii. Wałek na całej długości

PL 240 189 B1 posiada zagłębienie, w które wchodzi nóż odcinający folię po przykryciu sera. Ząbkowany nóż odcinający przytwierdzony jest do poziomej belki wózka, powyżej górnego skraju rolki. Przy przejeździe wózka do skraju szyn przy regale, znajduje się on dokładnie nad wałkiem trzymającym. Nóż znajduje się pomiędzy unoszonymi w górę szczotkami. Obrzeże szczotek posiada kształt przystający do powierzchni wałka z zaczepami. Unoszenie wałka, zagłębieniem w górę, powoduje zetknięcie się szczotek noża z jego powierzchnią. Cofanie się ich w górę, razem z wałkiem, sprawia wchodzenie noża tnącego folię w jego zagłębienie. Nastąpi odcięcie folii od rolki. Przemieszczanie wałka z oporem sprężyn szczotek powoduje, że po styku z naprężoną folią rozciągliwą, kołkowe zaczepy punktowo, silnie ją rozciągają i się w niej osadzają. Trzymanie skrajów folii przez zaczepy sprawia, że się po odcięciu nie odpręża i jej skraje są nadal unieruchomione w wałku. Obniżenie wałka i wysunięcie noża umożliwia jego obrót o 360° w kierunku sera. Sprawia to, że folia z rolki się nawija, a folia od strony sera spada równo na skraj rynny. Po dalszym obniżeniu wałka, skrajnie w dół urządzenie jest gotowe do wykonania kolejnego cyklu. Po wykonaniu pierwszej fazy kolejnego cyklu, przykryciu folią płyty regałowej, wałek wykonuje obrót o 360° w przeciwną stronę i uwalnia folię.

Urządzenie rozsypujące sól wg wynalazku przytwierdzone jest do belki wózka z folią rozciągliwą, dolnym skrajem nie niżej niż rolka folii. W trakcie pokrywania folią płyty dojrzewalniczej urządzenie przemieszcza się za rolką na drugą stronę urządzenia warzelnego z zatrzymaną funkcją wysypu. Natomiast w trakcie powrotu wózka i przykrywania folią sera urządzenie rozsypujące poprzedza przykrycie. Dzięki temu rozwiązaniu rozsypywanie całości soli niezbędnej do procesu solenia sera może odbywać się w trakcie tego przejazdu wózka. Urządzenie rozsypujące sól wg wynalazku zbudowane jest z dwóch skośnych przenośników ślimakowych. Skrajnie połączonych komorami przesypowymi. Rury przenośników posiadają zespoły bocznych otworów wysypowych soli od strony, po której odbywa się przegarnianie soli przez ślimaki i przenoszenie. Skraje rur przenośników są osadzone w komorach przesypowych obrotowo. Daje to możliwość ustawiania kąta odchylenia od poziomu otworów wysypowych i regulacji ilości wysypywanej soli. Komory przesypowe mają skośne dna, a ich kąt nachylenia jest nie mniejszy niż kąt samoistnego zsypu soli. Rozwiązanie to zapobiega gromadzeniu się soli w komorach w trakcie rozsypywania i można przeprowadzić proces rozsypywania przy mniejszej ilości soli we wnętrzu urządzenia. Przenośniki ślimakowe posiadają możliwość wykonania obrotów w stronę przeciwną do przenoszenia. Dzięki temu rozwiązaniu istnieje możliwość szybkiego przerwania wysypu soli, gdyż ślimaki powierzchnią z drugiej strony szybko przegarną sól na przeciwne boczne ściany rur, bez otworów wysypowych. Jedna z komór przesypowych posiada na górze zasobnik z solą. Posiada on rurę wysypową wchodzącą do wnętrza komory, blisko jej dna. Gwarantuje to samoistne zahamowanie wysypu w sytuacji, gdy w komorze znajduje się wystarczająca ilość soli.

Wersja uproszczona urządzenia rozsypującego sól posiada jedynie jedną rurę ruchomą skrętnie z zespołem otworów wysypowych. Druga rura jest jedynie elementem przenośnika ślimakowego.

Regały z płytami dojrzewalniczymi wg wynalazku posiadają stelaż ze słupkami zakończonymi obrotowymi kółkami i zespołem długich poziomych wsporników, pozwalający wysuwać je na płytę dna formy serowarskiej i wciągać je ponownie z leżącym serem. Regały posiadają możliwość wysuwania płyt ze wsporników tylko od strony urządzenia warzelnego. Wsporniki od strony przeciwnej są zakończone płytkami oporowymi. Dzięki temu rozwiązaniu istnieje możliwość ściągania do porcjowania samych serów, ciągniętych jedynie folią rozciągliwą. Osiowo, równolegle do ruchu płyt dojrzewalniczych, przytwierdzona jest trwale listwa prowadząca, a na każdym poziomie wsporników regałowych znajduje się długa przystosowana do nich prowadnica. Takie rozwiązanie umożliwia przesuwanie płyt regałowych zaczepionych w jednym punkcie bez ryzyka przekoszenia i otarcia sera o słupek regału. Od strony przeciwnej do stołu listwa prowadząca zakończona jest wbudowaną w płytę komorą zaczepową, umożliwiającą wciągnięcie jej wraz z serem ponownie w stelaż regału.

Zespół dźwigowy do pozycjonowania regałów wg wynalazku składa się z podnośnika regałów i zespołu uchwytów pozycjonujących. Podnośnik regałów służy do precyzyjnego przemieszczania pionowego regałów i ustawienia wybranej pary wsporników regału, dokładnie na poziomie płyty dna formy serowarskiej lub na poziomie przygotowanym do porcjowania dojrzałego sera. Korzystnie jeśli regały z dojrzewającymi serami znajdują się na poziomie niższym serowni. Wówczas regał z serami wysuwany jest przez otwór w stropie dojrzewalni.

Płyta dźwigowa podnośnika składa się z zasadniczej części nośnej i ruchomego względem niej obrzeża. Na poziomie wtaczania regału na płytę dźwigową, górna powierzchnia obrzeża, środkowa powierzchnia nośna płyty i powierzchnia posadzki, tworzą jedną płaszczyznę. Rozpoczęcie podnoszenia regału powoduje w pierwszej fazie unoszenie obrzeża do wysokości blokującej możliwość stoczenia się

PL 240 189 B1 z płyty dźwigowej. W fazie tej następuje również niewielkie przetoczenie regału pod wpływem naporu obrzeża od dołu, na obrotowe kółka. To przemieszczenie zapewnia zmieszczenie się regału w świetle otworu wysuwnego i zakresu obejmowania słupków przez uchwyty, pozycjonujące go poziomo. Całe pionowe przemieszczanie regału odbywa się przy uniesionym obrzeżu.

Uchwyty pozycjonujące znajdują się w bezpośredniej bliskości słupków regału. Wysuwają się ze słupów podstawami przytwierdzonych do posadzki tak, że zawsze obejmą słupki regału. Każdy uchwyt posiada swój niezależny napęd gwarantujący przepchnięcie regału. Wielkość ich posuwu jest tak dobrana, że skrajne wysunięcie powoduje przyleganie ich powierzchni do powierzchni słupków. Uchwyty pozycjonujące, od strony ściągania z regalu sera do porcjowania, posiadają zespoły rolek o pionowych osiach obrotu. W położeniu ich przylegania do słupków, przylegają one do bocznych powierzchni sera. W czasie ściągania sera do porcjowania zapobiegają jego przekoszeniu.

Mechanizm przesuwania płyt dojrzewalniczych z napędem wg wynalazku, składa się z pionowej ramy przytwierdzonej do skraju otworu wysuwnego regałów w posadzce. Rama znajduje się od strony zewnętrznej otworu. Posiada pionowe pręty trzymające zespół napędowy, poruszający długim, poziomym drągiem, chowającym się w obudowie wychodzącej ponad długie zagłębienie w posadzce. Zespół napędowy z drągiem posiada możliwość pionowego przemieszczania się w prętach trzymających, przy pomocy siłowników toczyskami wychodzących spod posadzki. W skrajnym dolnym położeniu obudowa drąga całkowicie chowa się w posadzce. W położeniu górnym zaczep drąga znajduje się dokładnie na wysokości płyty dojrzewalniczej leżącej na płycie dna formy serowarskiej. Drąg posiada w przekroju kształt litery T. Jego dół ma przekrój taki, jak listwa prowadząca pod płytą dojrzewalniczą. W trakcie drogi do płyty z serem gotowym do dojrzewania, drąg porusza się w prowadnicy regału, która stanowi dla niego dodatkowe podparcie i prowadzenie. Dalej dół drąga wchodzi w wyżłobienie belki nożycowego podnośnika i następuje kolejna korekta jego położenia tak, że będąc już blisko komory zaczepowej płyty dojrzewalniczej, trafi w nią z dużą pewnością. Drąg na skraju posiada zaczep pasujący do komory płyty. Pchając pustą płytę na płytę dna formy, drąg trafia zaczepem w jej komorę i przemieszcza się wyżej opisaną drogą.

Zastosowane rozwiązania pozwalają precyzyjnie przesuwać płyty regałowe pomiędzy określonym poziomem regału i płytą dna formy serowarskiej. Warunkiem niezbędnym do tego jest precyzyjne wysunięcie regału do wybranego poziomu oraz dokładne ustawienie w płaszczyźnie poziomej i unieruchomienie.

Urządzenie do porcjowania serów warowych wg wynalazku, w swej istocie zbudowane jest z dwóch obracających się wałków, na które nawija się odpowiednio folia będąca pod serem i na serze. W unieruchomionym regale i przy zablokowaniu płyty dojrzewalniczej następuje ściąganie dojrzałego sera warowego, wraz z owiniętą wokół niego folią. Wałki osadzone są w górnej części ramy mechanizmu przesuwnego płyt dojrzewalniczych, w takiej wzajemnej odległości, że wsuwa się pomiędzy nie ser warowy. Posiadają one przytwierdzony do ramy, wspólny zespół napędowy. Do belki górnej ramy z wałkami przytwierdzony jest gilotynowy nóż do krojenia poprzecznego sera. Pcha go w dół siłownik hydrauliczny przytwierdzony na belce. Odbywa się to zawsze po zatrzymaniu wysuwania sera. Wysuwanie sera odbywa się na przysunięty stół z taśmociągiem poruszającym się prostopadle do wysuwu. Górna taśma taśmociągu znajduje się na takiej wysokości, by umożliwić nasuwanie sera. Skraj taśmy znajduje się w miejscu, gdzie opada nóż gilotynowy odcinający blok sera. Taśmociąg posiada na skraju mechanizm, który kroi przesuwany w jego kierunku blok na kostki serowe. Stół z taśmociągiem jest ruchomy. Dzięki temu jest dobry dostęp do wałków nawijania w fazie przygotowawczej urządzenia do porcjowania. Wałki posiadają zespół kołków i w fazie przygotowania sera do porcjowania, odwinięte z sera skraje folii rozciągliwej zaczepiane są ręcznie o kołki. Po zakończeniu porcjowania wałki uruchamiane są w przeciwną stronę. Powoduje to całkowite odwinięcie folii pozostałej na nich po porcjowaniu.

SPOSÓB PRODUKCJI SERÓW I LINIA TECHNOLOGICZNA DO PRODUKCJI SERÓW

Przykład wdrożenia

Linia technologiczna będąca przedmiotem wynalazku przedstawiona została na trzech rysunkach. Fig. 1 przedstawia linię technologiczną w widoku z góry.

Fig. 2 przedstawia linię technologiczną w przekroju pionowym, z wykrojem fragmentu płyty dojrzewalniczej leżącej na płycie dna formy serowarskiej.

Fig. 3 przedstawia sposób osadzenia wsporników modułów sitowych urządzenia warzelnego linii w wykroju przekroju pionowego przez śruby podnośników.

PL 240 189 B1

Fig. 1 i fig. 2 przedstawiają linię technologiczną z urządzeniem warzelnym w fazie prasowania. Fazie tej odpowiada położenie wózka z rolką foli i urządzeniem rozsypującym sól oraz drągiem przesuwania płyt narysowanymi w kolorze czerwonym. Jednocześnie w kolorze czarnym naniesione zostały wyjściowe położenia tych urządzeń. Płyty dojrzewalnicze mają drewnianą sklejkę w kolorze szarym. Dodatkowo wrysowany został w regale dojrzały ser przygotowany do ściągania z płyty dojrzewalniczej. Na schematach sery są w kolorze żółtym, folia rozciągliwa w kolorze brązowym, elastomer w kolorze ciemno-niebieskim, beton jest w kolorze fioletowym. Instalacje na schematach są w następujących kolorach; mleczna - jasnoniebieska, serwatkowa - jasnozielona, powietrzna - jasnofioletowa.

W przykładzie wdrożenia, urządzenie warzelne z formą serowarską w linii technologicznej zbudowane jest w ten sposób, że do dolnego skraju cylindra 1 warzelnego, przytwierdzona jest trwale płyta 2 podporowa obrzeżem kolistego otworu. Blisko otworu płyta 2 jest wytłoczona w stożek o dużym kącie rozwarcia. W miejscu tego zagięcia z płytą 2 zespojony jest dolny skraj bocznego płaszcza 3 grzejnego, a stożkowy skraj płyty 2 jest jego dolnym zamknięciem. Płyta 2 od stożkowego zagięcia posiada zespół otworów z wytłoczeniami w dół, aż do zagięcia w górę będącego obrzeżem 4 górnej części formy serowarskiej. Na pewnej wysokości obrzeże 4 jest zagięte poziomo w kierunku płaszcza 3 grzejnego, w ścianę 5 górną formy serowarskiej. Jest ona zespolona trwale z płaszczem 3 grzejnym, tworząc komorę buforową serwatki obrzeża formy serowarskiej. O krawędzie zespołu otworów płyty 2 podporowej i krawędź stożka przy cylindrze 1 opiera się gęste sito 6 obrzeża formy serowarskiej. Jest ono przytwierdzone punktowo do płyty 2. Do dolnego obrzeża 4 górnej części formy serowarskiej przytwierdzone są ściany 7 boczne formy serowarskiej, za pośrednictwem kieszeni stanowiącej część elastomerowej, obwodowej przegrody 8. Ściany 7 całym swoim ciężarem spoczywają na dnie kieszeni, rozciągając nieznacznie elastomer tak, że ich górny skraj znajduje się w niewielkim stopniu poniżej gęstego sita 6. Kieszeń przegrody 8 posiada króciec 9 elastomerowy do wdmuchiwania powietrza lub wytwarzania podciśnienia. Dlatego od strony zewnętrznej kieszeni z elastomerową przegrodą 8 przytwierdzone są śrubowo, do obrzeża 4 górnej części formy serowarskiej, cztery płyty 10 ograniczające. Płyty 10 bocznymi krawędziami stykają się w narożach ścian formy serowarskiej.

Dokładnie pod przestrzenią bocznych ścian 7 znajduje się pozioma płyta 11 dna formy serowarskiej. Posiada ona obrys nieznacznie mniejszy od obrysu obrzeża elastomerowej przegrody 8. Ściany 12 boczne dna formy schodzą pionowo w dół od płyty 11. Są ona zagięte i przechodzą w rynnę 13, której górny skraj znajduje się nieznacznie niżej niż płyta 11 dna formy. Wysokość ścian 12 dna formy jest nieznacznie wyższa niż wysokość ścian 7 bocznych formy. Ściany 12 pokryte są szerokim pasem wodoodpornego materiału ciernego o odpowiednio dobranej gradacji. Pod dnem rynny 13 przytwierdzone są stopy przymocowane do posadzki. Płyta 11 posiada podłużne zagłębienie 14 prowadzące, skrajnie otwarte od strony wsuwania płyt 15 regałowych. Każda z płyt 15 posiada listwę 16 wchodzącą precyzyjnie w zagłębienie 14 prowadzące.

Do zewnętrznej części cylindra 1 warzelnego, przeciwstawnie, przytwierdzone są trwale dwa wspornik 17 nośne. Bezpośrednio ponad skrajem płaszcza 3 znajduje się w cylindrze 1 otwór 18 zaprawiania mleka, ze skośnym cylindrem i hermetycznym zamknięciem. Cylinder 1 przykryty jest pokrywą 19 z dużym osiowym otworem.

We wnętrzu cylindra 1 warzelnego porusza się koliste, gęste sito 20 środkowe, podparte od góry kolistą płytą 21 z dwoma zespołami otworów, z których jeden posiada otwory wytłoczone do dołu. Gęste sito 20 i kolista płyta 21, połączone punktowo, posiadają osiowy otwór, przez który do dolej przestrzeni przerobowej cylindra 1 wprowadzane jest mieszadło. Porusza się ono we wnętrzu cylindrycznej obudowy 22 mieszadła, która dolnym skrajem przytwierdzona jest osiowo do kolistej płyty 21 tak, że jej przyosiowa część mieści się w jej wewnętrznym świetle. Zewnętrzny skraj płyty 21 połączony jest ze stożkową pokrywą zespojoną z obudową 22 mieszadła. Do obrzeża stożkowej pokrywy płyty 21 przytwierdzone są rolki eliminujące jej tarcie o ścianę cylindra 1. Bezpośrednio poniżej zespojenia z pokrywą, w obudowie 22 znajdują się otwory przepływowe. Do zewnętrznej ściany obudowy 22 mieszadła przytwierdzone są dwa przeciwstawne wsporniki 23 nośne. Obudowa 22 mieszadła zamknięta jest hermetycznie pokrywą 24. W niej osadzone są śrubowe prowadnice 25 pionowego posuwu mieszadła, z napędem 26, rura pompy 27 śrubowej serwatki oraz poprowadzony blisko do sita 20 przewód 28 dopływowy mleka. Pokrywa 24 posiada: przyłącza przewodów hydraulicznych napędów mieszadła, doprowadzenie podciśnienia, przewód powietrzny łączący ze ścianą 5 górną formy oraz ssący przewód serwatkowy, bliski styku z gęstym sitem 6 obrzeża formy, z odgałęzieniem do styku z pokrywą płyty 21.

Mieszadło posiada hydrauliczne mechanizmy napędowe zamknięte w obudowie 29, której skraje wsporników osadzone są w śrubowych prowadnicach 25 pionowego posuwu. Wewnątrz obudowy 29

PL 240 189 B1 znajduje się hydrauliczny sinik 30 obrotowy, zespolony sztywno z wałem 31 mieszadła, oraz nieruchomy słownik 32, hydrauliczny, zespolony obrotowo ze sztywnym cięgnem 33, obracającym się wraz z wałem 31. Przechodzi ono przez wydrążony wał silnika 30 do kształtki 34 sztywnych cięgien łopaty 35 wyższej i łopaty 36 niższej. Obie łopaty przytwierdzone są zawiasowo, blisko dolnego skraju wału 31. Do skraju wału przytwierdzone jest sito 37 o takiej średnicy, że przy skrajnym uniesieniu mieszadła w obudowie 22 wypełnia ono otwór w gęstym sicie 20 środkowym. Każda z łopat 35, 36 posiada dwa zespojone, na górnej i dolnej powierzchni, identyczne zespoły krajaczy 38 pionowych, symetryczne względem płaszczyzn łopat, skrajami połączonych płaskimi łącznikami 39, pełniącymi jednocześnie funkcję krajaczy skrzepu. Płaskie łączniki 39, są równoległe do łopat 35, 36. Na swym przedłużeniu łopaty 35, 36 posiadają trzpień, który za pośrednictwem zawiasowej tulei, skrętnie połączony jest z wałem 31 mieszadła. Przedłużenie osi trzpieni pokrywa się z płaszczyznami łopat 35, 36. Obydwa łączniki 39 każdej z łopat 35, 36 skrajami zespojone są z obrzeżem trzpieni i nadają dużą sztywność łopatom w czasie ruchów wahliwych. Oś podłużna zespołów krajaczy 38 pionowych dzieli powierzchnię każdej z łopat 35, 36, jedna trzecia do dwóch trzecich. Przy czym powierzchnie mniejsze znajdują się od strony kierunku obrotu wału 31. Kąt skrętu osadzonych w tulejach łopat 35, 36 jest tak ograniczony, że przy wahnięciu w dół łopaty 35, 36 ustawiają się bokiem do kierunku napływu, a przy wahnięciu w górę poziomo, unosząc zawiesinę ziarna serowego. Połączenia zawiasowe tulei z wałem 31 znajdują się na różnych wysokościach w ten sposób, że przy położeniu poziomym łopat, płaszczyzna łącznika 39 górnego łopaty 36 niższej, pokrywa się z płaszczyzną łącznika 39 dolnego, łopaty 35 wyższej.

Górna ściana 5 formy serowarskiej posiada niezależne doprowadzenie sprężonego powietrza do przestrzeni buforowej serwatki pod nią, przewód powietrzny łączący jej górny skraj z przestrzenią pod pokrywą 24 i ssący przewód serwatkowy od płyty 2 również do pokrywy 24. Rynna 13 posiada przewód z pompą wirową odprowadzania serwatki.

Symetrycznie, blisko obrzeża rynny 13 dna formy serowarskiej znajdują się dwa podnośniki śrubowe zamknięte we wspólnych obudowach 40. Obie obudowy 40, od strony osi modułów ruchomych urządzenia posiadają długie pionowe otwory, przez które wchodzą do podnośników ich wsporniki 17, 23 i dolne prowadnice obrzeża formy serowarskiej. Podnośniki stoją na stopach przytwierdzonych do posadzki. Na górach obudów 40 znajdują się zespoły 41, 42 napędowe obydwu podnośników śrubowych. Przy czym zespół 41 napędza obie trapezowe śruby 43 bliższe osi urządzenia, za pośrednictwem wału 44 zainstalowanego pod rynną 13. W śrubach 43 osadzone są gwintowe nakrętki 45 z gniazdami, w których osadzone są sprężyny 46. W śrubach 43, swobodnie pionowo, otworami w skrajnych trzpieniach znajdują się wsporniki 17 nośne cylindra 1 warzelnego. Trzpienie wchodzą do wnętrza gniazd nakrętek 45 i całym ciężarem spoczywają na sprężynach 46. Zespół 42 napędza obie trapezowe śruby 47 dalsze osi urządzenia za pośrednictwem wału 48 zainstalowanego pod rynną 13, W śrubach 47 osadzone są gwintowe nakrętki 49 z gniazdami, w których osadzone są sprężyny 50. W śrubach 47, swobodnie, otworami w skrajnych trzpieniach znajdują się wsporniki 23 nośne obudowy 22 mieszadła. Trzpienie wchodzą do wnętrza gniazd nakrętek 49 i całym ciężarem spoczywają na sprężynach 50. Z nakrętek 45, 49 wychodzą wsporniki obejmujące odpowiednio jedną ze śrub 43, 47, blokując ich obracanie w czasie pracy podnośników.

Pod wspornikami 23 przytwierdzone są elektryczne mechanizmy 51 sprzęgowe współpracujące z zaczepami na wspornikach 17 nośnych cylindra 1. Sprzęgnięcie wsporników 17, 23 możliwe jest jedynie wówczas, gdy sito 6 brzegowe formy znajduje się w tej samej płaszczyźnie co sito 20 środkowe. W płaszczyźnie śrub 43 podnośnika cylindra 1 warzelnego od skrajów górnych ścian 5 formy serowarskiej wychodzą prowadnice, które skrajnymi otworami osadzone są ruchomo w śrubach 43.

W przykładzie wdrożenia, owijarka sera warowego w linii technicznej posiada dwie szyny 52 przytwierdzone do posadzki, od otworu wysuwania regału, aż poza urządzenie warzelne, pomiędzy rynną 13 i obudowami 40 podnośników śrubowych. Szyny 52, o przekroju ceownika krawędziami odwróconego w górę, poprowadzone są nad wałami 44, 48 przeniesienia napędu podnośników. W zagłębieniach szyn 52 leżą łańcuchowe cięgna 53 o obwodzie zamkniętym i poruszające się pomiędzy kołami zębatymi, z których para za urządzeniem warzelnym jest połączona wałem z zespołem 54 napędowym. Dolne części cięgien 53 leżą w ceownikach przytwierdzonych bezpośrednio do posadzki. Na szynach 52 ustawiony jest wózek składający się z dwóch elementów 55 bocznych, połączonych belką 56. Pomiędzy kółkami poziomych płyt nośnych elementów 55 znajdują się otwory, w których osadzone są zaczepy 57 do cięgien łańcuchowych. Mają one kształt prętów wchodzących w ogniwa łańcuchów cięgien 53. Ściany boczne elementów 55 posiadają pionowe podłużne otwory, poruszają się w nich sprężynowe prowadnice 58 łoży, z leżącymi skrajami rury, na której nawinięta jest folia w rolkę 59. Nieznacznie

PL 240 189 B1 poniżej górnego położenia łoży w elementach 55 znajdują się otwory, przez które wprowadzane są do wnętrza rury poziome trzpienie mocujące. Trzpienie posiadają ruchome segmenty 60, zamocowane w długim rdzeniu 61 i skrajnie osadzone w otworach wózka. Rdzenie posiadają osiowy otwór, przez który wkręcana jest śruba 62 rozporowa.

Blisko rynny 13 dna formy serowarskiej przytwierdzony jest do posadzki nożycowy podnośnik 63, którego górna belka 100 poruszana jest bezpośrednio przez siłownik 64 hydrauliczny, zainstalowany pod posadzką. Belka 100 posiada wyżłobienie o wymiarach takich jak wewnętrzny profil prowadnic regałów dojrzewalniczych, ze skośnym skrajem naprowadzania. W słupkach 65 wychodzących z obrzeża belki 100 osadzony jest obrotowo wałek 66 poruszany przez zespół napędowy 67. Wałek posiada wyżłobienie na całej długości. Z obu jego stron, ściany wałka 66 pokryte są blachą z wytłoczonymi kołkami 68.

Do górnych skrajów bocznych elementów 55 wózka, od strony urządzenia warzelnego, przytwierdzony jest ząbkowanym ostrzem w dół, nóż 69 o długości równej szerokości folii. Wokół noża 69, na całej jego długości, przytwierdzone są na sprężynach dwie szczotki 70 z powierzchniami dopasowanymi do krzywizny wałka 66.

W przykładzie wdrożenia, urządzenie rozsypujące sól w linii technologicznej przytwierd zone jest do belki 56 wózka, dalej od urządzenia warzelnego niż rolka 59 folii i również wyżej. Zbudowane jest z dwóch skośnych przenośników ślimakowych, skrajnie połączonych komorami 71 przesypowymi. Rury 72 przenośników posiadają zespoły 73 bocznych otworów wysypowych soli i są osadzone w komorach 71 skrętnie. Zespół 74 napędowy ślimaków 75 posiada możliwość obracania nimi w obie strony. Jedna z komór 71 posiada na górnej ścianie zainstalowany zasobnik 76 soli. Komory 71 w bocznych ścianach, od strony pobierania soli, posiadają otwory rewizyjne zamykane szybrami 77.

W przykładzie wdrożenia regały dojrzewalnicze w linii technologicznej składają się ze stelaży zbudowanych ze słupków 78, z obrotowymi kółkami 79 i zespołem długich poziomych wsporników 80, na które wsuwane są płyty 15 dojrzewalnicze wykonane ze sklejki wodoodpornej. Wsporniki 80 od strony przeciwnej do urządzenia warzelnego zakończone są płytkami 81 oporowymi. Na każdym poziomie wsporników 80 znajduje się prowadnica 82 współpracująca z listwą 16 płyty 15 dojrzewalniczej. Każda listwa 16, od strony płytek 81 oporowych zakończona jest wbudowaną w płytę 15 komorą 83 zaczepową.

W przykładzie wdrożenia zespół przemieszczania regałów w linii technologicznej składa się z układu podnoszenia i układu poziomego pozycjonowania regału w świetle otworu wysuwnego.

Układ podnoszenia zbudowany jest z łańcuchowego mechanizmu 84, osadzonego w pionowej ramie 85 i zespołem 86 napędowym. Do łańcuchów mechanizmu 84 przytwierdzona jest część 87 brzegowa płyty nośnej. Środkowa część 88 płyty nośnej przemieszcza się pionowo w granicach obrzeży części 87. Na poziomie zrównania górnego skraju części 87 brzegowej z posadzką część 88 środkowa również znajduje się na tym poziomie, spoczywając na podłożu. Precyzyjne ustalanie poziomu płyty nośnej odbywa się przy pomocy elektronicznego układu z pamięcią, liczącego obroty silnika elektrycznego zespołu 86 napędowego. Każdemu poziomowi wsporników 80 w regale dojrzewalniczym, właściwym do wysunięcia płyty 15 dojrzewalniczej lub porcjowania sera, odpowiada określona ilość obrotów silnika w prawo, liczonych od poziomu zerowego. Przy czym ilość ta zostanie przez układ sterujący wyliczona jako różnica obrotów w prawo, powodujących ruch w górę i obrotów w lewo, powodujących ruch w dół.

Układ poziomego pozycjonowania regału zbudowany jest z czterech słupów 89, przytwierdzonych do posadzki, blisko narożników otworu wysuwnego w stropie. Zakończone są one poziomymi siłownikami 90 hydraulicznymi, tłoczyskami zwróconymi w kierunku osi pionowego przemieszczania płyty nośnej podnośnika regałów. Tłoczyska siłowników 90 zakończone są uchwytami 91, o kształcie pionowych kątowników. Przy czym uchwyty 91, od strony płytek 81 oporowych regału, posiadają zespoły rolek 92 osadzonych pionowo osiami obrotu, w poziomych ceownikowych wspornikach. Zespoły rolek 92 przytwierdzone są do górnych skrajów uchwytów 91 tak, że stykają się z bokami sera ściąganego z regału.

W przykładzie wdrożenia, mechanizm przesuwania płyt dojrzewalniczych z napędem w linii technologicznej składa się z pionowej ramy 93 przytwierdzonej do obrzeża otworu w posadzce tak, że jej dolna część znajduje się poniżej niego. Rama 93 posiada dwa pionowe pręty 94 trzymające zębatkowy zespół 95 napędowy, poruszający długim, poziomym drągiem 96, o przekroju w kształcie litery T. Drąg 96 dolną częścią, z zespołem zębów współpracujących z kołem zębatym zespołu 95, wchodzi w prowadnice 82 w regałach dojrzewalniczych i wyżłobienie w belce 100 nożycowego podnośnika wałka. Drąg 96, cofając się poza otwór wysuwania regałów, chowa się w długą obudowę 97. Blisko obu skrajów obudowa 97 przytwierdzona jest do tłoczysk siłowników 98 wychodzących spod posadzki. Obudowa 97 w położeniu spoczynkowym mechanizmu jest całkowicie schowana w posadzce. W położeniu

PL 240 189 B1 roboczym znajduje się dokładnie na wysokości płyty 15 dojrzewalniczej leżącej na płycie 11 dna formy serowarskiej. Drąg 96 posiada zaczep 99 łączący go z płytą 15 dojrzewalniczą.

W przykładzie wdrożenia urządzenie do porcjowania sera warowego w linii technologicznej zbudowane jest z pionowej ramy 93, przytwierdzonej do obrzeża otworu w posadzce po stronie przeciwnej do urządzenia warzelnego. Na wybranej wysokości wbudowane są w nią obrotowo dwa wałki 101, o długości większej niż długość boku sera warowego. Wałki 101 osadzone są w odległości wzajemnej większej niż wysokość sera i tak, aby mógł się swobodnie pomiędzy nimi wysuwać. Napęd wałków 101 stanowi wspólny zespół 102 przytwierdzony do ramy 93. Wałki 101 pokryte są blachą z wytłoczonymi kołkami 103 zaczepowymi dla folii rozciągliwej. W bezpośredniej bliskości wałków 101, na tej samej wysokości co dolna płaszczyzna sera, znajduje się blat stołu 108. Blisko jego skraju, po stronie wysuwu sera, znajduje się stalowa taśma 104 taśmociągu, prostopadłego do wysuwu sera. Taśmę 104 wprawia w ruch zespół 106 napędowy. Pod górną belką ramy 93 zainstalowany jest gilotynowy nóż 107 do krojenia poprzecznego, wysuwającego się dojrzałego sera warowego. Nóż 107 zainstalowany jest dokładnie nad szczeliną pomiędzy obrzeżem stołu 108 i krawędzią taśmy 104. Poruszają nim dwa siłowniki 109 hydrauliczne, zamocowane na belce górnej ramy 93. Nóż 107 schodzi w dół znacznie poniżej poziomu blatu stołu, górną, szerszą częścią wpychając odcięty blok sera głębiej na taśmę 104. Do taśmy 104 przytwierdzona jest listwa oporowa zabezpieczająca blok sera przed poślizgiem.

Stół 108 posiada kółka jezdne pozwalające na odtoczenie go, wraz z taśmociągiem, od ramy 93. Uzyskuje się wówczas dobry dostęp do wałków 101.

W przykładzie pracy linii technologicznej proces produkcyjny realizowany jest w miniserowni funkcjonującej bezpośrednio przy oborze z bydłem mlecznym, którego stado podzielone zostało na dwie części i dobowo odbywają się cztery cykle produkcyjne. Produkcja realizowana jest na dwóch poziomach. Produkcja sera świeżego i przygotowanie do dojrzewania odbywa się na poziomie zerowym, a dojrzewanie na poziomie piwnicznym. Porcjowanie serów i przygotowanie do sprzedaży odbywa się ponownie na poziomie zerowym. Na poziomie zerowym utrzymywana jest temperatura zbliżona do temperatury dojrzewalni serów. Całość zapotrzebowania miniserowni na energię cieplną zaspokajana jest za pośrednictwem dużego bojlera z wodą o temp. 70°C. W trakcie każdego udoju (rannego i wieczornego) mleko pompowane jest bezpośrednio do urządzenia warzelnego.

Przed rozpoczęciem napełniania mlekiem urządzenie warzelne zostaje odpowiednio przygotowane do pracy. We wnętrzu kieszeni przegrody 8 za pośrednictwem elastomerowego króćca 9 wytworzone zostaje podciśnienie powodujące przywarcie elastomerowych ścian kieszeni przegrody 8 do ścian bocznych 7 formy serowarskiej. Wał 31 mieszadła we wnętrzu obudowy 22 uniesiony jest do skrajnego górnego położenia. Obudowa 22 zostaje uniesiona śrubami 47 do najwyższego poziomu roboczego (poziomu procesu warzenia). Następnie przy pomocy śrub 43 nośnych cylinder i1 zespolony z obrzeżem formy serowarskiej i ścianami 7 bocznymi, uniesiony zostaje do swego poziomu górnego. Nożycowy podnośnik 63 z wałkiem 66, wokół którego nawinięty jest skraj folii rozciągliwej z rolki 59, opuszczony zostaje skrajnie w dół tak, że belka 100 znajduje się na poziomie przesuwu płyty 15 dojrzewalniczej. Regał posiadający pustą płytę 15, stojący na części 88 środkowej płyty nośnej podnośnika regałów, przy uniesionej części 87 brzegowej, przemieszczony zostaje pionowo przez zespół 86 napędowy, do poziomu przeciągania płyt 15 dojrzewalniczych. Siłowniki 90 hydrauliczne wysuwają uchwyty regału skrajnie w kierunku jego słupków 78, przesuwając poziomo tak, że jego wybrana prowadnica 82 znajduje się dokładnie w linii poruszania się drąga 96. Siłowniki 98 unoszą obudowę 97 drąga 96 w położenie górne do wykonania przesuwu, wraz z zespołem 95 napędowym. Następnie drąg 96, z ustawionym poziomo ryglem zaczepu 99 po załączeniu napędu 95 wykonuje posuw do płyty 11 dna formy serowarskiej, aż do swego krańcowego wysunięcia. W czasie tego ruchu rygiel zaczepu 99 trafia w otwór komory 83 zaczepowej płyty i wchodzi do jej wnętrza. Następnie skrajem swej obudowy pcha płytę 15, osadzoną listwą 16 w prowadnicy 82 tak, że wysuwa się z regału i zanim przekroczy połowę wysuwu, skrajem wsuwa się na belkę 100 nożycowego podnośnika 63. Płyta 15 przesuwana jest dalej i, zanim wysunie się z regału, trafia skrajem na płytę 11 dna formy serowarskiej. Swoją listwą 16 trafia w zagłębienie 14 prowadzące. Płyta 15 przesuwana jest dalej po płycie 11 aż do jej skraju i styku skraju jej listwy 16 z płytką skrajną, zamykającą prowadnicę 14. Następuje to dokładnie w momencie, gdy drąg 96 osiąga swe maksymalne wysunięcie. Płyta 15 dojrzewalnicza leży na płycie 11 dna formy serowarskiej, a ich obrzeża pokrywają się dokładnie. W tym momencie wózek z folią rozciągliwą i urządzeniem rozsypującym sól, ustawiony na szynach 52, znajduje się skrajnie przy regale dojrzewalniczym. Dolny skraj rolki 59 folii znajduje się wyżej niż górny skraj wałka 66 z obwiniętym obrzeżem foli. Zespół 54 napędowy

PL 240 189 B1 cięgien łańcuchowych zostaje włączony i wózek z folią rozciągliwą oraz wyłączonym urządzeniem rozsypującym sól przeciągany jest do skraju szyn 52 po drugiej stronie urządzenia warzelnego. Wózek przejeżdża przez otwarte skrajnie urządzenie warzelne, rozścielając za sobą pas folii rozciągliwej, skrajnie unieruchomionej wokół wałka 66. Następnie wałek 66 wykonuje jeden obrót w prawo i uwalnia skraj foli, która opada na brzeg rynny 13, a wózek z rolką 59 przybliża się do urządzenia warzelnego i od jego strony również luźno zwisa folia. Na dno formy serowarskiej z płytą 15 dojrzewalniczą przykrytą folią rozciągliwą, z odpowiednimi naddatkami wokół obrzeży, opuszczane jest obrzeże formy serowarskiej. Jego ściany 7 boczne schodzą poniżej poziomu płyty 15 dojrzewalniczej, aż do dna rynny 13. Ściągają równo folię rozciągliwą swymi obrzeżami w dół, schowanymi w silikonowej kieszeni przegrody 8, odpowiednio odwijającą się też z rolki 59. Sito 6 brzegowe styka się z folią rozciągliwą leżącą na płycie 15 dojrzewalniczej. Wprowadzenie następnie króćcem 9 wyższego nadciśnienia we wnętrzu kieszeni przegrody 8 powoduje przywarcie jej szczelnie do folii rozciągliwej, znajdującej się przy bocznych ścianach płyty 15 dojrzewalniczej i ścianach 12 bocznych dna formy. Mieszadło we wnętrzu obudowy 22 zostaje opuszczone tak, że sito 37 na skraju wału 31 znajduje się blisko folii na płycie 15. Urządzenie warzelne jest gotowe do rozpoczęcia cyklu produkcyjnego sera.

Przewodem 28 dopływowym, ciepłe mleko udojowe wlewa się do przestrzeni cylindra 1 przy otwartym króćcu powietrznym w pokrywie 24. Za pośrednictwem silnika 30 wał 31 mieszadła zaczyna się obracać. Siłownik 32 hydrauliczny zaczyna poruszać wahliwie łopatami 35, 36. Praca mieszadła zaprogramowana jest w ten sposób, że w czasie całego cyklu produkcyjnego mieszadło obraca się ze stałą odpowiednio dobraną prędkością, optymalną dla procesu krojenia skrzepu. Również siłownik 32 pracuje z utrzymaniem stałej prędkości posuwu tłoka tak dobranej, że łopaty 35, 36 wykonują jedno pełne wahnięcie w czasie, gdy wał 31 wykonuje pół obrotu, plus jeszcze pewien kąt zapewniający każdorazowo inne miejsce poderwania w górę mieszanej cieczy. Zmiana parametrów pracy mieszadła następuje jedynie przez zmianę zakresu przemieszczania się tłoka siłownika 32 hydraulicznego. W przykładzie wdrożenia mieszadło posiada trzy tryby pracy.

Tryb I - pełna amplituda ruchu łopat. W trakcie jednego cyklu ruchu mieszadło wykonuje pół obrotu, plus obwodowo dwukrotność szerokości łopaty.

Tryb Il - dwie trzecie pełnej amplitudy łopat.

Tryb III - jedna trzecia pełnej amplitudy łopat.

Tryby II i III umożliwiają pracę mieszadła przy obniżonych poziomach obudowy 22 mieszadła z rurą pompy 27 śrubowej zagłębioną w serwatce.

Cylinder 1 wypełnia się mlekiem tak, ze jego lustro jest blisko bocznego otworu 18 zaprawiania. Przez otwór ten mleko zaszczepione zostaje liofilizatem kultury bakteryjnej. Włączony zostaje sterowany obieg gorącej wody do bocznego płaszcza 3 w celu doprowadzenia temperatury mleka do temperatury zaprawiania. Do przestrzeni nad sitem 6 brzegowym formy serowarskiej przewodem powietrznym wdmuchnięta zostaje porcja powietrza w celu wypchnięcia z niej mleka zgromadzonego na skutek wytworzenia się określonego słupa w cylindrze 1. Przy ustalonej temperaturze zaprawiania przez otwór 18 cienkim strumieniem wprowadzony zostaje roztwór podpuszczki. Po wymieszaniu z mlekiem, mieszadło zostaje zatrzymane z łopatami 35, 36 ustawionymi poziomo, bardzo blisko płyty 11 dna formy. Odbywa się krzepnięcie mleka. Po uzyskaniu skrzepu o właściwej zwięzłości obroty mieszadła zostają włączone, z jednoczesnym unoszeniem wału 31 przez napęd 26, za pośrednictwem prowadnic 25 śrubowych. Unoszenie odbywa się z precyzyjnie określoną prędkością, że łącznik 39 krajaczy 38 nad łopatą 36 obracającą się niżej wchodzi w rozcięcie skrzepu wykonane przez łącznik 39 krajaczy 38 pod łopatą 35 obracającą się wyżej. Następuje krojenie skrzepu od dołu na spiralne wstęgi. Po wyjściu łopat ze skrzepu mieszadło zostaje ponownie opuszczone i pracuje w trybie I. Następuje dalsze rozdrabnianie skrzepu. Łopaty 35, 36 w fazie ruchu w dół rozcinają wstęgi krajaczami 38 pionowymi, łącznikami 39 i swymi krawędziami. Następuje synereza i kurczenie się ziaren, któremu towarzyszy wzrost ich gęstości. Ziarna coraz szybciej opadają i mają większą jędrność. Utrzymują się w zawiesinie serwatki bliżej dna. Wówczas włączony zostaje tryb II pracy mieszadła i równocześnie przez płaszcz 3 grzejny, w sterowany sposób, przepuszczana jest gorąca woda powoli dogrzewając zawiesinę ziarna. Po uzyskaniu temperatury przewidzianej technologicznie kończy się przepuszczane wody przez płaszcz 3 i mieszadło zaczyna pracować w trybie III. W skoordynowany sposób włączony zostaje napęd 26 w trybie unoszenia mieszadła i jednocześnie zespół 42 napędowy z taką samą prędkością opuszcza obudowę 22 mieszadła. Uzyskuje się efekt utrzymywania się mieszadła na tym samym poziomie względem płyty 11 dna formy, a jednocześnie sito 20 środkowe zanurza się w serwatce, wraz ze znajdującym się tuż nad nią skrajem ssącym pompy 27 śrubowej serwatki. Przez cały czas łopaty 35, 36 wykonują ruchy wahliwe.

PL 240 189 B1

Rozpoczyna się pobieranie serwatki z określoną intensywnością. Jednocześnie w cylindrze 1 biegnie proces dosuszania ziarna serowego Po uzyskaniu przez ziarno wymaganych parametrów, włączone zostają odpowiednio napęd 26 oraz zespół 42 i sito 20 uniesione zostaje na tyle, że można wyłączyć obroty wału 31. Następnie unieść łopaty 35, 36 do górnej fazy amplitudy i całe mieszadło unieść do skrajnego górnego położenia we wnętrzu obudowy 22. Wówczas sito 37 skraju wału 31 równo wypełnia otwór w sicie 20 środkowym.

Rozpoczyna się faza prasowania ziarna serowego. Ciśnienie we wnętrzu kieszeni przegrody 8 silikonowej zostaje odpowiednio zredukowane Górna część obrzeża formy serowarskiej zostaje uniesiona do poziomu wyjściowego dla prasowania. Ściany 4 boczne górnej części formy serowarskiej znajdują się znacząco niżej niż płyta 11 dna formy serowarskiej. W czasie tej operacji przy zamkniętej przestrzeni nad sitem 6 obrzeża, wessana zostaje w powiększoną przestrzeń obrzeża formy, pod sito 6, część ziarna serowego leżącego na folii rozciągliwej, w przestrzeni cylindra 1. Jednocześnie serwatka przecieka do rynny 13. Wówczas otwarte zostają przewody serwatkowy i powietrzny łączące komorę obwodowej części formy serowarskiej i wnętrze obudowy 22 mieszadła przez króćce w pokrywie 24. Następnie odbywa się opuszczanie obudowy 22 wraz z sitem 20 środkowym i zrównanym z nim sitem 37, do zrównania z nieruchomym sitem 6 obrzeża formy. Po zrównaniu mechanizm 51 łączy z sobą wsporniki 17 i 23. W fazie tej następuje łagodne ściskanie zlepiającego się ziarna serowego i dalsze przemieszczanie w kierunku obrzeży formy tak, by całą formę wypełniało ziarno serowe. Proces prasowania wstępnego rozpoczyna się od opuszczania sprzęgniętych modułów, sitami na masę serową, a siła nacisku będzie wynikiem ich łącznego ciężaru. Odbywa się to w ten sposób, że przy otwartym króćcu powietrznym w pokrywie 24, śruby 43 i 47 podnośników, obracając się z taką samą prędkością, powodują obniżanie się nakrętek 45 i 49 cały czas do granicy styku trzpieni wsporników 17 i 23 ze sprężynami 46 i 50. W fazie tej następuje powolne zbliżanie się sprzęgniętych sit 6 ,20 i 37 do płyty 11 dna formy serowarskiej. Serwatka stopniowo wypełnia obudowę 22 mieszadła, komorę obrzeża formy serowarskiej, wypływa ponad płytę kolistą 24 i spływa do rynny 13. Od początku prasowania pompa 27 śrubowa pobiera serwatkę znad sita 20 środkowego do dalszego przerobu. Jednocześnie z chwilą wystąpienia nadmiaru w rynnie 13, serwatka pompowana jest do obudowy 22 mieszadła. Z chwilą uzyskania wstępnego wyciśnięcia serwatki międzyziarnowej z masy serowej, rozpoczyna się prasowanie zasadnicze. Zamknięte zostają przewody powietrzne obrzeża formy i króciec powietrzny w pokrywie 24 obudowy. Przez pokrywę 24 do przestrzeni obudowy mieszadła doprowadzone zostaje podciśnienie i jest stopniowo zwiększane w zaprogramowany sposób. Przez cały ten czas podnośniki modułów sitowych obniżają nakrętki 45 i 49 jak w fazie prasowania wstępnego. W trakcie tej fazy w zaplanowany sposób wessana zostaje do wnętrza obudowy 22 serwatka z rynny 13 i znad sita 6 brzegowego, przez otwieranie dopływu powietrza do komory obrzeża formy serowarskiej. Przez cały czas prasowania pompa 27 śrubowa pobierała serwatkę z taką intensywnością, że z chwilą zakończenia prasowania zakończony został również proces jej odbioru.

Proces uwolnienia sera z formy rozpoczyna się od zamknięcia podciśnienia nad sitami 6, 20, 37 i otwarcia króćca powietrznego w pokrywie 24. Następnie podciśnienie wytworzone zostaje we wnętrzu kieszeni przegrody 8 silikonowej. Następuje ponowne przywarcie ścian kieszeni przegrody 8 do ścian bocznych formy serowarskiej, jednocześnie połączone z odspojeniem ich od ścian bocznych sera. Następnie po zamknięciu króćca powietrznego nad sitami wytwarzane jest niewielkie nadciśnienie i zaraz potem podnośniki unoszą sprzęgnięte moduły sitowe do górnego poziomu, jak w fazie przygotowawczej. W efekcie następuje odspojenie sit 6, 20, 37 od górnej powierzchni sera. Niewielka ilość pozostałej na serze serwatki spływa do rynny 13.

Przygotowanie sera do dojrzewania rozpoczyna się od włączenia zespołu 54 napędowego cięgien łańcuchowych i uruchomieniu wózka z folią rozciągliwą w kierunku powrotnym do regału. Dokładnie od skraju uwolnionego sera włączony zostaje ruch obrotowy ślimaków 75 urządzenia rozsypującego sól. Urządzenie przejeżdża nad serem, równo rozsypując na jego powierzchni sól w ilości zaplanowanej technologicznie. Za nim przemieszcza się rolka 59 z folią rozciągliwą i ser zostaje równo przykryty pasem folii. Z chwilą zakończenia przejazdu nad serem rozsyp soli zostaje zakończony obrotem ślimaków 75 w przeciwną stronę i wyłączeniem. Wózek przejeżdża do skraju szyn 52 przy regale i zostaje zatrzymany. Siłownik 64 z nożycowym podnośnikiem 63 unoszą wałek 66 w górę, w kierunku pasa folii rozciągliwej. Wałek 66 pcha ją w kierunku noża 69. Z chwilą styku ze szczotkami 70 następuje przywarcie jej bezpośrednio do wałka przez rozciągnięcie na kołkach i unieruchomienie. Dalszy ruch wałka 66 w górę powoduje unoszenie również szczotek 70 i wchodzenie noża 69 w zagłębienie wałka. Następuje całkowite poprzeczne przecięcie pasa folii rozciągliwej. Obydwa skraje foli pozostają unieruchomione

PL 240 189 B1 w kołkach 68. Wałek 66 obniża się i po wyjściu noża 69 dokonuje obrotu o 360° w lewo, uwalniając skraj folii przy serze, a skaj przy rolce owijając dookoła siebie. Dalej siłownik 64 obniża położenie wałka 66 skrajnie. Wówczas skraj belki 100 podnośnika 63 nożycowego znajduje się ponownie na wysokości płyty 11 dna formy, a wałek 66 z owiniętym skrajem folii jest w położeniu gotowości do wykonania kolejnego cyklu produkcyjnego. Folia rozciągliwa okalająca ser zostaje ręcznie starannie dociśnięta do siebie obrzeżami w dół, a następnie całość naddatków zostaje założona na górę sera i dociśnięta. W miejscach wątpliwego przylegania skrajów, folia jest dodatkowo przyklejana taśmą samoprzylepną.

Tak przygotowany ser, razem z płytą 15 dojrzewalniczą, zostaje wciągnięty w regał, w miejsce skąd uprzednio została wysunięta pusta płyta 15. Realizowane jest to w ten sposób, ze drąg 96 cofnięty poza belkę 100 nożycowego podnośnika, zespół 95 napędowy ponownie przesuwa skrajnie, w kierunku komory 83 zaczepowej płyty 15. Rygiel zaczepu wchodzi do jej wnętrza i wykonuje obrót o 180°, łącząc drąg 96 z płytą 15. Następnie drąg 96 przy pomocy zespołu 95 wciąga płytę 15 z serem do regału, cały czas unieruchomionego w uchwytach 91. Rygiel drąga 96 ponownie wykonuje obrót, uwalniając płytę 15 i drąg chowa się skrajnie. Serwatkę pozostałą w rynnie 13 pompa przesyła do dalszego przerobu.

W przykładzie wdrożenia dojrzały ser do porcjowania znajduje się o jeden poziom wyżej na tym samym regale. Uchwyty 91 regału, siłowniki 90 hydrauliczne cofają skrajnie. Zespół 86 napędowy podnośnika regałów unosi regał o jeden poziom wyżej, do poziomu porcjowania. Zostają uruchomione uchwyty 91, które przy krańcowym wysunięciu ponownie pozycjonują regał poziomo i unieruchamiają. Rolki 92 oporowe dotykają boków sera na poziomie porcjowania. Ręcznie rozłączone zostają folie brzegowe, od strony noża 107 krojącego ser poprzecznie. Brzeg folii pod serem zostaje ręcznie założony na dolny z wałków 101, a brzeg leżący na serze na górny z wałków 101. Ręcznie również, przy pomocy szczotki, folia zaczepiona zostaje do kołków 103. Następnie stół 108 z taśmociągiem przysunięty zostaje odpowiednio do wałków 101. Przy pomocy zespołu 102 napędowego uruchomiony zostaje obrót wałków 101. Nawijana na nie folia rozciągliwa powoduje wysuwanie sera po stole 108 w kierunku taśmy 104. Po odpowiednim wsunięciu sera na taśmę 104 zespół 102 napędowy się wyłącza, a uruchomiony zostaje nóż 107 gilotynowy za sprawą siłowników 109 hydraulicznych i odcięty zostaje blok sera na całej jego szerokości. Nóż 107 zostaje uniesiony i zaraz potem za pomocą zespołu 106 napędowego uruchomiona zostaje taśma 104, która przenosi odcięty blok do dalszego krojenia na kostki. Powyższe operacje powtórzone zostają tyle razy, aż pokrojony będzie cały ser warowy. Ostatni blok jest ręcznie zepchnięty na taśmociąg. Nawinięta na wałki 101 folia zostaje usunięta przez włączenie ich obrotów w przeciwną stronę, z początkowym popchnięciem. Płyta 15 dojrzewalnicza po usunięciu sera jest gotowa do ponownego użycia, już w następnym cyklu warzelnym, po obniżeniu jej wraz z regałem o dwa poziomy, do poziomu wysuwania.

Mycie urządzenia warzelnego realizowane jest w całości przy pomocy własnych jego urządzeń. Bowiem we wnętrzu obudowy 22 oraz wokół wewnętrznych ścian cylindra 1 zainstalowane są zespoły dysz w układzie z pompą i filtrem do wyłapywania cząstek.

Cykl mycia rozpoczyna się od obniżenia modułów sitowych skrajnie do dołu przy kieszeni przegrody 8 przywartej do ścian 7 bocznych Wówczas pomiędzy płytą 11 dna formy i sitami gęstymi istniała będzie szczelina na grubość płyty 15 dojrzewalniczej. Mechanizm 51 sprzęgowy rozłącza moduły sitowe. Otwarty zostaje króciec powietrzny w pokrywie 24 i przez przewód mleczny króćcem 28 wlana zostaje na płytę 11 porcja wody płukania wstępnego. Woda spływa do rynny 13 i wypełnia ją odpowiednio. Zamknięte zostają zawory powietrzne w pokrywie 24 i ścianie 5 górnej. Obudowa 22 wykonuje ruchy posuwisto-zwrotne, obraca się mieszadło ze złożonymi łopatami i pracuje pompa układu dysz, pobierając wodę z rynny 13. Spłukiwane jest mieszadło ściany obudowy 22 i ściany cylindra 1. Filtr wyłapuje pozostałe cząstki rozpylonego ziarna serowego. Po zakończeniu tej fazy płukania w kieszeni przegrody 8 wytworzone zostaje wyższe ciśnienie i dno formy staje się szczelne. Serwatkowa pompa wirowa przepompowuje całość wody z rynny 13 na płytę 11 dna formy przy otwartych zaworach powietrznych w pokrywie 24 i ścianie 5. Zalane zostają płyta 21 kolista i płyta 2 podporowa obrzeża. Zamknięty zostaje zawór powietrzny w pokrywie 24 i obudowa 22 wykonuje ruchy posuwisto-zwrotne. Pulsacyjnie cała komora obwodowa wypełniona zostaje wodą płuczącą. Intensywnie płukane są sita i przewód serwatkowy pomiędzy komorą i obudową 22. Następnie w komorze obrzeża formy wytworzone zostaje nadciśnienie, a w pokrywie 24 otwarty zostaje zawór powietrzny i wypchnięta zostaje większość wody. Równocześnie włączona zostaje pompa śrubowa, która wypompowuje wodę do poziomu płyty 21 kolistej. Na koniec płukania wstępnego wytworzone zostaje podciśnienie w kieszeni przegrody 8, reszta wody spływa do rynny 13 i pompa wirowa usuwa ją całkowicie.

PL 240 189 B1

Następuje mycie zasadnicze. Do rynny 13 dodany zostaje środek myjący Przez przewód mleczny na płytę 11, wlana zostaje porcja wody do mycia. Przez płaszcz 3 grzejny przepuszczana jest gorąca woda. Powtórzony zostaje cykl operacji z płukania wstępnego W czasie ich przebiegu roztwór myjący, zraszając ścianę cylindra 1, ogrzewa się. Cykl mycia kończy się usunięciem roztworu z rynny 13.

Następuje płukanie końcowe. Powtórzone zostają określoną ilość razy cykle takie jak w fazie płukania wstępnego.

Oznaczenia cyfrowe na rysunkach Fig. 1, 2, 3.

Cylinder warzelny

Płyta podporowa sita 6

Płaszcz grzejny

Ściany boczne górnej części formy serowarskiej

Ściana górna obrzeża formy serowarskiej

Sito brzegowe formy serowarskiej

Ściany boczne formy serowarskiej

Przegroda elastomerowa

Króciec elastomerowy

Płyty ograniczające rozdęcie

Płyta dna formy

Ściany boczne dna formy

Rynna

Zagłębienie prowadzące dna formy

Płyta dojrzewalnicza

Listwa prowadząca płyty regałowej

Wsporniki nośne cylindra 1

Otwór zaprawiania mleka

Pokrywa cylindra 1

Sito środkowe

Płyta kolista sita 20 środkowego

Obudowa mieszadła

Wsporniki obudowy 22

Pokrywa obudowy 22 mieszadła

Prowadnice posuwu mieszadła

Napęd posuwu mieszadła

Pompa śrubowa serwatki

Przewód dopływowy mleka

Obudowa mechanizmów mieszadła

Silnik hydrauliczny obrotowy wału mieszadła

Wał mieszadła

Siłownik hydrauliczny

Cięgno napędu łopat mieszadła

Kształtka cięgien łopat

Łopata wyżej łopata niżej

Sito na skraju wału

Krajacze pionowe

Łącznik krajaczy pionowych

Obudowy podnośników śrubowych

Zespół napędowy podnośnika cylindra warzelnego

Zespół napędowy podnośnika obudowy mieszadła

Śruby nośne modułu cylindra 1

Wał przeniesienia napędu podnośnika cylindra 1

Nakrętki podnośnika cylindra 1

Sprężyny podnośnika cylindra 1

Śruby nośne obudowy 22

Wał przeniesienia napędu podnośnika obudowy mieszadła

PL 240 189 B1

Nakrętki podnośnika obudowy mieszadła

Sprężyny podnośnika obudowy mieszadła

Mechanizmy sprzęgowe wsporników

Szyny owijarki

Cięgna łańcuchowe wózka z folią

Zespół napędowy cięgien łańcuchowych wózka z folią

Elementy boczne wózka z folią

Belka wózka z folią

Zaczepy wózka z folią

Prowadnice łoży rolki folii

Rolka folii

Segmenty trzpienia

Rdzeń trzpienia

Śruba rozporowa rdzenia

Nożycowy podnośnik wałka

Siłownik hydrauliczny ruchów pionowych wałka

Słupki wałka

Wałek

Zespół napędowy wałka

Kołki wałka

Nóż do odcinania folii

Szczotki dociskowe folii

100 Belka podnośnika nożycowego wałka trzymania folii

Komory przesypowe soli

Rury przenośników ślimakowych

Zespoły bocznych otworów wysypowych soli

Zespół napędowy ślimaków

Ślimaki przenośników

Zasobnik soli

Szyber otworu rewizyjnego

Słupki regału

Kółka obrotowe regału

Wsporniki poziome regału

Płytki oporowe regału

Prowadnice w regałach

Komory zaczepowe w płytach 15

Mechanizm łańcuchowy podnośnika regałów

Rama podnośnika regałów

Zespół napędowy podnośnika regałów

Część brzegowa płyty nośnej podnośnika regałów

Część środkowa płyty nośnej podnośnika regałów

Słupy uchwytów regału

Siłowniki hydrauliczne uchwytów regału

Uchwyty regału

Rolki oporowe boków sera

Rama w obrzeżu otworu w posadzce

Pręty trzymające ramy 93

Zespół napędowy drąga przesuwu płyt regałowych

Drąg przesuwu płyt regałowych

Obudowa drąga 96

Siłowniki unoszenia obudowy drąga

Zaczep drąga do wciągania płyt z serem

101 Wałki nawijania folii

Claims (37)

1. PL 240 189 B1

   102 Zespół napędowy wałków nawijania

   103 Kołki wałków nawijania

   104 Taśma

   105 Rolki podtrzymujące taśmę

   106 Zespół napędowy taśmociągu

   107 Nóż gilotynowy krojący poprzecznie

   108 Stół

   109 Siłowniki noża gilotynowego

   Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób produkcji serów, polegający na uzyskaniu ziarna serowego z porcji mleka przerobowego, przez wytworzenie skrzepu, pokrojonego i poddanego odpowiedniej obróbce termicznej, następnie sprasowanego w urządzeniu, w którym forma serowarska zespolona jest z cylindrem warzelnym znamienny tym, że najpierw pusta płyta (15) dojrzewalnicza przesuwana jest na płytę (11) dna formy serowarskiej z wybranego poziomu wsporników (80) regału dojrzewalniczego i przykrywana folią rozciągliwą odwijaną z rolki (59), następnie przy opuszczonym cylindrze (1), do obraża płyty (15) pokrytego folią, szczelnie przywiera elastomerowa przegroda (8) wewnętrzna formy serowarskiej, po czym cylinder (1) napełniany jest mlekiem przerobowym, a skrzep uzyskany we wnętrzu kroją krajacze łopat (35), (36), rozpoczynając od dna z płyty (15) dojrzewalniczej pokrytej folią, w górę, by po prasowaniu uzyskać jeden ser, na którego górnej powierzchni równo rozsypywana jest dozowana ilość soli, następnie cały ser przykrywany jest dalszym ciągiem wychodzącego spod niego pasa folii rozciągliwej odwijanego z rolki (59), po czym odbywa się ręczne zamykanie folii i zaraz potem, z dna (11) formy serowarskiej, świeży ser, razem z płytą (15) dojrzewalniczą, przesuwany jest drągiem (96) na wybrane wsporniki (80) regału dojrzewalniczego, a po dojrzeniu ściągany z płyty (15) dojrzewalniczej, przez nawijanie na wałki (101) owijającej go folii rozciągliwej, pod krojący poprzecznie nóż (107).
2. 2. Sposób wg zastrz. 1 znamienny tym, że przez czas prasowania sera serwatka gromadzona jest nad zespolonymi modułami sit (6), (20), (37).
3. 3. Sposób wg zastrz. 1 znamienny tym, że przez czas prasowania sera część serwatki gromadzona jest w rynnie (13).
4. 4. Sposób wg zastrz. 1 znamienny tym, że przez czas prasowania sera serwatka pobierana jest z wnętrza obudowy (22) mieszadła tak, by z chwilą jego zakończenia, usunąć ją całkowicie znad płyty (21) kolistej.
5. 5. Sposób wg zastrz. 1 znamienny tym, że z wnętrza obudowy (22) mieszadła pompa (27) pobiera serwatkę z określonym natężeniem, uwarunkowanym dalszym przerobem.
6. 6. Linia technologiczna do produkcji serów składająca się z urządzenia produkującego świeży ser warowy z cylindrem warzelnym obrzeżem zespojonym z krawędzią osiowego otworu w górnej ścianie prostopadłościennej formy serowarskiej, w którym pionowo porusza się płyta kolista, z obudową zawierającą wysuwny w dół wał, z wahliwymi łopatami znamienna tym, że łopaty (35), (36) posiadają przytwierdzone trwale po dwa zespoły (38) krajaczy pionowych, a płyta (11) dna formy serowarskiej posiada zagłębienie (14) będące prowadzeniem dla nasuwanej płyty (15) dojrzewalniczej, przykrywanej następnie folią rozciągliwą, dlatego zespół prostopadłościennej formy serowarskiej unosi się na taką wysokość, że pod dolnymi skrajami bocznych ścian (7) formy serowarskiej przemieszcza się rolka (59) folii rozciągliwej zamocowana obrotowo na wózku, z nożem (69) odcinającym folę, jeżdżącym po szynach (52), współpracującym ze stacjonarnym wałkiem (66) trzymania folii, z zespołem (67) napędowym nawijania folii, wykonującym pionowy ruch odcinania do noża (69), ściany (7) boczne formy serowarskiej posiadają od strony wewnętrznej przegrodę (8) elastomerową, która poruszana pneumatycznie, szczelnie obejmuje obrzeża płyty (15) z folią, a po produkcji odspaja się od świeżego sera, dodatkowo wózek obok rolki (59) ma przytwierdzone dwie skośne rury (72) ze ślimakami (75) obracanymi przez zespół (74) napędowy do rozsypywania soli w trakcie przykrywania sera folią, blisko płyty (11) dna formy serowarskiej znajduje się regał dojrzewalniczy składający się ze słupków (78), z obrotowymi kółkami (79), połączonych poziomymi wspornikami (80),

   PL 240 189 B1 na których leżą płyty (15) dojrzewalnicze, poruszany jest on pionowo na środkowej płycie (88) nośnej, ograniczonej częścią (87) brzegową, będących częścią zespołu przemieszczania regałów współpracującego z uchwytami (91) pozycjonującymi poziomo regał, bezpośrednio przy zespole jest dwufunkcyjna rama (93) z pionowymi prętami (94) oraz przesuwnym pionowo zespołem (95) napędowym, z wysuwnym poziomo drągiem (96) przesuwania płyt (15) dojrzewalniczych, z których każda posiada komorę (83) zaczepową dla zaczepu (99) drąga (96) i urządzenie do porcjowania serów warowych składające się z osadzonych w ramie (93) wałków (101) nawijania folii rozciągliwej, pochodzącej z owinięcia sera warowego, oraz stołu (108) z taśmociągiem i gilotynowego noża (107) krojącego poprzecznie.
7. 7. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że ściany (7) boczne znajdują się luźno we wnętrzu kieszeni, będącej częścią przegrody (8) elastomerowej.
8. 8. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że przegroda (8) elastomerowa obrzeżami, szczelnie przytwierdzona jest do bocznych ścian (4) górnej części formy serowarskiej.
9. 9. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że króciec (9) powietrzny posiada zewnętrzna ściana (10) elastomerowej kieszeni przegrody (8).
10. 10. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że górny skraj rynny (13) znajduje się niżej niż płyta (11 ) dna formy serowarskiej.
11. 11. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że kolista płyta (21) podporowa sita (20) posiada zespół otworów wytłoczonych w dół.
12. 12. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że od dołu, do kolistej płyty (21) przytwierdzone jest, stycznie do obrzeży wytłoczonych otworów, gęste sito (20) środkowe.
13. 13. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że płyta (2) podporowa sita (6) obrzeża formy serowarskiej posiada zespół otworów wytłoczonych w dół.
14. 14. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że od dołu, do płyty (2) podporowej przytwierdzone jest, stycznie do obrzeży wytłoczonych otworów, gęste sito (6) obrzeża formy.
15. 15. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że ściany (12) boczne dna formy pokryte są materiałem o dużej szorstkości.
16. 16. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że w położeniu poziomym łącznik krajaczy (38) nad łopatą (36) niższą, tworzy jedną płaszczyznę z łącznikiem krajaczy (38) pod łopatą (35) osadzoną wyżej.
17. 17. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że w pokrywie (24) obudowy mieszadła osadzona jest rura pompy (27) śrubowej.
18. 18. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że wsporniki (17) nośne cylindra (1) spoczywają na sprężynach (46) w gniazdach nakrętek (45) śrub podnośnika.
19. 19. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że wsporniki (23) nośne obudowy (22) mieszadła spoczywają na sprężynach (50) w gniazdach nakrętek (49) śrub podnośnika.
20. 20. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że w skrajach rury nawojowej rolki (59) osadzone są trzpienie z wysuwnymi segmentami (60) rozporowymi.
21. 21. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że z obu stron noża (69) znajdują się ruchome szczotki.
22. 22. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że wałek (66) trzymający folię posiada wąskie wgłębienie na całą długość noża (69).
23. 23. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że wałek (66) posiada kołki (68).
24. 24. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że wałek (66) znajduje się w takiej odległości od belki (100) podnośnika (63), że można przesunąć pod nim płytę (15) dojrzewalniczą z serem warowym.
25. 25. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że górna krawędź belki (100) podnośnika (63), w położeniu dolnym, znajduje się na tym samym poziomie co górna płaszczyzna płyty (11) dna formy.
26. 26. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że przy skrajnym przejeździe wózka z rolką folii (59), we wgłębienie unoszonego wałka (66) wchodzi nóż (69).
27. 27. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym. ze rury (72) osadzone są skrętnie w komorach (71) przesypowych.
28. 28. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że komory (71) mają skośne dna.
29. 29. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że pomiędzy każdą parą wsporników (80), będących na tym samym poziomie, znajduje się prowadnica (82) płyty (15) dojrzewalniczej.

    PL 240 189 B1
30. 30. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że każda płyta (15) dojrzewalnicza posiada prowadnicę (16).
31. 31. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że każdy wspornik (80) posiada skrajnie płytkę (81) oporową dla regału (15) dojrzewalniczego.
32. 32. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że część (88) środkowa płyty nośnej przemieszcza się poziomo we wnętrzu części (52) brzegowej.
33. 33. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że uchwyty (91) regału od strony porcjowania sera posiadają zespoły rolek (92) stycznych do bocznych ścian sera.
34. 34. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że zespół (95) napędowy mechanizmu przesuwania płyt (15) dojrzewalniczych osadzony jest w prętach (94) przesuwnie pionowo.
35. 35. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że obudowa (97) drąga (96) chowa się w zagłębieniu posadzki.
36. 36. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że wałki (101) znajdują się w takiej wzajemnej odległości, że wsuwa się pomiędzy nie ser warowy.
37. 37. Linia technologiczna wg. zastrz. 6 znamienna tym, że wałki (101) posiadają zespoły (103) kołków zaczepowych folii.